Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 26-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Koning en Herder - 34e zondag door het jaar A 2017 - Jan VN

    Vierëndertigste zondag door het jaar  A 2017 - Zondag 26 november 2017

    Eerste lezing: Ezechiël 34, 11-12.15-17 'Ik zal mijn schapen weiden'
    Evangelie: Matteüs 25, 31-46 - 'Zoals een herder schapen en bokken scheidt'

    Christus, Koning van het Heelal

    Vandaag is het de laatste zondag van het kerkelijk jaar.  Het jaar zit er op.
    Volgende week, de eerste zondag van de advent, is tegelijkertijd de eerste zondag van het nieuwe kerkelijke jaar.
    Het is daarom dat in de recente geschiedenis van de kerk op deze zondag “Christus Koning” gevierd wordt.

    Recente geschiedenis zeg ik.  Het feest werd pas in 1925 uitgevonden.  De teksten die we lazen zijn 2000 jaar oud. 
    Waarom dan dit feest? Je moet het zien in de tijdsgeest van toen.  Dreigend atheïsme, fascisme, het opkomen van massamanipulatie, het uiteenvallen van een maatschappij, rassenhaat…

    Men wilde vanuit de kerk een ander beeld de wereld insturen.  We volgen geen wereldse machtshebbers.  We volgen een ander ideaal.
    Ik kan er niet over zwijgen, maar in de Chiro was dit feest vroeger een hoogdag. Inderdaad chocolademelk en koffiekoeken.  Dat is wat wij er ons nog van herinneren.  Het was ook een andere tijd.  Andere normen en waarden. Maar wij deden op zo’n dag onze belofte.  Als kind was dat een plechtig moment.  We zweerden bijna dat we zouden vechten voor het goede, voor een ideaal. Voor een koning die niet van hier is…

    Aan Christus Koning…trouw!

    Wat moeten dan nu, vandaag doen met dit feest?
    Wel ik denk dat we het gehoord hebben in de lezingen.  
    We horen het ook in het thema van deze viering.  Koning en herder.
    Koning en herder, daar zit heel wat hiërarchie tussen.  Een koning leidt zijn volk, een herder zijn kudde.  Een koning kan oordelen en veroordelen. Kan beslissen over het lot van de mensen.  Een herder is bekommerd om het vermiste, het verdwaalde, het zieke, het gewonde schaap.
    Een koning heeft pracht en praal en aanzien.  Een herder heeft vrienden en kent zijn schapen als geen ander.
    Het is precies door deze tegenstellingen dat we ons vragen beginnen stellen.

    Ik ken een president die 94 jaar is, 37 jaar op de troon zit en nu door zijn volk aan de kant gezet werd.   Hij heeft hen geen welvaart gebracht.  Ik ken geen herder die afgezet is door zijn kudde. We houden te veel van hem.
    Een oude schaapsherder is één met zijn kudde.  Hij verlaat hen nooit.  De schapen eten uit zijn hand, hij heeft zijn hele leven voor en met de kudde geleefd.
    Welke koning kan dan zeggen dat hij ook herder is?
    Welke koning gaf eten terwijl ze honger hadden?  Gaf drinken toen ze dorst hadden? Heeft de vreemdelingen opgenomen?  Heeft de naakten gekleed, heeft de gevangenen bezocht?

    Er is een koning die ooit zei tegen zijn volgelingen. Tegen de mensen die van hem hielden.
    “Wie van u is ooit mensen gaan opzoeken die honger hadden?  En wie heeft ze dan eten gegeven?  En wie was er bekommerd om die vreemdeling, die vluchteling, die asielzoeker?  Wie heeft hen opgenomen?  En wie heeft de sukkelaar opgeraapt en heeft hem kleren gegeven?  En wie heeft de gevangene bezocht en heeft hem die schouderklop gegeven die hij zo nodig had?”
    En dan zegt hij een zeer belangrijk zin, eigenlijk bijna de kerngedachte van onze gelovige gemeenschap: “wat ge aan de minste geschonken hebt, hebt ge aan mij geschonken.” “maar wat ge niet aan de minste gegeven hebt, hebt ge ook niet aan mij gegeven!”  “Laat je hen in de steek, dan laat je mij in de steek.”
    Hij, die dit zegt, is zowel koning als herder.
    We moeten onze mauwen opstropen en iets doen voor hen die erom vragen.  Dan eerst, wanneer we voldoende aan mekaar gegeven hebben, hebben we iets aan Hem gegeven.

    Het huidige kerkbeeld heeft daar niets mee te maken, we moeten eerst voor mekaar zorgen.
    We moeten ervan doordrongen zijn dat we onze ogen openhouden, onze armen uitstrekken naar diegenen die hulp nodig hebben.  En dat kan gerust de mens zijn die naast u zit.  Die hunkert naar erkenning of naar een teder gebaar.
    Een klein gebaar, die schouderklop, kan zoveel veranderen bij iemand die het nodig heeft.  Die iemand, hij of zij, zal zich dan “als een koning zo rijk voelen” 
    Een Christus Koning.

    Hem onze koning noemen, is Hem nemen als spiegel maar ook als voorbeeld, een nieuwe manier van leven. Een leven, een omgeving waar macht dienstbaarheid wordt, waar de kleinen in het midden staan.  Waar alles spreekt van de liefde van ‘Ik zal er zijn voor u’
    Dat zijn de woorden van een goede, rechtvaardige, liefdevolle koning en een gedienstige, trouwe, vriendelijke herder.
    Doe er maar iets mee…

    26-11-2017 om 10:24 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    19-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat doen we met ons talent? - 33e zondag door het jaar A 2017 - Fred

    Drieëndertigste zondag door het jaar  A 2017 - Zondag 19 november 2017

    Eerste lezing: Spreuken 31, 10-13.19-20.30-31 'Roemt haar om de vrucht van haar handen'
    Evangelie: Matteüs 25, 14-30 - 'Over veel zal ik u aanstellen'

    De parabel van de talenten is overbekend. Hij wordt nog altijd heel veel gebruikt bij het begin van een schooljaar of een werkjaar. En we krijgen dan de wijze les mee dat we onze talenten moeten ontwikkelen en aanwenden ten dienste van iedereen. Want daarvoor hebben we ze tenslotte toch gekregen.
    We interpreteren dan deze parabel op de klassieke en bekende manier. 
    En we gaan ervan uit dat de heer die naar het buitenland vertrekt God is en wij die drie dienaars waar hij zijn talenten aan toevertrouwt. Maar dan blijkt op het einde van de parabel God wel een heel wrede heer, die de arme knecht die zijn talent had begraven veroordeelt tot de duisternis met geween en tandengeknars. En de dienaars met meer talenten worden nog eens extra beloond.

    Laten we misschien eens kijken wat er echt staat in het verhaal. 
    Een talent was een munteenheid toen en er wordt dus geld uitgedeeld. En het gaat niet om zomaar een rijke of machtige heer, het is een zéér rijke heer. Ik maak even een rekensommetje. Eén denarie is het normale dagloon van een gewone arbeider uit die tijd. Eén pond is 100 denariën en dus 100 daglonen. Eén talent is gelijk aan 100 ponden en staat dus voor 10.000 daglonen. De man die 5 talenten krijgt, strijkt dus 50.000 daglonen op. Voor 140 jaar is hij binnen. Wanneer hij dat bedrag uiteindelijk verdubbelt en 10 talenten en zelfs meer krijgt, is dat een fabelachtige en indrukwekkende som.

    En eigenlijk is dit geen verhaal waar we symbolische verklaringen voor moeten zoeken. Het is een verhaal  over de werkelijkheid. De rijke man in de parabel verwacht dat zijn dienaren goed met zijn talenten zullen omgaan, dus met zijn geld. Die heer is geen beeld van de algoede God, maar van de mens.
    Misschien wil Jezus dat zeggen met zijn parabel: zo ziet de puur menselijke wereld eruit. Rijken hebben alle macht, de anderen moeten luisteren en hard werken zodat de rijken nog rijker en nog machtiger worden. Het is deze parabel die in aan de basis ligt van wat wij in onze taal het Matteus-effect noemen. Hoe rijker men is, hoe meer men krijgt. Hoe meer kansen je hebt, hoe meer je erbij krijgt. En voor de armen of kansarmen geldt het omgekeerde.

    Het is zo op wereldschaal en het is zo in onze eigen maatschappij. We vinden het heel normaal dat wij hier geboren zijn en leven en niet in een doodarm land in Afrika of Azië. En dat wij hier veel meer kansen en mogelijkheden krijgen inzake gezondheid, onderwijs en werk. En we gaan het zelfs normaal vinden dat mensen in die landen moeten werken voor een hongerloon, zodat wij kunnen profiteren van de producten die zij maken. Soms gaan we zelfs nog een stapje verder: dat ze arm zijn is hun eigen schuld, ze moeten maar wat harder werken. 
    Dat doen wij ook! 

    Het is ook zo in ons eigen landje, in onze eigen stad, in onze eigen maatschappij. Ook in onze verenigingen. Wie veel talent heeft in het voetbal, of tennis, of basket zal meer kansen krijgen dan anderen. Hij zal altijd in de eerste ploeg mogen meespelen, men maakt hem tot kapitein, de coach zal met hem overleggen, de andere spelers moeten soms spelen in functie van zijn kwaliteiten. En wie minder of heel weinig talent heeft, komt niet aan de bak, mag hooguit eens een paar minuten invallen en krijgt nooit applaus of waardering. Op school en bij een bedrijf gaat het er niet anders aan toe.

    Wat doen we dan met deze parabel? 
    We kunnen nog altijd het woord “talent” gebruiken in de betekenis die het – dank zij deze parabel – in onze taal heeft gekregen. Een talent is dan een gave, iets waar we goed in zijn en waar we wat mee kunnen doen. En het is dan inderdaad zo dat het onze taak is – als mensen – dat wij onze talenten ontwikkelen en ten dienste stellen van iedereen. 

    Maar, als we eerlijk zijn, moeten we vaststellen dat we dat vooral verwachten van anderen. Zoals die rijke heer zijn geld toevertrouwt aan zijn dienaren, zo vertrouwen wij onze kinderen toe aan een kinderkribbe of een school, waar mensen daarvoor hun talenten moeten aanwenden. Op dezelfde manier leggen we onze gezondheid in handen van een dokter en onze auto in die van een garagist. 
    Een installateur waakt over onze centrale verwarming en een bankier over onze spaarcenten. En zo kunnen we doorgaan. En als we niet tevreden zijn, sturen we onze kinderen naar een andere school, of we zoeken een andere dokter, een andere garagist of een andere bankier.

    Want, als er één talent is dat wij heel goed hebben ontwikkeld, is het wel het talent om te oordelen over anderen. En te zeggen hoe zij hun talenten moeten aanwenden tot nut van iedereen. 
    We moeten dat durven toegeven. 
    En het loont de moeite ons daar eens over te bezinnen.
    Laten wij ons niet te gemakkelijk neerleggen bij dat Matteus-effect en er zonder nadenken mee instemmen dat mensen die weinig kansen hebben er ook weinig verdienen. En laten we daar proberen wat aan te doen, op de plaats waar we ons bevinden. 
    Bijvoorbeeld in de Advent die er straks aankomt. En die vooral ook een beroep zal doen onze, onze eigen talenten …

    19-11-2017 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    12-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ons lampje van olie voorzien - 32e zondag door het jaar A 2017 - Hilda

    Tweeëndertigste zondag door het jaar  A 2017 - Zondag 12 november 2017

    Eerste lezing: Het boek Wijsheid 6, 12-16 'De wijsheid wordt gevonden door wie haar zoekt '
    Evangelie: Matteüs 25, 1-13 - 'Daar is de bruidegom! Trekt hem tegemoet'

    Het verhaal van de 5 wijze en 5 dwaze maagden, wij kennen het van kindsbeen af en het roept in ons direct het beeld op van 10 mooie dames in wit gewaad, elk met een oliepotje, hun olielamp in de hand. 
    Zij wachten op de bruidsstoet want ze worden geacht “Licht te zijn voor de bruidsstoet die naar het bruiloftsfeest trekt”. 
    Wat de gevolgen zijn van het lang moeten wachten van die meisjes, kennen we wel.

    Een verhaal dat past in de eindtijd van het jaar, in de eindtijd van het leven!

    Natalie Meskens maakt er een tv programma over.
    Ze vraagt aan mensen wat ze  zouden doen wanneer ze nu verwittigd worden dat ze aan de laatste 24 uren van hun leven beginnen. Dat ze over 24 uren zullen gestorven zijn…. Brrr, heftig… en toch….
    *Een vraag die wij ons ten diepste elke dag zouden mogen en durven stellen. En vooral waarover wij ten diepste elke dag zouden mogen durven nadenken. Niet? 
    Natuurlijk doen we dat niet, we willen ons wat goed voelen en leven! 
    We weten toch nooit wanneer we aan onze laatste 24 uren beginnen? Zo sluit het TV programma toch wat aan bij ons verhaal van de 10 mooie meisjes en hun olielampjes…

    Dit verhaal brengt me ook bij de wijze woorden van m’n schoonmama. “Een auto kopen kan iedereen, maar ermee blijven rijden…”. 
    *We kunnen dan best eerst en vooral; technisch leren autorijden. 
    Het steeds meer ingewikkelde verkeersreglement leren en ook wat handige vaardigheden zoals 
    • water aanvullen aan de radiator om de motor koel te houden, 
    • olie aanvullen om de motor gesmeerd te houden, 
    • ruitenwisserssproeistof aanvullen om je zicht scherp te houden, 
    • en vooral heel regelmatig benzine, diesel, gas of elektriciteit tanken… 
    We kunnen dat ook aan de garagist overlaten, maar dan ligt de verantwoordelijkheid nog bij ons om dat tijdig te laten  doen… 

    Onze jonge mensen moeten letterlijk naar de rij-school of ze krijgen geen rij-bewijs. Ze leren er defensief rijden! 
    Een mooi woord dat aanzet tot leren :“wees heer of wees dame in het verkeer”! 
    We hebben zelf ook doorheen de jaren nieuwe regels geleerd. 
    Zien wij ook hoe vlot een kruispunt vrijkomt wanneer we in de ochtendspits als chauffeur echt willen  “ritsen”?
    Hoeveel levenswijsheid kunnen we niet opdoen gewoon bij wat bewust autorijden?

    We zijn 12 november vandaag!
    d.w.z. gisteren11 november.
    Velen genieten een extra dag verlof en maken er een lang w.e. van.
    Net zoals we dat doen met kerst en nieuwjaar, met Pasen en O H Hemelvaart en de zovele kerkelijke feestdagen die nog mee-tellen in het werk-jaar.

    11 november we kunnen genieten van een lang w.e. omwille van het einde van die verschrikkelijke 1ste wereldoorlog.
    *Velen onder ons hebben die 2de wereldoorlog doorgemaakt. Een deel van ons heel bewust anderen meer onbewust omdat ze baby of kleuter waren tijdens die oorlogsjaren.

    Aan den lijve ondervinden wat oorlog met zich meebrengt, maakt het van ons ‘vrede-bouwers’?
    Maakt het van ons, mensen die leren omgaan met “verschil”?

    “Verschil”, een belangrijk beginsel om na te denken hoe we de democratie mee vorm kunnen geven, hoe we polarisering kunnen herkennen en proberen tegengaan.
    Durven we geloven in onze buren, in onze collega’s… Hoe ik in hun gelaat kan zien wat mij hier en nu gevraagd wordt, te doen staat?
    Kunnen wij geloven dat goed kunnen zien in het gelaat van de ander, het begin is dat ons samenbrengt?
    Hoe voeden we onze wil om vredebouwers te zijn? 
    Hoe alert ben ik voor mijn oliepeil? 
    Waar en wanneer haal ik olie om dat alles gesmeerd te laten verlopen? Om niet vast te lopen? 
    Gelukkig zijn we met velen door dit donkere weer gekomen naar de zondagsviering zonder onze Herman, naar de zondagsviering om ons samen te weten bij dezelfde Vader, om mekaar te ontmoeten en ons olielampje van olie te voorzien.

    Bronnen: Kerk en Leven 8/11/17

    12-11-2017 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    05-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn wat hij in zich heeft - 31e zondag door het jaar A 2017 - Jan W

    Eenendertigste zondag door het jaar  A 2017 - Zondag 5 november 2017

    Eerste lezing: 1 Tessalonicenzen 2, 7b-9.13 'Wij wilden u ons eigen leven schenken'
    Evangelie: Matteüs 23, 1-12 - 'Ze handelen niet naar hun woorden'

    -- Wegwijzerviering -- voor families, met eerste communicanten en vormelingen

    Vroeger toen ik jullie leeftijd was, had ik een vriend in de lagere school en die heette Joren. 
    Wij waren de beste vrienden omdat we alle twee heel goed waren in verbeelden. We hadden veel fantasie, vooral op de speelplaats. In het midden op de speelplaats stond er een grote houden trein, waar je in en uit kon klimmen. Joren en ik speelden dan dat we cowboys waren die de trein moesten redden van een overal. We hingen dan aan de buitenkant van de trein, klommen naar binnen, slopen langs de wagons op zoek naar de bandieten. Op één of andere manier slaagden we erin om heel de speelplaats te betrekken zodat iedereen of bandiet of cowboy was. Dat vonden we fantastisch leuk, rekenen daarentegen vonden we iets minder fantastisch. 
    Wie vind er wiskunde ook niet zo leuk?

    Joren en ik vonden rekenen ook maar niets. In de klas zaten wij steeds vanachter, de jongens die van voor zaten, waren de snelle jongens. De jongens van voor die staken altijd hun vinger op als de meester iets vroeg. En zij mochten van de meester dan ook altijd antwoorden. En al snel werden de snelle jongens die van voor zaten de slimme jongens die van voor zaten. Want omdat ze altijd hun vinger opstaken en meededen leerden ze ook sneller. En op zich is dat niet zo erg, maar Joren die vanachter in de klas zat en niet zo snel zijn vinger durfde opsteken, die kon bijna nooit antwoorden. De andere jongens waren hem altijd voor. En omdat Joren bijna nooit zijn vinger opstak leek het alsof hij nooit het antwoord wist. 
    Dus de meester liet hem veel minder aanbod omdat het leek alsof hij niet zo slim was als de jongens van voor.  En Joren begon dat geleidelijk aan ook te geloven, waardoor hij nog minder zijn vinger opstak en zijn punten op het rapport er ook niet beter op werden. 

    Jullie zitten hier in de kerk vandaag omdat jullie je eerste of plechtige communie gaan doen. Omdat jullie aan de mensen hier willen laten zien dat jullie in Jezus geloven. 
    Nu geloven is, net zoals de bijbel zegt, niet alle antwoorden weten, of heel goed en snel bijvoorbeeld  het Onze Vader kunnen opzeggen. 
    Geloven is niet de waarheid in pacht hebben of op zondag mooi uitgedost in de kerk zitten en daarbij laten.
    Geloven is een jongen zoals Joren in de klas wat meer aan het woord laten, hem opmerken in de klas. En zeggen tegen de meester en tegen de kinderen in de klas, zeg diene Joren heeft volgens mij ook wel wat te zeggen. En Joren wat meer aanmoedigen zodat hij wat meer zijn vinger durft opsteken in de klas. Of al eens naast hem gaan zitten in de klas. En ik weet het dat is niet simpel.
    Dat vraagt eigenlijk wel een beetje moed en durf. Net zoals geloven. Geloven dat is ook niet simpel en dat vraagt ook wat moed en durf. Geloven in Jezus dat is vaak ingaan tegen een hele boel meningen en gewoontes, dat is soms durven opstaan. 
    En daar is maar één iemand voor nodig. Later wanneer Joren al op de grote school zat in het middelbaar was daar een leerkracht die iets in hem zag. Die in hem geloofde. Hij zei dat Joren wel wat meer kon dan dat hij dacht. En de Joren begon harder te werken, en meer in zichzelf te geloven. Hoewel het echt niemand het hem had aangegeven, is hij daarna nog gaan verder studeren. Het heeft hem heel veel doorzettingsvermogen en discipline gekost, maar nu heeft Joren een goeie job als landmeter. Je moet maar straks eens aan papa of mama vragen. 

    Ik ben hier nu geen reclame aan het maken voor de opleiding tot landmeter. Belangrijker is om mee te nemen is dat geloven een weten is dat iedereen kan zijn wat hij in zich heeft. En kan groeien tot een persoon die er is voor de ander.

    Hierbij wens ik jullie een fijne start van de wegwijzers en een heel fijne zondag 

    05-11-2017 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!