Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 25-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is toch veel leuker met een volle kerk - 12e zondag door het jaar A 2017 - Fred

    Twaalfde zondag door het jaar  A 2017 - Zondag 25 juni 2017

    Eerste lezing: Jeremia 20,10-13 'Ik heb mijn zaak in uw handen gelegd'
    Evangelie: Matteüs 10, 26-33 - 'Ieder haar van uw hoofd is geteld'

    --- Terugkeerviering (eerste communicanten en vormelingen) ---

    Er zijn vandaag opvallend veel kinderen in de kerk. En vooral nogal wat meisjes en jongens die vorige maand hun eerste communie hebben gedaan of die een paar weken geleden werden gevormd. Waarom zitten die hier vandaag weer? 
    Die communie is toch al gedaan … die grote dag is voorbij … zijn ze iets vergeten, of is er nog een tweede deel?

    De viering van vandaag heette vroeger een dankviering. Nu spreken we over een terugkeerviering. Waarom eigenlijk komen we nog eens terug? De voornaamste reden is: omdat het goed was. Het was een mooie dag, die dag van de communie of het vormsel. We hebben er goede herinneringen aan en we willen het niet vergeten.

    We hebben ook genoten van de voorbereiding, van de mooie en intense momenten samen. Het waren toffe uren, we hebben mekaar beter leren kennen, we hebben deugd gehad aan de catechese, aan de mensen die ons begeleid hebben en die ons mee naar die grote dag hebben gebracht. En omdat het mooi was, willen we het nog eens herbeleven, willen wij het nog even vasthouden.
    Dat doen we trouwens altijd. Straks is het vakantie en vele mensen gaan dan op reis. Sommigen kiezen altijd dezelfde bestemming, omdat ze zich daar goed voelen. Voor hen is het elk jaar terugkeren. Anderen willen nieuwe plekken ontdekken en verkennen. Maar ook zij keren nadien graag terug.

    Want als je op reis bent geweest, kom je terug met een valies vol herinneringen. En dan maak je een fotoalbum om alles nog eens opnieuw te beleven. En later wil je nog eens terug naar die plaats, om alles nog eens te herontdekken. En dan spreek je af met de mensen die je daar hebt ontmoet en leren kennen. Soms worden dat vrienden voor het leven. 
    Mensen hebben er nood aan nog eens terug te keren.
    Straks gaan vele kinderen op kamp met de  jeugdbeweging. En ook dan kijken ze na het kamp uit naar een nieuwe ontmoeting. Ze willen de foto’s zien en de kampfilm. Ze willen nog eens nababbelen en plannen maken voor het nieuwe werkjaar. Ook zij hebben hun terugkeermomenten.

    De meeste vormelingen gaan straks hun laatste week in op hun lagere school. Het wordt een week van afscheid nemen, want de meesten gaan in september naar een andere school en zullen hun vrienden en vriendinnen er niet allemaal terugvinden. Sommige scholen hebben volgende week een sleep-in en in ieder geval een afscheidsfeestje.  Er zullen ongetwijfeld hier en daar traantjes vloeien. 

    Maar ook daar gaan ze het hebben over een terugkeermoment. We gaan die juf of die meester toch niet definitief, voor altijd vergeten. We gaan toch nog eens terugkeren om goeiedag te zeggen en te vertellen hoe het gaat in die nieuwe, grote school. We hebben toch mooie jaren beleefd, we gaan elkaar toch nog eens terugzien en blijven ontmoeten. 
    En die vriendinnen en vrienden uit het zesde leerjaar: die verdwijnen toch niet voor altijd uit ons leven! We gaan toch met elkaar in contact blijven. We gaan geregeld eens afspreken. We gaan met andere woorden: terugkeren!

    Zo is het dus ook in de kerk. 
    We komen vandaag nog eens terug omdat het goed is geweest. Omdat we een mooie voorbereiding hebben gehad en een prachtige dag op onze communie of ons vormsel. En omdat we zoveel deugd hebben gehad aan elkaar. Terugkeren is zinvol, is plezant en is voor ons allemaal weer een nieuwe, een rijke ervaring.

    Het hoeft trouwens vandaag ook niet de allerlaatste keer te zijn. Het is vandaag ook niet definitief gedaan. Vanaf september is er weer elke maand een wegwijzerviering, elke eerste zondag van de maand. Een wegwijzerviering wordt speciaal gemaakt voor kinderen, voor jongeren en voor jonge gezinnen. De eerste communicanten en de vormelingen van 2018 zullen er dan zijn.

    Maar ook jullie blijven dan welkom. 
    Jullie kunnen dan eens komen kijken hoe de volgende communicanten het doen. Je kan komen meevieren en ze komen aanmoedigen. Je zult er nog vele liedjes en teksten van herkennen. Als je de kans hebt, keer dan nog eens terug. De eerste zondag van de maand, vanaf september. 
    Want je hebt het zelf ondervonden: het is toch veel leuker met een volle kerk!

    25-06-2017 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    18-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op de flanken van de Corneliusberg - Sacramentszondag A 2017 - Gie

    Sacramentszondag  A 2017 - Zondag 18 juni 2017

    Eerste lezing: Deuteronomium 8,2-3.14-16a 'Denk aan de tocht van 40 jaar die Jahwe u liet maken in de woestijn'
    Evangelie: Johannes 6, 51-58 - 'Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald'

    --- Op de flanken van de Corneliusberg ---

    Ik wil jullie graag uitnodigen naar de start van Luik-Bastenaken-Luik, een wielerkoers die al meer dan 100 jaar gereden wordt. Zoals bij de Ronde van Vlaanderen kunnen ook liefhebbers zich tegenwoordig inschrijven voor een tocht van 75 tot 273 km. 
    Heb je zin om eens mee te fietsen? Er is voor elke deelnemer een uitgebreid pakket met: gratis ongevallenverzekering; uitgebreide bevoorrading met sportdrank, fruit en koeken; gratis koffie voor de start; technische en medische bijstand; enzovoort. 

    Zo’n zware wielerwedstrijd als uitdaging, deed mij denken aan die lange tocht van de Israëlieten met Mozes in de woestijn. Ook zij werden zwaar op de proef gesteld. Ook zij kregen voedsel en drank aangeboden, zij het in de vorm van manna en water uit de rots.   
    De koers vertrekt altijd in de stad Luik, langs de oever van de Maas. De renners starten aan de rivier, dwarsen het gebied Outre-Meuse en rijden dan zuidwaarts naar de overkant van de Maas. De echte koers begint vlak na de spoorweg, met de eerste hellingen vanaf de voet van de Corneliusberg. Er zijn cols met een lengte van 2 tot 5 km, en met hellingen van 9 tot 18%. De Côte de Cornillon is één van de vele kuitenbijters.

    De Corneliusberg. Precies op deze plaats, maar dan 800 jaar eerder, leefde Juliana. Zij verloor als klein meisje haar beide ouders en werd opgevoed door de zusters in het klooster op de Mont Cornillon, de Corneliusberg dus. Later werd zij er ook zelf zuster en zelfs priorin. 
    Op een dag in 1209 kreeg zuster Juliana een visioen. Zij zag een schijf, stralend als de volle maan, maar dan met een hap eruit. Wat die maansverduistering kon betekenen, begreep zij niet. 

    Pas twee jaar later, waarschijnlijk tijdens Heilige Mis, begreep ze plots de betekenis. Het was niet de maan, maar de stralende hostie, die tijdens de viering door de priester omhoog werd geheven: “Dit is mijn lichaam”. Natuurlijk kon je niet de hele hostie zien, omdat ze werd vastgehouden door de vingers van de priester. 
    Tegelijkertijd begreep onze zuster ook de achterliggende betekenis van dit visioen voor haar. Je kon niet de hele hostie, dus ook niet de hele Christus zien. Er bleef een stukje verborgen. 
    Van dan af beschouwde Juliana het als haar taak om dat ontbrekende deel van Christus aan het licht te brengen. Zij raakte gepassioneerd door de Eucharistie, beter gezegd, door het “Heilig Sacrament”. 
    Wij kunnen ons vandaag nog nauwelijks voorstellen welke grote impact de Heilige Communie toen had. Zelfs een brave kloosterzuster als Juliana, die alle dagen naar de kapel en zo dikwijls mogelijk naar de Heilige Mis ging, kon toch niet zomaar iedere dag te communie gaan. 

    Ten eerste moest je wel écht nuchter zijn, dus helemaal niets gegeten hebben. De ouderen onder ons kennen dat nog. Want dat was vijftig jaar geleden ook nog zo. 
    Maar er was meer. 
    Het gebed om vergeving was toen nog een echte schuldbelijdenis. Zonder biecht of boete kon je niet zomaar aan het “Heilig Misoffer” deelnemen. 
    En je mocht de communie ook niet met je handen aanraken. De priester legde de hostie behoedzaam op je tong. 

    Waarom was dat Sacrament voor onze jonge non dan zo belangrijk? Omdat zij daarin Jezus, de Christus die ze zo aanbad, écht aanwezig kon hebben. 
    Het was toch die Jezus die, bij het Laatste Avondmaal, gezegd had: “Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald. Als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, ten bate van het leven der wereld." In dat Levende Brood, dat Heilige Sacrament kwam die onbereikbare Jezus haar aanraakbaar dicht nabij. 

    De rest van haar leven deed zuster Juliana haar uiterste best het “Heilig Sacrament”, dat ontbrekende stukje van Christus, te vieren en bekend te maken. Ondanks veel kritiek en tegenwerking is het sacramentsfeest er tenslotte voor de hele kerk gekomen. In 1264, enkele jaren na de dood van zuster Juliana. 
    Wij vieren nog altijd Sacramentsdag. Maar de processie en zeker alle fanfares daarbij zijn verdwenen. We kijken er nu ook op een héél andere manier tegenaan. De vroomheid van toen is geen antwoord op de vragen van nu. Met heimwee alleen, voed je geen levend geloof. Christus moet niet worden meegedragen in processies, maar in ons hart, in het leven van alledag.

    Na 800 jaar is er veel veranderd rond ons vieren van het Heilig Sacrament. De prachtig versierde kerk en het rijke altaar hebben plaats gemaakt voor een sobere ruimte met een houten tafel. Het hoogdravende woordenspel van vroeger, ergens aan de rand van het leven, heeft plaats gemaakt voor een viering die midden in het leven staat. Zelfs de benaming is veranderd: van “Heilig Misoffer” in “Eucharistie”, een viering waarin we samen komen rond Woord en Brood, en spreken van breken en delen. We blijven niet meer nuchter voor de communie, we zijn er wel nuchterder over gaan denken. 

    Veel te lang bleef de eucharistie, het naar-de-mis-gaan zélf, verstaan als het summum van christen-zijn. Dat was toch “onze zondagsplicht vervullen”. 
    Maar de plek waar het christen-zijn moet gebeuren is het leven zelf. 
    In onze viering van de Eucharistie moet duidelijk worden, al wat we in ons gewone doen zo gemakkelijk vergeten. Daar wordt im¬mers nog lang niet altijd ons brood, ons leven, echt gedeeld met anderen.

    Als de viering rondom Jezus, die zich gaf en geeft aan mensen, voorbij is, dan begint de dienst pas. Gevoed door Christus, door zijn woord, zijn boek, zijn brood en beker, zijn lichaam en bloed, kunnen wij “worden wat je ontvangt” en dienen wij elkaar te voeden, te sterken, te bemoedigen. 

    Eigenlijk begint onze “dienst” pas, als de “viering” is afgelopen. Onze eerbied voor het “sacrament van het altaar”, moet blijken uit onze eerbied voor mensen. Op die manier brengen wij eer aan God. Op die manier dragen wij Hem naar buiten, die wij hier binnen gelovig aanwezig weten... Waar mensen het brood en het leven van harte delen, daar ontstaat een gemeenschap van vlees en bloed, zoals Jezus zich die voorstelde: mensen met oog en hart voor elkaar, met voeten om naar elkaar op weg te gaan, en met handen om te delen. 
    Amen.

    Terloops. Moest je, het zij met de koersfiets of anders, ooit eens belanden in Luik aan de overkant van de Maas: het klooster van de Carmel van Cornillon, daar aan de voet van de Corneliusberg, bestaat nog altijd. Ook de heilige Juliana van Cornillon is er nog. Want in het klooster, dat vandaag wordt bewoond door zusters Clarissen, is er al bijna 100 jaar een ambachtelijke bakkerij voor de vervaardiging van … hostiebrood. 
    Mooie inspiratie gevonden in een preek van Federatie Herent 

    18-06-2017 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    11-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe is het met onze datingsite - Heilige Drie-Eenheid A 2017 - Hilda

    Heilige Drie-Eenheid A 2017 - Zondag 11 juni 2017

    Eerste lezing: Exodus 34, 4b-6.8-9 'De Heer openbaart zich aan Mozes'
    Evangelie: Johannes 3, 16-18 - 'Zozeer heeft God de wereld liefgehad'

    --- Hoe is het met onze datingsite ---

    Lieve mensen,

    Eeklo heeft een datingsite opgezet!
    Een datingsite! Daarvan hebben we allemaal al wel eens gehoord, niet?!
    Een plek op de computer waar je je kunt aanmelden omdat je niet langer alleen door de wereld wilt gaan! Kort gezegd: een plek op de computer om een lief te zoeken!
    Gisteren hoorde ik over de radio dat de stad Eeklo een datingsite heeft opgezet om de omliggende gemeenten aan te moedigen tot het fusioneren met hen! 
    Eeklo vraagt op die originele manier:  “wil je ons lief zijn, wil je bij ons komen wonen?”

    Edward Schillebeeckx, de grote Nederlandse Theoloog, schrijft in zijn boek “Ons rakelings nabij op blz. 21: “Elke godsdienst heeft een eigen configuratie en is op eigen manier volkomen uniek. Terecht zegt nochtans de brief aan de christenen van Kolosse: ‘in Jezus woont lijfelijk de godheid in heel haar volheid. En in Hem zijt gij vervuld van die volheid.’ (2,9-10)
    Het Griekse ‘katoikein’ betekent ‘in een huis wonen’ of ‘bij iemand wonen’. Hier betekent het: het lichaam van Jezus is als een tent waarin Gods volheid woont.

    Dit gegeven brengt me bij de feestelijke zondagen die we zo pas gevierd hebben!
    Kijken we naar 13 mei! De dag dat 19 lieve jongens en meisjes voor ’t eerst met hun ouders en met ons ‘te communie’ mochten gaan.
    Een jaar lang leerden ze Jezus kennen en werden ze uitgenodigd om Hem een plekje te geven in hun hart.
    En naarmate de tijd vorderde keken ze echt uit, telden ze echt af naar dat moment dat Jezus  bij hen officieel mocht intrekken!
    19 lieve, zo pure kindergezichtjes die hun droom in vervulling zagen gaan. 
    19 paar liefdevolle ouders en dubbel zoveel grootouders die niet anders konden dan ontroerd zijn om dit zo mooie moment. Een moment om te koesteren en nog dikwijls te her-in-neren.

    Volgde kort daarop het feest van O.-H.-Hemelvaart, een dag van, door en voor “beweging.net”. 
    Een kerk vol stralende gezichten. Mensen met iets van God in zich dat ze meedragen vanaf hun kindertijd. Want ook zij hebben ooit hun 1ste communie gedaan en sindsdien, Jezus als wegwijzer doorheen hun leven gevolgd. Sindsdien hun hart opengesteld om Gods volheid meer en meer plaats te geven, meer en meer in hen te laten wonen. Vanuit dat bewustzijn kunnen ze niet anders dan van de mensen houden, naar vrede streven, met hun boodschap van gelijkheid, broederlijkheid en rechtvaardigheid hoog in hun vaandel. Ze blijven samenkomen, om deze waarden leefbaar te houden in onze gemeenschap. Nadien, deelden ze hun’ houden van elkaar’ in het gelukkig samen-zijn op de eenvoudige receptie.

    Volgde dan 10 dagen later het feest van Pinksteren. Hier weer een bijzonder feestelijke dag  waarop 24 jongeren “gevormd” werden! 
    Weer een kerk vol stralende gezichten . Meisjes en jongens meer dan op hun Paasbest! 
    Gezien hun leeftijd, luisterden ze al anders naar het leven van Jezus. Ze leerden al wat meer over wat hier in de kerk zoal gebeurd. Ze leerden hoe we hier met velen een christelijke gemeenschap bouwen. Hoe we mekaar hier steeds een beetje beter leren kennen. Hoe we proberen zorg dragen voor elkaar en hoe zijzelf van jongs af, hier meer en meer deel kunnen van uitmaken.
    24 lieve ingoede jongeren die dromen van en vredevolle wereld. Die dromen van een wereld waar nog een warme schoot te vinden is om te schuilen, een schouder om op te huilen, en plaats gemaakt wordt voor wie uit de boot gevallen zijn…
    24 paar liefdevolle ouders en dubbel zoveel grootouders  die niet anders kunnen dan tranen laten van geluk. Die niet anders kunnen dan hun meisje of jongen warm in hun armen en hun hart sluiten.
    24 lieve ingoede jongeren die een jaar lang op verschillende dagen ‘een date hadden’ met die  ‘Gods volheid’. Voor velen misschien onbewust, maar ze gaven Die toch een kamer om in te wonen. Al was het maar een huurwoning voor een jaar… 

    Ik denk ook terug aan de wereldjongerendagen! En het interview met onze Paus Franciscus door 5 Vlaamse jonge mensen.
    Het is al 3 jaar geleden, maar we herinneren het ons nog wel, niet?
    De jongeren mochten vragen stellen, zoveel ze wilden.
    Op ’t eind stelde Paus Franciscus zelf een vraag, die ultieme vraag die de hele wereld rondging. Kennen we ze nog?
    “Waar is je schat? Waar rust je hart? Op welke schat rust je hart?”
    Die schat bepaalt hoe je door het leven gaat. Je hart is gelinkt aan je schat.
    Is je schat: bezit, geld, macht…?
    Is je schat: de schoonheid, de goedheid en de zin om goede te doen?
    Daarop zoek je zelf een antwoord. Niemand anders kan je dit antwoord geven. 
    Doe het maar rustig thuis…
    De jongeren waren diep onder de indruk. 
    Ze voelde Paus Franciscus aan als een liefdevolle coach.

    Leve mensen, zo lief heeft God de wereld gehad dat door Zijn eniggeboren Zoon zovele liefdevolle mensen nu nog door de wereld trekken, opdat allen de ruimte zouden krijgen om te leven en niemand verloren zou gaan… 

    Ik begon met de datingsite van de stad Eeklo. Lieve mensen, hoe is het met onze datingsite “God, wil JIJ (Gods volheid) ons lief zijn? wil JIJ (Gods volheid) bij ons komen wonen?

    Bron: Kerugma, E.Schillebeckx

    11-06-2017 om 16:35 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!