Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 22-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Christus, een Koning? - 34e zondag door het jaar B 2015 - Gie

    Vierëndertigste zondag door het jaar B 2015 - Zaterdag 21 en zondag 22 november 2015
    Christus, Koning van het heelal

    Eerste lezing: Daniel 7, 13-14 - 'Zijn heerschappij is eeuwig'
    EvangelieJohannes 18, 33b-37 - 'Gij zegt dat Ik koning ben'

    De dreigingsniveaus worden opgetrokken. 
    Het lijkt wel of de wereld plots vol zit met jihadisten, mensen die de jihad, de heilige strijd aangaan. 

    Ik moet jullie iets bekennen. Ik ben (zonder het woord jihad te gebruiken) bijna 20 jaar ik lid geweest van een organisatie die, met krachtige slogans en radicale ordewoorden, opriep tot strijd. Ik heb daar een intensieve training meegemaakt: marcheren, strijd- en andere liederen zingen, vechten, denken, durven, doen, iedere bijeenkomst opnieuw, en ieder jaar in de zomer een heel intensief trainingskamp. 
    Eigenlijk heb ik mijn lidmaatschap nooit opgezegd en blijkbaar sta ik nog altijd op hun ledenlijst. Want enkele weken geleden kreeg ik een uitnodiging in de bus, om mee te komen vieren aan hun 75-jarig bestaan. 

    Omdat zij zijn wie ze zijn, wilden ze die viering dit weekeind starten, op het feest van Christus Koning. 
    Je hebt het al lang geraden, het gaat om de Chiro, meer bepaald Chiro Josto in Borgerhout Deurne, die dit jaar 75 jaar bestaat.  
    De Chiro van de jaren ’50 baadde in de romantiek van koningen en ridders, burchten en burchtgravinnen. Strijdvaardig, maar ongewapend en pacifistisch. Op stap achter de Chirovlag, letterlijk “in de rangen voor Hem”, lieten wij het strijdvaardig door de straten weergalmen: “Zing het lied van de vorst, zing het koningenlied, want de Koning der koningen roept. Neen, wij strijden voor wereldse koningen niet, want de Koning der koningen roept”.

    Kunnen wij die Christus Koning vandaag nog verkocht krijgen? 
    Het valt mij alvast op dat die Koning der koningen niet ter sprake komt in het evangelie van vandaag. Integendeel! Jezus zegt klaar en duidelijk tegen Pilatus: “mijn koningschap is niet van deze wereld”. 
    Het zijn veeleer de anderen die van hem een koning willen maken. 
    En dan dat visioen van Daniël. In die droom ziet Daniël allerlei vreemde dieren, en ook een oude wijze man met witte haren, die op een troon zit. 
    Het is door dat beeld van Daniël dat wij ons God de Vader nog altijd voorstellen als een oude man met een witte baard. 
    Daniël ziet nog wat anders in zijn droom: iemand komende op de wolken uit de hemel. Hij werd bij de oude wijze man gebracht en die maakt hem koning. Alle volken op aarde moesten hem dienen. Aan zijn macht zou geen einde komen, zijn koninkrijk zou altijd blijven bestaan. 

    Het is vooral uit dat beeld dat de kerk, na de Eerste Wereldoorlog, inspiratie putte voor het feest van Christus Koning. 
    Vele koningen en keizers waren in die periode van hun sokkel gevallen. De kerk keek uit naar een andere wereld, een betere wereld waarin Christus koning kon zijn. 
    Als wij ons afvragen wat voor een koning Christus vandaag voor ons nog kan zijn, wat zijn feest nog voor ons nog kan betekenen. Dan onthoud ik 
    uit het evangelie van Johannes dat “zijn koningschap niet van deze wereld is” en uit het visioen van Daniël dat hij is “iemand die op een mens geleek”. 

    Waar vinden we vandaag nog dergelijke koningen? 
    De monarchen in Europa en de enkele koningen en keizers elders in de wereld, laat ik sowieso buiten beschouwing.  
    Er is nog altijd de koning of koningin van de Vogelenmarkt. Wie daar driemaal tot verkozen wordt, kan zelfs keizer van de Vogelenmarkt worden. 
    Enigszins vergelijkbaar zijn de koningen en keizers van het ganzenrijden in de poldergemeenten ten noorden van Antwerpen. 
    En ja, in Melsele is er nog altijd de aardbeiprinses met haar eredames. 
    Misschien komt ook Prins carnaval in beeld, die met zijn hele hofhouding het carnaval moet organiseren. Mensen amuseren en plezier maken is zijn doel.  

    Het is niet oneerbiedig bedoeld, als ik enkele parallellen zie tussen Jezus Christus en prins carnaval. 
    Die prins speelt een belangrijke rol tijdens het carnaval. Hij wordt dikwijls gekozen op de dag van de vrede, 11 november (de elfde van de elfde maand) en zijn hofhouding bestaat uit een raad van elf, vergelijkbaar met de kring van 12 apostelen die Jezus bij zich had. 
    Hij is een prins die geen land moet verdedigen, hij is een vorst zonder rijk. Net zoals Jezus, een koning “niet van deze wereld” is. 
    Hij is enkel prins bij de gratie van de mensen die hem verkozen hebben. Zij zorgen ervoor dat hij als prins op de troon blijft.
    Als verklaring voor het beeld uit de bijbel, loopt ook deze vergelijking natuurlijk mank. Maar ook wij hebben als opdracht om Christus koning te laten zijn. Hij is onze Koning. 
    Wij mogen hem daarop aanspreken. Zijn trouw is sterker dan de dood. “Wees niet bang, kleine gelovigen”, zegt Hij, “Ik ben bij jullie aan boord”.

    Christus koning laten zijn, kan misschien nog het best door zelf iemand te zijn “die op een mens geleek”, door consequent mens-van-vrede, mens-voor-de-mensen te zijn. Want dat is “niet van deze wereld” en zeker wars van een wereld vol jihad en zinloos geweld. 
    Alleen met jullie hulp kan Christus Koning een feest blijven. 
    Amen.

    22-11-2015 om 08:48 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    15-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de nood het hoogst is - 33e zondag door het jaar B 2015 - Fred

    Drieëndertigste zondag door het jaar B 2015 - Zaterdag 14 en zondag 15 november 2015

    Eerste lezing: Daniel 12, 1-3 - 'In die tijd zal uw volk worden gered'
    EvangelieMarcus 13, 24-32 - 'Hij zal zijn uitverkorenen verzamelen'

    Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. 
    We kennen het spreekwoord en het is blijkbaar heel goed van toepassing op de lezingen van vandaag. We naderen het einde van het kerkelijk jaar en dan krijgen we altijd lezingen waarin het gaat over het einde van de tijden en de verschrikkingen die daarmee gepaard gaan. Maar men probeert ook de mensen gerust te stellen en wat hoop te geven. Jezus heeft het bijvoorbeeld over de vijgenboom. Aan zijn twijgen en zijn bladeren kan je zien dat er een nieuwe zomer in aantocht is.

    Maar is het voor iedereen wel zo simpel? 
    Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Ga het maar eens vertellen aan die man of vrouw die al zo lang ziek is, van de ene behandeling in het andere ziekenhuis terechtkomt en maar niet beter wordt. Ga het maar eens vertellen aan die werkloze die weer eens een pak sollicitaties stuurt, die opnieuw onbeantwoord blijven. Ga het maar eens vertellen aan die student die voor een examen staat en de berg leerstof niet meer kan overzien. 

    Ga het maar eens vertellen aan die stroom vluchtelingen die na een dagenlange, barre tocht weer eens voor een gesloten grens of een muur van prikkeldraad komen te staan en te horen krijgen dat ze ook daar niet welkom zijn.
    Ook als we het nieuws bekijken en nadenken over wat er allemaal gebeurt in onze wereld: aanslagen, geweld, natuurrampen, gebrek aan solidariteit en inlevingsvermogen. Laten we dan maar hopen en proberen te geloven dat de redding nabij is. Wie gaat voor die redding zorgen?

    Misschien kan het toch. 
    Als de nood zo hoog is, kunnen mensen soms wakker geschud worden. Een mens die sukkelt met zijn gezondheid, kan proberen anders en een beetje gezonder te gaan leven. Die werkloze kan misschien wat minder hoge eisen stellen aan het soort werk dat hij wil doen. Die student kan al zijn moed bij mekaar rapen en toch keihard gaan werken. 
    En misschien iemand  ontmoeten die hem wat kan helpen dingen te begrijpen. Die vluchtelingen komen misschien ergens toch mensen tegen die hen wel proberen te begrijpen en daadwerkelijk willen helpen.

    En ja, soms nemen mensen in hun wanhoop hun toevlucht tot minder aangewezen middelen. Een zieke die in de val trapt van veelbelovende, dure, maar helaas bedenkelijke producten. Een student die het probeert met oppeppende middelen om langer te kunnen studeren. Die werkloze die het dan maar in het zwart gaat proberen. Vluchtelingen die met geweld opkomen voor dat waar zij recht op menen te hebben.

    En inderdaad, soms is die redding niet nabij en komt ze helemaal niet. 
    Die zieke  kan niet meer worden gered en zal toch sterven. De rouwende families (hier aanwezig) weten er alles van. Die werkloze blijft maar vruchteloos op zoek naar een job. Die student slaagt uiteindelijk toch niet. En die vluchtelingen blijven maar onderweg en stoten van de ene muur op de andere. En elke dag horen wij in de nieuwsberichten weer nieuwe gruwelen.

    Klopt het spreekwoord dan niet? 
    Is het dan helemaal niet waar dat bij de hoogste nood er toch nog redding kan komen? Een spreekwoord vertelt meestal een waarheid, maar niet de volledige waarheid. Een spreekwoord is ongenuanceerd en we mogen er nooit blind op vertrouwen.

    Maar toch … 
    Misschien komt die redding niet op de manier waarop wij gehoopt hadden, maar we ondervinden wel dat niet alles verloren is. Mensen die een zware tegenslag kregen te verwerken, kunnen er soms sterker uitkomen. We kennen wellicht allemaal voorbeelden. 
    Als een geliefde sterft, maken wij een rouwproces door. En dat is nodig en kan soms lang duren. Maar in bepaalde gevallen brengt het familie en vrienden dichter bij elkaar. 
    En soms hoort men mensen reageren met: ik ga niet bij de pakken blijven zitten, ik ga mijn leven weer in handen nemen. Dat is soms ook zo bij andere zware problemen en tegenslagen. Men heeft zich lang gefixeerd op één probleem of moeilijkheid en als dat eindelijk voorbij is, krijgt men misschien weer oog voor andere dingen, voor andere waarden. 

    Belangrijk is waarschijnlijk dat men zich niet door problemen en tegenslagen laat blind maken. Een mislukt examen is erg, soms heel erg, maar de wereld vergaat er niet door. Je kan een tijdje in de put zitten, maar dan wacht weer een nieuwe taak, een nieuwe periode. Het allerbelangrijkste is dat men de hoop kan bewaren. Misschien is de hoop wel de meest christelijke deugd van allemaal.

    Als mensen geen straaltje hoop meer zien, zijn ze verloren. En als wij mensen willen helpen na een groot verlies of verdriet, moeten wij proberen hen hoop te geven in de toekomst. Op welke manier dan ook. Niet door valse beloften, die toch niet uitkomen. Maar door opnieuw hoop te geven. Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. 
    En na regen komt zonneschijn. 
    Nog zo een spreekwoord. Over een paar weken begint de advent. En na de advent komt Kerstmis. Maar er is nog een beter spreekwoord en dat is wel helemaal waar: Hoop doet leven. 

    15-11-2015 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    09-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor kleine mensen! - 32e zondag door het jaar B 2015 - Jan

    Tweeëndertigste zondag door het jaar B 2015 - Zaterdag 7 en zondag 8 november 2015

    Eerste lezing: Eerste boek der Koningen 17, 10-16 - 'Van een handvol meel maakte de weduwe een broodje'
    EvangelieMarcus 12, 38-44 - 'De arme weduwe offerde het meest'

    Ik hou ervan 
    naar mensen te kijken,hen te observeren in hun gewone doen,
    terwijl ze niet wéten dat ik naar hen kijk.
    Ik vermoed dat Jezus daar óók van hield,dat Hij vaak uren zó doorbracht,
    en dat Hij daardoor dingen zag
    waar anderen zomaar aan voorbij liepen. Vandaag óók weer…

    Kom eens kijken, zegt hij. 
    Ik zie Hem zo zitten,  op een muurtje aan de zijkant van het plein 
    met zijn vrienden bij hem. Een handvol mannen en vrouwen. 
    Ze zijn hem gevolgd, al enkele jaren. Zó begeesterend kan Hij vertellen.
    Zó bevrijdend duidelijk maken waar het om te doen is in dit leven.
    Zó aanstekelijk zijn manier van naar mensen kijken: 
    precies dààr het goddelijke laten zien. 

    En altijd opnieuw verrast hij hen. 
    Ook nu weer.

    Kom eens kijken, zegt hij. 
    Al een hele tijd volgt Hij de beweging van mensen op het tempelplein.
    Ze gooien geld in de offerkist. Er zijn er bij die dat doen 
    met grote gebaren en veel zwier, ze vallen op door hun chique klederdracht.
    je kan er niet nààst kijken.
    Maar de meesten géven heel gewoon,het hoort erbij,
    de gewoonste zaak van de wereld,iets waar je niet bij nadenkt.
    Kom eens kijken, zegt Hij. 
    Maar ze snappen niet goed wàt ze moeten zien, zijn vrienden!
    God is een meester in de camouflage. Je moet dus aandachtig kijken 
    of je ziet Hem niét.
    Kijk dan, zegt Jezus, dààr zie je iets wat je alleen maar ziet 
    als je er aandacht voor hebt: hier zie je Gòd gebeuren.

    En Hij laat zijn camera inzoomen
    op de minst opvallende mens in de massa daar: 
    een arme weduwe die één centje in de offerkist legt,
    zo’n klein roest dingske van niets.
    Maar Hij heeft het gezién: die kleine gebogen vrouw 
    die van haar armoede àlles heeft gegeven wat zij had,
    haar hele levensonderhoud.
    Dat is waar ik van opkijk, zegt Jezus,dat de meest onbenullige mens
    tot zoiets in staat is.
    Dàt zijn mijn helden, zegt Hij: wie nog kan géven bijvoorbeeld
    van zijn eigen bijna-niets…
    En in één adem doornoemt Hij al zijn àndere helden:
    die doodgewone mensen die in ’t stille weg veel méér doen dan gevraagd wordt.

    De man die elke dag trouw zijn dement vrouwke komt eten geven
    in ’t rusthuis, al jàren, en zelfs bij àndere bewoners 
    ook nog een handje toesteekt…
    De vrouw die stillekes bij haar zieke man komt zitten in de kliniek,
    al een jaar lang, géén dag gemist,een woordeloos samen-zijn meestal,
    een woordeloos maar sàmen wéten dat dat sàmen er straks niét meer is…
    Of die vader en moeder die vaak met de handen in het haar
    tóch vol toewijding en vertrouwen blijven zorgen voor hun ‘probleemkind’!
    En die stoere getatoeëerde gast in het gevang, niet zonder reden,
    maar die ontroerend goed zorg draagt voor zijn celgenoot die ’t lastig heeft…

    Of die idealist, die dag in dag uit, zich inzet voor de stroom vluchtelingen die maar niet ophoudt.

    Ik kan je er nóg heel wat aanwijzen, zegt Jezus,
    van die bijna onzichtbare onopvallende wezens
    die maken dat God écht gebeurt!
    Niet waar mensen in dure gewaden rond paraderen,
    en lange gebeden opzeggen, op hun status staan,
    met de nodige égards begroet willen worden 
    en ereplaatsen opeisen… 
    Daar gebeurt God niét! Nee…
    God gebeurt waar de weduwe hare laatste frank weggeeft.
    God gebeurt waar de gevangene zijne maat troost,
    en in dat woordeloze samenzijn 
    van de doodzieke man met zijn liefste…
    God gebeurt waar zonder berekening
    leven gebroken wordt en gedeeld.
    Daar sta ik van te kijken, zegt Jezus.
    Ontroerd en bewogen door zoveel kleine eerlijke schoonheid, 
    zo staat Hij daar.

    Als ze dàt van mij onthouden,
    zie ik Hem denken,
    als ze zó naar mensen hebben leren kijken,
    dan ben ik al lang content.
    Als ik er straks niét meer ben
    om het hen te tonen,
    dan kan ik gerust zijn:
    ze wéten waar het op aan komt!
    Zij hebben mij door!
    Mij én mijn Vader!! 

    Hebben wij het ook door?
    Zo moge het zijn.

    Dank zij een tekst van Anne Coussement

    09-11-2015 om 18:09 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen B 2015 - Herman

    Allerheiligen B 2015 - Zaterdag 31 oktober en zondag 1 november 2015

    Eerste lezing: Apokalyps 7, 2-4;9-14 - 'Een ontelbare menigte'
    EvangelieMattheüs 5, 1-12a - 'De zaligsprekingen'

    09-11-2015 om 18:04 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!