Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 28-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doe wat je zegt en zeg wat je doe - 4e zondag door het jaar B 2018 - Jan V

    Vierde zondag door het jaar B 2018 - Zondag 28 januari 2018

    Eerste lezing: Deuteronomium 18, 15-20 'Ik zal een profeet doen opstaan'
    Evangelie: Marcus 1, 21-28 - 'Hij onderwees hen met gezag'

    Vorige week had Marc het veel gemakkelijker, gewoon wat preken over Jonas en over een walvis.
    De lezingen van vandaag zijn weeral een tof geschenk. Waarom moet mij dit steeds overkomen?

    Het gaat over profeten die worden aangekondigd en die we verwachten, over Schriftgeleerden die niet echt aanspreken, over zwakzinnigen die de viering storen, over een 30 jarige die zijn openbaar leven start in de Synagoge van Kafarnaum.  Daar zullen we het mee moeten doen vandaag.
    Ik herinner mij een liedje uit mijn jeugdjaren…het klokske van Kafarnaum… en luidt dat klokske bim bam bom dan komt dat volk van rommedom, ja jong en oud en recht en krom gaat naar Kafarnaüm
    Doch eindigt te Kafarnaüm dat klokske met zijn bim bam bom
    dan keert dat volk naar huis weerom
    en scheldt de klok voor stom en dom en dom en dom …     geweldig he?

    De synagoge van Kafarnaum was blijkbaar een onderwijssynagoge.  Schriftgeleerde lazen er voor uit dikke boeken en gaven hun eigen interpretatie over de voorschriften. Ze maakten een beetje hun eigen wetten en plichten.  Waar hebben we dit nog gehoord.  
    Marcus schrijft dit evangelie een 80 jaar nadat Christus geleefd heeft.  Hij heeft Hem dus eigenlijk niet gekend.  Maar hij heeft duidelijk gehoord dat Jezus met gezag sprak in die Synagoge. 

    Stel je maar eens voor.  De Schriftgeleerden en hogepriesters moeten een stap opzij zetten omdat een jonge man van 30 jaar het woord neemt.  Zie je dit hier al gebeuren?  Als we eens vragen aan alle 30 jarigen om recht te staan?  Er zullen er niet veel zijn.  Dit maar om aan te tonen dat er een verschil was tussen Jezus en de andere sprekers.  Hij blaast daar de oude woorden van Wet en profeten kennelijk nieuw leven in.  Met gezag van binnenuit spreekt hij.  Hij zegt wat hij doet en hij doet wat hij zegt.  Dat maakt indruk.  Blijkbaar zo veel dat we er 2000 jaar laten nog over spreken.

    Moesten wij nu ook zo iemand in ons midden hebben, de kerken zouden vollopen.  Maar het is nu andersom.  Uiteraard weten wij dat het hier nog echt ok is. Vele mensen kiezen onze parochie als een keuzeparochie en daar zijn we blij om.
    Maar kijk eens naar de gemiddelde leeftijd?  Heb je vorige zondag de reportage gezien over God in Berchem op Canvas?   Een lege kerk met oude, zeer oude mensen.  Dit is het algemeen beeld.

    Onze kleinkinderen wonen in een dorp in de Kempen. Eentje wil echt haar communie doen.  De ouders naar een informatievergadering.  Daar spreekt iemand van de pastorale eenheid over het feit dat er zo weinig mensen naar de kerk komen.  Die persoon zegt letterlijk: “ik heb de kerken niet leeg laten lopen… het zijn jullie die niet meer willen komen”. Is dit de manier om mensen uit te nodigen?

    Twee weken terug hadden we hier een toffe Verrekijkerviering met alle vormelingen en eerste -communicanten. Buiten stonden er auto’s met ouders, motor draaiend, dubbel geparkeerd, te wachten  tot de viering gedaan was. Als je nu weet hoeveel moeite mensen hier doen om iets te maken dat aanspreekt.  Dus de bekommernis zal hier ook zijn: zorg ervoor dat die ouders, dat mensen, aangesproken worden.  Meer kunnen we niet doen. 
    Meer moeten we ook niet doen.  
    Geef hen een gelegenheid. 
    Zet de deur open.  
    Maar verwijt ze niets.

    In het evangelie vertelt Marcus ook over een persoon die plots begint te roepen en te krijsen.  Blijkbaar iemand met verstandelijke beperking, zo heet dit nu.  Toen zei men: Die man is in de greep van onreine geesten, demonen.  Maar laat het zijn wat het is.  Jezus moet die man echt gekalmeerd hebben.  Rustig met hem gesproken hebben, geluisterd hebben.  Ik denk dat die man met de glimlach is buiten gegaan.  Men schrijft dan: “En de onreine geest schudde hem door elkaar en onder enorm geschreeuw ging hij uit hem weg”  Een duiveluitdrijving?

    Soms zit hier in de kerk ook iemand die een verstandelijke beperking heeft.  Ze zingt luidkeels mee, praat hard op en gaat een paar maal vooraan staan als het niet moet.  Maar als de kinderen worden uitgenodigd om naar voor te komen gaat ze glimlachend mee een kring vormen.  Is dat ook geen schoon moment?

    In onze straat loopt een 80 jarige mevrouw die sterk dementerend is rond.  Ze is constant op zoek naar haar ouders.  Ze gaat bellen bij de buren.  Waar zijn ze toch, mijn ouders, ik vind ze niet meer.  Ze hebben niets gezegd toen we weg gingen.  
    Wat later loopt ze rond met haar rekening van de gas en elektriciteit en vraagt aan iedereen wat ze er mee moet doen.  Op de bank willen ze haar niet helpen.

    Ok, maar wat moet je zeggen op zo’n moment tegen Gerda?  Wie kent de juiste woorden.  Wie kan haar kalmeren?  Wij komen regelmatig bijeen met ons straatcomité.  Wel ik ga nu iemand uitnodigen die professioneel met dementerenden omgaat.  Hij moet ons komen vertellen wat we best doen.  Ik sta dit hier nu uit te vinden, maar ik ga doen wat ik zeg, en zeggen wat ik doe.

    In diezelfde Kempen is een dorp met een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking.   Een van die gasten ging elke zondag 2 keer naar de mis.  Om 8u de vroegmis en om 10u de hoogmis.
    Hij zit naast een vriend in de hoogmis en zegt tijdens de preek constant hardop: “Dat heeft hij daarstraks ook gezegd”  Verschillende keren: “Dat heeft hij ook gezegd”  De pastoor krijgt het na 10 keer echt op zijn zenuwen, verliest zijn kalmte, vliegt uit en brult: “Robert je moet er mee stoppen, je stoort de viering en ik kan mij niet meer concentreren, het is heel vervelend”.  Zegt onze man hard op tegen zijn vriend: “ …dat heeft hij deze morgen niet gezegd !”

    Vrienden, laat ons toch maar doen wat we zeggen en zeggen wat we doen.  Het zal onze wereld een stukje warmer maken.  
    En laat ons echt bekommerd zijn voor de mensen die onze hulp en ons begrip nodig hebben. 
    Succes met de zorg om mekaar.

    28-01-2018 om 12:08 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    21-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kom en volg mij! - 3e zondag door het jaar B 2018 - Marc

    Derde zondag door het jaar B 2018 - Zondag 21 januari 2018

    Eerste lezing: Het boek Jonas 3, 1-5.10 'De boeteprediking van Jona'
    Evangelie: Marcus 1, 14-20 - 'Ik maak u tot vissers van mensen'

    Onze eerste lezing begint bij hoofdstuk 3 van het boek Jonas. En wat staat er in hoofdstuk 2? 
    Juist. Jonas in de walvis.

    Het is misschien een van de mooiste verhalen uit de bijbel, zo eentje dat kinderen altijd onthouden. En ook wij zullen nog wel weten, dat Jonas in die vis terecht kwam omdat hij ging lopen van een opdracht van God: naar de stad Nineve gaan om daar de mensen te bekeren. Dat ziet ge van hier, zei Jonas. Dat zijn allemaal grote zondaars, die verdienen niet beter dan gestraft te worden.
    Maar, zegt het verhaal, God onderschept hem onderweg, en via die walvis trekt hij dan toch maar naar de grote, zondige stad. Daarom staat er in de eerste zin: voor de tweede keer... 

    Nu, Jonas doet nog niet helemaal wat hem gevraagd wordt: hij waarschuwt niet, hij voorspelt hel en verdoemenis. Maar God, ook de God van het Oude Testament, is een barmhartige God. Hij doet wat Jonas voor onmogelijk hield: Hij brengt redding. 
    Hij is een reddende God die altijd opnieuw kansen geeft, veel meer dan naar menselijke maatstaven mogelijk is. 
    Zo heeft ook Jezus het 'rijk Gods' begrepen. Die goede boodschap verkondigde hij. Niet alleen met woorden, maar met daden. Hij viste mensen op uit hun miserie, uit hun zondigheid, uit hun onmacht. Hij gaf ze terug hoop, richtte ze op, gaf hen een nieuw leven. Zo leeft hij voort in de verhalen die we over hem vertellen, tot vandaag toe. 

    Maar wacht eventjes. Is dat allemaal niet naïef? Nineve, dat heet nu Mosoel. Het is helemaal verwoest... Ik hoor Jonas al lachen in zijn baard. Waar blijft die goede boodschap voor de mensen van Mosoel, voor zoveel mensen die onherstelbaar verdriet hebben, die lijden, die, zoals wij allemaal, ooit de dood in de ogen moeten kijken?

    Wie de rest van het evangelie kent, tot het einde, schrikt niet van die vraag. Die leerlingen, die in de tekst vandaag zo spontaan en enthousiast Jezus volgen, ze zullen hem in de steek laten, Petrus zal hem verraden. Jezus zelf zal gruwelijk sterven en op het kruis uitroepen: "Mijn God, waarom hebt U mij verlaten?" Het geloof, dat ons in deze kerk samenbrengt, vraagt ons iets te geloven dat menselijker wijze onmogelijk lijkt. Het is geen fluitje van een cent dat in een vingerknip alles oplost. Het wordt pas geloof, als het moet standhouden tegen beter weten in. Maar zo is het: tegen beter weten in. 

    Het is hoop op een toekomst die niet te bewijzen is, een visioen dat telkens de kop blijft opsteken, als een bloem die die wortel schiet tussen de puinen: hel en verdoemenis, dat kan toch niet het einddoel zijn van ons bestaan? 

    Jezus heeft zo geleefd en is zo gestorven, dat ook bij die laffe leerlingen die tere bloem van het geloof weer begon te bloeien, het geloof dat een koninkrijk van God onweerstaanbaar op komst is: ooit, ooit worden alle tranen gedroogd, wordt onrecht voorgoed bedwongen. We weten niet hoe, we weten niet wanneer. Maar het zal.
    Dat geloof is teer. Daarom is het goed dat we elkaar in dat geloof rechthouden. 
    Dat we het voorleven voor mekaar, dat we zelf al beginnen met tranen te drogen, met recht te doen, met barmhartig te zijn. Dat tere geloof fluistert dat hij ons niet alleen laat: hij blijft het brood met ons breken, hij blijft zijn leven geven. "Doe dit tot mijn gedachtenis", zegt hij, ook vandaag.  Hij blijft ons roepen om te geloven, tegen beter weten in

    21-01-2018 om 17:16 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    14-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een vraag en een antwoord - 2e zondag door het jaar B 2018 - Gie

    Tweede zondag door het jaar B 2018 - Zondag 14 januari 2018

    Eerste lezing: Eerste boek van Samuel 3, 3b-10.19 'Spreek, Heer, uw dienaar luistert'
    Evangelie: Johannes 1, 35-42 - 'De eerste leerlingen bij Jezus'

    Vandaag hoorden we in de eerste lezing hoe Samuel tot driemaal toe door God bij zijn naam geroepen wordt. En hoe Samuel antwoordt: “Spreek Heer, uw dienaar luistert”. 
    Ook vandaag, maar dan in het evangelie, vernemen we hoe Johannes de Doper twee van zijn leerlingen, Andreas en zijn broer Simon Petrus, wijst op Jezus die voorbijgaat en over Hem zegt: “Zie daar het Lam van God”. De twee leerlingen horen hem dat zeggen en gaan Jezus achterna. Jezus keert zich om, ziet dat zij Hem volgen, en vraagt: “Wat verlangt gij?” 
    Ze antwoorden: “Meester, waar verblijft U?” waarop Hij hun zei hun: “Ga mee, om het te zien.” Daarop gingen zij mee en zagen waar Hij zich ophield.

    Toen we vorige week afscheid namen van de drie koningen, vertelden ze dat ze in een droom gewaarschuwd waren om niet naar Herodes terug te keren, en dat ze langs een andere weg naar hun land terug gingen (Mattheüs 2, 12). Ze kregen dus de opdracht om langs een andere weg terug te gaan. 
    Drie heel verschillende verhalen, waarin telkens op een verschillende manier, soms in een droom, soms in gedachten en soms rechtstreeks, een uitnodiging, een vraag gesteld wordt, waarop de betrokkene ingaat. 

    Een opdracht krijgen en je daar door aangesproken weten. Een vraag … en het antwoord daarop. Dat is wat we “roeping” noemen. Misschien wel omwille van dat “roepen” van de Heer in het verhaal van Samuel. 
    Een opdracht, een roeping. Het lijkt niet meer van deze tijd. Maar toch. 
    Alle scouts en oud-scouts onder jullie kennen nog altijd de leuze “Be prepared”, “Wees paraat”, sta klaar, wees voorbereid, de opdracht waarmee oprichter Baden Powell zijn allereerste verkenners voorhield om altijd paraat te staan ten dienste van de medemens. 

    Een vergelijkbare voorbeeld: 
    Ik kijk nogal eens graag naar de televisieserie NCIS. De hoofdrolspeler en teamleider Leroy Jethro Gibbs zwaait daarin te pas (en soms te onpas) met de leuze “Semper Fi”, afkorting voor de Latijnse spreuk Semper fidelis die "altijd trouw" betekent. 
    Ook in Chiro-middens stond “Trouw” altijd hoog in het vaandel. 
    Vragen, opdrachten en leuzen blijken dus niet zo wereldvreemd. 
    “Wat verlang je?” vraagt Jezus in het evangelie. 
    “Waar houdt Gij U op?” Waar logeert U?, is de wedervraag van de leerlingen. Dat is een vraag om meer te weten te komen over dat Lam van God: Hoe is Jezus “thuis” bij God? 

    Iemands verblijf, iemands woning, vertelt heel veel over diens levens-gesteldheid. Ben je er welkom en mag je er binnen? Of blijf je gewoon aan de deur staan? 
    Wat verlang je? Die vraag van Jezus wordt vandaag ook aan ons gesteld. Wat vragen, wat hopen wij van Hem? En hoe is het als Jezus “ons” als Zijn woning kiest? Staat zijn stoel en onze koffie dan al klaar?
    Op die niet-zomaar-een vraag volgt niet-zomaar-een antwoord. 

    Veel van dat vragen en antwoorden, van dat roepen of geroepen worden vind ik terug in het lied “De Heer heeft mij gezien” van Huub Oosterhuis, dat we straks, na de communie, nog gaan zingen. Als we goed luisteren, klinkt dan ook voor ons: “De Heer heeft mij gezien”. 

    Soms voel ik God ook dichtbij mij, voel ik Hem aanwezig bij wat ik doe. Maar heb ik voor Hem gekozen, of kiest Hij voor mij? 
    Als we kijken naar de lezingen van vandaag, dan begrijpen wij dat zien of gezien worden, dat roepen of geroepen worden, vooral in religieuze zin. Maar het gaat veel verder dan dat, zo blijkt uit het lied van Oosterhuis. 
    Zien of gezien worden, roepen of geroepen worden, zit in al onze menselijke relaties. 
    In al ons doen en laten, is er een God die ons nabij is. Zoals de bomen in de regen, zijn van Hem doordrenkt. Hij ademt onze adem, zoals de wind. Hij vormt de intieme band tussen geliefden, tot in hun slaap.

    Zoals bij de leerlingen, komt Zijn vraag onverwacht. Hij kan een nieuw licht ontsteken in mijn nacht, een nieuwe impuls geven aan mijn leven en mij opnieuw doen geboren worden. Hij doet mij kijken met nieuwe ogen, met een andere blik. 
    Zo kan een jongeman al twintig jaar in zijn omgeving een meisje hebben geweten... tot hij opeens het meisje ziét. We zeggen: met andere ogen. Dan gebeurt er iets aan zo'n jongen. Dan gebeurt er iets met dat meisje. 
    Zo kunnen wij opeens door de Heer gezien worden. Daar blijf je niet dezelfde onder. Als de Heer in liefde naar ons omziet, dan gebeurt er iets met ons. Dan word je opnieuw geboren. En dat is aan jou te zien. 

    Als wij zo willen kijken en op zijn manier met mensen begaan zijn, dan neemt de Heer ook ons onvermogen voor lief. Dan geeft Hij ons een levend hart. Dan wordt ook in onze handen Zijn naam geschreven.
    Plots schiet mij een ander kerklied te binnen, van héél lang geleden. “Heer, dicht bij U wil ik waken”. Ik hoor het nog zo klinken "Heer dicht bij u wil ik waken, waar gij uw hoede spreidt. Mijn hart zal uw schaduw smaken, oh wondere aanwezigheid. ..."
    Als de Heer het Lam Gods is … dan wil ik wel bij Hem waken, dan wil ik wel de kleine dienaar zijn die over Hem wil herderen. 
    Amen. 

    14-01-2018 om 08:55 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (1)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!