Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 25-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doorgaan met het rotsvast vertrouwen - 6e Paaszondag - Hilda

    Zesde Paaszondag A 2014 - Zaterdag 24 en zondag 25 mei 2014

    Eerste lezing: Handelingen 8, 5-8.14-17 - 'De apostelen legden hun de handen op en ze ontvingen de H. Geest'
    EvangelieJohannes 14, 1 - 12 - 'Ik zal de Vader vragen en Hij zal u een andere Helper geven'

    Lieve Mensen,
    Wie van ons kent nog Christine  en Tom en hun twee zonen Tim en Tijs!
    Tom heeft ros haar waaraan iedereen hem herkende en daardoor nu misschien ook zegt: ‘ja, dat is lang geleden dat ik hem nog gezien hebben’. Twee jonge mensen die zich engageerden in onze parochie en op vele activiteiten aanwezig waren.
    Dit gezin is door het werk van Tom naar Londen verhuisd. Beginnend voor 2 jaar en misschien veel langer…
    Maanden op voorhand werd gewerkt aan dat vertrek en het afscheid nemen! Werd begonnen met het plannen van de verhuis, de inpak en berging van hun inboedel, en met het afscheid nemen van familie, vrienden en kennissen.
    En bij de afscheidsfeestjes en bij het afscheid zelf werd iedereen nog eens op het hart gedrukt hoe erg ze allen zouden missen en hoe welkom we waren…. En hoe ze al uitkeken naar hun wederkomst… Nu kunnen we met hen nog mee-leven via hun blog op het internet.

    Zelf herinner ik me ook nog vele verhalen over de zo lange en intense voorbereiding van een tante en nonkel die in 1946 voor het eerst naar Belgisch Congo trokken! Met tranen in de ogen namen afscheid aan de kade van de Berendrechtsluis, met het rotsvast vertrouwen van een blij weerzien. Later moesten we telkens voor 3 jaar afscheid van hen nemen, maar dan was er geen voorbereiding meer nodig  om terug te gaan.

    Vrijdag werden velen van ons diep geraakt door de begrafenis van onze oud-premier: Jean-Luc De Haene. 
    We werden ook diep geraakt door de woorden van de kinderen en kleinkinderen, door de woorden van politici en medewerkers. Ik spreek er hier enkele uit:
    “Opa, ik bewonder je voor alles wat je hebt gedaan voor je gezin, België en Europa. 
    Je veranderde iets in de wereld. 
    Je maakte van de problemen geen verzinsel. Je sprak geen woord te veel, geen woord te weinig.
    Opa je was zo een fantastische man, zo bijzonder, ik geef je nu een heel bijzonder plaatske in m’n hart.”

    “Je was een man die koos voor oplossingen en compromis voor de Federale en Vlaamse regering.
    Je was een man die mee zorgde voor de opbouw van de samenleving nationaal en internationaal.
    Je was meer visionair dan crisismanager.
    Je was een man als een caleidoscoop. 
    Bekommerd om het geheel, attent voor het individu.
    De tocht is moeilijk, de gids ervaren. De gids is er niet meer, we zijn hem kwijt. 
    Maar niet de richting die hij uitging, die blijven we volgen.”

    Zo luisteren we ook weken lang naar de afscheidsrede van Jezus volgens  Johannes! Johannes die de verhalen over Jezus tot zich nam en een grote aanbidder van die Heer Jezus werd.
    Pas 100 jaar nà Jezus’ dood schreef deze man de overlevering van Jezus neer…
    Dat doet ons ook begrijpen hoe hij, die zo vol van Jezus was, ons van zijn begeestering wil doorgeven…
    Het laat ons ook zien, hoe Johannes er zeker van wil zijn dat we verstaan wat hij bedoelt.
    Johannes heeft begrepen dat Jezus heel goed wist wat Hem te wachten stond en daarom zijn vrienden en de wereld tijdig heeft ingelicht en voorbereid op Zijn afscheid en op het moeten verder leven zonder Hem… Vandaar dat Johannes ook zo veel schrijft over dat afscheid nemen! Het wordt duidelijk van bij het laatste avondmaal, tot in het verhaal van vandaag en het zal nog verder gaan op de dag van ons Heer Hemelvaart en Pinksteren…
    Voor mij is Johannes als grote fan van Jezus, vooral een ware gelovige, die ons voortdurend zegt: “Mensen, probeer dat nu toch eens te geloven!”

    Dat Jezus in de wereld gekomen is met God diep in Hem, om God mens te laten worden met de mensen. En dat Hij dat ook doet in ieder van ons. Dat God geen andere handen en voeten had dan die van Jezus om zich te tonen aan de mensen. En dat wij, die in dàt geloof leven en deze opdracht hebben doorgekregen, ook niets anders kunnen, dan de handen en voeten van God zijn in de ze wereld…
    Wie in Mij gelooft zegt Jezus, kan niet anders dan mijn geboden onderhouden, ze handen en voeten geven… Wie in Mij gelooft zegt Jezus, kan niet anders dan handen en voeten zijn van  Mijn Vader. Wie in Mij gelooft zegt Jezus, die wordt mild.
    “ Je oordeelt niet meer over anderen. Je bent niet langer hard, je wilt niet overal gelden ten koste je medemensen, je luistert omdat elke andere een voortdurend wonder is.” (Karel Staes)

    Zo probeert Johannes ook ons te zeggen dat we misschien wel de Gids kwijt zijn, maar niet de richting die Hij uitging. De richting die wij kunnen en willen blijven volgen!

    Wie ook met een rotsvast vertrouwen Jezus’ richting blijft uitgaan is Mieke Van Hecke!
    Directeur generaal van het katholiek onderwijs, 10 jaar lang!
    Ook vrijdag werd van haar, als directeur generaal, officieel afscheid genomen. 
    En zij getuigde nog voor een laatste keer voor de camera:
    “We hebben hard gewerkt en gewroet, zowel voor de zorg als voor de kwaliteit van het onderwijs.
    We hebben hard gewerkt en gewroet voor de belangen van het kind.
    En we hebben het recht opgeëist om het te mogen doen vanuit een heel specifiek project, vanuit onze christelijke inspiratie. 
    Die 2, samen mogen verwoorden, daarin hebben we stappen gezet!”
    En wie Mieke hoorde, weet hoe ze voor haar christelijk opdracht uitkwam!

    Zijn dit geen mensen van onze tijd die, zoals Jezus zijn leerlingen opdroeg, getuigen van Hem zijn, ver buiten Jeruzalem, Judea, Samaria en tot het uiteinde van de aarde.

    Zo kunnen wij terugblikken op  zoveel jaren kerk- en geloofsgeschiedenis waarin soms minder goeie dingen gebeurden waarover we niet trots zijn. 
    Maar waarin vooral heel veel goeds tot stand gekomen is: zoals die zorg voor het onderwijs, zorg voor zieken en gekwetste mensen, verenigingsleven, ingebed zijn in kunst en cultuur.

    Daarom misschien, dat wij ons nu nog geroepen voelen om onze VERREKIJKER boven te halen en te zien hoe het in deze zo snel veranderende tijd verder kan met onze christelijke samenleving, met onze in oppervlakte steeds groter wordende en steeds snellere veranderende parochie… 
    We worden weer opgeroepen om maandag 2 juni vanuit onze VERREKIJKER samen verder te zoeken in de richting die Hij ons uitwijst. 

    We hebben hier ook een 30-tal Vormelingen vooraan! Over 14 dagen ontvangen zij het sacrament van het Vormsel en vandaag trekken zij nog, nà deze viering,  op doorleeftocht naar Gaverland. Jonge mensen die kiezen om de verhalen over het leven van Jezus beter te leren kennen en in Jezus’ spoor willen verder gaan…

    Ja lieve mensen, in Zijn Geest, met Zijn Geest en door Zijn Geest  zullen we doorgaan met het rotsvast vertrouwen, zo te groeien tot een klein stukje hemel op aarde… wat al vele jaren in de opdrachtverklaring van onze parochie staat.

    25-05-2014 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    18-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Er voor kiezen en er voor gaan - 5e Paaszondag - Gie

    Vijfde Paaszondag A 2014 - Zaterdag 17 en zondag 18 mei 2014

    Eerste lezing: Handelingen 6,1-7 - 'Zeven medewerkers gekozen - Groei van de gemeente'
    EvangelieJohannes 14, 1 - 12 - 'Jezus, de weg naar de Vader'

    De eerste lezing van vandaag komt opnieuw uit de Handelingen, het vervolgverhaal over de jonge kerk, waaraan we met Pasen begonnen zijn. 
    Er is zo’n kolossale aangroei, dat de apostelen het niet meer alleen aankunnen. Er ontstaat een conflict tussen de Hebreeuws sprekende joden en de Griekstalige over de zorg, vooral voor de weduwen van die laatste groep. 
    Om het probleem op te lossen, houden ze verkiezingen. Ze zoeken wijze mannen, die zullen instaan voor die materiële zorg. Die mannen worden aangesteld tot wat wij vandaag diakens zouden noemen. 

    Van dan af is er in die jonge kerk een taakverdeling: met apostelen, die zich verder zullen wijden aan het gebed en de verkondiging, en diakens, die zullen instaan voor de materiële ondersteuning. 
    Maar in praktijk blijken die taken lang niet zo strikt afgebakend. De diakens Stefanus en Filippus zullen bijvoorbeeld ook als apostelen optreden. Zij kiezen ervoor en gaan er voor. 
    Zo gaat het ook bij ons. De ene dag zijn we voorganger of predikant. De andere dag staan wij met evenveel enthousiasme soep te koken of een tent op te bouwen bij een parochiegebeuren. 

    In de bemoedigende afscheidswoorden in het evangelie van vandaag springen een drietal zinnen van Jezus naar voor. 
    De eerste is: wees niet verontrust, wees niet ongerust, "In het huis van mijn Vader kunnen velen verblijf houden", er is ruimte voor velen. 
    Wij zouden dat eenvoudig kunnen vertalen als: onze gemeenschap van christelijke gelovigen is geen besloten clubje dat alleen toegankelijk is voor ingewijden, maar een plaats waar iedereen zichzelf kan zijn. 
    Johannes komt daar regelmatig op terug, hoe Jezus zich helemaal geeft en zo van overal mensen aantrekt, ook kinderen en mensen aan de rand. Hij laat Jezus ook zeggen: door te sterven blijft de graankorrel niet alleen, maar brengt veel vruchten voort. 
    Dat vraagt dat wij, als kerk, als geloofsgemeenschap van Christus, ook geroepen worden om naar buiten te treden en begaan te zijn met het wel en wee van mensen.

    Een tweede opmerkelijke zin van Jezus is: "Jullie geloven in God, geloof ook in Mij". De omstandigheden waarin Hij dat vraagt zijn niet ideaal. We zijn bij het Laatste Avondmaal. Jezus zelf wordt binnenkort gekruisigd en is onzeker. De leerlingen voelen de spanning om wat hen misschien te wachten staat. In verkiezingstaal zou je kunnen zeggen: de peilingen zitten niet mee. 
    In deze omstandigheden vraagt Jezus van zijn leerlingen om in Hem te geloven, in die concrete persoon die voor hen staat en met hen spreekt. Geloof niet alleen in die God die voor iedereen ruimte heeft, geloof ook in die mens-geworden God. Durf te geloven dat Jezus goed nieuws brengt voor de mensen. 

    Ook vandaag blijft geloven de eerste vereiste voor een gelovige. We moeten niet verontrust zijn over leeglopende kerken, maar wel over een eventueel leeglopend geloof. 
    Geloven in Jezus, maakt geloven in God concreet en tastbaar: wie Mij ziet en hoort, ziet en hoort de Vader. Dat zou het voor de leerlingen veel eenvoudiger moeten maken. Maar hoe zichtbaar is het voor ons? 
    Jezus loopt hier nu niet meer rond, maar is wel zichtbaar in mensen die zich inzetten voor een betere wereld. Door hen wordt Gods liefde tastbaar wordt voor iedereen, in eerste instantie voor de mensen die het moeilijk hebben. 

    Een derde zin die er een beetje uitspringt is: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven". Het zou vandaag de slogan op Jezus’ verkiezingsaffiche kunnen zijn. In zekere zin nodigt Hij ons uit om campagne te blijven voeren, ook als Hij niet meer lijfelijk aanwezig is. 

    Slogans zijn dikwijls dooddoeners. 
    In enge zin gelezen, klinkt een uitspraak als "Ik ben de (enige) weg" er benauwend. Als je die weg kwijtgeraakt, dan ben je niet alleen de weg kwijt, maar ook de waarheid. Dan verdwijnt al het hoopvolle perspectief van die God, waarbij ruimte is voor velen. In de plaats daarvan verschijnt het beeld van een smalle en moeilijke weg. En dan ben je ook nog het leven kwijt. Een echte dood- doener dus. 
    Met de waarheid is het niet beter gesteld. De ene zijn waarheid is de andere niet. Ook dat blijkt duidelijk in deze verkiezingstijd.

    "Hoe moeten we dan die weg kennen?", vroeg Thomas. Hoe moeten wij dan die Weg, die Waarheid en dat Leven vinden?
    Als we erkennen wie Jezus is, als we in Hem geloven, dan moeten we ook erkennen dat er in Hem net zoveel ruimte is als in God zelf. Deze Weg is zo breed dat iedereen er zijn eigen pad op kan vinden. We treffen er zowel brave meelopers als kritische dwarsliggers. Het is niet de weg van de minste weerstand. Het is vooral de weg van: een gegeven mens te zijn voor anderen. 
    Laten wij ervoor kiezen, en er ook voor gaan. 
    Amen. 
    Inspiratie o.m. gevonden in een preek van Hans Callaert. 

    18-05-2014 om 17:44 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    11-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een liefdevolle ruimte - 4e Paaszondag - Marc

    Vierde Paaszondag A 2014 - Zaterdag 10 en zondag 11 mei 2014

    Eerste lezing: Eerste brief van Petrus 2, 20b - 25 - 'Slaven en hun meesters'
    EvangelieJohannes 10, 1 - 7 - 'De Goede Herder'

    In het laatste zinnetje uit het evangelie vandaag staat: Jezus sprak versluierde taal... Dat was zeker zo voor wie er toen bij was: Johannes beschrijft een episode uit het leven van Jezus, toen men nog helemaal niet wist wie hij precies was, toen er nog veel discussie was, onder andere bij de Farizeeën, of die timmerman wel zo'n hoge toon mocht aanslaan.

    Maar enkele tientallen jaren later, en ook vandaag, zal veel van die sluier niet meer over deze tekst liggen. Johannes vertelt dit verhaal aan de leerlingen van Jezus, aan ons, en wij, wij kennen zijn stem. 
    Of wij zouden ze moeten kennen, als we bij zijn kudde horen... 

    Het is voor ons een vertrouwd beeld: Jezus, de goede herder. Hij komt binnen door de deur als een goede bekende. Wie niet langs de weg van het evangelie komt, zijn bandieten en inbrekers. Dat zou wel eens kunnen slaan op die mensen die Jezus bestreden, een aantal Farizeeën onder andere.
    Voor hen was de harde toepassing van de wet belangrijker dan barmhartigheid, dan mensen oprichten uit hun ellende, dan licht in duisternis brengen. Voor een groot deel stelden zij zich zo op, om hun eigen macht te beschermen. Eigenbelang eerst.. En die mensen zullen hem aan het kruis slaan.

    Dat is niet de weg van het evangelie. 
    De weg van het evangelie leidt ons naar de ruimte die Jezus wil schenken, de ruimte van een leven waar plaats is voor onbaatzuchtige liefde, voor de zwakke. Wij kunnen kiezen: ofwel volgen we hem op de weg van de onbaatzuchtigheid, ofwel, ja, volgen we de de valse profeten, die ons naar de harde wereld willen brengen van zich opwerken ten koste van anderen...
    Vergis je niet. Als het hier over schaapjes gaat, wil dat niet zeggen dat het evangelie  pret en verzet brengt. De eerste lezing, van Petrus, spreekt over het lijden, waarin hij ons ook is voorgegaan. Het herdersleven is niet alleen in de zon zitten en liedjes spelen, maar ook kou, ontbering, gevaar, wilde beesten. Maar de belofte van het evangelie houdt in, dat hij ons voorgaat naar weidegronden waar leven sterker zal zijn dan het kwaad en de dood.

    Zegt dit evangelie nu dat wij volgzame schapen zijn, die alleen schaapachtig moeten volgen? Helemaal niet. 
    Er is die deurwachter, ook zo'n versluierd woord. Dat zal in de verdere tekst ook op Jezus toegepast worden. Maar als ik nu die zin lees, denk ik aan Herman – als hij dat niet erg vindt. Zijn job is de deur van het evangelie openen, zodat we met Jezus op weg kunnen gaan. Maar zijn wij voor elkaar niet allemaal deurwachters van het evangelie? Zetten wij niet voor de mensen rondom ons de deur van het evangelie open, zodat ook anderen kunnen zien wie Jezus echt is? 
    En zijn wij niet geroepen om zelf een goede herder te zijn? Jezus volgen, heeft twee betekenissen: ja, hem achterna gaan, maar ook: hem navolgen in zijn leven en lijden.  

    Zo'n herder, die heeft een goed gehoor. 
    Dat heeft hij nodig, om te weten wat zijn schapen nodig hebben. Hij hoort het geluid van de schapenbelletjes, en als er eentje te ver zit, of hij vermoedt onraad, gaat hij erop af om het te helpen. Ik stel me zo voor, dat als we stilletjes bidden, of als wij hier rond het altaar ons aan hem toevertrouwen, dat hij onze belletjes hoort, en bij ons is. Zo zouden ook wij aandachtig moeten zijn voor elkaars belletje: heeft men ons niet nodig? Zit mijn huisgenoot niet met zorgen? 
    Kan ik die mens op straat, die ik rap wil voorbij lopen, niet helpen? 
    En soms is dat vermoeiend, en kwetsen wij onszelf ook, zoals de herder zijn handen kwetst als hij een schaap uit de dorens haalt, of het verdedigt tegen de wolven. 
    Moet dat ons verwonderen? 
    Wij volgen onze herder op zijn tocht die naar Jeruzalem voert, en naar het kruis. Maar wij komen hier vieren dat hij ons doorheen lijden naar nieuw leven brengt, waar alle striemen en pijn genezen zullen. Hij laat ons niet in de steek. 
    Laten we elkaar dan ook niet in de steek laten.

    11-05-2014 om 17:52 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    04-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie komt er op ons pad - 3e Paaszondag - Jan

    Derder Paaszondag A 2014 - Zaterdag 3 en zondag 4 mei 2014

    In het evangelie van vandaag heerst er wel wat teleurstelling en verwarring. 
    Twee leerlingen zijn op weg naar Emmaüs. Maar ze zijn er niet met hun gedachten bij. Eens hadden ze grootse ideeën over een nieuwe wereld, wat als het ware een hemel op Aarde zou worden. Zotter nog een Gods rijk. Dat koninkrijk was meer dan een idee ontstaan onder cafégelater in de late uren. 
    Het nachtelijk gefilosofeer van mannen die het wel allemaal zouden weten, indien ze 's morgens niet zouden werken moeten. Er was geen terughoudendheid, het stopte niet bij de laatste krat wijn. Ze hadden hun voorbeeld hun Messias in levende lijve. 
    Hij ging het voor de mensheid wel allemaal fixen de hemel én de Aarde. 

    De bijbel spreekt over het volgen van Zijn voorbeeld. Niet alleen Jezus zijn ideeëngoed was de motor voor dat nieuwe Rijk ook zijn levende persoon. Hij was de aanvoerder de 'ché gevara' van de nieuwe beweging. Tot Hij voor hun neus aan het kruis genageld werd, en dan nog op vraag van andere joden, hun medebroeders. 
    Weg leider, weg stuwkracht, weg beweging, back to cafélocal?

    De volgers vergeten volgens de evangelist één belangrijke les. 
    Voor Zijn dood, zowat de laatste belangrijke momenten uit een mensenleven, deelt Hij brood en wijn met zijn vrienden. Niet alleen als afscheid, ook als levensles. Hij deelt zich onder zijn volgers, opdat ze een deel van Hem zouden krijgen. Van volgers naar doeners, het Christendom is geboren. 
    Het is nu aan hen om die wereld, dat Gods rijk waar te maken. En doch is de boodschap aangekomen? 
    Des mensens wentelen we ons graag terug, laten we verwarring zegevieren en hopen we dat er betere tijden komen. We staan op een tweespalt. Is daar nog een andere weg en welke kiezen we dan? Nog éénmaal brengt Lucas Jezus ten tonelen. 
    Hij wijst hen op hun taken en weer voor Hij opnieuw verdwijnt breekt hij nog een keer het brood. Dat is zoveel zeggen als, mannen het is aan jullie. Het is zinloos om te wachten op een nieuwe Messias, een tweede kans, grijp ze nu samen vast en maak er wat van.

    Morgen, is het feest. De verrekijker wordt aan jullie voorgesteld. 
    Uiteraard hou ik als preker de spanning er nog wat in, toch dient een kleine tip van sluier opgeheven te worden. Onze motor, onze stuwkracht voor die avond is terug te vinden toevallig of niet in het evangelie van vandaag. Ook wij staan net zoals die twee leerlingen op weg naar Emmaus voor een tweespalt. 
    Wachten we op een Messias met zijn briljant plan die ons van al onze verantwoordelijkheden verlost, sit back and relax?
    Aangenaam? Ik dacht het niet, ook niet direct hoe wij, jullie, deze parochie hebben opgebouwd. 

    Er is nog een tweede weg, onze weg, Als er één levensles het haalt van de andere dan is het toch wel dat eigen geluk maakbaar is door ons zelf, liefst nog samen met anderen. Wachten blijft alleen maar wachten, wij geloven dat ons geluk in onze eigen handen ligt. Wij geloven heel graag dat die betere wereld maakbaar is. 
    Vanuit het parochieteam hebben wij een jaar lang vorm gegeven hoe we dat graag zouden zien gebeuren. En dat willen wij graag voorstellen.

    Beschouw die vorm letterlijk ook maar als een vorm, zoals een vorm die nodig is om een cake te bakken. Door die vorm kan de cake rijzen en behoudt hij zijn structuur als cake. Wij hebben jullie nodig, om de cake te maken en in zijn vorm te gieten. Anders gezegd, de cake is nog niet gebakken. Samen maken wij er een beter Linkeroever van, we zijn elkaars volgers, het dromen is voorbij, het brainstormen, morgen beginnen we er aan, onze eerste dag. 
    Elk van u, elk samen geven we leven zoals jullie dat al lang doen aan deze gemeenschap.

    Lieve mensen kijk er al maar naar uit, morgen krijgen jullie wel wat op jullie 'taloor'. Het wordt zeker de moeite waard. 
    We zijn een weg begonnen, we zijn het pad aan het bewandelen, wie komt er op ons pad? Laat de vraag zijn dar ons leidt, in open houding, nieuwsgierig, curieus en vol verwachting deze nieuwe lente in. 
    Amen.

    04-05-2014 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!