Sint-Anna-ten-Drieën
De preekploeg houdt van een reactie
E-mail ons!

Wil je ons iets zeggen dat niet op deze blog moet verschijnen? Mail ons hier. Mag iedereen het lezen, klik dan op op het gele 'Uw positieve/negatieve reactie hier' onderaan de tekst.

Zoeken in blog

  • Website parochie
  • Preekstoel
  • Portaal preken.be
  • ANNA3
  • Sint-Anneke Centrum
  • 26-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kom en volg mij - 3e zondag A 2014 - Fred

    Derde zondag door het jaar A 2014 - Zaterdag 25 en zondag 26 januari 2014

    Eerste lezing: Jesaja 8, 23b - 9, 3 - 'Het volk dat wandelt in de duisternis, ziet een helder licht'
    EvangelieMattheüs 4, 12-23 - 'Vervulling van de profetie van Jesaja'

    Wij zijn allemaal christenen. 
    We zijn gedoopt en dus hebben we de oude, zondige mens afgelegd. We zijn nieuwe mensen geworden, we zijn met Christus verrezen uit de dood en herschapen tot een nieuw bestaan. Het klinkt nogal hoogdravend en zelfs wat arrogant. Maar ik citeer hier letterlijk uit de bijbel, uit het nieuwe testament. Daar staat trouwens nog meer: als kerk zijn wij gist in het deeg, een stad op een berg, licht voor de volkeren en noem maar op. Zo staat het allemaal opgeschreven, maar we fronsen er toch even de wenkbrauwen bij.

    Want inderdaad: de realiteit is grondig anders. Wij leven niet zoals van echte volgelingen van Christus verwacht mag worden. We zijn grotendeels 'de oude' gebleven. De zonde en het kwaad zijn niet uit ons weg. En de kerk is echt niet in alle opzichten de ongerepte bruid van Christus. Met andere woorden: er is nog veel werk aan de winkel.
    En eigenlijk staat het ook zo in de bijbel, meer bepaald in de lezingen van vandaag. Jesaja heeft het over een volk dat in duisternis wandelt en een groot licht ziet. En Jezus trekt rond met de boodschap dat de tijd van bekering is aangebroken, want het koninkrijk der hemelen is nabij. Het is er dus nog niet.

    Jesaja heeft het ook over het land Zebulon en het land Naftali, over het gewest van de heidenen. En ook Jezus komt uit Galilea en ook dat gebied is een beetje verdacht bij de Joden. Galilea heeft een woelige geschiedenis gekend en is vaak bewoond door mensen die niet bij Israël hoorden. Mensen uit Galilea werden beschouwd als heidenen of als vreemdelingen.

    En het is ook daar dat Jezus op zoek gaat naar leerlingen, naar medewerkers. Zij zullen door Hem worden gevormd en opgeleid om aan dat rijk der hemelen te bouwen. Zij gaan aan het begin van de kerk staan en dus is voor hen een heel belangrijke taak weggelegd. En – helemaal anders dan wij het nu zouden doen – Jezus gaat niet eerst op zoek naar een profiel. Een profiel dat bepaalt wat voor soort mensen hij zoekt, welke capaciteiten zij moeten hebben. En de leerlingen moeten geen CV of ander getuigschrift voorleggen en ze moeten ook geen proeven afleggen.
    Het enige wat ze moeten doen is: ja zeggen en Jezus volgen. Het klinkt heel simpel, maar het is het niet. Ze moeten hun vroeger beroep en hun vroeger leven opgeven, ze moeten alles en iedereen achterlaten. 
    En … ze doen het. De ontmoeting met die Jezus was blijkbaar heel bijzonder en overtuigend.

    Merkwaardig is ook dat Jezus niet op zoek gaat naar hoog opgeleide of geleerde mensen. Zij hebben geen enkel diploma of getuigschrift, ze dragen geen titel, ze staan nergens hoog in aanzien. Het zijn gewone, eenvoudige vissers. Hij vraagt hen hun netten achter te laten, want Hij zal van hen vissers van mensen maken. Het klinkt behoorlijk geheimzinnig, en toch doen ze het. 

    We kunnen ons afvragen waarom Jezus gewone, eenvoudige vissers uitzoekt. Dat Hij van hen vissers van mensen gaat maken, is waarschijnlijk niet meer dan een woordspeling. Maar er zijn wel een paar andere en meer fundamentele redenen te bedenken.
    Jezus kiest zijn medewerkers uit het gewone volk. Hij gaat op zoek naar mensen die met hun beide voeten midden in het leven, midden in de maatschappij staan. Zij krijgen de kans om te groeien in hun rol. Want – anders dan in grote bedrijven in onze maatschappij – in het rijk van God krijgen mensen de tijd om te leren, om te evolueren. 
    Onmiddellijk resultaat en efficiëntie zijn begrippen die daar geen rol spelen.
    Het Rijk Gods vraagt ook geen perfecte mensen. Dat blijkt ook uit wat we later in het evangelie van die leerlingen te weten komen. De ene zal Jezus verloochenen als het moeilijk wordt, anderen gaan ruzie maken over wie nu wel de grootste is. En er is er zelfs één die Hem zal verraden en overleveren aan de vijand, in ruil voor geld.

    Perfect hoef je niet te zijn, je moet eigenlijk alleen maar "ja" zeggen. Je hoeft niet geletterd te zijn, je moet zelfs geen bewijs van goed gedrag hebben. Het is niet zo dat je aan een zogenaamd vrome of heilige levenswijze kan merken dat iemand wel door God zal geroepen worden. Iedereen is geroepen.
    Straks is er beloftenviering voor onze vormelingen. We kunnen gemakkelijk kritisch en zelfs meewarig doen over die jonge mensen. We kunnen ons afvragen welke band zij hebben met de kerk van vandaag, of zij niet vreemd staan tegenover het vormsel en andere sacramenten. 
    Of het allemaal veel gaat uithalen. Maar ook zij zijn geroepen, zij zijn mee onze toekomst. En zij verdienen die kans én zij verdienen onze steun.
    We denken dit weekend ook aan Pater Damiaan. Aan hem was aanvankelijk ook niet te merken dat hij geroepen was door God. En ook hij bracht mensen en vooral zijn overheden aan het twijfelen. Ook hij moest opboksen tegen de toenmalige autoriteiten, ook hij ondervond veel tegenkanting en andere moeilijkheden. Maar hij zette door en niemand twijfelt nu nog aan zijn verdiensten. 
    Hij is intussen heilig verklaard en verkozen tot grootste Belg. Maar ook bij hem is het indertijd begonnen toen hij "ja" antwoordde op de uitnodiging: "Kom en volg mij". 

    26-01-2014 om 16:19 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    19-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zie het Lam Gods - 2e zondag A 2014 - Gie

    Tweede zondag door het jaar A 2014 - Zaterdag 18 en zondag 19 januari 2014

    Eerste lezing: Jesaja 49, 3.5-6 - 'Ik maak u tot licht voor de heidenen'
    EvangelieJohannes 1, 29-34 - 'Lam Gods dat de zonde wegneemt'

    Vorige week hebben we de Kersttijd afgesloten met een lezing uit Jesaja over de Dienaar van de Heer, een evangelielezing bij Mattheus over Johannes de Doper in de Jordaan en op zondag de nieuwjaarsreceptie om alles af te sluiten. 

    Ik was er niet bij de vorige zondagen. Een nieuwjaarsfeestje bij de schoonfamilie en eentje bij de kleinkinderen kregen voorrang. 
    Merkwaardig, als je die kleinkinderen bekijkt en bezig ziet, hoeveel aan toekomst daar al in aanwezig is. Je merkt het aan kleine trekjes: de vlotheid van het lezen, het fiere van een houding, de pretoogjes bij het spelen, de pienterheid bij oriëntatie of de zorg en aandacht voor elkaar. Zoveel zit er eigenlijk al van jongs af in. 
    Toen ik de lezingen voor vandaag las, viel het mij op hoeveel ze lijken op die van vorige zondag. Opnieuw Jesaja over de Dienaar van de Heer en, in het evangelie, opnieuw Johannes de Doper over Jezus bij de Jordaan. 
    Hebben wij ons van lezingen vergist, of zit er meer achter? 

    Johannes de Doper is iemand die de schriften zeer goed kent en bijna woordelijk weet wat Jesaja vertelt. Hij bekijkt de pas gedoopte Jezus aandachtig, en ziet dan de frappante overeenkomsten met de dienaar van de Heer die Jesaja beschrijft: een dienaar die zijn volk zal verzamelen en van de ondergang redden. 
    Aan kleine details merkt Johannes: Dit is de Man waarop ik zit te wachten, waar ik naar uitkijk! Ik kende Hem niet, maar ik heb gezien wat er gebeurde. Ik heb gezien hoe de Geest op Hem neerdaalde en bleef rusten, een beetje zoals een duif neerdaalt en zachtjes landt. 
    Dit is de Man waarom ik hier met water sta te dopen. 
    Johannes besluit dat het Jezus is waarop Israël zit te wachten. Iemand die mensen kan begeesteren, opnieuw kan warm maken voor de heilige zaak. Iemand die zijn kracht vindt bij God. 

    Met de ons bekende bijbelse woorden getuigt Johannes: “Ziedaar het Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt”. 
    Johannes gaat zelfs nog een stapje verder. Verder verwijzend naar de tekst van Jesaja zegt hij: deze man is er niet alleen voor ons eigen kleine kringetje van gelovigen, Hij wordt een licht voor alle mensen, voor alle volkeren, ook voor hen die God niet kennen of Hem verloochenen.
    Op het einde van dit stukje evangelie concludeert Johannes: “deze is de Zoon van God." 
    Hoe komt die Doper daarbij? Hoe ziet hij zovéél in die pas gedoopte Jezus? 
    Het mag duidelijk zijn dat Johannes de Doper dit waarschijnlijk nooit zelf gezegd heeft. Het is de evangelist Johannes die hem die woorden in de mond legt. 

    Vergeet niet dat Johannes, de doper in de woestijn, en Jezus, de jonge rabbi, aanvankelijk concurrenten waren van elkaar!
    Deze Doper gedraagt zich groots. Hij had zijn eigen een beweging van omkeer, boete en opnieuw beginnen. Hij sprak als een profeet, nam geen blad voor de mond. Hij had zijn eigen volgelingen. Mensen dachten zelfs dat hij de Messias was. Dus had hij gemakkelijk een eigen kerk kunnen beginnen. 
    Maar dat doet hij NIET. Hij maakt zichzelf niet tot verlosser. Integendeel! 
    Johannes de Doper verwijst naar Christus. En daarin vindt hij zijn grootheid. 
    “Ik doop maar met water”, zegt Johannes, maar Hij daar, Jezus, is de dienaar van de Heer. Hij zal dopen met de heilige Geest. 
    Mijn water wast, mijn water reinigt, zegt hij, maar Jezus, dat Lam, zal begeesteren, zal dopen met heilige Geest. Hij zal de zonden van de wereld wegnemen.

    Dat is zo bijzonder aan Johannes: hij wijst, hij leert ons kijken naar wie groter is. 
    Ook al liep hij waarschijnlijk op blote voeten, wij moesten allemaal eens in zijn schoenen gaan staan. Wij die zo graag onszelf bekijken als de grootste, de knapste. 
    Erkennen, toegeven dat een ander groter is, begint in de woestijn bij een Doper die oproept om te veranderen! 
    Soms is een kleine gebeurtenis, een belevenis, positief of negatief, voldoende om in gang te duwen wat al van bij het begin aanwezig was. 
    Hoe zit het bij onszelf, onze dromen, onze idealen? Wat hebben wij daarvan gebakken, wat hebben wij daarvan waargemaakt? Wat kunnen wij, dopelingen, daar nog aan doen? 
    Het is te laat, ik ben te oud, zegt ge? 

    Ik denk aan Nelson Mandela die een groot deel van zijn leven in de gevangenis doorbracht. Maar die, wanneer hij in 1990 vrijkomt, hij is dan 72 jaar, de hand reikt naar diegenen die hem bijna 30 jaar eerder achter de tralies brachten. Hij krijgt de Nobelprijs voor de vrede en wordt de eerste zwarte president van Zuid-Afrika. 
    Ik denk aan paus Johannes XXIII. Die jullie misschien niet meer kennen. Die werd paus toen hij 77 jaar was en verbaasde heel de wereld toen hij enkele jaren later de hele wereldkerk samenriep op een concilie, met een oproep tot aggiornamento, een oproep om de kerk terug bij de tijd te brengen. 
    Ik denk aan paus Franciscus, ook 77 jaar, die, op een leeftijd waarop ieder van ons met pensioen is en erbij gaat neerzitten, de nieuwe taak aanvaardt om paus te worden. Sindsdien verbaast hij de hele wereld met simpele gebaren en eenvoudige woorden, maar die wel rààk zijn. 
    Op een leeftijd waarop iedereen aan stoppen denkt, verbazen deze mensen stuk voor stuk, door niet zichzelf in de kijker zetten, maar de anderen te inspireren en te begeesteren. 

    Als deze preek ook maar één iemand kan inspireren, een duwtje geven om in gang te schieten, dan ben ik gelukkig, dan is mijn opzet geslaagd. 
    Dan heeft de boodschap van Johannes, de doper in de woestijn, nog maar eens vruchten afgeworpen. 
    Amen.

    19-01-2014 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    11-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kon men dat ook van ons zeggen - Doopsel van de Heer A 2013 - Ria

    Doopsel van de Heer A 2013 - Zaterdag 11 en zondag 12 januari 2014

    Eerste lezing: Handelingen van de Apostelen 10, 34-38 - 'Gezalfd met heilige Geest'
    EvangelieMatteüs 3, 13-17 - 'Jezus' doop in de Jordaan'

    Het evangelie van vandaag, een welbekend verhaal! 
    Om er toch nog op een zinvolle manier een preek aan te wijden, moet ik U eerlijk bekennen dat ik mijn licht ben gaan op steken bij diverse en meer onderlegde auteurs, zoals daar zijn de Dominicanen en een tijdschrift dat op de parochies ter inzage ligt.
    Ik wil vooreerst een reisherinnering aanhalen die ik in het betreffend tijdschrift vond en ik citeer de schrijver van het artikel:
    “In Griekenland woonde ik ooit een doopsel mee. De doopvont was een grote ketel met warm water. De dopeling (een jong kind) werd helemaal uitgekleed, overhandigd aan de priester en driemaal volledig ondergedompeld terwijl de drie namen van God werden uitgesproken: Vader, Zoon en Heilige Geest. Huilend en spartelend kwam het kind driemaal weer boven en triomfantelijk werd het door de priester aan alle aanwezigen getoond. Het was een ontroerend (zij het luidruchtig ) gebeuren.”

    Maar wat gebeurt er in dit ritueel? 
    Je zou kunnen zeggen dat hier op de eerste plaats de geboorte wordt nagespeeld. Immers, als we geboren worden verlaten we de warme moederschoot en komen we huilend de koude wereld binnen. 
    Op de tweede plaats is het doopwater een symbool voor het leven zelf: het kan een warm bad zijn, maar je kan er ook in verdrinken; het leven is heel gevaarlijk. Driemaal wordt de pasgeborene in het water ondergedompeld, stevig vastgehouden door de priester. Driemaal gaat hij kopje onder, maar hij komt weer boven, terwijl de namen van God uitgesproken worden. 
    In het ritueel van de doop spreken we ons vertrouwen uit dat we in het leven worden vastgehouden door de handen van God. Dat we met zijn hulp niet echt zullen ondergaan.

    Tot zover de reisherinnering en de bedenkingen erbij van de schrijver.
    Het doopsel van Jezus, als volwassen man, door Johannes in de Jordaan, was anders. Johannes riep op tot bekering, tot bezinning en veranderen van richting in het leven. Omkeren, een andere weg volgen. 
    Jezus ging onder in het water maar om daarna terug op te stijgen. En Jezus zag de hemel opengaan, Hij zag de Geest in de vorm van een duif neerdalen en hoorde een hemelse stem.

    Het doopsel van Jezus heeft een belangrijke plaats in het evangelie. In de doop wordt bevestigd wie Hij is.
    Na zijn doop begint Jezus aan een heel nieuw leven, een leven in dienst van de mensen en een leven in dienst van de boodschap die Hij moet brengen. Hij trekt zich terug in de woestijn om in afzondering en meditatie de weg te vinden die Hij moet gaan. De verleidingen door de duivel vertellen Hem dat deze weg niet over rozen zal gaan. Het is na de periode van bezinning dat Hij medewerkers rond zich verzameld, de rest van het verhaal kennen we. Of Jezus zelf gedoopt heeft, staat nergens vermeld, wel dat Hij de apostelen die opdracht gegeven heeft.

    Jezus wijst ons de weg naar het doopsel, ook wij worden “schoongewassen” in het water van de doop. Als we als Christenen onze doopselbeloften ernstig nemen, is het om eveneens af te dalen naar de minste mens zoals Jezus deed, om ons bij tijd en wijle te laten onderdompelen in het menselijk lijden dat van anderen en van onszelf, het niet uit de weg gaan, om eruit op te stijgen, om vervuld van Gods Geest, eruit op te staan en als herboren nieuw en anders , er mee om te gaan.

    Vandaag vieren we eigenlijk de verjaardag van ons eigen doopsel, bedoeld om ons eraan te herinneren dat ook wij na water ook gezalfd werden met heilige olie waarbij gebeden werd om de Geest van Jezus. Wij waren toen een “geliefd kind van God”! Wij kregen toen ook de opdracht te gaan leven in Zijn geest.
    Na het doopsel begint het echte werk: als gedoopte zijn wij allemaal geroepen dat koninkrijk van God dichterbij te brengen. Niet door stemverheffing en geweld maar door binnen onze eigen mogelijkheden heilzaam te zijn voor zwakkeren. Er zijn gelukkig mensen die “bevlogen” zijn van die heilbrengende Geest en je mee trekken over lijden en dood naar een verrassend nieuw leven.

    Wanneer iedere gedoopte daar werk van maakt, dan verandert de wereld. Dan is de Kerk het volk van gedoopte mensen- een licht voor de wereld.
    Als slot wil even terug gaan naar een vers uit de eerste lezing waarin Jesaja over de dienaar van de Heer spreekt en dan denken wij aan Jezus:
    Hij roept niet en schreeuwt niet, Hij laat zijn stem niet horen op straat,het geknakte riet zal Hij niet breken en de kwijnende vlaspit blaast Hij niet uit, werkelijk Hij zal recht brengen.
    Kon men dat ook van ons zeggen!

    11-01-2014 om 00:00 geschreven door de preekploeg  

    Uw positieve/negatieve reactie of commentaar hier (0)


    De preekploeg van Sint-Anna-ten-Drieën, Antwerpen Linkeroever

    In een eucharistie-viering volgt na het evangelie meestal een preek of homilie. In onze parochie bestaat hiervoor (al jaren) een preekploeg. Ze bestaat uit een zestal mensen die, na onderlinge afspraak, geregeld een "preekbeurt" verzorgen.
    Momenteel zijn dat Ria, Hilda, Marc, Jan, Gie en Fred. Pastoor Herman maakt uiteraard ook deel uit van de preekploeg en komt zelf ook meermaals aan de beurt.
    De bedoeling van een homilie is niet een universele waarheid te verkondigen die iedereen verplicht moet geloven en zeker niet de mensen terecht te wijzen. In een homilie willen wij de lezingen uit de bijbel een beetje verduidelijken en trachten wij ze in verband te brengen met de actualiteit van vandaag.
    Dat is niet altijd even simpel en daarom proberen wij elkaar te helpen. Elke maand komen wij samen om de lezingen uit de bijbel te bespreken en elkaar te inspireren bij het opstellen van de preek.
    In deze blog publiceren wij niet alleen onze homilies, maar staan wij ook open voor uw reacties.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 05-2022
  • 04-2022
  • 03-2022
  • 02-2022
  • 01-2022
  • 12-2021
  • 11-2021
  • 10-2021
  • 09-2021
  • 06-2021
  • 11-2020
  • 10-2020
  • 09-2020
  • 07-2020
  • 06-2020
  • 05-2020
  • 04-2020
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!