Wij vieren vandaag de feestdag van de Heilige Drie-Eenheid. 
Vele jaren geleden, toen ik mijn eerste communie deed, gebeurde dat (o wonderlijk toeval) in de kerk van de Heilige Drievuldigheid. 
Een aantal jaren geleden besloot de kerk om die benaming een beetje aan te passen: van Drievuldigheid naar Drie-Eenheid. 
In de titel van de viering vandaag hebben we dat her-taald in “Één maal drie is één”. Maar het blijft moeilijk om uit te leggen. 
Daardoor zit ik al de hele week, en eigenlijk al heel wat langer, te spelen met twee cijfers in mijn hoofd: een 3 en een 1. 

Wat is het probleem? 

Niet iedere zondag, maar toch vrij dikwijls, spreken we, behalve over Jezus en de Heilige Geest, ook over God de Vader ... maar ook over God als Moeder. 
Moeten we dan niet spreken over de heilige Vier-Eenheid?

Enkele weken geleden kwam in het nieuws dat in de kerk van Maastricht de botten teruggevonden waren van d'Artagnan, de vierde van de drie musketiers. Los van het prachtige verhaal dat Alexandre Dumas over hen schreef, zijn er wel een paar gelijkenissen met het goddelijke Trio. 

Volgens het verhaal van Dumas waren Athos, Porthos en Aramis de drie musketiers die Frankrijk redden van kardinaal Richelieu die een staatsgreep wou plegen. Die musketiers, die blijkbaar alle drie neven waren van D’Artagnan, vormden een elite-legertje van de Franse koning, Lodewijk XIV, waarvan D’Artagnan dan de luitenant-kapitein was. Van die onafscheidelijke vrienden die altijd voor elkaar klaarstonden, onthouden we vooral hun strijdkreet: “één voor allen en allen voor één”. 
Ook de drie musketiers waren dus eigenlijk met z’n vieren.
Dat loopt min of meer parallel met mijn suggestie voor een heilige Vier-Eenheid.

Vormt die 3 dan een probleem? En waar komt die eigenlijk vandaan?

De 3 werd afgesproken op de concilies in de 4de en 5de eeuw, die niet toevallig allemaal werden gehouden in het toenmalige Griekenland. De keuze voor 3 komt dus meer dan waarschijnlijk uit de Griekse voorkeur voor zogenaamde “heilige” getallen. Getallen waaraan bijzondere eigenschappen worden toegedicht, zonder dat daar noodzakelijk een wetenschappelijke of wiskundige basis voor is. 
We kennen nog altijd spreekwoorden als: “alle goede dingen bestaan in drie” en “driemaal is scheepsrecht”. Van Sint- Patrick wordt gezegd dat hij tijdens zijn preken het klavertje drie gebruikte om de Heilige Drie-eenheid (Vader, Zoon en Heilige Geest) uit te leggen. 

Maar ook het getal 4 is een "heilig" getal, omdat het geassocieerd wordt met het aardse. Er zijn namelijk vier jaargetijden, vier windstreken, vier evangelisten, vier elementen, enzovoort. 
Het getal 4 staat trouwens ook wel symbool voor de maagd Maria. En in de theologie wordt het getal vier ook beschouwd als zijnde 3+1, het getal dat de eenheid van de drie-eenheid symboliseert. 
Bij het overwegend mannelijke in onze Drie-Eenheid hoort beslist ook een moederlijk aspect. Anders gezegd, bij iedere Drie-Eenheid hoort een stukje Moeder Gods. 

Zo is de cirkel rond en komen we opnieuw uit bij de Drie-Eenheid die we vandaag vieren. 
Zoals Paulus het vandaag schrijft in zijn brief aan de christenen in Korinthe: “De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap van de heilige Geest zij met u allen” of , zoals we het telkens opnieuw uitspreken bij elk kruisteken: “In de Vader+, de Zoon+ en de Geest+. Amen”. 

Zo blijven wij, op Christus vraag, verbonden met de Vader, die ook Onze Vader is, en met de Geest die ons met Pinksteren werd toegezonden. 
Verbonden zijn is ook het sleutelwoord van de heilige Drie-eenheid. Zij zijn een sprekend beeld om te zeggen: kijk naar Ons, kijk naar onze verbondenheid, kijk naar de liefde tussen die drie Personen die samen één God zijn. 
Zoals de drie musketiers zich verbonden wisten door hun strijdkreet “één voor allen en allen voor één”, zo mogen ook wij ons laten be-Geest-eren door Christus, om samen God, de Vader, te zien. 
Amen.