Het feest van de hemelvaart is ook het feest van Rerum Novarum.
Het feest van de Katholieke Actie. Actie, dat zijn de daden, de vruchten van het geloof in het evangelie. Die actie is ook politiek. Rerum Novarum ging over stakingsrecht, en vakbonden, en minimumlonen. En daaruit zijn christelijke sociale organisaties en partijen voortgekomen.
Wie de actualiteit een beetje volgt, weet dat christelijke partijen en organisaties onder druk staan. Er zijn er die ze liever zien verdwijnen.
Moet ons geloof zich wel met politiek bezighouden? Ik denk dat het antwoord ‘ja’ is. De politiek gaar erover welke samenleving wij willen. Het antwoord op die vraag staat in de brief van Jakobus. Als wij ons geloof in daden omzetten, willen we werken aan een samenleving waar de arme niet veracht wordt. En opinies die zich baseren op het evangelie zijn even belangrijk als andere strekkingen.
We leven trouwens in een tijd waar dringend nood is aan die evangelische principes. Een christelijke politiek vecht voor mensenrechten, voor respect voor de zwakkeren, en ze klaagt in de lijn van de profeten de verdrukking van de armen aan.
Ze durft in deze wereld waar valse profeten het recht van de sterkste onbarmhartig verkondigen, opkomen voor vergiffenis, begrip, verzoening met de vijand, en vrijgevigheid in een samenleving die elk jaar meer rijkdom verwerft en minder solidair wordt. Veel of alles kan veranderen, bewegingen komen op en kalven af. Maar de nood aan mensen die ‘Gutmenschen’ durven zijn, en die een menswaardige samenleving willen opbouwen, blijft. En die Gutmenschen zijn niet alleen christenen: christenen moeten zich met alle mensen van goede wil organiseren en front vormen.
Velen onder ons hier hebben zich een heel leven in die organisaties en in de politiek ingezet. Is het dan nu geen tijd om de fakkel door te geven? Ja, de volgende generaties nemen die verantwoordelijkheid over.
Maar ieder van ons blijft een boom die goede of slechte vruchten kan voortbrengen. En die menswaardige samenleving kan maar een rijk bos worden, als er velen zijn die in hun eigen omgeving, in hun gezin, in hun wijk, hun naaste proberen te beminnen als zichzelf. Ieder van ons moet de daad bij het woord voegen, het woord van het evangelie dat Jezus bij zijn Hemelvaart aan ons heeft toevertrouwd.
Dan komt het rijk Gods dichterbij.