Lieve mensen,

Hebben jullie ook dat goede nieuws gehoord gisteren? 
Wel, de centrale treinstations in steden zoals Antwerpen, Brussel en Luik, blijven gans de nacht open in deze koude periode rond het vriespunt 

En in de nieuwsbrief die we gisteren kregen laat Marc ons weten, hoeveel eerlijke mensen, zorgzame mensen,  geduldige mensen, helpende mensen en vriendelijke mensen we nog tegenkomen.

Dit goeie nieuws past helemaal bij de lezingen vandaag.
Want op deze eerste zondag na Kerstmis horen we hoe dat jonge gezin, Maria, Jozef en hun kindje Jezus; al bangelijk op de vlucht is.
Het was Jozef die ’n Engel in zijn droom beantwoordde; met zijn verantwoordelijkheid om zijn gezin te beschermen, en met hen te vluchten. Jozef, zonder te twijfelen, zonder te weten waar uit te komen. 

Vandaag kennen veel gezinnen onveiligheid: door oorlog, armoede, ziekte, familiale spanningen en nog zoveel meer. 
Velen zijn letterlijk of figuurlijk op de vlucht voor geweld, voor prestatiedruk, voor verwachtingen die te zwaar wegen. 

En misschien vragen we ons af: Waar blijft God in al die moeilijke omstandigheden? Hij is er! Hij zendt zijn Engel om Jozef de weg te wijzen naar de redding.
En Maria? Zij had al eens ‘n Engel op bezoek gehad. Zij leerde aanvaarden, en ze gaat mee. Zij bewaart in haar hart wat ze niet begrijpt en ze blijft trouw.

Voor vele ouders heel herkenbaar!
We kunnen niet alles voorzien, controleren en begrijpen. 
Er blijft soms maar één weg over; proberen samenblijven, liefhebben en aanvaarden wat we nog niet begrijpen.

Jezus’ prille leven begint als een vluchteling. 
En dat stelt ons de vraag of wij Hem herkennen in al die gezinnen die aankloppen aan onze grenzen. 
Mensen die hun thuis verloren hebben, die geen weg meer weten, die geen toekomst meer zien. 
Voelen wij mededogen en gastvrijheid of houden we onze handen af door onze vooroordelen?

Mededogen en gastvrijheid vinden we alvast bij:
- Kind en Gezin! Waar gezorgd wordt voor zovele nieuwkomers van alle ras en stand.
- Bij de Leerkrachten op school die zich dagdagelijks inzetten om nieuwkomers gerust te stellen, extra aandacht te geven…
- Bij de vrijwilligers die daklozen hier op L.O. wekelijks samenbrengen en ’n hart onder de riem steekt…
-Bij de maatschappelijk werker die nu langs de daklozen gaan in de stations…
-Bij het Asielcentrum waar zovele vrijwillige medewerkers ondersteunen wat moet gedaan…
-En bij velen van ons hier…

Jezus’ leven begint ook als een zwak en volledig afhankelijk kind. 
Zo vierden we Gods menswording als een kind dat bescherming nodig heeft. 

Midden de wereld, van macht en succes en alles graag onder controle hebben, leert dat kwetsbare pasgeboren kind Jezus ons dat de echte kracht te vinden is in relaties, alle soorten! 
En ‘n kind zoekt en vindt toch op de 1ste plaats bescherming bij Mama of Papa, bij zus of broer,… kortom thuis! Dààr waar hij zich thuis voelt.
Dat gebeurt elke dag in alle soorten van gezinsrelaties!
Of het nu gaat om een éénouderrelatie, ’n vrouwenrelatie, ’n mannenrelatie, het kind zoekt zijn Mama of Papa, zoekt z’n broer of zus om zich veilig te voelen…

Deze dag van de H. Familie spoort ons aan om: 
elk gezin te kunnen zien als een roeping, een weg van inzet, van groei, 
van aanvaarding,,… waar ruimte is voor kwetsbaarheid, 
waarin God, ook mens kan worden, over culturele verschillen heen 
in die ene grote mensenfamilie.

Jezus geboren in een stal, en zoals zovelen op de vlucht; 
op zoek naar een plek waar mensen goddelijk zijn voor elkaar.

Bronnen: Romain Debaut, Koen Van Houtte