Beste mensen,

We hebben bijna een innige adventsperiode achter  de rug! 
Een sterke liturgische tijd in het jaar van de Hoop.

De donkere weken waarin we op zoek zijn gegaan naar het ware licht, een licht dat in ons hart leeft en oproept tot solidariteit met de mensen uit onze samenleving die het vandaag heel moeilijk hebben.
We zijn de weken voorbij met Halloween, Allerheiligen, Sinterklaas en nu de glemmer en glitter die ons de ogen uitsteekt. Mensen vol pakjes in de winkelstraten met winkeletalages die ons doen kopen om mee te zijn met de mode: alles voor Christmas!? 

Wat een contrast met de uitnodiging om eerder naar binnen te gaan, rustig te zoeken naar wat levengevend is en oproept om solidair te zijn. 
Ondertussen hoorden wij de schriftlezingen, soms moeilijk te verstaan, woorden die moeten onthuld worden als ‘God spreekt’, ‘de Heer geeft een teken’, ‘God beveelt’, ‘in een droom gewaarschuwd’, ‘de engel brengt een boodschap’… Hoe moeten wij deze woorden vandaag verstaan?

Het zijn uitingen van geloof, van iets wat niet verstaan wordt, of niet wetenschappelijk bewezen kan worden, maar van iets dat wel voor 
‘waar’ wordt aangenomen. Mensen geloven iets en leggen dit op een bijzondere manier uit, met soms vreemde woorden of vreemde gedragingen. 
Het ‘vreemde’ wil het bijzondere van de situatie onderlijnen. 

Dat Jezus God-met-ons is, dat Jezus de mens geworden God is, daar kunnen we met ons verstand niet bij, maar we geloven het, gelovigen vinden het ‘waar’, meer dan iets anders. 
Zozeer zelfs dat het ons leven verandert, dat we anders naar de geschiedenis, anders naar de mens kijken. 
Ook Jozef verstond het niet, natuurlijk. Hij was een fatsoenlijk man, rechtschapen. Hij had een respectabel beroep en had een serieuze relatie met Maria. En dan overkomt hen beiden iets ongelooflijks. Ze begrijpen het niet. Maar door ‘een droom’ en een ‘engel’ dringt de boodschap door.

De God waar ze naar opkijken, de God van hun ouders, de God van hun jeugd wil ‘mens’ worden.
Wil solidair worden met de mens. Wil het leven van de mens delen, helemaal, ook het lijden, ook de dood. En, het is nog niet afgelopen, zij beiden 
zijn in dat plan meewerkend voorwerp. Vrees niet Jozef, het komt allemaal goed. Het maakt deel Van Gods plan. En Jozef wordt wakker en handelt.

Een bruggetje maken naar Welzijnszorg is nu niet meer zo moeilijk.

Het Rijk Gods, een leven waar iedereen meetelt, waar vrede en harmonie heerst, waar gastvrijheid en solidariteit de bovenhand halen is mogelijk. 
God wil niet anders dan het geluk van allen. 
Omdat het niet zo best lukt wordt God mens, Hij komt zelf naar ons toe, Hij wordt God-met-ons en komt het ons voordoen en voor leven. En zoals 
Jozef en Maria heeft Hij ons daarvoor nodig. Ik zou zeggen: “Word wakker en handel! Wees niet bang en doe, God is met u.”

Zou jij voor mensen in armoede dat teken kunnen zijn? Een teken dat beterschap mogelijk is. De projecten die we steunen met Welzijnszorg, de inzet van vele vrijwilligers, zijn stuk voor stuk teken dat solidariteit niet dood is. Dat hoop niet weg gedrukt wordt. Doe wel en zie niet om, en zo kan het waarachtig Kerstmis worden.

Hoop op een teken want wij kunnen wél kiezen aan welke kant we staan we zullen niets verliezen als we er echt voor gaan!

Inspiratie uit de liturgiemap van Welzijnszorg