|
Het was alweer een hele tijd geleden dat ik nog eens gevallen was voor de charmes van een spiegeling en dat is toch ook een van mijn dada's. Tijdens de lab-cache tocht Het Bevrijdingspad in Vosselaar kreeg ik deze hele mooie in de gaten... De Canon gaat tegenwoordig niet meer zo vaak mee tijdens de niet specifiek op fotograferen gerichte wandelingen maar de kleine Sony heb ik zowat altijd op zak. Vandaag niet dus... gewoon op tafel laten liggen, gdvd!!!
Mijn smartphone, een oude iPhone 5S is niet meteen gekend om zijn fotokwaliteiten maar gelukkig heeft het vrouwke een nieuwere en die heb ik dan maar gebruikt.
Tot daar de lange inleiding om toch nog kort te komen tot iets waar ik al langer over dub, nl. het formaat van het beeld.
Voor landschapsfotografie ben ik tegenwoordig meer en meer geneigd om mijn beelden in een 16/9 formaat uit te snijden. In onze fotoclub Visueel zijn de meningen daarover verdeeld, in de AV-groep bvb. is er nog altijd de stilzwijgende overeenkomst dat o.a. de clubreeksen in een 2/3 formaat worden getoond. Ik heb al wel eens geopperd dat de toekomst 16/9 is - denk maar aan alle hedendaagse TV-schermen - maar voorlopig lijkt de meerderheid nog in 2/3 te denken.
Wat staande foto's betreft daarentegen vind ik meestal zelfs een 2/3 formaat al te te hoog en ga ik liever naar de verhouding van een A4. En nu ik dan de smartphone van het vrouwke in handen kreeg en merkte dat dat ding foto's maakt in 16/9, en ik een staande foto wilde maken van die spiegeling, vond ik dat formaat ineens wél handig.
Ziehier dus de allereerste staande 16/9 formaat-foto uit mijn fotografie-geschiedenis.
|