De gemeente Geetbets bevindt zich in de provincie Vlaams-Brabant en maakt deel uit van het arrondissement Leuven en het kanton Zoutleeuw.
Het is een landelijke gemeente gelegen in het Hageland en bestaat uit de deelgemeenten Geetbets, Rummen en Grazen.
Het Oosten van Vlaams-Brabant is een streek waar intensief aan fruitteelt wordt gedaan en aldus sluit ze op agrarisch vlak aan bij de befaamde fruitstreek tussen Sint-Truiden en Tongeren in limburgs Haspengouw.
Boomgaarden vormen er een vertrouwd element in het landschap en één van de fietsroutes die Toerisme Vlaams-Brabant uitstippelde kreeg dan ook de benaming "Boomgaardenroute". Die route is bewegwijzerd met zeskante bordjes die niet overal terug te vinden zijn ,daarom heb ik een route gemaakt langs de knooppunten
Vanaf Geetbets gaat het langs een verlaten spoorwegbedding naar Halen.
Daarmee wippen we even de provinciegrens over naar Limburg.
Te Halen herinnert een museum ons aan "de Slag der Zilveren Helmen" die hier op 12 aug. 1914 gestreden werd.
Bij de watermolen van Rotem bevinden we ons in de vallei van de Velpe.
Bijna 7 kilometer lang zullen we door de Velpevallei fietsen tot voorbij Kortenaken.
Hier krijgt de routebenaming ook haar volle betekenis.
Waar we ook kijken, overal zien we aanplantingen van fruitbomen.
Tenslotte klimmen we uit de Velpevallei om over Ransberg en Hogen naar de Getevallei te fietsen en "Het Vinne" te bereiken.
Ze leidt ons via Rummen en Geetbets door het brede valleigebied van de Gete en de Melsterbeek, dat zowat de grens vormt tussen Hageland en Haspengouw.
De kasteelsite van Bets
De kasteelsite van Bets is een voormalig leen van de Brabantse hertogen, dat voor het eerst wordt vermeld in 1365 als “Thof ter Elsemer”, tot begin 15de eeuw eigendom was van de gelijknamige heren en sinds 1699 in het bezit van de invloedrijke Luikse familie de Ryckman. Het kasteel getuigt van een gangbaar proces, waarbij de primitieve, cirkelvormig omgrachte motte ingevolge wisselende noden en gebruikseisen geleidelijk evolueerde naar een riante kasteelsite.
De inplanting te midden van een nog grotendeels bewaarde ringgracht verwijst naar de feodale mottestructuur, terwijl algemene configuratie en typologie – een grosso modo rechthoekig woonvolume aan zuidzijde voorafgegaan door een U-vormig neerhof – refereert aan een in 1667 in bak- en natuursteen heropgetrokken kasteel, waarvan de kern, niettegenstaande de voornamelijk eind 19de- en begin 20ste-eeuwse aanpassingen, tot op heden bleef bewaard. Het huidige pittoreske en tezelfdertijd symmetrisch-hiërarchisch geordende buitenaspect is vooral het resultaat van restauratiewerken uit 1922-1927, waarbij de 17de-eeuwse kern werd verfraaid met risalietvormige accenten in de vorm neobarokke, in- en uitzwenkende volutengevels, terwijl de donjonachtige inkompartij, het erkervormend spietorentje en een polygonaal hoektorentje refereren aan historiserende aanpassingen uit 1880.
De historische gelaagdheid manifesteert zich ook in het interieur, met zijn langgerekte hal met monumentale trappartij en aaneenschakeling van Louis XV, Luikse Louis XVI en neoclassicistisch geïnspireerde salons. De intrinsieke waarden van het kasteelcomplex worden versterkt en weerspiegeld in het omliggende park: een eerste landschappelijk park uit de jaren 1880 dat parallel met de restauratie- en verfraaiingswerken in 1922-1927 verder werd uitbouwd met neotraditionele, regelmatig-symmetrische structuren, zoals de parterretuin op de binnenkoer, het terras en de watertuin en met de landschappelijke verfraaiing van de ruimere omgeving met kleurrijke solitairen en bomengroepjes. De gaafheid en ongereptheid van de site wordt bijkomend onderstreept door het bewaarde drevenpatroon en de omkadering met historisch akker- en weideareaal.
De naam Hoogstraten komt waarschijnlijk van de 'Hoge straat', een heirbaan die de oude han- delssteden Bremen, lübeck en 's-Hertogen- bosch met elkaar verbond.
In 1210 kreeg Hoogstraten de titel van Stad en Vrijheid. Margaretha van Oostenrijk gaf het land van Hoogstraten in de 16de eeuw de status van graafschap.
In 1740 verhief keizer Karel VI het gebied tot hertogdom.
Bij de Franse overheersing, een halve eeuw later, gingen alle titels en voorrechten verloren.
Door de fusies van gemeenten in 1977 werd Hoogstraten als vanouds weer samengevoegd met de omliggende dorpen Meer, Meerle, Meersel- Dreef, Minderhout en Wortel en sinds 1985 mag Hoogstaten zich weer stad noemen.
Het opmerkelijkste gebouw in het centrum van Hoogstraten is zonder twijfel de Sint- Katharinakerk, opgetrokken naar een plan van Rombout Keldermans, één van de architecten van de Antwerpse kathedraal.
De kerk met haar 105 meter hoge toren en vijf miljoen bakstenen herbergt tal van kunstschatten, onder meer schitterende 16de-eeuwse glasramen, wandtapijten, praalgraven en koorbanken met ludieke en volkse taferelen.
De kerk is van april tot september dagelijks vrij toegankelijk van 10 tot 18 uur.
Liefhebbers van streekspecialiteiten zijn in Hoogstraten aan het goede adres.
Zoetbekken gaan voor het Hoogstraats Begijntje, de Molensteentjes (pralines) of het Erbizzemke, een boterkoekje in de vorm van een aardbei, gevuld met aardbeienconfituur.
Nieuw is het overheerlijke Fresiella, een uniek aardbeigebak ontwikkeld door hotelschool Spijker en bakkerij Muësen.
Verder zijn er de zoete aardbeiwijn, -likeur en -aperitief.
Liefhebbers van streekbieren proeven een De Poorter, een donker bier van hoge gisting, verkrijgbaar in een fles of stenen kruik, geproduceerd bij brouwerij Sterkens in Meer.
Rucphen is een gemeente in Nederland, tussen Roosendaal en Etten-Leur in de provincie Noord-Brabant. De gemeente telt 22.496 inwoners (31 mei 2009, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 64,23 km² (waarvan 0,70 km² water). De gemeente bestaat uit de volgende kernen: Rucphen, Schijf, Sprundel, Sint Willebrord en Zegge.
Recreatie
Rucphense Bossen
Indoorskibaan Skidôme
Dart Club De Nederlandse Alp (Naast de Skidôme)
Recreatiecentrum de Vijfsprong (binnenzwembad, openluchtbad, midgetgolf en sporthal)
Rucphense Bossen - Toegankelijkheid
In het bos zijn veel paden en wegen afgesloten voor verkeer, zodat u er nog heerlijk kunt genieten van de rust en natuur. Aan de rand van de bossen zijn voldoende parkeergelegenheden, waar u de auto kunt achterlaten.
Het noordelijk deel van het bosgebied is vrij toegankelijk. Het middendeel is beperkt toegankelijk, omdat hier militair oefenterrein is gelegen. Het zuidelijk deel van het bosgebied is in particuliere handen en niet vrij toegankelijk.
De Heimolen
Staat aan de Heimolendreef 24 te Rucphen gemeente Rucphen, Noord-Brabant. Deze beltmolen stamt uit 1866; in dat jaar is het houten achtkant dat op de belt stond vervangen door een stenen molenromp. De Heimolen heeft een vlucht van 23,80 m.
Tot omstreeks 2000 was deze molen regelmatig in bedrijf. Hierna is hij stil komen te staan. In 2008 heeft de gemeente de molen aangekocht.
De beltmolen
Ook wel bergmolen genoemd, is een windmolen die staat op een natuurlijke of kunstmatig opgeworpen heuvel, die de functie van de stelling bij een stellingmolen overneemt.
Invaart (rechtsonder)In de heuvel is aan twee zijden een doorgang (invaart genoemd) gemetseld, waardoor paard en wagen in zijn geheel voor laden en lossen in de molen binnen konden rijden en er aan de andere kant weer uit konden.
Beltmolens zijn meestal korenmolens en komen voor als houten achtkante molen, zoals op de foto in Nunspeet, maar ook als ronde stenen molen, zoals de Sint-Antonius Abt in Borkel, Holten's Molen te Deurne en de Leonardusmolen in Maasbracht. De oudste Nederlandse beltmolen is de Grafelijke Korenmolen te Zeddam, die al van vόόr 1441 dateert en tot het type torenmolen behoort
Camping de Posthoorn
Is een gezellige, kindvriendelijke gezinscamping gelegen in een toeristisch aantrekkelijke omgeving. Deze familiecamping is ingesteld op het ontvangen van jonge, ondernemende gezinnen en vakantiegangers, die graag verblijven in een rustige 'groene omgeving'. Met de Brabantse gastvrijheid hoog in het vaandel, biedt Camping De Posthoorn u diverse verblijfsmogelijkheden aan zoals jaarplaatsen, seizoenplaatsen, toeristische plaatsen en trekkershutten.
Gasterij De Posthoorn... het kloppend hart van de camping.
Het eetcafe met gezellige bar biedt u smakelijke en sfeervolle ontspanning met biljarts, dartborden en spelcomputer. Uitermate geschikt voor groeps- en familieuitstapjes.
Bewegwijzering : zeskante bordjes met de naam van de route
GPS :
Jozef Braetstraat 94, 9700 Oudenaarde (Station)
DE ROUTE :
We fietsen nu in het meest zuidelijk deel van de Oost-Vlaamse Scheldevallei, tussen Oudenaarde en Berchem (Kluisbergen).
Hier rijzen de hellingen langs de oevers hoog op, maar we laten onder meer de Koppenberg en de Kluisberg links liggen en bekijken ze alleen van op de vlakke wegen in de vallei.
We rijden langs het gemoedelijke dorpje Melden, voorbij de abdij van Beaulieu en door de PetegemseMeersen.
Na afloop van de fietstocht is het centrum van Oudenaarde een bezoek meer dan waard!
De hier beschreven derde route verbindt Oudenaarde met Berchem (Kluisbergen).
Ook dit deel van de Scheldevallei is landschappelijk en ecologisch de moeite waard.
De afgesneden Scheldearmen die je onderweg ziet, zijn daar een uitstekend voorbeeld van. Daarenboven is de menselijke inbreng langs de route eveneens te appreciëren in de vorm van enkele waardevolle gebouwen.
Voor of na je fi etstocht moet je beslist het historische stadhuis op de Markt van Oudenaarde bewonderen.
Dat voorbeeld van Brabantse laatgotiek uit de 16de eeuw moet alleen in omvang onderdoen voor stadhuizen als die van Brussel en Leuven, niet in schoonheid.
BEWEGWIJZERING
Zeshoekige borden met de naam van de route in rode letters.
VEILIGHEID
Grote stukken van het traject lopen op het jaagpad van de Schelde, waar geen auto's zijn toegelaten. Op enkele kruispunten, zoals bij de Scheldebrug in Kerkhove, is het uitkijken geblazen. vertrekpunt aan het station van oudenaarde
Bewegwijzering : zeshoekige bordjes met de naam van de route
GPS : N51 10.857 E3 11.500
DE ROUTE :
Brugge die scone zong Willy Lustenhouwer, en idd niet alleen Brugge maar ook zijn omgeving is zo scoon. Het o zo mooie Tillegembos is het startpunt voor de West Vlaamse Kastelenroute. Parkeergelegenheid is er genoeg, je kan er wandelen, genieten van een lekker koffie in herberg De Trutselaar en natuurlijk ook fietsen.
Route omschrijving De Kastelenroute verkent het Houtland in de driehoek Brugge, Oostkamp en Torhout. In deze van oudsher bosrijke streek situeren zich tientallen kastelen en landgoederen.
Ze nemen een centrale plaats in op deze tocht.
Vertrekkend vanuit het Tillegembos - dat het oudste provinciedomein van West-Vlaanderen is - leidt de route vooreerst naar het Merkemveld.
Het Merkemveld is een natuurgebied opgetrokken eind 18 de eeuw op de leengronden van Zedelgem.
Vervolgens wordt Oostkamp aangedaan met o.m. de kastelen Pecsteen, Raepenburgh en Lakebos. Via Wingene, het aloude Vrijgeweed (een onontgonnen gebied ten westen van het Bulskampveld) en het bekoorlijke landschap van de "Verloren Cost" in Torhout wordt de oude spoorlijn Oostende-Torhout bereikt.
De terugweg voert o.m. door het provinciedomein de Maere, en het Vloetemveld dat een beschermd landschap van ruim 500 ha. Is dat zich uitstrekt over Aartrijke, Zedelgem en Snellegem.
Het betreft een oud heidegebied dat in de 18e en 19e eeuw deels bebost werd en deels omgezet in landbouwgrond.
![[Untitled]](http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/6848367.jpg)
