Inhoud blog
  • Waarom leerlingen steeds slechter presteren op Nederlandse scholen; en grotendeels ook toepasselijk op Vlaams onderwijs!?
  • Waarom leerlingen steeds slechter presteren op Nederlandse scholen; en grotendeels ook toepasselijk op Vlaams onderwijs!?
  • Inspectie in Engeland kiest ander spoor dan in VlaanderenI Klemtoon op kernopdracht i.p.v. 1001 wollige ROK-criteria!
  • Meer lln met ernstige gedragsproblemen in l.o. -Verraste en verontwaardigde beleidsmakers Crevits (CD&V) & Steve Vandenberghe (So.a) ... wassen handen in onschuld en pakken uit met ingrepen die geen oplossing bieden!
  • Schorsing probleemleerlingen in lager onderwijs: verraste en verontwaardigde beleidsmakers wassen handen in onschuld en pakken uit met niet-effective maatregelen
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Onderwijskrant Vlaanderen
    Vernieuwen: ja, maar in continuïteit!
    08-02-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prof. Wim Van den Broeck: pleidooi voor leerkracht gestuurd onderwijs

    Prof. Wim Van den Broeck: Pleidooi voor leerkrachtgestuurd onderwijs & evidence based practice

    Prof.  Wim Van den Broeck, Vrije Universiteit Brussel


    (Bijdrage uit Onderwijskrant nr. 142, september 2007)

     

    1          Kernvraag: hoe effectief is onderwijs?

     

    Sedert enkele decennia dendert er een trein van onderwijshervormingen doorheen ons onderwijslandschap. Deze vernieuwingen gaan onder de vlag van ‘het nieuwe leren, ‘ervaringsgericht leren’, ‘adaptief onderwijs’, en ‘gedifferentieerd en geïndividualiseerd onderwijs’. Deze hervormingsbeweging is in feite heel wat minder nieuw dan de voorstanders ervan het graag voorstellen; ze gaat rechtstreeks terug op de reformpedagogiek van Dewey die rond 1900 reeds een kindgericht onderwijs bepleitte dat uitgaat van de zelfwerkzaamheid van het individu.

     

    Het probleem van de hervormingsbewegingen is vaak dat ze al snel leiden tot een heilloze polarisatie tussen hervormingsgezinden of progressieven en de traditionalisten of conservatieven die denken dat vroeger alles beter was. Uiteraard was vroeger niet alles beter. Leerlingen van nu zijn veel mondiger en worden actiever betrokken bij het lesgebeuren dan destijds, er is veel meer aandacht voor zorgverbreding, en ook aan de motivationele kant van het leerproces wordt nu terecht veel meer aandacht besteed.

     

    Maar de enige echt belangrijke vraag is hoe effectief ons onderwijs is. Het is ons om het even welke ideologie men omarmt, als ze maar werkt. Dit pleidooi voor ‘evidence based practice’ is ondertussen gemeengoed in tal van gebieden.

     

    2          Leerkrachtgestuurd versus leerlinggestuurd

     

    Wat vertelt ons het empirisch wetenschappelijk onderzoek over de effectiviteit van verschillende leermethodieken? De blote feiten zijn tamelijk onthutsend of zouden dat moeten zijn. Ondubbelzinnig en onloochenbaar blijkt dat ervaringsgerichte methoden in het basisonderwijs slechtere resultaten geven dan de meer klassieke methoden (nu ook vaak het directe instructiemodel genoemd). Meer specifiek blijkt:

     

    • dat leerkrachtgestuurd onderwijs in het algemeen een hoger leerrendement oplevert;
    • dat de leerlinggerichte of zelfontdekkende onderwijsmethoden nadelig zijn voor de zwakke en kansarme leerlingen en dat vooral deze leerlingen meer afhankelijk zijn van de kwaliteit van de school;
    • dat de lagere scores voor de basisvaardigheden en het cognitieve functioneren in de leerlinggerichte methoden samengaan met een lager zelfvertrouwen en welbevinden van de kinderen, terwijl welbevinden toch een van de stokpaardjes is van het ervaringsgerichte leren;
    • dat de hoeveelheid concrete hulp die leerlingen van de leerkracht krijgen gevoelig afneemt in sterk geïndividualiseerd onderwijs, terwijl de hoeveelheid leerkracht-leerlinginteractie in klassikaal onderwijs hoger ligt.

     

    1. Prestatiegerichte schoolcultuur: haaks op heersende filosofie

       

      Verder blijkt uit onderzoek dat kwaliteitsvol onderwijs gekenmerkt wordt door het vooropstellen van concrete en meetbare onderwijsdoelen, het maximaliseren van de effectieve leertijd, waardoor een hoog niveau van actief inoefenen wordt bereikt, het verstrekken van systematische en continue feedback en het regelmatig afnemen van toetsen die de tussendoelen op een adequate wijze meten. Deze kenmerken gedijen het best in een gezonde prestatiegerichte schoolcultuur waarbij de onderwijsfilosofie is dat alle kinderen kunnen leren als ze goed onderwezen worden en indien hoge verwachtingen gesteld worden aan alle leerlingen.

       

      Deze bevindingen druisen dus regelrecht in tegen de heersende onderwijsfilosofie die o.m. weerklinkt in het discours van enkele belangrijke onderwijsactoren, b.v. de vorige minister van onderwijs (de huidige is iets meer genuanceerd), het departement onderwijs, de Vlaamse Onderwijsraad, de koepels van de ouderverenigingen … De ervaring leert echter dat men nog liever de feiten ontkent dan dat men de gekoesterde ideeën wenst op te geven. Een veel gehoorde vermijdingsreactie is de bewering dat er verkeerd gemeten wordt en dat de nieuwe leermethoden ook nieuwe meetmethoden impliceren. Dit is een nogal flauwe verdediging, vooral omdat de hervormers steeds zelf claimden (en dus aan ouders beloofden) dat ook de leerresultaten zouden verbeteren. De redenen waarom men deze belofte niet heeft kunnen inwilligen zijn interessanter en willen we hier even nader bekijken.

       

      Waaraan ligt het dat de hervormingsideeën niet gebracht hebben wat velen ervan verwacht hadden? We noemen kort de belangrijkste uitgangspunten van de vernieuwingsbeweging en laten zien dat een analyse ervan snel leidt tot enkele merkwaardige inconsistenties en problemen. De drie centrale kenmerken die we hier even tegen het licht houden zijn: de nadruk op het natuurlijke leren (het naturalisme), de nadruk op het formele aspect van het leren (het formalisme), en het belang dat men hecht aan het geïndividualiseerde leren (het individualisme).

       

      4          Natuurlijk leren versus cultuuroverdracht

       

      De hervormers creëren graag een tegenstelling tussen enerzijds natuurlijke vormen van leren (aansluitend bij de leefwereld en ervaringen van het kind) en anderzijds zgn. schoolse dorre boekenwijsheid. Naar aanleiding van de recente bevinding dat het met het hoofdrekenen van onze schoolgaande jeugd pover gesteld is, konden we uit de mond van een CLB-vertegenwoordiger vernemen dat het toch maar gaat over ‘dode kennis die nergens functioneel is’. Hoezo niet functioneel? Behoort een bezoekje aan de bakker of het ruilen van knikkers of andere verzamelobjecten dan niet meer tot de leefwereld van het kind?

       

      De tegenstelling is echter een valse tegenstelling: alle kennis kan immers functioneel zijn afhankelijk van de context waarin men zich bevindt. Maar als de tegenstelling niet zozeer met het soort kennis te maken heeft, dan ligt het verschil misschien in de aard van het leerproces zelf. Vaak wordt inderdaad beweerd dat leren intrinsiek motiverend moet zijn (gewoon leuk), moet aansluiten bij dagelijkse ervaringen, en best zoveel mogelijk gebaseerd is op ‘doen’ (‘learning by doing’). Net zoals een kind leert praten, zonder dat er schoolse instructie aan te pas komt en gewoon door ondergedompeld te worden in een taalbad, zo ook zou al het schoolse leren op een meer natuurlijke wijze moeten geschieden. In deze lokroep van het natuurlijke leren schuilt inderdaad de grote aantrekkingskracht van de bepleite hervormingen: leren zonder al te veel inspanningen lijkt wellicht voor ieder van ons het ideaal.

       

      Helaas, uit zeer uitvoerig wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de leerprocessen die tussenkomen bij de basisvaardigheden die in de lagere school aangeleerd worden (lezen, spellen en rekenen) weinig of niets te maken hebben met het soort natuurlijke leerprocessen die zich wel voordoen bij biologisch primaire vaardigheden (zoals leren praten). De vaardigheden die in de school aangeleerd worden zijn vaardigheden die pas na eeuwen moeizame culturele ontwikkeling tot stand zijn gekomen en die dus per definitie ‘artificieel’ zijn. Onderwijzen impliceert dus de overdracht van de cultuur en dat vergt ongetwijfeld enige moeite en is dus niet inherent (en van nature) aantrekkelijk voor een kind. Dit sluit echter niet uit dat het leren beheersen van taal en wiskunde door het voorbeeld van volwassenen aantrekkelijk kan gemaakt worden. Kinderen laten er zich maar al te graag door uitdagen op voorwaarde dat de volwassene (leerkracht) het uitdagende toont.

       

      5          Verwaarlozing leerinhoud

       

      Een tweede belangrijk kenmerk van de hervormingsbeweging is de nadruk die men legt op de vorm van het leren, waardoor de inhoud van het geleerde aan belang inboet. Het belangrijkste argument dat hierbij gehanteerd wordt is dat kennis in onze hoogtechnologische maatschappij zeer snel verouderd raakt en dat het daarom beter is in te zetten op instructiemethoden die leerlingen in staat stellen zelf de nodige kennis te zoeken en te verwerven. Vandaar het belang dat gehecht wordt aan ‘leren leren’, aan heuristische zoekmethoden en aan creativiteit en kritisch denken. Dit zijn alle beslist zeer nastrevenswaardige doelen, maar opnieuw moet de vraag gesteld worden wat wetenschappelijke inzichten ons daarover leren.

       

      Een zeer robuuste bevinding is dat kennis uit een specifiek kennisdomein zeer moeilijk generaliseert naar andere domeinen: men zegt daarom dat kennis in sterke mate domeinspecifiek is. Maar dat betekent ook dat een aangeleerde procedure in een ‘leren leren’ aanpak niet zomaar toegepast zal worden in een andere context. Uiteindelijk blijkt dat de beste manier om kennis wendbaar te maken juist impliceert dat veel inhoudelijke kennis wordt opgedaan: gericht en kritisch zoeken veronderstelt reeds een hele boel voorkennis. Vandaar dat kennis in feite nooit echt verouderd is: kennis is cumulatief, hoe meer kennis je opstapelt, hoe beter je in staat bent die kennis toepasbaar te maken en te relateren aan andere kennisinhouden.

       

      6          Leerlinggestuurd en geïndividualiseerd?

       

      6.1  Geïndividualiseerd leren versus zorgverbreding & GOK

       

      Vooral het laatste uitgangspunt van de vernieuwingsbeweging, het geïndividualiseerde leren, dreigt als het roer niet snel omgegooid wordt, de komende jaren te leiden tot een flinke kwaliteitsdaling van ons onderwijssysteem. Politici en politieke commentatoren lopen op dit vlak vaak wat achter op de feiten. Toen ons onderwijs enkele jaren geleden nog van een uitstekende kwaliteit was, lieten ze al even ideologisch bevlogen als de hervormers, geen kans voorbijgaan om rond te bazuinen dat het in feite niet deugde. Nu de funeste gevolgen van de eenzijdige onderwijshervormingen manifest worden, klinkt het overal dat ons onderwijssysteem het beste van de wereld is. Het kan verkeren!

       

      Wat zou er mis kunnen zijn met de vanzelfsprekend lijkende gedachte dat onderwijs idealiter afgestemd wordt op de individuele onderwijsbehoeften van het kind. Ons wordt voorgehouden dat verschillen tussen kinderen niet als hinderlijk ervaren mogen worden. De gedachte hierbij is kennelijk dat kinderen het beste kunnen leren als aangesloten wordt bij de ervaringen en mogelijkheden van het individuele kind. De eenzijdigheid van de gepropageerde visie legt echter een merkwaardige inconsistentie bloot. Indien de individuele ontwikkeling tot norm wordt verheven, waarom zou men zich dan nog zorgen hoeven te maken over het achterblijven van de zwakkeren?

       

      “We accepteren de verschillen”, zo luidt het. Maar het accepteren van persoonlijkheidsverschillen en van verschillen op het levensbeschouwelijke, etnische en socio-economische niveau is heel iets anders dan het accepteren van verschillen op het niveau van de schoolse vaardigheden. Zijn de pleitbezorgers van de leerlinggerichte, zelfontdekkende, sterk geïndividualiseerde aanpak er dan zo zeker van dat de ouders van zwakke en kansarme kinderen deze verschillen ook zo interessant zullen vinden en dat deze kinderen zelf daar later niet de dupe van zullen worden? Dat is uiteraard niet de bedoeling van deze pleitbezorgers, maar het is wel een onvermijdelijke consequentie van het onderwijs dat zij voorstaan.

       

      Wat men kennelijk onvoldoende inziet is dat indien de onderwijsdoelen sterk aangepast worden aan het niveau van het kind er voor vele kinderen te weinig stimulansen geboden worden om te leren. Daardoor zullen de verschillen tussen de kinderen alleen maar toenemen (divergente differentiatie). Leren is ook in grote mate een sociaal gebeuren: kinderen trekken zich erg aan elkaar op. Uiteraard zullen er in elk onderwijssysteem niveauverschillen blijven bestaan tussen de leerlingen.

       

      Goed onderwijs slaagt er echter in deze verschillen zo klein mogelijk te houden (convergente differentiatie) waarbij zwakkere leerlingen minimaal gebracht worden tot een aanvaardbaar basisniveau en knappe leerlingen ook niet geremd worden in hun cognitieve ontwikkeling. Uiteindelijk is het doel van elk onderwijs dat het kind ingevoerd wordt in de cultuur en ook aangepast wordt aan die cultuur, en dus niet omgekeerd. Zo is het altijd geweest en zo hoort het ook. Indien men dat basale uitgangspunt van onderwijs op zijn kop zet, dan is men niet bezig met een onderwijshervorming maar met het slopen van het onderwijs. Met alle gevolgen van dien. Misschien is het de lezer ook opgevallen dat het huidige individualisme in feite een vorm van ultraliberalisme veronderstelt die helemaal niet past bij het progressieve imago dat de hervormers zich graag aanmeten. Als ze zich werkelijk ernstig bekommeren om mooie principes als zorgverbreding en gelijkheid van kansen, dan doen ze er goed aan zich grondig te bezinnen over hun eigen uitgangspunten.

       

      6.2       Therapeutisering en doorverwijzing

       

      De individualisering leidt in de praktijk tot een therapeutisering van het onderwijs. Het minste probleempje bij het onderwijsleerproces wordt door leerkrachten die opgeleid werden vanuit de hervormingsleer al snel geduid als een probleem in het kind (individualisme) en niet als een taak en uitdaging voor het onderwijs. Dit soort van diagnosticerend onderwijzen leidt tot een enorme aangroei van doorverwijzingsproblemen naar allerlei specialisten en therapeuten.

       

      Een klas waarvan bijna de helft van de kinderen wel een of ander diagnostisch label heeft, is echt geen uitzonderling meer: bv. drie dyslectici, twee kinderen met dyscalculie, twee met een niet-verbale leerstoornis, en één met een ernstig gedragsprobleem. Een mens vraagt zich af wat we vroeger met al die kinderen deden; was het echt alleen maar mond houden en de stof erin drammen? Het aantal doorverwijzingen in een school kan m.i. beschouwd worden als een index voor het gebrek aan kwaliteit van de school.

       

      Een goede leerkracht heeft juist de tegenovergestelde houding; zij beseft dat zij in grote mate zelf verantwoordelijk is voor de schoolresultaten van de kinderen van haar klas en zij maakt er een erezaak van dat de resultaten van alle haar toegewezen kinderen gezien mogen worden (uiteraard rekening houdend met de instroom). Dit veronderstelt dat de leerkracht grote verwachtingen stelt aan alle leerlingen en een sterk beroep doet op het wij-gevoel in de klas aangevuld met een gematigde vorm van differentiatie die de gemeenschappelijke basis niet aantast maar wel aanvult.

       

      7          Kwaliteit, ‘oude waarden’ en controle

       

      Gebaseerd op de wijsheid van het verleden en aangevuld met nieuwe inzichten kunnen we ons onderwijs handhaven op een hoog niveau wat uiteindelijk alle leerlingen ten goede komt en in het bijzonder de zwakkeren. Ouders en hun kinderen hebben het recht op kwaliteitsvol onderwijs. Scholen mogen daarom ook verantwoordelijk gesteld worden voor het geleverde werk. Internationale ontwikkelingen tonen aan dat de onderwijskwaliteit betreffende de kerntaken van een school vrij objectief gemeten kan worden. De onderwijsinspectie zou zich daarom beter bezighouden met het organiseren van objectieve schooloverstijgende eindtoetsen (zoals bv. nu in Nederland het geval is), dan met het controleren of men de gewenste ideologie wel volgt.

       

       




    Geef hier uw reactie door
    Uw naam *
    Uw e-mail *
    URL
    Titel *
    Reactie * Very Happy Smile Sad Surprised Shocked Confused Cool Laughing Mad Razz Embarassed Crying or Very sad Evil or Very Mad Twisted Evil Rolling Eyes Wink Exclamation Question Idea Arrow
      Persoonlijke gegevens onthouden?
    (* = verplicht!)
    Reacties op bericht (0)



    Archief per week
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Klik hier
    om dit blog bij uw favorieten te plaatsen!


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!