Inhoud blog
  • ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - FRAGMENT UIT REGENERATION
  • BESTE WENSEN
  • KIJKTIP - CHRISTMAS 1915
  • ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - LILLI MARLEEN
  • OVER DE SCHREVE - DEUTSCHE KRIEGSGRÄBERSTÄTTE ANNOEUILLIN
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    IN VLAANDERENS VELDEN
    Een gids naar het verleden
    09-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PRO PATRIA - POUR LES FLAMANDS....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het War Heritage Institute, een instelling van het ministerie van Defensie, is sinds vorige maand begonnen met het project ‘onze vergeten helden’ waarin aandacht wordt gevraagd voor een probleem waarop ik in het verleden al herhaaldelijk heb gewezen, zijnde het verdwijnen van graven van gesneuvelden uit de Grote Oorlog op de burgerlijke begraafplaatsen en kerkhoven. Op zich is daar niks mis mee, integendeel. Er begon echter wel een alarmbelletje te rinkelen toen bleek dat het startschot van deze campagne werd gegeven door niemand minder dan de vorst der Belgen in hoogsteigen persoon. Sterker nog, dezelfde vorst der Belgen zal op 11 november 2018 ook deze campagne officieel afsluiten. Filip dus als Alfa en Omega van de Belgische herinneringscultuur…. Ik werd echter helemaal gealarmeerd toen ik ontdekte wat de campagne ‘onze vergeten helden’ precies behelst: Op de ‘vergeten’ graven zullen email plaatjes met de Belgische driekleur en het opschrift ‘Pro Patria’ worden bevestigd… Of hoe het ‘Mort pour la patrie’ plots weer opgeld maakt. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat een van de partners van het project de Nationale Strijdersbond is. Het zijn de revanchistische fossielen van dezelfde NSB die bijvoorbeeld in mijn bloedeigen Hoogstraten al jaren druk uitoefenen op het stadsbestuur om op 11 november zéker géén vlag van de Vlaamse gemeenschap naast de oorlogsmonumenten te hangen, terwijl dit wettelijk verplicht is… Onwillekeurig bezorgde het plaatsen van dergelijke geëmailleerde plaatjes mij een reminiscentie aan een officiële Belgische praktijk tijdens WO I. In het begin van juni 1917 verschenen er op de graven van gesneuvelden in onder meer Sint-Jacobs-Kapelle, Reninge en Pervijze witte marmeren plaatjes met een koninklijke kroon en de ééntalig Franse teksten ‘Souvenir’ en ‘Mort pour la patrie’ . Zoveel koninklijk onbegrip leverde een scherpe reactie van de nochtans gematigd Vlaamsgezinde  Belgische Stanaard op. In 1920 was het de beurt aan de ultra-patriottistische vzw ‘Nos Tombes - Onze Graven’ om met de steun van de toenmalige minister van Landsverdediging, de liberaal Devèze -dezelfde minister die verantwoordelijk wordt geacht voor het laten vernietigen van honderden heldenhuldezerken- om op alle Belgische militaire begraafplaatsen tricolore kokardes in dun plaatstaal aan te brengen. Dezelfde kokardes waar een verbolgen oud-strijder Rik Demoen naar verwees tijdens de IJzerbedevaart van 1923 in Oeren: ‘Noch de legeroverheid, noch het officiële België had er om gedacht op de graven onze makkers iets te plaatsen dat aan Vlaanderen denken deed: wél stonden er de duizenden eentonig-zwarte kruisen met fransch opschrift en akelig rammelende blikken platen met de lelijk-schreeuwende driekleur’… En nu, plots, bijna 100 jaar na dato zijn ze er weer, de tricolore blikken plaatjes, zij het deze keer met een ‘neutraal’ want Latijns opschrift…

    De vraag mag niet uit de weg worden gegaan wat hier de bedoeling van is. Het Vlaams-nationalisme, bouwde tot frustratie van de Belgische nationalisten al vrij snel na het einde van de Grote Oorlog een eigen, aan dit conflict gerelateerde herinneringscultuur uit. Deze specifieke Vlaamsgezinde herinneringscultuur die Vlaams-nationale, pacifistische, identitaire en emancipatorische elementen met elkaar verweefde, speelde een belangrijke rol in zowel de Vlaamse ontvoogdingsstrijd als in de vorming van een Vlaams natiebesef. Zo kwam deze herinneringscultuur op gespannen voet te staan met de dominante Belgisch-nationale herinneringscultuur die haar symbolen van collectieve herinnering –zoals de ‘Onbekende Soldaat’- gebruikte om de nationale eenheid te (her)definiëren en te representeren. Naarmate het interbellum vorderde, vergrootten de spanningen tussen beide actoren. Zo poogde de Belgische overheid de patriottische gevoelens van de bevolking aan te wakkeren maar vormde het Vlaamse pacifisme een sterke tegenbeweging. Het officiële Belgische discours werd in die periode gekenmerkt door een staatsaanhankelijk patriottisme terwijl de Vlaamse Beweging een van de belangrijkste vertegenwoordigers werd van de pacifistische en antimilitaristische stroming. Een stroming die zo sterk was dat ze, naar de mening van de historici Valérie Rosoux en Laurence Van Ypersele leidde tot een decentralisatie en fragmentatie van het Belgische collectieve geheugen over de Eerste Wereldoorlog. Historicus Marnix Beyen stelde zelfs dat de Belgische staat te zwak bleek om een sterk collectief geheugen te vormen waardoor een tegenbeweging als het Vlaams-nationalisme succesvol kon worden.

    Het lijkt er alvast op dat men vanuit de Belgicistische hoek van plan is om onder de dekmantel van een lovenswaardig project, een ideologische inhaalbeweging te maken in een poging het collectieve geheugen rond de Grote Oorlog te accapareren. Het is, naar mijn bescheiden mening, erg jammer ze daarbij kunnen rekenen op de steun van een N-VA-minister die blijkbaar enig historisch besef mist…        

    Ik ben alvast benieuwd of ze met hun tricolore parafernalia in de Crypte van de IJzertoren zullen opduiken. Of op de heldenhuldezerk van Cyriel De Smidt, een 24-jarige soldaat in de machinegeweersectie van het 11e Linieregiment die op 28 september 1918 bij Staden  sneuvelde en op het kerkhof van zijn geboortedorp Lissewege werd begraven ook een ‘pro patria’ zullen hangen. Op zijn zerk is immers onuitwisbaar en voor eeuwig ‘Gesneuveld voor Vlaanderen’ in de verduldige arduin uitgehakt...

     


    09-06-2018 om 08:01 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (114 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    06-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.SPREKENDE GEZICHTEN - WILLIAM HAROLD MULDREW

    Een paar dagen geleden stond ik even stil bij Givenchy Road Military Cemetery in Vimy. Een paar jaar geleden vond ik bij een bezoek aan deze site dit ‘sprekende gezicht’. Een foto én een gedenkschrift, mooi uitgehakt in een arduinen blokje, bij het graf van William Harold Muldrew. Deze soldaat in het 102e Bataljon Canadian Infantry was 19 jaar oud toen hij op 9 april 1917 sneuvelde bij de bestorming van de strategisch belangrijke heuvelrug van Vimy. Hij werd geraakt door een machinegeweerkogel in de buikstreek, een verwonding die fataal bleek te zijn. Op de foto bij zijn graf heeft hij een stoere snor maar op de foto die kort na zijn inlijving werd gemaakt en die op webstek Canadian Virtual Memorial van Veteran Affairs Canada is terug te vinden is daar echter nog niets van te bespeuren. Bij nadere beschouwing lijkt de geportretteerde aan de voet van de zerk zelfs niet op de W.H. Muldrew uit de Canadese database... Misschien een geval van Mistaken Identity ? Muldrew was op 27 oktober 1897 in Gravenhurst, Ontario geboren. Toen hij op 1 december 1915 dienst nam was hij net begonnen aan een opleiding als leraar. Hij woonde op dat ogenblik in Red Deer, Alberta wat meteen verklaart waarom de leerlingen van de Lindsay Thurber secundaire school uit datzelfde Red Deer, het herdenkingsplaatje op zijn graf plaatsten.




    06-06-2018 om 00:00 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (65 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KIJKTIP - CWGC HERDENKT VC'S THIRD YPRES
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een mooi en vooral sereen initiatief van de CWGC om een aantal van de met een Victoria Cross –de hoogste Britse dapperheidsonderscheiding– gedecoreerde gevallenen uit de 3e Slag om Ieper (1917), beter bekend als’ de Hel van Passendale’ te herdenken. Klik op onderstaande link:

     

    https://youtu.be/-vW3ImF-ptw

     


    03-06-2018 om 15:58 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (71 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - DEATH AND FAIRIES
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vorige week stond ik stil bij de Ierse dichter Patrick MacGill en dat doe ik vandaag graag opnieuw met één van zijn kortste, maar in mijn ogen, sterkste gedichten waarin hij het poëtische op de rijke Keltische folklore geënte beeld van de feeën gebruikt om de gruwel van de dood te accentueren..

     

    Death and Fairies

     

    Before I joined the Army

    I lived in Donegal

    Where every night the Fairies

    Would hold their carnival

     

    But now I’m out in Flanders

    Where men like wheat-ears fall

    An it’s Death and not the Fairies

    Who is holding carnival.

     


    03-06-2018 om 09:05 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (72 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZOMAAR EEN CITAAT - EMUND BLUNDEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    ‘Een of twee seiners en ik moesten in het open terrein lopen vlak voor de Duitsers, die misschien drie tot vijf kilometer verder zaten. Maar ze konden ons zien en ze leverden een fraai staaltje schietkunst af; ze maakten cirkels om ons heen. Een van de jongens, een grote, flinke knaap, riep: ‘Zoiets heb ik nog nooit gezien !’ Het was alsof hij juichte voor een goocheltruc of een ander kunstje of een knap staaltje bowlen tijdens een cricketwedstrijd.  Zelfs toen was ik onder de indruk van zijn zelfbeheersing.  Maar hij  stond gewoon te kijken naar het opmerkelijke vakmanschap van een ander mens en dat vond ik heel sterk...’

     

    Luitenant Edmund Blunden MC, 11e Bn. Royal Sussex Regiment     


    02-06-2018 om 14:27 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (59 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONAG FRONTPOËZIEAG - PATRICK MACGILL
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Na al het Engelse verbale geweld van de laatste weken in ‘Zondag Frontpoëziedag’ vandaag graag even uw aandacht voor één van mijn favoriete War Poets, de Ierse dichter en novellist Patrick MacGill. Hij werd op 24 december 1889 in Glenties in County Donegal geboren als oudste in een gezin dat elf kinderen zou gaan tellen. Zijn ouders hadden het niet breed en nadat hij tot zijn tiende naar school was geweest, ging MacGill noodgedwongen werken, eerst als boerenknecht op de schrale velden in het Noordwest van het –niet altijd- Groene Eiland, later als dagloner/arbeider, één, van de beruchte Ierse navvies, die als moderne slaven een substantieel deel van het Britse imperium hebben uitgebouwd. De bijna auto-didact MacGill schoolde zich na het werk zelf bij en in 1911 publiceerde hij – met succes- een eerste dichtbundel. Zijn debuut en een paar opgemerkte artikels van zijn hand volstonden om hem een paar maanden later een full-time job te bezorgen bij de Daily Express.  Nog voor 1914 had hij al drie bundels gepubliceerd. 

    Tijdens de Grote Oorlog nam hij dienst in het 18e bataljon van the London Regiment, de London Irish Rifles. Het was in de rangen van deze eenheid dat hij in de herfst van ’15 ernstig gewond raakte bij de slachtpartij rond het Frans-Vlaamse mijnstadje Loos. Persoonlijk ben ik van oordeel dat zijn krachtige, expressieve gedichten maar ook zijn literatuur zoals het beresterke The Great Push tot het beste behoren wat er tijdens en over de Grote Oorlog is gepubliceerd.

      

    A VISION

     

    This is a tale of the trenches
    Told when the shadows creep
    Over the bay and traverse
    And poppies fall asleep.

    When the men stand still to their rifles,
    And the star-shells riot and flare,
    Flung from the sandbag alleys,
    Into the ghostly air.

    They see in the growing grasses
    That rise from the beaten zone
    Their poor unforgotten comrades
    Wasting in skin and bone,

    And the grass creeps silently o'er them
    Where comrade and foe are blent
    In God's own peaceful churchyard
    When the fire of their might is spent.

    But the men who stand to their rifles
    See all the dead on the plain
    Rise at the hour of midnight
    To fight their battles again.

    Each to his place in the combat,
    All to the parts they played
    With bayonet, brisk to its purpose,
    Rifle and hand grenade.

    Shadow races with shadow,
    Steel comes quick on steel,
    Swords that are deadly silent
    And shadows that do not feel.

    And shades recoil and recover
    And fade away as they fall
    In the space between the trenches.
    And the watchers see it all.

     


    27-05-2018 om 04:54 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (88 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TOEN & NU - GIVENCHY ROAD CANADIAN CEMETERY

    Drie foto’s van de CWGC-site Givenchy Road Canadian Cemetery die als een momentopname in  de tijd een mooi beeld geven van de evolutie van deze militaire begraafplaats. De eerste foto dateert uit 1919, de tweede is gemaakt in de jaren dertig en de laatste in de vroege herfst van 2017.

    Givenchy Road Canadian Cemetery, in de schaduw van het grote Canadian Cemetery nr. 2 op de met bloed doordrenkte heuvelrug van Vimy is een interessante site. Ze heeft een ongewoon, cirkelvormig grondplan en wordt vandaag omsloten door een natuurstenen muurtje maar op de foto uit de jaren dertig zien we op deze plaats een –inmiddels verdwenen- haag. Zonder uitzondering dragen de  111 zerken op deze site het esdoornblad wat erop wijst dat alle militairen die hier werden begraven  Canadezen waren. Op vijf na sneuvelden ze allemaal op 9 april ’17 in de onmiddellijke omgeving van de plaats waar ze nu rusten. Niet één van hen was een officier, het waren allemaal soldaten of onderofficieren. Slechts twee van hen kon niet geïdentificeerd worden. U zal merken dat alle zerken tegen elkaar aanleunen. Dit heeft alles te maken met de instabiliteit van de met tunnels doorboorde ondergrond op deze site.





    25-05-2018 om 17:12 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (72 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EEN VAN VELE... - HILLYAR GEORGE EDWIN HILL TREVOR

    Vandaag een tweede bijdrage in mijn nieuwe topic ‘ Eén van vele…’ waarin ik op zoek ga naar individuele monumenten, persoonlijk gekleurde Lieux de Mémoire  die op het gewezen, westelijke front terug te vinden zijn.

    In de Rue du Moulin in het desolate landschap bij het Frans-Vlaamse Givenchy, op een boogscheut van het kanaal, staat ietwat verloren weg, een ingetogen monument van een treurende vrouw met lauwerkrans. Het moet de herinnering levendig houden aan Hillyar George Edwin Hill Trevor. Het bevindt zich bij benadering op de plaats waar deze luitenant in het 1e Bataljon van de Scots Guards op 21 december ’14 aan het hoofd van zijn peloton sneuvelde bij een artilleriebeschieting. De 1e Guards Brigade moest die ochtend in alle vroegte de Duitse loopgrachten bij de Rue d’Ouvert ten oosten van Givenchy bestormen. Hillyar George Hill Trevor voerde het voorste peloton aan toen hij door een kogel in het hoofd werd getroffen en op slag werd gedood.

    Tweede Luitenant Hill Trevor was pas op 18 december bij zijn eenheid aangekomen en was één van drie Scots Guards die op 21 december bij Givenchy sneuvelden. Hij was de enige zoon van the honourable George Edwin Hill Trevor en kleinzoon van the First Lord Trevor of Chirk in Noord Wales.  Een van zijn voorouders was Ann Trevor, de moeder van Arthur Wellesly, de hertog van Wellington. Zijn veldgraf ging verloren en daarom wordt hij herdacht op het Memorial to the Missing in Le Touret. Het monument werd bekostigd door de familie. Toen het beeld in 1927 moest hersteld worden, zorgde zijn oom, generaal-majoor Du Cane voor de nodige financiën en de overdracht van het beheer aan de IWGC, de voorloper van de CWGC.   




    21-05-2018 om 14:10 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (79 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - OPROEP RAYMOND ASQUITH

    ‘ I am in the trenches and have been for three or four days now. So far they are more uncomfortable and less dangerous than I had been led to expect. Waders are essential  as the mud and water are well above the knee and the cold is intense. An unpleasant feature is the vast number of rats which gnaw the dead bodies  and then run about’s one face, making obscene noises and gestures.’ Aan het woord is Raymond Asquith (1878-1916), de oudste zoon van de liberale Britse premier Herbert Asquith en broer van Herbert Jr. die de twee laatste weken in de rubriek ‘Zondag Frontpoëziedag’ aan het woord is geweest. Hij schreef deze brief ‘ergens in het Ieperse’ waar hij als stafofficier bij de Grenadier Guards zijn vuurdoop kreeg.

    Raymond was een briljante student in Oxford geweest die met gemak de Ireland, Craven en Derby scholarships had gewonnen, president werd van de Union Society en 1902 werd verkozen tot fellow aan het prestigieuze All Souls College. Het was aan zijn tijd in Oxfor te danken dat hij openomen werd in the Coterie, een hechte vriendengroep van – vaak adelijke-  Edwardiaanse intellectuelen, schrijvers en dichters.

     

    Bij het uitbreken van de oorlog liet deze, intussen gerenommeerde advocaat die onder meer betrokken was bij de rechtszaak rond het zinken van de Titanic, vrijwel meteen zijn praktijk in de steek om dienst te nemen als vrijwilliger. Hij kreeg op 17 december ’14 een aanstelling bij de Queen’s Westminsters maar belandde in de herfst van ’15  aan het front in de rangen van het 3e Bataljon Grenadier Guards. Hij verzocht geregeld om uit de staf te worden overgeplaatst naar de eerste lijn. Een verzoek, waar uiteindelijk in de zomer van ’16, kort voor het Somme-offensief aan werd voldaan. Op 15 september ’16 bij de aanval op Guinchy werd hij zwaargewond door een kogel in de borst. De legende wil dat hij doodkalm een sigaret opstak om aan zijn mannen te verhelen dat hij gekwetst was… Raymond Asquith stierf terwijl hij werd geëvacueerd naar een verbandpost en werd begraven op de CWGC-site van Guillemont Road Cemetery. Op dezelfde begraafplaats ligt overigens ook Raymond Asquith’s zwager Edward Horne begraven die in dezelfde veldslag om het leven kwam.   


    Waarom heel dit verhaal in de rubriek ‘Zondag Frontpoëziedag ‘ ?  Wel, omdat verschillende Britse bronnen Raymond Asquith als ‘War Poet’ omschrijven. Ik ben nu al enkele jaren op zoek naar een gedicht van zijn hand, maar heb tot nu toe niks kunnen vinden. Mocht iemand, een tip van deze sluier kunnen lichten, dan graag een seintje; Hij kreeg alvast een pöetisch grafschrift, nl. een citaat uit Shakespeare's Henry V: Small time but in that small most greatly lived this star of England'...



    20-05-2018 om 03:29 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (79 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EVEN STILSTAAN BIJ... SHOOTERS HILL
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Misschien heeft het te maken met de aanwezigheid van de Royal Artillery Barracks in het naburige Woolwich, maar het is me nooit helemaal duidelijk geworden waarom deze historische mijlpaal in het groot –Londense Shooters Hill van dit merkwaardige gietijzeren plakket werd voorzien. Een bescheiden, maar daarom niet minder aangrijpend Memento Mori voor het Britse offer in Vlaanderens Velden tijdens de Grote Oorlog…


    19-05-2018 om 13:05 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (78 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THEY SHALL GROW NOT OLD - ALFRED MILLS (17)

    Als ik een paar van mijn ‘favoriete’ Britse militaire begraafplaatsen zou moeten opnoemen dan komt Oosttaverne Wood Military Cemetery gegarandeerd in dit lijstje voor. Vredig ingeplant, in de plooi van de glooiende heuvels van het Heuvelland is het moeilijk voor te stellen wat voor een oord van verschrikking het hier ooit is geweest, want ooit liep op deze plek de frontlijn.. Er liggen 1.121 slachtoffers van de Grote oorlog begraven. Eén van de jongsten is de amper 17-jarige Alfred Mills, een beroepsvrijwilliger uit Cheltenham, die in het 1e Bataljon van het Gloucestershire Regiment diende. Hij had zonder kleerscheuren de zware afweergevechten bij Mons en aan de Aisne overleefd maar toen zijn bataljon midden oktober ’14 in de omgeving van Langemark werd opgesteld kwam aan zijn geluk een abrupt einde. Op 21 oktober ’14 werd soldaat Mills gedood bij de ongemeen felle strijd bij Koekuit, waar zijn eenheid een reeks van opeenvolgende massale aanvallen van half getrainde Duitse reservisten en vrijwilligers met succes wist af te slaan. Deze strijd zou - als verwijzing naar de honderden gesneuvelde vaak piepjonge vrijwilligers - de geschiedenis ingaan als de ‘Kindermord vor Ypern’. Alfred Mills was het bewijs dat ook aan de overzijde van de bloederige bietenvelden bij Langemark, kind-soldaten hadden gestreden en geleden…  Hij werd kort na de strijd door de Duitsers begraven op het Deutsche Eherenfriedhof Koekuit en na de  oorlog  bijgezet in graf III E 3 op Oosttaverne Wood Cemetery dat van een originele frontbegraafplaats in 1917 was geëvolueerd tot een  verzamelbegraafplaats. 




    19-05-2018 om 12:49 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (110 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KIJKTIP - VON RICHTHOFENS BEGRAFENIS
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 21 april 1918 werd de 26-jarige Manfred von Richthofen – met 80 bevestigde overwinningen – de meest succesvolle jachtpiloot van de Grote Oorlog, neergehaald boven de Somme. Dit zijn unieke beelden, op het net gezet door Australian War Memorial en dus waarschijnlijk gemaakt door een Australische cameraman van de Rode Baron’s  begrafenis in Fricourt:


     

    https://youtu.be/tJUzIKeJJdY






    16-05-2018 om 05:44 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (61 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DUITSE GESNEUVELDEN BIJ DE KEMMELBERG

    De laatste dagen heb ik op deze blog geregeld stil gestaan bij de ongenadig harde gevechten op en rond de Kemmelberg. Vandaag bij wijze van afsluiter breng ik twee doodsprentjes uit mijn verzameling van Duitse gesneuvelden. Beiden hadden gediend in een Beiers Jägerbataljon, elite-eenheden van de lichte infanterie. Max Flenkenthaler was Jäger in de 2e compagnie van het 2e Beierse Jägerbataljon toen hij op 25 april 1918, in de beginfase van de bestorming van de Kemmelberg sneuvelde. Leonhard Schützinger diende als sergeant in de 1e compagnie van het 1e Beierse Jägerbataljon. Hij viel op 5 mei ’18 bij de Kemmelberg. Beide mannen werden na de oorlog naamloos bijgezet in het Kameradengrab op de Duitse militaire begraafplaats in Langemark.   




    13-05-2018 om 14:45 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (66 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - THE VOLUNTEER
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag in ‘Zondag Frontpoëziedag’ opnieuw een gedicht van Herbert Asquith. (zie mijn blog van 6 mei) ‘The Volunteer’ over een verveelde klerk die ooit tussen de muffe boeken en leggers in zijn grauwe kantoor droomde over grootse daden en epische heldenmoed, is wellicht het bekendste gedicht van deze War Poet. In tegenstelling tot wat velen denken is The Volunteer echter geen gedicht dat ontstond tijdens de Grote Oorlog. Asquith schreef het al in 1912 toen hij als jurist in Londen werkte. Het tijdstip waarop dit werk ontstond heeft wellicht te maken met het feit dat het voor het eerst in een gedrukte versie verscheen in 1915… Trouwens, elke illusie over denderende cavaleriecharges was in de eerste oorlogsweken al bloederig aan flarden gereten door het staccato geratel van de dood en vernieling zaaiende machinegeweren…. 

     

    ‘ THE VOLUNTEER

     

    Here lies a clerk who half his life had spent

    Toiling at ledgers in a city grey

    Thinking that so his days would drift away

    With no lance broken in life’s tournament

    Yet ever twixt the books and his bright eyes

    The gleaming eagles of the legions came

    And horsemen charging under phantom skies

    Went thundering past beneath the oriflamme.

     

    And now those waiting realms are satisfied

    From twilight to the halls of dawn he went

    His lance is broken, but he lies content

    With that high hour, in which he lived and died

    And falling thus he wants no recompense

    Who found his battle in the last resort

    Nor needs he any hearse to bear him hence

    Who goes to join the men of Agincourt.’ 

     


    13-05-2018 om 11:03 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (76 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZOMAAR EEN CITAAT - ERNST JÜNGER 'STURM'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    ‘Darum last uns trinken und in dem, was das Schiksal will, auch noch unseren eigenen, persönlichen Willen sehen. Kameraden erzählt, dass ihr Kerle geworden seid, da und dort, wo immer wir uns getroffen haben, und dass ihr es jetzt wieder sein wollt, dan soll alles andere mich heut nacht den Teufel scheren ! Erzählt von Langemarck, von Ypern, von Verdun, von Reims, von Cambrai, von Flandern, von der Somme, das macht das Blut warm, solange man noch in Trockenen sitzt. Und lasst  das Bild der grossen Slacht aus dem Rauch aufschiessen wie eine blutrote Orchidee, mit goldenen Feuerstreifen geflammt. Das ist ein Kunstwerk, wie es Männern Freude Macht.’

    Ernst Jünger in ‘Sturm’(1923)


    12-05-2018 om 06:42 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (100 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VOOR U GELEZEN - DE GESCHREVEN OORLOG
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is met een ietwat dubbel gevoel dat ik ‘De Geschreven Oorlog’ heb uitgelezen. Enerzijds is dit in alle opzichten een monumentaal boek. Ruim 1.000 vaak erg lezenswaardige pagina’s lang wordt een al dan niet literair verantwoorde chronologie opgebouwd van dat wat zich ruim een eeuw geleden in Vlaanderens Velden heeft afgespeeld. Grote en kleine drama’s, pakkende en minder beklijvende verhalen passeren in het strakke stramien van het door het blinde oorlogsgeweld bepaalde tijdsverloop, de - vaak bloederige- revue. Anderzijds is het mij, al naargelang ik in deze dikke pil vorderde, nooit echt duidelijk geworden waarom precies welke auteur en precies dit fragment werd gekozen. Neem nou één van mijn ‘spcecialismen’, de Frontbeweging. Er zijn in ‘De Geschreven Oorlog’ gedichten terug te vinden van Filip De Pillecyn en Jozef  Simons én een fragment uit het oorlogsdagboek van Gaston Le Roy. Ik begrijp echt niet dat er niet werd gerefereerd aan het fascinerende oorlogsdagboek van Joris Van Severen of de geschriften van Jeroom Leuridan, Hendrik Demoen, de broers Van Raemdonck, Frans Daels of Omer De Landtsheer. Of zou de aversie van minstens één van de samenstellers voor al wat in de richting van Vlaams Bewegen neigt hiermee te maken hebben gehad…? Een ander voorbeeld ? Terecht werd aandacht besteed aan Ernst Jünger maar zijn broer, de dichter en publicist Friedrich Georg, die thuis meestal Fritz werd genoemd, moet zich met welgeteld één zin in deze bloemlezing tevreden stellen. Nochtans zal de reddingsactie die Ernst op touw zette om zijn broer, die tijdens de beginfase van de Derde Slag om Ieper zwaargewond werd bij het Artilleriewäldchen (Artillery Wood), het leven van beide literatoren tekenen…

    Soms lijkt het eerder op of het er de samenstellers om te doen was om ons, simpele lezers, een dieper inzicht te verschaffen in hun grote belezenheid en eruditie… Bovendien, en dit was echt een hardnekkige gedachte, kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat de samenstellers, in hun pogingen om een zo breed mogelijke waaier aan fragmenten aan te bieden,  soms de weg zijn kwijtgeraakt, tussen de bomen het bos niet meer zagen. Wellicht is dit een subjectieve vaststelling, maar dat is alvast de impressie die ik, helaas te vaak had. Ik meen ook een zeker kwalitatief onevenwicht te mogen bespeuren wat betreft de historische en biografische duiding bij de gekozen fragmenten. Sommige auteurs hadden blijkbaar recht op een gedragen en stevig onderbouwde inleiding terwijl er over anderen klaarblijkelijk lukraak wat informatie op het internet werd bijeen gescharreld…   

    Is ‘De Geschreven Oorlog’ daarom een slecht boek ? Nee, verre van… Dit is zonder enige twijfel een van de betere bloemlezingen over de Grote Oorlog. Deze anthologie heeft, net als bijvoorbeeld het in 1978 uitgegeven ‘Volksboek de Grote Oorlog’, de grote verdienste dat het opnieuw een menselijk gezicht aan dit vernietigende conflict heeft gegeven. Alleen daarom is het al het lezen waard.  






    12-05-2018 om 06:40 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (79 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZOMAAR EEN CITAAT - JEAN GIONO OVER DE KEMMELBERG
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vorige week besteedde ik uitgebreid aandacht aan de Slag om de Kemmelberg. Een van de Franse militairen die in de nasleep van deze Slag, vanaf 4 mei ’18,  er bij waren was de later beroemd geworden Provencaalse schrijver Jean Giono (1895-1970), een simpele soldaat in de 6e compagnie van het IIe  Bataljon van het 140e Régiment d' Infanterie. Dit regiment bezette een geïmproviseerde lijn tussen Croix de Poperinghe en het kasteelpark Behaeghel aan de rand van het felomstreden Loker.    

    Giono overleefde als één van de weinigen van zijn compagnie de bloederige gevechten bij Les Eparges, Verdun, Noyon, Saint-Quentin, Chemin des Dames en de Kemmelberg. Zijn gruwelijke oorlogservaringen hadden er niet alleen diep ingehakt maar hem ook gestaald in zijn humanisme en  pacifisme. In zijn in 1937 verschenen Réfus d’obéissance legde hij een opmerkelijke getuigenis af van zijn pacifisme toen hij beweerde er 100 % zeker van te zijn dat hij in al die jaren nooit iemand, had gedood, omdat hij uit voorzorg steeds zijn geweer had onklaar gemaakt…. De oorlog bleef tot aan zijn overlijden zijn metgezel, zijn dagelijkse ‘compagnon de route’: ‘Ik kan de oorlog niet vergeten, ik zou het graag willen, soms denk ik er twee of drie dagen niet aan, en dan plotseling zie of hoor ik het weer, ik ruik het, voel het weer aan den lijve, en dan ben ik bang…’

    Een fragment over de Kemmelberg:

    ‘Daar verderop rookt de Kemmelberg als een actieve vulkaan. Ze lopen langs een weg met wilgen. Een nieuwe aarde met bomen, gras, wilgen, die in deze aprilmaan al door de lente zijn aangeraakt, vriendelijke knoppen gaan voor ons open. Kogels slaan tegen de takken; het frisse groen is helemaal beschadigd; losgerukte brokken aarde liggen te trillen; de akkers bloeden (…) Vluchten granaten komen voorbij, slaan in, ontploffen, rukken takken af, brullen onder de grond, ploegen zich zwaar de modder in, draaien als tollen om hun as en blijven liggen. Bij elke knal bukken we. De maaier loopt in de vlakte en de wind van de zeis blaast door zijn haar.’  


    10-05-2018 om 07:06 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (77 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OVER DE SCHREVE -L' ANNEAU DE LA MEMOIRE

    En we blijven ook vandaag nog even in Frans - Vlaanderen. Tegenover de ingang van de grote Franse militaire begraafplaats van Notre Dame de Lorette werd op 11 november 2014 door de Franse president François Hollande L’Anneau de la Mémoire ingehuldigd. Dit sobere maar erg indrukwekkende gedenkteken, naar een ontwerp van de architect Philippe Prost, huldigt 579.606 soldaten die tijdens de Grote Oorlog hun leven gaven in de departementen Nord en Pas de Calais. Het esthetische, in een elipsvorm gebouwde monument is opgevat als een open boek waarvan elke bladzijde in alfabetische orde de namen geeft van de gevallenen, zonder onderscheid naar nationaliteit of geloof. U kan er onder meer de namen terugvinden van de Luxemburgse Tourwinnaar 1909 François Faber, luitenant John Kipling, de zoon van Rudyard Kipling, Joseph Standing Buffalo, kleinzoon van Sitting Bull en de Duitse alpinist Hans Dülfer. Dit monument, op deze plaats, is naar mijn persoonlijk aanvoelen één van de meest geslaagde herdenkingsinitiatieven van de laatste jaren en zou verplicht op de reisagenda van elke WO I-pelgrim moeten staan...

    Het kon bijna niet anders dan dat er bij de graafwerken voor de bouw van l’Anneau de la Mémoire menselijke resten zouden gevonden worden. Per slot van rekening is en blijft dit een plaats waar onwaarschijnlijk fel gevochten is. In totaal werden er bij de afgravingen van het terrein 31 lichamen geborgen, waaronder twee Duitse gesneuvelden. Twee militairen konden worden geïdentificeerd: Léon Senet uit Tours, een 30-jarige sergeant in het 282e Régiment d’ Infanterie die op 23 mei ’15 was gesneuveld en Pierre Sorhaits, een 27-jarige soldaat in het 174e Régiment d’Infanterie. Hij was afkomstig uit de Landes en vijfde in een gezin van tien kinderen. Soldat Sorhaits was op 21 mei ’15 gesneuveld.

      




    09-05-2018 om 06:08 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (76 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EEN VAN VELE - AUGUSTIN LEUREGANS

    Hier en daar kan men langs het gewezen Westelijke Front kleine gedenktekens terugvinden voor individuele slachtoffers. In de nieuwe rubriek ‘Eén van Velen’ sta ik stil bij deze unieke en erg persoonlijke individuele ‘Lieux de Mémoire’

    In de naar hem vernoemde straat, die achter de enorme Duitse begraafplaats van Maison Blanche in Neuville St. Vaast loopt staat, het monument voor de in he Frans-Vlaamse Cambrin geboren aspirant Augustin Leuregans. Deze 18-jarige aspirant-officier diende in het voorjaar van ’15 als chef de section in het 236e Régiment d’Infanterie, een territoriale eenheid die werd gevormd door de oudste dienstplichtigen, die vaak ouder dan 40 waren. Deze eenheid had op 9 mei ’15 deelgenomen aan het grote offensief in Artesië en tussen de eerste aanvalsdag en de aflossing op 24 mei erg zware verliezen geleden. Op 30 mei stond ze opnieuw in de eerste lijn en moest het regiment de zwaar verdedigde Hamburg-loopgraaf innemen. De mannen liepen niet echt over van enthousiasme en hadden hun bedenkingen bij het in hun ogen zinloze verdere bloedvergieten. Leuregans riep hen toe: ‘Hé opa’s ! Laten jullie de jongste helemaal alleen sterven ?’ waarop hij met getrokken sabel over de borstwering sprong. Hij werd vrijwel meteen op slag gedood, maar zijn voorbeeld had aanstekelijk gewerkt en zijn mannen gingen in de aanval. Het regiment verloor in deze stormaanval 450 man aan doden en gewonden. Na de slag werd het lichaam van de jonge aspirant niet teruggevonden.  Zijn oproep werd vereeuwigd op het monumentje dat bij benadering op de plaats staat waar hij het laatst levend werd gezien. Het werd bekostigd door zijn familieleden en de veteranen van de 53e Division d‘Infanterie en op 30 mei ’26 onthuld door generaal Berthelot, die in ’15 het bevel over deze Divisie had gevoerd.




    08-05-2018 om 05:42 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (63 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IN MEMORIAM - GERARD DE PRINS (1894-1918)

    De foto is vergeeld en vaag maar wel de enige die ik ooit heb gevonden van de tegenaanval die eind april ’18 bij het Bois de Hangard met ware doodsverachting en zonder artilleriesteun werd uitgevoerd door het Franse Vreemdelingenlegioen.  Een van de legionairs die deze strijd niet overleefden was afkomstig uit de Noorderkempen.  

    Op 27 april 1918 bezweek in Ambulance 5/68 SP234 te Dury bij Amiens de 24- jarige Gerard De Prins uit buurgemeente Merksplas. Hij was korporaal in de  9e compagnie , 2e Bataljon van het Régiment de Marche van het Légion Etrangere, het Franse Vreemdelingenlegioen. Een van  hoogst onderscheiden -eenheden van het Franse leger tijdens de Grote Oorlog.

    Gerard De Prins had zich in 1912 in Valenciennes geëngageerd in het mythische Franse Vreemdelingenlegioen. Bij het uitbreken van de oorlog bevond hij zich in het garnizoen van Bel-Abbès. Op 31 augustus ‘14 vertrok hij samen met een kleine 1.000 legionairs met een troepentransport vanuit Oran naar Marseille.  Op 25 september arriveerden deze mannen in het opleidingskamp van Mailly om er een korte training te ontvangen. De Prins vertrok al op 16 oktober ’14 naar het front in de Champagne. Hij overleefde zonder kleerscheuren de zware gevechten in de lente van ’15 in Artesië en in de herfst in de Champagne. Voor zijn inzet bij Belloy in juli ‘16 werd hij onderscheiden met het Croix de Guerre. Gerard De Prns werd tussen 24 en 26 april ‘18, ergens tussen Villers-Bretonneux en de Hoeve Anchin,  levensgevaarlijk gewond toen zijn eenheid probeerde te verhinderen dat de Duitse stoottroepen zouden doordringen tot Amiens.

    Tot op de dag van vandaag ben ik op zoek naar de plaats waar deze Spetser werd begraven. Mogelijk rust hij op de Nécropole française van Saint-Acheul of in Saint-Pierre maar tijdens een plaatsbezoek, weliswaar in de oogverblindende, stromende regen van een felle najaarsstorm, twee jaar geleden heb ik niets gevonden. Graag een seintje als u dit toevallig wel zou weten….




    07-05-2018 om 03:50 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (72 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 20/01-26/01 2020
  • 31/12-06/01 2019
  • 23/12-29/12 2019
  • 16/12-22/12 2019
  • 02/12-08/12 2019
  • 18/11-24/11 2019
  • 11/11-17/11 2019
  • 04/11-10/11 2019
  • 28/10-03/11 2019
  • 14/10-20/10 2019
  • 07/10-13/10 2019
  • 30/09-06/10 2019
  • 23/09-29/09 2019
  • 16/09-22/09 2019
  • 09/09-15/09 2019
  • 19/08-25/08 2019
  • 12/08-18/08 2019
  • 05/08-11/08 2019
  • 29/07-04/08 2019
  • 22/07-28/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 11/03-17/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs