kleinigheidjes
komen en gaan
18-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oosterweelverbinding
Het kon niet, we mochten niet.  Stemmen was vandaag het recht van heel Antwerpen, behalve van diegenen die werkten op de uren dat de stemlokalen open waren.  Dus, namen we ons recht in eigen handen.  Baas had gezegd (eerlijkheidshalve voeg ik erbij, dat ie het tegen collega's had gezegd, niet tegen ons): Je MÀG stemmen, je moet niet, dus kan je niet.

Nou...  dàt hoorden we dus van onze collega's en deed ons net het besluit nemen, één dagje voor de stemming.  We besloten te doen wat we mochten.    Het recht dat we hebben...  waarvoor ooit mensen hebben geknokt, mag niet verloren gaan.  We zijn verplicht ons recht te gebruiken, besloten we.  Maar, oké, baas...  we begrijpen jouw mening ook.  Wij zullen je niks, nul de botten reden geven, ons van misbruik tijdens de werkuren, te verwijten.  Wij zullen tijdens onze lunchbreak haastig onze rechtmatige stem, die wij o, zo belangrijk vinden, te uiten, gaan brengen.  Het moet lukken.  Je zal het lezen baas.  We noteren het in ons rapport, wij komen er eerlijk voor uit mee te leven voor wat leeft in onze stad.  Ook wij willen onze verantwoordelijkheid dragen, gisteren, vandaag en morgen.

Nu onze politiekers nog.  Ik spreek me echter niet uit over hun verantwoordelijkheidsgevoel.

Mét uniform in het stemlokaal.  Eventueel vragen of je eerst mag, want, je moet tijdig weer op 't werk zijn.   Absoluut niet met de attentie ooit iemands beurt vòòr te willen gaan, doe ik het met tegenzin.  Onderweg wapen ik me psychologisch, want smeken om eerst te mogen, is niet mijn ding, toch zal ik het doen als het nodig moest zijn.  Maar... dat is het niet.  Ik kom aan het stemlokaal en ja, er heerst een zekere gezellige drukte in de omgeving.  Er zijn duidelijk mensen op de been, maar nu ook weer niet zoveel.  We kunnen direct binnen, we moeten niet aanschuiven, we moeten niet wachten.  Hoeraaaa!!!  Smeken om eerst te mogen hoeft niet, nu met m'n stem nog wel effe smeken om gehoord te worden...

Wanneer het bolleke rood is gekleurd, het juiste uiteraard, begeef ik me naar de toezichters, precies of het is echt, echt... écht.   Ik krijg m'n identiteitskaart weer én een stempel ter bewijsvoering op m'n oproepbrief.  De stempelaar is vastbesloten zinnens te genieten van vandaag.  Hij heeft bij iedereen commentaar, de leutigaard met pretoogjes.  De man voor me, krijgt te horen dat ie beslist de juiste stem heeft uitgebracht.  Ik hoor: "En binnenkort rij jij met de bus over de brug..."  Ik grinnik hem toe:  "Nee joh... den tram... je ziet het niet aan me, maar... Den Tram".  Waarop hij me antwoord dat daarvoor andere projecten op til zijn in onze koekenstad, waarvan ik uiteraard ook wel op de hoogte ben.

Wanneer ik buiten kom, staan er tiepetjes volgeladen met camera en micro én nog meer pamflet.  Ze zetten een stap naar me toe, dus steek ik snel en duidelijk m'n armen omhoog, precies of ik heb het commando: "Handen omhoog" gekregen.  "Sorry mannen, geen pamfletten, daarvan heb ik genoeg.  Ik moet dringend gaan werken, geen tijd!"  Ze maken plaats en laten me door.

Met stekende pijn in m'n ribbenkast en rug (die verdomde bronchitis blijft me parten spelen), loop ik toch, willens nillens, domme gans (zelf geven wij altijd aan iedereen de raad, nooit te lopen voor een tram of bus), naar een aankomende tram om die maar niet te missen.  Wéér naar centrum stad, naar 't werk om daar mooi op tijd terug m'n ding te doen.

Wat een goed gevoel!!!

Dan is er de uitslag.  Ongeveer een 35% van de Antwerpenaren heeft gestemd.  Spijtig, zo weinig, denk ik een beetje teleurgesteld.  Maar oké, beter dit dan minder.  De 'NEE'-stem heeft het gehaald met een kleine 60%.  Gewonnen!!! zou je zeggen.  Maar, wat hoor ik?  20% heeft NEE gezegd, 14% heeft JA gezegd.  Oké, denk ik.  MAARRRRRRR....  de rest heeft niet gestemd, hoor ik.  Ook met hen moeten we rekening houden, hoor ik.  Waarom gingen zij NIET STEMMEN?  hoor ik....  Misschien omdat ze geen vertrouwen hebben, maar tòch wel degelijk een mening hebben, hoor ik...

Zalig toch... wij leven écht in een democratie.  Hier houdt men tenminste rekening met diegenen die geen gebruik maken van hun recht.  Ook al besef ik, dat niet iedere werkende, de kans heeft kunnen nemen, die wij namen.  Maar een vogeltje fluisterde me in, dat deze mensen een hele kleine minderheid zijn.  Die meerderheid van hen hebben in onze democratie ook een recht uiteraard.  Het is hun recht ook een niet gehoorde stem te hebben.  Maar goed, dat we onze politiekers hebben.  Zij horen tenminste de niet-uitgesproken stem.  En... toeval of niet...  zegt die stem toch wel net, wat zij willen horen....

DOHHHHHHH!!!!

18-10-2009 om 20:55 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
13-10-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rarara...
Ze zijn aan zee op vakantie.  Heerlijk, die ruimte op het grote strand.  Zon, zee, zand en ruimte, meer heeft een kind niet nodig.  Alhoewel, het deze vakantie ook bewezen is, dat wanneer de zon verstek geeft, er ook pret kan gemaakt worden.  Vader nam het besluit die andere dag.  'Als morgen de zon niet schijnt, gaan we een regenwandeling maken', had hij gezegd.  Jaren later zou blijken dat de slimmerd natuurlijk al wist dat het zou gaan regenen.  Maar de kinderen beseften het niet.  Vader had een voorstel gedaan en we zouden morgen wel zien.  Die wandeling was er eentje van uren.  Regenjassen dichtgeknoopt, goed ingepakt maar toch met hele korte broekjes, want, flinke kinderen krijgen nooit kou aan de blote beentjes.  En flink waren ze, allemaal, stuk voor stuk.  Niemand zou de eerste zijn die zou klagen over kou.  Trouwens, als je flink stapt, blijf je warm.  Ze wisten het niet, beseften het nog minder, maar ondervonden het aan den lijve.  Tuurlijk was het leuk, hoe kon het ook anders?  Je moest hier niet persé dicht bij de moeder en de kinderwagen waar de allerjongste goed ingepakt zat, blijven.  De dijk was breed genoeg, je kon enkele meters heen en weer, op en neer, alvorens vader of moeder je tot de orde riep.  Thuis... was dat heel anders.  Daar mocht je die kinderwagen niet lossen of je kreeg een mep rond de oren.  'Veel te gevaarlijk!' werd er dan gesneerd, precies of dat lag aan jezelf, kleine uk, dat al die auto's daar persé in de buurt wilden rondhossen.

Aan zee, mochten de kids ook onbewaakt buiten spelen.  Thuis kon dat enkel op bepaalde plaatsen en momenten.  Aan zee was dus een grotere vrijheid.  Gelukkig bleven ze er lang deze zomer.  Vader had wel niet zo veel vakantie, maar wanneer hij moest werken, bleef hij van maandag tot vrijdag thuis en kwam tijdens het weekeinde weer.  Moeder stond er alleen voor met haar zeven spruiten.  Ukje mocht om onverklaarbare redenen, wanneer papa thuis was in de week, of beter, wanneer papa moest werken en dus niet aan zee bleef tijdens de week, bij moeder in het grote bed.  Waarom nu ukje daar mocht slapen, heeft ze nooit geweten.  Het was wél zo, dat ukje dikwijls tot ergernis van haar zussen voor blauwe plekken zorgde bij de anderen.  Hoe ze't deed, wist ze zelf niet, maar 's morgens had zusje dat naast ukje had geslapen, meer wakker gelegen dan geslapen.  Ukje zelf, sliep uitermate goed en wist nooit van iets.  Ellebogen en knieën werden steeds weer keihard tegen ledematen van zusjelief geplant, wat meermaals tot huilbuien of 'auw'-geroep leed of leidde...  Dit, gold ook die dagen voor moeder.  Op een mooie morgen (nou voor ukje toch) werd ze wakker en merkte ze dat iedereen al op was.  Raar... want moeder liet haar nooit langer slapen.  Raar...  wat is er gaande, vroeg ze zich af?  Ze wilde uit bed komen, want hoorde iedereen z'n ding doen, normaal gezien ontbeten ze altijd en immer samen.  Uitzonderingen werden nooit of te nimmer toegestaan, tenzij bij ziekte, wat hier en nu voor zover zij wist toch niet het geval was.  Bij het uit bed glijden, merkte ze bloed op de grond, naast bed.  Brrrrr... bloed...  misschien is er wel iets heel ergs gebeurd en ze riep: 'Mama, hier ligt bloed!  Mama, bloed!!!  Mamaaaaaaa!!!'

Moeder kwam... rustig...  Ze had een zakdoek voor haar neus.  Ze was nog in pyama, maar ze bloeide nogal fel.  Ukje zag bloed, bloed, bloed.  Ze zei niks, vroeg niks, ze keek, keek, verwonderd.  Moeder zuchtte: 'Jij bruut wicht toch'.  Ze schudde haar hoofd, maar verder zei ze niks.  Ukje vroeg het, ze wilde het weten.  'Wat?  Hoe?  Wat?'  Moeder zei dat ukje haar een bloedneus had gestoten met haar elleboog.  Het deed pijn, haar neus, haar gezicht, haar oog....  Al dat bloed, van mama...  Ik?  Ik???

Nog steeds, jaren later, kan ukje niet geloven dat ze moeder zo had toegetakeld.  Nu is ukje een UK, groot, volwassen.  En nog begrijpt ze niet dat ze toen haar moeder zo hard had gestoten.  Nooit heeft moeder meer willen vertellen.

Wat een raadsel...

13-10-2009 om 23:42 geschreven door mieke mot  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)


Foto

Archief per week
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 17/05-23/05 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 08/05-14/05 1972

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    hemiksemheemkring
    www.bloggen.be/hemikse
    Beslist de moeite waard.
  • familie uit de oude doos
  • muren, grenzen, bakens, kunst...
  • op reis...
  • mijnduifkes
  • thatswhy
  • metruelike
  • brustekesandkids
  • bandotaar
  • vanallesennogwat
  • het leven op tram en bus als insider

    beslist de moeite waard
  • zo lief...

  • Laatste commentaren
  • taai (yettie)
        op Explotiegevaar
  • terug (miet)
        op hier is ze dan maar weer...
  • bijgelezen (Maartje)
        op hier is ze dan maar weer...
  • Vechter (Patricia)
        op Explotiegevaar
  • erik (erik)
        op Explotiegevaar
  • mr (erik)
        op Explotiegevaar
  • deadline (yettie)
        op kleine viking
  • vingertjes auchie (yettie)
        op wandelstok
  • foto (yettie)
        op oei... 't is hoog t...
  • wat een toffe zussen (yettie)
        op tour d' anvers
  • mooi (yetti)
        op creatief
  • Komen en gaan (Greetje)
        op smakelijk!
  • dat komt goed !!! (Yetti)
        op kleinigheidjes
  • streetwear (Patricia)
        op zo schoon als een hemelbeestje
  • zottekes (yettie)
        op zo schoon als een hemelbeestje
  • oefenen (Patricia )
        op lente ijver
  • oefenen (yettie)
        op lente ijver
  • van buiten leren (yettie)
        op 1 mei
  • duimen (yettie)
        op ongerust
  • ik heb een zus (yettie)
        op druk weekeinde
  • onmacht (Patricia )
        op zucht...
  • steuntje (yettie)
        op zucht...
  • fingerplay (yettie)
        op thuis
  • hoeveel??? (yettie)
        op meesjes
  • goed gevoel (yeti)
        op woeptiedoeptie!!!
  • oncoloog (yettie)
        op consultatie
  • uitstervend ras (yettie)
        op De Dode Duif
  • zusjesdag (greetje)
        op uitje
  • persoonsbeschrijving (greetje)
        op schrijven?
  • er tussenuit met de solden (yeti)
        op zou ik? zouden we?
  • leuk te horen (yettie)
        op raren tiep se
  • de zusjes (Yettie)
        op gitaarzussen
  • lekker samenzijn (Yettie)
        op anti-kankerdag
  • piknik... (Krissie)
        op middelheim
  • reuzerad (Patricia)
        op Mooi weer!
  • Soms... (Keely)
        op noorderlicht Ijsland
  • Zingen. (EwVM)
        op privacy
  • Dropbox

    Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.


    Zoeken in blog



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!