..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rellen in Teheran!
Klik op de afbeelding om de link te volgen We zijn er stilaan een slechte gewoonte van aan het maken om rellen en manifestaties te laten zien. Deze keer zit het er bovenarms op in Teheran. Niks gelijkt meer op een rel dan een andere rel zullen we maar zeggen. Maar er is toch een licht verschil. In Teheran zijn de vrouwen erg in de minderheid tijdens de betogingen en ze zullen daar we een zeer goeie reden voor hebben vermoeden we. Maar toch zijn er aanwezig waarvoor we hier onze hoed heel plechtstatig zullen afnemen. Dat zijn madammen zoals we ze graag zien, de heren ook trouwens. Dat zijn ginds regimes die niet meteen uitblinken in democratische principes en medezeggenschap dus ... maar we zijn wel erg onder indruk van de massale protesten. Het bewijst nog maar eens dat je niet tegen het volk kan blijven regeren. Zelfs niet diegenen die zgenaamd in plaats van één of andere god menen te moeten spreken.

en we geven jullie een paar interessante meningen vanuit een Israelisch oogpunt over de gebeurtenissen in Teheran :

Last update - 00:16 14/06/2009
Report: Defeated Ahmadinejad rival arrested in Iran
By Yossi Melman, Haaretz Correspondent, and News Agencies
Tags: Israel News

Iranian presidential candidate Mir Hossein Mousavi was reportedly arrested Saturday following the reformist's defeat at the polls by hardliner Mahmoud Ahmadinejad. Supporters of Mousavi, the main challenger to Ahmadinejad, have responded to the election with the most serious unrest in Tehran in a decade and claim that the result was the work of a dictatorship.

There have been a number of contradictory reports from Iran, in large part due to the heavy restrictions imposed on the media in the Islamic Republic and in particular on foreign reporters.

Mousavi's arrest was reported by an unofficial source, who said that the presidential contender had been arrested en route to the home of Iran's supreme leader, Ayatollah Ali Khamenei. Pro-reform Mousavi has denounced the election as rigged and vowed he will not accept defeat. He and key aides could not be reached by phone Saturday.

Several hundred demonstrators - many wearing the trademark green colors of Mousavi's campaign - chanted "the government lied to the people" and gathered near the Interior Ministry as the final count from Friday's presidential election was announced.

As night fell Saturday, the rioting and fires continued on the streets of Tehran. The city's cell phone network appeared to be down Saturday night. When users tried to call cell phones, a message appeared saying error in connection. There were also reports of difficulties accessing social networking sites - used by Mousavi to rally supporters.

There was no immediate comment from Iran's Telecommunications Ministry and it did not appear that cell phones were down throughout the country. Residents in several provinces say their service is working.

The result gave 62.6 percent of the vote to Ahmadinejad and 33.75 to Mousavi - a former prime minister who has become the hero of a youth-driven movement seeking greater liberties and a gentler face for Iran abroad.

Iran's supreme leader, Ayatollah Ali Khamenei, closed the door on any chance he could use his limitless powers to intervene in the disputes from the election. In a message on state TV, he urged the nation to unite behind Ahmadinejad, calling the result a "divine assessment."

"I'm warning that I won't surrender to this manipulation," said a statement on Mousavi's Web site. "The outcome of what we've seen from the performance of officials ... is nothing but shaking the pillars of the Islamic Republic of Iran's sacred system and governance of lies and dictatorship," it added.

Mousavi warned people won't respect those who take power through fraud. The headline on one of his Web sites read: "I won't give in to this dangerous manipulation."

Mousavi appealed directly to Khamenei to intervene and stop what he said were violations of the law. Khamenei, who is not elected, holds ultimate political authority in Iran and controls all major policy decisions.

It was also reported Saturday that former Iranian president Ali Akbar Hashemi Rafsanjani, a Mousavi supporter, had resigned from all of his official positions in protest against the results of the election.

'Healthy election'

Ahmadinejad, in a nationally televised victory speech, said that the election process had been "free and healthy," and accused the foreign media of coverage that harms the Iranian people. There was more rioting at night and fires continued to burn on the streets of Tehran.

"People voted for my policies," the conservative president said in his first post-election comment. "It was a free and healthy election," he said, without making direct reference to electoral violation assertions by Mousavi.

As he was speaking, supporters of Mousavi clashed with police in various places in Tehran, chanting anti-Ahmadinejad slogans, witnesses said.

"Everybody should respect people's vote ... we need a calm atmosphere to build the country," Ahmadinejad said. He also took a swipe at his opponents in the election, which was marked by unprecedented mudslinging.

Ahmadinejad, who swept to power in 2005 pledging to revive the values of the 1979 Islamic revolution, accused his opponents of corruption during the campaign. They accused him of lying about the economy, which is suffering from high inflation.

"I named some people during the campaign. I was accused of insulting them, but it is not an insult," he said, referring to his comments about Rafsanjani. "Those who have revolutionary background are not allowed to
have extravagant demands," he said.

"All political and propaganda machines abroad and sections inside the country have been mobilized against the nation," he said. "They have launched the heaviest propaganda and psychological war against the Iranian nation. Many global networks continuously worked, employing very complicated methods, that work against our nation and arranged a full-fledged battle against us."

Without mentioning the unrest on the streets, Ahmadinejad proclaimed that a new era has begun in the history of the Iranian nation.

"A bright and glorious future is ahead for the Iranian nation. ... I invite everyone to join me in constructing Iran," he said.

Street battles in Tehran

The clashes in central Tehran were the more serious disturbances in the
capital since student-led protests in 1999. They showed the potential for the showdown to spill over into further violence and challenges to the Islamic establishment.

The demonstrations began Saturday morning shortly before the government
announced the final results.

Protesters set fire to tires outside the Interior Ministry and anti-riot
police fought back with clubs and smashed cars. Helmeted police on foot and others on buzzing motorcycles chased bands of protesters roaming the streets pumping their fists in the air. Officers beat protesters with swift blows from their truncheons and kicks with their boots. Some of the demonstrators grouped together to charge back at police, hurling stones.

Plumes of dark smoke streaked over the city, as burning barricades of tires and garbage bins glowed orange in the streets. Protesters also torched an empty bus, engulfing it in flames on a Tehran street.

An Associated Press photographer saw a plainclothes security official beating a woman with his truncheon. Italian state TV RAI said one of its crews was caught in the clashes in front Mousavi's headquarters. Their Iranian interpreter was beaten with clubs by riot police and officers confiscated the cameraman's tapes, the station said.

In another main street of Tehran, some 300 young people blocked the avenue by forming a human chain and chanted Ahmadi, shame on you. Leave the government alone. There was no word on any casualties from the unrest.

There were also protests by Mousavi supporers in the southern city of Ahvaz in the oil-rich province of Khuzestan who shouted, "Mousavi, take our votes back!" witnesses said.

It was not clear how many Iranians were even aware of Mousavi's claims of
fraud. Communications disruptions began in the later hours of voting Friday - suggesting an information clampdown. State television and radio only broadcast the Interior Ministry's vote count and not Mousavi's midnight news conference.

Mousavi's campaign headquarters urged people to show restraint.

Interior Minister Sadeq Mahsouli, who supervised the elections and heads the nation's police forces, warned people not to join any unauthorized gatherings.

The powerful Revolutionary Guard cautioned Wednesday it would crush any
revolution against the Islamic regime by Mousavi's green movement. The
Revolutionary Guard is directly under the control of the ruling clerics and has vast influence in every corner of the country through a network of volunteer militias.

Police stormed the headquarters of Iran's largest reformist party and arrested several top reformist leaders, said political activists close to the party.

There was no immediate confirmation from authorities of the raid on the party, the Islamic Iran Participation Front. The activists spoke on condition of anonymity because of the sensitivity of the situation.

Even before the vote counting began, Mousavi declared himself definitely the winner based on all indications from all over Iran. He accused the government of manipulating the people's vote to keep Ahmadinejad in power and suggested the reformist camp would stand up to challenge the results.

It is our duty to defend people's votes. There is no turning back, he said, alleging widespread irregularities.

Mousavi's backers were stunned at the Interior Ministry's claim that
Ahmadinejad won after widespread predictions of a close race - or even a
slight edge for the reformist candidate.

Turnout was a record 85 percent of the 46.2 million eligible voters.

"Many Iranians went to the people because they wanted to bring change," said Mousavi supporter Nasser Amiri, a hospital clerk in Tehran. "Almost everybody I know voted for Mousavi but Ahmadinejad is being declared the winner. The government announcement is nothing but widespread fraud. It is very, very disappointing. I'll never ever again vote in Iran."

Ahmadinejad: Anyone who strikes Iran will regret it
By Haaretz Service and News Agencies
Tags: Iran, Iran election

President Mahmoud Ahmadinejad on Sunday said any country that dared to attack Iran would "deeply regret" such a move, dashing hopes that his re-election Saturday would temper his confrontational stance toward the world.

"Who dares to attack Iran? Who even dares to think about it?" Ahmadinejad said at a news conference in response to a question.

Iran's refusal to halt nuclear work the West suspects is aimed at making bombs, a charge Tehran denies, has sparked persistent speculation that Israel or the United States might strike at the country's nuclear facilities.

Ahmadinejad added that Iran's nuclear issue "belongs in the past," indicating there would be no change in nuclear policy during his second term in office.

Meanwhile, defeated presidential candidate Mir Hossein Mousavi formally appealed against Iran's election result on Sunday to the legislative body, the Guardian Council, a statement on his website said.

"Today, I have submitted my official formal request to the council to cancel the election result," Mousavi said in the statement. "I urge you Iranian nation to continue your nationwide protests in a peaceful and legal way."

Iranian police again clashed on Sunday with demonstrators protesting in Tehran against his re-election.

Supporters of defeated reformist Mir Hossein Mousavi, who has dismissed Ahmadinejad's victory in Friday's election as a "dangerous charade", gathered in the city centre, chanted his name and threw stones at police, a Reuters witness said.

Police on motorcycles drove through the crowd to disperse the protesters. At least one person, a woman, was injured. Police briefly detained journalists filming the violence.

In Sunday's news conference, Iranian President Mahmoud Ahmadinejad also defended his re-election as "clean and healthy," dismissing complaints by defeated candidates as sour grapes.

"They may be upset by their failure," he said. "They spent lot of money to make propaganda [and] expected to win so it is natural they are disappointed and upset."

"The margin between my votes and the others is too much and no one can question it."

Reports: Iran rounds up Mousavi, 100 reformists

Sunday's clashes came after reports that more than 100 Iranian reformists, including Mousavi, were arrested on Saturday night.

Mohammad Ali Abtahi, a leading reformist, said that the brother of former president Mohammad Khatami was among the detainees. The L.A. Times reported Sunday that Mousavi, the main challenger to Ahmadinejad, had been put under house arrest.

"They were taken from their homes last night," Abtahi said. He said more arrests were expected.

A judiciary spokesman said they had not been arrested but that they were summoned and "warned not to increase tension." They were later released, he said.

Authorities released Khatami's brother on Sunday, his wife, Zahra Eshraghi, told The Associated Press.

She said at least two other top leaders of Iran's largest reformist party, the Islamic Iran Participation Front, including the party's secretary-general, were also released early Sunday after they were arrested when police stormed the party's headquarters on Saturday. Several others remained in custody, she said.

The arrests seemed aimed at avoiding a repeat of the chaos that lasted past midnight Saturday. Opponents of President Mahmoud Ahmadinejad set buses and cars ablaze in the capital and threw rocks at police to protest what they viewed as his illegitimate victory.

Iran filters Internet in apparent bit to undercut liberal voices

Iran restored cell phone service that had been down in the capital since Saturday. But Iranians could not send text messages from their phones, and the government increased its Internet filtering in an apparent bit to undercut liberal voices.

Web sites linked to Mousavi, who declared himself the true winner of Friday's presidential race and urged backers to resist the government, were down. Social networking sites including Facebook and Twitter were also not working.

The restrictions were likely intended to prevent Mousavi's supporters from organizing large-scale protests. But several small groups took to the streets, according to witnesses. About 300 Mousavi supporters gathered outside Sharif University, chanting "Where are our votes?"

About a dozen riot police descended upon a crowd of some 50 Mousavi supporters standing outside his campaign quarters, beating them with batons and causing them to disperse.

Reports that Mousavi was under house arrest could not be confirmed, but the 67-year-old former prime minister has not been seen in public since he gave a late night press conference Friday where he accused the government of voter fraud. On Saturday, Mousavi released a Web message saying he would not surrender to this manipulation.

Tehran deputy prosecutor, Mahmoud Slarkia, told the semi-official ISNA news agency that less than 10 people were arrested on the charge of disturbing public opinion through their false reports on Web sites after the election. He did not mention any names.

Iran's deputy police chief Ahmad Reza Radan said some of Saturday's protesters were detained and police used tear gas to stop the demonstrations. He said the situation was under control and accused the foreign media of exaggerating the protests to show unrest in Tehran.

Police will not allow protesters to disturb the peace and calmness of the people under the influence of foreign media, Radan said on state television, which showed footage of the protests for the first time Sunday.

Ahmadinejad: Foreign media coverage harming Iranian people

Ahmadinejad also accused the foreign media of producing coverage that harmed the Iranian people in an address to the country broadcast on state TV late Saturday, saying "a large number of foreign media ... organized a full-fledged fight against our people."

He did not mention the unrest, saying only a new era has begun in the history of the Iranian nation. Ahmadinejad is scheduled to hold a massive rally with supporters Sunday afternoon in central Tehran.

Slarkia, the deputy prosecutor, confirmed that Iran was blocking five pro-Mousavi Web sites because of election violations.

The U.S. has refused to accept Ahmadinejad's claim of a landslide re-election victory said it was looking into allegations of election fraud. There are no independent election monitors in Iran.

U.S. Secretary of State Hillary Rodham Clinton said Saturday she hoped the
outcome reflects "the genuine will and desire of Iranian voters."

The European Union also said it was concerned about alleged irregularities
during Friday's vote.

Past Iranian elections were considered generally fair. In 2005, when Ahmadinejad was first elected, the losing candidates claimed irregularities at the polls, but the charges were never investigated.

Mousavi called on his backers to avoid violence, but he is still talking tough about pressing his claims of election fraud. He charges the polls closed early but has not fully outlined all of his fraud allegations.

There also have been no hints of any new policy shifts on key international issues such as Iran's standoff over its nuclear program and the offer by President Barack Obama to open dialogue after a nearly 30-year diplomatic estrangement. All high-level decisions are controlled by the ruling theocracy.

ANALYSIS / Ahmadinejad win actually preferable for Israel
By Amos Harel and Avi Issacharoff, Haaretz Correspondent
Tags: Iran, Mahmoud Ahmadinejad

Any early bets about the results of Iran's presidential elections bordered on stupidity. Israeli intelligence can predict with certainty only the results of election campaigns in the pseudo-democracies of the Arab world, such as Egypt and Syria, in which the ruler will never drop below a threshold of 99 percent of the voters.

When it comes to countries or entities in which the process is closer to genuine democracy, there is a greater chance for forecasts to fail. That is what happened under Israel's nose during the Palestinian Authority parliamentary election three and a half years ago, when the intelligence community did not foresee the victory of Hamas (the Shin Bet security service cunningly covered itself in advance with a prediction of "both this and that").

That is probably what happened at the beginning of last week, when Israeli intelligence - like every other pundit in the region - did not foresee that the moderate pro-Western alliance would actually defeat Hezbollah in the Lebanese election.

And if that was the case in Lebanon, it's all the more so in Iran: 1,000 kilometers from us, over 70 million inhabitants, 46 million voters and a process in which certain aspects, at least, are surprising in their openness. When it comes to Iran, there is no escaping the old cliche about the elephant and the Jewish problem. And in this case, paradoxically, it seems that from Israel's point of view the victory of incumbent President Mahmoud Ahmadinejad is actually preferable. Not only because "better the devil you know," but because the victory of the pro-reform candidate will paste an attractive mask on the face of Iranian nuclear ambitions.

Western experts now agree that even during the tenure of moderate president Mohammad Khatami (1997-2005), the nuclear program continued to advance. And in any case, the person who really decides on the nuclear issue is not the president but the spiritual leader. One of the president's advisers even made it clear recently, in an interview with Reuters, that the spiritual leader will continue to shape his country's nuclear policy, regardless of the election results.

Ahmadinejad, with his Holocaust denial and his long series of provocations, drew most of the attention, but apparently had less influence on the nuclear program. There are even senior members of the Israeli defense establishment who share the public stance of former Mossad chief Ephraim Halevy, who claimed that the Iranian president's behavior, perceived in the West as quasi-lunatic, advanced Israel's security interests.

To judge by the Obama administration's behavior so far in its first campaign, against the North Korean nuclear program, it would seem that Israel should not nurture too many hopes for American toughness in the dialogue with Iran. Pyongyang added to the anti-Western incitement this week, to the point of a threat to launch nuclear missiles. Washington's reaction was limited, at this stage, to a declaration by Secretary of Defense Robert Gates regarding America's ability to intercept missiles, and talk about intensifying UN Security Council sanctions.

The first reports from the Barack Obama-Benjamin Netanyahu summit last month conveyed satisfaction on the part of Israel's prime minister at the U.S. president's stance on the nuclear issue. In its optimistic moments Israel mentions Iran's vulnerability to economic sanctions and Obama's presumed ability to enlist support from Russia and China. But an American failure to stop the Iranian program will affect not only the extent of the threat to Israel. It will also symbolize the beginning of a regional arms race, at the end of which several Arab countries will also acquire nuclear weapons, in a desperate attempt to achieve a balance in the face of Iranian hegemony.

A new language

A week after Obama's historic speech at Cairo University, it is still too early to determine its long-term influence. Meanwhile, Washington can be pleased with the results of the Lebanese elections, and can be impressed by the fact that various leaders in the region, among them even terror activists, are making an blatant effort to demonstrate that they have internalized the conceptual world of the American president.

The head of the moderate coalition in Lebanon, Saad al-Hariri, declared that his country will adhere to the Arab peace initiative vis-a-vis Israel and made a point of flattering the Americans. "The significant turning point depends on what the U.S. does. It has a decisive role in the game. If it plays the game right, we'll have peace in the region," said Hariri. Even Khaled Meshal of Hamas, a well-known peace advocate, said this week during a visit to Cairo that his organization will be "a positive factor in the peace process and will support a fair solution for the Palestinian people."

Obama, added Meshal, is speaking in a "new language." He praised the U.S. administration for its pressure on Israel to halt construction in the settlements, and once again described Israel as "an obstacle to peace, as everyone knows." Hamas is making an effort, from time to time, to voice more moderate messages to Western ears. Their importance lies mainly in the reactions they will arouse: When Washington is conducting a widely-publicized quarrel with Jerusalem, the international community tends to have a positive attitude toward Meshal's ostensibly pragmatic declarations.

At least in the centrist and left-leaning wing of the Netanyahu government there is an increasing realization that the prime minister erred when he did not announce early on that the commitments of previous governments - and by implication the idea of two states for two peoples - are acceptable to him. In his speech at Bar Ilan University we will discover how well Netanyahu succeeds in extricating himself from the trap into which he marched with such determination.

Security first

Last week Netanyahu and his defense minister, Ehud Barak, went down to the Negev to observe a concluding exercise of the officers' course at Training Base One. The tanks and helicopters were a somewhat strange backdrop for peace declarations, and Netanyahu did in fact choose to focus, as a substitute, on somewhat forced nostalgia for the smell of high explosives. Truly, there's nothing like the smell of napalm in the morning.

To observers from the sidelines in the south, Netanyahu looked more pressured than usual. It is doubtful that this is the way he pictured his first months in the job that he tried so hard to retrieve for 10 years. But at the moment he is stuck with an almost unprecedented crisis vis-a-vis the U.S. administration, with a non-functioning Prime Minister's Office and under blatant threats by the settlers.

Barak, who has managed for two months to restrain himself and be forgiving toward the prime minister, explained this week to members of the Council for Peace and Security that Israel must welcome and participate in efforts for a regional agreement, and that it still enjoys profound American support on security matters.

If Netanyahu decides to surprise everyone and begin significant diplomatic negotiations with the Palestinians, and mainly with the Syrians, he will find not only Barak at his side, but the general staff of the Israel Defense Forces as well. The professional opinion of the general staff is quite clear, and was conveyed to the prime minister when he assumed the position: The threats against Israel are worrisome, but at the present time specifically, opportunities are being created as well. There is a short time frame in which the interests of Israel and the moderate Arab countries in the region are coalescing, and may even enable the promotion of peace initiatives.

Now it is Israel that must decide where its real security interest lies, and act accordingly.

Rare jongens daar in Jeruzalem !

Voor wat betreft onze binnenlandse moeilijkheden verwijzen we graag eens naar een blog dat al lang bestaat en zeer degelijke dingen schrijft over ons Belgistaanse vaderland. Een blog dat we steeds met veel plezier lezen en dat we nogh nooit hebben kunnen betrappen op flauwe zever. Integendeel. Het is zeker geen links blog maar je moet helemaal niet links zijn om degelijk onderbouwde dingen te schrijven. We hebben het over het blog van Bruno Yammine, een Belgicist in hert en nieren die zijn overtuiging met brio verdedigd en een zeer scherpe pen heeft. Daarom houden we het hier erg kort want we raden jullie aan om eens uitgebreid te gaan snuisteren op

Zelfs al vinden we dat BUB-partijgedoe maar niks, we vinden dit blog erg de moeite! Lezen dus en van uit onze hangmat sturen we een luie groet naar Bruno Yammine. Voortdoen Bruno!

15-06-2009 om 00:47 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.energiedebat : stilaan komt de waarheid boven!
We zullen verder blijven dooremmeren over energie en in de eerste plaats ons lievelingsonderwerp per uitstek, de hernieuwbare energie. Hebben wij dan iets tegen hernieuwbare energie? Absoluut niet, integendeel zelfs. Er is echter een probleem. Wij houden nogal van een rationjeloe benadering van gelijk welk probleem en we haten ideologisch getinte discours over een onderwerp zoals de energiebevoorrading van een land of een gans gebied.
Volgens onze primitieve perceptie wordt het probleem van de hernieuwbare energie, we denken hier meer bepaald aan zonnepanelen en windenergie, hier en overal in Europa in een ideologisch kleedje gestoken zonder dat men de werkelijke impact op de gewone burgers er bij vertelt. We hebben het hier reeds ettelijke malen verteld dat zonnepanelen één van de beste investeringen zijn na de bankcrisis voor mensen met wat spaargeld maar dat dit niks maar dan ook niks te maken heeft met ecologie. Integendeel!
Wel, we moeten vaststellen dat de impact van al deze groene energieplannen op jouw en mijn portemonnee niet eens ernstig werd becijferd. Leest u rustig met ons mee want de "luie" Walen zijn er mee begonnen :

Groene stroom kost 80 euro extra

  • vrijdag 12 juni 2009

  • Auteur: (pse)

BRUSSEL - Om de Kyoto-doelstellingen te halen, moeten we de portefeuille opentrekken.

Als België de Europese verplichting naleeft om de groenestroomproductie gevoelig op te drijven, dan kan dat een Waals gezin met een gemiddeld elektriciteitverbruik -3.500 kilowattuur- tegen 2020 jaarlijks 80euro extra kosten. De huidige jaarfactuur bedraagt 670 euro. Dat blijkt uit een recente berekening van de groene stroomkosten door de Waalse energieregulator Cwape.

Het is de eerste keer dat een regulator in ons land zich waagt aan een berekening van de belofte van België om 13 procent van de elektriciteit te halen uit groene stroom. Dat gaat van windenergie over zonne-energie tot stroomopwekking via het verbranden van biomassa. Het opdrijven van de groenestroomproductie is een van de belangrijkste maatregelen om de broeikasgassen terug te dringen.

De Vlaamse regulator -de Vreg- denkt eraan om in het najaar wat rekenwerk te verrichten om een zicht te krijgen op de vraag hoeveel de groene stroom de Vlaamse gezinnen zal kosten. Bij de Vreg werd er gisteren meteen op gewezen dat er grote verschillen zijn op het vlak van groene stroom tussen Vlaanderen en Wallonië.

De Waalse regulator wees er ook op dat de meerprijs kan dalen tot 50euro per jaar, als Wallonië erin slaagt om de groei van het elektriciteitsverbruik af te remmen.

Dat de uitbreiding van de groenestroomproductie de gezinnen meer kost, is voor een deel te wijten aan de productiesubsidies die toegekend worden aan de groenestroomproducenten. Groene stroom is duurder dan gewone elektriciteit. Maar de meerprijs wordt ook veroorzaakt door bijkomende investeringen in de versterking van het elektriciteitsnet om de zeer sterk gedecentraliseerde groenestroomproductie via het net te kunnen vervoeren.

De Cwape laat verstaan dat de meerkosten nog wel wat hoger kunnen zijn. Zo hield de Waalse regulator geen rekening met de groene stroom van de windparken op zee, waarvoor de productiesubsidie hoger ligt dan voor windenergie aan wal. Windparken op zee vergen ook veel grotere investeringen in het net . (pse)

Jullie lezen het dus eens van een ander...voor de mensen die nu al in de shit zitten met huhn energiefacturen worden het dus nog leuke zoals we het hier altijd hebben geschreven en zullen blijven herhalen zolang men zo blijft aanmodderen en alternatieve lulpraat blijft verkopen.

Een ander voorbeeld? De fameuse windmolenparken op zee. Iedereen dacht hier dat het een kwestie van tijd was en dat alles voor de rest in orde was. Wat lezen we nu tot onze niet geringe verbazing? En wij die dachten dat in een tijdperk waar je bij het bakken van een omelet tijdens je werkuren dertig bladzijden voorafgaandelijke risicoanalyses moet volschrijven zoiets wel moest gebeuren voor een windmolenparkije in volle zee...Noppes dus...

Nog meer tegenwind voor Belgisch windenergiepark

  • vrijdag 12 juni 2009

  • Auteur: (pse)

BRUSSEL - Ook de Creg heeft problemen met de huidige begrenzing van de windenergiezone op zee.

De Belgische energieregulator Creg heeft gisteren een negatief advies uitgebracht over de toekenning van een concessie voor het dichtst bij de kust gelegen gedeelte van het Belgische windmolenpark. Voor dat gedeelte hadden zich twee kandidaten gemeld.

De energieregulator is van mening dat de projecten van de twee onmogelijk zijn in een gebied dat doorkruist wordt door een hele reeks telecommunicatiekabels, een gaspijpleiding en zelfs een stroomkabel voor een al vergund windpark verderop in zee.

De Creg wijst er ook op dat nog eens goed onderzocht moet worden of dit gedeelte van de Belgische windmolenzone de scheepvaart in de Noordzee niet te veel hindert.

Het Vlaamse Agentschap voor Maritieme dienstverlening en Kust, dat onder meer verantwoordelijk is voor het loodswerk van en naar de Vlaamse havens, waarschuwde begin deze week al dat de huidige afbakening van de Belgische windenergiezone de vlotte bereikbaarheid van de Vlaamse zeehavens in het gedrang dreigt te brengen (DS 9 juni). Topman Jacques D'Have wees er toen op dat hij zou aankloppen bij de Creg.En nu lijkt de Belgische energieregulator dus ook een signaal te geven dat de huidige afbakening van de windenergiezone problemen zal veroorzaken voor de scheepvaart.

De directievoorzitter van de Creg, François Possemiers, wees er gisteren op dat de energieregulator evenmin te vinden is om ook voor het verst in de zee gelegen gedeelte van het Belgische windpark een concessie toe te kennen. Voor dat kan gebeuren, moet er volgens hem eens goed bekeken worden of het wel te verzoenen is met een zeer drukke scheepvaartroute die in de buurt passeert. Vooral de passage van zeer grote zeeschepen baart hem zorgen.

Het negatieve advies van de Creg voor het gebied dat het dichtst bij de Belgische kust ligt, is vooral voor het Waals-Brabantse windenergiebedrijf Air Energy een tegenvaller. Air Energy, dat vorig jaar overgenomen werd door het Nederlandse Eneco, is van plan om in dit gedeelte van de Belgische windmolenzone een windenergiepark met een vermogen van 400 megawatt te bouwen. Dat is meteen het grootste project van alle voorstellen die tot nu toe zijn ingediend.

Met de combinatie Electrawinds-Nuon had zich nog een tweede kandidaat gemeld voor dit stuk van het Belgische windpark. (pse)

We leren dus alle dagen bij maar we worden er niet gelukkiger mee

12-06-2009 om 22:59 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nogmaals onze loftrompet over zonnepanelen!
Beste lezertjes, we zijn trots jullie te kunnen melden dat jullie ons niet langer meer moeten beschouwen als volledig kierewiete en geschifte linkadoors van links signatuur. Blijkbaar denken toch nog een paar mensen het zelfde over een paar netelige kwesties en niet noodzakelijk de domsten of de meest links-lanharig gespuis. We verwijzen naar :

Zoals jullie weten, willen we niet samen met een zonnepaneel op de foto omdat we nogal wat bezwaren koesteren tegen deze dingen. We hebben dat hier al in het lang en in het breed uitgelegd. Wel wat lezen we nu in dit bewuste artikel dat blijkbaar refereert naar een onafhankelijke denktank ITINERA die al wel meer interessante dingen heeft gepubliceerd en waarvan hun webstekje een bezoekje overwaard is. Jullie moeten maar eens gaan snuisteren op
Ondertussen gaan wij hier wel verder met het eerder vernoemde artikel en meerbepaald het punt 7 dat we speciaal voor de hardhorigen in rode vetjes zetten.

De zeven verspillingen van de deelstaatoverheden

  • donderdag 11 juni 2009

  • Auteur: Guy Tegenbos

BRUSSEL - Deelstaten verspillen ook; en ze kunnen dat vermijden door een beter beleid te voeren. Dat toont denktank Itinera aan.

Van onze redacteur

'Het beleid van de deelstaten kan beter', zegt de onafhankelijke denktank Itinera. Ze gaf gisteren zeven positieve adviezen aan de deelstaten. Lees die adviezen in spiegelschrift, en je ziet zeven verwijten aan de deelstaten: ze verspillen. Het is niet overal even erg, maar de spilzucht komt wel overal voor.

1. Wie 'zomaar' geld krijgt, spendeert het niet zuinig.

Het eerste verwijt treft de federale staat en zijn financieringswet voor de deelstaten. Gekregen geld wordt altijd minder efficiënt besteed, zegt Itinera-econoom Ivan Van de Cloot. De Belgische deelstaten leven vooral van geld dat ze 'krijgen' van de federatie, niet van geld dat ze zelf moeten afdwingen van de belastingbetalers. Dat verklaart waarom zij de enigen zijn die nog altijd meer ambtenaren aanwerven, terwijl alle andere overheden in Europa hun personeelsaantal doen dalen. Een financieringswet die deelstaten responsabiliseert, is nodig. Ten minste moeten er boni en mali komen op de federale dotaties: als ze hun werklozen echt activeren, verdienen ze een bonus; als ze dit nalaten een malus.

2. De deelstaten verspillen talenten.

Het onderwijsbeleid dat de deelstaten voeren, laat toe dat 10(Vlaanderen) tot 22 procent (Brussel) van de talenten verspild wordt: zoveel jongeren verlaten de school zonder diploma en zijn een vogel voor de kat op de arbeidsmarkt. Nog eens 15 procent van de jongeren - de slimste - verdoet zijn tijd op school omdat het onderwijs niet aangepast is: zij leren veel minder bij dan zou kunnen, zegt Itinera.

3. De deelstaten verspillen arbeidskrachten.

Ze pogen mensen die werk hebben, aan het werk te houden, maar niet alle deelstaten zijn gedreven om hun werklozen aan werk te helpen. Ook in crisistijden staan duizenden vacatures open. Het arbeidsmarktbeleid moet integraal naar de deelstaten gaan. Maar dat ontslaat de federatie niet van de taak het arbeidsrecht te hervormen en een eenheidsstatuut te maken voor arbeiders en bedienden.

4. Ze verspillen personeel.

Te weinig informatica, te weinig flexibiliteit, te weinig samenwerking; door zo te werken, verspillen ze hun personeel. Deelstaatadministraties moeten elk jaar 3,5 procent 'winst boeken': 3,5procent efficiënter werken.

5. Ze verspillen gezondheid.

België geeft 10 procent van zijn welvaart aan geneeskunde en zijn deelstaten geven maar 0,10 procent aan preventieve gezondheidszorg. Ze verspillen daarmee geld en gezondheid.

6. Ze verspillen initiatiefzin.

Onnodig zware administratieve lasten en milieuregels van de gewesten verstikken veel economische initiatieven en smoren de ondernemingszin in de kiem.

7. Ze verspillen geld aan de verkeerde groene economie.

Volgens de Itinera-specialisten is geld steken in de subsidiëring van zonnepanelen, geen goed beleid. Het is niet bewezen dat dit in onze donkere streken een duurzame
groene investering is: de productie van zonnepanelen vergt meer energie dan zo'n paneel hier in vijf jaar oplevert. Wellicht zijn windenergie en biomassa-initiatieven beter, maar ook dat is niet zeker. Deelstaten moeten vooral investeren in energie-efficiëntie en in onderzoek naar nog betere groene energie.

Wel kijk eens aan. We hadden nochtans een lichtroze vermoeden dat wij hier in Vlaanderen niet meteen werden geliefd en geloofd als we opperden dat we die zonnepanelen liever niet op grote schaal zagen verschijnen.

en dit artikel op een SP-a-site bevestigt nog meer onze twijfels over het nut van deze dingen alhoewel dat niet meteen de bedoeling zal zijn geweest bij de auteur van deze literatuur ene zekere Toon Wassenberg maar lezen jullie het zelf maar :,be/

De Antwerpse haven laat nu toch zonnepanelen toe Afdrukken


(bron: Belga)

De bedrijven in de Antwerpse haven mogen zonnepanelen op de daken van hun magazijnen plaatsen. Het havenbestuur heeft daarvoor het licht op groen gezet. De verwachting is dat op zeer korte termijn 5hectare magazijndaken bedekt zullen zijn met zonnepanelen. De hele haven is goed voor 530 hectare magazijndaken. Daarmee komt eindelijk een belangrijke doorbraak in het dossier dat we vanuit sp.a bij het begin van deze gemeentelijke legislatuur op gang trokken.

Tot nog toe wilde het havenbestuur geen toestemming geven voor de plaatsing van installaties voor zonne-energie op de bedrijfsterreinen.

De discussie over zonne-energie in de haven kwam op gang nadat bekend raakte dat de havengroep van Fernand Huts een plan had uitgewerkt om de daken van al haar vestigingen vol te leggen met zonnepanelen. Huts beschikt in de Antwerpse haven op beide oevers van de Schelde over heel wat magazijnen.

Op de linkeroever, waar Huts eigenaar is van de gronden waarop de magazijnen staan, is de opbouw van de zonne-energie-installaties overigens al begonnen. Maar op de rechteroever ging dat niet omdat hij daar de terreinen waarop zijn magazijnen staan, huurt van het Antwerpse Havenbedrijf.

Het verbod was ingegeven door de vrees dat een massale verbreiding de stroomtarieven in de haven sterk zou doen stijgen. De door de Vlaamse overheid vastgelegde productiesteun voor de installaties (via de zogenaamde groenestroomcertificaten) wordt immers verrekend in het distributienettarief. Dat zit vervat in de stroomprijs.

Door het nieuw solidariseringsmechanisme dat de Vlaamse regering invoert (en waar onze mensen in het Vlaams parlement, waaronder Bart Martens hevig voor geijverd hebben), is dat probleem nu van de baan, meldt het havenbestuur.

Ondanks de toelating wil het havenbestuur een ongebreidelde uitbouw van zonne-energie vermijden. Zo mogen bedrijven in de haven enkel zonnepanelen installeren voor eigen energieverbruik. De capaciteit van de installaties moet worden afgestemd op het hoogst gemeten verbruik tijdens de winter op de locatie waar de panelen worden geplaatst. Het Antwerpse havenbestuur is van plan om ook zelf zonne-energie-installaties te plaatsen.

Daarmee is een belangrijke eerste stap gezet, zij dat we nu verder moeten zoeken naar manieren om de nu nog ingebouwde rem op de ontwikkeling ook nog weg te werken.

Hebben jullie het begrepen, beste mensen? Wat hier staat beweren we al ettelijke maanden. En plots moeten we vernemen dat nog anderen net het zelfde beweren. Zonneënergie zal de elektriciteitsprijzen fel doen stijgen. Deze stijging zal voornamelijk bij de armeren een zware dobber worden.

 Geen nood, de Vlaamse regering past wel een mouw aan dit vervelend detail en verandert eventjes het zogenaamde "solidariseringsmechanisme". Nu is onze vraag aan onze brave sos : beste brave sos, hoe komt het dat men zulke fenomenen slechts waarneemt wanneer het kalf verdronken is en wanneer men te maken heeft met grote industriëlen?
Wij zullen nauwlettend toekijken of men de zelfde snelheid van handelen zal hebben indien het gaat over een sociale woonwijk in de buurt van een goed boerende middenstandswijk met blinkende zonnepanelen op hun dak. Overweegt men dan eveneens een een kleine aanpassing van het solidariteitsmechanisme zodat de bewoners van de sociale wijk niet meteen de duurste tarieven ter wereld op hun donder krijgen ...????

We krijgen hier dus de concrete bevestiging van onze vrees dat de groenestroomdinges bij een bepaalde concentratie de energieprijzen drastisch de hoogte zullen injagen. Een mooi voorbeeld dat wel dreigt de norm te worden voor de toekomst

Maar blijkbaar zijn de hedendaagse sossen er nog fier op dat hiermee "een belangrijke eerste stap is gezet" Naar wat dan wel, beste sossen? Naar een volledig onbetaalbare factuur voor de minder begoeden onder ons?

11-06-2009 om 23:41 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wachten op de Vlaamse Terminator?
Het is toch altijd even slikken als je 's morgens je krant uit de bus tracht te prutsen zonder scheuren en je op de eerste bladzijde leest dat er 200.000 werklozen zullen bij komen.

Volgend jaar 200.000 werklozen meer

  • woensdag 10 juni 2009

  • Auteur: (lc)
Volgend jaar 200.000 werklozen meer

Volgend jaar 200.000 werklozen meer


BRUSSEL - Bedrijven hebben de crisis tot nu toe vooral opgevangen door meer tijdelijk werk en economische werkloosheid. Toch zullen er volgend jaar ruim 200.000 werklozen bijkomen.

Er zijn tekenen dat de economie haar bodem aan het bereiken is. Maar het kan volgens de Nationale Bank nog tot midden volgend jaar duren voor ze opnieuw groeit. Intussen draaien de fabrieken nog maar op 70 procent van hun capaciteit. 'Dat is in decennia niet meer gebeurd', zegt gouverneur Guy Quaden van de Nationale Bank.

De Belgische economie zal dit jaar volgens de Bank met 3,5 procent krimpen. Die voorspelling ligt in lijn met die van het Planbureau en met die van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO). Volgend jaar verwacht de Bank nog een heel lichte krimp, met 0,2 procent.

Toch heeft dat voorlopig niet tot een dramatische toename van de werkloosheid geleid, maar dat is nagenoeg uitsluitend omdat arbeiders en bedienden nu gemiddeld een pak minder uren presteren dan een jaar geleden. Gemiddeld wordt nu nog 352 uur per kwartaal gewerkt, tegen 368 een dik jaar geleden. Dat is een daling met ruim 4 procent.

Dankzij die verminderde arbeidsduur worden heel wat ontslagen vermeden, maar voor de bedrijven is het een kostbare manier om personeel te behouden. Nu blijkt dat het economisch herstel niet krachtig, maar integendeel heel geleidelijk zal verlopen, verwacht de Nationale Bank veel meer ontslagen.

Gemiddeld zullen dit jaar 36.000 banen verdwijnen en volgend jaar nog eens 80.000. Maar in de eindafrekening zullen tussen het einde van dit jaar en begin 2011 alles samen 140.000 banen sneuvelen. Voeg daar nog eens een toename bij van de actieve bevolking met ruim 60.000, en er zullen volgend jaar ruim 200.000 werklozen meer opduiken in de statistieken.

De gemiddelde werkloosheidsgraad loopt parallel daarmee op van 7,7 tot 9,2 procent van de bevolking op beroepsactieve leeftijd. Einde volgend jaar zal de werkloosheid zelfs pieken op 9,7 procent. Voor de jaren nadien geeft de Bank geen prognoses, maar het Planbureau ziet ze nog oplopen tot ruim boven 10 procent in 2011.

Ook het VBO ziet de werkloosheid oplopen. Enkel de sector van de uitzendarbeid verwacht geen daling, maar evenmin een toename van de tewerkstelling.

Toch waarschuwt gedelegeerd bestuurder Rudi Thomaes van het VBO voor de 'achteloosheid' waarmee wij talent laten wegvloeien. Door de demografische evolutie, voorspelt hij, 'gaan we tegen einde 2011, begin 2012 naar een nieuwe massale krapte op de arbeidsmarkt'. (lc)

Wij zijn er echter vrij gerust in omdat de grote coalitie dit met een vingerknip zal oplossen. Doodgewoon overhevelen naar Vlaanderen + wat bevoegdheden over werkgelegenheid en het afluiten van regionale CAO's en binnen de kortste keren wordt dat hier Californië aan de Noordzee. Misschien dat er zelfs een lokale variant op Schwarzenegger hiet Minister-President zou kunnen woàrden. Wij hebben al zo iemand in de mot. Jullie waarschijnlijk ook. Hij komrt uit Oostende? Dan denken wij allemaal aan de zelfde...
Helaas, honderd maal helaas dat Californische modelleke is om zeep. Nee, niet the Terminator himself. Wel alles errond:
Wij neuzen even in een onverdachte bron:

California's Wipeout Economy

Wednesday, March 25, 2009; Page D01

LOS ANGELES The sun is shining less brightly these days in sunny Southern California.

The recession hit here earlier and harder than the rest of the country -- the statewide unemployment rate topped 10 percent last month -- and chances are it will linger here longer.

The severe downturn reflects the region's central role in the Bubble Economy.

As the headquarters for Countrywide Financial, Washington Mutual, New Century Financial and IndyMac, along with several of the nation's largest home builders, Southern California is ground zero for the mortgage crisis and the residential real estate bust.

As the capital of conspicuous consumption, its heavy reliance on auto sales, fashion, electronics and entertainment is now out of sync with the country's new frugality.

And as the gateway through which a majority of the country's imports flowed from Asia to American homes and businesses, its ports, warehouses and distribution channels, which once strained to keep up with the volume, now find themselves with large amounts of unused capacity.

More significantly, the receding economic tide has revealed serious structural problems and challenges in key sectors. The music, entertainment and electronic gaming industries are being turned upside down by the Internet. The real estate industry is bumping up against the limits of population growth and exurban sprawl. And state and local governments that have long financed themselves by pushing costs off into the future have finally met their day of reckoning.


"People here used to feel that because of the weather and the lifestyle, we were immune," said Robbin Itkin, a lawyer with a suddenly booming corporate workout and bankruptcy practice at the Los Angeles office of Steptoe & Johnson. "They don't think that now. There is a somberness I've not seen before."

Indeed, the most recent poll by the Field Research found that only about 40 percent of Southern California residents view the state as one of the best places to live. Back in the Beach Boy days, it was more than 70 percent.

I got the most vivid picture of how dramatically things have slowed at the Port of Los Angeles. Two years ago, ships lined up out to the horizon waiting to unload containers; unionized longshoreman routinely worked double shifts; and on any day there was usually work for a thousand or more nonunionized "casual" workers. But on a recent morning, the cranes on many terminals were idle, few if any casual workers were needed, and the few ships moving through the port's channel looked to be only partially loaded.

The ports of Los Angeles and Long Beach are, far and away, the biggest economic drivers in Southern California, directly employing 280,000 workers, indirectly supporting nearly 900,000 jobs in the region and handling $350 billion in goods. But last month volume at the bigger Los Angeles port was off by nearly a third, and executive director Geraldine Knatz said she and her crew were scrambling to preserve their market share. Already the port has cut fees by 10 percent on "intermodal" cargo bound for points north and east and is considering a reduction of 50 percent on new business.

It's not just the economic slowdown Knatz worries about, but also the longer-term prospect of losing business to other western ports with lower labor and environmental costs, or East Coast ports that will become her competition once the Panama Canal is widened to accommodate the biggest cargo ships.

"We're going to come back to a new normal," she predicts, with annual growth rates of less than half the average 7 percent rate of the previous decade, and a fraction of the torrid 14 percent rate in 2006.

The port's fortunes are reflected elsewhere in the region's sizable manufacturing sector -- in particular the toy, electronics and clothing companies that have long since moved the bulk of their production to Asia but retain much of their design, marketing and distribution functions in Southern California.

Last fall, Lonnie Kane had to lay off several hundred workers at the women's clothing company he and his wife have operated for decades. They import fabric from Europe and Asia, use high-tech equipment to cut the patterns and then ship the pieces out to local shops staffed by low-wage immigrant workers for the final sewing.

The small department stores that once formed the base of Kane's business are now gone, his small-store customers cannot get credit and the big department stores that buy his blouses and sweaters are constantly on the phone delaying or canceling their orders. His sales are off by more than 25 percent.

As Kane sees it, Southern California is no longer the "middle-class paradise" it fancies itself, with steady growth of good-paying manufacturing jobs. Like the rest of the country, the region is now uncomfortably divided between the haves and have-nots. Although some of that was inevitable, he also blames state and local governments whose attitude toward business has always been that if firms failed or left the area, there would always be plenty of others to take their place.

"People think that when this is all over, it will go back to the way it always was, " Kane says. "That's a fantasy."

It is hard to overstate how reliant the Southern California economy has always been on population growth to drive its economic growth -- in oversimplified terms, building houses for the next wave of home builders. In the beginning, the early developers could be pretty confident that if they built it, they would come -- from the Northeast and Midwest, and then from all corners of the globe. But in recent years, this perpetual growth machine has pretty much run out of steam as residents old and new confronted the realities of two-hour commutes, bad air, a shortage of water and a backlash against illegal immigration.

Moreover, without the steady growth in tax revenue that came with population growth, the Ponzi scheme that passes for public finance in California was suddenly and painfully revealed. Much of the blame lies with public employee unions and a handful of other special-interest groups that have essentially hijacked political control of state and local governments. Now, despite decades of high taxes and rapid growth, state and local governments find that they not only don't have the revenue to provide even basic services, but are saddled with hundreds of billions of dollars in unfunded pension liabilities and infrastructure needs.

"L.A. is becoming a Third World city," says Rick Caruso, a successful developer who has considered running for mayor.

Although Caruso's upscale new development, the Grove, has been a smashing success, he's putting most of his new projects on hold, figuring that for the moment, there's more money to be made with lower risk by buying up financially distressed properties at deeply discounted prices. There should soon be plenty for him to choose from. The shakeout in commercial real estate, which is now in full swing in suburban Orange and Riverside counties, has made its way to the tonier areas of the city. There are numerous "For Rent" signs on Melrose Avenue in West Hollywood and along Montana Avenue in Santa Monica. Lack of financing has stalled the $3 billion, Frank Gehry-designed hotel and residential project on Grand Avenue downtown and a $400 million luxury condo tower in Century City.

"It's clear to me that we will have a lot of reinventing to do here over the next few years," Jim Thomas, a prominent local developer, told me.

What's less clear is whether Southern California is ready to embrace that challenge.

Next time: Hollywood and the entertainment industry.

en meer leuks uit de Golden State,8599,1884956,00.html

Can Marijuana Help Rescue California's Economy?

By Alison Stateman / Los Angeles Friday, Mar. 13, 2009
california medical marijuana
Mario Anzuoni / Reuters / Corbis

Could marijuana be the answer to the economic misery facing California? Democratic state assemblyman Tom Ammiano thinks so. Ammiano introduced legislation last month that would legalize pot and allow the state to regulate and tax its sale — a move that could mean billions of dollars for the cash-strapped state. Pot is, after all, California's biggest cash crop, responsible for $14 billion a year in sales, dwarfing the state's second largest agricultural commodity — milk and cream — which brings in $7.3 billion a year, according to the most recent USDA statistics. The state's tax collectors estimate the bill would bring in about $1.3 billion a year in much needed revenue, offsetting some of the billions of dollars in service cuts and spending reductions outlined in the recently approved state budget.

"The state of California is in a very, very precipitous economic plight. It's in the toilet," says Ammiano. "It looks very, very bleak, with layoffs and foreclosures, and schools closing or trying to operate four days a week. We have one of the highest rates of unemployment we've ever had. With any revenue ideas, people say you have to think outside the box, you have to be creative, and I feel that the issue of the decriminalization, regulation and taxation of marijuana fits that bill. It's not new, the idea has been around, and the political will may in fact be there to make something happen." (See pictures of stoner cinema.)

Ammiano may be right. A few days after he introduced the bill, U.S. Attorney General Eric Holder announced that states should be able to make their own rules for medical marijuana and that federal raids on pot dispensaries in California would cease. The move signaled a softening of the hard-line approach to medicinal pot use previous Administrations have taken. The nomination of Gil Kerlikowske as the head of the Office of National Drug Control Policy may also signal a softer federal line on marijuana. If he is confirmed as the so-called drug czar, Kerlikowske will take with him experience as police chief of Seattle, where he made it clear that going after people for possessing marijuana was not a priority for his force. (See a story about the grass-roots marijuana war in California.)

In 1996 California became one of the first states in the nation to legalize medical marijuana. Currently, $200 million in medical-marijuana sales are subject to sales tax. If passed, the Marijuana Control, Regulation and Education Act (AB 390) would give California control of pot in a manner similar to that of alcohol while prohibiting its purchase by citizens under age 21. (The bill has been referred to the California state assembly's public-safety and health committees; Ammiano says it could take up to a year before it comes to a vote for passage.) State revenues would be derived from a $50-per-oz. levy on retail sales of marijuana and sales taxes. By adopting the law, California could become a model for other states. As Ammiano put it, "How California goes, the country goes."

Despite the need for the projected revenue, opponents say legalizing pot would only add to social woes. "The last thing we need is yet another mind-altering substance to be legalized," says John Lovell, lobbyist for the California Peace Officers' Association. "We have enough problems with alcohol and abuse of pharmaceutical products. Do we really need to add yet another mind-altering substance to the array?" Lovell says the easy availability of the drug would lead to a surge in its use, much as happened when alcohol was allowed to be sold in venues other than liquor stores in some states. (Read why Dr. Sanjay Gupta is against decriminalizing pot.)

Joel W. Hay, professor of pharmaceutical economics at USC, also foresees harm if the bill passes. "Marijuana is a drug that clouds people's judgment. It affects their ability to concentrate and react, and it certainly has impacts on third parties," says Hay, who has written on the societal costs of drug abuse. "It's one more drug that will add to the toll on society. All we have to do is look at the two legalized drugs, tobacco and alcohol, and look at the carnage that they've caused. [Marijuana] is a dangerous drug, and it causes bad outcomes for both the people who use it and for the people who are in their way at work or other activities." He adds, "There are probably some responsible people who can handle marijuana, but there are lots of people who can't, and it has an enormous negative impact on them, their family and loved ones." (See pictures of Mexico's drug wars.)

In response, retired Orange County Superior Court Judge James Gray, a longtime proponent of legalization, estimates that legalizing pot and thus ceasing to arrest, prosecute and imprison nonviolent offenders could save the state $1 billion a year. "We couldn't make this drug any more available if we tried," he says. "Not only do we have those problems, along with glamorizing it by making it illegal, but we also have the crime and corruption that go along with it." He adds, "Unfortunately, every society in the history of mankind has had some form of mind-altering, sometimes addictive substances to use, to misuse, abuse or get addicted to. Get used to it. They're here to stay. So let's try to reduce those harms, and right now we couldn't do it worse if we tried."

Mac the Knife of Messie Messer zijn hier niet ver weg Erst das fressen und denn....

Armlastig Californië riskeert ontwikkelingsland te worden

  • woensdag 10 juni 2009

  • Auteur: (esn)
Armlastig Californië riskeert ontwikkelingsland te worden

Armlastig Californië riskeert ontwikkelingsland te worden


BRUSSEL - De drastische besparingen dreigen de economische ontwikkeling van Californië af te remmen.

De Golden State is failliet. Er gaapt een gat van meer dan 24 miljard dollar tussen de inkomsten en uitgaven van de staat. De twee besparingsplannen die de staat sinds vorige herfst doorvoerde, waren niet in staat de put de dempen. Een derde plan is in de maak, één dat heel diep dreigt te snijden.

Californië is nochtans 's werelds achtste economie. Het genereerde 13 procent van het Amerikaanse binnenlandse product. Maar de staat is zwaar getroffen door de economische en de vastgoedcrisis, die een negatieve spiraal op gang brachten. Zijn kredietwaardigheid daalde tot één van de laagste in de VS, zodat de staat nauwelijks kan lenen.

En de burgers verzetten zich tegen een verhoging van hun belastingen. De politieke impasse is compleet. In februari steunde de Republikeinse gouverneur Arnold Schwarzenegger de Democratische voorstellen voor hogere taksen, tegen zijn eigen partij in. Maar dat doet hij niet langer en de Democraten hebben zes Republikeinen nodig om hun plannen goed te keuren. Maar die kunnen ze niet vinden, omdat de Republikeinen ermee dreigen ontrouwe partijgenoten af te zetten.

En dus zette Schwarzenegger opnieuw een besparingsplan op de rails, ter waarde van 16 miljard dollar. De voorgestelde maatregelen zijn bijzonder ingrijpend. Onder meer wil hij het ambtenarenbestand uitdunnen, waardoor verscheidene openbare diensten minder toegankelijk worden.

Infrastructuurwerken worden geschrapt. Staatseigendommen worden verkocht - zelfs de befaamde San Quentingevangenis met haar zicht op de baai van San Francisco en beroemd van de platen van Johnny Cash en B.B. King, staat op de lijst.

Maar Schwarzenegger stelt tevens voor om te snoeien in sociale programma's. En dat komt hard aan in een staat waar meer dan tien procent van de inwoners werkloos is. De Terminator denkt er onder meer aan om de ziektekostenverzekering van 225.000 arme kinderen te beëindigen en te bekorten op de financiering van de preventie van kindermishandeling, die in een tijd van grote economische stress dreigt te stijgen.

Ook het onderwijs moet de buikriem aanhalen. De overschakeling van boeken op internetcursussen (zie inzet) is maar één voorbeeld. Er zullen massaal ontslagen vallen, waardoor klassen groter worden en het schooljaar met een week verkort. De University of California verliest in zijn tien vestigingen wellicht 50.000 studenten en 5.000 professoren. Al bij al gaat het om een besparing van drie miljard dollar.

Experts vrezen dat deze besparingen de situatie alleen maar zullen verergeren. Er zullen nog meer banen sneuvelen, waardoor er nog minder wordt geconsumeerd, waardoor er nog meer banen voor de bijl gaan...

Maar de korte pijn is niets in vergelijking met de desastreuze gevolgen op lange termijn. 'We zijn het zaaigoed aan het opeten', zei een economist aan de Los Angeles Times. Als de kwaliteit van het onderwijs daalt, dreigen ook de innoverende en hightechbedrijven te verhuizen. Silicon Valley teerde immers op het reservoir aan knappe koppen van UC Berkeley en Stanford.

De tijd dat Californië goud- en gelukzoekers van over heel de wereld aantrok is voorbij. Zelfs de filmmakers verlaten Hollywood omdat ze elders grotere belastingvoordelen krijgen.

De problemen zijn voelbaar tot in Washington. Immers, het geld van het federale stimuleringsplan dat president Barack Obama ter beschikking stelde van de staten, valt zo in een bodemloze put. Als een deelstaat diensten afschaft die overheidsgeld ten nutte moeten maken, heeft Obama's plan geen effect. (esn)

en we geven jullie er de drie reacties ook nog bij om over na te denken. Meer dan drie reacties konden we hier moeilijk verwachten. Het gaat immers niet om fundamntele zaken zoals kaaslagen aan Vlaanderen, hoofddoekverboden of rampspoed van één of andere televisiester.

Op 10 juni 2009 omstreeks 12u34, zei Pascal Mortier:

Een tekort van 24 miljard dollar maar? Onze overheden doen samen heel wat beter: Fortis alleen al heeft meer gekost, en de schuldenbergen groeien hier nog steeds gezapig aan. Het tekort van dit jaar voor onze federale overheid allen bedraagt 12 miljard euro, dus ongeveer 17 miljard dollar. En dit voor 3,5 keer minder inwoners. M.a.w., ons schuldenprobleem is 2 à 3 keer zo zwaar als dit van Californië en wij hebben dus dubbel zoveel reden om ons af te vragen: 'Riskeert België een ontwikkelingsland te worden?'. Maar liggen we daarvan wakker ? De vraag is natuurlijk welke besparingen aangewezen zijn: akkoord met de schrapping van infrastructuurwerken; akkoord met de vermindering van ambtenaren (indien ambtenaren een ander beroep zouden uitoefenen, dan zouden ze ongetwijfeld meestal productiever en nuttiger zijn). Maar blijkbaar heeft Schw. een bloedhekel aan (zowel arme als studerende) kinderen, wat onbegrijpelijk en ergerniswekkend is. Pascal MORTIER - Gent

Op 10 juni 2009 omstreeks 12u05, zei jens vissers:

the terminater dit it again!

Op 10 juni 2009 omstreeks 08u52, zei Martine Desnyder-Ivesdal:

The American Dream... Het was te mooi om waar te zijn? Toch spijtig dat de bevolking niet inziet dat belastingen betalen geen straf is, maar een sociale verplichting. Nu wordt de situatie nog veel erger.

Maar lig er maar lekker niet wakkert van want hier kan dat niet gebeuren. Zeker niet als we afrit Vlaanderen nemen....

10-06-2009 om 23:34 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een bezoek aan omliggende politieke blogs
Klik op de afbeelding om de link te volgen tsjonge tsjonge, we krijgen intussen en tsunami van de N-VA-blogs. We beginnen hier met het hoeragetoeter van Kris Van Dijck dat vele malen wordt gekopieerd door zijn akolieten want erg creatief zijn deze bazekes zelf niet, op een paar gunstige uitzonderingskes na.
Wij raden elke Vlaming dringend aan om wat te surfen op het blog van Kris Van Dijck. Je krijgt dan meteen een veel duidelijker beeld hoe het onafhankelijke Vlaanderen er zal uit moeten zien volgens deze partij...doen dus al moeten we hiervoor zelf 10 plaatsen zakken....

en omdat we het gisteren toch al hadden over energie en de oprichting van een Vlaamse Energiemaatschappij om de Franse dominantie te counteren willen we jullie toch graag wat meer duidelijkheid scheppen over de alternatieve energieplannen van onze N-Va-luitjes. En weet dat wij wel een stuk meevolgen in dat verhaal en dat we dat hier rteeds meermaals zeer duidelijk gezegd hebben. Maar deze partij moet toch wat meer duidelijkheid geven over hun energiebeleid. Het zal de volgende jaren één van de voornaamste thema's worden en we wilden toch graag vernemen hoe het nu zit?

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stop aub de PS gijzeling! Klik op de afbeelding om de link te volgen

Stop aub de PS gijzeling!
Vanavond vlieg ik naar Edinburgh. Morgen neem ik er deel aan het driedaags internationaal PIME-congres. PIME staat voor “Public Information Materials Exchange” en wordt jaarlijks door de “European Nuclear Society” georganiseerd. Mij valt de eer te beurt het congres toe te spreken over het bevorderen van de publieke aanvaarding van nucleaire industrie. Natuurlijk ligt de ervaring die we in Dessel gedurende tien jaar opbouwden aan de basis daarvan. We lukten erin een maatschappelijk draagvlak te creëren om het laag en kortlevend radioactief afval in onze gemeente te bergen. Dit in samenspraak en samenwerking met de bevolking. We zijn daar, denk ik, terecht fier op. Ik heb onze ervaringen al mogen vertellen in Zweden, Catalonië, Slowakije, Zwitserland, Frankrijk, Luxemburg en Engeland. Maar op zich is dat niet zo belangrijk. We doen gewoon ons werk. Wel belangrijk is wat ik de laatste dagen via verschillende bronnen mocht vernemen…
De laatste weken heeft de nucleaire sector in België van zich laten horen. Het Nucleair Forum kwam met een sterke mediacampagne en daagt de mensen uit kritisch na te denken over energie, elektriciteit en de rol van nucleaire energie daarin. De woordvoerder van Greenpeace wist er niet goed weg mee. Hij haalde uit naar de woekerwinsten van Electrabel, maar een antwoord op de vraag van waar we straks onze elektriciteit zullen halen, gepaard met een strijd tegen de opwarming van de aarde en het verminderen van de CO2-uitstoot, hoorde ik niet uit zijn mond. Dat we spaarzamer moeten zijn zal niemand tegenspreken, maar de mensen wijsmaken dat we het straks met heel wat minder zullen kunnen doen, is hen op z’n minst gezegd een rad voor de ogen draaien.
Het Nucleair Forum werd opgericht in 1972 en verenigt het merendeel van de ondernemingen en instellingen die zich in België inzetten voor de vreedzame toepassingen van kernenergie. Zij zijn actief in de reactorontwerp en –bouw, engineering, splijtstofbehandeling, elektriciteitsproductie, nucleaire diensten, kernafvalbeheer, nucleaire transporten, medische toepassingen en onderzoek en ontwikkeling. Natuurlijk zijn de Desselse bedrijven AREVA-FBFC en Belgoprocess, evenals het in Mol gevestigde SCK, prominent lid.
Minister eist ontslag
Wat mij nu geweldig tegen het hoofd stoot, is dat de Belgische minister van Klimaat en Energie, de PS’er Paul Magnette, het zo niet begrepen heeft. Hij is naar aanleiding van de aangehaalde mediacampagne in een Waalse colère geschoten en heeft zowel NIRAS, SCK als Belgoprocess op het matje geroepen. Hij eist daarbij dat de twee laatsten stante pede uit het Forum stappen. Ze moeten ontslag nemen.
Je moet het maar durven: voogdijminister zijn en het niet nemen dat de bewuste instellingen of bedrijven hun eigen sector verdedigen. Tegenwerken zelfs. Het tegenovergestelde is zijn plicht. Hij moest hen danken voor de maatschappelijke uitdaging die ze aangaan. Voor de handschoen die ze opnemen. Hij moest hun bondgenoot zijn. Hen aanmoedigen.
Bovendien is het vreemd dat wanneer ik namens GMF (Group of European Municipalities with nuclear Facilities) deelneem aan de werkzaamheden van de werkgroep “Transparency” van het directoraat-generaal Energie en Transport van de Europese Commissie die de lidstaten wil aanmanen zich ernstig te buigen over hun energiepolitiek en het nucleaire er duidelijk bij naar voor schuift, ik daar wel op zijn federale ambtenaren bots. Wat is het nu, mijnheer de minister? Eieren of jong? Meewerken of saboteren?
Laat het duidelijk zijn dat wij in de Kempen deze schizofrenie niet langer nemen. Die gijzeling door de PS van de nucleaire sector in Vlaanderen, met name in de Kempen, moet onmiddellijk ophouden. Wij gaan voor onze ondernemingen. Voor de toekomstkansen van de sector. In Vlaanderen. In de Kempen. En als de PS dat niet ziet zitten? Pech!
Overhevelen die materie. Punt aan de lijn!

Kris Van Dijck

Want overhevelen is blijkbaar een mirakeloplossing voor alles maar wij hebben het grote genoegen daar niet altijd de zin van te snappen...

en dat oeverloos gelul over een tweede telenetoperatie voor de energiesector...leg dat ook maar eens uit want ons pummeltjesverstand kan er echt niet bij hoor, Friedaake!

Op het vlak van energie is het bestaande monopolie niet doorbroken (27/05/09 - Knack)
België hinkt serieus achterop wat de liberalisering van de markt betreft "waardoor de voordelen van de vrijmaking dreigen uit te blijven", zo stelt Frieda brepoels. Zij verwijst naar de energiemarkt als voorbeeld.
Heeft de liberalisering in de transportsector tot goede resultaten geleid?
Frieda Brepoels: De liberalisering van de luchtvaartsector was een succes, maar dat geldt niet voor alle sectoren. Denk bijvoorbeeld aan het goederenverkeer per spoor. Daar steunen we de vrijmaking van de exploitatie, die werd ingevoerd op 1 januari 2007. Maar de infrastructuur moet voor ons in overheidshanden blijven, en dan liever in Vlaamse dan in Belgische handen. Liberalisering kan het spoorvervoer immers een concurrentievoordeel opleveren ten aanzien van het wegtransport, met een positieve impact op de file-, milieu- en veiligheidsproblemen. Maar precies zoals we dat ook zien bij de vrijmaking van de energiemarkt, faalt de marktwerking door het federale non-beleid. De Rail Liberalisation Index van 2007 kan dat alleen maar bevestigen: België bengelt in Europa aan de staart. De overheid geeft onvoldoende impulsen, opdat nieuwkomers echt zouden kunnen participeren. Nochtans zouden nieuwe spelers op het spoor betekenen dat onze ondernemingen kennis zouden kunnen maken met nieuwe, innovatieve producten en diensten op het spoor. Maar zover staan we nog niet in België.
Gaat de liberalisering voor u vandaag al te ver, of is het toch aangewezen om ook andere sectoren vrij te maken of om te vormen?
Brepoels: Europa is niet te ver gegaan bij het liberaliseren. Het koppelt immers steeds de vrijmaking van de markt per sector aan een betere dienstverlening, aan lagere prijzen en aan meer keuzevrijheid voor de consument. Maar het loopt fout bij de omzetting daarvan in België. Ons land hinkt wat dat betreft serieus achterop, waardoor de voordelen van de vrijmaking dreigen uit te blijven.
Op het vlak van energie bijvoorbeeld is men er niet in geslaagd het bestaande monopolie te doorbreken, onder meer doordat de federale overheid bijzonder slecht heeft toegezien op de marktwerking. Wij als N-VA zouden dat willen counteren met een Vlaamse Energiemaatschappij, naar analogie met de Telenetoperatie uit de jaren 1990, die overigens veel geld heeft opgebracht.
Ook voor de vrijmaking van de postmarkt in 2011 stellen we vast dat De Post alles in het werk stelt om haar monopolie af te schermen. Zo rekent ze de kosten voor universele dienstverlening zo hoog aan dat ze zichzelf van bij de start als het ware een bonus uitreikt. In die omstandigheden pleiten voor verdere liberaliseringen, zal wellicht niemand doen....
Frieda Brepoels

Ondertussen zijn de postbodes die zo vermetel zijn geweest om N-Va te stemmen ook maar best al naar een ander jobke uitkijken vrezen we na het lezen van deze lijnen.

en dan toch wat neuzen naar die uitleg over het energievraagstuk :

De N-VA streeft naar een evenwichtige energiemix die maximaal rekening houdt met het milieu, zekerheid biedt inzake bevoorrading, ons minder afhankelijk maakt van buitenlandse leveranciers en betaalbaar is voor gezinnen en bedrijven. Vandaag stelt de N-VA vast dat het Belgische energiebeleid die uitgangspunten en doelstellingen niet kan garanderen en eerder als een rem werkt op wat een cruciale sector is voor onze economie. Het debat over de kernuitstap wordt niet gevoerd en de Belgische overheid voorziet niet in de randvoorwaarden om tot een goede marktwerking te komen die zekerheid, onafhankelijkheid en een goede prijszetting tot gevolg heeft.

Een goede en evenwichtige energiemix betekent dat geen enkele energiebron wordt uitgesloten. Wie het energiedebat met open vizier wil voeren, kan niet voorbij de vaststelling dat het scenario voor de kernuitstap onrealistisch is in het licht van de Europese 20/20/20-doelstelling. Het terugdraaien van de kernuitstap mag echter geen rem zijn op een expansief beleid inzake rationeel energiegebruik en hernieuwbare energie. Om in dit debat verstandig ecologisch op te treden, wil de N-VA dat Vlaanderen nu voluit werk maakt van hernieuwbare energiebronnen met een eigen Vlaamse energiemaatschappij VLENERGIE die het huidige monopolie doorbreekt.

yep, een evenwichtige energiemix daar kunnen we zelf achter staan maar het is allemaal wat vaag zoals we gisteren reeds hebben trachten uit te leggen; Maar we zijn er van overtuigd dat voorzitter Bart ons dat allemaal wel tijdens een populair kwisprogramma zal komen uitleggen.

De aanpak van de armoedebestrijding, een ander heikel puntje waarmee we hier regelmatig uitpakken, geven we jullie ook graag mee. Jullie kunnen dat uit het hoofd leren, het is immers geen ellelange lectuur en makkelijk te onthouden. Wij zijn hier wild enthousiast over deze ongelooflijk realistische aanpak...

Vlaanderen moet dringend een eigen werkgelegenheidsbeleid krijgen. Het probleem is nu het ontbreken van homogene bevoegdheidspakketten. Om een actief werkgelegenheidsbeleid te voeren, moest er een bevoegdheidsoverdracht naar de Vlaamse overheid gebeuren. Tot op heden is hiervan niets in huis gekomen.

Een sterk Vlaanderen zal zijn eigen accenten kunnen leggen en dus meer banen creëren. België slaagt daar niet in. De federale regering presteerde het zelfs om de gerichte verlaging van de loonkosten voor 50-plussers te schrappen. Vlaanderen laat de 50-plussers niet in de steek. Oud is niet out. Daarom breiden we de sluitende aanpak voor jongeren uit naar de meer ervaren werkzoekenden. De werkzaamheidgraad moet immers worden verhoogd tot 70% in 2010.

Vlaanderen werkt de armoede immers weg met banen. De N-VA wil ook een gemeenschapsdienst realiseren voor de 15% langdurig werklozen, die nu nog te ver van de arbeidsmarkt staan.

Daar zal mijn tachtigjarige buurvrouw met haar overlevingspensioentje van staan opkijken...Flink Bart, doe zo verder!

Van de rest van de grote Vlaamse bekjes zoals van LDD'ers en Vlaams Belangers horen we momenteel niks. Die lijken van de Vlaamqse grond verdwenen. Sommigen hebben ons nog tot vlak voor de verkiezingsdag getrakteerd op sfeerbeelden maar zijn na de uitslag plots bang geworden van de daaropvolgende sfeerbeelden want we zien en horen slechts niks en minder. Een typisch voorbeeld?
Een Belanger die plots het Vlaamse nut van een GPS heeft ontdekt en vervalt in lyrisch gewauwel over de tot ieders verbeelding sprekende monumenten der Vlaamse fierheid en verder dus reikhalzend uitkijkt naar de zoveelste overwinning van het Vlaamse heir op de moorse horden. Spijtig misschien maar ondertussen kennen we de realiteit...Misschien biedt het heldenperk voor de gesneuvelde oostfronters wel wat soelaas...wij bieden graag onze diensten aan om een kuil te graven.


Een beetje sfeerbeelden bij de verkiezingsstrijd….Met een beetje achtergrond-informatie, als U wilt.

Tekent verantwoordelijk voor deze bijkomende informatie: het ‘Campagnedagboek’ van het E-Magazine van het Vlaams Belang, gedateerd zaterdag jl., dat nu maar pas (dinsdagmiddag) binnendwarrelde. De feestneuzen, ook! Verlengd Pinkster weekeinde? Goed voor ene keer!

Ik neem dit stukje hier over met het doel het te bewaren voor de eeuwigheid…

Kijk, bij mijn verblijf in Vlaanderen zal ik voor die dagen de GPS van mijn lieve eega meekrijgen. Zal broodnodig zijn! Stond al gepland: Stekene (Erepark Oosfronters: moet een ervaring zijn) Bormshuis (Volksstraat, Antwerpen), het Cyriel Verschaeve-museum (Alveringhem: wat heeft de N-VA er als conservators van gebakken?, Groeninghe-luseum (Kortrijk, met daarnaast een aanrader: restaurant De Heren van Groeninghe) en Brugge (Groenighe-museum Karel de Stoute en Maria van Bourgondië) Nu komt daar nog ‘Leeuw’ bij, waarover dit artikel van Bart Laeremans. Ik wil dat soort Vlaams Belangers leren kennen, minstens de leefomgeving waarin ze wonen en werken. Om daar misschien een zeupe (=dronk) Vlaams bloed op te doen! ’t Zal nodig zijn!

De avond van de verkiezing denk ik door te brengen bij de plaatselijke afdeling van het Vlaams Belang – Kortrijk, alhoewel ik daar niemand persoonlijk ken. Van daar naar de hoofdkwartieren van de Tjeven en van de Nieuwe Vlaamse Allianters is het maar “per pedes apostolorum’ een boogscheutje ver. Ook daar wil ik de sfeer gaan opsnuiven; bij de eerste mij gaan verlustigen in de trieste gezichten, en bij de tweede mij gaan verwonderen over hun onverhoopte resultaten….Gewapend met de geestdrift van de mensen van Leeuw in het achterhoofd, en gesteund door de schitterende verkiezingsuitslag van het Vlaams Belang (landelijk) zal dat een zegetocht worden. En als ik mij uitgeef voor een aanhangsel van Carolientje Geneert-U-niet, zal geen enkele Kortrijkse flik mij doen overnachten in den amigo. Zelfs niet als ik om middernacht op de Grote Markt, met kameraden loop te zingen van “Mie Katoen komt morgennoen”, of tegen de vroege ochtend de Vlaamse Leeuw sta te brullen, onder het motto: Zingen is tweemaal bidden!

Vlaamse kermis in Leeuw

31.05.2009 - Gisteren was het voor veel Vlaams-Brabantse militanten ongetwijfeld de leukste dag uit de lopende campagne. Er was verzamelen geblazen voor een heuse “Vlaamse kermis” in Vlezenbeek, een deelgemeente van Sint-Pieters-Leeuw. Een buurman van Dr. Gillis, onze lokale kopman en één van de sterkhouders van de Vlaamse lijst, had er heel zijn boerderij ter beschikking gesteld. Met volksspelen, streekbieren, varken aan het spit en korte debatjes hoopte men onze Pajotse achterban op de been te krijgen. Eerlijk gezegd, ik wist wel dat onze Leeuwse afdeling goed kon organiseren, maar ik had toch schrik: zal zo’n formule wel volk trekken? Zullen onze sympathisanten tijdens een zonnig verlengd weekend de weg wel vinden naar een afgelegen boerderij?

Maar toen ik gisterenmiddag toekwam, maakte mijn ongerustheid plaats voor verbazing en euforie: honderden mensen zaten er gezellig te keuvelen en te genieten. De grote hangar van de boerderij zat helemaal vol. En ondanks de hitte bleven de mensen binnen om te kunnen luisteren naar het Eurodebat. Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke glommen van trots.

Heel de dag lang, van ’s middags tot na negen uur, heerste in Leeuw een heerlijke ontspannen sfeer en domineerden gezelligheid en gemoedelijkheid. Ruim 350 eters hebben maar liefst drie (!) gebraden varkens soldaat gemaakt. Op geen enkel moment had men het gevoel dat de Leeuwse afdeling het vele werk niet meer de baas kon: een grote groep militanten en medewerkers was van ’s morgens vroeg (de keukenpieten al om vier uur!) tot ’s nachts in touw om heel deze onderneming in goede banen te leiden.

De vele gesprekken die we hadden, leidden telkens weer tot een goed gevoel: onze militanten voelen op het werk, in de vriendenkring en op de markten ruime sympathie voor de partij. Onze campagne blijkt erg goed aan te slaan. Onze kernachtige slogan “Dit is ONS land” en het optimistisch campagnebeeld krijgen overal een positieve weerklank. En er wordt hartelijk gelachen met de “prijskamp van de vette os” waarmee de Dehaenes uitpakken op hun affiche.

De Vlaamse Kermis mag dus over heel de lijn geslaagd genoemd worden. De formule is perfect en is dus zeker voor herhaling vatbaar. Maar regio’s of afdelingen die ze willen overnemen, moeten goed weten wat ze over hun hoofd halen: zo’n manifestatie vergt een vrij lange voorbereiding en is heel arbeidsintensief. Je moet dus over een grote groep vrijwilligers beschikken.

Bedankt, beste vrouwen en mannen van Leeuw! Jullie hebben ons een opsteker van formaat bezorgd. En nu kunnen we met hernieuwde kracht de laatste campagneweek in.

Hun campagne "dit is ons land" is dus wel degelijk ingeslagen als een bom en van onze kant dringen we aan op een snelle herhaling van deze wel erg efficiënte campagne...we kunnen haast niet wachten ...

09-06-2009 om 23:14 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De slimste mens ter wereld en de Vlaamse energiearmoede
Klik op de afbeelding om de link te volgen We hadden het gisteren al beloofd. We steken de handen uit de mouwen en pakken de koe onmiddellijk bij de uier. We zouden hier nog lang kunnen lullen over verliezers en winnaars en het hoe en waarom. We zullen kort, bondig en hardvochtig samenvatten hoe het er aan toe gaat in de politiek: wie verkozen is is een winnaar, wie niet verkozen is is een oen. Politiek gaat tenslotte over macht en daarmee uit. Jullie mogen er een andere mening op na houden maar indien jullie het met deze analyse niet eens zijn dan raden we jullie ten stelligste af om in de polletiek te stappen. Je kan zo veel stemmen halen dat je d'r zelf van duizelt maar zolang je er geen zeteltje mee haalt besta je niet. PUNT.

En nu over tot de spijtige orde van de dag en onze open en retorische vraag: Dames en Heren verkozenen, wat denken jullie hieraan te kunnen doen? Graag een afdoend en snel antwoord. Met dank bij voorbaat. Daarmee weten jullie natuurlijk nog niet waarover het gaat. Het gaat over één van onze voornaamste dada's ofte stokpaarden: energie. Lees met ons mee op :

Veel verbruikers kunnen energie niet meer betalen

  • maandag 08 juni 2009

  • Auteur: Pascal Sertyn
Veel verbruikers kunnen energie niet meer betalen

Veel verbruikers kunnen energie niet meer betalen

BRUSSEL - Het aantal gezinnen dat hun elektriciteits- en/of gasfactuur niet meer kan betalen, is sinds begin 2009 sterk aan het stijgen. Dat blijkt uit cijfers van de netbedrijven Eandis en Infrax. De combinatie van de crisis en de lange en koude winter is zijn tol aan het eisen.

Van onze redacteur

Sinds begin dit jaar zijn er bijna 15.000 dossiers van energieverbruikers met betalingsmoeilijkheden bijgekomen. Al staat dat niet meteen gelijk met 15.000 gezinnen, want heel wat gezinnen die in de problemen zijn geraakt, kunnen zowel hun elektriciteits- als gasverbruik niet meer betalen.

Bij Eandis zijn er in de eerste vijf maanden van dit jaar bijna 8.500 energieverbruikers met betalingsmoeilijkheden - sociale klanten - bijgekomen. Ter vergelijking: in heel 2008 steeg het aantal sociale klanten met 6.900 tot 75.369.

De eerste drie maanden van dit jaar is in het netgebied van Infrax het aantal sociale klanten met een kwart toegenomen vergeleken met eind vorig jaar. Daarmee wordt meteen de stijging van het aantal energieverbruikers in de problemen over heel 2008 geëvenaard. Het aantal sociale klanten steeg in 2008 met 5.100 tot 25.198. Tussen begin januari en eind maart van dit jaar kwamen er niet minder dan 6.300 sociale klanten bij.

De economische crisis is volgens de top van Infrax de grote oorzaak.

Bij Eandis wordt erop gewezen dat de combinatie van de sterke stijging van de energieprijzen en het meerverbruik door de lange en koude winter heel wat verbruikers in de problemen heeft gebracht. De verwachting is dat nog heel wat gezinnen in de problemen zullen geraken.

Eandis en Infrax staan in voor het beheer en het onderhoud van de laagspanningsnetten voor elektriciteit en gas in Vlaanderen. Zo'n 20 procent van alle Vlaamse elektriciteits- en gasverbruikers neemt energie af via de netten van Infrax, de overige 80 procent is aangesloten op het net dat Eandis uitbaat.

Dat energieverbruikers die hun factuur niet meer kunnen betalen, voortgeholpen moeten worden door de netbedrijven, is wettelijk vastgelegd.

De Vlaamse overheid heeft vastgelegd dat zij een vangnet moeten openvouwen voor zogenaamde gedropte energieverbruikers. Dat zijn consumenten die er niet meer in slagen om een leveringscontract af te sluiten met commerciële leveranciers zoals Electrabel, Luminus, Nuon en Essent of die zelfs geconfronteerd worden met een verbreking van het leveringscontract.

De netbedrijven garanderen de energielevering tegen een tarief dat lager ligt dan bij de commerciële leveranciers. Klant worden bij de netbedrijven gaat wel meestal samen met maatregelen zoals de plaatsing van een budgetmeter.

De twee netbedrijven leveren nu al elektriciteit en aardgas aan ruim 115.000 verbruikers. Begin 2008 waren er dat nog maar 88.500.


Op 08 juni 2009 omstreeks 16u26, zei Kathleen Goossens:

Natuurlijk zeggen die netbeheerders dat de crisis en de lange winter de oorzaak zijn. Ze zeggen er dan wel niet bij dat de kostprijs per kwh ook fors gestegen is, vooral door ... de fors hogere distributietarieven die de netbeheerders zelf aanrekenen! Vanaf 1 juli stijgen de distributietarieven opnieuw, nu met gemiddeld 11% t.o.v 2008! ( Wanneer gaat dit stoppen?

We beperken ons tot deze reactie want de anderen zijn weliswaar goed bedoeld maar totaal ongefundeerd.

Wij willen eveneens graag ons duitje in de zak stoppen en we stellen jullie de vraag of een Vlaamse energiemaatschappij zoals de NVA in haar programma naar voren schuift een antwoord zal geven op deze problematiek die wij hier al lang hadden voorspeld....en het zal trouwens alleen maar erger worden....

Een Vlaamse energiemaatschappij? Wel als de NVA dan toch incontournabel is mogen ze ons dat hier eens komen uitleggen wat dat voor een beestje is. We zochten het reeds eventjes op om het jullie allemaal wat duidelijker te maken

do 28/05/2009 - 15:21 De N-VA wil een eigen Vlaamse energiemaatschappij om het Franse monopolie in de Belgische energiesector te doorbreken. De partij voerde donderdag actie bij de Electrabelcentrale in Genk en ontvouwde er de Franse vlag.

Volgens N-VA beschouwen de Fransen de Belgische energiemarkt als "melkkoe". "Omdat de Franse staat een totaal monopolie heeft, zijn de prijzen in Frankrijk laag en hier hoog", zegt N-VA'er Bart De Wever. Een eigen Vlaams energiebedrijf zou de energiemarkt vrij kunnen maken, meent de partij.

De GIMV, de Participatiemaatschappij Vlaanderen (PMV), enkele fondsen en private partners moeten volgens de partij de financiering mogelijk maken.

3. Vlaams energiebeleid

De hoge energieprijzen zijn een gevolg van een slecht werkende energiemarkt. Naar analogie met de Telenet-operatie breken we de markt open met een eigen Vlaamse energiemaatschappij die bovendien investeert in groene, hernieuwbare energie.

Een stabiele en betaalbare energiebevoorrading is een cruciale factor voor een moderne economie. De N-VA streeft naar een evenwichtige energiemix die maximaal rekening houdt met het milieu, zekerheid biedt inzake bevoorrading, ons minder afhankelijk maakt van buitenlandse leveranciers en betaalbaar is voor gezinnen en bedrijven. Om die doelstellingen te bereiken, stuiten we echter op een federaal non-beleid dat verantwoordelijk is voor een slechte marktwerking, niet planmatig werkt en nog steeds geen uitsluitsel heeft gegeven over de vraag of de kernuitstap nu al dan niet wordt teruggedraaid.

Daartegenover staan de Vlaamse initiatieven om werk te maken van rationeel energiegebruik en hernieuwbare energie. De N-VA meent dat het energiebeleid best naar de gewesten gaat om de keuzes te maken die op Belgisch niveau niet meer mogelijk zijn.

Op Vlaams niveau wil de N-VA dat meer inspanningen worden geleverd voor de ontwikkeling van rationeel energiegebruik. Door voorop te lopen verankeren we een belangrijke strategische sector en creëren we een competitief kader voor andere bedrijven. In dat verband is de Telenet-operatie in de jaren ‘90 nog altijd een belangrijk referentiepunt. De N-VA wil deze operatie herhalen en in samenwerking met de Vlaamse kenniscentra – universiteiten en hogescholen – werk maken van de Vlaamse energiemaatschappij “VLENERGIE”, die zich toelegt en concentreert op de ontwikkeling van hernieuwbare energie. Met “VLENERGIE” kan het monopolie van Electrabel in de energiesector worden doorbroken: meer concurrentie uit zich dan ook in lagere elektriciteitsprijzen voor de consument.

Gespierde taal zoals we dit van de gestaalde Vlaams-nationalisten mogen verwachten maar wat betekent dit geblaat nu concreet?

Men is boos omdat de Fransen 90% controleren van onze Electriciteitsproductie. We moeten die politiekers ook eens vragen duidelijk te willen zijn in hun taalgebruik want het is niet altijd zo simpel om als argeloze lezer te weten te komen of ze het nu hebben over de elektriciteit of de gas of energie in het algemeen. Voor zover wij weten is de elektriciteitsproductie inderdaad voor 90% in Franse handen. Gas daarentegen is grotendeels nu in handen gekomen van het Italiaanse ENI dat eigenaar is geworden van Distrigas. De rest van de firma's zoals Eandis, Infrax, Elia, Fluxys en Ores zijn transportbedrijven en voor het overgrote gedeelte in handen van de gemeenten.

We gaan er dus vanuit dat de fiere Vlamen het hier enkel en alleen hebben over de Elektriciteitsproductie. En wat dachten ze nu te doen via VLENERGIE? Rationeel energieverbruik dus minder consumeren. Ok, maar daarmee is het probleem van de armen niet meteen opgelost want die doen al jaren aan minder verbruik doodgewoon wegens geen sollen. En daar zullen alle energiescans van Vlaanderen geen reet aan verhelpen. Ho, maar daar komt de hernieuwbare energie oplossing voor het probleem yek yek yek. We gaan hier weer niet voor de zoveelste keer uitleggen dat wij ook voor hernieuwbare energie zijn maar dat indien we niet goed uit onze dopjes kijken gans dat hernieuwbaar boeltje er alleen zal zijn voor de rijken. We leggen nogmaals oppervlakkig uit wat we hiermee bedoelen. We hebben het hier dus niet over de fameuse idiote zonnepanelen maar oger grote investeringen zoals windenergie op zee en op land. Buiten de toenemende investeringskost voor de transporteurs qua bijkomende aansluitingen en versterkingen van hun bestaande installaties die zij natuurlijk graag zullen doorrekenen in hun deel van de factuur komen daar bovenop de zeer dure terugkoopprijzen van de groene stroomcertificaten die wettelijk verplicht moeten worden aangekocht door Elia die deze eveneens zal doorrekenen aan de consument. En dat allemaal in een markt waar de Fransen spotgoedkoop via de interconnecties van ons net grote hoeveelheden kernenergie kunnen leveren. En als wij Fransen zeggen dan bedoelen wij niet meteen Suez-Electrabel maar evenzeer EDF-Gaz de France.

Dus wij maar geld uit onze zakken laten kloppen om deze Franse goedkope energie te bekampen? Idioter kan moeilijk lijkt ons....Tenzij men de prijs van de eigen in België geproduceerde kernenergie (Doel en Tihange) en de ingevoerde kernenergie drastisch omhoog gaat drijven via allerlei taksen en belastingen dat de alternatieve (en voorlopig nog niet beschikbare) energieën concurrentieel worden, Dat zal dus de armen evenmin veel vooruit helpen. Integendeel het effect op de totaalprijs van de factuur lijkt ons nogal duidelijk.

Misschien moeten we dan maar buitenlandse investeerders aantrekken om eigen productie op te starten. Wie kiezen we? Duitsers, Russen, Chinezen?

Omdat die hier allemaal zullen moeten opboksen tegen dat Franse monopolie van spotgoedkope kernenergie (spotgoedkoop in productie en niet in verkoop natuurlijk) zal Vlaanderen diep in het subsidiepotteke moeten graaien anders komen die brave investeerders niet tot hier. Wie zal dat betalen? Daar hadden we even graag een antwoord op. Maar we vermoeden dat dit ook niet meteen de oplossing betekent voor ons probleem.

Sterker wij menen dat het energievraagstuk niet langer meer kan opgelost worden op Belgisch vlak, laat staan op Vlaams heimatniveau. Dit is absurd en volledig achterhaald. Iedereen met een minimale kennis van de energiesector merkt een internationalisering op en de oprichting van energiemarkten die de landsgrenzen zeer snel zullen overstijgen. Kijk maar naar de oprichting van de energiebeurzen zoals Belpex, Powernext, APX....

Op het niveau van het transport en de regelzones spreekt men meer en meer over één grote regelzone namelijk de CWE (Central-West-Europe) zone. Deze zou bestaan uit Frankrijk, Benelux en het vroegere West-Duitsland met Engeland en Ierland daar ergens net naast of juist er in.

Wat bedoeld dan Bart "de slimste mens ter wereld" met VLENERGIE?

Hij mag het hier allemaal komen uitleggen. We stellen ons blogje open voor zijn deskundige uitleg over het grote energievraagstuk en zijn Vlaamse oplossingen. Wij zijn benieuwd en jullie toch ook en vooral die 115.000 verbruikers die nu al niet meer kunnen betalen....

08-06-2009 om 22:45 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ils ont voté et puis après?=
Klik op de afbeelding om de link te volgen
in een verkiezingsnacht doen we het wat kalmer aan. Blijkbaar heeft rooie Caroline onze hint rond de Olllandse verkiezingen ter harte genomen. Ze verklaart dus met enig enthousiasme dat de SP-a de grootste partij op de linkerkant blijft. Wat had ze dan gevreesd? Voorbijgestoken te worden door de SLP en de LSP? O0f verpletterd worden door de PVDA+ en CAP?
Rechts wint dus alhoewel we met blijdschap de uitslagen van het Vlaams Belang bekijken....eindelijk! Goed de NVA wint en de Groen doen het in Vlaanderen bijlange niet zo goed als in Wallonie. LDD wint, maar minder dan verwacht. Het had groter onheil kunnen zijn.
Wij zijn benieuwd wat de impact zal zijn van deze regionale verkiezingen op de federale regering en dus op het dossier van de staatshervorming.
Hopelijk trekt verstandig links nu de conclusies en stelt eindelijk een echt links programma op. Anders zal de afkalving blijven doorgaan...15% is geen cijfer om trots op te zijn!

En hier hoiuden we het bij voor vandaag want jullie kijken vast en zeker naar de televisie om daar allerlei onbenullige commentareb te beluisteren van onze grote Vlaamse polletiekers! Veel pret ermee! Wij rollen onze mouwen op want het wordt weer erg boeiend om te zien hoe sommige problemen als armoede en werkloosheid zullen aangepakt worden. Werk aan de winkel ....vanaf morgen !

07-06-2009 om 23:36 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.retoriek in Buchenwald
en we doen nog even verder met een andere hele mooie speech van de zelfde woordkunstenaar. Het was al lang geleden dat de wereld nog zulke redenaar heeft gezien op dergelijke positie die dus iedereen kan duidelijk maken hoe krachtig woorden en ideeën kunnen zijn
We laten Obama aan het woord op een wel zeer geladen plaats voor Europa namelijk BUCHENWALD.
De inleidende woorden van Merkel en de beklijvende eindwoorden van Elie Wiesel zijn er eveneens bij.

Obama, Elie Wiesel Buchenwald Speech (TEXT, VIDEO)

Huffington Post

Obama Buchenwald






CHANCELLOR MERKEL: (As translated.) Mr. President, ladies and gentlemen. Here in this place a concentration camp was established in 1937. Not far from here lies Weimar, a place where Germans created wonderful works of art, thereby contributing to European culture and civilization. Not far from that place where once artists, poets, and great minds met, terror, violence, and tyranny reigned over this camp.

At the beginning of our joint visit to the Buchenwald memorial the American President and I stood in front of a plaque commemorating all the victims. When you put your hand on the memorial you can feel that it has warmed up -- it is kept at a temperature of 37 degrees, the body temperature of a living human being. This, however, was not a place for living, but a place for dying.

Unimaginable horror, shock -- there are no words to adequately describe what we feel when we look at the suffering inflicted so cruelly upon so many people here and in other concentration and extermination camps under National Socialist terror. I bow my head before the victims.

We, the Germans, are faced with the agonizing question how and why -- how could this happen? How could Germany wreak such havoc in Europe and the world? It is therefore incumbent upon us Germans to show an unshakeable resolve to do everything we can so that something like this never happens again.

On the 25th of January, the presidents of the associations of former inmates at the concentration camps presented their request to the public, and this request closes with the following words: "The last eyewitness appeal to Germany, to all European states, and to the international community to continue preserving and honoring the human gift of remembrance and commemoration into the future. We ask young people to carry on our struggle against Nazi ideology, and for a just, peaceful and tolerant world; a world that has no place for anti-Semitism, racism, xenophobia, and right-wing extremism."

This appeal of the survivors clearly defines the very special responsibility we Germans have to shoulder with regard to our history. And for me, therefore, there are three messages that are important today. First, let me emphasize, we Germans see it as past of our country's raison d'être to keep the everlasting memory alive of the break with civilization that was the Shoah. Only in this way will we be able to shape our future.

I am therefore very grateful that the Buchenwald memorial has always placed great emphasis on the dialogue with younger people, to conversations with eyewitnesses, to documentation, and a broad-based educational program.

Second, it is most important to keep the memory of the great sacrifices alive that had to be made to put an end to the terror of National Socialism and to liberate its victims and to rid all people of its yoke.

This is why I want to say a particular word of gratitude to the President of the United States of America, Barack Obama, for visiting this particular memorial. It gives me an opportunity to align yet again that we Germans shall never forget, and we owe the fact that we were given the opportunity after the war to start anew, to enjoy peace and freedom to the resolve, the strenuous efforts, and indeed to a sacrifice made in blood of the United States of America and of all those who stood by your side as allies or fighters in the resistance.

We were able to find our place again as members of the international community through a forward-looking partnership. And this partnership was finally key to enabling us to overcome the painful division of our country in 1989, and the division also of our continent. Today we remember the victims of this place. This includes remembering the victims of the so-called Special Camp 2, a detention camp run by the Soviet military administration from 1945 to 1950. Thousands of people perished due to the inhumane conditions of their detention.

Third, here in Buchenwald I would like to highlight an obligation placed on us Germans as a consequence of our past: to stand up for human rights, to stand up for rule of law, and for democracy. We shall fight against terror, extremism, and anti-Semitism. And in the awareness of our responsibility we shall strive for peace and freedom, together with our friends and partners in the United States and all over the world.

Thank you.

PRESIDENT OBAMA: Chancellor Merkel and I have just finished our tour here at Buchenwald. I want to thank Dr. Volkhard Knigge, who gave an outstanding account of what we were witnessing. I am particularly grateful to be accompanied by my friend Elie Wiesel, as well as Mr. Bertrand Herz, both of whom are survivors of this place.

We saw the area known as Little Camp where Elie and Bertrand were sent as boys. In fact, at the place that commemorates this camp, there is a photograph in which we can see a 16-year-old Elie in one of the bunks along with the others. We saw the ovens of the crematorium, the guard towers, the barbed wire fences, the foundations of barracks that once held people in the most unimaginable conditions.

We saw the memorial to all the survivors -- a steel plate, as Chancellor Merkel said, that is heated to 37 degrees Celsius, the temperature of the human body; a reminder -- where people were deemed inhuman because of their differences -- of the mark that we all share.

Now these sights have not lost their horror with the passage of time. As we were walking up, Elie said, "if these trees could talk." And there's a certain irony about the beauty of the landscape and the horror that took place here.

More than half a century later, our grief and our outrage over what happened have not diminished. I will not forget what I've seen here today.

I've known about this place since I was a boy, hearing stories about my great uncle, who was a very young man serving in World War II. He was part of the 89th Infantry Division, the first Americans to reach a concentration camp. They liberated Ohrdruf, one of Buchenwald's sub-camps.

And I told this story, he returned from his service in a state of shock saying little and isolating himself for months on end from family and friends, alone with the painful memories that would not leave his head. And as we see -- as we saw some of the images here, it's understandable that someone who witnessed what had taken place here would be in a state of shock.

My great uncle's commander, General Eisenhower, understood this impulse to silence. He had seen the piles of bodies and starving survivors and deplorable conditions that the American soldiers found when they arrived, and he knew that those who witnessed these things might be too stunned to speak about them or be able -- be unable to find the words to describe them; that they might be rendered mute in the way my great uncle had. And he knew that what had happened here was so unthinkable that after the bodies had been taken away, that perhaps no one would believe it.

And that's why he ordered American troops and Germans from the nearby town to tour the camp. He invited congressmen and journalists to bear witness and ordered photographs and films to be made. And he insisted on viewing every corner of these camps so that -- and I quote -- he could "be in a position to give first-hand evidence of these things if ever in the future there develops a tendency to charge these allegations merely to propaganda."

We are here today because we know this work is not yet finished. To this day, there are those who insist that the Holocaust never happened -- a denial of fact and truth that is baseless and ignorant and hateful. This place is the ultimate rebuke to such thoughts; a reminder of our duty to confront those who would tell lies about our history.

Also to this day, there are those who perpetuate every form of intolerance -- racism, anti-Semitism, homophobia, xenophobia, sexism, and more -- hatred that degrades its victims and diminishes us all. In this century, we've seen genocide. We've seen mass graves and the ashes of villages burned to the ground; children used as soldiers and rape used as a weapon of war. This places teaches us that we must be ever vigilant about the spread of evil in our own time, that we must reject the false comfort that others' suffering is not our problem and commit ourselves to resisting those who would subjugate others to serve their own interests.

But as we reflect today on the human capacity for evil and our shared obligation to defy it, we're also reminded of the human capacity for good. For amidst the countless acts of cruelty that took place here, we know that there were many acts of courage and kindness, as well. The Jews who insisted on fasting on Yom Kippur. The camp cook who hid potatoes in the lining of his prison uniform and distributed them to his fellow inmates, risking his own life to help save theirs. The prisoners who organized a special effort to protect the children here, sheltering them from work and giving them extra food. They set up secret classrooms, some of the inmates, and taught history and math and urged the children to think about their future professions. And we were just hearing about the resistance that formed and the irony that the base for the resistance was in the latrine areas because the guards found it so offensive that they wouldn't go there. And so out of the filth, that became a space in which small freedoms could thrive.

When the American GIs arrived they were astonished to find more than 900 children still alive, and the youngest was just three years old. And I'm told that a couple of the prisoners even wrote a Buchenwald song that many here sang. Among the lyrics were these: "...whatever our fate, we will say yes to life, for the day will come when we are our blood we carry the will to live and in our hearts, in our hearts -- faith."

These individuals never could have known the world would one day speak of this place. They could not have known that some of them would live to have children and grandchildren who would grow up hearing their stories and would return here so many years later to find a museum and memorials and the clock tower set permanently to 3:15, the moment of liberation.

They could not have known how the nation of Israel would rise out of the destruction of the Holocaust and the strong, enduring bonds between that great nation and my own. And they could not have known that one day an American President would visit this place and speak of them and that he would do so standing side by side with the German Chancellor in a Germany that is now a vibrant democracy and a valued American ally.

They could not have known these things. But still surrounded by death they willed themselves to hold fast to life. In their hearts they still had faith that evil would not triumph in the end, that while history is unknowable it arches towards progress, and that the world would one day remember them. And it is now up to us, the living, in our work, wherever we are, to resist injustice and intolerance and indifference in whatever forms they may take, and ensure that those who were lost here did not go in vain. It is up to us to redeem that faith. It is up to us to bear witness; to ensure that the world continues to note what happened here; to remember all those who survived and all those who perished, and to remember them not just as victims, but also as individuals who hoped and loved and dreamed just like us.

And just as we identify with the victims, it's also important for us I think to remember that the perpetrators of such evil were human, as well, and that we have to guard against cruelty in ourselves. And I want to express particular thanks to Chancellor Merkel and the German people, because it's not easy to look into the past in this way and acknowledge it and make something of it, make a determination that they will stand guard against acts like this happening again.

Rather than have me end with my remarks I thought it was appropriate to have Elie Wiesel provide some reflection and some thought as he returns here so many years later to the place where his father died.

MR. WIESEL: Mr. President, Chancellor Merkel, Bertrand, ladies and gentlemen. As I came here today it was actually a way of coming and visit my father's grave -- but he had no grave. His grave is somewhere in the sky. This has become in those years the largest cemetery of the Jewish people.

The day he died was one of the darkest in my life. He became sick, weak, and I was there. I was there when he suffered. I was there when he asked for help, for water. I was there to receive his last words. But I was not there when he called for me, although we were in the same block; he on the upper bed and I on the lower bed. He called my name, and I was too afraid to move. All of us were. And then he died. I was there, but I was not there.

And I thought one day I will come back and speak to him, and tell him of the world that has become mine. I speak to him of times in which memory has become a sacred duty of all people of good will -- in America, where I live, or in Europe or in Germany, where you, Chancellor Merkel, are a leader with great courage and moral aspirations.

What can I tell him that the world has learned? I am not so sure. Mr. President, we have such high hopes for you because you, with your moral vision of history, will be able and compelled to change this world into a better place, where people will stop waging war -- every war is absurd and meaningless; where people will stop hating one another; where people will hate the otherness of the other rather than respect it.

But the world hasn't learned. When I was liberated in 1945, April 11, by the American army, somehow many of us were convinced that at least one lesson will have been learned -- that never again will there be war; that hatred is not an option, that racism is stupid; and the will to conquer other people's minds or territories or aspirations, that will is meaningless.

I was so hopeful. Paradoxically, I was so hopeful then. Many of us were, although we had the right to give up on humanity, to give up on culture, to give up on education, to give up on the possibility of living one's life with dignity in a world that has no place for dignity.

We rejected that possibility and we said, no, we must continue believing in a future, because the world has learned. But again, the world hasn't. Had the world learned, there would have been no Cambodia and no Rwanda and no Darfur and no Bosnia.

Will the world ever learn? I think that is why Buchenwald is so important -- as important, of course, but differently as Auschwitz. It's important because here the large -- the big camp was a kind of international community. People came there from all horizons -- political, economic, culture. The first globalization essay, experiment, were made in Buchenwald. And all that was meant to diminish the humanity of human beings.

You spoke of humanity, Mr. President. Though unto us, in those times, it was human to be inhuman. And now the world has learned, I hope. And of course this hope includes so many of what now would be your vision for the future, Mr. President. A sense of security for Israel, a sense of security for its neighbors, to bring peace in that place. The time must come. It's enough -- enough to go to cemeteries, enough to weep for oceans. It's enough. There must come a moment -- a moment of bringing people together.

And therefore we say anyone who comes here should go back with that resolution. Memory must bring people together rather than set them apart. Memories here not to sow anger in our hearts, but on the contrary, a sense of solidarity that all those who need us. What else can we do except invoke that memory so that people everywhere who say the 21st century is a century of new beginnings, filled with promise and infinite hope, and at times profound gratitude to all those who believe in our task, which is to improve the human condition.

A great man, Camus, wrote at the end of his marvelous novel, The Plague: "After all," he said, "after the tragedy, never the rest...there is more in the human being to celebrate than to denigrate." Even that can be found as truth -- painful as it is -- in Buchenwald.

Thank you, Mr. President, for allowing me to come back to my father's grave, which is still in my heart.

05-06-2009 om 22:55 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindelijk weer wijze woorden uit Amerika
Na jààààààren van onzin over assen van het kwaad, nieuwe kruisvaarders en meer van dat soort kattepis kregen we nu een nieuwe wind vanuit Amerika. We zijn er intussen nog niet helemaal uit of Obama nu Ierse of Duitse roots heeft. Het is in elk geval een geluk geweest voor zijn Duitse voorouders uit de jaren dertig dat ze toen niet ergens in het groot-germaanse idiotenrijk rondliepen met de zelfde huidpigmenten als de huidige president. We' hebben hier altijd beweerd dat we wel zouden zien wat er zou veranderen en we geven toe dat deze man in elk geval al heel wat veranderd heeft ten goede. Gunstig afsteken tegen de vorige schlemiel is natuurlijk niet zo moeilijk zal menigeen denken. Dat klopt maar is niet het hele plaatje. Gisteren hoorden we een speech die inderdaad historich te noemen is. Jullie weten dat we hier altijd een sterk zwak hebben gehad voor mooie verklaringen. Op verschillende momenten hebben we hier mooie politieke verklaringen afgedrukt. Realiseerbaar of niet. Het moet de toehoorders hoop geven op een betere toekomst en het mag geen mensen tegen elkaar opzetten dat zijn onze twee criteria.
De speech die Obama in Cairo hield voldoet volledig aan deze twee vereisten en we vinden het dan ook niet meer dan normaal om hem hier integraal ter beschikking te stellen, volledig uitgeschreven. Het is inderdaad een historische speech en een volledige ommezwaai van de Amerikaanse buitenlandse politiek. Toch niet minnetjes dachten we zo. Zeker niet na de maffieuse bende rond Georgeke B. Na de door het congres gesaboteerde poging tot opruiming van dat ander schandaal en etterbuil van de vorige buitenlandse politiek namelijk Guantanamo heeft deze man ons respect verdient. Iets wat we niet gunnen aan de kwallen die hier rond onze Vlaamse kerktorens meenden te moeten komen uitleggen dat België geen twee gevangenen uit Guantanamo mocht opnemen...met alle mogelijke walgelijke argumenten die niks ter zake deden. We geven tot onze eigen verbazing zelfs toe dat De Gucht, je weet wel, het hier bij het rechte eind had en we zeggen dat niet graag want hij zit bij een partij die we niet in het hart dragen. Maar de waarheid heeft zo haar rechten zoals we steeds herhalen en we hebben vanuit de zogenaamde linkse hoek weer veel te veel onnozelheden hierover gehoord.
Maar we wijken af. Hieronder dus de speech en we wenjsen jullie veel leesplezier!

Full text: Obama's Cairo speech

Obama's speech in Egypt aimed at healing a rift with the Muslim world [AFP]

I am honoured to be in the timeless city of Cairo, and to be hosted by two remarkable institutions. For over 1,000 years, Al-Azhar has stood as a beacon of Islamic learning, and for over a century, Cairo University has been a source of Egypt's advancement. Together, you represent the harmony between tradition and progress. I am grateful for your hospitality, and the hospitality of the people of Egypt. I am also proud to carry with me the goodwill of the American people, and a greeting of peace from Muslim communities in my country: assalaamu alaykum.

"We meet at a time of tension between the United States and Muslims around the world, tension rooted in historical forces that go beyond any current policy debate.

"The relationship between Islam and the West includes centuries of co-existence and co-operation, but also conflict and religious wars. More recently, tension has been fed by colonialism that denied rights and opportunities to many Muslims, and a Cold War in which Muslim-majority countries were too often treated as proxies without regard to their own aspirations. Moreover, the sweeping change brought by modernity and globalisation led many Muslims to view the West as hostile to the traditions of Islam.

Violent extremists have exploited these tensions in a small but potent minority of Muslims. The attacks of September 11th, 2001, and the continued efforts of these extremists to engage in violence against civilians has led some in my country to view

Islam as inevitably hostile not only to America and Western countries, but also to human rights. This has bred more fear and mistrust.

So long as our relationship is defined by our differences, we will empower those who sow hatred rather than peace, and who promote conflict rather than the co-operation that can help all of our people achieve justice and prosperity. This cycle of suspicion and discord must end.

I have come here to seek a new beginning between the United States and Muslims around the world; one based upon mutual interest and mutual respect; and one based upon the truth that America and Islam are not exclusive, and need not be in competition. Instead, they overlap, and share common principles of justice and progress; tolerance and the dignity of all human beings.

I do so recognising that change cannot happen overnight. No single speech can eradicate years of mistrust, nor can I answer in the time that I have all the complex questions that brought us to this point. But I am convinced that in order to move forward, we must say openly the things we hold in our hearts, and that too often are said only behind closed doors. There must be a sustained effort to listen to each other; to learn from each other; to respect one another; and to seek common ground.

As the Holy Quran tells us: "Be conscious of God and speak always the truth." That is what I will try to do, to speak the truth as best I can, humbled by the task before us, and firm in my belief that the interests we share as human beings are far more powerful than the forces that drive us apart.

Part of this conviction is rooted in my own experience. I am a Christian, but my father came from a Kenyan family that includes generations of Muslims. As a boy, I spent several years in Indonesia and heard the call of the azaan at the break of dawn and the fall of dusk. As a young man, I worked in Chicago communities where many found dignity and peace in their Muslim faith.

As a student of history, I also know civilization's debt to Islam. It was Islam at places like Al-Azhar University that carried the light of learning through so many centuries, paving the way for Europe's Renaissance and Enlightenment. It was innovation in Muslim communities that developed the order of algebra; our magnetic compass and tools of navigation; our mastery of pens and printing; our understanding of how disease spreads and how it can be healed.

Islamic culture has given us majestic arches and soaring spires; timeless poetry and cherished music; elegant calligraphy and places of peaceful contemplation. And throughout history, Islam has demonstrated through words and deeds the possibilities of religious tolerance and racial equality.

I know, too, that Islam has always been a part of America's story. The first nation to recognise my country was Morocco. In signing the Treaty of Tripoli in 1796, our second President John Adams wrote: "The United States has in itself no character of enmity against the laws, religion or tranquility of Muslims."

And since our founding, American Muslims have enriched the United States. They have fought in our wars, served in government, stood for civil rights, started businesses, taught at our universities, excelled in our sports arenas, won Nobel Prizes, built our tallest building, and lit the Olympic Torch. And when the first Muslim-American was recently elected to Congress, he took the oath to defend our Constitution using the same Holy Quran that one of our Founding Fathers Thomas Jefferson kept in his personal library.

So I have known Islam on three continents before coming to the region where it was first revealed. That experience guides my conviction that partnership between America and Islam must be based on what Islam is, not what it isn't. And I consider it part of my responsibility as president of the United States to fight against negative stereotypes of Islam wherever they appear.

But that same principle must apply to Muslim perceptions of America. Just as Muslims do not fit a crude stereotype, America is not the crude stereotype of a self-interested empire. The United States has been one of the greatest sources of progress that the world has ever known. We were born out of revolution against an empire. We were founded upon the ideal that all are created equal, and we have shed blood and struggled for centuries to give meaning to those words within our borders, and around the world. We are shaped by every culture, drawn from every end of the Earth, and dedicated to a simple concept: Epluribus unum: "Out of many, one."

Much has been made of the fact that an African-American with the name Barack Hussein Obama could be elected president. But my personal story is not so unique. The dream of opportunity for all people has not come true for everyone in America, but its promise exists for all who come to our shores - that includes nearly seven million American Muslims in our country today who enjoy incomes and education that are higher than average.

Moreover, freedom in America is indivisible from the freedom to practice one's religion. That is why there is a mosque in every state of our union, and over 1,200 mosques within our borders. That is why the US government has gone to court to protect the right of women and girls to wear the hijab, and to punish those who would deny it.

So let there be no doubt: Islam is a part of America. And I believe that America holds within her the truth that regardless of race, religion, or station in life, all of us share common aspirations to live in peace and security; to get an education and to work with dignity; to love our families, our communities, and our God. These things we share. This is the hope of all humanity.

Of course, recognising our common humanity is only the beginning of our task. Words alone cannot meet the needs of our people. These needs will be met only if we act boldly in the years ahead; and if we understand that the challenges we face are shared, and our failure to meet them will hurt us all.

For we have learned from recent experience that when a financial system weakens in one country, prosperity is hurt everywhere. When a new flu infects one human being, all are at risk. When one nation pursues a nuclear weapon, the risk of nuclear attack rises for all nations. When violent extremists operate in one stretch of mountains, people are endangered across an ocean. And when innocents in Bosnia and Darfur are slaughtered, that is a stain on our collective conscience. That is what it means to share this world in the 21st century. That is the responsibility we have to one another as human beings.

This is a difficult responsibility to embrace. For human history has often been a record of nations and tribes subjugating one another to serve their own interests. Yet in this new age, such attitudes are self-defeating. Given our interdependence, any world order that elevates one nation or group of people over another will inevitably fail. So whatever we think of the past, we must not be prisoners of it. Our problems must be dealt with through partnership; progress must be shared.

That does not mean we should ignore sources of tension. Indeed, it suggests the opposite: we must face these tensions squarely. And so in that spirit, let me speak as clearly and plainly as I can about some specific issues that I believe we must finally confront together.

The first issue that we have to confront is violent extremism in all of its forms.

In Ankara, I made clear that America is not and never will be at war with Islam. We will, however, relentlessly confront violent extremists who pose a grave threat to our security.

Because we reject the same thing that people of all faiths reject: the killing of innocent men, women, and children. And it is my first duty as president to protect the American people.

The situation in Afghanistan demonstrates America's goals, and our need to work together. Over seven years ago, the United States pursued al-Qaeda and the Taliban with broad international support. We did not go by choice, we went because of necessity.

I am aware that some question or justify the events of 9/11. But let us be clear: al-Qaeda killed nearly 3,000 people on that day. The victims were innocent men, women and children from America and many other nations who had done nothing to harm anybody. And yet al-Qaeda chose to ruthlessly murder these people, claimed credit for the attack, and even now states their determination to kill on a massive scale. They have affiliates in many countries and are trying to expand their reach. These are not opinions to be debated; these are facts to be dealt with.

Make no mistake: We do not want to keep our troops in Afghanistan. We seek no military bases there. It is agonising for America to lose our young men and women. It is costly and politically difficult to continue this conflict. We would gladly bring every single one of our troops home if we could be confident that there were not violent extremists in Afghanistan and Pakistan determined to kill as many Americans as they possibly can. But that is not yet the case.

That's why we're partnering with a coalition of 46 countries. And despite the costs involved, America's commitment will not weaken. Indeed, none of us should tolerate these extremists. They have killed in many countries. They have killed people of different faiths more than any other, they have killed Muslims. Their actions are irreconcilable with the rights of human beings, the progress of nations, and with Islam.

The Holy Quran teaches that whoever kills an innocent, it is as if he has killed all mankind; and whoever saves a person, it is as if he has saved all mankind. The enduring faith of over a billion people is so much bigger than the narrow hatred of a few. Islam is not part of the problem in combating violent extremism it is an important part of promoting peace. We also know that military power alone is not going to solve the problems in Afghanistan and Pakistan. That is why we plan to invest $1.5 billion each year over the next five years to partner with Pakistanis to build schools and hospitals, roads and businesses, and hundreds of millions to help those who have been displaced. And that is why we are providing more than $2.8 billion to help Afghans develop their economy and deliver services that people depend upon.

Let me also address the issue of Iraq. Unlike Afghanistan, Iraq was a war of choice that provoked strong differences in my country and around the world. Although I believe that the Iraqi people are ultimately better off without the tyranny of Saddam Hussein, I also believe that events in Iraq have reminded America of the need to use diplomacy and build international consensus to resolve our problems whenever possible. Indeed, we can recall the words of Thomas Jefferson, who said: "I hope that our wisdom will grow with our power, and teach us that the less we use our power the greater it will be."

Today, America has a dual responsibility: to help Iraq forge a better future - and to leave Iraq to Iraqis. I have made it clear to the Iraqi people that we pursue no bases, and no claim on their territory or resources. Iraq's sovereignty is its own.

That is why I ordered the removal of our combat brigades by next August. That is why we will honour our agreement with Iraq's democratically elected government to remove combat troops from Iraqi cities by July, and to remove all our troops from Iraq by 2012. We will help Iraq train its security forces and develop its economy. But we will support a secure and united Iraq as a partner, and never as a patron.

And finally, just as America can never tolerate violence by extremists, we must never alter our principles. 9/11 was an enormous trauma to our country. The fear and anger that it provoked was understandable, but in some cases, it led us to act contrary to our ideals. We are taking concrete actions to change course. I have unequivocally prohibited the use of torture by the United States, and I have ordered the prison at Guantanamo Bay closed by early next year.

So America will defend itself respectful of the sovereignty of nations and the rule of law. And we will do so in partnership with Muslim communities which are also threatened. The sooner the extremists are isolated and unwelcome in Muslim communities, the sooner we will all be safer.

The second major source of tension that we need to discuss is the situation between Israelis, Palestinians and the Arab world.

America's strong bonds with Israel are well known. This bond is unbreakable. It is based upon cultural and historical ties, and the recognition that the aspiration for a Jewish homeland is rooted in a tragic history that cannot be denied.

Around the world, the Jewish people were persecuted for centuries, and anti-Semitism in Europe culminated in an unprecedented Holocaust. Tomorrow, I will visit Buchenwald, which was part of a network of camps where Jews were enslaved, tortured, shot and gassed to death by the Third Reich. Six million Jews were killed more than the entire Jewish population of Israel today. Denying that fact is baseless, ignorant, and hateful. Threatening Israel with destruction or repeating vile stereotypes about Jews is deeply wrong, and only serves to evoke in the minds of Israelis this most painful of memories while preventing the peace that the people of this region deserve.

On the other hand, it is also undeniable that the Palestinian people, Muslims and Christians, have suffered in pursuit of a homeland. For more than 60 years they have endured the pain of dislocation. Many wait in refugee camps in the West Bank, Gaza, and neighbouring lands for a life of peace and security that they have never been able to lead. They endure the daily humiliations large and small that come with occupation. So let there be no doubt: the situation for the Palestinian people is intolerable. America will not turn our backs on the legitimate Palestinian aspiration for dignity, opportunity, and a state of their own.

For decades, there has been a stalemate: two peoples with legitimate aspirations, each with a painful history that makes compromise elusive. It is easy to point fingers for Palestinians to point to the displacement brought by Israel's founding, and for Israelis to point to the constant hostility and attacks throughout its history from within its borders as well as beyond. But if we see this conflict only from one side or the other, then we will be blind to the truth: the only resolution is for the aspirations of both sides to be met through two states, where Israelis and Palestinians each live in peace and security.

That is in Israel's interest, Palestine's interest, America's interest, and the world's interest. That is why I intend to personally pursue this outcome with all the patience that the task requires. The obligations that the parties have agreed to under the road map are clear. For peace to come, it is time for them and all of us to live up to our responsibilities.

Palestinians must abandon violence. Resistance through violence and killing is wrong and does not succeed. For centuries, black people in America suffered the lash of the whip as slaves and the humiliation of segregation. But it was not violence that won full and equal rights. It was a peaceful and determined insistence upon the ideals at the centre of America's founding.

This same story can be told by people from South Africa to South Asia; from Eastern Europe to Indonesia. It's a story with a simple truth: that violence is a dead end. It is a sign of neither courage nor power to shoot rockets at sleeping children, or to blow up old women on a bus. That is not how moral authority is claimed; that is how it is surrendered. Now is the time for Palestinians to focus on what they can build. The Palestinian Authority must develop its capacity to govern, with institutions that serve the needs of its people.

Hamas does have support among some Palestinians, but they also have responsibilities. To play a role in fulfilling Palestinian aspirations, and to unify the Palestinian people, Hamas must put an end to violence, recognise past agreements, and recognise Israel's right to exist.

At the same time, Israelis must acknowledge that just as Israel's right to exist cannot be denied, neither can Palestine's. The United States does not accept the legitimacy of continued Israeli settlements. This construction violates previous agreements and undermines efforts to achieve peace. It is time for these settlements to stop.

Israel must also live up to its obligations to ensure that Palestinians can live, and work, and develop their society. And just as it devastates Palestinian families, the continuing humanitarian crisis in Gaza does not serve Israel's security; neither does the continuing lack of opportunity in the West Bank. Progress in the daily lives of the Palestinian people must be part of a road to peace, and Israel must take concrete steps to enable such progress.

Finally, the Arab states must recognise that the Arab Peace Initiative was an important beginning, but not the end of their responsibilities. The Arab-Israeli conflict should no longer be used to distract the people of Arab nations from other problems.

Instead, it must be a cause for action to help the Palestinian people develop the institutions that will sustain their state; to recognise Israel's legitimacy; and to choose progress over a self-defeating focus on the past.

America will align our policies with those who pursue peace, and say in public what we say in private to Israelis and Palestinians and Arabs. We cannot impose peace. But privately, many Muslims recognise that Israel will not go away. Likewise, many Israelis recognise the need for a Palestinian state. It is time for us to act on what everyone knows to be true.

Too many tears have flowed. Too much blood has been shed. All of us have a responsibility to work for the day when the mothers of Israelis and Palestinians can see their children grow up without fear; when the Holy Land of three great faiths is the place of peace that God intended it to be; when Jerusalem is a secure and lasting home for Jews and Christians and Muslims, and a place for all of the children of Abraham to mingle peacefully together as in the story of Isra, when Moses, Jesus, and Muhammad (peace be upon them) joined in prayer.

The third source of tension is our shared interest in the rights and responsibilities of nations on nuclear weapons. This issue has been a source of tension between the United States and the Islamic Republic of Iran. For many years, Iran has defined itself in part by its opposition to my country, and there is indeed a tumultuous history between us. In the middle of the Cold War, the United States played a role in the overthrow of a democratically elected Iranian government. Since the Islamic Revolution, Iran has played a role in acts of hostage-taking and violence against US troops and civilians.

This history is well known. Rather than remain trapped in the past, I have made it clear to Iran's leaders and people that my country is prepared to move forward. The question, now, is not what Iran is against, but rather what future it wants to build.

It will be hard to overcome decades of mistrust, but we will proceed with courage, rectitude and resolve. There will be many issues to discuss between our two countries, and we are willing to move forward without preconditions on the basis of mutual respect. But it is clear to all concerned that when it comes to nuclear weapons, we have reached a decisive point. This is not simply about America's interests. It is about preventing a nuclear arms race in the Middle East that could lead this region and the world down a hugely dangerous path.

I understand those who protest that some countries have weapons that others do not. No single nation should pick and choose which nations hold nuclear weapons. That is why I strongly reaffirmed America's commitment to seek a world in which no nations hold nuclear weapons. And any nation - including Iran - should have the right to access peaceful nuclear power if it complies with its responsibilities under the nuclear Non-Proliferation Treaty. That commitment is at the core of the treaty, and it must be kept for all who fully abide by it. And I am hopeful that all countries in the region can share in this goal.

The fourth issue that I will address is democracy. I know there has been controversy about the promotion of democracy in recent years, and much of this controversy is connected to the war in Iraq. So let me be clear: no system of government can or should be imposed upon one nation by any other.

That does not lessen my commitment, however, to governments that reflect the will of the people. Each nation gives life to this principle in its own way, grounded in the traditions of its own people. America does not presume to know what is best for everyone, just as we would not presume to pick the outcome of a peaceful election. But I do have an unyielding belief that all people yearn for certain things: the ability to speak your mind and have a say in how you are governed; confidence in the rule of law and the equal administration of justice; government that is transparent and doesn't steal from the people; the freedom to live as you choose. Those are not just American ideas, they are human rights, and that is why we will support them everywhere.

There is no straight line to realise this promise. But this much is clear: governments that protect these rights are ultimately more stable, successful and secure. Suppressing ideas never succeeds in making them go away. America respects the right of all peaceful and law-abiding voices to be heard around the world, even if we disagree with them. And we will welcome all elected, peaceful governments provided they govern with respect for all their people.

This last point is important because there are some who advocate for democracy only when they are out of power; once in power, they are ruthless in suppressing the rights of others. No matter where it takes hold, government of the people and by the people sets a single standard for all who hold power: you must maintain your power through consent, not coercion; you must respect the rights of minorities, and participate with a spirit of tolerance and compromise; you must place the interests of your people and the legitimate workings of the political process above your party. Without these ingredients, elections alone do not make true democracy.

The fifth issue that we must address together is religious freedom.

Islam has a proud tradition of tolerance. We see it in the history of Andalusia and Cordoba during the Inquisition. I saw it firsthand as a child in Indonesia, where devout Christians worshipped freely in an overwhelmingly Muslim country. That is the spirit we need today.

People in every country should be free to choose and live their faith based upon the persuasion of the mind, heart, and soul. This tolerance is essential for religion to thrive, but it is being challenged in many different ways.

Among some Muslims, there is a disturbing tendency to measure one's own faith by the rejection of another's. The richness of religious diversity must be upheld whether it is for Maronites in Lebanon or the Copts in Egypt. And faultlines must be closed among Muslims as well, as the divisions between Sunni and Shia have led to tragic violence, particularly in Iraq.

Freedom of religion is central to the ability of peoples to live together. We must always examine the ways in which we protect it. For instance, in the United States, rules on charitable giving have made it harder for Muslims to fulfil their religious obligation. That is why I am committed to working with American Muslims to ensure that they can fulfil zakat.

Likewise, it is important for Western countries to avoid impeding Muslim citizens from practicing religion as they see fit for instance, by dictating what clothes a Muslim woman should wear. We cannot disguise hostility towards any religion behind the pretence of liberalism. Indeed, faith should bring us together. That is why we are forging service projects in America that bring together Christians, Muslims, and Jews. That is why we welcome efforts like Saudi Arabian King Abdullah's interfaith dialogue and Turkey's leadership in the Alliance of Civilisations. Around the world, we can turn dialogue into interfaith service, so bridges between peoples lead to action whether it is combating malaria in Africa, or providing relief after a natural disaster.

The sixth issue that I want to address is women's rights. I know there is debate about this issue. I reject the view of some in the West that a woman who chooses to cover her hair is somehow less equal, but I do believe that a woman who is denied an education is denied equality. And it is no coincidence that countries where women are well-educated are far more likely to be prosperous.

Now let me be clear: issues of women's equality are by no means simply an issue for Islam. In Turkey, Pakistan, Bangladesh and Indonesia, we have seen Muslim-majority countries elect a woman to lead. Meanwhile, the struggle for women's equality continues in many aspects of American life, and in countries around the world.

Our daughters can contribute just as much to society as our sons, and our common prosperity will be advanced by allowing all humanity, men and women, to reach their full potential. I do not believe that women must make the same choices as men in order to be equal, and I respect those women who choose to live their lives in traditional roles. But it should be their choice. That is why the United States will partner with any Muslim-majority country to support expanded literacy for girls, and to help young women pursue employment through micro-financing that helps people live their dreams.

Finally, I want to discuss economic development and opportunity. I know that for many, the face of globalisation is contradictory. The internet and television can bring knowledge and information, but also offensive sexuality and mindless violence. Trade can bring new wealth and opportunities, but also huge disruptions and changing communities. In all nations, including my own, this change can bring fear. Fear that because of modernity we will lose control over our economic choices, our politics, and most importantly our identities - those things we most cherish about our communities, our families, our traditions, and our faith.

But I also know that human progress cannot be denied. There need not be contradiction between development and tradition. Countries like Japan and South Korea grew their economies while maintaining distinct cultures. The same is true for the astonishing progress within Muslim-majority countries from Kuala Lumpur to Dubai. In ancient times and in our times, Muslim communities have been at the forefront of innovation and education.

This is important because no development strategy can be based only upon what comes out of the ground, nor can it be sustained while young people are out of work. Many Gulf states have enjoyed great wealth as a consequence of oil, and some are beginning to focus it on broader development. But all of us must recognise that education and innovation will be the currency of the 21st century, and in too many Muslim communities there remains under-investment in these areas. I am emphasising such investments within my country. And while America in the past has focused on oil and gas in this part of the world, we now seek a broader engagement.

On education, we will expand exchange programmes, and increase scholarships, like the one that brought my father to America, while encouraging more Americans to study in Muslim communities. And we will match promising Muslim students with internships in America; invest in online learning for teachers and children around the world; and create a new online network, so a teenager in Kansas can communicate instantly with a teenager in Cairo. On economic development, we will create a new corps of business volunteers to partner with counterparts in Muslim-majority countries. And I will host a Summit on Entrepreneurship this year to identify how we can deepen ties between business leaders, foundations and social entrepreneurs in the United States and Muslim communities around the world.

On science and technology, we will launch a new fund to support technological development in Muslim-majority countries, and to help transfer ideas to the marketplace so they can create jobs. We will open centres of scientific excellence in Africa, the Middle East and Southeast Asia, and appoint new Science Envoys to collaborate on programmes that develop new sources of energy, create green jobs, digitise records, clean water, and grow new crops. And today I am announcing a new global effort with the Organisation of the Islamic Conference to eradicate polio. And we will also expand partnerships with Muslim communities to promote child and maternal health.

All these things must be done in partnership. Americans are ready to join with citizens and governments; community organisations, religious leaders, and businesses in Muslim communities around the world to help our people pursue a better life.

The issues that I have described will not be easy to address. But we have a responsibility to join together on behalf of the world we seek - a world where extremists no longer threaten our people, and American troops have come home; a world where Israelis and Palestinians are each secure in a state of their own, and nuclear energy is used for peaceful purposes; a world where governments serve their citizens, and the rights of all God's children are respected. Those are mutual interests.

That is the world we seek. But we can only achieve it together. I know there are many, Muslim and non-Muslim, who question whether we can forge this new beginning. Some are eager to stoke the flames of division, and to stand in the way of progress. Some suggest that it isn't worth the effort that we are fated to disagree, and civilisations are doomed to clash. Many more are simply sceptical that real change can occur. There is so much fear, so much mistrust. But if we choose to be bound by the past, we will never move forward. And I want to particularly say this to young people of every faith, in every country, you, more than anyone, have the ability to remake this world. All of us share this world for but a brief moment in time.

The question is whether we spend that time focused on what pushes us apart, or whether we commit ourselves to an effort, a sustained effort, to find common ground, to focus on the future we seek for our children, and to respect the dignity of all human beings.

It is easier to start wars than to end them. It is easier to blame others than to look inward; to see what is different about someone than to find the things we share. But we should choose the right path, not just the easy path. There is also one rule that lies at the heart of every religion that we do unto others as we would have them do unto us. This truth transcends nations and peoples a belief that isn't new; that isn't black or white or brown; that isn't Christian, or Muslim or Jew. It's a belief that pulsed in the cradle of civilisation, and that still beats in the heart of billions. It's a faith in other people, and it's what brought me here today.

We have the power to make the world we seek, but only if we have the courage to make a new beginning, keeping in mind what has been written.

The Holy Quran tells us, "O mankind! We have created you male and a female; and we have made you into nations and tribes so that you may know one another." The Talmud tells us: "The whole of the Torah is for the purpose of promoting peace."

The Holy Bible tells us, "Blessed are the peacemakers, for they shall be called sons of God." The people of the world can live together in peace. We know that is God's vision. Now, that must be our work here on Earth.

Thank you and may God's peace be upon you.

05-06-2009 om 22:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.europa is doof en wordt nog stommer!
Klik op de afbeelding om de link te volgen we vonden een niet meer zo kraakvers artikel uit Le Soir van 27/5 op de website van het Brussels ACOD. Het mag dan de versheidsdatum iets of wat overschreden hebben, de actualiteitswaarde is in elk geval nog niet verstreken en we publiceren het in beide landstalen voilà!

Plus de 300.000 manifestants à travers l’Europe. Et alors ? Meer dan 300.000 betogers doorheen Europa. En dan ?

Le Soir (27/05/2009)

Ils étaient 50.000 manifestants à Bruxelles, 150.000 à Madrid, 100.000 à Berlin et 30.000 à Prague pour dire que ce n’est pas à eux de payer une crise dont ils ne sont pas responsables et pour réclamer une Europe sociale.

Plus de 300.000 manifestants à travers l’Europe. Et alors ?  Meer dan 300.000 betogers doorheen Europa. En dan ?
Et alors ? Rien.

Avons-nous reçu une réponse à cette mobilisation massive née des forces progressistes et sociales de ce pays ? Rien.

Aux chefs d’État, au monde politique, au président de la Commission européenne, nous souhaitons rappeler que le front syndical belge est plus uni que jamais pour redire que ce n’est pas aux travailleurs et aux allocataires sociaux de payer la crise, pour lancer aussi un avertissement : nous aurons une autre Europe, parce que nous n’acceptons pas la suprématie de l’économique – et de l’économie casino – sur le social.

Et si nous ne sommes pas entendus, nous passerons à la vitesse supérieure.
Parce que face à l’indifférence dans laquelle le monde du travail est manifestement plongé, nous comptons bien nous faire entendre et peser de tout notre poids dans les futures politiques qui seront menées.

Rappelons que depuis septembre dernier, les licenciements annoncés concernent plus de 25.000 travailleurs.
Que le Conseil supérieur de l’emploi prévoit quelque 60.000 pertes d’emploi d’ici à la fin de l’année, auxquelles viendront d’ajouter 40.000 jeunes nouveaux demandeurs d’emploi.

Les travailleurs ont peur. Peur pour leur emploi. Peur de ne plus pouvoir rembourser l’emprunt de leur maison, peur de ne plus pouvoir payer leurs factures ou encore les études de leurs enfants. Mais tout le monde n’est pas logé à la même enseigne… Un revenu du travail mensuel imposable de 1.700 euros est frappé d’un taux moyen d’environ 25 %, alors que les bénéfices d’une multinationale comme Electrabel-Suez (2,3 milliards en 2006) bénéficient d’un taux de taxation implicite de moins de 25 % à la suite du recours aux intérêts notionnels et autres constructions fiscales.

Et les inégalités de revenus augmentent : 30 % des Belges détiennent 70 % de la richesse du pays.

Et la fraude fiscale est estimée à 30 milliards par an. La banqueroute du néolibéralisme provoque une terrible récession, l’augmentation du chômage, une forte augmentation du déficit budgétaire et un accroissement du taux d’endettement (qui évolue de nouveau vers les 100 % du PIB). Les résultats des efforts budgétaires imposés aux travailleurs salariés dans le passé sont aujourd’hui annihilés par les adeptes de la dérégulation.

Les travailleurs payent la crise au prix fort : sauvetage des banques, plans de relance… Pacte des générations bis ? Pour le front commun syndical, il est hors de question que les travailleurs et les allocataires sociaux passent une nouvelle fois à la caisse en subissant une politique d’austérité qui les sanctionnerait à nouveau pour les politiques capitaliste et néolibérale irresponsables qui les ont menés dans le mur.

C’est la raison pour laquelle, forts des 50.000 manifestants présents dans les rues de Bruxelles le 15 mai, nous exigeons que change le climat de la campagne électorale belge !

Les travailleurs attendent une chose essentielle du politique : qu’il s’exprime clairement dans ses réponses aux revendications du monde du travail. Les capitalistes se cachent et n’investissent plus. Ce sont les travailleurs qui colmatent les brèches et sont, de fait, les premiers investisseurs du pays. À ce titre, ils ont le droit d’obtenir des retours (tant au niveau national qu’au niveau européen) sur les investissements qu’ils ont consentis à l’État.

Ainsi, les travailleurs réclament le maintien de services publics de qualité, des investissements massifs dans la création d’emplois durables dans des filières d’avenir, le maintien d’un pouvoir d’achat suffisant pour pouvoir faire face à la crise (cela signifie le maintien de l’indexation des salaires et de la liaison automatique des allocations sociales au bien-être) ainsi qu’une autre fiscalité. Par autre fiscalité, nous entendons une meilleure répartition des richesses.
Et cette fiscalité plus juste, qui doit aller de pair avec la suppression du secret bancaire pour tous et la fin des paradis fiscaux, devra trouver une harmonisation au niveau européen. Le front commun syndical ne laissera pas tomber les travailleurs et les allocataires sociaux.

Rudy de Leeuw Président de la FGTB - Luc Cortebeeck Président de la CSC - Anne Demelenne Secrétaire générale de la FGTB - Claude Rolin Secrétaire général de la CSC - Jan Vercamst Président de la CGSLB - Bernard Noël Secrétaire général de la CGSLB

50.000 betogers in Brussel, 150.000 in Madrid, 100.000 in Berlijn en 30.000 in Praag, met de duidelijke boodschap dat niet zij moeten betalen voor de crisis, waarvoor ze niet verantwoordelijk zijn, en om een sociaal Europa te eisen.

En dan? Niets.

Is er een antwoord gekomen op deze massale betoging van de progressieve en sociale krachten van dit land? Helemaal geen.

Wij willen de staatshoofden, de politieke wereld en de voorzitter van de Europese Commissie eraan herinneren dat het Belgische vakbondsfront meer dan ooit verenigd is om te herhalen dat niet de werknemers en uitkeringsgerechtigden moeten opdraaien voor de crisis en ook om een waarschuwing te lanceren: er komt een ander Europa, omdat we de suprematie van de economie - en van de casino-economie - op het sociale niet aanvaarden.

En als we geen gehoor vinden, zullen we een versnelling hoger schakelen. Omdat nu de werkende wereld blijkbaar op een muur van onverschilligheid botst, willen wij duidelijk van ons laten horen en ons volledige gewicht in de schaal gooien voor het beleid dat in de toekomst zal worden gevoerd.

Sinds september 2008 zijn reeds meer dan 25.000 mensen hun job kwijt
En tegen het einde van dit jaar verdwijnen volgens de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid nog eens ongeveer 60.000 arbeidsplaatsen en zullen er 40.000 nieuwe jonge werkzoekenden bijkomen.

De werknemers zijn bang. Om hun job te verliezen. Dat ze de lening van hun woning niet meer zullen kunnen afbetalen , hun facturen niet langer zullen kunnen betalen of de studies van hun kinderen niet zullen kunnen bekostigen. Maar niet iedereen zit in hetzelfde schuitje… Een belastbaar maandelijks inkomen uit arbeid van 1.700 euro wordt gemiddeld 25% belast, terwijl op de winsten van een multinational, zoals Electrabel-Suez (2,3 miljard in 2006), een belastingtarief van minder dan 25% wordt toegepast ingevolge de notionele interestaftrek en andere fiscale constructies.

En de ongelijkheden op het vlak van inkomen worden alsmaar groter: 30% van de Belgen bezit 70% van de rijkdom van het land.

En de fiscale fraude wordt op 30 miljard per jaar geschat. Het bankroet van het neoliberalisme veroorzaakt een verschrikkelijke recessie, toenemende werkloosheid, een sterke stijging van het begrotingstekort en een groeiende schuldenlast ( die opnieuw naar 100% van het BNP evolueert). De resultaten van de financiële inspanningen, die in het verleden aan de werknemers werden opgelegd, worden vandaag teniet gedaan door de aanhangers van de deregulering.

Voor de werknemers draait de crisis erg duur uit: redding van banken, herstelplannen… Een generatiepact bis? Voor het gemeenschappelijk vakbondsfront kan er geen sprake van zijn dat de werknemers en de uitkeringsgerechtigden er alweer moeten voor opdraaien en een saneringsbeleid moeten ondergaan, dat hen opnieuw afstraft voor het onverantwoorde kapitalistische en neoliberale beleid, dat alles heeft doen mislopen voor hen.

Daarom eisen wij samen met de 50.000 mensen ,die op 15 mei in de straten van Brussel hebben betoogd, dat de sfeer van de Belgische verkiezingscampagne verandert!

De werknemers verwachten een essentiële zaak van de politieke wereld: dat de politici een duidelijk antwoord bieden op de eisen van de werkende wereld. De kapitalisten verschuilen zich en investeren niet langer. Het zijn de werknemers die de gaten moeten opvullen en dus de eerste investeerders van het land worden. In dat opzicht hebben ze recht op een wederdienst (zowel op nationaal als op Europees niveau) voor de investeringen die ze voor de staat hebben gedaan.

Zo eisen de werknemers dat kwalitatieve openbare diensten in stand worden gehouden, massaal wordt geïnvesteerd in nieuwe duurzame arbeidsplaatsen en voldoende koopkracht wordt geboden om het hoofd te kunnen bieden aan de crisis ( dit betekent het behoud van de loonindexering en van de automatische koppeling van de sociale uitkeringen aan de welvaart), evenals een andere fiscaliteit.
Onder andere fiscaliteit verstaan we een betere verdeling van de rijkdom. En deze rechtvaardigere fiscaliteit, die moet gepaard gaat met de opheffing van het bankgeheim voor iedereen en het verdwijnen van de fiscale paradijzen, dient op Europees niveau te worden geharmoniseerd. Het gemeenschappelijk vakbondsfront zal de werknemers en de uitkeringsgerechtigden niet in de steek laten.

Rudy de Leeuw Voorzitter ABVV - Luc Cortebeeck Voorzitter ACV - Anne Demelenne Algemeen secretaris ABVV - Claude Rolin Algemeen secretaris ACV- Jan Vercamst Voorzitter ACLVB - Bernard Noël Algemeen secretaris ACLVB

In "Le Soir" - 27/5/2009

Bovendien hebben we hier zo net vernomen dat onze Unoxmutsjes reeds naar hun stemhokjes zijn getrokken om hun Europese burgerplichten te vervullen. We zullen er dik van profiteren dat we vanuit de zuidelijke provincies nog een paar dagen schamper kunnen doen over het feit dat Wilders daar als grote overwinnaar uit de bus is gekomen. Vogende zondag valt er voor te vrezen dat onze ollandse bovenburen met onze resultaten nog veel schamperder zullen kunnen uit de hoek komen. Maar laat ons dus allen grinikkend onderstaande artikels lezen tot lering en vermaak en tot nut van 't algemeen :
Een deelname van 40% is nu niet meteen denderend te noemen. Maar je merkt dus ook maar mooi dat de aanhangers van de afschaffing van de kiesplicht omdat dit zogezegd het aantal foertstemmers drastisch zou naar beneden halen hun mening stilaan mogen herzien. Hier is meteen het bewijs van het tegendeel geleverd!

Partij Geert Wilders wint Europese verkiezingen in Nederland

  • donderdag 04 juni 2009
  • Bron: anp
  • Auteur: kld, ch
Partij Geert Wilders wint Europese verkiezingen in Nederland

Partij Geert Wilders wint Europese verkiezingen in Nederland


De rechtspopulistische Partij Voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders heeft in Nederland de Europese verkiezingen gewonnen. Wilders rijft vanuit het niets 4 van de 25 zetels binnen. Het christendemocratische CDA van premier Jan-Peter Balkenende blijft de grootste partij.

Dat blijkt uit een eerste prognose van de uitslag, in opdracht van de Nederlandse openbare omroep NOS en het persbureau ANP.

De PVV wordt even groot als de sociaal-democratische PvdA van Wouter Bos, die zwaar verlies lijdt. De PvdA moet van haar zeven zetels drie inleveren.

D66 is de tweede grote overwinnaar, de links-liberale partij heeft drie zetels behaald, dat is twee meer dan in 2004.

GroenLinks en de Socialistische Partij hebben ook een lichte vooruitgang geboekt tegenover 2004, maar dat vertaalt zich niet in meer zetels. Zij behouden alle twee hun twee zetels.

De liberale VVD zou één zetel verliezen en nog drie Europarlementsleden kunnen afvaardigen.

De PVV van Wilders heeft een anti-Europese campagne gevoerd. Hij heeft eerder aangekondigd dat zijn partij zich niet zal aansluiten bij de grote Europese fractie. Hij wil als onafhankelijke partij in het parlement zetelen.

Nederland krijgt in totaal 25 zetels in het Europees Parlement. Vijf jaar geleden waren dat er nog 27, maar door de komst van de nieuwe lidstaten werden de zetels opnieuw tussen de landen herverdeeld.

Veertig procent van de Nederlanders hebben gestemd voor de Europese verkiezingen. In 2004 was dat 39,3 procent.

Winst voor PVV en D66

Gepubliceerd: 4 juni 2009 21:13 | Gewijzigd: 4 juni 2009 22:37

Door een onzer redacteuren

Rotterdam, 4 juni. De Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders heeft vanuit het niets vier zetels voor het Europees Parlement bemachtigd. Dat blijkt uit prognoses en de eerste uitslagen van gemeenten, nadat de stembussen vanavond om 21.00 uur sloten.
Wilders brengt zijn stem uit voor de Europese Verkiezingen 2009.  Foto WFA
Wilders brengt zijn stem uit voor de Europese Verkiezingen 2009.
Foto WFA

De tweede winnaar is D66, die van de huidige één zetel naar drie zetels stijgt.


Wilders reageerde op televisie bij de NOS verheugd op zijn overwinning. „Dit is een fantastisch resultaat, mensen hebben hiermee duidelijk aangegeven dat we een ander Nederland in Europa tegemoet gaan.” Nederlanders hebben volgens Wilders niet alleen genoeg van de manier waarop Nederland en de Europese Unie werken, „maar ook van het Nederlandse kabinet van Balkenende en Bos”.


D66-leider Alexander Pechtold zei in een reactie op zijn waarschijnlijke drie zetels: „We beschouwen dit als een succes dat mensen niet bang zijn voor Europa.” D66 had vooraf als doelstelling twee zetels.


De Partij van de Arbeid (PvdA) is de grootste verliezer, volgens de prognose: die zakt van de huidige zeven zetels naar vier. Lijsttrekker Thijs Berman reageerde teleurgesteld: „Je wilt niet de grootste verliezer zijn. Maar we hebben ons gehandhaafd ten opzichte van de peilingen en we zijn de grootste linkse partij gebleven.”


Het CDA zakt waarschijnlijk van zeven naar vijf zetels, maar blijft de grootste Nederlandse partij in het parlement, nu dus met de PVV in plaats van de PvdA als tweede. De VVD verliest één zetel, Groenlinks blijft op twee zetels staan, evenals de SP. De kleinere Partij voor de Dieren heeft geen zetel weten te bemachtigen.


De opkomst wordt rond 40 procent geschat, iets hoger dan bij de Europese verkiezingen in 2004. Toen was de opkomst 39 procent.

Nederland is samen met Groot- Brittannië de eerste EU-lidstaat die naar de stembus ging voor het Europees parlement. Bij de Europese verkiezingen in 2004 lag het gemiddelde opkomstpercentage in de gehele EU op ruim 44 procent.

De uitslagen uit Groot-Brittannië komen overigens pas zondagavond binnen, nadat de stembussen in alle lidstaten zijn gesloten. Dat schrijft Europese regelgeving ook voor. Uitslagen uit andere lidstaten het stemgedrag zouden kunnen beïnvloeden, is de redenering.


In Nederland is het stemproces echter openbaar. De Kiesraad „is daarom ook van mening dat de uitslag ook meteen openbaar moet zijn”, aldus een woordvoerder. En dus komen de uitslagen nu al per gemeente binnen. Overigens maakt de Kiesraad ook pas volgende week, dus na zondag, de officiële uitslagen bekend.

Morgen stemmen Ierland en Tsjechië, waarna de rest van de lidstaten zaterdag en voornamelijk zondag volgt.

en zoals we stilaan gewoon worden van de socialisten die boven de grote rivieren al even erg excelleren in fantastische uitspraken hebben ze ook hier weer een verwoestende uitleg voor hun toch wel erg slechte resultaat en we citeren in vetjes :

„Je wilt niet de grootste verliezer zijn. Maar we hebben ons gehandhaafd ten opzichte van de peilingen en we zijn de grootste linkse partij gebleven.”

Meteen een leuke hint voor Gennez zondagavond ...????

04-06-2009 om 23:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Remember Tienanmen!
Terwijl we meemaken dat het vel van de beer door onze Vlaamse politiekers al wordt verkocht op de openbare markt, wat zeg ik? HET vel van de beer? Maar dat beestje moet wel een ganse bontwinkel aan zijn lijf hebben want elke partij verkoopt zo een vel. Ze willen wel allemaal in de regering maar dan niet met diegene die chaos zal brengen. En vermits er nogal wat chaoten blijken rond te huppelen in de Vlaamse politiek zal de volgende regeringsvorming veel gelijkenis vertonen met een partijtje cluedo een (volgens ons) ergerlijk gezelschapsspel. We laten ze dus maar naar de eindstreep hossen en vanaf hier en nu lassen we een spertijd in over de politiek in Belgistan en Vlamistan. We geven enkel de goede raad mee : stem links want van rechts moet je niks anders verwachten dan ellende en kommer tenzij je er erg warmpjes inzit. Van hieruit hebben wij daar weinig zicht op maar we twijfelen of de geldelite dit blogje massaal leest. In elk geval zullen wij hier niet zeggen voor wie je moet stemmen en vanaf dit punt (.) zijn alle linksen, ook diegenen die we beschimpt en bespot hebben onze vriendjes. We wensen ze allemaal veel succes en meer bepaald onze rooie voorzitter Eric De Bruyn. Allez hop naar de kop! Maar even goed onze rodeneuzenbende want ze waren in elk geval erg zichtbaar als pvda+ en ook de kameraden van de LSP die we iets minder duidelijk in de mot hadden. Waarschijnlijk omwille van de karige middelen en last but not least de mensen, van CAP. We blijven wel hopen op een iets wat intiemere samenwerking, beste kameraden. Want dit soort verspreide slagorde leidt tot niks. Maar we wensen jullie toch allemaal mooie resultaten toe. Op de SP-a-lijsten staan er ook een paar die we best kunnen pruimen bovenop de hier reeds geciteerde rooie voorzitter. We zullen ze hier niet citeren want ze dreigen meteen in de ban geslagen te worden door sommige medekameraden waarmee we niet eens te samen de straat willen oversteken en die we evenmin zullen citeren.
Wij gaan nu over naar de belangrijkere zaken van de dag en dat is een verjaardag! Het is immers net 20 jaar geleden dat de hemelse vrede erg gewelddadig werd verstoord. We hebben het dus inderdaad over Tienanmen in Peking.
We maken jullie eventjes deelgenoot van een aantal herdenkingsplechtigheden en we beginnen eerst bij de daders die er niet erg gerust in blijken te zijn dat Ying en Yang netjes in evenwicht zullen blijven tijdens de volgende dagen:

China Censors: The Tiananmen Square Anniversary Will Not Be Tweeted

  • By Kim Zetter Email Author
  • June 2, 2009 |
  • 1:13 pm |
  • Categories: Censorship


Chinese authorities have instituted censoring measures to block access to several internet sites and services in anticipation of Thursday’s 20th anniversary of the Tiananmen Square protest and massacre.

The censoring began at 5 p.m. local time on Tuesday as access to sites was blocked, though users could still reportedly reach some of them through proxies, VPNs and third-party desktop clients.

The blocked sites include Twitter, Flickr and Microsoft’s Hotmail, according to the Telegraph. FoxNews added The Huffington Post, Life Journal and the MSN Spaces blogging tool to the list. BBC viewers in China also saw their screens black out when the news service broadcast stories about the anniversary, and foreign news crews have been barred from filming in the square. Readers of the Financial Times and Economist magazine found stories about Tiananmen ripped from their pages. Authorities also plan to begin cracking down on unapproved internet cafes, according to reports from state media.

The blocked sites are just a few among thousands that China’s censors have targeted since the beginning of last year as a string of anniversaries is marked, including the 50th anniversary of the Tibet uprising. In April, access to YouTube was blocked after someone posted images of China’s military police beating Tibetan monks.

Twitter became popular in China after last year’s earthquake in Sichuan when people used it to get out reports of the devastation and signal news of their safety to friends and family members. The Times of London recently noted that Chinese users of Twitter can write terms that are normally blocked if they type them on other websites, such as “6/4″ for the date of the Tiananmen massacre or “Charter 08,” referring to a document published online last year by a group of intellectuals that calls for greater freedom and democracy.

As a result, the Times says, bloggers have been anticipating the blocking of Twitter.

“Twitter is a new thing in China. The censors need time to figure out what it is,” blogger Michael Anti told the China-based blog “So enjoy the last happy days of twittering before the fate of YouTube descends on it one day.”

He noted that given the nature of the Chinese language, a Chinese tweet could crowd in much more meaning in the 140 characters allowed by Twitter per message, than can English users. “140 Chinese characters can make up all the full elements of a news piece with the ‘5 Ws’ (Who, What, Where, When and HoW),” he said. “But the joy of the Chinese Twitterland is more fragile, and I hope that it will live longer in this country.”

Photo: A Chinese policeman grabs a protester in Beijing’s Tiananmen Square on the 15th anniversary of a bloody military crackdown on democracy protesters, Friday, June 4, 2004. (AP Photo/Greg Baker)

Twitter blocked in China

Posted by Alice Xin Liu, June 2, 2009 5:20 PM
Twitter v. China's GFW

And... there we have it.

Michael Anti was right after all:

Danwei: In terms of new media, do you still feel that in China censors could control everything that's happening in this area - you once said that if they shut off twitter, for example, it would be very easy, and information will just not get out.
Michael Anti: Twitter is a new thing in China. The censors need time to figure out what it is. So enjoy the last happy days of twittering before the fate of Youtube descends on it one day. [Emphasis added]

By the way, I want to point out that the Chinese Twitterland is funnier than the English one, for a Chinese tweet can have three times the volume of an English tweet, thanks to the high information intensity of the Chinese language. 140 Chinese characters can make up all the full elements of a news piece with the "5 Ws" (Who, What, Where, When and HoW). But the joy of the Chinese Twitterland is more fragile, and I hope that it will live longer in this country.

The block seems to be a URL keyword filter. Googling for "" resets the connection, as does including the string "" in any other URL. Access to the service is fine through proxy or VPN.

Update: It seems that photo sharing website has been blocked.

Update 2: (the new Microsoft search engine) is gone too, probably for autoplaying Youtube videos when you put your mouse over them.

Update 3: and have gone under. But MSN messenger seems fine.

Blogspot and Youtube remain blocked.

Update 03.06.09: is back, but is still be having problems loading.

Tiananmen 20th Anniversary Coming Up

Asia, General Amnesty, Individuals at Risk | Posted by: Bryna Subherwal, June 2, 2009 at 6:52 PM
© 1989 Hei Han Khiang

© 1989 Hei Han Khiang

As I’m sure many of you know, June 3-4, 2009 marks the 20th anniversary of the 1989 military crackdown on pro-democracy demonstrations in Tiananmen Square.

Two decades after the crackdown, about 50 people who were involved in the demonstrations are believed to remain in prison. The Chinese authorities continue to refuse to carry out an open, independent and impartial inquiry into the events of 1989, and no one has been brought to justice for their role in the crackdown. Attempts to mark the anniversary of the crackdown have been suppressed, and public debate or discussion of the events is banned.

This Thursday, Amnesty International is co-sponsoring an event on Capitol Hill to commemorate the 20th anniversary. Speakers will include House Speaker Nancy Pelosi, as well as survivors of the Tiananmen crackdown and other prominent faith, government and human rights leaders, as well as Amnesty’s own T. Kumar.

If you’re not in the DC area, there are lots of other events happening around the country and around the world this week. Get involved–keep the memory of Tiananmen alive!

Your request is being processed...

China Blocks Twitter Ahead Of Tiananmen Anniversary

Huffington Post | David Flumenbaum
First Posted: 06- 2-09 09:22 AM | Updated: 06- 2-09 03:38 PM

Tiananmen Square

China is celebrating the 20th anniversary of the Tiananmen crackdown with another crackdown -- a massive block on Twitter and all those social media sites that pose a threat to China's government this week. The Chinese media site Danwei reported early Tuesday morning that Twitter, the popular microblogging site, has been disabled in mainland China. Thursday, June 4th marks the 20th anniversary of the pro-democracy protests in Tiananmen Square and the brutal response by the Chinese government that left hundreds dead.

As the morning moved on, China-based bloggers realized that YouTube, Flickr and Bing, Microsoft's new search engine, had also been blocked. Reuters reported this morning that China even blocked Hotmail and Windows Live, both sites owned by Microsoft. As the Shanghaiist put it, "Microsoft can't catch a break here, can they?

While it is common for the Chinese government to block websites deemed controversial before major events, like Thursday's Tiananmen anniversary, the massive block today is the first widespread censorship of social media -- a tacit acknowledgment of two things: Twitter's new power in mainland China, and how valuable Twitter would be as platform to publish original news out of mainland China on the Tiananmen anniversary. Now, or at least until the protests and noise surrounding the anniversary subside, Twitterers in China will not be able to tweet.

Other than Twitter, the list of sites currently blocked in mainland China includes YouTube, Blogspot, Tumblr, Livejournal, Flickr, Microsoft's and this one, the Huffington Post.

Your request is being processed...
John Feffer

John Feffer

Co-director of Foreign Policy In Focus

Posted: June 2, 2009 10:52 AM

Twenty Years Ago: Beijing, Warsaw, and History's Fork

On June 4, 1989, history forked.

In Poland, voters went to the polls to give the anti-communist opposition a sweeping victory in the country's first, partially free elections in ages. It was the first sign of the revolutionary changes that would sweep through Eastern Europe that year, knocking down the Berlin Wall and changing the face of the continent. On the other side of the world, on that same day, the Chinese government sent tanks and troops into Tiananmen Square and crushed the student-worker demonstrations. This was the anti-revolution of 1989. Communism collapsed in one place; communism continued in the other.

Twenty years later, it seems as though both countries took different paths to the same economic endpoint. Poland has become a member of the European Union (EU) and NATO. And China, after its own long march to capitalism, has become the largest holder of U.S. treasury securities.

In both countries, the populations live better on average today than 20 years ago. But increasing inequality suggests that the two movements -- the Solidarity trade union in Poland and the Communist party in China -- ultimately betrayed their core constituencies of workers and peasants. At the same time, the fervor for democracy that animated Polish voters and Chinese protestors in 1989 has subsided as corruption and commercialism has driven people away from politics and into IKEA. Nationalism has become more important as a unifying ideology in both countries, expressed either in the form of the clericalism and anti-German sentiments of the Kaczynski twins in Poland or the Han chauvinism and anti-Japanese sentiments so prevalent in Chinese chat rooms.

We don't, of course, live in a flat world leveled by technology and driven by the market. There are still important differences between the paths taken by Poland and China, between the social market of the EU and the market socialism of the "Beijing consensus," between the corrupt but functioning democracy in Poland and the corrupt but functioning oligarchy in China.

The sharpest contrast between the two countries, however, lies beneath their routine proclamations of a desire to improve relations with Washington. The Polish government has campaigned hard for a U.S. military base that would be part of the missile defense network. Fearful that the Obama administration might change its mind, Poland is lobbying for Patriot missiles stationed outside Warsaw by the end of the year. China, on the other hand, is distressed about U.S. missile defense plans, so much so that it is reportedly undertaking the largest increase in its nuclear-tipped ballistic missile program since the late 1980s.

So, in 20 years, we really haven't fully escaped the shadow of the Cold War. Poles and Chinese can suck down frappuccinos as they trade funny videos on Facebook. But nuclear weapons still hang over us all like a guillotine blade. And we have yet to escape, fully, our global bipolar disorder. "Even if China and the United States make nice in bilateral meetings, they are spending as if a new Cold War is just around the corner," I write in The G-2 Paradox.

There will be many commemorations of June 4, some joyous, some sorrowful. Many courageous people sacrificed so much to change the world. And much did change. But 20 years later, I'm still waiting for my invitation to the Cold War's funeral.

To Shut Off Tiananmen Talk, China Disrupts Sites

Published: June 2, 2009

BEIJING — China’s government censors have begun to block access to the Internet services Twitter, Flickr, Hotmail and Microsoft’s, broadening an already extraordinary effort to shield its citizens from any hint of Thursday’s 20th anniversary of the military crackdown that ended the 1989 Tiananmen Square pro-democracy movement.

People in China who tried to gain access to the blocked Web sites on Tuesday instead encountered an error message saying the sites’ servers had unexpectedly dropped the Internet connection — a standard indicator that access has been blocked.

Weeks earlier, censors blocked Chinese users from viewing all videos on YouTube, and in recent days some television viewers have reported that BBC World News reports related to the Tiananmen anniversary were being selectively blacked out of broadcast programs.

Government censorship of political material on Internet bulletin boards and Web sites is common in China, but this is the first time Twitter has been blocked. Some well-known political activists, unable to post comments on Chinese blogs or chat sites, had switched to Twitter in recent months as an uncensored outlet for their views.

A number of foreign-based sites that have hosted Chinese bloggers, including and the Chinese-language version of, have also been blocked in recent weeks.

The South China Morning Post, an English-language newspaper based in Hong Kong that has frequently featured articles on Tiananmen and other sensitive issues, has also seen its distribution on the Chinese mainland curbed in advance of the anniversary on Thursday. And some Beijing readers of last weekend’s edition of The International Herald Tribune discovered that an inside page of the newspaper with an article on the Dalai Lama, the Tibetan religious leader, was missing.

The anniversary of the Tiananmen crackdown, in which army troops killed hundreds of student demonstrators, workers and ordinary citizens, is one of a series of politically sensitive dates this year that have provoked sweeping security measures by Chinese officials.

In recent days, the government has detained a number of political dissidents seen as threats to public order during the anniversary period, including one who had released an open letter complaining about economic hardship visited on former Tiananmen demonstrators who were jailed after the crackdown.

The dissident, Wu Gaoxing, was seized Saturday at his home in Taizhou, a coastal city south of Shanghai, according to the New York advocacy group Human Rights in China. Mr. Wu was among five men, all once jailed for their roles in the Tiananmen movement, who released a letter last weekend charging that former prisoners have been singled out for economic hardship long after their prison terms ended.

Human Rights in China said Mr. Wu was taken away and his computer confiscated about an hour after the letter, addressed to President Hu Jintao and other senior leaders, became public.

Mr. Wu, a writer and former educator, was taken into custody in 1989 and imprisoned for two years after he joined protests in his home province of Zhejiang against the military crackdown on Tiananmen demonstrators. “In this society that claims to be harmonious, we have become ‘citizens of the three have-nots waiting to die’: we have no regular jobs, no pensions, and no health insurance; if we get sick, we can only wait to die, and all this just because 20 years ago we were sentenced for political reasons,” the letter says.

The men, among them a former Communist Party member and a factory worker, said they had been denied pensions, health care and regular employment since taking part in local rallies that were inspired by the protests in Beijing. One of the signers, Mao Guoliang, said he had been fired from 17 schools since he served a four-year term for “counterrevolutionary activities.”

03-06-2009 om 23:44 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leve Volga-Antwerpen!
Klik op de afbeelding om de link te volgen
sorry beste lezertjes, we hebben een paar dagen blogverlof genomen. Net zoals jullie trouwens want we zagen maar een fractie van onze dichte drommen dagelijkse lezertjes opdagen dit Pinksterweekend. Jullie aten allemaal leckmansen op de sinksenfoor of lagen op jullie luie krent aan te branden in de ligstoelen "bij Nancy" in Blankenberge. Hier zit nu een geradbraakt redactielid die vurige tongen heeft gezien bij het schilderen van de kinderkamer die spijtig genoeg bijna de ganse bovenverdieping inneemt en in drie verschillende kleurtjes moest opgefrist worden. Geef mij dus maar een leckmans of een pomme d'amour beste lezertjes. En wat is er intussen voor ergerlijks gebeurd? Een Airbus van onze Franse zuiderburen uit de lucht gevallen en in zee geploft, elke verkiezingskandidaat op één of ander rommel-, vogeltjes- groentemarkt op zoek naar kiezers en het grote nieuws voor de trotse Opelbezitters...Opel wordt overgenomen door Volga. Kijk eens aan! Want iedereen heeft het over het Oostenrijkse Magna maar verzwijgt zedig dat ook het Russische Gaz tot de overnemers behoort en Gaz staat voor Volga en wie ons niet gelooft moet maar eens gaan kijken op :
Ons kan het geen barst schelen maar voor de talrijke Opelbezitters die nog niet eens willen gefotografeerd worden op 3 kilometer afstand van een Volga is dit geen prettig nieuws. Wij stellen ook maar vast dat Volga het dus beter doet dan Opel....Het wordt ons allemaal een beetje onduidelijk. We zijn natuurlijk geen erg fervente lezertjes van de autokrant of -gids dus weinig op de hoogte van het reilen en zeilen op deze momenteel erg boeiende markten
Maar zo op het eerste zicht lijkt ons de ineenstorting van het kommunisme Rusland geen windeieren gelegd te hebben. Zij nemen doodgemoederd autofabrieken over, op een haar na hadden ze bijna Distrigas binnegerijfd hier in ons eigen Belgistan, ze draaien gaskranen open en dicht en iedereen bibbert en beeft. Wij vermoeden stilaan dat ze reeds eerder het kommunisme hadden afgezworen als ze dat allemaal eerder hadden geweten.
En hoe staat het intussen met de laatste rechte lijn voor de verkiezingen? Wel, we onthouden ons van commentaar want ofwel is het net zoals bij de autofabrikanten en snappen we d'r niks meer van ofwel wordt het gewoon te gek voor woorden. We lezen dat de Vlaamse regering liefst zou verder gaan in de huidige samenstelling. Ons niet gelaten hoor maar we koesteren zo een licht voorgevoelen dat er bij de huidige coalitie er wel eens een zware verliezer of verliezers kunnen zitten...en dan? En zo lief ze in Vlaanderen tegen elkaar zijn binnen de regeringskringen, zo hatelijk zijn ze in Wallonië tegen elkaar. Dat ligt aan die vreselijk lastige karaktertrek anders gezegd: de querulerende Waal. Het cliché zo hoog als de Signal de Botrange en in Vlaanderen verspreid en geloofd tot in het kleinste pietjesbakclubje.
We sluiten echter af met vreselijk goed nieuws :

Toename werkloosheid in Vlaanderen versnelt nog

  • dinsdag 02 juni 2009
  • Bron: belga
  • Auteur: svh

De toename van de werkloosheid in Vlaanderen versnelt nog. Dat blijkt uit de maandelijkse cijfers die de Vlaamse minister van Werk, Frank Vandenbroucke, dinsdag bekend maakte. In mei waren er 23,2 procent meer werklozen dan in mei vorig jaar. Het gaat om een stijging met 35.000 werklozen.

Sinds november vorig jaar neemt het aantal werklozen in Vlaanderen toe: aanvankelijk voorzichtig (+0,2 procent in november en +3,9 procent in december) tot +15 procent in februari en +23 procent in mei. Vooral jongeren zijn het slachtoffer van de economische recessie. Bij de min 25-jarigen zijn er ruim 44 procent meer werkloos. De werkloosheidsgraad, dat is het aantal werkzoekenden op de totale bevolking op actieve leeftijd, bedraagt nu 6,49 procent.

Hoe zo, we vergissen ons? U bedoelt is dit slecht nieuws? Nee hoor, al die politiekers die ik dit weekend op de markt ben tegen gekomen hebben mij daar niks over verteld en dus is daar niks van waar. Zolang ze hier maar geen Guantanamokkes komen droppen!
Ondertussen geven we jullie al een scoop. Het volgende Opelmodel dat in Antwerpen van de band zal rollen met een echte Rovermotor. Dat wordt één grote smulpot aan Vlaamse subsidies....

02-06-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Westerse waarden bedreigd in Iraakse gevangenissen
We hadden het hier gisteren over het hoogstaand debat ivm met Guantanamo dat hier in Belgistan onze gemoederen beroert. Om jullie nu eventjes op het juiste pad te brengen en het debat toch iets of meer diepgang te geven in plaats van te emmeren over onze overvolle gevangenissen die twee bijkomende en misschien zelfs onschuldige Guantanamogevangenen niet meer zouden kunnen opvangen zonder de Belgische bevolking in doodsgevaar te brengen of te zien bedreigd worden door een genocide zullen we effe over de grens kijken.
We surfen naar de onvolprezen Huffington Post :

Ryan Grim | HuffPost Reporting

Former Interrogator Rebukes Cheney For Torture Speech (VIDEO)

First Posted: 05-26-09 09:35 AM | Updated: 05-26-09 12:29 PM


A former top interrogator is responding forcefully to the case Dick Cheney made on Thursday in favor of torture (what the former VP and his allies refer to as "enhanced interrogation methods.")

Brave New Films released a short video Tuesday of Matthew Alexander taking apart Cheney's argument piece by piece. Alexander, who uses a pseudonym for security reasons, was a 14-year military interrogator who oversaw more than a thousand interrogations and conducted more than 300 in Iraq himself. He led the interrogation team that scored one of the United States' most high-profile captures, that of Abu Musab al-Zarqawi, and he did it using traditional methods.

Alexander easily takes down Cheney's arguments. The most immediate blow Alexander strikes is, of course, his obvious success, which undercuts Cheney's case for more brutal techniques. Alexander also engages on the level of principle. For Cheney, the suggestion that torture is a poor strategy because it aids terrorist recruitment is nothing more than old-fashioned blame-America-first cowardice.

"After a familiar fashion, it excuses the violent and blames America for the evil that others do," said Cheney.

The president and others who have condemned torture don't say that it "excuses the violent." Rather, they say it makes a violent reaction more likely -- and Alexander backed them up.

"At the prison where I conducted interrogations," responded Alexander, "we heard day in and day out, foreign fighters who had been captured state that the number one reason that they had come to fight in Iraq was because of torture and abuse, what had happened at Guantanamo Bay and Abu Ghraib."

Alexander put the number making this claim at 90 percent.

Alexander, however, made a broader point at the end of his interview, one that would certainly evade Cheney's grasp, convinced as he is that Al Qaeda recruits "hate us for our freedoms."

Story continues below

Cheney, said Alexander, fundamentally misunderstands the way America is viewed around the world. The American principles of freedom and democracy are cherished in the Muslim world and the idea, at least, of America is still a seductive one. But it is the behavior of the Bush administration at Guantanamo Bay, Abu Ghraib and secret prisons around the globe that undercuts that image, allowing Al Qaeda to make the argument that America isn't what it stands for.

"Remember," said Alexander, "one of Al Qaeda's goals, it's not just to attack the United States, it's to prove that we're hypocrites, that we don't live up to American principles. So when we use torture and abuse, we're playing directly into one of their stated goals."

The video is at once an effective rebuke of the former vice president and a sign of how the changing media landscape can flatten the field of political debate. In an earlier era, Alexander would likely lack the opportunity to respond to the vice president because he has already written on op-ed for the Washington Post about his opposition to torture and done the media rounds promoting his book "How to Break a Terrorist: The U.S. Interrogators Who Used Brains, Not Brutality, to Take Down the Deadliest Man in Iraq." The BNF video, and a rejoinder posted here over the weekend, reinserts a critic with deep credibility back into the debate.

Kijk, dat zijn argumenten die we graag door onze Landuyt hadden horen zehhe. Niet dat we vermoeden dat hij enige ervaring zou hebben met ondervragingstechnieken. Hoeft eigenlijk niet: gelijk welke gevangene is bereid alles te bekennen als hij verplicht zou worden een half uur lang naar het Brugs algemeen beschaafd te luisteren van onze Renaat. Neen, het kan voor een linkse jongen toch niet zo moeilijk zijn om gans die Guntanamotoestand wat in een ander daglicht te stellen ipv van daar weer een typisch Belgistaans debat over te voeren. Nog eventjes en het communautaire speelt ook nog een rol. Waar zullen we die twee uit te leveren "terroristen" opsluiten? Eén in Brugge en de andere in Lantin en misschien nog een, derde in Vorst? iedereen content. Maar geen twee in Brugge want dan is Vlaanderen te klein!

We geven nog wat ideeën .... want onze Amerikaanse vrienden hebben het onder Bush en zijn akolieten behoorlijk bont gemaakt en daar hadden we graag wat duidelijkere standpunten rond verwacht vanwege...tja, vanwege iemand anders dan De Gucht die blijkbaar linkser is dan de rooie pretbende van Gennez.

May 28, 09 | 9:08 AM

The Abu Ghraib Photos Surface—Slowly but Surely

The Daily Telegraph, on a roll since bringing down the British Parliament, describes the Abu Ghraib photographs that we are not allowed to see. These are, according to the Telegraph, documentary evidence of specific instances of sexual degradation and torture.

There are two important points about the Telegraph’s revelations. The first is that these photographs can’t and won’t be kept secret. The second is that the British press has become one of the most effective back doors to the American media.

Mike Allen, in Politico’s Daybook, speculates that the sexual nature of these photographs is precisely why President Obama, after initially signing on to the release of the more than 2,000 images, reversed course and is now actively on the side of suppression. His excuse is that the pictures might endanger American troops—i.e., they are so terrible that they are likely to foment a retaliatory rage among our enemies. Or, put another way, this is the proof that we’re guilty of what they say we’re guilty of, so we better hide it.

The pictures are described in a report assembled by Gen. Antonio Taguba, who conducted the inquiry into the Abu Ghraib scandal. The report remains secret but the Telegraph has Taguba confirming the description of the photographs. According to the Telegraph, Taguba is also against releasing the pictures. “The mere description of these pictures is horrendous enough, take my word for it,” he says.

(AP Photo)

A question now is whether the descriptions of the pictures are more horrendous than the pictures themselves. It is one of the difficulties of keeping pictures secret that the facts of the pictures can’t be protected. It isn’t really possible to classify the description of a picture—which is, at best, only impressionistic hearsay. Still, based on these descriptions, we have reason to believe that the Obama administration has evidence of a series of crimes that it is doing nothing about—that it is effectively engaged in a cover-up. As likely, of course, the descriptions are exaggerated, or, at least, the description of what’s in the picture is much more certain than an image is apt to be.

In other words, we have, on the one hand, crimes so horrendous that they must be investigated and exposed—hence the pictures must come out. Or, on the other, rumors and allegations that will surely take on a hyperbolic life of their own, unless the pictures come out.

We will see these pictures.

Meanwhile, the British press is becoming ever more powerful in the US (arguably as the US press grows less powerful). This is because the Brits have lower standards—if they won’t print just anything, they almost will. If you’re a leaker, it’s easier to hide your trail in the UK. And because the Brits know how to make a scandal really look like a scandal—hence, a story boomerangs out and returns here with added force. And, of course, because of the Internet. Newspapers are just a fiction. Reality is in front of you. Which is a plug for Newser.

Abuse Photos Include Images Of Rape And Sexual Assault: Repor


Abu Ghraib

The Pentagon on Thursday denied the Daily Telegraph report that photographs of Iraqi prisoner abuse, whose release U.S. President Obama wants to block, include images of apparent rape and sexual abuse.

Pentagon spokesman Bryan Whitman said the newspaper had shown "an inability to get the facts right."

White House Press Secretary Robert Gibbs also dismissed the report.

"I want to speak generally about some reports I've witnessed over the past few years in the British media. And in some ways, I'm surprised it filtered down," Gibbs said. "Let's just say if I wanted to look up -- if I wanted to read a writeup today of how Manchester United fared last night in the Champion's League cup, I might open up a British newspaper. If I was looking for something that bordered on truthful news, I'm not entirely sure it'd be in the first pack of clips I'd pick up."

* * * * *

LONDON (AP) -- A former U.S. general said graphic images of rape and torture are among the photos of Iraqi prisoner abuse that President Obama's administration does not want released.

Retired Major Gen. Antonio Taguba, who oversaw the U.S. investigation into the abuses at Abu Ghraib prison, told Britain's Daily Telegraph in an article published Wednesday that he agreed with Obama's decision not to release the pictures.

"I am not sure what purpose their release would serve other than a legal one and the consequence would be to imperil our troops, the only protectors of our foreign policy, when we most need them," Taguba was quoted by the Daily Telegraph. "The mere description of these pictures is horrendous enough, take my word for it."

Two Obama administration officials didn't immediately respond to e-mail requests for comment Wednesday night.

Story continues below

The prisoner abuse scandal at Abu Ghraib exploded after photos taken by soldiers appeared in 2004.

According to the Telegraph, the new photos depicted much more serious abuses than previously documented.

One photo reportedly showed an American soldier apparently raping a female prisoner and another was said to show a male translator raping a male detainee, the Telegraph reported.

It was not immediately clear from the report who had seen the photos or how they might have been obtained.

The Telegraph said the photos relate to 400 cases of alleged abuse between 2001 and 2005 at Abu Ghraib and six other prisons.

The newspaper said the images in the photos were backed up by statements from Taguba's report into prisoner abuses at Abu Ghraib obtained under the U.S. Freedom of Information Act.

en wij die dachten dat de Amerikanen daar onze vrijheid en onze westerse waarden aan het verdedigen waren ....maar gelukkig blijkt het allemaal vals te zijn. Oef, daar zijn we dan ook maar mooi aan ontsnapt en voor wie niet helemaal overtuigd zou zijn, bel gerust naar Bruhhe en vraag het aan Landuyt!

Pentagon denies report Iraq prison photos show rape

Thu May 28, 2009 2:59pm E

WASHINGTON (Reuters) - The Pentagon on Thursday denied a British newspaper report that photographs of Iraqi prisoner abuse, whose release U.S. President Barack Obama wants to block, include images of apparent rape and sexual abuse.

Pentagon spokesman Bryan Whitman said the Daily Telegraph newspaper had shown "an inability to get the facts right".

"That news organization has completely mischaracterized the images," Whitman told reporters. "None of the photos in question depict the images that are described in that article."

Thursday's Telegraph quoted retired U.S. Army Major General Antonio Taguba, who conducted a 2004 investigation into abuse at Iraq's Abu Ghraib prison, as saying the pictures showed "torture, abuse, rape and every indecency."

The newspaper said at least one picture showed an American soldier apparently raping a female prisoner while another is said to show a male translator raping a male detainee.

Others were said to depict sexual assaults with objects including a truncheon, wire and a phosphorescent tube.

In an interview with the New Yorker magazine published in 2007, Taguba was quoted as saying that he saw a video of a male American soldier in uniform sodomizing a female detainee.

Photographs of abuse at the jail outside Baghdad that were published in 2004 damaged the image of the United States as it fought an escalating war against insurgents in Iraq that caused deep resentment throughout the Muslim world.

Whitman said he did not know if the Telegraph had quoted Taguba accurately. But he said he was not aware that any such photographs had been uncovered as part of the investigation into Abu Ghraib or abuses at other prisons.


He said the Telegraph also wrongly reported earlier this month that some of the images whose release Obama is trying to block had previously been aired on Australian television.

"I would caution you whenever you see a subsequent story on photos in this particular publication," he told reporters. "They now have, at least on two occasions, demonstrated an inability to get the facts right."

Taguba, who retired in January 2007, included allegations of rape and sexual abuse in his report.

Earlier this month, the Obama administration reversed course and decided it would fight the release of the photographs, which the American Civil Liberties Union is seeking to obtain through legal action.

In April, the administration said it would comply with a court order to release the pictures. But Obama changed course after military commanders warned of a backlash in Iraq and Afghanistan that could add to the danger facing U.S. troops.

Taguba was quoted in the Telegraph as saying he supported Obama's decision not to release the pictures.

Wij denken dat er op de foto's enkel te zien is hoe Amerikaanse soldaten aan gevangen Irakezen trachten uit te leggen hoe België er zal uitzien na de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Dat is meteen de reden waarom Engelse kranten spreken van verkrachtingen enz...ze wreken zich nog steeds omdat het onze Leopold Stanley liet de Congo ontdekken.

28-05-2009 om 22:54 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. gans Guantanamo overgebracht naar Merksplas
Ha, beste lezertjes we hebben weer een geweldig gespreksonderwerp in Belgistan. Neen, deze keer geen communautair gezwets maar een fundamenteel debat over het al of niet opnemen van gevangenen uit Guantanamo. Is dat nu geen origineel onderwerp beste vriendjes en vriendinnen?
Goed, we schetsen even het probleem:

We beginnen bij het bezoek van madam Hillary :

en jullie krijgen er meteen een paar interessante commentaren bovenop :

Clinton tevreden over Guantanamo-voorstel

22/05/2009 19:15

Als de Amerikaanse terreurgevangenis Guantanamo Bay gesloten wordt, is de Belgische regering volgens minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD) bereid om te bekijken of een aantal vrijgelaten gevangenen naar ons land kunnen komen.

De Gucht heeft dat voorstel vrijdag in Washington gedaan aan de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. Zij is blij met het voorstel.

Clinton zei na het gesprek met haar Belgische ambtgenoot dat ze erkentelijk is voor de hulp die België en andere landen willen bieden als president Barack Obama overgaat tot een sluiting van Guantanamo. Ze zei dat een en ander zeker zal besproken worden.

'Twee of drie gevangenen'

De Gucht zei na afloop van zijn onderhoud met Clinton dat België bereid is twee of drie gedetineerden op te vangen.

Volgens de minister is het evenwel niet de bedoeling dat België onbehoorlijke risico's zou nemen. 'De haalbaarheid moet zeker worden geëvalueerd.'

In een mededeling benadrukte De Gucht vrijdagavond dat zijn voorstel betrekking heeft op mensen die momenteel in Guantanamo vastgehouden worden, maar van wie op basis van hun dossier blijkt dat ze vrijgelaten moeten worden.

Gerepatrieerd naar hun eigen land kunnen ze volgens De Gucht niet omdat ze daar gemarteld en misschien zelfs gedood dreigen te worden.

In het detentiekamp op Guantanamo verblijven er volgens Amerikaanse cijfers momenteel nog 240 gedetineerden.

President Obama wil Guantanamo nog dit jaar sluiten, maar stuit op een njet van het het Congres om daar 80 miljoen dollar voor vrij te maken. Zowel Democraten als Republikeinen vragen zich af wat er met de terreurverdachten gaat gebeuren.

'We zijn bereid ernstig te bekijken of wij enkele van deze gevangenen kunnen opvangen in België, en dat appreciëren de Amerikanen ook', zegt De Gucht.

Het gaat in ieder geval om een beperkt aantal gevangen en er gelden voorwaarden. 'Het gaat om het principe', aldus de minister.

'In Europa gaat het er ook om in welke mate die mensen zich vrij kunnen bewegen, want anders ga je nooit weten hoeveel van die gevangenen zich op je grondgebied bevinden'.

Kritiek oppositie

Kamerlid Renaat Landuyt (SP.A) heeft het voorstel van De Gucht al meteen afgedaan als 'gênante grootspraak'. "We kampen zelf met overbevolking in onze gevangenissen. En vele veroordeelden geraken niet eens opgesloten bij gebrek aan plaats", zegt Landuyt.

"Ik kan niet begrijpen dat De Gucht dit zou hebben overlegd met zijn collega's in de regering, voor zover die nog bestaat. Hij moet dringend eens met zijn collega van Justitie praten", aldus Landuyt.

Ook andere oppositiepartijen hebben bedenkingen. Groen! vindt een vraag om Guantanamo-gevangenen op te nemen het overwegen waard, maar wil dat er eerst duidelijkheid wordt verschaft over hoeveel gevangenen het gaat en over hoe en waar die opgevangen en berecht worden.

De N-VA noemt het voorstel van De Gucht ondoordacht en niet uitvoerbaar. Volgens de partij is het onduidelijk of de betrokken personen vrijgelaten zijn dan wel verder gevangen blijven.

'Als de gevangenen vrijgelaten zijn: op welke grond gaat De Gucht ze dan verplichten om hier te verblijven en hun bewegingsvrijheid beperken, terwijl ze formeel althans uiterst gevaarlijk zijn?'

'Als het de bedoeling is er hier enkelen in de gevangenis op te sluiten, kan dat niet zomaar. Welke rechtsgrond zal de Belgische staat daarvoor inroepen als ze nog niet veroordeeld zijn?'

'Maar ook als ze door een Amerikaanse uitzonderingsrechtbank veroordeeld zijn, zal de wettigheid van de veroordeling moeten onderzocht worden', aldus Geert Bourgeois en Els De Rammelaere.

Volgens het Vlaams Belang is België nauwelijks in staat om Guantanamo gevangenen op te vangen. De partij meent ook dat het geen zin heeft om de veiligheid van het land in gevaar te brengen om de Amerikaanse president ter wille te zijn.

Premier wil concrete informatie

Premier Herman Van Rompuy (CD&V) stapt niet zomaar mee in het scenario. Hij liet vrijdag voor het gesprek van De Gucht met Clinton weten dat hij eerst meer concrete informatie wil vooraleer ons land kan overgaan tot de opvang van Guantanamo-gevangenen.

Van Rompuy wil weten over wie het gaat en wat de voorwaarden zijn. Eens die gegevens in zijn bezit is de premier bereid de zaak in de schoot van de regering te bespreken.

buiten het feit dat Belgistan nu niet meteen een goed voorbeeld is op het vlak van gevangenisproblematiek en hierover hebben we hier reeds meermaals uitgebreide bijdragen gepubliceerd, moet het ons weer eens van het hart dat een bepaalde partij met haar standpunt wel erg ovalt. Over wie kunnen we het dan hebben? Inderdaad, beste lezertjes onze sossen, hier waardig vertegenwoordigd door kd Landuyt, de specialist in onverstaanbare dialecten gesproken in de wateringen tussen Brugge en Sijsele.

We gaan wat dieper in op de sterk onderbouwde standpunten van onze linke kameraden (de "s" in links laten we even achterwege) want er zit een vorm van continuïteit achter die we niet meteen kunnen thuis brengen. Dat zal aan onze al te cartesiaanse geest liggen, vrezen we.

We beginnen met een artikel van een tijdje geleden toen de konijnen nog konden spreken en de sossen tegen Guantanamo mochten fulmineren wat we volledig kunnen onderschrijven.

War on terror alibi voor grove mensenrechtenschendingen
11/01/2008 -Sommige landen misbruiken de ‘war on terror’ om de mensenrechten met de voeten te treden. Vlaams sp.a-parlementslid Kurt De Loor voelde hierover minister Bourgeois aan de tand.

Op 11 januari 2008 is het zes jaar geleden dat de eerste terreurverdachte werd overgebracht naar het detentiecentrum op Guantanamo Bay in Cuba. Guantanamo groeide inmiddels uit tot het symbool van mensenrechtenschendingen sinds 11 september 2001.

Kurt De Loor: “Daders van terreurdaden moeten worden opgespoord en vervolgd. Maar de strijd tegen het terrorisme mag geen grotere bedreiging vormen dan het terrorisme zelf. De zogenaamde ‘war on terror’ leidt tot een erosie van de mensenrechten. Sommige staten hanteren praktijken die het internationaal recht al lang verbiedt en ze rechtvaardigden deze in naam van de nationale veiligheid. Dit terwijl respect voor de mensenrechten juist een van de belangrijkste wapens is in de strijd tegen het terrorisme.”

Kurt De Loor vroeg minister Bourgeois daarom op welke manier hij landen die mensenrechten schenden op hun verantwoordelijk wijst. En of hij bereid is om het naleven van de mensenrechten als conditio sine qua non te zien voor verdere betrekkingen en samenwerking met andere staten. De Loor dringt erop aan dat Bourgeois de wantoestanden op Guantanamo bij zijn Amerikaanse gesprekspartners aankaart en pleit voor een onmiddellijke sluiting van het detentiecentrum.

Op de marinebasis in Guantanamo houden de VS nu al jaren honderden gevangenen vast zonder aanklacht of enige vorm van proces. In 2006 concludeerden vijf VN-deskundigen dat de behandeling van gedetineerden, waaronder eenzame opsluiting, buitensporig geweld en de wrede manier waarop mensen tijdens een hongerstaking onder dwang gevoed worden, neerkomt op marteling en dat het kamp moet gesloten worden. Ook Amnesty International heeft al herhaaldelijk opgeroepen tot de sluiting van het kamp en organiseert vandaag een protestmars in Brussel, in aanwezigheid van Op 11 januari 2008 is het zes jaar geleden dat de eerste terreurverdachte werd overgebracht naar het detentiecentrum op Guantanamo Bay in Cuba. Guantanamo groeide inmiddels uit tot het symbool van mensenrechtenschendingen sinds 11 september 2001.

Kurt De Loor: “Daders van terreurdaden moeten worden opgespoord en vervolgd. Maar de strijd tegen het terrorisme mag geen grotere bedreiging vormen dan het terrorisme zelf. De zogenaamde ‘war on terror’ leidt tot een erosie van de mensenrechten. Sommige staten hanteren praktijken die het internationaal recht al lang verbiedt en ze rechtvaardigden deze in naam van de nationale veiligheid. Dit terwijl respect voor de mensenrechten juist een van de belangrijkste wapens is in de strijd tegen het terrorisme.”

Kurt De Loor vroeg minister Bourgeois daarom op welke manier hij landen die mensenrechten schenden op hun verantwoordelijk wijst. En of hij bereid is om het naleven van de mensenrechten als conditio sine qua non te zien voor verdere betrekkingen en samenwerking met andere staten. De Loor dringt erop aan dat Bourgeois de wantoestanden op Guantanamo bij zijn Amerikaanse gesprekspartners aankaart en pleit voor een onmiddellijke sluiting van het detentiecentrum.

Op de marinebasis in Guantanamo houden de VS nu al jaren honderden gevangenen vast zonder aanklacht of enige vorm van proces. In 2006 concludeerden vijf VN-deskundigen dat de behandeling van gedetineerden, waaronder eenzame opsluiting, buitensporig geweld en de wrede manier waarop mensen tijdens een hongerstaking onder dwang gevoed worden, neerkomt op marteling en dat het kamp moet gesloten worden. Ook Amnesty International heeft al herhaaldelijk opgeroepen tot de sluiting van het kamp en organiseert vandaag een protestmars in Brussel, in aanwezigheid van sp.a-parlementsleden.

Voila zie, dat is taal naar ons hart, beste lezertjes. Dus dachten we dat iedereen nu wel erg blij zou zijn dat zulke kampen definitief zouden dicht gaan en tja waarom zouden we dan ook geen handje toesteken om dat proces wat te versnellen. Het Amerikaans congres dat nog steeds gedomineerd wordt door Bushies, weigert immers de nodige sollen vrij te geven om de boel deftig op te kuisen....
Maar wat horen we nu plots uit de mond van Bruhheling Landuyt in naam van de sossen?

"Voorstel De Gucht over Guantanamo is gênante grootspraak"

Sp.a-Kamerlid Renaat Landuyt noemt het voorstel van minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht om vrijgelaten gevangenen van de Amerikaanse terreurgevangenis Guantanamo in ons land op te vangen "gênante grootspraak". "We kampen zelf met overbevolking in onze gevangenissen. En vele veroordeelden geraken niet eens opgesloten bij gebrek aan plaats", zegt Landuyt.

"Ik kan niet begrijpen dat minister De Gucht dit zou overlegd hebben met zijn collega's in de regering, voor zover die nog bestaat. De Gucht moet dringend eens met zijn collega van Justitie praten", zegt Landuyt.

"Internationale samenwerking moet je voorstellen met de mogelijkheden die je echt hebt. Wij hebben in België niet eens de mogelijkheden om de in ons land vervolgde en veroordeelde personen gevangen te houden. Wij zijn dus heel slecht geplaatst om aan te bieden gevangenen uit Guantanamo op te nemen", zegt de sp.a'er. (belga/ka)

Welwelwel, dat lijkt ons dus makkelijk. Roepen en tieren dat Guantanamo een groort schandaal is en dan plots "ja, maar we kunnen onze eigen gevangenen niet eens opvangen"...

En wat zegt De Gucht hierover?  We geven onze ollandse vrienden toch wel de niet onbelangrijke achtergrondinfo mee dat er op 7 juni naar de verkiezingsurnen moet worden gestapt en niet alleen om de Europese zitjes wat te vernieuwen maar ook onze Belgistaanse gewestregeringen...

Dus onmiddellijk het nodige tegenvuur van De Gucht :

Over cafépraat en mensenrechten

  • woensdag 27 mei 2009

  • Auteur:

WAAROM WIJ VRIJGELATENEN UIT GUANTANAMO MOETEN OPVANGEN — Karel De Gucht verdedigt zijn stelling dat België vrijgelaten gedetineerden uit Guantanamo moet opvangen. 'Want mensenrechten en veiligheid zijn te belangrijk om aan toogstrategen over te laten. Of aan politici wiens blik alleen op 7 juni gericht is.'

Uit de meest onverwachte hoeken kwam de kritiek, de afgelopen dagen, nadat ik geopperd had dat België enkele vrijgelaten gedetineerden uit de gevangenis van Guantanamo zou moeten opvangen. Te vroeg, vond Ivo Belet (CD&V): 'België moet niet het voortouw nemen.' Te zot voor woorden, vond Renaat Landuyt (SP.A): 'Een blaam voor België' zelfs. Toogstrategie, schreef deze krant: 'Dat de gewone man uitgerekend dezelfde week te horen kreeg dat België wegens plaatsgebrek 500 gevangenen naar Nederland moet sturen, klonk hem niet als een tegenspraak in de oren.' (DS 25 mei)

Vreemd, vind ik dat. Bij onze kritiek op Guantanamo Bay moesten we wél het voortouw nemen, vonden alle partijen. En bij de stemming van een resolutie in het Europees Parlement die identiek hetzelfde voorstelt als wat ik gezegd heb, gingen parlementsleden van alle partijen akkoord.

Blijkbaar is iedereen het eens over de principes - behalve dan zij die de caféversie van het Guantanamo-verhaal verkiezen boven het eigenlijke discussiepunt. Alleen wil blijkbaar niet iedereen die principes ook in de praktijk toepassen.

En iedereen was het erover eens dat Obama's sluiting van Guantanamo een cruciale stap was in het versterken van de transatlantische relaties die door zijn voorganger zo verzwakt waren, met de discussie rond Guantanamo als trieste dieptepunt. Alleen staat niet iedereen te springen om loyaal en moedig mee te werken aan Obama's intentie 'to clean up the mess'.

Maar liefst 16 recente resoluties, rapporten en verklaringen worden aangehaald in de inleiding van de Europese resolutie over wat er moet gebeuren nu president Obama de sluiting van Guantanamo Bay bevolen heeft. Het Europese Parlement en de Europese publieke opinie hebben de voorbije jaren veel, hevig en volkomen terecht geprotesteerd tegen de manier waarop de vorige Amerikaanse regering omgegaan is met opgepakte vermeende terroristen. In Guantanamo worden fundamentele mensenrechten geschonden, met name het recht op een eerlijk proces en het recht niet gemarteld of onwaardig behandeld te worden, wat de ten laste gelegde beschuldigingen of vermoedens ook mogen zijn.

Europa heeft de jongste maanden dan ook als uit één mond - zowel de regeringsleiders, ministers van Buitenlandse Zaken als de Europese parlementsleden - verklaard zijn verantwoordelijkheid te zullen nemen om de Amerikanen te ondersteunen bij het zoeken naar een aanvaardbare, veilige en menswaardige oplossing voor nà de sluiting.

'Ook België kan een belangrijke rol spelen in de sluiting van Guantanamo Bay', schrijft Amnesty International me in een brief, 'door humanitaire bescherming te verlenen aan gevangenen die onschuldig zijn, door de VS werden aangemerkt als vrij te laten, maar die niet kunnen terugkeren naar het eigen land, noch in de Verenigde Staten kunnen verblijven.' Ik had het niet beter kunnen formuleren.

Want daar gaat het dus over - humanitaire opvang van mensen die vrijgelaten worden - niettegenstaande de cafépraat over overvolle gevangenissen waarvan mensen als Belet en Landuyt weten dat het niet correct is.

De Obama-administratie heeft de resterende gevangenen, zo'n 240, nu in verschillende categorieën onderverdeeld. Een deel komt in aanmerking om voor Amerikaanse (eventueel militaire) rechtbanken gebracht te worden.

Voor een andere categorie gevangenen wordt nog gezocht naar an appropriate legal regime omdat ze noch berecht, noch vrijgelaten kunnen worden - The toughest issue we will face, aldus Obama in een toespraak vorige week.

Een vijftigtal, tenslotte, komt in aanmerking om vrijgelaten te worden omdat hen niks ten laste gelegd kan worden, wat niet betekent dat zij zomaar gerepatrieerd kunnen worden naar hun eigen land omdat ze ook daar vervolging, foltering of zelfs de dood riskeren.

Ik heb in Washington, en eerder al in de Europese ministerraad, gezegd dat België principieel bereid is daar in een Europese context een oplossing voor te zoeken, door de mogelijkheden te bekijken een paar van deze vrijgelaten gedetineerden op te vangen. Want wie mensenrechten proclameert, moet de daad bij het woord durven voegen. Ook als dat politiek niet eenvoudig is.

'You talk the talk, but do you walk the walk?' Dàt was de oproep aan de lidstaten die in de resolutie van het Europese Parlement vervat zat. Dat was dus waar parlementsleden van alle politieke groepen, inclusief de Europarlementsleden van SP.A, mee akkoord gegaan zijn toen ze de resolutie goedkeurden. (Eén kanttekening: Ivo Belet heeft zich bij deze stemming onthouden.)

Dat was uitdrukkelijk de vraag van de betrokken VN-rapporteurs die de VS en de internationale gemeenschap opriepen er gezamenlijk voor te zorgen dat ook na de sluiting van Guantanamo de vrijgelaten mensen niet terechtkwamen in weer nieuwe onaanvaardbare instellingen of in landen waar hun meest elementaire rechten geschonden zouden kunnen worden. Tussen die principiële stellingname en een uiteindelijke overeenkomst moet nog heel wat uitgeklaard worden, dat is wél juist.

Totnogtoe hebben wij geen duidelijke en concrete vraag van de Amerikanen gekregen over het aantal en de identiteit van eventueel in België op te nemen ex-gevangenen. Het spreekt voor zich dat een dergelijke beslissing alleen te nemen is als alle feiten over de betrokkenen bekend zijn, als er een Europees kader overeengekomen is voor de opvang van deze mensen en als daarover een consensus bestaat binnen de regering.

De voorbereidingen daarvan gebeuren dan ook in nauw overleg met de betrokken ministers. Zo hadden mijn diensten vorige week overleg met de Amerikaanse gezant voor Guantanamo, Dan Fried, waarbij ook mensen van Binnenlandse Zaken, Justitie en medewerkers van de eerste minister betrokken waren.

We zullen hierbij niet over één nacht ijs gaan. Want mensenrechten en veiligheid zijn inderdaad te belangrijk om aan toogstrategen over te laten. Of aan politici wiens blik alleen op 7 juni gericht is.

Karel De Gucht (Open VLD) is minister van Buitenlandse Zaken.

Wel beste lezertjes, we weten niet wat jullie hierover allemaal denken maar één ding lijkt ons toch duidelijk namelijk dat de sossewieten een weinig logisch standpunt (weer eens) hebben. Je kan immers niet roepen en tieren tegen iets en als je dan zelf iets moet doen om het probleem op te lossen rap weglopen....
Elk sos was in een niet zo ver verleden bereid om allerlei oorlogsmisdadigers voor Belgische rechtbanken te slepen en te veroordelen. De ene oortlogsmisdadiger was al wat populairder dan de andere maar kom. Dat zijn details. Nu plots kan men zelfs geen twee gevangenen naar hier halen die gemarteld werden om bekentenissen af te dwingen en die vaak onschuldig werden opgesloten. Hoe hypocriet kan men als linkse partij toch zijn? Tenslotte kan men bij twijfel over hun onschuld hen nog altijd in Merksplas opsluiten. Wedden dat ze na twee weken alles opbiechten en terug naar Guantanamo terug willen?

27-05-2009 om 23:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar de sauna met Van Brempt?
beste lezertjes, vermits we gisteren toch aan het neuzen waren in het durfplan van de SP-a waarover we het hier eerder ook al eventjes hebben gehad willen toch nog eens de aandacht vestigen op onze vaststelling dat er van socialisme bij onze sossen nauwelijks sprake is.
We geven toe dat er bij de SLP van ex-sumoworstelaar Geert Lambert evenmin veel links te bespeuren valt. uiterst links is dan weer in verspreide slagorde terug te vinden bij de Pvda+, LSP en CAP. Samen zijn deze drie goed voor amper 2% en toch vinden ze het absoluut nodig om apart op te komen. Kwestie van het grote gelijk niet te laten verwateren waarschijnlijk en dus totaal ongeloofwaardig. Punt uit. Rooie neuzen of geen rooie neuzen. Het circus bij uiterst links moet in niets onderdoen voor het circus bij de anderen. Zo denken wij tenminste maar jullie mogen met ons gerust van mening verschillen.
Goed, laten we terug ernstig worden en eens even stilstaan bij een onderzoek van de Katholieke Hogeschool Kempen over gezinsbudgetten :

Hoeveel geld heeft een gezin nodig om te leven?

  • donderdag 14 mei 2009
  • Bron: vrt, belga
  • Auteur: sdg

Welk budget heeft een gezin nodig om te kunnen leven? Met die vraag gingen onderzoekers van de Katholieke Hogeschool Kempen drie jaar geleden aan de slag, en ze berekenden een budget voor zestien gezinstypen.

Een absoluut minimum voor een alleenstaande is 980 euro per maand. Een koppel blijkt 32 procent meer nodig te hebben dan een alleenstaande, namelijk 1.296 euro. Bij een koppel met twee oudere kinderen (8 en 15 jaar) is dat 2152 euro. Dat is het minimum, zonder extra kosten.

Opvallend resultaat uit de studie is de hoge kost voor het opvoeden van kinderen, aldus de onderzoekers. De vergelijking van het standaardbudget tussen gezinnen met en zonder kinderen leert dat de noodzakelijke meerkost van een eerste kind kan oplopen van 259 euro tot 564 euro, afhankelijk van de leeftijd (van 2 tot 15 jaar) en de gezinssituatie (een- of tweeoudergezin). De kostprijs van een tweede kind ligt 20% à 30% lager dan die van een eerste kind.

Indien de budgetstandaard wordt vergeleken met het wettelijk minimum (leefloon en gewaarborgde kinderbijslag) dan situeert het wettelijk minimum zich voor alle gezinstypen ver beneden de budgetstandaard. Het wettelijk minimum voor een alleenstaande is 698 euro, dat is 30 procent minder dan het minimumbudget uit het onderzoek. Voor koppels met twee oudere kinderen is het verschil nog groter, daar bedraagt het leefloon 1235 euro, de helft lager dan nodig.

Tja, we zitten dus in Belgistan, zoals we het hier tot in den treure zullen herhalen, ver onder deze budgetten voor diegenen die moeten trachten rond te komen met minimumlonen en leeflonen...Natuurlijk creëert armoede ook werkgelegenheid. denk maar aan al die sociaal assistenten die zo begaan zijn met hun "klanten". We hebben dat trouwens nog vorige week nog aan de lijve mogen ondervinden in de Gemeente Jette. Op en tijd en uur op de afspraak maar wegens het feit dat de telefoon van de sociaal assistente steeds bezet was kon de receptioniste de madame sociale niet oproepen. Toen de bewuste madam uiteindelijk toch verscheen waren we een kwartier over tijd en moesten we een afspraak maken voor volgende week omdat de agenda volzet was en " we moesten maar zien dat we in het vervolg op tijd kwamen". Het vervolg vertel ik niet maar uiteindelijk is alles goed afgelopen. Misschien kwam het eerste contact wat moeilijk op gang omdat de tweede persoon een Mevrouw met hoofddoekje was en die hebben volgens onze eigen ervaring niet meteen recht op een "voorkeursbehandeling" en we drukken ons voorzichtig uit...
Maar goed dit even terzijde...lezen we nu in dat fameuse durfplan van de SP-a iets over deze te lage uitkeringen?
Jullie mogen het van ons gerust uitzoeken op onze lievelingssite met Frankske :

Maar doe het asjeblief zelf want wij zijn nu al pissig genoeg op dat rooie volkske bij de SP-a dat er voor ons niks meer bij kan of we springen Gennez & Co naar de keel...Want tenslotte waren er vooraleer de crisis toesloeg reeds 75 miljoen armen in Europa en wij horen de sossen alleen maar ruzie maken over toekomstige ministerpostjes ...

Gent - Sp.a-kopstuk Louis Tobback haalt uit naar partijgenoten die nu al openlijk hengelen naar een ministerportefeuille, zoals Freya Van den Bossche. "Lomp en dom", zei hij maandagmorgen op Radio 1 (VRT).

Louis Tobback. (foto: Belga)

Aftredend Vlaams minister-president Frank Vandenbroucke liet al verschillende keren blijken voort te willen besturen. Freya Van den Bossche en Patrick Janssens stelden dan weer dat hun provincie - Oost-Vlaanderen en Antwerpen - straks over een minister moeten beschikken. Volgens Janssens is dat voor Antwerpen best opnieuw Kathleen Van Brempt.
Eerder, en ook maandag in De Morgen, liet sp.a-voorzitster Caroline Gennez verstaan dat dit niet zo verstandig is. "De regering wordt pas na de verkiezingen gevormd en pas daarna worden de ministers aangeduid. Ik raad mijn partijgenoten aan om hard te werken en stemmen te halen, anders krijgen we een rechtse regering", dixit Gennez.
Tobback haalde veel scherper uit naar zijn collega-socialisten. "Het is niet onfatsoenlijk om ambities te hebben, maar ik ben voor het standpunt van Stevaert, die altijd zei: wie kandidaat is, zal het nooit worden".
Mocht het van de burgemeester van Leuven afhangen, zou Freya Van den Bossche geen minister mogen worden. "Dit is niet alleen een kwestie van fatsoen. Het is lomp van de mensen te zeggen: stem en dan word ik minister. Het is dom van dat te doen"./.

Dus ruzie maken welke provincie nu al dan niet een rooie minister moet leveren en hoeveel % denken die pipo's zoal te halen bij de verkiezingen ? Denken die omhooggevallen rooie bonobo's nu echt dat ze nog in een regering zullen mogen zitten?

Gelukkig is Van Bremt de rooie lijsttrekster voor Europa er ook nog met een duidelijke en flink uitgewerkte versie van een armoedeplan en leest u met ons mee :

7 juni: Kathleen Van Brempt (SP-a)

May 9th, 2009 by Redactie.

We hebben Kathleen Van Brempt in de studio; lijsttrekker EU-parlement voorSP-a , lijstduwer op de Antwerpse lijst en Vlaams minister Mobiliteit, Sociale Economie en Gelijke Kansen.

Deel 1: Mobiliteit/ Doel
Deel 2: de achteruitgang van de sociaaldemocratie
Deel3: sociaal beleid (in Europa en Belgie)
Deel 4: Turkije, hoe democratisch is Europa en Verhofstadt

Deel 1: Mobiliteit / Doel
Kathleen Van Brempt geeft een repliek op de kritiek die Annick De Ridder (VLD) vorige week gaf in onze uitzending.”Vlaanderen heeft het dichtste wegennet van de EU. We willen de mensen alternatieven geven met openbaar vervoer. Heel bizar dat VLD de aanleg van een tramlijn in Mechelen niet steunt.”
“ Er is wel degelijk een duidelijke stijging van het aantal pasagiers van De Lijn. Maar het klopt dat we nog niet de omslag verwezenlijkt hebben voor woon-werk verkeer. Maar we hebben wel de stijging van de mobiliteit opgevangen met openbaar vervoer: in Holland is het aantal auto’s op de wegen de laatste jaren blijven stijgen, in Vlaanderen niet. “
“ Mijn beleid is niet aanbodgericht. Annick De Ridder zou er beter eens naar kijken, ik heb alleen vraaggericht gewerkt.”

Over Doel, waar de Vlaamse regering waarvan Kathleen Van Brempt deel van uitmaakt gewoon doorging met de afbraak (ondanks een eerder verleend woonrecht tot september 2009). De illegale afbraak werd 10 dagen geleden door de rechter verboden:
Kathleen Van Brempt zegt dat er verkeerde beslisingen genomen zijn in het verleden maar ontwijkt de verantwoordelijkheid van de regering waarvan ze deel uitmaakt en verwijst de zaak door naar de volgende legislatuur.
“De SP-a is geen grote voorstander van mega-projecten zoals het Saeftinghedok. Er moet eerst een consensus gevonden worden over wat er met het Saeftinghedok gebeurt vooraleer we verder gaan met afbreken“.

Deel 2: de achteruitgang van de sociaaldemocratie
“De socialisten hebben veel gedaan om het liberal beleid af te remmen maar zijn er ook een stuk in meegegaan en we brachten niet echt een alternatief. Nu doen we dat wel . We zijn de enige fractie in het Europees parlement die een herstelplan op tafel liggen heeft. Mijn bijdrage aan dat zogenaamde PES-manifesto ging over de Noordzeering. Dat is een groot plan om voor de noordzeekusten een band van windmolenparken aan te leggen die met elkaar verbonden zouden zijn. Men kan daarmee Europa tegen 2050 energie onafhankelijk maken. Dat is economisch ongelooflijk belangrijk ,maar bijna ogenblikkelijk vond VLD minister Ceysens het nodig om dat als onhaalbaar te bestempelen (zie ook Deel 4).”

Over de opkomst van het populisme: “Je moet van mij niet verwachten dat ik de weg op ga van LDD om stemmen te ronselen. Als we maar 13% halen bij de komende verkiezingen dan krijgen we niet alleen een rechtse coalitie, maar vooral een onbestuurbaar Vlaanderen. Ik kan mij niet inbeelden dat CD&V samen kan besturen met LDD. LDD is niet alleen rechts en populistisch, er scheelt toch ook iets mee. “

Deel 3: sociaal Europa en sociale politiek in Belgie
“We zijn voorstander van nationale sociale zekerheidssystemen; maar we willen ook een Europese richtlijn over een minumumloon. Dat moet geen bedrag in cijfer zijn (daarvoor verschilt de rijkdom en levensduurte van de lidstaten te veel) maar een percentage van het gemiddeld inkomen.”
“Europa heeft een leidersrol opgenomen in de strijd tegen de klimaatwijziging, maar om echt geloofwaardig te zijn moet ze hetzelfde doen in de strijd tegen de armoede.”
In verband met het werkloosheidsbeleid: “ik vind dat in principe een jonge gast moet werken als hij van school komt en dat hij geen uitkering moet krijgen tot het einde van zijn dagen. Dat is het beste voor hem en ook de beste manier om solidariteit te organiseren. Maar er zijn jongeren die niet in staat zijn om werk te vinden als ze van school komen. Ook een alleenstaande moeder moet je niet dwingen om een job aan te nemen waardoor ze amper meer verdient en haar kinderen bijna niet ziet. Voor hen moet je een kansenbeleid voeren. En dat doen we door bijvoorbeeld kinderopvang (bijna) kostenloos te maken.”.
“Er waren wrijvingen tussen SP-a en de vakbonden na het afsluiten van het generatiepakt, maar nu zijn de plooien gladgestreken.”

Deel 4: Turkije, democratisch gehalte van de Europese instellingen en Verhofstadt
“In verband met Turkije zeg ik ‘ja, maar’. In principe ben ik voor maar er moet nog aan een aantal voorwaarden voldaan worden. Het landbouwbeleid kan geen reden zijn om Turkije toegang te weigeren, het Europees landbouwbeleid is de afgelopen 10 jaar veel verbeterd. Het feit dat Turkije aan de rand van Europa ligt en bijvoorbeeld grenst aan Irak is wel een valabel argument.”

“Europa is absoluut niet ondemocratisch. Er is geen democratischer parlement in Europa dan het Europees. Maar het is bizar om te zien dat, hoe machtiger het Europees parlement wordt, hoe minder mensen gaan stemmen bij de Europese verkiezingen. “

“Wat Verhofstadt zegt over de investringen die in Europa moeten gebeuren zeggen wij al lang. Maar hij zegt niet genoeg: Hij zegt niets over armoede, niets over sociale zekerheid.”
“Verhofstadt is misschien wel geloofwaardig. maar de VLD is dat absoluut niet. Als ik zeg dat er moet geinvesteerd worden in de Noordzeering dan zegt Patricia Ceysens, mijn VLD -collega in de Vlaamse regering, onmidellijk dat Van Brempt zot is en dat het plan niet realistisch is.” “
Het is wel realistisch, ik zeg het al lang en Guy Verhofstadt zegt het nu ook.”

Voilà, Verhofstad zegt dus niets over armoede...Van Brempt spreekt inderdaad het woord vaak uit maar daarmee is volgens on dan ook aales gezegd want hoe men dat gaat aanpakken dat vinden we nergens ....en de enige zeer sexistische commentaar die we daar op kunnen geven is dat we liever met Tobback alleen in de sauna zouden zitten dan met Van Brempt. Ons schijnt het vrij duidelijk dat de tijd met hem sneller zal lijken te gaan dan met Van Brempt.

26-05-2009 om 23:29 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rerum novarum van Kamiel en Achiel
Klik op de afbeelding om de link te volgen Als geboren en getogen tsjeven hebben we natuurlijk een uitgebreid vakantiepakket genomen in de Duinse polders. We zijn spijtig genoeg rood verbrand en blarentrekkend terug naar onze vertrouwde heimat teruggekeerd. We vermoeden dat de rooien toch wel een voetje voor hebben bij de weergoden. Als het niet regent met Rerum novarum, de hoogdag van de tsjevelijke sociale contrareformatie laat ons maar stellen, dan brandt de zon zo hard dat zelfs ingestreken met liters wijwater we toch heel erg rood worden...
Maar zulke achterhaalde taal moeten we maar best niet te lang gebruiken. tenslotte leven we in het tijdperk van het einde der ideologieën en houden we gewoon onze bek uit respect voor andermans gedachtegoed!
We hebben het ondertussen toch over de rooie rakkers en dat komt ons mooi uit want blijkbaar zit de ons zo geliefde SP-a weer eens met een probleempje. We consulteren even de formidabele "website voor syndicalisten" die we hierbij wensen te overstelpen met lofbetuigingen die een Noord-Koreaanse president zouden doen groen zien van pure nijd. En wat lezen we daar op : ?

Fout bij Doe De Stemtest? Snelle rechtzetting verwacht van SP.a-top PDF Afdrukken E-mail
zondag 24 mei 2009
 Vonk schrijft:"Ik was verrast" vertelde een BBTK-secretaris uit de regio Aalst. Tijdens de Doe De Stemtest van de VRT vergeleek deze vakbondsmilitant zijn standpunten met deze van de SP.a.
Op de stelling 22 "Als De Lijn staakt, moet er een minimumdienst zijn" drukte hij natuurlijk op de Niet Akkoord toets. Toen vergeleek hij zijn standpunt met dat van de SP.a. Hier stond er dat de SP.a... akkoord is met deze stelling.
Verontwaardiging en ongeloof waren de reacties van de Aalsterse ABVV- en SP.a-militanten op het verkiezingsdebat in het Volkshuis. "Er zijn fouten in de stemtest van de VRT" kalmeerde Caroline Coopers, algemeen secretaris van het Vlaamse ABVV in het debat met Erik De Bruyn (SP.a Rood) en Sam Van De Putte (SP.a).
"Het ABVV heeft verschillende SP.a-parlementairen gecontacteerd, die allen uit de lucht vielen. Natuurlijk waren zij niet akkoord met die stelling." Toch kwam er nog steeds geen officieel tegenbericht van het bureau van de partij. De Doe De Stemtest is nochtans al weken in gebruik."

"De militanten drongen erop aan dat de SP.a onmiddellijk en vooral openlijk het vermeende standpunt in de Doe De Stemtest over de minimumdiensten tijdens stakingen bij de Lijn rechtzet. De Lijn staat in het vizier van de Vlaamse rechterzijde. Dirk Van Mechelen wil de openbare vervoermaatschappij verder uitverkopen aan de privé-sector. Tijdens de volgende legislatuur wil hij de verhouding openbare lijnen en verpachte lijnen - nu ongeveer 50/50 - ombuigen naar 75 procent voor de privé. De strijd voor een openbare vervoersmaatschappij wordt mogelijk een van de belangrijke krachtmetingen met de volgende Vlaamse regering. "

Bron: Vonk

Aiaiaiai dat ziet er weer niet al te best uit voor de sossen vooral niet als we dan op de zelfde site volgende bericht lezen eveneens met bronvermelding :

SP.A en de minimale dienstverlening PDF Afdrukken E-mail
zondag 24 mei 2009

 (Artikel De van 8 mei)
Door de staking van de socialistische vakbond bij De Lijn breekt de discussie over de minimale dienstverlening weer los. De verschillende politieke partijen zijn het nagenoeg allemaal eens en vinden zo'n minimale dienstverlening nodig.
Alleen Groen! gaat niet akkoord.
"Mobiliteit is ook basisrecht"
Vlaams Belang: Er is een recht op staken, maar als overheidsbedrijf heeft De Lijn ook verplichtingen naar de belastingbetaler. De economische schade van stakingen moet haar grenzen kennen.

CD&V: Op voorwaarde dat dat logistiek haalbaar is, op een veilige manier.

Open VLD: Mobiliteit is een basisrecht. Reizigers en pendelaars mogen niet gegijzeld worden. De minimale dienstverlening bestaat in buurlanden en bewijst dat een gegarandeerde dienstverlening kan zonder het stakingsrecht uit te hollen.

SP.A: Staken is en blijft een recht, maar je kunt de busgebruiker niet zomaar aan zijn lot overlaten. Een minimale dienstverlening kan nuttig zijn, maar kent ook veel beperkingen in de praktijk. Wat echt telt zijn goede afspraken met de vakbonden over stakingsaanzeggingen. Wilde stakingen zijn absoluut te vermijden.

N-VA: Het recht op staken is voor de N-VA een fundamenteel grondrecht. Dat wil echter niet zeggen dat dit recht onbeperkt is. De N-VA pleit voor een pragmatische invulling van een minimale dienstverlening in overleg met de sociale partners. Bovendien moet er eerst een ernstige bemiddelingspoging ondernomen worden vooraleer men tot een staking overgaat.

SLP: Het stakingsrecht erkennen we en daar raken we niet aan. Iedereen heeft ook recht op mobiliteit. Die twee moeten we verzoenen met creatieve oplossingen zoals betaalstakingen. Zo ontzeg je het stakingsrecht, noch het recht op mobiliteit.

Lijst Dedecker: De minimale dienstverlening in vitale openbare sectoren moet steeds voorzien worden.
"Kiezen voor andere vormen"
Groen!: We willen het stakingsrecht niet beperken - maar we vragen het personeel van de Lijn wel om te kiezen voor andere actievormen, waarmee ze de reizigers niet treffen (bv. een betaalstaking"


Beste lezertjes, wij vallen dus van ons stoeltje van opperste verbazing want als dit het officiële standpunt is van de Gennezpartij dan is dit wel een bocht van 180 graden....en dan heeft de Vonk, waarvoor we verder weinig sympathie koesteren wegens veel oudbollig links gezever waarover we ooit wel eens een boompje willen opzetten, deze keer een punt.
We gaan even diep in het verleden delven. Wel in een zeer onverdachte bron vermits we onze graafwerken aanvatten bij de blauwen van Open-Vld en meer bepaald bij de blauwe babe, Hilde Vautmans, een schoon madam zoals ze hier in het hol van Pluto wel eens durven beweren:

Geen minimumdienst bij trein en bus tijdens staking

Het Laatste Nieuws - 2006-01-26

BRUSSEL Treinen, trams en bussen moeten ook tijdens een staking een soort minimumdienstverlening aanbieden, net zoals ziekenhuizen dat doen. Dat vinden VLD-kamerleden Guido De Padt, Bart Tommelein en Hilde Vautmans. Ze hadden daarover een resolutie ingediend in de Kamer, maar de tekst werd gisteren weggestemd door CD&V en SP.A-Spirit. Het Vlaams Belang onthield zich. Alleen de VLD en de Franstalige liberalen van de MR stemden voor de minimum dienstverlening. Binnenkort moet ook de voltallige Kamer over het voorstel stemmen. «De NMBS is een openbare dienst die met belastinggeld betaald wordt», zegt Guido De Padt. «Een minimumdienst is dan toch niet te veel gevraagd.» (PGL)

Voilà, dat was januari 2006 ...zou er ondertussen wat veranderd zijn bij de sossewieten van Gennez?

De officiêle site van de soskes brengt geen soelaas in onze verwarde geest maar misschien vinden jullie wel een antwoord en zoeken wij gewoon verkeerd :
alle ar
Wij vonden alleen een mooie slagzin waarmee de SP-a waarschijnlijk alle mensen met armoedeproblemen, en dat zijn er intussen toch al wat, meteen de gordijnen zullen injagen. Wij citeren even :

Waar sp.a voor staat

“Wij zijn de partij van gewone dromen van de mensen, een deftige job, een eigen huis, tijd voor je familie, en af en toe op reis.”
Caroline Gennez - woe 13 mei 2009

Wij noemen dit een mooi voorbeeld van "hoe ver sta ik als voorzitter van de sossen van de dagelijkse realiteit"....een eigen huis en toe op reis ...welwelwel, de Kilimanjaro beklimmen, beste genneeke, daar droomt elke gepensioneerde van die moet rondkomen met zijn riant staatspensioen, diepzeeduiken in de Caraïben voor de mensen op de voedselbank....

Maar intussen weten we nog niks van die mininimumdienstverlening...

even surfen naar Caroline Gennez herself en daar vonden we deze parel die echter niks met ons minimumprobleem te maken heeft

Van zorguren & softReturn tot Mega Mindy

Elk podium heeft zijn discours en de ervaren politicus wisselt van woordenschat met elk nieuw publiek. Hoe ver die podia uiteen kunnen liggen, bleek deze week in het spoor van Caroline Gennez. Van een debat voor het ACW naar de woonkamer vol Turkse vrouwen, de persoonlijke taalstrijd van de politicus op campagne.

Dinsdagavond, Brussel. In de Aeropolis, hoofdkwartier van de christelijke arbeidersbeweging, verzamelen een tweehonderd ACW'ers voor een debat onder kopstukken van de klassieke partijen. In wisselende panels van drie, de CD&V'er van dienst telkens mooi in het midden, wordt over de eisen van het ACW gediscussieerd. Dit is een publiek van specialisten: ze kennen de decreten van naam en voorgeschiedenis en ze weten ook perfect welke onderdelen hen niet aanstaan. Hier mag je al eens een woord gebruiken dat in een dertien-seconden-quote in het journaal als een communicatieve doodzonde gezien wordt.

Gennez is zo goed als de enige spreker die geen Vlaams minister is of geweest is. Dat blijkt een probleem. Gennez beheerst het cijfergedreven lingo dat de Vlaamse bestuurders bezigen, niet volledig. Bovendien richt CD&V-minister Veerle Heeren al haar pijlen op de sp.a-voorzitster. Liberaal Guy Vanhengel negeert ze straal en dat heeft zijn reden: zelfs als die opmerkt dat de verpleegsters beter betaald moeten worden, krijgt hij bij dit publiek de handen niet op elkaar. De politieke concurrent van Heeren staat links en Gennez zal het geweten hebben.

Gennez is niet de politica die dan een versnelling hoger schakelt. Heeren bijt, Gennez lacht even. Heeren bijt nog eens en Gennez schudt het hoofd. Achteraf zegt ze dat Heeren onzin aan het verkopen was. Dat punt maakte ze echter niet in het debat. En ze lijkt ook niet van plan zich daar veel van aan te trekken. Ondergetekende was de enige journalist in de zaal en potentiële kiezers zaten er ook al niet. Maar toch, Vanhengel weet de zaal in de mate van het mogelijke te charmeren, Frank Vandenbroucke krijgt ze zelfs even aan het lachen, met de belofte dat hij een specifiek probleem "in vijf minuten kan regelen". Zij kunnen het, verloren strijd of niet, blijkbaar toch niet laten.

Kindergeld in Turkije
Woensdagavond, Antwerpen. Een twintigtal vrouwen van Turkse afkomst hebben zich in zetels en op stoelen genesteld om de voorzitster te horen en Antwerps kandidate Guler Turan. Met politiek is geen van hen echt bezig. En toch. Kinderopvang en de kleuterschool vinden ze belangrijk, onder meer om taalachterstand bij de kinderen te vermijden. Er wordt een boom opgezet over Mega Mindy (en dus Vlaamse tv-zenders in Turkse huiskamers) als belangrijk deel van de opvoeding - "Samson is helemaal out", zo blijkt. En zelfs de Turkse sociale zekerheid passeert de revue. "Kindergeld in Turkije? Had gij dat ooit gedacht?"

Dit podium, de hoek van de sofa midden tussen de jonge vrouwen, ligt Gennez stukken beter. Maar makkelijk is het ook hier niet. "Wat verwachten jullie van de politiek?" is een evidente vraag om het debat op gang te trekken. Ze komt razendsnel terug. "Wat kan de politiek ons bieden?" Vreemd genoeg begint Gennez dan over twee jaar federale immobiliteit en zelfs over "bevoegdheden die teveel verspreid zijn". Het durfplan van sp.a is ook al nooit ver weg, termen als "jobcreatie" vallen. Nochtans hebben de vrouwen zelf de toon perfect gezet: "Jobs, jobs, jobs", echoën ze de voorzitster in koor.

De setting maakt dat ze haar publiek toch bij zich houdt. Turan helpt ook bij de vertaling van politiek Nederlands naar het Nederlands van alledag. En, een opsteker, het duurt een hele tijd voor het hoofddoekenverbod en Patrick Janssens ter sprake komen. Het zit een paar dames hoog: "Hij laat ons, vrouwen, alleen betogen op de kaaien. We stonden daar tegen de vissen te roepen!" Er wordt gediscussieerd, het Frans en het Angelsaksisch samenlevingsmodel wordt vanavond voor het gemak het Antwerps (Janssens, zonder hoofddoek) en het Mechels (Gennez, met hoofddoek) model. En op het eind van de avond is de meest kritische onder de dames geëvolueerd van "Ge zult mij moeten overtuigen" naar "Gij hebt mijn stem, momenteel. Maar Janssens niet."

Een politicus zoekt permanent de juiste woorden, de juiste toon. Een toppoliticus vindt ze. Gennez zoekt nog en vindt soms.

yekyekyek krachtige taal, waarde lezertjes. En hoe zit dat nu met die hoofddoekjes...ja of neen? Wie is nu toppoliticus die de juiste woorden zoekt? Is de SP-a nu voor of tegen die halve bus of trein die moeten rijden als er gestaakt wordt?

Vele vragen en wij zijn intussen nog niet overtuigd om op die bonte bende te stemmen. Ook al stemt gans Vlaanderen voor LDD en zouden we heel graag een links alternatief vinden. Maar deze verzameling zogenaamde sossen...jawadde, Kamiel of Achiel moesten het weten...

25-05-2009 om 23:46 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zulma, de grote madam is niet meer!
ach, ach ach, weer vreselijk slecht nieuws! En het is niet eens een politiek schandaal waarover we het hier zullen hebben want dat doen de anderen wel. Wij hebben het over het schielijk overlijden van Zulma, de echtgenote en vooral zielsgenote van één van de grootste nog levende kunstenaars van Vlaanderen en heel wijde omgeving, Roger Raveel. We gaan d'r niet veel zelf over zeggen omdat we daar helemaal niet goed in zijn. Maar voor Zulma en voor Roger Raveel ruimen we hier graag wat plaats want dit "doodgewone" koppel verdient deze paar lijntjes ruimschoots al is dit blogje veel te klein voor het grote verdriet dat Roger Raveel overkomt.

di 19/05/2009 - 09:40

In Deinze is Zulma De Nijs, de echtgenote van kunstenaar Roger Raveel (87), overleden. Ze is 96 geworden. Vorig jaar vierde het onafscheidelijke koppel nog zijn diamanten bruiloft.

Voor de grote doorbraak van Raveel zorgde Zulma ervoor dat er brood op de plank kwam en dat haar man zich onbezorgd aan zijn kunst kon wijden.

"Ze stond vaak model voor zijn werk", zegt biograaf Carlos Alleene. "Die werken, onder meer "De kaartlegster" en "De strijkster" hangen in het Raveelmuseum in Machelen. Ze staat ook op portretten die bij Raveel thuis hangen."

Zulma De Nijs wordt zaterdag om 11 uur begraven in de kerk van haar geboorteplaats Machelen-aan-de-Leie.

Roger Raveel is een van de belangrijkste naoorlogse Belgische kunstenaars. Tot en met 13 juni loopt er in de Lokettenzaal van het Vlaams Parlement in Brussel een expo met zijn werk.

'Zulma was mijn grote madam'

  • woensdag 20 mei 2009

  • Auteur: Jo De Ruyck
Zulma, getekend door haar man Roger Raveel.archief Luc Levrau

Zulma, getekend door haar man Roger Raveel.archief Luc Levrau

MACHELEN - CLOSE-UP ROGER RAVEEL VERLIEST ZIJN VROUW EN MUZE Waar Roger Raveel ging, volgde Zulma. Maar de grote Vlaamse kunstenaar en zijn vrouw zullen nooit meer samen te zien zijn. Zulma De Nijs overleed zondagnamiddag op haar 96ste. Roger Raveel is een gebroken man.

Van onze redacteur

Roger Raveel ziet liever niet al te veel mensen deze dagen, maar hij wil wel even aan de telefoon komen. 'Om nog eens over Zulma te praten', fluistert hij met gebroken stem.

'We gaan een gedichtje van mezelf op het doodsprentje zetten', zegt hij. Waarop hij even in zijn pa-pieren rommelt en uiteindelijk zachtjes voorleest: 'Niet de status, niet de functies, noch de leeftijd bepalen de pijn van het verdwijnen'.

'Iedereen verdwijnt uiteindelijk', zucht Roger Raveel, die nog even in herinnering brengt dat hij en Zulma vorig jaar hun diamanten bruiloft van zestig jaar huwelijk vierden.

'Ik bewaar heerlijke herinneringen aan Zulma. De mooiste zijn beslist de reizen die we hebben gemaakt. We zijn samen ongeveer de wereld rondgereisd en naar alles keek Zulma met dezelfde bewondering. Ik herinner me nog de tocht die we samen met een lokale minister van Cultuur door Brazilië maakten. Maar of Zulma nu bij een minister, een ambas-sadeur of een museumdirecteur stond, ze bleef altijd zichzelf. Ze sprak gewoon haar dialect, bleef gewoon mens, een mooi mens. Ik heb haar verschillende keren gebruikt als model in mijn werk.'

Zondagavond kwam er in het ziekenhuis van Deinze een einde aan dat 'verschrikkelijke mooie leven', zoals Raveel zijn eigen kunstenaarschap en leven wel eens omschrijft.


'Zulma lag al een week of zes in Sint-Vincentius met een gebroken heup', legt hij uit.

'Ze was thuis gestruikeld. Ze had haar heup gebroken en ik heb geprobeerd haar op te tillen, maar dat was boven mijn macht, want ik hield er een maagbloeding aan over. Die noodlottige zondag hebben ze ons allebei naar het ziekenhuis gebracht.'

'Ik heb geluk gehad, ik moest maar acht dagen blijven. Zulma is nooit teruggekeerd. Eerst ging alles opperbest. De dokter zei dat ze een sterke vrouw was en dat de revalidatie verliep uitstekend. Ze kon bijna weer stappen toen ze inhet ziekenhuis een longontsteking kreeg. Tja, zoiets kan gebeuren.'

Raveel week nauwelijks een moment van Zulma's zijde terwijl ze in het ziekenhuis lag. Hij zat bij haar, smeerde haar boterhammen en sopte ze in de chocolademelk.

'We zagen het aankomen dat het niet goed ging. Ze voelde zelf ook haar einde naderen. Ze gaan me hier dood doen, Roger, zei ze. Ik was er niet bij toen ze overleed, maar enkele uren voordien heb ik toch nog goed afscheid van haar genomen.'


Roger Raveel herinnert zich nog goed hoe hij Zulma De Nijs kort na de oorlog, omstreeks 1946, leerde kennen. 'Ik was nog piepjong - Zulma was negen jaar ouder dan ik. Ze was een prima actrice en speelde toneel in Machelen. Daar, bij het toneel, hebben we elkaar leren kennen.'

'Zulma kwam ook uit Machelen en toen mijn moeder ziek was en op sterven lag, heeft zij haar de hele tijd bijgestaan. In 1948 ben ikmet haar getrouwd. Ja, met de vrouw die alles voor mijn moeder had gedaan. Later zou ze trouwens ook mijn stervende vader bijstaan. Ook mij heeft ze altijd door dik en dun gesteund.'

In het begin, toen Raveel nog lang niet de bekende kunstenaar was die hij nu is, nam Zulma de drankwinkel van Raveels moeder over om de eindjes aan elkaar te knopen. Met een leverancier ruilde ze werkjes van haar echtgenoot om drank te kunnen inslaan voor de winkel.

'Zulma was een sterke vrouw. Ze heeft altijd voor me gezorgd, dankzij haar kon ik me aan mijn kunst wijden. Zonder haar was het nooit gelukt. Zulma had een grenzeloze bewondering voor me, voor haar was ik de grootste kunstenaar ter wereld.'

Wanneer we suggereren dat Zulma ook een grote madam was, krijgt hij een krop in zijn keel. 'Herman Balthazar (de voormalige gouverneur van Oost-Vlaanderen, red.) belde net op om zich te excuseren dat hij er zaterdag niet bij kan zijn op de begrafenis. Hij zei net hetzelfde: ze was een grote madam. Mijn grote madam.'

Hoe het nu verder moet? 'Ik heb gelukkig wel enkele mensen om me heen die goed voor me zullen zorgen, maar van Zulma moet ik zaterdag definitief afscheid nemen. Ik denk dat de kerk van Machelen te klein zal zijn. Veel mensen bewonderden niet alleen mij, maar ook Zulma.'

Zulma De Nijs wordt

zaterdag om 11 uur begraven

in Machelen-aan-de-Leie.

en we vonden nog een oud interview met Roger Raveel waarin zijn grote Zulma een voorname plaats kreeg :

Beroemd of niet, dood moet je toch''

Roger Raveel bouwde ooit een spiegelkarretje om de hemel te vervoeren. Als je zijn leven zou willen transporteren, dan weegt het drie kilo. Tenminste, als je het afweegt aan het gewicht van de biografie die journalist en schrijver Carlos Alleene over een van Vlaanderens grootste schilders heeft samengesteld. Een mooi verjaardagscadeau want precies vandaag wordt Raveel 85.

De mussen vallen uit de bomen van de hitte wanneer Roger Raveel het grote raam van zijn atelier in Machelen-aan-de-Leie voor ons openschuift. ,,Lastig weer'', zegt Raveel die er wat bleekjes bij loopt. Ook zijn vrouw Zulma, 93, is een beetje ,,gepakt door de warmte'' en blijft rusten op de sofa. In zijn atelier gaan we aan de werktafel zitten. Kwasten, een doos Caran d'Ache kleurpotloden en een dik boek over de Vlaamse Primitieven. Achter ons enkele onafgewerkte doeken. ,,Nee, ik werk niet alle dagen meer. Wanneer ik me goed voel en er zin in heb. En wanneer Zulma me gezelschap houdt. Ze zit zo graag bij me wanneer ik bezig ben.''

U heeft het wel vaker gezegd: het zal nog een hele tijd duren voor ze Raveel begrijpen. Is dat begrip er stilaan?

,,De mensen begrijpen me beter dan vroeger, maar vooral: ze waarderen nu mijn werk. Velen realiseren zich dat ik echt wel kan schilderen! Dat ik technisch net zo onderlegd ben als een Frans Hals. Maar belangrijker dan die techniek is dat ik erin ben geslaagd de nieuwe wijze van kijken en ervaren in beeld te brengen. We zijn de dingen anders gaan waarnemen onder invloed van de technische realisaties. Dat geldt niet alleen voor kunstenaars, ook voor de man in de straat. Radio en gsm hebben de kijk op onze wereld drastisch gewijzigd.''

(pauzeert even) ,,Mensen weten nu veel meer, hoewel we natuurlijk niet alles kunnen vatten met ons menselijk verstand. Neem nu de kosmos. Om te begrijpen wat er daarbuiten is, hebben we zelfs God moeten uitvinden.''

Als kind bent u veel ziek geweest, waardoor u niet naar school kon en veel tijd had om in uw eentje na te denken. Is daar dat aparte kijken begonnen?

,,Het heeft er altijd in gezeten, denk ik. Dat is ook mijn ongeluk geweest. Ik zag als kind mijn spiegelbeeld in een kuip vol water en ik was daar zo door gefascineerd dat ik er in ben getuimeld. Toen ben ik bijna verdronken en sindsdien sukkelde ik voortdurend met longontstekingen. Door weinig naar school te gaan, kon ik natuurlijk veel tekenen. De omstandigheden hebben geholpen, ook het feit dat mijn vader een beetje een uitvinder was en dat mijn moeder veel boeken las.''

Boeken op de index

U mocht boeken lezen die op de index stonden.

(gniffelend) ,,Ja, en daar kreeg ze behoorlijk wat kritiek voor. 'Och, hij is slim genoeg, ons Zeetje , hij mag dat lezen', antwoordde ze dan. Je moet maar geluk hebben dat je zo'n moeder hebt, hé. En mijn vader dan! Die heeft ooit een fiets voor me gemaakt zodat ik naar Deinze naar de academie kon.''

Heeft uw vermogen om dingen anders te zien u ook geholpen in uw persoonlijk leven, op pijnlijke momenten?

,,Dat zal wel, maar dat besef je niet. Ik heb vijf keer gedacht dat mijn laatste uur was geslagen. Enkele keren door een zware longontsteking en natuurlijk bij de beschieting van ons huis tijdens de oorlog. We zaten in onze kelder en mijn vader realiseerde zich dat we daar weg moesten. We zijn net op tijd gevlucht, in de korte tijd die de Duitsers nodig hadden om hun kanonnen te herladen. De volgende obus maakte ons huis gelijk met de grond. Ik heb daar de hel gezien. Huilen en tieren. Op mijn rug heb ik een man weggesleept wiens been er half af hing. Daarna is hij gestorven. Dat tekent een mens.''

Heeft u de dood leren relativeren?

,,Eigenlijk wel. Toen ik zwaar ziek was en de dokter me had opgegeven, vroeg de onderpastoor van Machelen me: 'Roger, ga je graag dood misschien?'. 'Nee', antwoordde ik, 'maar kun je dan kiezen?' Goh, misschien kun je dat wel. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat je met je geest bergen kunt verzetten.''

Is die geest van u ook niet een beetje koppig? Of, zoals uw vader zei: 'Met de mensen moet ge niet discussiëren, dat heeft geen zin. Ge moet uw eigen goesting doen'.

,,Hij zei dat wanneer iemand over iets praatte zonder kennis van zaken. Als ik me dan afvroeg waarom ons vader daar niets over zei, antwoordde hij: 'Ach jongen, de mensen kunnen toch maar het verstand gebruiken dat ze hebben?' Later, toen ze spottend 'Rubens' naar me riepen in het dorp of toen ik een hoek van een schilderij afsneed en ze me zot verklaarden, heb ik dat ook vaak gedacht: 'Ach gasten, toch heb ik gelijk'.''

Prachtige koffiekan

,,Ik had wel het geluk met Hugo Claus bevriend te zijn. Hij was een man met wie ik praten kon. We zaten op dezelfde golflengte.''

Ondanks Claus' affectie voor Cobra, een kunststroming waar u zich tegen afzette.

,,Ik heb me niet tegen Cobra verzet. Ik kende Jorn, Corneille en Alechinsky, dat waren vrienden. Ik begreep waarom ze na de verschrikkingen van de oorlog de oude cultuur de rug toe keerden en teruggrepen naar het pure van kindertekeningen en werkjes van gekken. Maar voor mij was dat niet de oplossing. Het was pretentieus, maar ik vond Cobra gewoon ouderwets.''

,,Ik voelde veel meer voor Fernand Léger en heel zijn mechanische wereld. Ik heb hem ontdekt toen mijn Nieuwe Visie al was gevormd, maar hij was een steun. Ik herinner me nog dat ik in het jaar '43 met tram 4 naar de Academie reed en op de Nederkouter in Gent een winkel passeerde waar ze moderne koffiekannen verkochten die blonken als een spiegel. In de Academie noemden ze dat kitsch. Ik vond dat prachtig en ik plaatste er zo eentje in een schilderij. Hetzelfde voor bierglazen, ook die vonden mijn leraars kitsch. Ik vergeleek zo'n cafébierglas met een Griekse vaas en ze verklaarden me alweer zot.''

U kunt goed opschieten met Hugo Claus, maar tegelijk zijn jullie zeer verschillende p ersoonlijkheden. U bent een rustige natuur, maar was Hugo niet de man die vond dat u naar Amerika moest?

,,Dat ik nooit uit Machelen ben weggegaan, had ook te maken met de omstandigheden. Mijn vader woonde bij ons. We konden die man toch niet zomaar alleen laten? Bovendien was er mijn wankele gezondheid en Zulma had haar likeurwinkeltje.''

(denkt even na) ,,Toch was dat allemaal bijkomstig want ik blijf erbij dat je de kosmos kunt voelen in een vierkante meter. Of die in Machelen-aan-de-Leie ligt of in Amerika, dat maakt geen verschil.''

(blijft weer even stil) ,,Daarbij jong, ik had geen behoefte aan beroemdheid. Of je nu beroemd bent of niet, dood moet je toch.''

Maar in afwachting van die dood...

,,Ja, als je 't zo bekijkt, heb ik fouten gemaakt.''

Vindt u?

,,Ik heb New York links laten liggen en dat was nu eenmaal de stad die het mooie weer maakte als het op kunst aankwam. Daar had ik naartoe gemoeten. Allez , volgens Hugo toch.''

U heeft zich ook nooit aan een galerie gebonden, ook al kan zo'n galerie het werk van een artiest wereldwijd promoten.

,,Ik wilde mijn vrijheid bewaren. Ik heb financieel interessante voorstellen gekregen, maar ik was koppig. Zo'n galerie promoot toch alleen maar het werk dat goed verkoopt. Er zijn kunstenaars die nooit zijn gegroeid tot wat ze hadden kunnen worden omdat ze zijn gaan voldoen aan de wensen van de galerie.''

Tijd om te eten

Op dat moment komt zijn vrouw het atelier binnen: ,,'t Is tijd om 't eten, Roger.'' Zulma gaat erbij zitten en we praten nog even door. Over Zulma die, behalve schilderen, zijn grote passie is.

,,Zulma voelde vaak aan waar ik als kunstenaar mee bezig was. Ik gaf haar eigenlijk nooit uitleg over mijn werk, ook al heeft ze het altijd heerlijk gevonden om te kijken terwijl ik bezig ben. (ondeugend kijkend) En om kritiek te geven natuurlijk!''


,,Zulma zou mijn werk nooit afbreken, maar ze reageert gewoon eerlijk van 'dat vind ik niet mooi' of 'daar versta ik niets van'. Maar meestal voegt ze er dan aan toe dat ik het allicht wel beter zal weten.''

Heeft u ooit werken gemaakt voor uw vrouw?

,,Ik heb nooit ingespeeld op wat Zulma eventueel mooi zou vinden. Wel heb ik ooit haar portret geschilderd, speciaal voor haar verjaardag. Ook van vrienden-kunstenaars kreeg ze wel eens werkje, zoals van Hugo. Iedereen die bij ons over de vloer kwam, waardeerde Zulma. Ik weet niet waarom...''

Zulma: ,,Zeg maar gewoon dat je me graag ziet.'' (waarop Roger liefdevol haar hand streelt) De biografie is genoemd naar een schilderij van u: Een verschrikkelijk mooi leven . Is dat het leven: verschrikking én schoonheid?

,,Om dat 'verschrikkelijk mooi' te begrijpen, moet je onze streektaal een beetje kennen. Wij zeggen ook dat iets 'wreed schoon' is en dat heeft dan niets met wreedheid te maken. 't Is een mooi woordspelletje maar inderdaad, het leven bestaat uit goede en slechte momenten. Vaak zitten die twee dicht bij elkaar.''

U bent jarig op 15 juli, dezelfde dag als Rembrandt. Net als u kende hij ook periodes waarin hij niet naar waarde werd geschat. Hoe zal men zich Raveel herinneren over 400 jaar?

,,Dat kan me niet zo veel schelen, ik ben dan toch allang dood. Ik denk dat ze dan pas zullen beseffen wat ik gedaan heb. Ze zullen dan zotte dingen doen met mijn werk, er zotte prijzen voor betalen. Maar zo is het nu eenmaal: vandaag onbegrepen, morgen populair.''

Zotte prijzen? Vindt u dat er voldoende wordt betaald voor uw schilderijen?

,,In vergelijking met andere kunstenaars zijn mijn werken erg goedkoop. Ik heb het al eens gezegd: ik ben de goedkoopste schilder ter wereld. (Een klein schilderij kost zowat 12.500 euro, maar verkopen doet Raveel nauwelijks nog, nvdr.) ''

U bent als jonge snaak op bezoek gegaan bij een hele dure schilder, James Ensor. Da's pas lef hebben!

,,Goh ja, ik was met Marcel Ysewijn (toen medestudent, later kunstenaar, nvdr) aan zee met vakantie. Dat was kort na de bevrijding in 1945. In Oostende hebben we toen gewoon bij Ensor aangebeld. Gustje, de knecht, kwam opendoen en we vertelden hem dat we graag eens wilden praten met Mijnheer Ensor. Waarop de man ons streng verbeterde: ' Meester Ensor!' Maar 's anderendaags wilde hij ons wel ontvangen. Een ontmoeting om nooit te vergeten. Hebben jullie de grote al gezien, vroeg hij. Toen liet hij ons De intocht van Christus te Brussel zien. Zijn meesterwerk! Maar we hebben ook veel gelachen. Ensor heeft het in zijn Oostends dialect zelfs over zijn moeilijke stoelgang gehad.''

Heeft iemand u ooit Meester genoemd?

,,Ja, dat gebeurt wel eens. Vooral op brieven staat er wel eens 'Meester Raveel'. Tja, nu ik die anekdote van Ensor heb verteld, zullen mensen natuurlijk denken: we zullen hem ook maar Meester noemen, zeker?''

,,Een verschrikkelijk mooi leven'' van Carlos Alleene, 720 blz., 2 boeken in een cassette, uitg. De Muyter, prijs: 125 euro. O.m. te koop in het Raveel Museum in Machelen-aan-de-Leie en via de uitgeverij: 09-386.11.24.

Jo DE RUYCK, foto's Pol DE WILDE

en voor diegenen die het werk van Roger Raveel willen bekijken :

20-05-2009 om 21:58 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kort en bondig : stem NIET op LDD
Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is eindelijk een mooie meidag en we zullen het ons dus vandaag niet al te moeilijk maken. Zeker niet wanneer we mertken dat anderen het al beter gedaan hebben dan wat wij zouden kunnen presteren op dit blogje. Wij zijn dus geen vriendjes van LDD. Hopelijk is dit voor alle bezoekers van ons blog al een tijdje overduidelijk. Ingeval dit nog niet zo zou zijn zullen we het dus deze keer nogmaals van ons dak schreeuwen : "LDD daar doen wij niet aan mee, die zit in onze portemonee!" Voilà. Maar omdat we in tegenstelling tot de partij van onze Oostendse brulkikker graag wat meer diepgang geven aan een debat willen we dit uitgesproken standpunt toch wel wat onderbouwen. In het verleden hebben we reeds een poging ondernomen om zijn programma te analyseren. Nu vonden we een andere bron die dat nog veel beter heeft gedaan namelijk het Vlaamse ABVV. Oei, de rooie vakbond horen we daar al krijsen. Inderdaad dus de rooie vakbond. En die rooien hebben een mooi werkstukje afgeleverd. Wij raden dus iedereen ten stelligste aan deze handige brochure te lezen en door te sturen naar elke potentiële LDD-kiezer of te kopiëren en uit te delen aan elke Vlaming die er zou over piekeren om zijn of haar stem op dat soort volk uit te brengen.
Vooral de minst bedeelden onder ons hebben er alle belang bij om deze brochure eens grondig te bekijken want zij zullen met LDD aan de macht, de rol krijgen van "Honoré Gepluimd" terwijl de boer Ganzendonckx hen vanuit hun 4x4 of citysuv's zullen uitlachen!
Jullie zijn gewaarschuwd!

19-05-2009 om 20:40 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelieve jullie zilverpapier te sparen voor De Morgen!
Klik op de afbeelding om de link te volgen Wij herinneren ons nog levendig de reddingsacties rond de linkse krant De Morgen. Zelfs zilverpapier zouden we d'r voor ingezameld hebben om Vlaanderen een linkse krant te kunnen geven. We hadden het avontuur meegemaakt rond het ter ziele gegane tijdschrift Vrijdag, De Nieuwe is ook al een paar eeuwen monddood gemaakt. Johan Anthierens zaliger deed, waarschijnlijk tegen beter weten in, nog een paar leuke pogingen, volgens ons zelfs bijwijlen erg geslaagd, om eerst een tijdschriftje en later een soort omzendbrief te maken. Maar nu zijn we dus aan het definitieve einde gekomen van een lange doodsreutel van de zogenaamde linkse gazet die al lang niks links meer te vertellen had. Waar we ons vroeger zonder enige zweem van aarzeling een levercrisis aan chocoladerepen zouden hebben gevreten om aan het begeerde zilverpapier te geraken hadden we al een paar jaar doodgewoon een abonnement genomen op de eens zo gehate "De Standaard". De zelfde Standaard die we ooit hebben beschouwd als HET symbool van alles wat we zo graag verguisden...We deden het met een pijnscheutje in het hart maar De Morgen uitlezen was nog slechter voor ons hartje. Ondanks de naieve moed van waarschijnlijk de ganse redactieploeg zagen wij al een tijdje amper nog een verschil tussen Het Laatste Nieuws en De Morgen. Ja, er was nog wel een verschil, men trachtte het elitairder aan te pakken om de Janssensklonen te kunnen aanspreken aan de linkerzijde waarschijnlijk. Nu is dus de tijd gekomen om de eindafrekening in beste liberale traditie te presenteren aan diegenen die in de redactie Meneer Van Thillo of zijn zetbaasjes nog durven tegen te spreken. Hoie doe je dat? Dus ook bij een zogenaamde linkse gazet? Awel beste vrienden zoals een echte baas dat zou doen in zijn de grote smoelen d'r uit...ze moeten maar een café open houden als ze willen het laatste woord hebben die lastigaards...
We laten het jullie dus mee beleven :

De historiek :

op 3 december (let op het feit dat dit soort slecht nieuws bij voorkeur vlak voor de eindejaarsfeesten of voor de grote vakantie wordt aangekondigd volgens de pure liberale methode!) wordt dus de fameuse herstructurering aangekondigd met getallen maar nog niet nominatief. (Ook een veelgebruikte methode in de bedrijfswereld om de sfeer totaal te verzieken en er voor te zorgen dat er nog wat vertrekkers zijn die op eigen initiatief, en dus veel goedkoper, ophoepelen)

De Morgen ontslaat kwart personeel

  • woensdag 03 december 2008

  • Auteur: kdr/wdp
De Morgen ontslaat kwart personeel

De Morgen ontslaat kwart personeel


BRUSSEL - Bij de krant De Morgen worden 26 mensen ontslagen op de 97 werknemers. Op de redactie sneuvelen 16 plaatsen en bij andere ondersteunende diensten 10. Het gaat om een collectief ontslag.

Dat meldt hoofdredacteur Klaus Van Isacker. De Morgen is eigendom van de uitgeversgroep De Persgroep, die onder meer ook Het Laatste Nieuws en De Tijd uitgeeft. Er werken 97 mensen.

De directie van De Persgroep Publishing (DPP) maakte op een bijzondere ondernemingsraad haar plannen bekend voor een herstructurering van de krant. Met die plannen wil DPP het hoofd bieden aan de heersende economische recessie en tegelijkertijd de nodige voorwaarden creëren om verder te investeren in de toekomst van de krant, luidt het.

Het gaat om een collectief ontslag van 26 mensen: tien bij de ondersteunende diensten en zestien op de redactie. Er worden drie criteria gehanteerd om 26 mensen te laten afvloeien. 'Eerst kunnen de oudere werknemers op pensioen of brugpensioen gaan. In tweede instantie zouden eerst de laatst aangeworven personeelsleden de krant moeten verlaten. En in derde instantie kijken we naar de behoeftes van De Morgen', aldus Van Isacker.

De hoofdredacteur ontkent dat het derde criterium iets te maken heeft met een inperking van de cultuurberichtgeving. 'Cultuur blijft een absolute pijler van De Morgen. Maar, het is niet omdat je veel cultuur brengt, dat dat per definitie ook goed is. De redactie moet duidelijke, journalistieke keuzes maken.'

'Verder willen we tijdens de weekdagen elke dag een strakke krant met het nieuws en met de juiste duiding. En tijdens het weekend moeten we een uitgebreide weekendkrant maken. De lezer van De Morgen heeft immers een andere tijdsbesteding op weekdagen dan tijdens het weekend', aldus Van Isacker.

Wat de inhoud van de krant betreft, engageert de directie zich uitdrukkelijk om de onafhankelijkheid en zelfstandigheid van de redactie ook in economisch moeilijke tijden te vrijwaren, luidt het.

Het personeel van De Morgen reageert verbijsterd op de omvang en de inhoud van de besparingsplannen. De leescijfers van de krant stegen dit jaar met 15 procent en de krant haalde zijn grootste bereikcijfers ooit. 'Zelfs met de economische crisis in het vooruitzicht is het ontslag van 26 werknemers onverteerbaar.'

De groei en de concurrentiepositie van de krant op de kwaliteitsmarkt wordt met deze afvloeiingen ernstig in gevaar gebracht, stelt het personeel van De Morgen. Het heeft er volgens de personeelsleden alle schijn van dat de directie en de hoofdredactie een structurele ingreep voorstellen voor een conjunctureel en dus tijdelijk probleem.
De redactie stelt vast dat de petitie tegen de eerder aangekondigde verhuis van de redactie naar de site van De Persgroep Publishing (DPP) in Kobbegem, die onlangs door de overgrote meerderheid van de redactie werd ondertekend, door de hoofdredactie en de directie wordt genegeerd. Maar nog meer dan de verhuis uit Brussel zal het wegsaneren van meer dan één vierde van het personeelsbestand de redactionele autonomie onherstelbaar aantasten, luidt het. De redactie van De Morgen vraagt opheldering over de cijfers van het plan en sluit acties in de komende weken niet uit.

De verhuis van De Morgen naar Kobbegem, waar ook Het Laatste Nieuws gevestigd is, blijft volgens Van Isacker belangrijk voor een verbetering van de productieprocessen en een betere omkadering van de redactie op het vlak van ICT, marketing, techniek, regie en servicediensten.


Over een timing van de verhuis en de ontslagen kan Van Isackers zich niet uitspreken.

'We hebben het volledige plan samen met de hoofdredactie opgesteld', zegt directeur-generaal Rudy Bertels. 'Het is een zware economische context waarbinnen kranten op dit ogenblik functioneren, met drastisch stijgende productiekosten en advertentie-inkomsten die zwaar onder druk staan.'

'Met deze ingreep hebben we geprobeerd het hart van de redactie zoveel mogelijk te sparen. Samen met de hoofdredactie zijn we er dan ook van overtuigd dat De Morgen haar huidig groei- en kwaliteitsniveau zal kunnen handhaven, en als een kerngezonde krant uit deze herstructurering zal komen.'

De directie stelt nadrukkelijk dat ze samen met de sociale partners constructief wil werken aan een sociaal aanvaardbaar plan voor de werknemers.


Dinsdag maakte ook de concurrerende krantenuitgever Corelio bekend dat er 60 ontslagen gepland worden, waarvan 15 journalisten.

De vakbonden van de Vlaamse uitgeverijen (Corelio, De Persgroep, Roularta, Sanoma, Concentra) gaan maandag met de journalistenbond samenzitten, zegt Lode Verschingel van het ACV. Ze zullen zich beraden over 'de positie die ze moeten innemen tegen de malaise bij de pers en de sociale consequenties'.

Jullie merken dat het zelfde artikel in de concurrerende De Standaard, helemaal onderaan in de laatste paragraaf, een zware herstucturering met ontslagen aankondigt bij hun eigen groep. Maar dit terzijde. Leest u vooral de redeneringen en de ronkende verklaringen want nu volgt de lijst met namen en een lichte verbijstering heeft zich dus meester gemaakt met als gevolg dat de vroegere commentaren als Titanicjes vergaan...

De Morgen maakt namen van ontslagen werknemers bekend

  • zaterdag 16 mei 2009
  • Bron: belga
  • Auteur: hrt

De krant De Morgen heeft de namen bekendgemaakt van mensen die moeten vertrekken in het kader van het herstructureringsplan dat eind vorig jaar werd aangekondigd. Het gaat onder meer om columnist Bernard Dewulf, onderzoeksjournalist Georges Timmerman, chef sport Hans Vandeweghe, chef opinie Bert Bultinck, journaliste Thea Swierstra en fotograaf Filip Claus. Chef cultuur Dirk Remmerie krijgt een andere functie bij Het Laatste Nieuws.

In totaal worden 13 werknemers ontslagen en stappen er 2 vrijwillig op. Naast journalisten gaat het om 3 eindredacteurs, 2 lay-outers en nog 2 fotografen. De werknemers beslissen maandag om 15 uur tijdens een personeelsvergadering hoe ze zullen reageren.

Onder journalisten wordt alvast zwaar geschokt gereageerd. Er wordt onder meer gesproken van "een afrekening" met journalisten die zich sinds de aankondiging van het collectief ontslag eind vorig jaar voluit hebben ingezet voor de verdediging van de personeelsbelangen.

Vakbondsafgevaardigde Georges Timmerman was degene die tijdens de onderhandelingen de personeelsdelegatie leidde. Hij is ook gewezen voorzitter van de redactieraad. Ook Bert Bultinck, de huidige voorzitter van de redactieraad moet de laan uit, evenals Hans Vandeweghe, ook een vakbondsafgevaardigde die mee onderhandelde. "De kans is klein dat er maandag een krant gemaakt wordt", aldus een journalist die anoniem wil blijven.

In de oorspronkelijke plannen die eind vorig jaar bekendgemaakt werden moesten 26 van de 96 jobs bij De Morgen verdwijnen. Tijdens onderhandelingen werd dit aantal teruggebracht tot 15. Op 27 april dienden de vakbonden nog een stakingsaanzegging in uit protest tegen het feit dat er onevenredig veel beschermde werknemers geviseerd werden. Oorspronkelijk werden 5 beschermden met ontslag bedreigd. Dit aantal werd teruggebracht tot 3. De CAO over het collectief ontslag werd vrijdag getekend.

Zoals jullie merken verschilt een herstructurering bij een linkse krant dus in niks van een ontslag bij een koekjesfabriek of een autoassemblagebedrijf...en dit ondanks ons zilverpapier en onze aandeelacties, bal polulaires en andere initiatieven die er werden georganiseerd in de tijd dat de linksen nog konden of wilden spreken.

en dan volgt zoals zo vaak staking...en de commentaren van de directie die hiermee onmiddellijk een eind maakt aan het debat of een linkse krant door een rechtse baas kan worden uitgegeven... diegenen die hierover nog enigszins een genuanceerde mening hadden raden we sterk aan om de directiecommentaar zeer aandachtig te lezen. We hebben ze, speciaal voor jullie, in vetjes gezet...

Personeel De Morgen staakt

  • maandag 18 mei 2009
  • Bron: belga
  • Auteur: bvb, kld
Personeel De Morgen staakt

Personeel De Morgen staakt


Het personeel van De Morgen heeft maandag beslist in staking te gaan uit protest tegen de lijst van 13 werknemers die ontslagen zullen worden in het kader van het besparingsplan. Er zal dinsdag dus geen krant verschijnen.

De directie maakte de namenlijst zaterdag bekend. De beslissing om te staken werd genomen met een meerderheid van 63 stemmen. Acht mensen stemden tegen en drie onthielden zich.

Het personeel kan zich 'niet vinden in de keuze van de werknemers die ontslagen zijn omdat dit de kwaliteit van de krant in gevaar brengt', zo blijkt uit een mededeling. Het gaat om columnist Bernard Dewulf, onderzoeksjournalist Georges Timmerman, chef sport Hans Vandeweghe, chef opinie Bert Bultinck, journaliste Thea Swierstra en fotograaf Filip Claus, drie eindredacteurs, twee lay-outers en nog twee fotografen die de laan worden uitgestuurd.


Het personeel wil met de actie ook duidelijk maken dat zijn vertrouwen in de hoofdredactie geschonden is. Met de actie wordt ook solidariteit getoond met de getroffen collega's. De staking blijft voorlopig beperkt tot één dag. Aan de directie en hoofdredactie wordt gevraagd stappen te ondernemen 'om het noodzakelijke vertrouwen en gezag te herstellen'.

Het is de eerste keer in de woelige geschiedenis van De Morgen dat er geen krant zal verschijnen. Het personeel verontschuldigt zich daar uitdrukkelijk voor bij de lezers en hoopt op begrip.


De directie van De Persgroep Publishing betreurt de staking op de redactie van De Morgen. 'We hebben begrip voor de emoties rond de ontslagen', zegt directeur-generaal Rudy Bertels van De Persgroep Publishing. 'Maar we hopen dat hiermee een periode van onzekerheid voor het personeel van De Morgen wordt afgesloten en vertrouwen erop dat de positieve lijn van de krant op de lezersmarkt verder doorgroeit.'

Tot nog toe hebben we dus de "vijandelijke" bronnen bij De Standaard geraadpleegd maar we gaan nu eventjes te rade bij de "slachtoffers" zelf en in de beste linkse traditie kondigen ze op 24/3 ll goed nieuws aan:

Minder ontslagen bij De Morgen

De redactie van de krant De Morgen verhuist niet naar Kobbegem. Het aantal gedwongen ontslagen wordt verminderd van 26 naar 15. Dat staat in een akkoord dat is bereikt tussen het personeel van De Morgen en de directie van De Persgroep.

De directie van De Persgroep en vertegenwoordigers van het personeel bereikten een akkoord, dat vandaag door het voltallig personeel quasi unaniem werd goedgekeurd. "De verhuis naar Kobbegem gaat niet door. Het aantal gedwongen ontslagen wordt verminderd van 26 naar 15", zegt Rudy Bertels, directeur-generaal van De Persgroep Publishing.

Volgens Bertels vond er een uitgebreide consultatie- en informatieronde plaats, waarbij constructief is samengewerkt. Het plan kon worden bijgestuurd, "waardoor de geplande doelstellingen toch nog kunnen worden bereikt", aldus Bertels.

In december lanceerde de directie besparingsplannen bij De Morgen. Er werden 26 ontslagen aangekondigd. Eerder kreeg het personeel al te horen dat het moest verhuizen van Brussel naar de gebouwen van De Persgroep Publishing in Kobbegem (Asse). Die verhuis gaat dus niet door en ook het aantal gedwongen ontslagen vermindert. (belga/sps)
24/03/09 19u26

Wij herhalen hier nog eventjes moest het niet meteen duidelijk zijn in jullie linkse hoofdjes :

"Volgens Bertels vond er een uitgebreide consultatie- en informatieronde plaats, waarbij constructief is samengewerkt. Het plan kon worden bijgestuurd, "waardoor de geplande doelstellingen toch nog kunnen worden bereikt", aldus Bertels."

en nu zijn ze dus in staking ...misschien komt er nu wel een groot feest voor het stakingspiket wie weet? En we zijn benieuwd wat het blog "red de Morgen" ons in een laatste stuiptrekking nog zal brengen...we houden in elk geval ons zilverpapier al bij in een aparte kartonnen doos. Je weet maar nooit...

Voor ons is in elk geval één ding duidelijk. Er is geen linkse pers meer in Vlaanderen (In Wallonië trouwens evenmin) en daar zullen zefs tien personeelsfeesten niks meer aan veranderen. Er is ook geen kritisch links meer in Vlaanderen dus waarom zou er dan nog moeite moeten gestoken worden in een krant of een tijdschrift? We zullen het verder wel uitzingen via blogs en ons onnozel twitteren met de 126 linksen die er nog overblijven ...allez kameraden, kop op en tenslotte kan je nu eindelijk ongegeneerd de sportpagina's van het Laatste Nieuws lezen.

18-05-2009 om 22:21 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een Barones zoals er veel te weinig van rondlopen : Mevrouw Bea Cantillon
Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag in De Standaard een zeer gedegen bijdrage van een Madam waarvoor wij graag onze klak willen afnemen en haar met de nodige égards onze eigen medaille van verdienste toekennen namelijk Mevrouw Bea Cantillon. Haar spreken we aan met drie woorden alhoewel ze niet achter rooie vlaggen loopt maar behoort tot wat de christen-democraten als beste kwaliteit in huis hebben.
Hieronder dus haar integraal artikel terug te vinden op :

Waarom de armoede niet gedaald is

  • zaterdag 16 mei 2009

  • Auteur:
Waarom de armoede niet gedaald is

Waarom de armoede niet gedaald is

© Wim Kempenaers (WKD)

BEA CANTILLON legt uit waarom de armoede in Vlaanderen - en de rest van Europa - niet daalt en waarom de toekomst er nog minder rooskleurig uitziet. 'Het verdelingsvraagstuk zal weer prominent op de beleidsagenda moeten verschijnen.'

De 'Sociale Staat van Vlaanderen' leerde deze week dat de welvaart in Vlaanderen zoals overal elders in het rijke westen sterk is toegenomen. En toch is men er niet in geslaagd om tegelijk de armoede te verminderen (DS 13 mei). Vele pensioenen zijn ontoereikend om het rusthuis te betalen. De sociale minima zijn ruim onvoldoende om menswaardig te leven. Zelfs als gezinnen met een laag inkomen geen gezondheidsproblemen hebben en zij hun inkomen op de ideale wijze budgetteren, kunnen zij de materiële voorwaarden voor goede gezondheid en autonomie niet realiseren.

Dit doet de volgende - in het licht van de actuele economische en toekomstige demografische ontwikkelingen - bloedstollende vraag rijzen: waarom hebben rijke welvaartsstaten de window of opportunity rond de eeuwwisseling gemist om ook maar enige vooruitgang te boeken in de strijd tegen de armoede?

Eén van de belangrijke oorzaken van armoede is het te lage niveau van de sociale uitkeringen. Vergeleken met de lonen verloren de bijstandsuitkeringen in de loop van de jaren negentig terrein, met 10 procent (België) tot 20 procent (Zweden) en meer (Nederland). In hoeverre hangen deze ontwikkelingen samen met de focus op 'werk, werk, werk'? Om meer mensen aan het werk te krijgen wordt een veelheid van middelen ingezet: lastenverlagingen, loonsubsidies, strijd tegen werkloosheidsvallen, individuele begeleiding. Samengevat en enigszins ongenuanceerd komt dit neer op: lagere sociale uitkeringen en hogere arbeidsvergoedingen. Daarbij was zowat overal (dus niet alleen in België en Vlaanderen) de daling van de uitkeringen groter dan de stijging van de (laagste) lonen. In België bijvoorbeeld staan de minimumwerkloosheidsuitkeringen in verhouding tot de gemiddelde lonen zowat 40 procentpunten lager dan in het midden van de jaren zeventig. Hier schuilt de eerste paradox van de 'investeringsstaat': voor zover de sociale uitkeringen moeten wijken in de strijd tegen de 'werkloosheidsvallen' houdt het streven naar sociale inclusie de uitsluiting in van al diegenen die niet geactiveerd (kunnen) worden.

De voorbije decennia zijn verschillende nieuwe sociale risico's ontstaan, zoals de combinatie van arbeid en gezin, de zorg voor kinderen en voor ouderen, de laaggeschooldheid. De overheidsgelden bestemd voor deze 'nieuwe sociale risico's' zijn fors gestegen: denk bij ons aan de kinderopvang, de loopbaanonderbreking, het tijdskrediet, de zorgverzekering, de dienstencheques. Hier zijn echter belangrijke nieuwe Mattheuseffecten werkzaam: het geld voor de nieuwe sociale risico's vloeit meer naar hogergeschoolde tweeverdieners in de hogere inkomensgroepen. Gezinnen met een hoog opgeleide moeder (en vader) maken vaker gebruik van kinderopvang. De nieuwe levensloopregelingen zijn ook van die aard dat ze eigenlijk speculeren op behoorlijk tweeverdienerschap. Die uitkeringen zijn laag. Wie dat als niet-behoorlijk-verdienende tweeverdiener gebruikt, wordt arm. De forfaitaire tussenkomsten van de zorgverzekering zijn ontoereikend voor wie een laag pensioen heeft.

Dit verklaart mee waarom de armoede niet is afgenomen ondanks de stijging van de sociale overheidsuitgaven. Hier schuilt een tweede paradox van de investeringsstaat: wil men het emancipatieproces ondersteunen, dan moet een beleid gevoerd worden om arbeid en gezin te combineren. Dat komt vanzelfsprekend eerst diegenen ten goede die al deelnemen aan het arbeidsproces, in de hoop dat de anderen zullen volgen. Zolang niet iedereen 'geëmancipeerd' is en zolang er geen afdoende ondersteuning is voor diegenen voor wie de combinatie arbeid en gezin (tijdelijk) geen optie is (bijvoorbeeld moeders en vaders met een gehandicapt kind, alleenstaande moeders met moeilijke tieners, werklozen, zieken en gehandicapte ouders) kan het nieuwe risicobeleid niet anders dan Mattheuseffecten genereren.

Nooit eerder in de geschiedenis lagen scholing en levenskansen zo dicht bij elkaar als nu. Het ontwikkelen van zoveel mogelijk talenten is daarom een van de belangrijkste opdrachten geworden van hedendaagse welvaartsstaten: om sociale redenen (om de opwaartse sociale mobiliteit te versterken) en om economische redenen (om zoveel mogelijk talent aan te boren dat nodig is in de verouderende kenniseconomie).

Tegen deze achtergrond is het niet verwonderlijk dat de kwestie van 'gelijke onderwijskansen' overal sterk naar voren schuift in de beleidsagenda's. In de meeste landen - ook bij ons - is de onderwijsexpansie in de naoorlogse periode echter niet gepaard gegaan met een vermindering van de sociale ongelijkheid in de onderwijsparticipatie. Voor Vlaanderen lijken de cijfers erop te wijzen dat er sinds de jaren zeventig nauwelijks vooruitgang is geboekt. Waarom de onderwijs- en gelijke kansenpolitiek mislukt is nog niet duidelijk.

Vanuit een te groot optimisme over de maakbaarheid van de samenleving helpt de investeringsstaat in wezen eerst de sociaal sterke groepen in de hoop dat de anderen gaan volgen. Intussen wordt vanuit datzelfde optimisme de bescherming voor de zwakkeren afgeremd: deels vanwege een gebrek aan middelen, deels vanuit de overtuiging dat ze met 'trampolines' (het activeren van mensen) betere kansen krijgen dan vroeger. Sommige landen doen het beter: zij zetten in op trampolines waarop het zacht(er) vallen is. Die zijn uiteindelijk effectiever. Wat betekent dit alles voor de toekomst? We zullen niet meer dezelfde gunstige welvaartsevolutie kennen als in het verleden. Door de demografische veroudering zullen de vrijheidsgraden voor de publieke bestedingen afnemen. Ook de werkgelegenheid zal niet meer kunnen stijgen zoals in het verleden. De economische groeivooruitzichten zijn onzeker. Het wordt dus moeilijker. Het verdelingsvraagstuk zal daarom weer prominent op de beleidsagenda moeten verschijnen. Jammer dat men met deze boodschap geen verkiezingen kan winnen. Of toch?

Bea Cantillon is directrice van het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck, Universiteit Antwerpen.

voor zulke artikels maken we hier graag plaats want tussen al het geleuter over olifantenbevallingen en BV-trouwfeesten zijn dit al te zeldzame pareltjes van analyse en intelligentie. Wij verkiezen Barones Bea Cantillon dus maar meteen tot onze intelligente pin-up van de maand en zetten ze voluit op de dubbele middenpagina. We kijken al wellustig uit naar haar volgende artikel.
We plaatsen eveneens met veel plezier een artikel van onze grote Vlaamse denker Paul Beliën over deze grote dame. Het artikel verscheen ooit (1/9/2004) in zijn wartaalblad "Secessie" en geeft een duidelijk beeld van wat ons als Vlamingen te wachten staat indien dit soort "grote verlichters" het hier voor het zeggen zal hebben :

We laten Dr Paul Beliën zelf aan het woord en hij krijgt meteen de eerste prijs als leuteraar van de maand en intellectuele dwerg.

Bea in Monaco
Dr. Paul Belien

Nu CD&V, en bijgevolg het ACW, terug in de regering zit, neemt de invloed van de Antwerpse professor Bea Cantillon weer toe. Cantillon is directeur van het Centrum voor Sociaal Beleid (CSB). Deze instelling is officieel verbonden aan de Universiteit Antwerpen maar is in feite een front van de christelijke vakbond. Het CSB wordt vanuit ACW-kabinetten overladen met officiële onderzoeks- en studieopdrachten.

Het CSB onderzoekt, zo stelt zijn webstek, of "de herverdelende instituties van de welvaartsstaat sociaal doelmatig zijn (in termen van preventie van armoede en wegwerken van ongelijkheden)." Die omschrijving gaat ervan uit dat het de taak van de overheid is om "armoede" te voorkomen. Dat brengt ons bij de vraag wat armoede is. Prof. Cantillon praat er voortdurend over, maar heeft er nog nooit een deugdelijke definitie van gegeven. Haar studies zijn daarom waardeloos en het "sociaal" beleid dat zij adviseert en dat straks door de Vlaamse regering wordt uitgevoerd is het evenzeer.


Bea Cantillon is een sociale detective. Ze is, in opdracht van de overheid, voortdurend op zoek naar "armen" zodat de overheid deze "armen" vervolgens met uw belastinggeld weg kan werken. Dankzij Bea is België vandaag het land met proportioneel het hoogste aantal uitkeringstrekkers ter wereld: meer dan 1,14 miljoen Belgen in de actieve leeftijd (gepensioneerden dus niet meegerekend). Die uitkeringen mogen wij niet in vraag stellen, want dat is "asociaal." Zo wil de Antwerpse prof ook geen debat rond de "sociale transfers" van Vlaanderen naar de "armen" in Wallonië, want dat ondermijnt de "solidariteit." Bea wordt nog barones.

Cantillons mantra is dat de sociale voorzieningen in ons land lang niet voldoende zijn. De "armoede" neemt toe. Daarom moet de overheid nóg meer belastinggeld "herverdelen." In augustus pakte ze uit met een studie waaruit bleek dat de steuntrekkers in België "slecht af zijn." In Luxemburg, zo schreven de kranten haar verontwaardigd na, krijgt een bejaard paar dubbel zoveel als bij ons. "België is dus niet het land van de hoge sociale bescherming voor de armen waar het vaak voor doorgaat," aldus Cantillon. Met die stelling bereidt ze het terrein voor voor de nieuwe "sociale" plundertocht die de regering van ACW-er Leterme dit najaar op uw portefeuille plant. Er is immers geen geld meer in de Vlaamse kas, maar de "armoede" moet bestreden worden, en daarom zal de regering het geld bij u komen halen.

Beate bewondering

Hoewel het CSB doordrenkt is van marxistische inspiratie, wordt de instelling door de Vlaamse pers opgehemeld in beate superlatieven. Gazet van Antwerpen omschreef het CSB dit voorjaar (7 januari) als "de befaamde denktank die de voorbije decennia een groot deel van de architectuur heeft geleverd voor de uitbouw van ons sociaal systeem tot één van de beste ter wereld." Alstublieft! Bea, die van 1999 tot 2003 gecoöpteerd senator was voor CD&V, is volgens GvA een wetenschapper "die - over de partijgrenzen heen - beschouwd wordt als een van de best geïnformeerde deskundigen inzake sociale bescherming, hier en in het buitenland."

U neemt dat alles best met een korrel zout. In november 1996 was ik op een bijeenkomst van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in Parijs getuige van Cantillons buitenlandse reputatie. Ze was door deze internationale organisatie uitgenodigd om een publiek toe te spreken van OESO-functionarissen, academici, topambtenaren en ministers. Ik was aanwezig omdat ik toen betrokken was bij BIAC (niet de Brusselse luchthaven, maar een adviesorgaan van de OESO).

Cantillon vertelde haar gehoor dat de armoede vooral in Angelsaksische landen enorm toenam. Aan de hand van CSB-tabellen bewees ze dat "de hoogste armoede voorkomt in de landen met de laagste werkloosheidsgraad," zoals Amerika, Groot-Brittannië en Australië. Gelukkig slaagde continentaal West-Europa er "dankzij onze sociale voorzieningen in om de groei van de armoede te vermijden."


Zelden heb ik meegemaakt hoe een academicus vervolgens door collega's aan stukken werd gescheurd. "Wat is uw definitie van armoede?" zo wilden de aanwezige experts vernemen. "We gaan ervan uit dat iemand arm is wanneer zijn inkomen kleiner is dan de helft van het gemiddelde inkomen in een land," legde Cantillon uit.

Er volgde algehele hilariteit. Prof. Assar Lindbeck van de universiteit van Stockholm, adviseur van de Zweedse regering inzake sociale zekerheid en voorzitter van het Nobelprijscomité, vond het regelrechte onzin: "In een land waar negentig van de honderd inwoners 1.000.000 dollar verdienen en tien inwoners 200.000 dollar, zijn er volgens u dus tien procent armen. Volgens uw definitie is dat land dus slechter af dan een buurland waar alle honderd inwoners slechts 1.000 dollar verdienen, want dat heeft volgens u nul procent armen terwijl er in werkelijkheid honderd procent armen zijn. Monaco is dus armer dan Noord-Korea."

Het werd de totale academische afgang voor het "vergelijkend internationale armoede-onderzoek" van Bea's CSB. Cantillon probeerde zich te redden met het excuus dat het CSB niet in staat was tot meer bruikbaar wetenschappelijk werk wegens geldgebrek: "We hebben geen maatstaf voor het meten van multidimensionale armoede want ons centrum kampt met een tekort aan financiële middelen. Het was niettemin nodig dat we het begrip armoede definieerden en daarom hanteerden we onze definitie."

Telkens ik Cantillon weer eens bezig hoor over armoede, denk ik aan Monaco. Onze pers en politiek staan in beate bewondering voor Bea, maar haar CSB heeft nog altijd geen ernstige wetenschappelijke maatstaf voor het meten van armoede ontwikkeld. Het hanteert nog altijd zijn oude definitie. Dat komt door het "tekort aan financiële middelen" van het CSB. Met andere woorden: door zijn "armoede." En ondanks deze intellectuele armoede, bepaalt het CSB het sociale beleid in ons land. Geen wonder dat wij internationaal steeds dieper wegzakken.


Buiten deze onzin vanwege onze Dr Beliën hadden we hier nu wel graag willen varnemen uit zijn mond waar het meeste geld nu is naar toe gegaan. Naar de zogenaamde plundertocht ten voordele van de onbestaande armen of naar de onbekwame en onbetrouwbare bankiers?

Graag een snel en duidelijk antwoord Doctor Beliën waarvoor bij voorbaat dank...

Ook vanuit "primitief" linkse hoek wordt Bea Cantillon soms onder vuur genomen waarschijnlijk omdat ze niet bij de juiste kleur zit want inhoudelijk lijkt het nogal een zwakke l"inkse hoek" aanval weliswaar met een kern van waarheid maar onvoldoende uitgewerkt. Wij kennen immers nog al wat zogenaamde babyboomers die het helemaal niet zo breed kunnen laten hangen en dus niet mee profiteren van de zogenaamde hold-up die zij zogezegd op de toekomst van de jongere generaties zouden gepleegd hebben. Wat meer nuancering had hier een mooi blogartikel kunnen opleveren maar het is eens te meer bij clichématig gebral gebleven. Jammer maar we laten het jullie zelf lezen en beoordelen :

De blinde vlek van Bea Cantillon

Dinsdagavond kwam barones en ex-CD&V senatrice Bea Cantillon haar nieuwste onderzoeksrapport over Vlaamse ouderen voorstellen op Phara. Ze begon met de boodschap dat het een overwegend positief rapport was: Het gaat goed met onze zestigplussers, want "ze hebben veel te consumeren". Dit kan iedereen beamen die wel eens door het raam van een sterrenrestaurant naar binnen kijkt. De paradox is dat ze dat doen met een relatief laag pensioen, aldus Cantillon. Ander punt van Cantillon: de vergrijzing begint vanaf volgend jaar, wanneer we voor de baby boomers moeten beginnen betalen.

Je hebt de indruk dat de baby boomers overal mee wegkomen, wierp Phara terecht op: opgegroeid in de golden sixties, en nu nog snel met pensioen voor de pensioenleeftijd omhoog moet en de voorwaarden versoberen. Maar dat vond mevrouw Cantillon helemaal niet. Ze haalde prompt de recente babyboom-mantra "solidariteit van de jonge generatie met de oude generatie" boven. En nog sterker: omdat de pensioenen relatief laag zijn, zit er "best nog wat rek" op de bedragen die betaald worden door de jonge generatie aan de oudere.

De blinde vlek voor alle schulden en lasten die de babyboomers op de jongere generatie hebben afgewenteld neemt hiermee ongekende proporties aan. Vraagt mevrouw Cantillon zich dan niet af waar die paradox vandaan komt, dat de pensioenen laag zijn, maar dat zoveel zestigplussers toch zoveel te besteden hebben? De babyboomers hebben de laatste decennia een echte hold-up gepleegd op de collectiviteit. Terwijl ze lekker bezig waren met taaloorlogje spelen tussen Vlamingen en Walen hebben ze een overheidsschuld opgebouwd die de komende generaties nog lang zal belasten. Ze hebben onze ruimtelijke ordening onherstelbaar verprutst en dankzij de enorme stijging van de huizenprijzen die daarvan een gevolg was, betaalt de jonge generatie de komende dertig jaar een torenhoge hypotheekschuld af. Ze hebben gewacht met de pensioenleeftijd op te trekken tot zij niet meer aan de beurt waren. En ga zo maar door.

Wat dringend nodig is, is juist solidariteit van (het rijke deel van) de oude generatie met zowel de armere ouderen als met de jongere generatie. Met andere woorden, een veel sterke belasting op kapitaal en luxegoederen. En als dat dan een terugval betekent van de economische sectoren van de sterrenrestaurants en van de Middelandse zeecruises, so be it. De maatschappij als geheel zal er een stuk beter bij varen.
Geplaatst door qro op 9:55 0 reacties Links naar dit bericht

16-05-2009 om 13:44 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!