..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wel hoe zit het met 2009 en volgende jaren....een overzichtje
Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezertjes, het is het eindejaar. dat betekent niet alleen dat je je strontlazarus moet zuipen en met een gek hoedje op vuurwerk moet afsteken tot je geen enkele vinger meer aan je handjes zitten hebt. dit betekent dat we een beetje in de toekomst trachten te kijken. Goede voornemens maken enzovoort enzoverder. Wel we beginnen er dan maar lmeteen aan en we gaan naar volgende bron :

IMF Chief Warns Of Riots In Response To Economic Crisis

Paul Joseph Watson
Wednesday, December 17, 2008

The head of the International Monetary Fund has warned that advanced nations will be hit by violent civil unrest if the elite continue to restructure the economy around their own interests while looting the taxpayer.

During a speech in Madrid, Dominique Strauss-Kahn said that “social unrest may happen in many countries - including advanced economies” if governments failed to adequately respond to the financial crisis.

“He added that violent protests could break out in countries worldwide if the financial system was not restructured to benefit everyone rather than a small elite,” reports the Guardian.

Strauss-Kahn’s comments echo those of others who have cautioned that civil unrest could arise, specifically in the U.S., as a result of the wholesale looting of the taxpayer and the devaluation of the dollar.

Widely respected trends forecaster Gerald Celente recently told Fox News that by 2012 America will become an undeveloped nation, that there will be a revolution marked by food riots, squatter rebellions, tax revolts and job marches, and that holidays will be more about obtaining food, not gifts.

Back in October, Senator Chris Dodd said that revolution would unfold if banks refused to lend money.

“If it turns out that they are hoarding, you’ll have a revolution on your hands. People will be so livid and furious that their tax money is going to line their pockets instead of doing the right thing. There will be hell to pay,” Dodd told the New York Times.

Last month, leading economist Nouriel Roubini said that food riots would be the ultimate consequence of the Federal Reserve and the Treasury’s current policies.

Riots and demonstrations have gripped normally sedate Iceland following a financial catastrophe that has wiped out half of the krona’s value and put one third of the population at risk of losing their homes and life savings.

Expectations of violent civil unrest have not gone unnoticed by the U.S. Army War College’s Strategic Institute, who recently issued a report warning that the United States may experience massive civil unrest in the wake of a series of crises which it terms “strategic shock.”

The consequence? The necessity to use “military force against hostile groups inside the United States,” according to the report.

Tens of thousands of active duty military personnel returning from Afghanistan and Iraq are set to conduct “homeland patrols” inside the U.S. and their duties will include tackling “civil unrest and crowd control,” according to a Northcom announcement earlier this year.

Wat verder vonden we via de uitstekende Belgische site:

volgende interessante tekst op:

Thousands of Troops Are Deployed on U.S. Streets Ready to Carry Out "Crowd Control"

By Naomi Wolf, AlterNet. Posted October 8, 2008.

Members of Congress were told they could face martial law if they didn't pass the bailout bill. This will not be the last time.

Background: the First Brigade of the Third Infantry Division, three to four thousand soldiers, has been deployed in the United States as of October 1. Their stated mission is the form of crowd control they practiced in Iraq, subduing "unruly individuals," and the management of a national emergency. I am in Seattle and heard from the brother of one of the soldiers that they are engaged in exercises now. Amy Goodman reported that an Army spokesperson confirmed that they will have access to lethal and non lethal crowd control technologies and tanks.

George Bush struck down Posse Comitatus, thus making it legal for military to patrol the U.S. He has also legally established that in the "War on Terror," the U.S. is at war around the globe and thus the whole world is a battlefield. Thus the U.S. is also a battlefield.

He also led change to the 1807 Insurrection Act to give him far broader powers in the event of a loosely defined "insurrection" or many other "conditions" he has the power to identify. The Constitution allows the suspension of habeas corpus -- habeas corpus prevents us from being seized by the state and held without trial -- in the event of an "insurrection." With his own army force now, his power to call a group of protesters or angry voters "insurgents" staging an "insurrection" is strengthened.

U.S. Rep. Brad Sherman of California said to Congress, captured on C-Span and viewable on YouTube, that individual members of the House were threatened with martial law within a week if they did not pass the bailout bill:

"The only way they can pass this bill is by creating and sustaining a panic atmosphere. … Many of us were told in private conversations that if we voted against this bill on Monday that the sky would fall, the market would drop two or three thousand points the first day and a couple of thousand on the second day, and a few members were even told that there would be martial law in America if we voted no."

If this is true and Rep. Sherman is not delusional, I ask you to consider that if they are willing to threaten martial law now, it is foolish to assume they will never use that threat again. It is also foolish to trust in an orderly election process to resolve this threat. And why deploy the First Brigade? One thing the deployment accomplishes is to put teeth into such a threat.

I interviewed Vietnam veteran, retired U.S. Air Force Colonel and patriot David Antoon for clarification:

"If the President directed the First Brigade to arrest Congress, what could stop him?"

"Nothing. Their only recourse is to cut off funding. The Congress would be at the mercy of military leaders to go to them and ask them not to obey illegal orders."

"But these orders are now legal?'"


"If the President directs the First Brigade to arrest a bunch of voters, what would stop him?"

"Nothing. It would end up in courts but the action would have been taken."

"If the President directs the First Brigade to kill civilians, what would stop him?"


"What would prevent him from sending the First Brigade to arrest the editor of the Washington Post?"

"Nothing. He could do what he did in Iraq -- send a tank down a street in Washington and fire a shell into the Washington Post as they did into Al Jazeera, and claim they were firing at something else."

"What happens to members of the First Brigade who refuse to take up arms against U.S. citizens?"

"They'd probably be treated as deserters as in Iraq: arrested, detained and facing five years in prison. In Iraq a study by Ann Wright shows that deserters -- reservists who refused to go back to Iraq -- got longer sentences than war criminals."

"Does Congress have any military of their own?"

"No. Congress has no direct control of any military units. The Governors have the National Guard but they report to the President in an emergency that he declares."

"Who can arrest the President?"

"The Attorney General can arrest the President after he leaves or after impeachment."

[Note: Prosecutor Vincent Bugliosi has asserted it is possible for District Attorneys around the country to charge President Bush with murder if they represent districts where one or more military members who have been killed in Iraq formerly resided.]

"Given the danger do you advocate impeachment?"

"Yes. President Bush struck down Posse Comitatus -- which has prevented, with a penalty of two years in prison, U.S. leaders since after the Civil War from sending military forces into our streets -- with a 'signing statement.' He should be impeached immediately in a bipartisan process to prevent the use of military forces and mercenary forces against U.S. citizens"

"Should Americans call on senior leaders in the Military to break publicly with this action and call on their own men and women to disobey these orders?"

"Every senior military officer's loyalty should ultimately be to the Constitution. Every officer should publicly break with any illegal order, even from the President."

"But if these are now legal. If they say, 'Don't obey the Commander in Chief,' what happens to the military?"

"Perhaps they would be arrested and prosecuted as those who refuse to participate in the current illegal war. That's what would be considered a coup."

"But it's a coup already."


&topic="politics"" rel="external" title="Digg it!" target="_blank">Digg!

See more stories tagged with: war on terror, amy goodman, vincent bugliosi, u.s. constitution, posse comitatus, 1807 insurrection act, rep. brad sherman

Naomi Wolf is the author of Give Me Liberty (Simon and Schuster, 2008), the sequel to the New York Times best-seller The End of America: A Letter of Warning to a Young Patriot (Chelsea Green, 2007).

Welwel ziet het er allemaal niet geweldig uit?

28-12-2008 om 20:32 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onder het motto:
Klik op de afbeelding om de link te volgen

En nu we het toch al over IJsland hadden doen we maar lekker verder: The Financial times over IJsland...jullie lezen toch mee?


Letter from Iceland

By Robert Jackson. Photographs by Bjarki Reyr

Published: November 14 2008 11:51 | Last updated: November 14 2008 11:51

Hallgrímskirkja cathedral looms up out of the mists and gloom of downtown Reykjavík
Think of Ireland. Rotate it 90 degrees clockwise, make it a third bigger and hang it like a pendant from the Arctic Circle. Crack open the earth’s crust below to release limitless supplies of geothermal steam, then fill its territorial waters, all 200 miles of them, with an abundance of cod.

Give it a population of 300,000, about the same as Coventry, 70 per cent of them in the cities of Reykjavik and Akureyri. Ensure they are all related and give the majority the ability to trace their ancestry back to the times of settlement, more than a thousand years earlier. Endow these people with industry and ambition. Give them their own language – all but unchanged for a millennium – a literary tradition, three national newspapers, two television channels, free universal healthcare and education and close to zero unemployment. Give this country a consistently high ranking in the world standard-of-living charts and you have the Iceland of the recent past. Not a bad place, all in all.

Now allow this country’s banks – virtually unregulated – to borrow more than 10 times their country’s gross domestic product from the international wholesale money markets. Watch as a Graf Zeppelin of debt propels its self-styled “Viking Raiders” across the world’s financial stage, accumulating companies like gamblers hoarding chips. Then sit on the sidelines as the airship flies home and explodes, showering its blazing wreckage over this once proud, yet tiny, nation.

There you see the Iceland of today – the victim of an economic 9/11 and one of the very few places in the world where the words “financial meltdown” can be used without fear of exaggeration.

. . .

There is no daytime TV in Iceland. Parents are at work and children at school, so the test card, that feature of a bygone age, is the only thing aired. For the transmitters to be switched on in mid-afternoon and a sombre-looking Geir Haarde, the prime minister, to appear behind a desk, a national flag at his side, it had to be serious – and it was. The country was on the verge of bankruptcy; the government was taking control of the banks and was going to assume far-reaching powers to secure the safety of the nation and its savers.

As I watched, I felt a detached sympathy for those poor people living on a blighted island – until it dawned on me that I was one of them. Recent events had savaged my net worth by 60 per cent and pushed up my cost of living by more than 20 per cent. Iceland’s plight was mine, too. What I failed to appreciate at the time was the emotion of this unprecedented television address, particularly in the way it finished:

“Fellow countrymen ... If there was ever a time when the Icelandic nation needed to stand together and show fortitude in the face of adversity, then this is the moment. I urge you all to guard that which is most important in the life of every one of us, to protect those values which will survive the storm now beginning. I urge families to talk together and not to allow anxiety to get the upper hand, even though the outlook is grim for many. We need to explain to our children that the world is not on the edge of a precipice, and we all need to find an inner courage to look to the future ... Thus with Icelandic optimism, fortitude and solidarity as weapons, we will ride out the storm.

“God bless Iceland.”

Edda, my partner, was in tears on the sofa beside me.

A drive across town later that afternoon, October 6, at first gave grounds for comfort. The roads were as full as usual for the Reykjavik rush-hour – a half-hour build-up of traffic. Aircraft flew in and out of the downtown airport, students made their way home from schools and universities – note the plural – while visitors went to hospitals and fitness fiends to sports clubs. Reykjavik showed all the outward appearances of carrying on.

But a different picture began to emerge from the hourly news bulletins on the car radio. The Icelandic krona’s freeze in the capital markets had now spilled over into the day-to-day transactions of Icelanders abroad. Holidaymakers and business travellers venturing “til Útlanda”, as it is called, found their credit cards refused, and those wishing to buy foreign currency could not find willing sellers, aside from one or two who limited their purchases to €200.

Trust in the banks had evaporated and people were trying to find a safe haven for their cash. One man had waited for six hours in a bank while his life savings, more than £1m in kronur (at IKr200 to the pound), were counted out in cash in front of him. “I feel like an innocent man dragged from his bed, put in a barrel and hurled over Gullfoss!” wrote one journalist that morning. “We have been brought down by a handful of men who bet our nation’s wealth, fame and prosperity on a throw of the dice.” Gullfoss is one of Iceland’s tourist attractions – a majestic 100ft waterfall.

On collecting our daughter from her handball practice, I learnt the news that her club could not obtain the foreign currency it needed to release their new team shirts from customs. The city’s myriad sports teams rely on local sponsors and our daughter also brought the news that this source of funding for her team was likely to dry up in the months to come. Later that evening, Skype, our communications lifeline, would not renew our credits with an Icelandic credit card. E-mails began to arrive from friends overseas, alarmed by news reports and asking if we were all right.

But all this was trivial compared with the financial distress, in some cases ruin, that now faces a significant proportion of the population.

Easy access to 100 per cent mortgages has seen a change to the traditional pattern of young Icelanders living with their parents until their mid-twenties. The suburbs of Reykjavik have grown by a third in the past decade, most of it housing for first-time buyers. Whole new neighbourhoods have emerged. New streets house young couples, many with children, most with two cars in the drive and furnished with the best that Ikea can provide. All bought with 100 per cent loans, many in foreign currencies.

Iceland is the only country in the world that indexes its loans in addition to charging interest. This means that when Icelanders borrow IKr1,000 from the bank and inflation increases by 5 per cent, the bank increases their debt to IKr1,050 at the end of the year. A great deal for the bank and fine for you, too – so long as the property’s value and your salary are increasing by inflation and more. The majority of Icelandic mortgages are based on this punitive system and with inflation running at nearly 20 per cent, they will see their IKr1,000 loan turn into a IKr1,200 loan. The interest burden will increase proportionally. This is bad enough, but when coupled with falling house prices, it means that many face a particularly savage variety of negative equity. The impact on highly geared borrowers, which in practice means most Icelanders, would be hard enough even with two incomes, but with unemployment set to soar, many households are going to go under.

A recent first-time buyer, a woman in her late twenties, said: “I took a 100 per cent loan to buy an apartment. I placed my savings in Kaupthing’s money market account, because it promised high interest rates, and my pensions in Kaupthing’s Vista 1 at the prospect of becoming a millionaire retiree. Both of these funds were based on stock investments and I knew that they were risky – but I took the bait and the risk. Now most of this money, if not all, is lost.”

Icelanders are by nature frugal people. It was one of the few countries in the world, perhaps the only one, that had a pension system that could meet the needs of its ageing population. But in recent years, many older people have been persuaded by the banks to invest their savings in high-yielding money-market accounts. As a result of the collapse of the banking system, many of these accounts have seen huge write-downs and some are now worth less than half of their previous values. The additional money people had put aside to top up their pensions has been hard hit.

Bjork, Iceland’s ambassadress of cool, summed it up in The Times on October 28: “Young families are threatened with losing their houses and elderly people their pensions. This is catastrophic. There is also a lot of anger. The six biggest venture capitalists in Iceland are being booed in public places and on TV and radio shows; furious voices insist that they sell all their belongings and give the proceeds to the nation. Gigantic loans, it has been revealed, were taken out abroad by a few individuals and without the full knowledge of the Icelandic people. Now the nation seems to be responsible for having to pay them back.”

A homemade banner, made of sheets, hangs over the main motorway in Reykjavik, tied to the railings of a bridge. “Stondum Saman!” it cries out. “Let us stand together!” It’s the new rallying cry of a beleaguered nation.

A cyclist in Reykjavík on a gloomy day
Icelanders have seen their economy swell and shrink from time to time over the centuries, and always handled it calmly. Perhaps their heritage in fishing and agriculture enabled them to meet good years and bad with equanimity. Now they must cope equally well with an attack of economic bulimia. To understand what makes this crisis – kreppa, as it is known here – so unlike any other, a little history is needed.

For Icelanders, the golden years were the early years, shortly after the land was settled in the ninth century. The Viking tradition, the Althing – the legislative assembly dating to 930 – and the literary canon of Sagas and Eddas are the nation’s cultural bedrock. But after that, Iceland almost disappears from the history books. While the agricultural revolution, the Renaissance, the industrial revolution came and went, while the fine cities of Europe were being built, while artists from Michelangelo to Mozart were pouring forth their creations, while the great inventions and discoveries were being invented and discovered, Icelanders were hunkering down in their turf houses, meeting the hardest challenge of all – survival.

They survived plague, famine, earthquakes and volcanoes. There were times when some even considered abandoning the island. But they stayed on. They stayed and survived. Icelanders will tell you that only the fittest survived, but that is only half the story, because survival requires another key attribute: stubbornness. And Icelanders have it in spades. It is a national trait, and they view it not as a weakness but as a virtue. It comes from experiencing hardship and enduring it. It means finding satisfaction in a simple task done well and sticking to it; finding comfort and solace in family and kinship and being bound by those familial bonds and duties. And perhaps most important of all, it means believing in the independence of the individual as part of the fabric of nationhood, and fighting for that independence. Put simply, the country has values.

And this is what sets this catastrophe apart from the earthquakes and plagues of former years. This is a man-made disaster and worse still, one made by a small group of Icelanders who set off to conquer the financial world, only to return defeated and humiliated. The country is on the verge of bankruptcy and, even more important for those of Viking stock, its international reputation is in tatters. It hurts.

. . .

Picture a pig trying to balance on a mouse’s back and you’ll get some idea of the scale of the problem. In a mere seven years since bank deregulation and privatisation, Iceland’s financial institutions had managed to rack up $75bn of foreign debt. In his address to the nation, Haarde put the problem in perspective by referring to the $700bn financial rescue package in America: “The huge measures introduced by the US authorities to rescue their banking system represent just under 5 per cent of the US GDP. The total economic debt of the Icelandic banks, however, is many times the GDP of Iceland.”

And here is the nub. Iceland’s banks borrowed more than $250,000 for every man, woman and child in Iceland, and placed an impossible burden on the modest reserves of the central bank in the event of default. And default they have.

Voices of caution – there were many in Iceland – were drowned out by a media that became fixated on the nation’s emergence from drab pupa to gaudy butterfly. Yet, Icelanders’ opinions were divided. For some, the success of their Viking Raiders, buying up the British high street, one even acquiring that most treasured bauble of all, a Premier League football club, marked the arrival of a golden era. The transformation of Reykjavik from a quiet, provincial fishing port to a brash financial centre had been as swift as it was complete, and with the musicians Bjork and Sigur Ros and Danish-Icelandic artist Ólafur Eliasson attracting global audiences, cultural prestige went hand in hand with financial success. Icelanders could hold their heads high before the rest of the world.

Hallgrimur Helgason, well-known for his novel 101 Reykjavik, said in a letter to the nation in a Sunday newspaper on October 26: “Deep down inside we idolised these titans, these money pop-stars. Awestruck we watched their adventures and admired them when they supported the arts and charities. We never had clever businessmen, not for a thousand years, not to mention men who had won battles in other countries...”

For others, the growth was too rapid, the change too extreme. Many became uncomfortable with the excesses of the Viking Raiders. The liveried private jets, the Elton John parties, the residences in St Moritz, New York and London and the yachts in St Tropez – all flaunted in Sed og Heyrt, Iceland’s equivalent of Hello! magazine – were not, and this is important, they were not Icelandic. There was a strong undertow of public opinion that felt that all this ostentatious celebration of lavish lifestyles and excess was causing the nation to disconnect from its thousand-year heritage. In his letter to the nation, Hallgrimur continued: “This was all about the building of personal image rather than the building of anything tangible for the good of our nation and its people. Icelanders living abroad failed to recognise their own country when they came home.”

What international sympathy there was for Iceland’s plight evaporated with the dark realisation that the downfall of Iceland’s three main banks – Landsbanki, Kaupthing and Glitnir – brought with it the potential loss of £8bn for half a million savers in northern Europe, the bulk of whom were British. The shrill media response in the UK was reported extensively in Iceland. The British government’s use of anti-terror legislation to freeze the assets of Landsbanki pushed Iceland’s banking system into the abyss. It was a move viewed in Iceland as hateful and unnecessary. A few days later the one remaining viable bank, Kaupthing, went under.

Pedestrians brave the cold in Reykjavík, beneath a poster of young Icelanders. The prime minister recently urged people to explain to children that ’the world is not on the edge of a precipice’
Then Landsbanki was placed on a British Treasury list of groups subjected to financial sanctions, along with al-Qaeda and the Taliban. A copy of the UK government webpage appeared in Icelandic papers and a new website,, was launched. A picture on it shows a young girl with a placard that reads: “I am not a terrorist, Mr Brown.”

At this time of year, the most-watched TV show in Iceland is Saturday night’s Spaugstofan, which translates literally as The Spoof Room. It’s a hit-or-miss affair, but events of the past few weeks have provided the writers with a rich seam of source material. A recent episode featured a well-worked lampoon of the film Titanic, entitled Icetanic, with Geir Haarde and the chairman of the governors of the central bank, David Oddsson, standing on the bridge of “the economy that could not sink”. A sketch shows Gordon Brown throwing Icelanders off a life raft. “Get back in the water where you belong, you terrorist bastard!” he shouts as he throws another one overboard.

When I tried to explain Iceland’s plight to a friend in the UK who works in banking, I received short shrift. “You must have gone troppo, Robert! They may not have dressed up in burkas and strapped several kilos of Semtex around their waists. But to go into the high street, persuade charities, pensioners, local authorities to deposit money and then disappear, having trousered nigh on £8bn is, even by City standards, bad. Financial terrorism, grand larceny, call it what you will, but the government had to act and act quickly to stop funds leaving the country.”

Troppo can hardly apply one degree south of the Arctic Circle, but if its northern equivalent is to go polar, then evidently I have.

. . .

Fear, outrage, jealousy and guilt have mingled to form a volatile cocktail of emotions as the blame game has started, and Icelanders attempt to come to terms with it all. They are divided between those who blame the Viking Raiders and those who blame successive governments and central banks for allowing them to behave the way they did.

There have been demonstrations, previously almost unheard of in Iceland, in which families have marched on the parliament buildings, stringing up an effigy of Oddsson along the way.

Of the various Viking Raiders, only one, Jon Ásgeir, of Baugur fame, has had the guts to turn up and face the music on a TV chat show. But any temporary benevolence towards him evaporated when it emerged that he had arrived back in Iceland with high-street billionaire Sir Philip Green in tow. Together they proposed to buy Baugur’s debt, reported at the time as £2bn, thereby acquiring the group’s UK retail assets, including House of Fraser and Hamleys at a significant discount that would involve massive debt writeoffs.

One of the most telling images was the departure of Jon Ásgeir’s private jet on news that the government had nationalised Glitnir Bank (in which his investment vehicle Stodir was a leading shareholder), wiping out his shareholding and rattling the debt-burdened house of cards that is his Baugur business empire. Painted black and as sleek as a Stealth bomber, the aircraft was photographed taxiing from its hangar by Morgunbladid, a daily newspaper. Like the last helicopter out of Saigon, the departure of Ásgeir’s jet symbolised the end of an era, the last act of Iceland’s debt-fuelled spending spree.

Bjorgolfur Thor and his father Bjorgolfur Gudmundsson have, to date, disappeared from the radar. Together they own a majority stake in Landsbanki, and Gudmundsson owns West Ham United football club. Their jets have also flown the coop. Downtown, beside the harbour, construction work on a landmark project underwritten by them, the National Concert Hall, is expected to stop any day now. Like Hallgrimskirkja, the striking cathedral that presides over Reykjavik and that took more than 40 years to complete thanks to a lack of finance, the concert hall might need a change in the country’s fortunes before it can be completed.

The government has announced that it will carry out a thorough investigation into what happened and determine who is to blame. It will be called “The White Book”, and “leave no stone unturned in getting to the truth”. It will not be a slender volume.

. . .

We live now in a foreign-currency lockdown, and although the government has assured everyone that there are sufficient reserves to buy essentials such as oil, grain and medical supplies for the winter, such assurances only serve to create a further sense of unease in a people who have learnt to take such commodities for granted.

There is some encouraging news. The International Monetary Fund is putting the finishing touches to a $2bn bailout package and this is likely to lead to a further $4bn from a consortium of Nordic central banks. These funds will come with stringent conditions that will impose external financial controls and impinge heavily on Iceland’s hard-won sovereign independence. But they should inject some much-needed confidence into the currency and into an embattled people.

There is an Icelandic expression: “We started with two empty hands.” Whoever coined it could not have expected that it would still be so pertinent in 2008, as the nation begins the process of rebuilding its economy and that thing it covets most of all, its reputation.

It is going to be a long, hard struggle.

Robert Jackson is a British journalist who has lived in Iceland since 2003


How the Icelandic banks got it all so wrong

“Let me get lunch,” I said, fumbling in my handbag for my wallet. “Your bank’s just gone bust after all.” But old habits die hard and anyway, the Icelandic banker wanted to find out if his company credit card still worked. He handed it over and drummed his fingers nervously on the bar in the gloomy City pub, writes Sarah O’Connor.

The payment went through. And with a whimper – two sandwiches and two lemonades – the bank’s six-year debt-fuelled spending spree sputtered to a stop. The next day his card was refused.

Barely a month earlier, at his bank’s annual September shindig in Iceland, international financiers who had arranged loans for the bank were treated to quad-biking, axe-throwing, belly-wrestling and copious alcohol – and challenged to run round a traffic cone 10 times while resting their foreheads on top of it. “Believe it or not, but some of the participating bankers fell over. And over. And ... well, you understand,” chortled Euroweek, a trade magazine also flown out for the party.

Kaupthing, Landsbanki and Glitnir sported all the trappings of fully fledged international banks. They had offices around the world, slick PR, extravagant parties and huge amounts of debt. That culture alone could have been enough to pitch them into trouble as the credit cycle turned. But at their core, something deeper was amiss. Two things, actually. The first has been picked over and over since the trio’s calamitous demise: they were too big, and the economy upon which they rested too small to support the huge liabilities they had taken on.

The banks don’t mind this explanation; neither do Iceland’s politicians. It paints them as fearless – if foolhardy – in their expansion, but ultimately as the casualties of a global crisis. They would have survived in spite of their size, they argue, if Lehman Brothers and Washington Mutual had not collapsed, leaving their creditors empty-handed.

In September, creditors’ sense of security evaporated, and soon Glitnir was facing demands for extra money from the increasingly nervous institutions from which it had borrowed. It just didn’t have the money.

Glitnir went to Iceland’s central bank and asked for a bridging loan to see it through to the end of the month in which it was due to pay back a big bond issue. The central bank refused, and took a 75 per cent stake in Glitnir instead. The move triggered panic in international markets. Maybe the government was big enough to bail out Glitnir, but what about the other two Icelandic banks? It surely couldn’t afford to support all three.

In the face of a massive run on Landsbanki by foreign depositors and creditors, the government seized that bank, too, and soon after Kaupthing imploded as well.

A week later, in an upstairs room of the Ministers’ Residence in Reykjavik, Geir Haarde the prime minister looked weary but unruffled as he shook my hand and poured out coffee. “We spoke before didn’t we, earlier this year? As I remember you were very aggressive.”

His special adviser had called me out of the blue in March. She had heard I was writing a story about fears the government was not strong enough to underwrite the banks if they ran into trouble. Would I like to speak to the prime minister about it? I would.

In the interview, he seemed perplexed about the stratospheric cost of insuring against a default by Iceland’s banks on their debts. “If you’re worried about not being repaid, which is what the creditworthiness is about, you shouldn’t be worried when it comes to the Icelandic banks, let alone the Icelandic government,” he said.

But would the government be capable of supporting the banks, given that their foreign currency liabilities dwarfed the country’s ability to generate cash? He didn’t give a clear answer.

It was an odd episode, and highlights the other, deeper problem at the heart of Iceland’s banking system. How did the prime minister’s office know that a junior journalist in London was writing a story about Iceland? Presumably because someone from one of the banks told them. If so, why are they in such close contact? Because the whole system is run by a small group of men who go back a long way and, in the words of one businessman, “sit in the same hot tub three times a week”.

When the banks were privatised in 2002, the government – headed by David Oddsson, then prime minister, and Geir Haarde, then finance minister – sold chunky stakes to a select group of rich businessmen. Father and son team Bjorgolfur and Bjorgolfur Thor Gudmundsson, recently returned from Russia flush with cash, took a 45.8 per cent stake in Landsbanki after a process some have criticised as uncompetitive. These new shareholders used the banks to support their other businesses. For example, FL Group (which then became Stodir) – an investment company owned by the Icelandic retail entrepreneur Jon Ásgeir Johannesson – was both Glitnir’s biggest shareholder and one of its significant borrowers.

There were rumblings of discontent in Iceland over the way the system was being run, but few spoke out. Iceland’s government and supervisory authority did nothing to break up the close-knit network of relationships.

Sveinn Valfells is one malcontent. A private investor now living in London, his grandfather played a key role in setting up one of the banks that were merged to form Glitnir. Sveinn left Iceland in 2004 when he decided the banking system was spiralling out of control. “This was like Eastern Europe, this was like Russia ... In most respects it is a developed country, but the political system and business culture are significantly underdeveloped.”

The banks looked and sounded just like their large international peers. But as one businessman in Iceland says: “Astute investors should have asked themselves, ‘Does this smell right?’”

En we vonden nog andere interessante nieuwtjes:


Iceland Riots Precursor To U.S. Civil Unrest?

Demonstrators call for government to resign in wake of financial collapse

Paul Joseph Watson
Tuesday, November 25, 2008

Riots and protests in Reykjavik calling for the government of Iceland to resign have increased following a financial catastrophe that has wiped out half of the krona’s value and put one third of the population at risk of losing their homes and life savings. Could similar scenes of civil unrest be repeated in the United States as the economy continues to implode?

“It was the latest in a series of protests in the capital since October’s banking collapse crippled the island’s economy. At least five people were injured and Hordur Torfason, a well-known singer in Iceland and the main organiser of the protests, said the protests would continue until the government stepped down,” reports the Scotsman.

As crowds gathered in the drizzle before the Althing, the Icelandic parliament, on Saturday, Mr Torfason said: “They don’t have our trust and they are no longer legitimate.”

Hundreds more gathered in front of a local police station, pelting eggs at the windows, using a bettering ram to force the doors open and demanding the release of a protester.

A banner hung from a government building read “Iceland for Sale: $2,100,000,000,” the amount of the loan the country will receive from the IMF.

Gudrun Jonsdottir, a 36-year-old office worker, said: “I’ve just had enough of this whole thing. I don’t trust the government, I don’t trust the banks, I don’t trust the political parties, and I don’t trust the IMF.

“We had a good country and they ruined it.”

These aren’t the actions of unwieldy mobs in third world countries, we’re talking about a country that had one of the highest living standards in Europe and a relatively wealthy and sedate population, the vast majority of whom are now in revolt over mass redundancies and the fast disappearing values of their paychecks and savings.

More peaceful protests against the Federal Reserve during the End the Fed events over the weekend were largely ignored by the U.S. corporate media, but the potential for wider chaos exists should the dollar finally cave in to the hyperinflationary bubble that is being created by the ceaseless printing of money to fund the multi-trillion dollar bailout.

Those who continue to assert, “It can’t happen here,” only need to look at the scenes in Reykjavik to realize that similar events could unfold across the U.S., where the reaction of militarized riot cops and even the military itself may be a little more heavy handed to say the least.

With top Russian analysts predicting the breakup of the U.S. into different parts, allied with people like deadly accurate trends forecaster Gerald Celente warning of food riots and tax rebellions, the scenes in Reykjavik may be amplified in the U.S. should a significant portion of the public wake up to the monumental fraud of the bailout and begin to feel the impact of its consequences as we enter 2009.

en voor de lezertjes die liever beeldjes horen spreken kunnen we deze filmpjes warm aanbevelen:

27-12-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt aloude Ollandse koopmansgeest en inpolderingsdrang: een voorbeeld
Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezertjes, we hebben al vaak het verwijt gekregen dat we onze Ollandse buren soms wat te onheus behandelen. We, eerst en vooral bestrijden we deze kwakkel en zullen dit beschouwen als een poging tot destabilisering van ons blogje in opdracht van één of andere duistere en dus buitenlandse mogendheid. We hebben trouwens al herhaalde malen een politiek vluchtelingenstatuut overwogen. Recent nog op één van de waddeneilanden. Maar het moet gezegd, en we geven dit grif toe : helemaal vertrouwen doen we ze toch niet onze Bataven. Zeker niet nadat ze ons de grootste en fierste Belgistaanse bank hebben ontfutseld met volgens onze Yves Leterme, lepe streken. We willen evenmin over hun onhebbelijke politiek i.v.m. coffeeshops vlak tegen onze grens discussiëren. Tenslotte verkiezen we nog steeds de Ollandse coffeeshops boven de Franse kerncentrales aan de andere grens. De goedkope Luxemburgse benzinestations lijken ons een aanvaardbare tussenoplossing aan de zuidelijke grens waar onze Duitse buren echter absoluut niks hebben aan te bieden. Zij gebruiken dat stukje grens enkel en alleen om regelmatig een nieuw omsingelingsplan te concretiseren en zo de Franse erfvijand de nek trachten om te draaien. Maar beste lezers, we ontdekten zo pas het snode plan van onze Ollandse ex-dwingelanden waarin ze nogmaals hun vileine koopmansgeest, zelfs in deze barre crisistijden botvieren. Dit natuurlijk zonder enig mededogen en ten koste van den medemensch! Leest u het allemaal maar zelf wat deze ollandse collega blogger-koopman uitgedokterd heeft om profijt te trekken uit de kredietcrisis die onze Ijslandse medeburgers zo hard treft :


Het voordeel van de kredietcrisis

Geld moet rollen zei Wouter Bos, en zo is 't maar net!

Dus alle Hollandse IceSavers zijn - linksom of rechtsom - gered en krijgen hun centjes terug, tot het bedrag van €100.000. Wat wil je nog meer?

Nou, wij willen nog wel wat meer ja. Namelijk dat we die 120.000 spaarders niet via onze eigen belastingcenten gaan terugbetalen.En IJsland zegt niets meer te kunnen betalen, dus is dat land failliet. En zoals dat dan behoort te gaan, wordt de boedel verkocht ten behoeve van de schuldeisers. En die boedel is het - grotendeels lege - land zelf.

Ik stel dus voor dat we een boedelverdeling maken conform het bovenstaande landkaartje. Het cirkeltje linksonder is Reykjavik en directe omgeving. Daar passen alle IJslanders makkelijk in, dus dat mogen ze houden. Wie weet wordt dat, met een beetje professionele begeleiding en know how, nog eens een nordisch Hongkong, Singapore, of Dubai.

De rest wordt dan verdeeld tussen onze Engelse vrienden en ons, waarmee we weer terug zijn in de VOC-tijd, waar onze MP zo graag van droomt. We gaan dus weer koloniseren, maar nu op moderne leest geschoeid. Zonder slavernij.


Soms ligt een oplossing zó voor de hand, dat je die bijna over het hoofd zou zien. Want dit is natuurlijk geweldig, voor alle partijen!

Ten eerste is IJslandin één klap van al z'n schulden af. En vervolgens hebben wij én de Britten elk een nieuw - groot en waardeloos - gebied ter beschikking om nieuwe waarde toe te voegen. Handen uit de mouwen!

De Britten krijgen het westelijke deel, wij het oostelijke. Want dat is handig voor de aardrijkskundeles. Zodat de leerlingen het makkelijk kunnen onthouden. Engeland in het westen en Nederland ten oosten daarvan. En dat het dan op IJsland net zo is en niet andersom, want dat zou maar verwarring geven. Dan heb je voor je het weet de Vijfde Engelse Oorlog.Deze verdeling is trouwens ook gunstig - kijk maar naar het kaartje - omdat wij dan het grootste binnenlandse wateroppervlak krijgen, zodat er eindelijk weer wat in te polderen valt.


Het is ongelooflijk hoe de gang der dingen, de loop van de historische gebeurtenissen, ons steeds weer verrast met nieuwe, onverwachte mogelijkheden en uitdagingen. Denk aan het Cruyff-adagium: 'Elk nadeel hep se foordeel'. En verdomd, het klopt als een bus, tot op de dag van vandaag!

Nu is er de kans om het integratievraagstuk in één uitdagend project aan te pakken en op te lossen. En het kan nu ook! Op 16 september, in haar Troonrede, sprak onze Koningin al over de mogelijkheid van een... gebiedsverbod. Dus voortaan sturen we alle rotjochies die niet willen deugen en de buurt terroriseren, met hun hele gezin voor een langdurig leer-werk-ontwikkelingstraject naar ... Oost Nederijsland.

Onze westerburen doen hetzelfde met hun eigen probleemgroepjes, die dan naar Great Western Britain-Iceland verhuizen.

Een unieke kans

Samen met onze Engelse vrienden gaan we hier een heel mooi project van maken. Voormalige probleemgroepen worden geprikkeld om zich te ontwikkelen tot volwaardige burgers, streng maar rechtvaardig begeleid door de beste deskundigen gerecruteerd uit kringen van PVV en TON.Zijn we daar ook meteen vanaf.

Denk nog even terug hoe de Engelsen vanaf 1788 al hun zware criminelen naar de strafkolonie Australië stuurden. Afgevoerd worden naar 'Down Under' betekende zoveel als 'levenslang'. En kijk nu eens, wat een keurig land dat geworden is!

Let op mijn woorden.

Als dit plan een kans krijgt, zal IJsland over tien tot twintig jaar de leidende positie hebben overgenomen van de VS. Engelse en Nederlandse gastarbeiders zullen zich er melden, bij gebrek aan werk in eigen land.

Hoezo 'crisis'? 't Is maar wat je er van maakt.

26-12-2008 om 19:06 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt grote kerstman spreekt tot u
Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag voelen we ons, gezien de omstandigheden en een volgevreten pens, verplicht om een sterk verkorte bijdrage te plaatsen. Vermits het aantal lezertjes de laatste dagen ook sterk is afgenomen, vermoedelijk eveneens wegens de zelfde omstandigheden hebben we meteen nog een tweede goeie reden om het kort te houden. We beperken ons tot een duidelijke boodschap van de grote kerstman uit Rome die ons een onderhoudend speechke brengt waarin hij de gelijkenissen tussen regenwouden en homseksualiteit uitlegt ...vrolijk kerstfeest aan al onze lezertjes !

hier het linkje en zet de kerstmuts al vast op

25-12-2008 om 22:44 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overjaarse varkenskleppen & Brabantse boerepaarden redden Surrealistisch Belgistan van de ondergang !!

Kijk beste lezertjes... u kunt er van zeggen wat u wilt, maar wij hebben intussen toch maar mooi een generatiepact dat volop werkt !!...

...Het werkt zelfs zó goed, dat we de politiekers die ons landje van de ondergang nog kunnen ~of beter gezegd : zouden MOETEN~ redden, allemaal uit de geriatrie moeten gehaald worden...

Ok, er zijn er bij die dank zij de inplanting van varkenskleppen & waarschijnlijk ook van ossekloten, nog wel erg actief bleven op de huwelijksmarkt, maar om terug een land op het juiste spoor te zetten... allez kom... Laat die oudjes toch met hun kroost in Disneyland blijven... of den andere in zijnen hof in Vilvoorde... Laat die mensen nu toch eens gerust & laat ze toch eens van hunne "Ouwen Dag" genieten...

Plots wordt Martens nu ineens opgevoerd, alsof ie de koene redder des vaderlands is... Wij herinneren ons anders nog héél levendig dat we op een gegeven moment de tel waren kwijt geraakt, aan de hoeveelst Martens-regering we nu eigenlijk zaten... Maar één ding was & bleef ook zeker !! De buitenlandse schuld blééf stijgen, dus op dat vlak hebben we wel degelijk te maken met "een expert" ter zake als we van die kant een oplossing moeten verwachten...

Daarna kwam er onzer, u allen welbekende & bekwame "Gids-Loodgieter" die het allemaal min of meer terug wat onder controle kreeg, alleen hebben we eigenlijk nooit geweten hoe hij dat nu eigenlijk allemaal klaar heeft gespeeld. We ontdekken nog alle dagen truken van zijn foor, zoals afgevlakte indexen & index-sprongen... evenals verdoken taxaties op ziekteverzekeringen & vooral dan zijn gekende ~of zeggen we intussen, zijn beruchte~ "voorlopige" dubbele inhoudingen... maar dan wel "voorlopige" inhoudingen die ondertussen dubbel & dik "definitief" zijn geworden...

*ZUCHT*... & dàt Brabantse boerepaard met loodgietersallures zouden ze nu weer van stal halen ?!... Je zult hier anders in dit Surrealistische Belgistan maar eens twintig jaar oud zijn & dàt hele gedoe ~met grote argusogen~ bekijken met je I-pod op je oren... & dan vooral er het jouwe van denken, vrees ik... Want de huidige generaties Letermes, De Cremmen enz... zeg nu zelf, dat is wat wij noemen "gene vette", tenminste dàt zouden ze hier bij ons achter onzen hoek zeggen...

Maar wat is dan het alternatief zult u vragen... Wel, wij vrezen dat Vlaanderen dat al heeft uitgemaakt... de sossen !! ...We krijgen hier op de redactie haast de lachstuipen als we daar horen over praten...

Caroline Gennez, dàn tóch in een nieuwe regering ?!... Ja, mààr "mét keiharde" voorwaarden... Tja... & zoals wat ?!... De sluiting van onze kerncentrales ?!... In een land dat meer dan anderhalve percent boven het Europese inflatiegemiddelde zat... waarvan anderhalve percent volledig toe te schrijven aan de gestegen energieprijzen... moet je vooral die kerncentrales sluiten kameraden... dàn komen we makkelijk 4 percent boven de anderen uit... Je moet tenslotte in iets de eerste zijn...

Onze brulboei uit Oostende Jean-Marie & zijn LDD dan ?!... zo groot als de VLD voorspellen de peilingen nu reeds !!... Zijn beruchte programma ~verplichte literatuur voor wie denkt dat de man allemaal "goeds" met ons voorheeft~ vinden jullie ten andere netjes in dit blogje terug... & wij kunnen daaruit slechts besluiten... van deze olijke vrolijkerd & zijn bende zal géén enkele constructieve oplossing komen... enkel één groot sociaal slagveld & kerkhof !! ...Wees daar maar gerust in !! Alleen maar méér sores & pakken ellende !! ~lees : dus NIKS~ voor de kleine man... & des te méér voor de rijken !!... De kloof tussen rijk & arm... tussen "the have's" & "the have not's" zal er alleen maar breder, dieper & onoverkomelijker op worden... U gelooft het of niet, maar het kan dus wel degelijk "nóg erger" !!

2009 ziet er dus zéér veelbelovend uit voor onze steeds maar groeiende ergernissen... Dùs overwegen we ~omwille van "politieke & culturele" gezondheidsredenen~ toch maar het politiek &/of cultureel asiel op één van de waddeneilanden aan te vragen... Zijn onze Ollandse vrienden hiervoor te vinden ?!... Stuur ons anders eens een berichtje !!... Wij beginnen alvast al in te pakken & jullie hoeven dààr ècht niks speciaals te voorzien... We worden wel strandjutter of... hebben ze daar al een coffeeshop ?!... of 'n goed Belgische Café ?!... Misschien een Belgische Frituur ?!...

24-12-2008 om 00:53 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzicht JANUARI 2008

Het behoeft waarschijnlijk niet al te veel tekst & uitleg, maar nog 9 keer slapen & we zijn alweer 1 januari 2009... dus zeg maar stilletjes aan tijd voor een klein jaaroverzichtje...

Nu eerlijk gezegd, we doen dit ook wel een beetje, omdat het blogsysteem van zich namelijk beperkt tot slechts het weergeven van ~maximum~ de laatste 200 berichten die werden geschreven. Wij vinden het echter wel belangrijk dat onze lezers àl onze blogberichten op titel kunnen terugvinden, want soms wil een nieuwe lezer wel eens het prille begin ~het ontstaan~ van zo'n blog terugvinden bijvoorbeeld. Nu goed, je kunt dan wel met het systeem van op de "weken" terug gaan, maar dat zegt dan nog altijd niks over de artikels die in die betreffende periode werden geschreven... Vandaar dus ook een beetje dit overzicht. Al bij al vinden we het eigenlijk wel wat jammer dat we met dit blogsysteem niet al onze geschreven artikels in één keer kunnen aanbieden... Maar goed, dit is dan bij deze opgelost...

Op 1 januari 2009 zullen wij ~de redactie van KITOKOJUNGLE~ dan ~juist geteld~ 341 dagen bezig zijn met dit kleffe blogwereldje te teisteren met onze schotschriften, die niet altijd ~hoe kan het ook anders~ bij iedereen in goede aarde zullen zijn gevallen... Dàt hadden we ook al wel door... & eerlijk gezegd, wij liggen van dat laatste niet echt wakker... Wij schoppen u trouwens maar al te graag een geweten als het er op aankomt...


So enjoy !!



# 26.01.08 - De beginselverklaring

# 27.01.08 - DE Mission Statement

# 28.01.08 - HET moreel gezag

# 28.01.08 - Opdracht 40 jaar later 1968-2008, je verbeelding aan de macht

# 29.01.08 - HET pestgedrag der filosofen

# 29.01.08 - DE foto

# 30.01.08 - foto als loketbediende te Beselare

# 30.01.08 - neoliberale gokspelen

23-12-2008 om 20:09 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzicht FEBRUARI 2008


# 01.02.08 - Carnaval is gek geworden

# 01.02.08 - Over de huilende pennen van Brijs en vettig Fonske

# 02.02.08 - Geert en Benno en de hoofddoekjes

# 02.02.08 - Flahaut en De Crem in Afghanistan als Kwik en Flupke

# 05.02.08 - kleine berichten

# 06.02.08 - god is een rukker

# 07.02.08 - Bloch en niet blog is de naam

# 08.02.08 - Geest van Van Severen verjaagt jood uit Panier d'Or te Brugge

# 08.02.08 - leuke medailles

# 09.02.08 - Kitoko Jungle Magazine

# 10.02.08 - De shariarechtbank in België

# 10.02.08 - Weer een ex teruggevonden !

# 11.02.08 - 177ste verjaardag van de overwinning op Van Speijk, leve België

# 12.02.08 - Ten strijde tegen N-VA !

# 13.02.08 - N-VA geprovoceerd !

# 14.02.08 - bericht aan de azijnpissers

# 15.02.08 - Verslag van de aanslag op Leterme

# 15.02.08 - Perscommunique

# 16.02.08 - Guido Gezelle is vette vis

# 17.02.08 - Bedankt Stefan

# 17.02.08 - De wonderlijke verandering van een merelveld in een mijnenveld

# 17.02.08 - Bob Van Geel is blauw

# 19.02.08 - Vlaamse handelspraktijken

# 19.02.08 - WRAAK

# 19.02.08 - Leterme gered door Pater Houben

# 20.02.08 - Mensaje del commandante en jefe of de story der Castrobrothers

# 21.02.08 - Vlaanderen wordt socialistisch

# 21.02.08 - Aftrekken op zijn Belgisch

# 22.02.08 - De oehoe van Peizegem is islamitische terreurcel

# 23.02.08 - Piessens Alfons vervalst Pakistaanse verkiezingen

# 24.02.08 - Vlaanderen verlost van het hellebeest uit Peizegem

# 26.02.08 - De mythe van de klassenloze klas

# 26.02.08 - Vlaanderen ontwaak ! Nieuwe kaakslag is er één te veel !

# 26.02.08 - zwijgende voettocht op het slagveld van de Peene ter uitwissing van de zoveelste kaakslag

# 27.02.08 - Het mysterie van de ontbrekende komma

# 29.02.08 - Beste Hollanders, wanneer rehabiliteert Sarkozy Sus van den Enden ?

# 29.02.08 - Geef ons Zeeuws-Vlaanderen terug of we klonen Balkenende !

23-12-2008 om 20:08 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzicht MAART 2008


# 01.03.08 - Copsa Mica of Charleroi geef ons Zeeuws Vlaanderen terug, Unoxmutsen !

# 01.03.08 - De Titty Twister staat in Oostende

# 02.03.08 - Volksverheffing in de overtreffende wijze

# 03.03.08 - Liever sexslavin dan met Vervotte en Leterme in de lift

# 05.03.08 - clochards bestormen vlaamse scholen

# 05.03.08 - Wilders geeft premiere van film in de Yab Yum

# 06.03.08 - Terreur bij de staatsveiligheid

# 08.03.08 - de blote billen van Ann en Goedele en ander triestig nieuws op vrouwendag

# 08.03.08 - Bart Dewever vraagt overheveling van Vlaanderen naar Frankrijk.

# 09.03.08 - fascisme is rampzalig, altijd en voor iedereen !

# 10.03.08 - Bintjes als oplossing voor aanslepende regeringsvorming

# 10.03.08 - Cartoonrel in Schouwen-Duiveland !

# 11.03.08 - het subtiele verschil tussen een Brusselse ordonnantie en verordening doen een japanse investeerder hara-kiri plegen

# 12.03.08 - de huisstijl van de Vlaamse Gemeenschapscommissie brengt Japanse investeerders in opperste staat van opwinding

# 14.03.08 - Leterme weldra in pornofilms !

# 15.03.08 - Havermoutpap bij kaarslicht

# 16.03.08 - Amerikaanse callgirl krijgt tegen 4300 dollar per uur het lezersaantal van Kitokojungle omhoog !

# 17.03.08 - Excursies naar de sloppenwijken nieuwe trend

# 18.03.08 - Belgistaanse toestanden en de ware toedracht van de verkrachting van Waris Dirie

# 19.03.08 - wereldwijd belgisch nationalistisch complot ontmaskerd

# 20.03.08 - In memoriam Taslima Nasreen de levende dode en Claus de dode levende

# 22.03.08 - Vervotte nailed on an Alnokeuken en andere verhalen

# 23.03.08 - Romantische mijmeringen over Oostende

# 25.03.08 - Is de aarde plat, heeft de dood zin, wij eisen palliatieve zorgen voor euthanasiebeoefenaars !

# 26.03.08 - Dalai lama en Savonarola même combat !

# 27.03.08 - Dalai lama afgevoerd naar Guantanamo ?

# 28.03.08 - Haartooi Fabiola gaat terug op model van menselijke kanonskogel van admiraal Tromp

# 29.03.08 - Wilders omgeschoold tot mozarellaverkoper.

# 30.03.08 - daklozen worden weldra gehuisvest in dienstwagens van regering Leterme I

# 31.03.08 - Roy Orbison als ultieme tortuur in Guantanamo !

23-12-2008 om 20:07 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.″The Belgian Prison Factory - Inc.″ - PART III
Human Rights & Belgistan ?!... Uh ?!... Qué ?!...

...& Ook dit is weer eens berichtgeving die onze gemiddelde Belgische ~kwaliteits (?)~ Pers niet haalt... Maar hoe kan het anders in tijden van regeringscrisisen die veroorzaakt zijn door daden van "Goed Bestuur"... Nietwaar ?!...

...& We geven het ook grif toe... het is ook niet echt het genre van berichtgevingen dat onze Belgen nu echt graag lezen &/of wakker houden... Want het gaat immers over een deel van de bevolking die we uitsluiten van deelname aan het Grote Maatschappelijk gebeuren... U moet er anders maar eens de lezersreacties op naslaan, die spreken voor zich...

Nochthans zouden we daar wel eens met z'n allen mogen van wakker liggen volgens ons, want het vertelt toch maar weer eens mooi welk een beschavingsniveau we hanteren...

In onze eerste beschouwing over het Belgische Gevangenissensysteem, namelijk : ″The Belgian Prison Factory - Inc.″ - PART I - ″Privatiseer de gevangenissen″ - DEEL 1″ & het bijbehorende & aansluitende ″DEEL 2″ stelden we ons reeds de vraag of we het gegeven van "straffen & gevangenissen" ~wat op zich oude & achterhaalde ideeën zijn~ niet eens vanuit een ander perspectief zouden willen ~& vooral durven te~ bekijken...

...& In "The Belgian Prison Factory - Inc.″ - PART II - Vanaf heden : "Guantanamo nù ook in België !!" stelden we ons nog andere zaken !!

Maar neen, niks van dit alles...




"Situatie in Belgische gevangenissen onaanvaardbaar"

De situatie in de Belgische gevangenissen is van een onaanvaardbaar niveau. Dat zegt de mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa Thomas Hammarsberg. Hij bezocht een week lang de Belgische gevangenissen en ging ook een kijkje nemen in onder meer vluchthuizen en opvangcentra.

Hammarsberg bezoekt regelmatig die instellingen in de verschillende landen die aangesloten zijn bij de Raad van Europa. De Belgische gevangenissen bengelen volgens hem onderaan in het Europese klasje.

Hij klaagt vooral de overbevolking en de verouderde toestand van de gevangenissen in ons land aan.

Snel alternatieve straffen

De mensenrechtencommissaris beaamt dat de Belgische regering werk wil maken van nieuwe gevangenissen. Dat gebeurt echter niet van vandaag op morgen en dus moet er een oplossing op korte termijn worden voorzien, zoals het uitdelen van alternatieve straffen.

Voorts zal de mensenrechtencommissaris in zijn rapport zijn bedenkingen en kritiek formuleren bij het Belgische asiel- en migratiebeleid.



...& We surfen even naar de website van de "Commissioner for human rights"...


Commissioner Hammarberg concludes visit to Belgium

[19/12/08 16:40] Thomas Hammarberg concluded today his four-day assessment visit to Belgium after meetings with members of the federal, community and regional governments. He also met with civil society representatives and visited prisons, closed centres for irregular migrants and shelters for women victims of violence. “The continuous overcrowding in prison has created an intolerable situation for prisoners and penitential staff. It also endangers the aim of reintegrating prisoners into society” pointed out the Commissioner. He also highlighted problems in the detention of minors and asylum-seekers and called for the vigorous implementation of the recently adopted non-discrimination legislation at all levels. The report of the Commissioner’s visit will be published in spring 2009.



...& Een mooie getuigenis misschien...


Friday, April 4, 2008

Rodeo Plays in Belgium Prison, Finds Dildo

posted by Trent Moorman on April 4 at 12:05 PM

Brent Amaker and the Rodeo played inside the maximum security Hoogstraten Prison in Antwerp. Near riot. I asked them about it:

How did you all get booked at a prison in Antwerp?

Rodeo: Not exactly sure. Prisons are terrible places. The walls of this place were covered with framed posters of American prison films. They were EVERYWHERE. I asked our host Herwig about the posters. He said, “They are from the warden’s collection. He brings them in and puts them up. The prisoners don’t like, but…”

Where in the prison did you play?

The room where we set up looked like a high school auditorium. It was a packed house with inmates from the men’s and women’s wings, all seated in plastic chairs. Men up front, ladies in the back row. Serious looking dudes right up front. Sour faces.

How’d it go?

It was a mixed reaction. Some were smiling and trying to have a good time (Herwig says it’s tough to transfer so quickly from dealing with prison life to trying to enjoy a show), some were quiet, some were rowdy and shouting. Prisoners were exchanging things and trying to hide it from the guards. One guy kept standing up and yelling “Fuck you, America!”

We played, went to a backstage area, and then there was a problem returning the prisoners to their cells. Everyone was up and yelling. The men made moves toward the women and the guards started to look overwhelmed. Herwig came backstage, totally bug-eyed, and asked us to get back on stage to draw everyone’s attention. We bust ass, throwing on our guitars, get on stage and play “Howdy Do!” from the new album. The “Fuck America” guy is out of his seat and screaming.

Note to all European prison wardens: “Howdy Do” will stop a riot before it starts. Not joking! By the second chorus, they were all clapping along and singing “HOWDY DO” back at us.

So none of the inmates escaped?

Actually, the day after our show, two inmates broke out and have not been caught. Seriously. We’re keeping an eye out for them.

Damn, be careful. Hide your hats. Anything else happen?

Well, at our hotel in Brussels our bass player Sugar found a purple dildo underneath his pillow. It’s with us now and it’s not going to be leaving us anytime soon.



Laten we eens lezen wat er intussen bijna 2 jaar geleden reeds over geschreven werd...

...'n eerste...


Actualité en Belgique : L'état misérable de nos prisons

Posté par Hocine Ali le 1/2/2007 17:10:00 (1752 lectures)

Le premier rapport du Conseil central de surveillance pénitentiaire fait état de surpopulation, d'hygiène douteuse et de grande misère dans les prisons belges.

Selon son président Michel Rozier, "on est loin d'une détention humaine". Si selon M. Rozier, "le problème central et crucial, c'est la surpopulation", il estime aussi que "la Belgique ne doit pas être fière des personnes qui sont internées en prison".

Dans les annexes psychiatriques de certaines maisons d'arrêt on trouve "un grand nombre de personnes en attente de transfert qui sont sans traitement", rapporte M. Rozier qui estime que "cette situation ne répond pas aux exigences d'une détention humaine".

Il épingle encore des services psycho-sociaux "débordés et peu accessibles", des cellules, sanitaires et cuisines présentant "beaucoup de délabrement". A Lantin et à Forest, le rapport signale la présence importante d'animaux nuisibles (souris, rats, cafards) et de la moisissure sur les murs.

Le rapport épingle encore des détenus qui ont peur d'exprimer une critique quant au fonctionnement de la prison et des agents pénitentiaires qui, à cause de ces conditions de travail, sont très démotivés et connaissent un important taux d'absentéisme. (belga)

Les détenus de Lantin font un film sur la prison

Quelques détenus de la prison de Lantin ont participé, durant un an, à un projet audiovisuel. Ils ont réalisé un film sur l'hygiène et la propreté au sein de l'établissement pénitentiaire.

Le projet est né lors d'un atelier sur l'éducation aux médias qui a rassemblé une dizaine de condamnés détenus à la prison de Lantin. Pendant un an, ils ont suivi une formation sur ce sujet et une formation technique sur l'usage d'une caméra, l'utilisation d'une table de mixage, etc.

Pendant plusieurs mois, les détenus ont filmé l'intérieur de la prison. Ils ont ainsi notamment filmé le pied des tours où s'amoncellent des détritus balancés par les fenêtres des cellules. Ils ont aussi mis en avant la nécessité de porter des gants lors de la distribution des repas.

En raison des libérations, seuls quatre détenus ont porté le projet à leur terme. Celui-ci est en cours de finalisation. Il sera présenté dans les prochains jours à la direction de la prison. Ce film, véritable outil de sensibilisation à l'hygiène, s'adresse tant aux détenus qu'au personnel. Il sera régulièrement diffusé au sein de la prison, et montré notamment aux nouveaux détenus.

"Cette démarche est importante car elle permet de responsabiliser les détenus. Il y a à Lantin 900 détenus pour 630 places. La vie n'est donc pas toujours facile. Il est donc très important de montrer que les détenus peuvent avoir des comportement positifs", a conclu Jean-François Colasse, conseiller en justice réparatrice à la prison de Lantin. (belga)



...Een tweede...


Conditions de vie dramatiques dans les prisons belges

NOUVELOBS.COM | 05.02.2007 | 18:17

Selon le premier rapport du Conseil central de surveillance pénitentiaire, les prisons belges, surpeuplées et souvent insalubres, "ne répondent pas aux exigences d'une détention humaine".

Surpopulation, hygiène douteuse et grande misère: ce sont les principales conclusion du premier rapport du Conseil central de surveillance pénitentiaire belge, présenté mercredi dernier et repris par le quotidien Le Soir dans son édition du jeudi 1er février. Selon le président de ce Conseil central de surveillance pénitentiaire, Michel Rozier, "le problème central et crucial, c'est la surpopulation". "La Belgique ne doit pas être fière des personnes qui sont internées en prison", a-t-il déclaré lors de la présentation de son rapport, mercredi. Dans les annexes psychiatriques de certaines maisons d'arrêt on trouve "un grand nombre de personnes en attente de transfert qui sont sans traitement", rapporte notamment Michel Rozier, qui estime que "cette situation ne répond pas aux exigences d'une détention humaine". Il épingle encore des services psychosociaux "débordés et peu accessibles", des cellules, sanitaires et cuisines présentant "beaucoup de délabrement".

Rats et cafards

Le rapport signale même, dans les prisons de Lantin et de Forest, la présence importante d'animaux nuisibles (souris, rats, cafards) et de la moisissure sur les murs. Il cite enfin des détenus qui ont peur d'exprimer une critique quant au fonctionnement de la prison et des agents pénitentiaires. Ceux-ci seraient, selon le quotidien Le Soir, très démotivés et connaîtraient un important taux d'absentéisme en raison de leurs mauvaises conditions de travail. Créé en 2003, le Conseil central de surveillance pénitentiaire a pour mission de contrôler les conditions de traitement des détenus en Belgique.



...& We geven u nog een boeiend stukje leesvoer van "Entraide & Fraternité" te lezen...


La santé derrière les barreaux

« Le détenu a droit à des soins de santé qui sont équivalents aux soins dispensés dans la société libre et qui sont adaptés à ses besoins spécifiques. »(1) On le sait, les prisons sont peuplées d’hommes (à plus de 95%) et de femmes majoritairement issus de milieux défavorisés. Au-delà des textes, quelle est la réalité de la santé en prison ? Qu’en est-il de l’accès aux soins de santé lorsqu’on est derrière les barreaux ?

(1) extrait de l’article 88 de la Loi de principes concernant l'administration des établissements pénitentiaires ainsi que le statut juridique des détenus

La population carcérale présente nettement plus de problèmes de santé que la population en général. D’une part, les détenus sont largement issus de milieux peu favorisés, qui jouissent en moyenne d’une moins bonne santé que les citoyens plus aisés. Leur incarcération est du reste parfois la conséquence de problèmes liés à la santé, comme l’usage de drogues ou une fragilité psychologique.

D’autre part, la prison est en soi un milieu qui nuit à la santé, physique autant que – et peutêtre surtout - mentale. Le simple fait d’être privé de liberté, séparé de ses proches, confronté à soi-même sans guère d’occasions de diversion engendre un stress et une angoisse importants.

L’environnement physique et humain joue également un rôle négatif : la surpopulation des prisons dans notre pays n’est un secret pour personne. La vétusté de certains établissements non plus. Cela pose des problèmes d’aération, d’éclairage, d’hygiène, de promiscuité. Cette dernière provoque l’élaboration de règles informelles, d’une hiérarchie parallèle à celle de la prison. Avec à la clé des risques sanitaires liés à la violence, à l’usage de drogues ou à des relations sexuelles forcées et non protégées.

La surpopulation des prisons a des conséquences non seulement sur le confort élémentaire et l’espace vital, mais également sur l’alimentation : « La qualité nutritionnelle de ces repas est tributaire du budget, soit trois euros par jour et par détenu, calculés sur la capacité carcérale et non sur la population réelle. A Forest (…) l’établissement peut compter jusqu’à 650 détenus pour une capacité de 405 places. » (2)

(2) Réginald de Béco, président de la Commission de surveillance de la prison de Forest, dans Le Soir du 7 mars 2008.

Les médecins ne chôment pas en milieu carcéral. Il n’est pas rare qu’il y ait 60 à 90 détenus inscrits sur la liste de consultation d’un seul médecin. 10% des détenus consultent quotidiennement, pourcentage quatre fois supérieur au taux de consultation de la population « libre ».(3) Bien sûr, certains consultent pour « passer le temps », pour recevoir des médicaments (calmants, anxiolytiques) qui leur rendront le quotidien plus supportable, pour récupérer un peu de maîtrise sur leur vie, par exemple en allant à la consultation au lieu d’aller travailler. Tâche délicate pour le soignant que de faire la part des choses tout en restant à l’écoute du patient.

(3) Analyse de 500 dossiers médicaux électroniques de détenus libérés. Centre académique de médecine générale, UCL, Bruxelles.

Santé mentale

Les principales pathologies que l’on trouve en prison sont d’ordre psychologique. C’est le premier motif de consultation médicale, mis à part bien entendu le systématique examen médical pratiqué au moment de l’incarcération. Les plaintes ? Anxiété, nervosité, insomnies. D’où la prescription fréquente de psychotropes. Bien souvent, il existe une fragilité psychologique avant l’entrée en prison. Mais il faut être fameusement solide pour garder l’âme sereine lorsqu’on est derrière les barreaux : outre les difficultés personnelles citées plus haut, les relations entre détenus – dont certains sont très violents – engendrent stress et angoisse, voire des pathologies mentales plus lourdes.

Les autres motifs de consultation concernent des problèmes respiratoires et digestifs. D’autres pathologies « typiques » du milieu carcéral sont le SIDA, l’hépatite B et la tuberculose.

Les droits, en prison aussi

Les soins de santé en prison ne suscitent pas assez d’intérêt de la part des pouvoirs publics. Peut-être parce que les citoyens-électeurs eux-mêmes ne se sentent guère concernés. C’est regrettable pour plusieurs raisons. Une partie de l’opinion publique considère que les personnes incarcérées méritent ce qui leur arrive et qu’il ne convient pas de les traiter avec trop d’égards.

D’une part, les droits humains, garantis par des traités internationaux ou par la Constitution belge, concernent par définition tous les citoyens et ne peuvent souffrir d’exception, qu’il s’agisse des demandeurs d’asile ou des détenus. Bien sûr, ces derniers ont porté atteinte aux droits, à l’intégrité physique, voire à la vie d’autrui. Mais la Justice a reconnu ces faits et a prononcé une condamnation qui les a amenés en prison. A partir de là, ce serait sombrer dans l’arbitraire et le totalitarisme que de laisser le personnel des institutions pénitentiaires décider si les détenus « méritent » ou non leurs droits. La loi de principes (voir note 1) le rappelle d’ailleurs lorsqu’elle précise que la privation de liberté doit être la seule peine infligée aux condamnés.

D’autre part, la majorité des personnes incarcérées sortira un jour de prison. Si l’emprisonnement protège temporairement la société, il n’aide que rarement le détenu à se reconstruire et à élaborer un projet de vie qui le tiendra écarté de la récidive une fois libéré. Au contraire, la promiscuité entre petits délinquants et grands criminels, les conditions de vie difficiles, l’oisiveté, la rage ou la rancoeur déstructurent encore des personnalités déjà fragiles et influençables.

Du point de vue de la santé publique, il ne serait pas non plus superflu de se préoccuper de ce qui se passe derrière les barreaux : les maladies citées plus haut (Sida, hépatite B, tuberculose) sont bien entendu contagieuses et, à leur sortie, les anciens détenus qui en souffrent deviendront source de contagion pour le reste de la société.

Quand le détenu devient un patient (pas) comme les autres…

La santé en prison concerne également le monde extérieur, notamment le monde hospitalier. L’hospitalisation d’un détenu est parfois un parcours du combattant. Tout d’abord, chaque sortie pour un soin ou pour une hospitalisation requiert toute une série de démarches administratives. « A Jamioulx, à Nivelles et à Verviers, les transferts dans un hôpital de la région pour une consultation ou un examen demandent plusieurs semaines voire plusieurs mois d’attente. »(4)

(4) Rapport du Conseil Central de Surveillance Pénitentiaire, page 19, sur,

Ensuite, certains hôpitaux refusent tout simplement de soigner les détenus, en raison des risques que leur présence fait courir au personnel et aux autres patients. Les détenus hospitalisés, même accompagnés d’agents pénitentiaires, restent potentiellement violents et dangereux. Le personnel de l’hôpital de Tubize n’est pas près d’oublier l’attaque d’un commando lourdement armé qui est venu « libérer » un détenu hospitalisé.

Si la déontologie médicale oblige le médecin à prodiguer aux détenus des soins « comme les autres », il est clair qu’il a affaire à des patients « pas comme les autres ». Ceux-ci ont officiellement le droit de consulter le médecin de leur choix. Dans la pratique, ce droit s’applique rarement : peu de médecins ont le temps de se déplacer en prison et la volonté de se soumettre aux nombreuses mesures de sécurité qui régissent l’accès à un établissement pénitentiaire. De plus, c’est le détenu qui doit assumer les frais de cette visite.

Lorsque nous avons mal à la tête ou à la gorge, nous passons à la pharmacie acheter un antidouleur ou un sirop. Hors de question pour un détenu : toute prise de médicament nécessite le passage par la consultation du médecin ou au moins par l’infirmerie. Pas d’accès direct non plus à la médecine de seconde ligne : lorsque nous avons un problème de vue, nous nous rendons chez l’oculiste directement. Le détenu, lui, doit toujours passer par le médecin généraliste pour avoir accès à un spécialiste.

L’hygiène en prison reste un grand défi : dans certaines prisons, c’est encore le seau hygiénique, vidé une fois par jour, qui fait office de WC dans des cellules de deux ou trois personnes(5). Les détenus ne reçoivent pas de gant de toilette, parfois un savon, mais le dentifrice est payant. A Lantin, la désinfection des cellules n’est pas prévue après le départ d’un détenu. Les couvertures ne sont pas systématiquement changées(6). Dans les cuisines, les cuisiniers partagent souvent l’espace avec des rats et des cafards…

(5) C’est le cas notamment à la prison de Forest

(6) D’après les propos d’une médecin membre de la Commission de surveillance de la prison de Lantin.

La médecine en prison a d’autres particularités qui la rendent complexe : ce sont ses liens avec la sécurité et la Justice. Le dossier médical est séparé du dossier pénitentiaire. Mais quand on demande l’avis du médecin pour savoir si l’état de santé d’un détenu permet son transfert en régime de sécurité particulier, en « cellule de punition », quand ce sont les surveillants qui assurent la distribution des médicaments, ou qu’ils assistent à la consultation médicale pour raisons de sécurité, le secret médical est mis à mal… Ou quand une peine est assortie de l’obligation de suivre un traitement psychologique… La cloison s’effrite.

Des effets positifs

Paradoxalement, le passage par la case « Prison » peut s’avérer positif pour la santé de certains détenus. Pour les plus marginaux d’entre eux, la prison offre un accès aux soins et une prise en charge médicale systématique dont ils ne bénéficiaient pas quand ils étaient en liberté, parfois sans adresse fixe. La prison peut – elle devrait certainement l’être plus – être le lieu d’une éducation à la santé, à la prévention, etc. Cette éducation, qu’elle soit assurée par la prison elle-même ou par des services extérieurs comme des associations, gagnerait cependant à être plus active (ne pas se limiter à des brochures ou des posters d’information) et plus accessible pour ceux qui ne comprennent pas bien les langues nationales ou qui ne savent pas lire. Or, en 2001, une enquête révélait que 30% des détenus étaient analphabètes ou d’un niveau scolaire inférieur à la 6e primaire(7).

(7) Enquête sur la provenance sociale et le niveau scolaire des détenu(e)s en Belgique, FAFEP (Fédération des associations de formation et d’éducation permanente en prison), octobre 2001.

Pour une pathologie importante, un suivi régulier s’impose. A un patient « normal », le médecin dira : prenez ceci – ou allez faire une radio - et revenez me voir dans quinze jours. Certains patients, par négligence ou manque de moyens financiers, ne suivront pas ces indications. En prison, par contre, le médecin est sûr de revoir son patient autant que nécessaire, puisqu’il programmera la consultation et que le détenu sera obligé de s’y rendre. En cas de maladie grave, comme le diabète, le détenu qui vivait auparavant dans la marginalité a des chances de sortir de prison avec une meilleure information sur sa maladie et la façon de la traiter.

La plupart des soignants en prison font ce qu’ils peuvent pour assurer les soins les meilleurs possibles à leurs patients. Mais ils ne peuvent rien contre l’insalubrité, la vétusté, la surpopulation et le manque de personnel qui sont le lot de trop d’établissements pénitentiaire dans notre pays.

Le manque de personnel soignant se fait surtout sentir en ce qui concerne la santé mentale : dans l’aile psychiatrique de la prison de Forest, il y a 120 détenus(8) pour 1 à 2 psychiatres à temps plein. Dans un hôpital, ils sont 25 pour le même nombre de patients. Il est vrai que les candidats ne se bousculent pas au portillon pour un travail particulièrement éprouvant. « Des candidats pour l’expertise psychiatrique, il y en a, constate Bernadette Ost, infirmière en chef à la prison d’Ittre ; pour l’aspect curatif, par contre, il est beaucoup plus difficile de trouver des candidats motivés. »

(8) Pour une capacité de 76 places !

Or, la prison est une grande destructrice de santé mentale. Il conviendrait de lutter contre cet état de fait par une meilleure prévention (investir, outre dans la rénovation des bâtiments pour de meilleures conditions de vie, dans la création de groupes de parole, d’activités créatives, sportives, formatives, etc. à même de préserver la santé mentale) et, en aval, par une amélioration des soins et de l’encadrement dans les ailes psychiatriques.

Et du côté politique ?

« La santé en prison a dû attendre les années 70 pour être l’objet d’un souci particulier de la part du monde politique, souligne Bernadette Ost. Les services, qui étaient jusqu’alors plutôt des dispensaires, se sont étoffés pour devenir de véritables services médicaux »

En 2005, la Loi de principes concernant l'administration des établissements pénitentiaires ainsi que le statut juridique des détenus promettait des avancées, notamment en matière de santé. « Cependant, souligne le Docteur Mark Vanderveken, membre du Comité de surveillance des prisons, beaucoup d’articles de cette loi attendent encore leurs arrêtés d’application, sans lesquels ils n’entrent pas en vigueur. »

La santé des détenus dépend encore aujourd’hui du Ministère de la Justice. Dans les pays où elle est (logiquement) passée sous la compétence du Ministère de la Santé, on remarque qu’elle fait l’objet d’un intérêt accru, que des formations spécifiques se mettent en place et des progrès sont enregistrés. Ce glissement d’un ministère à l’autre est en discussion en Belgique. Gageons qu’il apporterait une promesse d’éclaircie dans un ciel bien noir : les visiteurs ou les aumôniers de prison témoignent à l’envi des conditions horribles dans lesquelles vivent beaucoup de détenus.

Isabelle Franck
Vivre Ensemble Education, Octobre 2008



...& tot slot ~last but not the least~ verwijzen wij u graag door naar onze tot nader orde Belgische officiële diensten, die ook wel eens nuttige jaarraporten, zoals het Jaarrapport 2005 & het Jaarrapport 2006 schrijven...

...verplichte lectuur zeggen wij maar zo...


Administratieve rechtscolleges

De Centrale Toezichtsraad voor het gevangeniswezen en de Commissies van Toezicht

De Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen en de commissies van toezicht werden opgericht door het K.B. van 4 april 2003 tot wijziging van het K.B. van 21 mei 1965 houdende algemeen reglement van de strafinrichtingen. Het behoort tot de opdracht van deze organen om toezicht te houden op de bejegening van de gedetineerden en de ter zake geldende voorschriften. Het betreft met andere woorden een onafhankelijk toezicht ten opzichte van de penitentiaire administratie. Dit betekent niet dat de toezichtorganen zich actief mengen in het lokaal of centraal beleid. Wel worden waarnemingen gerapporteerd aan de minister van Justitie en het federaal Parlement en worden adviezen geformuleerd over penitentiaire aangelegenheden.

De leden van de commissies van toezicht, die bij elke gevangenis werden opgericht, zijn zodoende bevoorrechte waarnemers van het gevangeniswezen. Belangrijke voorvallen en incidenten die zich voordoen in de inrichting waaraan zij verbonden zijn en die mogelijk wijzen op een slechte werking van de inrichting worden niet alleen geïdentificeerd en geïnventariseerd. Steeds wordt er, in overleg met de directie, de centrale administratie en de Centrale Raad, naar een oplossing gezocht. Hierbij vertrekken de commissieleden steeds vanuit de opvatting dat elke mens uniek is en respect verdient voor zijn waardigheid en voor de uitoefening van zijn rechten, dat niemand kan herleid worden tot de daden die hij heeft gesteld en dat iedere samenleving moet zorgen voor een maximaal welzijn van al haar leden.

Administratieve rechtscolleges

# Jaarrapport 2005 (Word)
# Jaarrapport 2006 (Word)



...Dacht u soms, dat men door misdadigers als "beesten zonder rechten" te behandelen & dan nog soms in mensonwaardige omstandigheden, dat men daarmee mensen op het juiste pad zou kunnen brengen ?!...

Wij horen het anders heel graag, al hebben wij hier duidelijk een andere mening over...


22-12-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Gevangenissen & detentie

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!