..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ils ont voté et puis après?=
Klik op de afbeelding om de link te volgen
in een verkiezingsnacht doen we het wat kalmer aan. Blijkbaar heeft rooie Caroline onze hint rond de Olllandse verkiezingen ter harte genomen. Ze verklaart dus met enig enthousiasme dat de SP-a de grootste partij op de linkerkant blijft. Wat had ze dan gevreesd? Voorbijgestoken te worden door de SLP en de LSP? O0f verpletterd worden door de PVDA+ en CAP?
Rechts wint dus alhoewel we met blijdschap de uitslagen van het Vlaams Belang bekijken....eindelijk! Goed de NVA wint en de Groen doen het in Vlaanderen bijlange niet zo goed als in Wallonie. LDD wint, maar minder dan verwacht. Het had groter onheil kunnen zijn.
Wij zijn benieuwd wat de impact zal zijn van deze regionale verkiezingen op de federale regering en dus op het dossier van de staatshervorming.
Hopelijk trekt verstandig links nu de conclusies en stelt eindelijk een echt links programma op. Anders zal de afkalving blijven doorgaan...15% is geen cijfer om trots op te zijn!

En hier hoiuden we het bij voor vandaag want jullie kijken vast en zeker naar de televisie om daar allerlei onbenullige commentareb te beluisteren van onze grote Vlaamse polletiekers! Veel pret ermee! Wij rollen onze mouwen op want het wordt weer erg boeiend om te zien hoe sommige problemen als armoede en werkloosheid zullen aangepakt worden. Werk aan de winkel ....vanaf morgen !

07-06-2009 om 23:36 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.retoriek in Buchenwald
en we doen nog even verder met een andere hele mooie speech van de zelfde woordkunstenaar. Het was al lang geleden dat de wereld nog zulke redenaar heeft gezien op dergelijke positie die dus iedereen kan duidelijk maken hoe krachtig woorden en ideeën kunnen zijn
We laten Obama aan het woord op een wel zeer geladen plaats voor Europa namelijk BUCHENWALD.
De inleidende woorden van Merkel en de beklijvende eindwoorden van Elie Wiesel zijn er eveneens bij.

Obama, Elie Wiesel Buchenwald Speech (TEXT, VIDEO)

Huffington Post

Obama Buchenwald






CHANCELLOR MERKEL: (As translated.) Mr. President, ladies and gentlemen. Here in this place a concentration camp was established in 1937. Not far from here lies Weimar, a place where Germans created wonderful works of art, thereby contributing to European culture and civilization. Not far from that place where once artists, poets, and great minds met, terror, violence, and tyranny reigned over this camp.

At the beginning of our joint visit to the Buchenwald memorial the American President and I stood in front of a plaque commemorating all the victims. When you put your hand on the memorial you can feel that it has warmed up -- it is kept at a temperature of 37 degrees, the body temperature of a living human being. This, however, was not a place for living, but a place for dying.

Unimaginable horror, shock -- there are no words to adequately describe what we feel when we look at the suffering inflicted so cruelly upon so many people here and in other concentration and extermination camps under National Socialist terror. I bow my head before the victims.

We, the Germans, are faced with the agonizing question how and why -- how could this happen? How could Germany wreak such havoc in Europe and the world? It is therefore incumbent upon us Germans to show an unshakeable resolve to do everything we can so that something like this never happens again.

On the 25th of January, the presidents of the associations of former inmates at the concentration camps presented their request to the public, and this request closes with the following words: "The last eyewitness appeal to Germany, to all European states, and to the international community to continue preserving and honoring the human gift of remembrance and commemoration into the future. We ask young people to carry on our struggle against Nazi ideology, and for a just, peaceful and tolerant world; a world that has no place for anti-Semitism, racism, xenophobia, and right-wing extremism."

This appeal of the survivors clearly defines the very special responsibility we Germans have to shoulder with regard to our history. And for me, therefore, there are three messages that are important today. First, let me emphasize, we Germans see it as past of our country's raison d'être to keep the everlasting memory alive of the break with civilization that was the Shoah. Only in this way will we be able to shape our future.

I am therefore very grateful that the Buchenwald memorial has always placed great emphasis on the dialogue with younger people, to conversations with eyewitnesses, to documentation, and a broad-based educational program.

Second, it is most important to keep the memory of the great sacrifices alive that had to be made to put an end to the terror of National Socialism and to liberate its victims and to rid all people of its yoke.

This is why I want to say a particular word of gratitude to the President of the United States of America, Barack Obama, for visiting this particular memorial. It gives me an opportunity to align yet again that we Germans shall never forget, and we owe the fact that we were given the opportunity after the war to start anew, to enjoy peace and freedom to the resolve, the strenuous efforts, and indeed to a sacrifice made in blood of the United States of America and of all those who stood by your side as allies or fighters in the resistance.

We were able to find our place again as members of the international community through a forward-looking partnership. And this partnership was finally key to enabling us to overcome the painful division of our country in 1989, and the division also of our continent. Today we remember the victims of this place. This includes remembering the victims of the so-called Special Camp 2, a detention camp run by the Soviet military administration from 1945 to 1950. Thousands of people perished due to the inhumane conditions of their detention.

Third, here in Buchenwald I would like to highlight an obligation placed on us Germans as a consequence of our past: to stand up for human rights, to stand up for rule of law, and for democracy. We shall fight against terror, extremism, and anti-Semitism. And in the awareness of our responsibility we shall strive for peace and freedom, together with our friends and partners in the United States and all over the world.

Thank you.

PRESIDENT OBAMA: Chancellor Merkel and I have just finished our tour here at Buchenwald. I want to thank Dr. Volkhard Knigge, who gave an outstanding account of what we were witnessing. I am particularly grateful to be accompanied by my friend Elie Wiesel, as well as Mr. Bertrand Herz, both of whom are survivors of this place.

We saw the area known as Little Camp where Elie and Bertrand were sent as boys. In fact, at the place that commemorates this camp, there is a photograph in which we can see a 16-year-old Elie in one of the bunks along with the others. We saw the ovens of the crematorium, the guard towers, the barbed wire fences, the foundations of barracks that once held people in the most unimaginable conditions.

We saw the memorial to all the survivors -- a steel plate, as Chancellor Merkel said, that is heated to 37 degrees Celsius, the temperature of the human body; a reminder -- where people were deemed inhuman because of their differences -- of the mark that we all share.

Now these sights have not lost their horror with the passage of time. As we were walking up, Elie said, "if these trees could talk." And there's a certain irony about the beauty of the landscape and the horror that took place here.

More than half a century later, our grief and our outrage over what happened have not diminished. I will not forget what I've seen here today.

I've known about this place since I was a boy, hearing stories about my great uncle, who was a very young man serving in World War II. He was part of the 89th Infantry Division, the first Americans to reach a concentration camp. They liberated Ohrdruf, one of Buchenwald's sub-camps.

And I told this story, he returned from his service in a state of shock saying little and isolating himself for months on end from family and friends, alone with the painful memories that would not leave his head. And as we see -- as we saw some of the images here, it's understandable that someone who witnessed what had taken place here would be in a state of shock.

My great uncle's commander, General Eisenhower, understood this impulse to silence. He had seen the piles of bodies and starving survivors and deplorable conditions that the American soldiers found when they arrived, and he knew that those who witnessed these things might be too stunned to speak about them or be able -- be unable to find the words to describe them; that they might be rendered mute in the way my great uncle had. And he knew that what had happened here was so unthinkable that after the bodies had been taken away, that perhaps no one would believe it.

And that's why he ordered American troops and Germans from the nearby town to tour the camp. He invited congressmen and journalists to bear witness and ordered photographs and films to be made. And he insisted on viewing every corner of these camps so that -- and I quote -- he could "be in a position to give first-hand evidence of these things if ever in the future there develops a tendency to charge these allegations merely to propaganda."

We are here today because we know this work is not yet finished. To this day, there are those who insist that the Holocaust never happened -- a denial of fact and truth that is baseless and ignorant and hateful. This place is the ultimate rebuke to such thoughts; a reminder of our duty to confront those who would tell lies about our history.

Also to this day, there are those who perpetuate every form of intolerance -- racism, anti-Semitism, homophobia, xenophobia, sexism, and more -- hatred that degrades its victims and diminishes us all. In this century, we've seen genocide. We've seen mass graves and the ashes of villages burned to the ground; children used as soldiers and rape used as a weapon of war. This places teaches us that we must be ever vigilant about the spread of evil in our own time, that we must reject the false comfort that others' suffering is not our problem and commit ourselves to resisting those who would subjugate others to serve their own interests.

But as we reflect today on the human capacity for evil and our shared obligation to defy it, we're also reminded of the human capacity for good. For amidst the countless acts of cruelty that took place here, we know that there were many acts of courage and kindness, as well. The Jews who insisted on fasting on Yom Kippur. The camp cook who hid potatoes in the lining of his prison uniform and distributed them to his fellow inmates, risking his own life to help save theirs. The prisoners who organized a special effort to protect the children here, sheltering them from work and giving them extra food. They set up secret classrooms, some of the inmates, and taught history and math and urged the children to think about their future professions. And we were just hearing about the resistance that formed and the irony that the base for the resistance was in the latrine areas because the guards found it so offensive that they wouldn't go there. And so out of the filth, that became a space in which small freedoms could thrive.

When the American GIs arrived they were astonished to find more than 900 children still alive, and the youngest was just three years old. And I'm told that a couple of the prisoners even wrote a Buchenwald song that many here sang. Among the lyrics were these: "...whatever our fate, we will say yes to life, for the day will come when we are our blood we carry the will to live and in our hearts, in our hearts -- faith."

These individuals never could have known the world would one day speak of this place. They could not have known that some of them would live to have children and grandchildren who would grow up hearing their stories and would return here so many years later to find a museum and memorials and the clock tower set permanently to 3:15, the moment of liberation.

They could not have known how the nation of Israel would rise out of the destruction of the Holocaust and the strong, enduring bonds between that great nation and my own. And they could not have known that one day an American President would visit this place and speak of them and that he would do so standing side by side with the German Chancellor in a Germany that is now a vibrant democracy and a valued American ally.

They could not have known these things. But still surrounded by death they willed themselves to hold fast to life. In their hearts they still had faith that evil would not triumph in the end, that while history is unknowable it arches towards progress, and that the world would one day remember them. And it is now up to us, the living, in our work, wherever we are, to resist injustice and intolerance and indifference in whatever forms they may take, and ensure that those who were lost here did not go in vain. It is up to us to redeem that faith. It is up to us to bear witness; to ensure that the world continues to note what happened here; to remember all those who survived and all those who perished, and to remember them not just as victims, but also as individuals who hoped and loved and dreamed just like us.

And just as we identify with the victims, it's also important for us I think to remember that the perpetrators of such evil were human, as well, and that we have to guard against cruelty in ourselves. And I want to express particular thanks to Chancellor Merkel and the German people, because it's not easy to look into the past in this way and acknowledge it and make something of it, make a determination that they will stand guard against acts like this happening again.

Rather than have me end with my remarks I thought it was appropriate to have Elie Wiesel provide some reflection and some thought as he returns here so many years later to the place where his father died.

MR. WIESEL: Mr. President, Chancellor Merkel, Bertrand, ladies and gentlemen. As I came here today it was actually a way of coming and visit my father's grave -- but he had no grave. His grave is somewhere in the sky. This has become in those years the largest cemetery of the Jewish people.

The day he died was one of the darkest in my life. He became sick, weak, and I was there. I was there when he suffered. I was there when he asked for help, for water. I was there to receive his last words. But I was not there when he called for me, although we were in the same block; he on the upper bed and I on the lower bed. He called my name, and I was too afraid to move. All of us were. And then he died. I was there, but I was not there.

And I thought one day I will come back and speak to him, and tell him of the world that has become mine. I speak to him of times in which memory has become a sacred duty of all people of good will -- in America, where I live, or in Europe or in Germany, where you, Chancellor Merkel, are a leader with great courage and moral aspirations.

What can I tell him that the world has learned? I am not so sure. Mr. President, we have such high hopes for you because you, with your moral vision of history, will be able and compelled to change this world into a better place, where people will stop waging war -- every war is absurd and meaningless; where people will stop hating one another; where people will hate the otherness of the other rather than respect it.

But the world hasn't learned. When I was liberated in 1945, April 11, by the American army, somehow many of us were convinced that at least one lesson will have been learned -- that never again will there be war; that hatred is not an option, that racism is stupid; and the will to conquer other people's minds or territories or aspirations, that will is meaningless.

I was so hopeful. Paradoxically, I was so hopeful then. Many of us were, although we had the right to give up on humanity, to give up on culture, to give up on education, to give up on the possibility of living one's life with dignity in a world that has no place for dignity.

We rejected that possibility and we said, no, we must continue believing in a future, because the world has learned. But again, the world hasn't. Had the world learned, there would have been no Cambodia and no Rwanda and no Darfur and no Bosnia.

Will the world ever learn? I think that is why Buchenwald is so important -- as important, of course, but differently as Auschwitz. It's important because here the large -- the big camp was a kind of international community. People came there from all horizons -- political, economic, culture. The first globalization essay, experiment, were made in Buchenwald. And all that was meant to diminish the humanity of human beings.

You spoke of humanity, Mr. President. Though unto us, in those times, it was human to be inhuman. And now the world has learned, I hope. And of course this hope includes so many of what now would be your vision for the future, Mr. President. A sense of security for Israel, a sense of security for its neighbors, to bring peace in that place. The time must come. It's enough -- enough to go to cemeteries, enough to weep for oceans. It's enough. There must come a moment -- a moment of bringing people together.

And therefore we say anyone who comes here should go back with that resolution. Memory must bring people together rather than set them apart. Memories here not to sow anger in our hearts, but on the contrary, a sense of solidarity that all those who need us. What else can we do except invoke that memory so that people everywhere who say the 21st century is a century of new beginnings, filled with promise and infinite hope, and at times profound gratitude to all those who believe in our task, which is to improve the human condition.

A great man, Camus, wrote at the end of his marvelous novel, The Plague: "After all," he said, "after the tragedy, never the rest...there is more in the human being to celebrate than to denigrate." Even that can be found as truth -- painful as it is -- in Buchenwald.

Thank you, Mr. President, for allowing me to come back to my father's grave, which is still in my heart.

05-06-2009 om 22:55 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindelijk weer wijze woorden uit Amerika
Na jààààààren van onzin over assen van het kwaad, nieuwe kruisvaarders en meer van dat soort kattepis kregen we nu een nieuwe wind vanuit Amerika. We zijn er intussen nog niet helemaal uit of Obama nu Ierse of Duitse roots heeft. Het is in elk geval een geluk geweest voor zijn Duitse voorouders uit de jaren dertig dat ze toen niet ergens in het groot-germaanse idiotenrijk rondliepen met de zelfde huidpigmenten als de huidige president. We' hebben hier altijd beweerd dat we wel zouden zien wat er zou veranderen en we geven toe dat deze man in elk geval al heel wat veranderd heeft ten goede. Gunstig afsteken tegen de vorige schlemiel is natuurlijk niet zo moeilijk zal menigeen denken. Dat klopt maar is niet het hele plaatje. Gisteren hoorden we een speech die inderdaad historich te noemen is. Jullie weten dat we hier altijd een sterk zwak hebben gehad voor mooie verklaringen. Op verschillende momenten hebben we hier mooie politieke verklaringen afgedrukt. Realiseerbaar of niet. Het moet de toehoorders hoop geven op een betere toekomst en het mag geen mensen tegen elkaar opzetten dat zijn onze twee criteria.
De speech die Obama in Cairo hield voldoet volledig aan deze twee vereisten en we vinden het dan ook niet meer dan normaal om hem hier integraal ter beschikking te stellen, volledig uitgeschreven. Het is inderdaad een historische speech en een volledige ommezwaai van de Amerikaanse buitenlandse politiek. Toch niet minnetjes dachten we zo. Zeker niet na de maffieuse bende rond Georgeke B. Na de door het congres gesaboteerde poging tot opruiming van dat ander schandaal en etterbuil van de vorige buitenlandse politiek namelijk Guantanamo heeft deze man ons respect verdient. Iets wat we niet gunnen aan de kwallen die hier rond onze Vlaamse kerktorens meenden te moeten komen uitleggen dat België geen twee gevangenen uit Guantanamo mocht opnemen...met alle mogelijke walgelijke argumenten die niks ter zake deden. We geven tot onze eigen verbazing zelfs toe dat De Gucht, je weet wel, het hier bij het rechte eind had en we zeggen dat niet graag want hij zit bij een partij die we niet in het hart dragen. Maar de waarheid heeft zo haar rechten zoals we steeds herhalen en we hebben vanuit de zogenaamde linkse hoek weer veel te veel onnozelheden hierover gehoord.
Maar we wijken af. Hieronder dus de speech en we wenjsen jullie veel leesplezier!

Full text: Obama's Cairo speech

Obama's speech in Egypt aimed at healing a rift with the Muslim world [AFP]

I am honoured to be in the timeless city of Cairo, and to be hosted by two remarkable institutions. For over 1,000 years, Al-Azhar has stood as a beacon of Islamic learning, and for over a century, Cairo University has been a source of Egypt's advancement. Together, you represent the harmony between tradition and progress. I am grateful for your hospitality, and the hospitality of the people of Egypt. I am also proud to carry with me the goodwill of the American people, and a greeting of peace from Muslim communities in my country: assalaamu alaykum.

"We meet at a time of tension between the United States and Muslims around the world, tension rooted in historical forces that go beyond any current policy debate.

"The relationship between Islam and the West includes centuries of co-existence and co-operation, but also conflict and religious wars. More recently, tension has been fed by colonialism that denied rights and opportunities to many Muslims, and a Cold War in which Muslim-majority countries were too often treated as proxies without regard to their own aspirations. Moreover, the sweeping change brought by modernity and globalisation led many Muslims to view the West as hostile to the traditions of Islam.

Violent extremists have exploited these tensions in a small but potent minority of Muslims. The attacks of September 11th, 2001, and the continued efforts of these extremists to engage in violence against civilians has led some in my country to view

Islam as inevitably hostile not only to America and Western countries, but also to human rights. This has bred more fear and mistrust.

So long as our relationship is defined by our differences, we will empower those who sow hatred rather than peace, and who promote conflict rather than the co-operation that can help all of our people achieve justice and prosperity. This cycle of suspicion and discord must end.

I have come here to seek a new beginning between the United States and Muslims around the world; one based upon mutual interest and mutual respect; and one based upon the truth that America and Islam are not exclusive, and need not be in competition. Instead, they overlap, and share common principles of justice and progress; tolerance and the dignity of all human beings.

I do so recognising that change cannot happen overnight. No single speech can eradicate years of mistrust, nor can I answer in the time that I have all the complex questions that brought us to this point. But I am convinced that in order to move forward, we must say openly the things we hold in our hearts, and that too often are said only behind closed doors. There must be a sustained effort to listen to each other; to learn from each other; to respect one another; and to seek common ground.

As the Holy Quran tells us: "Be conscious of God and speak always the truth." That is what I will try to do, to speak the truth as best I can, humbled by the task before us, and firm in my belief that the interests we share as human beings are far more powerful than the forces that drive us apart.

Part of this conviction is rooted in my own experience. I am a Christian, but my father came from a Kenyan family that includes generations of Muslims. As a boy, I spent several years in Indonesia and heard the call of the azaan at the break of dawn and the fall of dusk. As a young man, I worked in Chicago communities where many found dignity and peace in their Muslim faith.

As a student of history, I also know civilization's debt to Islam. It was Islam at places like Al-Azhar University that carried the light of learning through so many centuries, paving the way for Europe's Renaissance and Enlightenment. It was innovation in Muslim communities that developed the order of algebra; our magnetic compass and tools of navigation; our mastery of pens and printing; our understanding of how disease spreads and how it can be healed.

Islamic culture has given us majestic arches and soaring spires; timeless poetry and cherished music; elegant calligraphy and places of peaceful contemplation. And throughout history, Islam has demonstrated through words and deeds the possibilities of religious tolerance and racial equality.

I know, too, that Islam has always been a part of America's story. The first nation to recognise my country was Morocco. In signing the Treaty of Tripoli in 1796, our second President John Adams wrote: "The United States has in itself no character of enmity against the laws, religion or tranquility of Muslims."

And since our founding, American Muslims have enriched the United States. They have fought in our wars, served in government, stood for civil rights, started businesses, taught at our universities, excelled in our sports arenas, won Nobel Prizes, built our tallest building, and lit the Olympic Torch. And when the first Muslim-American was recently elected to Congress, he took the oath to defend our Constitution using the same Holy Quran that one of our Founding Fathers Thomas Jefferson kept in his personal library.

So I have known Islam on three continents before coming to the region where it was first revealed. That experience guides my conviction that partnership between America and Islam must be based on what Islam is, not what it isn't. And I consider it part of my responsibility as president of the United States to fight against negative stereotypes of Islam wherever they appear.

But that same principle must apply to Muslim perceptions of America. Just as Muslims do not fit a crude stereotype, America is not the crude stereotype of a self-interested empire. The United States has been one of the greatest sources of progress that the world has ever known. We were born out of revolution against an empire. We were founded upon the ideal that all are created equal, and we have shed blood and struggled for centuries to give meaning to those words within our borders, and around the world. We are shaped by every culture, drawn from every end of the Earth, and dedicated to a simple concept: Epluribus unum: "Out of many, one."

Much has been made of the fact that an African-American with the name Barack Hussein Obama could be elected president. But my personal story is not so unique. The dream of opportunity for all people has not come true for everyone in America, but its promise exists for all who come to our shores - that includes nearly seven million American Muslims in our country today who enjoy incomes and education that are higher than average.

Moreover, freedom in America is indivisible from the freedom to practice one's religion. That is why there is a mosque in every state of our union, and over 1,200 mosques within our borders. That is why the US government has gone to court to protect the right of women and girls to wear the hijab, and to punish those who would deny it.

So let there be no doubt: Islam is a part of America. And I believe that America holds within her the truth that regardless of race, religion, or station in life, all of us share common aspirations to live in peace and security; to get an education and to work with dignity; to love our families, our communities, and our God. These things we share. This is the hope of all humanity.

Of course, recognising our common humanity is only the beginning of our task. Words alone cannot meet the needs of our people. These needs will be met only if we act boldly in the years ahead; and if we understand that the challenges we face are shared, and our failure to meet them will hurt us all.

For we have learned from recent experience that when a financial system weakens in one country, prosperity is hurt everywhere. When a new flu infects one human being, all are at risk. When one nation pursues a nuclear weapon, the risk of nuclear attack rises for all nations. When violent extremists operate in one stretch of mountains, people are endangered across an ocean. And when innocents in Bosnia and Darfur are slaughtered, that is a stain on our collective conscience. That is what it means to share this world in the 21st century. That is the responsibility we have to one another as human beings.

This is a difficult responsibility to embrace. For human history has often been a record of nations and tribes subjugating one another to serve their own interests. Yet in this new age, such attitudes are self-defeating. Given our interdependence, any world order that elevates one nation or group of people over another will inevitably fail. So whatever we think of the past, we must not be prisoners of it. Our problems must be dealt with through partnership; progress must be shared.

That does not mean we should ignore sources of tension. Indeed, it suggests the opposite: we must face these tensions squarely. And so in that spirit, let me speak as clearly and plainly as I can about some specific issues that I believe we must finally confront together.

The first issue that we have to confront is violent extremism in all of its forms.

In Ankara, I made clear that America is not and never will be at war with Islam. We will, however, relentlessly confront violent extremists who pose a grave threat to our security.

Because we reject the same thing that people of all faiths reject: the killing of innocent men, women, and children. And it is my first duty as president to protect the American people.

The situation in Afghanistan demonstrates America's goals, and our need to work together. Over seven years ago, the United States pursued al-Qaeda and the Taliban with broad international support. We did not go by choice, we went because of necessity.

I am aware that some question or justify the events of 9/11. But let us be clear: al-Qaeda killed nearly 3,000 people on that day. The victims were innocent men, women and children from America and many other nations who had done nothing to harm anybody. And yet al-Qaeda chose to ruthlessly murder these people, claimed credit for the attack, and even now states their determination to kill on a massive scale. They have affiliates in many countries and are trying to expand their reach. These are not opinions to be debated; these are facts to be dealt with.

Make no mistake: We do not want to keep our troops in Afghanistan. We seek no military bases there. It is agonising for America to lose our young men and women. It is costly and politically difficult to continue this conflict. We would gladly bring every single one of our troops home if we could be confident that there were not violent extremists in Afghanistan and Pakistan determined to kill as many Americans as they possibly can. But that is not yet the case.

That's why we're partnering with a coalition of 46 countries. And despite the costs involved, America's commitment will not weaken. Indeed, none of us should tolerate these extremists. They have killed in many countries. They have killed people of different faiths more than any other, they have killed Muslims. Their actions are irreconcilable with the rights of human beings, the progress of nations, and with Islam.

The Holy Quran teaches that whoever kills an innocent, it is as if he has killed all mankind; and whoever saves a person, it is as if he has saved all mankind. The enduring faith of over a billion people is so much bigger than the narrow hatred of a few. Islam is not part of the problem in combating violent extremism it is an important part of promoting peace. We also know that military power alone is not going to solve the problems in Afghanistan and Pakistan. That is why we plan to invest $1.5 billion each year over the next five years to partner with Pakistanis to build schools and hospitals, roads and businesses, and hundreds of millions to help those who have been displaced. And that is why we are providing more than $2.8 billion to help Afghans develop their economy and deliver services that people depend upon.

Let me also address the issue of Iraq. Unlike Afghanistan, Iraq was a war of choice that provoked strong differences in my country and around the world. Although I believe that the Iraqi people are ultimately better off without the tyranny of Saddam Hussein, I also believe that events in Iraq have reminded America of the need to use diplomacy and build international consensus to resolve our problems whenever possible. Indeed, we can recall the words of Thomas Jefferson, who said: "I hope that our wisdom will grow with our power, and teach us that the less we use our power the greater it will be."

Today, America has a dual responsibility: to help Iraq forge a better future - and to leave Iraq to Iraqis. I have made it clear to the Iraqi people that we pursue no bases, and no claim on their territory or resources. Iraq's sovereignty is its own.

That is why I ordered the removal of our combat brigades by next August. That is why we will honour our agreement with Iraq's democratically elected government to remove combat troops from Iraqi cities by July, and to remove all our troops from Iraq by 2012. We will help Iraq train its security forces and develop its economy. But we will support a secure and united Iraq as a partner, and never as a patron.

And finally, just as America can never tolerate violence by extremists, we must never alter our principles. 9/11 was an enormous trauma to our country. The fear and anger that it provoked was understandable, but in some cases, it led us to act contrary to our ideals. We are taking concrete actions to change course. I have unequivocally prohibited the use of torture by the United States, and I have ordered the prison at Guantanamo Bay closed by early next year.

So America will defend itself respectful of the sovereignty of nations and the rule of law. And we will do so in partnership with Muslim communities which are also threatened. The sooner the extremists are isolated and unwelcome in Muslim communities, the sooner we will all be safer.

The second major source of tension that we need to discuss is the situation between Israelis, Palestinians and the Arab world.

America's strong bonds with Israel are well known. This bond is unbreakable. It is based upon cultural and historical ties, and the recognition that the aspiration for a Jewish homeland is rooted in a tragic history that cannot be denied.

Around the world, the Jewish people were persecuted for centuries, and anti-Semitism in Europe culminated in an unprecedented Holocaust. Tomorrow, I will visit Buchenwald, which was part of a network of camps where Jews were enslaved, tortured, shot and gassed to death by the Third Reich. Six million Jews were killed more than the entire Jewish population of Israel today. Denying that fact is baseless, ignorant, and hateful. Threatening Israel with destruction or repeating vile stereotypes about Jews is deeply wrong, and only serves to evoke in the minds of Israelis this most painful of memories while preventing the peace that the people of this region deserve.

On the other hand, it is also undeniable that the Palestinian people, Muslims and Christians, have suffered in pursuit of a homeland. For more than 60 years they have endured the pain of dislocation. Many wait in refugee camps in the West Bank, Gaza, and neighbouring lands for a life of peace and security that they have never been able to lead. They endure the daily humiliations large and small that come with occupation. So let there be no doubt: the situation for the Palestinian people is intolerable. America will not turn our backs on the legitimate Palestinian aspiration for dignity, opportunity, and a state of their own.

For decades, there has been a stalemate: two peoples with legitimate aspirations, each with a painful history that makes compromise elusive. It is easy to point fingers for Palestinians to point to the displacement brought by Israel's founding, and for Israelis to point to the constant hostility and attacks throughout its history from within its borders as well as beyond. But if we see this conflict only from one side or the other, then we will be blind to the truth: the only resolution is for the aspirations of both sides to be met through two states, where Israelis and Palestinians each live in peace and security.

That is in Israel's interest, Palestine's interest, America's interest, and the world's interest. That is why I intend to personally pursue this outcome with all the patience that the task requires. The obligations that the parties have agreed to under the road map are clear. For peace to come, it is time for them and all of us to live up to our responsibilities.

Palestinians must abandon violence. Resistance through violence and killing is wrong and does not succeed. For centuries, black people in America suffered the lash of the whip as slaves and the humiliation of segregation. But it was not violence that won full and equal rights. It was a peaceful and determined insistence upon the ideals at the centre of America's founding.

This same story can be told by people from South Africa to South Asia; from Eastern Europe to Indonesia. It's a story with a simple truth: that violence is a dead end. It is a sign of neither courage nor power to shoot rockets at sleeping children, or to blow up old women on a bus. That is not how moral authority is claimed; that is how it is surrendered. Now is the time for Palestinians to focus on what they can build. The Palestinian Authority must develop its capacity to govern, with institutions that serve the needs of its people.

Hamas does have support among some Palestinians, but they also have responsibilities. To play a role in fulfilling Palestinian aspirations, and to unify the Palestinian people, Hamas must put an end to violence, recognise past agreements, and recognise Israel's right to exist.

At the same time, Israelis must acknowledge that just as Israel's right to exist cannot be denied, neither can Palestine's. The United States does not accept the legitimacy of continued Israeli settlements. This construction violates previous agreements and undermines efforts to achieve peace. It is time for these settlements to stop.

Israel must also live up to its obligations to ensure that Palestinians can live, and work, and develop their society. And just as it devastates Palestinian families, the continuing humanitarian crisis in Gaza does not serve Israel's security; neither does the continuing lack of opportunity in the West Bank. Progress in the daily lives of the Palestinian people must be part of a road to peace, and Israel must take concrete steps to enable such progress.

Finally, the Arab states must recognise that the Arab Peace Initiative was an important beginning, but not the end of their responsibilities. The Arab-Israeli conflict should no longer be used to distract the people of Arab nations from other problems.

Instead, it must be a cause for action to help the Palestinian people develop the institutions that will sustain their state; to recognise Israel's legitimacy; and to choose progress over a self-defeating focus on the past.

America will align our policies with those who pursue peace, and say in public what we say in private to Israelis and Palestinians and Arabs. We cannot impose peace. But privately, many Muslims recognise that Israel will not go away. Likewise, many Israelis recognise the need for a Palestinian state. It is time for us to act on what everyone knows to be true.

Too many tears have flowed. Too much blood has been shed. All of us have a responsibility to work for the day when the mothers of Israelis and Palestinians can see their children grow up without fear; when the Holy Land of three great faiths is the place of peace that God intended it to be; when Jerusalem is a secure and lasting home for Jews and Christians and Muslims, and a place for all of the children of Abraham to mingle peacefully together as in the story of Isra, when Moses, Jesus, and Muhammad (peace be upon them) joined in prayer.

The third source of tension is our shared interest in the rights and responsibilities of nations on nuclear weapons. This issue has been a source of tension between the United States and the Islamic Republic of Iran. For many years, Iran has defined itself in part by its opposition to my country, and there is indeed a tumultuous history between us. In the middle of the Cold War, the United States played a role in the overthrow of a democratically elected Iranian government. Since the Islamic Revolution, Iran has played a role in acts of hostage-taking and violence against US troops and civilians.

This history is well known. Rather than remain trapped in the past, I have made it clear to Iran's leaders and people that my country is prepared to move forward. The question, now, is not what Iran is against, but rather what future it wants to build.

It will be hard to overcome decades of mistrust, but we will proceed with courage, rectitude and resolve. There will be many issues to discuss between our two countries, and we are willing to move forward without preconditions on the basis of mutual respect. But it is clear to all concerned that when it comes to nuclear weapons, we have reached a decisive point. This is not simply about America's interests. It is about preventing a nuclear arms race in the Middle East that could lead this region and the world down a hugely dangerous path.

I understand those who protest that some countries have weapons that others do not. No single nation should pick and choose which nations hold nuclear weapons. That is why I strongly reaffirmed America's commitment to seek a world in which no nations hold nuclear weapons. And any nation - including Iran - should have the right to access peaceful nuclear power if it complies with its responsibilities under the nuclear Non-Proliferation Treaty. That commitment is at the core of the treaty, and it must be kept for all who fully abide by it. And I am hopeful that all countries in the region can share in this goal.

The fourth issue that I will address is democracy. I know there has been controversy about the promotion of democracy in recent years, and much of this controversy is connected to the war in Iraq. So let me be clear: no system of government can or should be imposed upon one nation by any other.

That does not lessen my commitment, however, to governments that reflect the will of the people. Each nation gives life to this principle in its own way, grounded in the traditions of its own people. America does not presume to know what is best for everyone, just as we would not presume to pick the outcome of a peaceful election. But I do have an unyielding belief that all people yearn for certain things: the ability to speak your mind and have a say in how you are governed; confidence in the rule of law and the equal administration of justice; government that is transparent and doesn't steal from the people; the freedom to live as you choose. Those are not just American ideas, they are human rights, and that is why we will support them everywhere.

There is no straight line to realise this promise. But this much is clear: governments that protect these rights are ultimately more stable, successful and secure. Suppressing ideas never succeeds in making them go away. America respects the right of all peaceful and law-abiding voices to be heard around the world, even if we disagree with them. And we will welcome all elected, peaceful governments provided they govern with respect for all their people.

This last point is important because there are some who advocate for democracy only when they are out of power; once in power, they are ruthless in suppressing the rights of others. No matter where it takes hold, government of the people and by the people sets a single standard for all who hold power: you must maintain your power through consent, not coercion; you must respect the rights of minorities, and participate with a spirit of tolerance and compromise; you must place the interests of your people and the legitimate workings of the political process above your party. Without these ingredients, elections alone do not make true democracy.

The fifth issue that we must address together is religious freedom.

Islam has a proud tradition of tolerance. We see it in the history of Andalusia and Cordoba during the Inquisition. I saw it firsthand as a child in Indonesia, where devout Christians worshipped freely in an overwhelmingly Muslim country. That is the spirit we need today.

People in every country should be free to choose and live their faith based upon the persuasion of the mind, heart, and soul. This tolerance is essential for religion to thrive, but it is being challenged in many different ways.

Among some Muslims, there is a disturbing tendency to measure one's own faith by the rejection of another's. The richness of religious diversity must be upheld whether it is for Maronites in Lebanon or the Copts in Egypt. And faultlines must be closed among Muslims as well, as the divisions between Sunni and Shia have led to tragic violence, particularly in Iraq.

Freedom of religion is central to the ability of peoples to live together. We must always examine the ways in which we protect it. For instance, in the United States, rules on charitable giving have made it harder for Muslims to fulfil their religious obligation. That is why I am committed to working with American Muslims to ensure that they can fulfil zakat.

Likewise, it is important for Western countries to avoid impeding Muslim citizens from practicing religion as they see fit for instance, by dictating what clothes a Muslim woman should wear. We cannot disguise hostility towards any religion behind the pretence of liberalism. Indeed, faith should bring us together. That is why we are forging service projects in America that bring together Christians, Muslims, and Jews. That is why we welcome efforts like Saudi Arabian King Abdullah's interfaith dialogue and Turkey's leadership in the Alliance of Civilisations. Around the world, we can turn dialogue into interfaith service, so bridges between peoples lead to action whether it is combating malaria in Africa, or providing relief after a natural disaster.

The sixth issue that I want to address is women's rights. I know there is debate about this issue. I reject the view of some in the West that a woman who chooses to cover her hair is somehow less equal, but I do believe that a woman who is denied an education is denied equality. And it is no coincidence that countries where women are well-educated are far more likely to be prosperous.

Now let me be clear: issues of women's equality are by no means simply an issue for Islam. In Turkey, Pakistan, Bangladesh and Indonesia, we have seen Muslim-majority countries elect a woman to lead. Meanwhile, the struggle for women's equality continues in many aspects of American life, and in countries around the world.

Our daughters can contribute just as much to society as our sons, and our common prosperity will be advanced by allowing all humanity, men and women, to reach their full potential. I do not believe that women must make the same choices as men in order to be equal, and I respect those women who choose to live their lives in traditional roles. But it should be their choice. That is why the United States will partner with any Muslim-majority country to support expanded literacy for girls, and to help young women pursue employment through micro-financing that helps people live their dreams.

Finally, I want to discuss economic development and opportunity. I know that for many, the face of globalisation is contradictory. The internet and television can bring knowledge and information, but also offensive sexuality and mindless violence. Trade can bring new wealth and opportunities, but also huge disruptions and changing communities. In all nations, including my own, this change can bring fear. Fear that because of modernity we will lose control over our economic choices, our politics, and most importantly our identities - those things we most cherish about our communities, our families, our traditions, and our faith.

But I also know that human progress cannot be denied. There need not be contradiction between development and tradition. Countries like Japan and South Korea grew their economies while maintaining distinct cultures. The same is true for the astonishing progress within Muslim-majority countries from Kuala Lumpur to Dubai. In ancient times and in our times, Muslim communities have been at the forefront of innovation and education.

This is important because no development strategy can be based only upon what comes out of the ground, nor can it be sustained while young people are out of work. Many Gulf states have enjoyed great wealth as a consequence of oil, and some are beginning to focus it on broader development. But all of us must recognise that education and innovation will be the currency of the 21st century, and in too many Muslim communities there remains under-investment in these areas. I am emphasising such investments within my country. And while America in the past has focused on oil and gas in this part of the world, we now seek a broader engagement.

On education, we will expand exchange programmes, and increase scholarships, like the one that brought my father to America, while encouraging more Americans to study in Muslim communities. And we will match promising Muslim students with internships in America; invest in online learning for teachers and children around the world; and create a new online network, so a teenager in Kansas can communicate instantly with a teenager in Cairo. On economic development, we will create a new corps of business volunteers to partner with counterparts in Muslim-majority countries. And I will host a Summit on Entrepreneurship this year to identify how we can deepen ties between business leaders, foundations and social entrepreneurs in the United States and Muslim communities around the world.

On science and technology, we will launch a new fund to support technological development in Muslim-majority countries, and to help transfer ideas to the marketplace so they can create jobs. We will open centres of scientific excellence in Africa, the Middle East and Southeast Asia, and appoint new Science Envoys to collaborate on programmes that develop new sources of energy, create green jobs, digitise records, clean water, and grow new crops. And today I am announcing a new global effort with the Organisation of the Islamic Conference to eradicate polio. And we will also expand partnerships with Muslim communities to promote child and maternal health.

All these things must be done in partnership. Americans are ready to join with citizens and governments; community organisations, religious leaders, and businesses in Muslim communities around the world to help our people pursue a better life.

The issues that I have described will not be easy to address. But we have a responsibility to join together on behalf of the world we seek - a world where extremists no longer threaten our people, and American troops have come home; a world where Israelis and Palestinians are each secure in a state of their own, and nuclear energy is used for peaceful purposes; a world where governments serve their citizens, and the rights of all God's children are respected. Those are mutual interests.

That is the world we seek. But we can only achieve it together. I know there are many, Muslim and non-Muslim, who question whether we can forge this new beginning. Some are eager to stoke the flames of division, and to stand in the way of progress. Some suggest that it isn't worth the effort that we are fated to disagree, and civilisations are doomed to clash. Many more are simply sceptical that real change can occur. There is so much fear, so much mistrust. But if we choose to be bound by the past, we will never move forward. And I want to particularly say this to young people of every faith, in every country, you, more than anyone, have the ability to remake this world. All of us share this world for but a brief moment in time.

The question is whether we spend that time focused on what pushes us apart, or whether we commit ourselves to an effort, a sustained effort, to find common ground, to focus on the future we seek for our children, and to respect the dignity of all human beings.

It is easier to start wars than to end them. It is easier to blame others than to look inward; to see what is different about someone than to find the things we share. But we should choose the right path, not just the easy path. There is also one rule that lies at the heart of every religion that we do unto others as we would have them do unto us. This truth transcends nations and peoples a belief that isn't new; that isn't black or white or brown; that isn't Christian, or Muslim or Jew. It's a belief that pulsed in the cradle of civilisation, and that still beats in the heart of billions. It's a faith in other people, and it's what brought me here today.

We have the power to make the world we seek, but only if we have the courage to make a new beginning, keeping in mind what has been written.

The Holy Quran tells us, "O mankind! We have created you male and a female; and we have made you into nations and tribes so that you may know one another." The Talmud tells us: "The whole of the Torah is for the purpose of promoting peace."

The Holy Bible tells us, "Blessed are the peacemakers, for they shall be called sons of God." The people of the world can live together in peace. We know that is God's vision. Now, that must be our work here on Earth.

Thank you and may God's peace be upon you.

05-06-2009 om 22:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.europa is doof en wordt nog stommer!
Klik op de afbeelding om de link te volgen we vonden een niet meer zo kraakvers artikel uit Le Soir van 27/5 op de website van het Brussels ACOD. Het mag dan de versheidsdatum iets of wat overschreden hebben, de actualiteitswaarde is in elk geval nog niet verstreken en we publiceren het in beide landstalen voilà!

Plus de 300.000 manifestants à travers l’Europe. Et alors ? Meer dan 300.000 betogers doorheen Europa. En dan ?

Le Soir (27/05/2009)

Ils étaient 50.000 manifestants à Bruxelles, 150.000 à Madrid, 100.000 à Berlin et 30.000 à Prague pour dire que ce n’est pas à eux de payer une crise dont ils ne sont pas responsables et pour réclamer une Europe sociale.

Plus de 300.000 manifestants à travers l’Europe. Et alors ?  Meer dan 300.000 betogers doorheen Europa. En dan ?
Et alors ? Rien.

Avons-nous reçu une réponse à cette mobilisation massive née des forces progressistes et sociales de ce pays ? Rien.

Aux chefs d’État, au monde politique, au président de la Commission européenne, nous souhaitons rappeler que le front syndical belge est plus uni que jamais pour redire que ce n’est pas aux travailleurs et aux allocataires sociaux de payer la crise, pour lancer aussi un avertissement : nous aurons une autre Europe, parce que nous n’acceptons pas la suprématie de l’économique – et de l’économie casino – sur le social.

Et si nous ne sommes pas entendus, nous passerons à la vitesse supérieure.
Parce que face à l’indifférence dans laquelle le monde du travail est manifestement plongé, nous comptons bien nous faire entendre et peser de tout notre poids dans les futures politiques qui seront menées.

Rappelons que depuis septembre dernier, les licenciements annoncés concernent plus de 25.000 travailleurs.
Que le Conseil supérieur de l’emploi prévoit quelque 60.000 pertes d’emploi d’ici à la fin de l’année, auxquelles viendront d’ajouter 40.000 jeunes nouveaux demandeurs d’emploi.

Les travailleurs ont peur. Peur pour leur emploi. Peur de ne plus pouvoir rembourser l’emprunt de leur maison, peur de ne plus pouvoir payer leurs factures ou encore les études de leurs enfants. Mais tout le monde n’est pas logé à la même enseigne… Un revenu du travail mensuel imposable de 1.700 euros est frappé d’un taux moyen d’environ 25 %, alors que les bénéfices d’une multinationale comme Electrabel-Suez (2,3 milliards en 2006) bénéficient d’un taux de taxation implicite de moins de 25 % à la suite du recours aux intérêts notionnels et autres constructions fiscales.

Et les inégalités de revenus augmentent : 30 % des Belges détiennent 70 % de la richesse du pays.

Et la fraude fiscale est estimée à 30 milliards par an. La banqueroute du néolibéralisme provoque une terrible récession, l’augmentation du chômage, une forte augmentation du déficit budgétaire et un accroissement du taux d’endettement (qui évolue de nouveau vers les 100 % du PIB). Les résultats des efforts budgétaires imposés aux travailleurs salariés dans le passé sont aujourd’hui annihilés par les adeptes de la dérégulation.

Les travailleurs payent la crise au prix fort : sauvetage des banques, plans de relance… Pacte des générations bis ? Pour le front commun syndical, il est hors de question que les travailleurs et les allocataires sociaux passent une nouvelle fois à la caisse en subissant une politique d’austérité qui les sanctionnerait à nouveau pour les politiques capitaliste et néolibérale irresponsables qui les ont menés dans le mur.

C’est la raison pour laquelle, forts des 50.000 manifestants présents dans les rues de Bruxelles le 15 mai, nous exigeons que change le climat de la campagne électorale belge !

Les travailleurs attendent une chose essentielle du politique : qu’il s’exprime clairement dans ses réponses aux revendications du monde du travail. Les capitalistes se cachent et n’investissent plus. Ce sont les travailleurs qui colmatent les brèches et sont, de fait, les premiers investisseurs du pays. À ce titre, ils ont le droit d’obtenir des retours (tant au niveau national qu’au niveau européen) sur les investissements qu’ils ont consentis à l’État.

Ainsi, les travailleurs réclament le maintien de services publics de qualité, des investissements massifs dans la création d’emplois durables dans des filières d’avenir, le maintien d’un pouvoir d’achat suffisant pour pouvoir faire face à la crise (cela signifie le maintien de l’indexation des salaires et de la liaison automatique des allocations sociales au bien-être) ainsi qu’une autre fiscalité. Par autre fiscalité, nous entendons une meilleure répartition des richesses.
Et cette fiscalité plus juste, qui doit aller de pair avec la suppression du secret bancaire pour tous et la fin des paradis fiscaux, devra trouver une harmonisation au niveau européen. Le front commun syndical ne laissera pas tomber les travailleurs et les allocataires sociaux.

Rudy de Leeuw Président de la FGTB - Luc Cortebeeck Président de la CSC - Anne Demelenne Secrétaire générale de la FGTB - Claude Rolin Secrétaire général de la CSC - Jan Vercamst Président de la CGSLB - Bernard Noël Secrétaire général de la CGSLB

50.000 betogers in Brussel, 150.000 in Madrid, 100.000 in Berlijn en 30.000 in Praag, met de duidelijke boodschap dat niet zij moeten betalen voor de crisis, waarvoor ze niet verantwoordelijk zijn, en om een sociaal Europa te eisen.

En dan? Niets.

Is er een antwoord gekomen op deze massale betoging van de progressieve en sociale krachten van dit land? Helemaal geen.

Wij willen de staatshoofden, de politieke wereld en de voorzitter van de Europese Commissie eraan herinneren dat het Belgische vakbondsfront meer dan ooit verenigd is om te herhalen dat niet de werknemers en uitkeringsgerechtigden moeten opdraaien voor de crisis en ook om een waarschuwing te lanceren: er komt een ander Europa, omdat we de suprematie van de economie - en van de casino-economie - op het sociale niet aanvaarden.

En als we geen gehoor vinden, zullen we een versnelling hoger schakelen. Omdat nu de werkende wereld blijkbaar op een muur van onverschilligheid botst, willen wij duidelijk van ons laten horen en ons volledige gewicht in de schaal gooien voor het beleid dat in de toekomst zal worden gevoerd.

Sinds september 2008 zijn reeds meer dan 25.000 mensen hun job kwijt
En tegen het einde van dit jaar verdwijnen volgens de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid nog eens ongeveer 60.000 arbeidsplaatsen en zullen er 40.000 nieuwe jonge werkzoekenden bijkomen.

De werknemers zijn bang. Om hun job te verliezen. Dat ze de lening van hun woning niet meer zullen kunnen afbetalen , hun facturen niet langer zullen kunnen betalen of de studies van hun kinderen niet zullen kunnen bekostigen. Maar niet iedereen zit in hetzelfde schuitje… Een belastbaar maandelijks inkomen uit arbeid van 1.700 euro wordt gemiddeld 25% belast, terwijl op de winsten van een multinational, zoals Electrabel-Suez (2,3 miljard in 2006), een belastingtarief van minder dan 25% wordt toegepast ingevolge de notionele interestaftrek en andere fiscale constructies.

En de ongelijkheden op het vlak van inkomen worden alsmaar groter: 30% van de Belgen bezit 70% van de rijkdom van het land.

En de fiscale fraude wordt op 30 miljard per jaar geschat. Het bankroet van het neoliberalisme veroorzaakt een verschrikkelijke recessie, toenemende werkloosheid, een sterke stijging van het begrotingstekort en een groeiende schuldenlast ( die opnieuw naar 100% van het BNP evolueert). De resultaten van de financiële inspanningen, die in het verleden aan de werknemers werden opgelegd, worden vandaag teniet gedaan door de aanhangers van de deregulering.

Voor de werknemers draait de crisis erg duur uit: redding van banken, herstelplannen… Een generatiepact bis? Voor het gemeenschappelijk vakbondsfront kan er geen sprake van zijn dat de werknemers en de uitkeringsgerechtigden er alweer moeten voor opdraaien en een saneringsbeleid moeten ondergaan, dat hen opnieuw afstraft voor het onverantwoorde kapitalistische en neoliberale beleid, dat alles heeft doen mislopen voor hen.

Daarom eisen wij samen met de 50.000 mensen ,die op 15 mei in de straten van Brussel hebben betoogd, dat de sfeer van de Belgische verkiezingscampagne verandert!

De werknemers verwachten een essentiële zaak van de politieke wereld: dat de politici een duidelijk antwoord bieden op de eisen van de werkende wereld. De kapitalisten verschuilen zich en investeren niet langer. Het zijn de werknemers die de gaten moeten opvullen en dus de eerste investeerders van het land worden. In dat opzicht hebben ze recht op een wederdienst (zowel op nationaal als op Europees niveau) voor de investeringen die ze voor de staat hebben gedaan.

Zo eisen de werknemers dat kwalitatieve openbare diensten in stand worden gehouden, massaal wordt geïnvesteerd in nieuwe duurzame arbeidsplaatsen en voldoende koopkracht wordt geboden om het hoofd te kunnen bieden aan de crisis ( dit betekent het behoud van de loonindexering en van de automatische koppeling van de sociale uitkeringen aan de welvaart), evenals een andere fiscaliteit.
Onder andere fiscaliteit verstaan we een betere verdeling van de rijkdom. En deze rechtvaardigere fiscaliteit, die moet gepaard gaat met de opheffing van het bankgeheim voor iedereen en het verdwijnen van de fiscale paradijzen, dient op Europees niveau te worden geharmoniseerd. Het gemeenschappelijk vakbondsfront zal de werknemers en de uitkeringsgerechtigden niet in de steek laten.

Rudy de Leeuw Voorzitter ABVV - Luc Cortebeeck Voorzitter ACV - Anne Demelenne Algemeen secretaris ABVV - Claude Rolin Algemeen secretaris ACV- Jan Vercamst Voorzitter ACLVB - Bernard Noël Algemeen secretaris ACLVB

In "Le Soir" - 27/5/2009

Bovendien hebben we hier zo net vernomen dat onze Unoxmutsjes reeds naar hun stemhokjes zijn getrokken om hun Europese burgerplichten te vervullen. We zullen er dik van profiteren dat we vanuit de zuidelijke provincies nog een paar dagen schamper kunnen doen over het feit dat Wilders daar als grote overwinnaar uit de bus is gekomen. Vogende zondag valt er voor te vrezen dat onze ollandse bovenburen met onze resultaten nog veel schamperder zullen kunnen uit de hoek komen. Maar laat ons dus allen grinikkend onderstaande artikels lezen tot lering en vermaak en tot nut van 't algemeen :
Een deelname van 40% is nu niet meteen denderend te noemen. Maar je merkt dus ook maar mooi dat de aanhangers van de afschaffing van de kiesplicht omdat dit zogezegd het aantal foertstemmers drastisch zou naar beneden halen hun mening stilaan mogen herzien. Hier is meteen het bewijs van het tegendeel geleverd!

Partij Geert Wilders wint Europese verkiezingen in Nederland

  • donderdag 04 juni 2009
  • Bron: anp
  • Auteur: kld, ch
Partij Geert Wilders wint Europese verkiezingen in Nederland

Partij Geert Wilders wint Europese verkiezingen in Nederland


De rechtspopulistische Partij Voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders heeft in Nederland de Europese verkiezingen gewonnen. Wilders rijft vanuit het niets 4 van de 25 zetels binnen. Het christendemocratische CDA van premier Jan-Peter Balkenende blijft de grootste partij.

Dat blijkt uit een eerste prognose van de uitslag, in opdracht van de Nederlandse openbare omroep NOS en het persbureau ANP.

De PVV wordt even groot als de sociaal-democratische PvdA van Wouter Bos, die zwaar verlies lijdt. De PvdA moet van haar zeven zetels drie inleveren.

D66 is de tweede grote overwinnaar, de links-liberale partij heeft drie zetels behaald, dat is twee meer dan in 2004.

GroenLinks en de Socialistische Partij hebben ook een lichte vooruitgang geboekt tegenover 2004, maar dat vertaalt zich niet in meer zetels. Zij behouden alle twee hun twee zetels.

De liberale VVD zou één zetel verliezen en nog drie Europarlementsleden kunnen afvaardigen.

De PVV van Wilders heeft een anti-Europese campagne gevoerd. Hij heeft eerder aangekondigd dat zijn partij zich niet zal aansluiten bij de grote Europese fractie. Hij wil als onafhankelijke partij in het parlement zetelen.

Nederland krijgt in totaal 25 zetels in het Europees Parlement. Vijf jaar geleden waren dat er nog 27, maar door de komst van de nieuwe lidstaten werden de zetels opnieuw tussen de landen herverdeeld.

Veertig procent van de Nederlanders hebben gestemd voor de Europese verkiezingen. In 2004 was dat 39,3 procent.

Winst voor PVV en D66

Gepubliceerd: 4 juni 2009 21:13 | Gewijzigd: 4 juni 2009 22:37

Door een onzer redacteuren

Rotterdam, 4 juni. De Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders heeft vanuit het niets vier zetels voor het Europees Parlement bemachtigd. Dat blijkt uit prognoses en de eerste uitslagen van gemeenten, nadat de stembussen vanavond om 21.00 uur sloten.
Wilders brengt zijn stem uit voor de Europese Verkiezingen 2009.  Foto WFA
Wilders brengt zijn stem uit voor de Europese Verkiezingen 2009.
Foto WFA

De tweede winnaar is D66, die van de huidige één zetel naar drie zetels stijgt.


Wilders reageerde op televisie bij de NOS verheugd op zijn overwinning. „Dit is een fantastisch resultaat, mensen hebben hiermee duidelijk aangegeven dat we een ander Nederland in Europa tegemoet gaan.” Nederlanders hebben volgens Wilders niet alleen genoeg van de manier waarop Nederland en de Europese Unie werken, „maar ook van het Nederlandse kabinet van Balkenende en Bos”.


D66-leider Alexander Pechtold zei in een reactie op zijn waarschijnlijke drie zetels: „We beschouwen dit als een succes dat mensen niet bang zijn voor Europa.” D66 had vooraf als doelstelling twee zetels.


De Partij van de Arbeid (PvdA) is de grootste verliezer, volgens de prognose: die zakt van de huidige zeven zetels naar vier. Lijsttrekker Thijs Berman reageerde teleurgesteld: „Je wilt niet de grootste verliezer zijn. Maar we hebben ons gehandhaafd ten opzichte van de peilingen en we zijn de grootste linkse partij gebleven.”


Het CDA zakt waarschijnlijk van zeven naar vijf zetels, maar blijft de grootste Nederlandse partij in het parlement, nu dus met de PVV in plaats van de PvdA als tweede. De VVD verliest één zetel, Groenlinks blijft op twee zetels staan, evenals de SP. De kleinere Partij voor de Dieren heeft geen zetel weten te bemachtigen.


De opkomst wordt rond 40 procent geschat, iets hoger dan bij de Europese verkiezingen in 2004. Toen was de opkomst 39 procent.

Nederland is samen met Groot- Brittannië de eerste EU-lidstaat die naar de stembus ging voor het Europees parlement. Bij de Europese verkiezingen in 2004 lag het gemiddelde opkomstpercentage in de gehele EU op ruim 44 procent.

De uitslagen uit Groot-Brittannië komen overigens pas zondagavond binnen, nadat de stembussen in alle lidstaten zijn gesloten. Dat schrijft Europese regelgeving ook voor. Uitslagen uit andere lidstaten het stemgedrag zouden kunnen beïnvloeden, is de redenering.


In Nederland is het stemproces echter openbaar. De Kiesraad „is daarom ook van mening dat de uitslag ook meteen openbaar moet zijn”, aldus een woordvoerder. En dus komen de uitslagen nu al per gemeente binnen. Overigens maakt de Kiesraad ook pas volgende week, dus na zondag, de officiële uitslagen bekend.

Morgen stemmen Ierland en Tsjechië, waarna de rest van de lidstaten zaterdag en voornamelijk zondag volgt.

en zoals we stilaan gewoon worden van de socialisten die boven de grote rivieren al even erg excelleren in fantastische uitspraken hebben ze ook hier weer een verwoestende uitleg voor hun toch wel erg slechte resultaat en we citeren in vetjes :

„Je wilt niet de grootste verliezer zijn. Maar we hebben ons gehandhaafd ten opzichte van de peilingen en we zijn de grootste linkse partij gebleven.”

Meteen een leuke hint voor Gennez zondagavond ...????

04-06-2009 om 23:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Remember Tienanmen!
Terwijl we meemaken dat het vel van de beer door onze Vlaamse politiekers al wordt verkocht op de openbare markt, wat zeg ik? HET vel van de beer? Maar dat beestje moet wel een ganse bontwinkel aan zijn lijf hebben want elke partij verkoopt zo een vel. Ze willen wel allemaal in de regering maar dan niet met diegene die chaos zal brengen. En vermits er nogal wat chaoten blijken rond te huppelen in de Vlaamse politiek zal de volgende regeringsvorming veel gelijkenis vertonen met een partijtje cluedo een (volgens ons) ergerlijk gezelschapsspel. We laten ze dus maar naar de eindstreep hossen en vanaf hier en nu lassen we een spertijd in over de politiek in Belgistan en Vlamistan. We geven enkel de goede raad mee : stem links want van rechts moet je niks anders verwachten dan ellende en kommer tenzij je er erg warmpjes inzit. Van hieruit hebben wij daar weinig zicht op maar we twijfelen of de geldelite dit blogje massaal leest. In elk geval zullen wij hier niet zeggen voor wie je moet stemmen en vanaf dit punt (.) zijn alle linksen, ook diegenen die we beschimpt en bespot hebben onze vriendjes. We wensen ze allemaal veel succes en meer bepaald onze rooie voorzitter Eric De Bruyn. Allez hop naar de kop! Maar even goed onze rodeneuzenbende want ze waren in elk geval erg zichtbaar als pvda+ en ook de kameraden van de LSP die we iets minder duidelijk in de mot hadden. Waarschijnlijk omwille van de karige middelen en last but not least de mensen, van CAP. We blijven wel hopen op een iets wat intiemere samenwerking, beste kameraden. Want dit soort verspreide slagorde leidt tot niks. Maar we wensen jullie toch allemaal mooie resultaten toe. Op de SP-a-lijsten staan er ook een paar die we best kunnen pruimen bovenop de hier reeds geciteerde rooie voorzitter. We zullen ze hier niet citeren want ze dreigen meteen in de ban geslagen te worden door sommige medekameraden waarmee we niet eens te samen de straat willen oversteken en die we evenmin zullen citeren.
Wij gaan nu over naar de belangrijkere zaken van de dag en dat is een verjaardag! Het is immers net 20 jaar geleden dat de hemelse vrede erg gewelddadig werd verstoord. We hebben het dus inderdaad over Tienanmen in Peking.
We maken jullie eventjes deelgenoot van een aantal herdenkingsplechtigheden en we beginnen eerst bij de daders die er niet erg gerust in blijken te zijn dat Ying en Yang netjes in evenwicht zullen blijven tijdens de volgende dagen:

China Censors: The Tiananmen Square Anniversary Will Not Be Tweeted

  • By Kim Zetter Email Author
  • June 2, 2009 |
  • 1:13 pm |
  • Categories: Censorship


Chinese authorities have instituted censoring measures to block access to several internet sites and services in anticipation of Thursday’s 20th anniversary of the Tiananmen Square protest and massacre.

The censoring began at 5 p.m. local time on Tuesday as access to sites was blocked, though users could still reportedly reach some of them through proxies, VPNs and third-party desktop clients.

The blocked sites include Twitter, Flickr and Microsoft’s Hotmail, according to the Telegraph. FoxNews added The Huffington Post, Life Journal and the MSN Spaces blogging tool to the list. BBC viewers in China also saw their screens black out when the news service broadcast stories about the anniversary, and foreign news crews have been barred from filming in the square. Readers of the Financial Times and Economist magazine found stories about Tiananmen ripped from their pages. Authorities also plan to begin cracking down on unapproved internet cafes, according to reports from state media.

The blocked sites are just a few among thousands that China’s censors have targeted since the beginning of last year as a string of anniversaries is marked, including the 50th anniversary of the Tibet uprising. In April, access to YouTube was blocked after someone posted images of China’s military police beating Tibetan monks.

Twitter became popular in China after last year’s earthquake in Sichuan when people used it to get out reports of the devastation and signal news of their safety to friends and family members. The Times of London recently noted that Chinese users of Twitter can write terms that are normally blocked if they type them on other websites, such as “6/4″ for the date of the Tiananmen massacre or “Charter 08,” referring to a document published online last year by a group of intellectuals that calls for greater freedom and democracy.

As a result, the Times says, bloggers have been anticipating the blocking of Twitter.

“Twitter is a new thing in China. The censors need time to figure out what it is,” blogger Michael Anti told the China-based blog “So enjoy the last happy days of twittering before the fate of YouTube descends on it one day.”

He noted that given the nature of the Chinese language, a Chinese tweet could crowd in much more meaning in the 140 characters allowed by Twitter per message, than can English users. “140 Chinese characters can make up all the full elements of a news piece with the ‘5 Ws’ (Who, What, Where, When and HoW),” he said. “But the joy of the Chinese Twitterland is more fragile, and I hope that it will live longer in this country.”

Photo: A Chinese policeman grabs a protester in Beijing’s Tiananmen Square on the 15th anniversary of a bloody military crackdown on democracy protesters, Friday, June 4, 2004. (AP Photo/Greg Baker)

Twitter blocked in China

Posted by Alice Xin Liu, June 2, 2009 5:20 PM
Twitter v. China's GFW

And... there we have it.

Michael Anti was right after all:

Danwei: In terms of new media, do you still feel that in China censors could control everything that's happening in this area - you once said that if they shut off twitter, for example, it would be very easy, and information will just not get out.
Michael Anti: Twitter is a new thing in China. The censors need time to figure out what it is. So enjoy the last happy days of twittering before the fate of Youtube descends on it one day. [Emphasis added]

By the way, I want to point out that the Chinese Twitterland is funnier than the English one, for a Chinese tweet can have three times the volume of an English tweet, thanks to the high information intensity of the Chinese language. 140 Chinese characters can make up all the full elements of a news piece with the "5 Ws" (Who, What, Where, When and HoW). But the joy of the Chinese Twitterland is more fragile, and I hope that it will live longer in this country.

The block seems to be a URL keyword filter. Googling for "" resets the connection, as does including the string "" in any other URL. Access to the service is fine through proxy or VPN.

Update: It seems that photo sharing website has been blocked.

Update 2: (the new Microsoft search engine) is gone too, probably for autoplaying Youtube videos when you put your mouse over them.

Update 3: and have gone under. But MSN messenger seems fine.

Blogspot and Youtube remain blocked.

Update 03.06.09: is back, but is still be having problems loading.

Tiananmen 20th Anniversary Coming Up

Asia, General Amnesty, Individuals at Risk | Posted by: Bryna Subherwal, June 2, 2009 at 6:52 PM
© 1989 Hei Han Khiang

© 1989 Hei Han Khiang

As I’m sure many of you know, June 3-4, 2009 marks the 20th anniversary of the 1989 military crackdown on pro-democracy demonstrations in Tiananmen Square.

Two decades after the crackdown, about 50 people who were involved in the demonstrations are believed to remain in prison. The Chinese authorities continue to refuse to carry out an open, independent and impartial inquiry into the events of 1989, and no one has been brought to justice for their role in the crackdown. Attempts to mark the anniversary of the crackdown have been suppressed, and public debate or discussion of the events is banned.

This Thursday, Amnesty International is co-sponsoring an event on Capitol Hill to commemorate the 20th anniversary. Speakers will include House Speaker Nancy Pelosi, as well as survivors of the Tiananmen crackdown and other prominent faith, government and human rights leaders, as well as Amnesty’s own T. Kumar.

If you’re not in the DC area, there are lots of other events happening around the country and around the world this week. Get involved–keep the memory of Tiananmen alive!

Your request is being processed...

China Blocks Twitter Ahead Of Tiananmen Anniversary

Huffington Post | David Flumenbaum
First Posted: 06- 2-09 09:22 AM | Updated: 06- 2-09 03:38 PM

Tiananmen Square

China is celebrating the 20th anniversary of the Tiananmen crackdown with another crackdown -- a massive block on Twitter and all those social media sites that pose a threat to China's government this week. The Chinese media site Danwei reported early Tuesday morning that Twitter, the popular microblogging site, has been disabled in mainland China. Thursday, June 4th marks the 20th anniversary of the pro-democracy protests in Tiananmen Square and the brutal response by the Chinese government that left hundreds dead.

As the morning moved on, China-based bloggers realized that YouTube, Flickr and Bing, Microsoft's new search engine, had also been blocked. Reuters reported this morning that China even blocked Hotmail and Windows Live, both sites owned by Microsoft. As the Shanghaiist put it, "Microsoft can't catch a break here, can they?

While it is common for the Chinese government to block websites deemed controversial before major events, like Thursday's Tiananmen anniversary, the massive block today is the first widespread censorship of social media -- a tacit acknowledgment of two things: Twitter's new power in mainland China, and how valuable Twitter would be as platform to publish original news out of mainland China on the Tiananmen anniversary. Now, or at least until the protests and noise surrounding the anniversary subside, Twitterers in China will not be able to tweet.

Other than Twitter, the list of sites currently blocked in mainland China includes YouTube, Blogspot, Tumblr, Livejournal, Flickr, Microsoft's and this one, the Huffington Post.

Your request is being processed...
John Feffer

John Feffer

Co-director of Foreign Policy In Focus

Posted: June 2, 2009 10:52 AM

Twenty Years Ago: Beijing, Warsaw, and History's Fork

On June 4, 1989, history forked.

In Poland, voters went to the polls to give the anti-communist opposition a sweeping victory in the country's first, partially free elections in ages. It was the first sign of the revolutionary changes that would sweep through Eastern Europe that year, knocking down the Berlin Wall and changing the face of the continent. On the other side of the world, on that same day, the Chinese government sent tanks and troops into Tiananmen Square and crushed the student-worker demonstrations. This was the anti-revolution of 1989. Communism collapsed in one place; communism continued in the other.

Twenty years later, it seems as though both countries took different paths to the same economic endpoint. Poland has become a member of the European Union (EU) and NATO. And China, after its own long march to capitalism, has become the largest holder of U.S. treasury securities.

In both countries, the populations live better on average today than 20 years ago. But increasing inequality suggests that the two movements -- the Solidarity trade union in Poland and the Communist party in China -- ultimately betrayed their core constituencies of workers and peasants. At the same time, the fervor for democracy that animated Polish voters and Chinese protestors in 1989 has subsided as corruption and commercialism has driven people away from politics and into IKEA. Nationalism has become more important as a unifying ideology in both countries, expressed either in the form of the clericalism and anti-German sentiments of the Kaczynski twins in Poland or the Han chauvinism and anti-Japanese sentiments so prevalent in Chinese chat rooms.

We don't, of course, live in a flat world leveled by technology and driven by the market. There are still important differences between the paths taken by Poland and China, between the social market of the EU and the market socialism of the "Beijing consensus," between the corrupt but functioning democracy in Poland and the corrupt but functioning oligarchy in China.

The sharpest contrast between the two countries, however, lies beneath their routine proclamations of a desire to improve relations with Washington. The Polish government has campaigned hard for a U.S. military base that would be part of the missile defense network. Fearful that the Obama administration might change its mind, Poland is lobbying for Patriot missiles stationed outside Warsaw by the end of the year. China, on the other hand, is distressed about U.S. missile defense plans, so much so that it is reportedly undertaking the largest increase in its nuclear-tipped ballistic missile program since the late 1980s.

So, in 20 years, we really haven't fully escaped the shadow of the Cold War. Poles and Chinese can suck down frappuccinos as they trade funny videos on Facebook. But nuclear weapons still hang over us all like a guillotine blade. And we have yet to escape, fully, our global bipolar disorder. "Even if China and the United States make nice in bilateral meetings, they are spending as if a new Cold War is just around the corner," I write in The G-2 Paradox.

There will be many commemorations of June 4, some joyous, some sorrowful. Many courageous people sacrificed so much to change the world. And much did change. But 20 years later, I'm still waiting for my invitation to the Cold War's funeral.

To Shut Off Tiananmen Talk, China Disrupts Sites

Published: June 2, 2009

BEIJING — China’s government censors have begun to block access to the Internet services Twitter, Flickr, Hotmail and Microsoft’s, broadening an already extraordinary effort to shield its citizens from any hint of Thursday’s 20th anniversary of the military crackdown that ended the 1989 Tiananmen Square pro-democracy movement.

People in China who tried to gain access to the blocked Web sites on Tuesday instead encountered an error message saying the sites’ servers had unexpectedly dropped the Internet connection — a standard indicator that access has been blocked.

Weeks earlier, censors blocked Chinese users from viewing all videos on YouTube, and in recent days some television viewers have reported that BBC World News reports related to the Tiananmen anniversary were being selectively blacked out of broadcast programs.

Government censorship of political material on Internet bulletin boards and Web sites is common in China, but this is the first time Twitter has been blocked. Some well-known political activists, unable to post comments on Chinese blogs or chat sites, had switched to Twitter in recent months as an uncensored outlet for their views.

A number of foreign-based sites that have hosted Chinese bloggers, including and the Chinese-language version of, have also been blocked in recent weeks.

The South China Morning Post, an English-language newspaper based in Hong Kong that has frequently featured articles on Tiananmen and other sensitive issues, has also seen its distribution on the Chinese mainland curbed in advance of the anniversary on Thursday. And some Beijing readers of last weekend’s edition of The International Herald Tribune discovered that an inside page of the newspaper with an article on the Dalai Lama, the Tibetan religious leader, was missing.

The anniversary of the Tiananmen crackdown, in which army troops killed hundreds of student demonstrators, workers and ordinary citizens, is one of a series of politically sensitive dates this year that have provoked sweeping security measures by Chinese officials.

In recent days, the government has detained a number of political dissidents seen as threats to public order during the anniversary period, including one who had released an open letter complaining about economic hardship visited on former Tiananmen demonstrators who were jailed after the crackdown.

The dissident, Wu Gaoxing, was seized Saturday at his home in Taizhou, a coastal city south of Shanghai, according to the New York advocacy group Human Rights in China. Mr. Wu was among five men, all once jailed for their roles in the Tiananmen movement, who released a letter last weekend charging that former prisoners have been singled out for economic hardship long after their prison terms ended.

Human Rights in China said Mr. Wu was taken away and his computer confiscated about an hour after the letter, addressed to President Hu Jintao and other senior leaders, became public.

Mr. Wu, a writer and former educator, was taken into custody in 1989 and imprisoned for two years after he joined protests in his home province of Zhejiang against the military crackdown on Tiananmen demonstrators. “In this society that claims to be harmonious, we have become ‘citizens of the three have-nots waiting to die’: we have no regular jobs, no pensions, and no health insurance; if we get sick, we can only wait to die, and all this just because 20 years ago we were sentenced for political reasons,” the letter says.

The men, among them a former Communist Party member and a factory worker, said they had been denied pensions, health care and regular employment since taking part in local rallies that were inspired by the protests in Beijing. One of the signers, Mao Guoliang, said he had been fired from 17 schools since he served a four-year term for “counterrevolutionary activities.”

03-06-2009 om 23:44 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leve Volga-Antwerpen!
Klik op de afbeelding om de link te volgen
sorry beste lezertjes, we hebben een paar dagen blogverlof genomen. Net zoals jullie trouwens want we zagen maar een fractie van onze dichte drommen dagelijkse lezertjes opdagen dit Pinksterweekend. Jullie aten allemaal leckmansen op de sinksenfoor of lagen op jullie luie krent aan te branden in de ligstoelen "bij Nancy" in Blankenberge. Hier zit nu een geradbraakt redactielid die vurige tongen heeft gezien bij het schilderen van de kinderkamer die spijtig genoeg bijna de ganse bovenverdieping inneemt en in drie verschillende kleurtjes moest opgefrist worden. Geef mij dus maar een leckmans of een pomme d'amour beste lezertjes. En wat is er intussen voor ergerlijks gebeurd? Een Airbus van onze Franse zuiderburen uit de lucht gevallen en in zee geploft, elke verkiezingskandidaat op één of ander rommel-, vogeltjes- groentemarkt op zoek naar kiezers en het grote nieuws voor de trotse Opelbezitters...Opel wordt overgenomen door Volga. Kijk eens aan! Want iedereen heeft het over het Oostenrijkse Magna maar verzwijgt zedig dat ook het Russische Gaz tot de overnemers behoort en Gaz staat voor Volga en wie ons niet gelooft moet maar eens gaan kijken op :
Ons kan het geen barst schelen maar voor de talrijke Opelbezitters die nog niet eens willen gefotografeerd worden op 3 kilometer afstand van een Volga is dit geen prettig nieuws. Wij stellen ook maar vast dat Volga het dus beter doet dan Opel....Het wordt ons allemaal een beetje onduidelijk. We zijn natuurlijk geen erg fervente lezertjes van de autokrant of -gids dus weinig op de hoogte van het reilen en zeilen op deze momenteel erg boeiende markten
Maar zo op het eerste zicht lijkt ons de ineenstorting van het kommunisme Rusland geen windeieren gelegd te hebben. Zij nemen doodgemoederd autofabrieken over, op een haar na hadden ze bijna Distrigas binnegerijfd hier in ons eigen Belgistan, ze draaien gaskranen open en dicht en iedereen bibbert en beeft. Wij vermoeden stilaan dat ze reeds eerder het kommunisme hadden afgezworen als ze dat allemaal eerder hadden geweten.
En hoe staat het intussen met de laatste rechte lijn voor de verkiezingen? Wel, we onthouden ons van commentaar want ofwel is het net zoals bij de autofabrikanten en snappen we d'r niks meer van ofwel wordt het gewoon te gek voor woorden. We lezen dat de Vlaamse regering liefst zou verder gaan in de huidige samenstelling. Ons niet gelaten hoor maar we koesteren zo een licht voorgevoelen dat er bij de huidige coalitie er wel eens een zware verliezer of verliezers kunnen zitten...en dan? En zo lief ze in Vlaanderen tegen elkaar zijn binnen de regeringskringen, zo hatelijk zijn ze in Wallonië tegen elkaar. Dat ligt aan die vreselijk lastige karaktertrek anders gezegd: de querulerende Waal. Het cliché zo hoog als de Signal de Botrange en in Vlaanderen verspreid en geloofd tot in het kleinste pietjesbakclubje.
We sluiten echter af met vreselijk goed nieuws :

Toename werkloosheid in Vlaanderen versnelt nog

  • dinsdag 02 juni 2009
  • Bron: belga
  • Auteur: svh

De toename van de werkloosheid in Vlaanderen versnelt nog. Dat blijkt uit de maandelijkse cijfers die de Vlaamse minister van Werk, Frank Vandenbroucke, dinsdag bekend maakte. In mei waren er 23,2 procent meer werklozen dan in mei vorig jaar. Het gaat om een stijging met 35.000 werklozen.

Sinds november vorig jaar neemt het aantal werklozen in Vlaanderen toe: aanvankelijk voorzichtig (+0,2 procent in november en +3,9 procent in december) tot +15 procent in februari en +23 procent in mei. Vooral jongeren zijn het slachtoffer van de economische recessie. Bij de min 25-jarigen zijn er ruim 44 procent meer werkloos. De werkloosheidsgraad, dat is het aantal werkzoekenden op de totale bevolking op actieve leeftijd, bedraagt nu 6,49 procent.

Hoe zo, we vergissen ons? U bedoelt is dit slecht nieuws? Nee hoor, al die politiekers die ik dit weekend op de markt ben tegen gekomen hebben mij daar niks over verteld en dus is daar niks van waar. Zolang ze hier maar geen Guantanamokkes komen droppen!
Ondertussen geven we jullie al een scoop. Het volgende Opelmodel dat in Antwerpen van de band zal rollen met een echte Rovermotor. Dat wordt één grote smulpot aan Vlaamse subsidies....

02-06-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Westerse waarden bedreigd in Iraakse gevangenissen
We hadden het hier gisteren over het hoogstaand debat ivm met Guantanamo dat hier in Belgistan onze gemoederen beroert. Om jullie nu eventjes op het juiste pad te brengen en het debat toch iets of meer diepgang te geven in plaats van te emmeren over onze overvolle gevangenissen die twee bijkomende en misschien zelfs onschuldige Guantanamogevangenen niet meer zouden kunnen opvangen zonder de Belgische bevolking in doodsgevaar te brengen of te zien bedreigd worden door een genocide zullen we effe over de grens kijken.
We surfen naar de onvolprezen Huffington Post :

Ryan Grim | HuffPost Reporting

Former Interrogator Rebukes Cheney For Torture Speech (VIDEO)

First Posted: 05-26-09 09:35 AM | Updated: 05-26-09 12:29 PM


A former top interrogator is responding forcefully to the case Dick Cheney made on Thursday in favor of torture (what the former VP and his allies refer to as "enhanced interrogation methods.")

Brave New Films released a short video Tuesday of Matthew Alexander taking apart Cheney's argument piece by piece. Alexander, who uses a pseudonym for security reasons, was a 14-year military interrogator who oversaw more than a thousand interrogations and conducted more than 300 in Iraq himself. He led the interrogation team that scored one of the United States' most high-profile captures, that of Abu Musab al-Zarqawi, and he did it using traditional methods.

Alexander easily takes down Cheney's arguments. The most immediate blow Alexander strikes is, of course, his obvious success, which undercuts Cheney's case for more brutal techniques. Alexander also engages on the level of principle. For Cheney, the suggestion that torture is a poor strategy because it aids terrorist recruitment is nothing more than old-fashioned blame-America-first cowardice.

"After a familiar fashion, it excuses the violent and blames America for the evil that others do," said Cheney.

The president and others who have condemned torture don't say that it "excuses the violent." Rather, they say it makes a violent reaction more likely -- and Alexander backed them up.

"At the prison where I conducted interrogations," responded Alexander, "we heard day in and day out, foreign fighters who had been captured state that the number one reason that they had come to fight in Iraq was because of torture and abuse, what had happened at Guantanamo Bay and Abu Ghraib."

Alexander put the number making this claim at 90 percent.

Alexander, however, made a broader point at the end of his interview, one that would certainly evade Cheney's grasp, convinced as he is that Al Qaeda recruits "hate us for our freedoms."

Story continues below

Cheney, said Alexander, fundamentally misunderstands the way America is viewed around the world. The American principles of freedom and democracy are cherished in the Muslim world and the idea, at least, of America is still a seductive one. But it is the behavior of the Bush administration at Guantanamo Bay, Abu Ghraib and secret prisons around the globe that undercuts that image, allowing Al Qaeda to make the argument that America isn't what it stands for.

"Remember," said Alexander, "one of Al Qaeda's goals, it's not just to attack the United States, it's to prove that we're hypocrites, that we don't live up to American principles. So when we use torture and abuse, we're playing directly into one of their stated goals."

The video is at once an effective rebuke of the former vice president and a sign of how the changing media landscape can flatten the field of political debate. In an earlier era, Alexander would likely lack the opportunity to respond to the vice president because he has already written on op-ed for the Washington Post about his opposition to torture and done the media rounds promoting his book "How to Break a Terrorist: The U.S. Interrogators Who Used Brains, Not Brutality, to Take Down the Deadliest Man in Iraq." The BNF video, and a rejoinder posted here over the weekend, reinserts a critic with deep credibility back into the debate.

Kijk, dat zijn argumenten die we graag door onze Landuyt hadden horen zehhe. Niet dat we vermoeden dat hij enige ervaring zou hebben met ondervragingstechnieken. Hoeft eigenlijk niet: gelijk welke gevangene is bereid alles te bekennen als hij verplicht zou worden een half uur lang naar het Brugs algemeen beschaafd te luisteren van onze Renaat. Neen, het kan voor een linkse jongen toch niet zo moeilijk zijn om gans die Guntanamotoestand wat in een ander daglicht te stellen ipv van daar weer een typisch Belgistaans debat over te voeren. Nog eventjes en het communautaire speelt ook nog een rol. Waar zullen we die twee uit te leveren "terroristen" opsluiten? Eén in Brugge en de andere in Lantin en misschien nog een, derde in Vorst? iedereen content. Maar geen twee in Brugge want dan is Vlaanderen te klein!

We geven nog wat ideeën .... want onze Amerikaanse vrienden hebben het onder Bush en zijn akolieten behoorlijk bont gemaakt en daar hadden we graag wat duidelijkere standpunten rond verwacht vanwege...tja, vanwege iemand anders dan De Gucht die blijkbaar linkser is dan de rooie pretbende van Gennez.

May 28, 09 | 9:08 AM

The Abu Ghraib Photos Surface—Slowly but Surely

The Daily Telegraph, on a roll since bringing down the British Parliament, describes the Abu Ghraib photographs that we are not allowed to see. These are, according to the Telegraph, documentary evidence of specific instances of sexual degradation and torture.

There are two important points about the Telegraph’s revelations. The first is that these photographs can’t and won’t be kept secret. The second is that the British press has become one of the most effective back doors to the American media.

Mike Allen, in Politico’s Daybook, speculates that the sexual nature of these photographs is precisely why President Obama, after initially signing on to the release of the more than 2,000 images, reversed course and is now actively on the side of suppression. His excuse is that the pictures might endanger American troops—i.e., they are so terrible that they are likely to foment a retaliatory rage among our enemies. Or, put another way, this is the proof that we’re guilty of what they say we’re guilty of, so we better hide it.

The pictures are described in a report assembled by Gen. Antonio Taguba, who conducted the inquiry into the Abu Ghraib scandal. The report remains secret but the Telegraph has Taguba confirming the description of the photographs. According to the Telegraph, Taguba is also against releasing the pictures. “The mere description of these pictures is horrendous enough, take my word for it,” he says.

(AP Photo)

A question now is whether the descriptions of the pictures are more horrendous than the pictures themselves. It is one of the difficulties of keeping pictures secret that the facts of the pictures can’t be protected. It isn’t really possible to classify the description of a picture—which is, at best, only impressionistic hearsay. Still, based on these descriptions, we have reason to believe that the Obama administration has evidence of a series of crimes that it is doing nothing about—that it is effectively engaged in a cover-up. As likely, of course, the descriptions are exaggerated, or, at least, the description of what’s in the picture is much more certain than an image is apt to be.

In other words, we have, on the one hand, crimes so horrendous that they must be investigated and exposed—hence the pictures must come out. Or, on the other, rumors and allegations that will surely take on a hyperbolic life of their own, unless the pictures come out.

We will see these pictures.

Meanwhile, the British press is becoming ever more powerful in the US (arguably as the US press grows less powerful). This is because the Brits have lower standards—if they won’t print just anything, they almost will. If you’re a leaker, it’s easier to hide your trail in the UK. And because the Brits know how to make a scandal really look like a scandal—hence, a story boomerangs out and returns here with added force. And, of course, because of the Internet. Newspapers are just a fiction. Reality is in front of you. Which is a plug for Newser.

Abuse Photos Include Images Of Rape And Sexual Assault: Repor


Abu Ghraib

The Pentagon on Thursday denied the Daily Telegraph report that photographs of Iraqi prisoner abuse, whose release U.S. President Obama wants to block, include images of apparent rape and sexual abuse.

Pentagon spokesman Bryan Whitman said the newspaper had shown "an inability to get the facts right."

White House Press Secretary Robert Gibbs also dismissed the report.

"I want to speak generally about some reports I've witnessed over the past few years in the British media. And in some ways, I'm surprised it filtered down," Gibbs said. "Let's just say if I wanted to look up -- if I wanted to read a writeup today of how Manchester United fared last night in the Champion's League cup, I might open up a British newspaper. If I was looking for something that bordered on truthful news, I'm not entirely sure it'd be in the first pack of clips I'd pick up."

* * * * *

LONDON (AP) -- A former U.S. general said graphic images of rape and torture are among the photos of Iraqi prisoner abuse that President Obama's administration does not want released.

Retired Major Gen. Antonio Taguba, who oversaw the U.S. investigation into the abuses at Abu Ghraib prison, told Britain's Daily Telegraph in an article published Wednesday that he agreed with Obama's decision not to release the pictures.

"I am not sure what purpose their release would serve other than a legal one and the consequence would be to imperil our troops, the only protectors of our foreign policy, when we most need them," Taguba was quoted by the Daily Telegraph. "The mere description of these pictures is horrendous enough, take my word for it."

Two Obama administration officials didn't immediately respond to e-mail requests for comment Wednesday night.

Story continues below

The prisoner abuse scandal at Abu Ghraib exploded after photos taken by soldiers appeared in 2004.

According to the Telegraph, the new photos depicted much more serious abuses than previously documented.

One photo reportedly showed an American soldier apparently raping a female prisoner and another was said to show a male translator raping a male detainee, the Telegraph reported.

It was not immediately clear from the report who had seen the photos or how they might have been obtained.

The Telegraph said the photos relate to 400 cases of alleged abuse between 2001 and 2005 at Abu Ghraib and six other prisons.

The newspaper said the images in the photos were backed up by statements from Taguba's report into prisoner abuses at Abu Ghraib obtained under the U.S. Freedom of Information Act.

en wij die dachten dat de Amerikanen daar onze vrijheid en onze westerse waarden aan het verdedigen waren ....maar gelukkig blijkt het allemaal vals te zijn. Oef, daar zijn we dan ook maar mooi aan ontsnapt en voor wie niet helemaal overtuigd zou zijn, bel gerust naar Bruhhe en vraag het aan Landuyt!

Pentagon denies report Iraq prison photos show rape

Thu May 28, 2009 2:59pm E

WASHINGTON (Reuters) - The Pentagon on Thursday denied a British newspaper report that photographs of Iraqi prisoner abuse, whose release U.S. President Barack Obama wants to block, include images of apparent rape and sexual abuse.

Pentagon spokesman Bryan Whitman said the Daily Telegraph newspaper had shown "an inability to get the facts right".

"That news organization has completely mischaracterized the images," Whitman told reporters. "None of the photos in question depict the images that are described in that article."

Thursday's Telegraph quoted retired U.S. Army Major General Antonio Taguba, who conducted a 2004 investigation into abuse at Iraq's Abu Ghraib prison, as saying the pictures showed "torture, abuse, rape and every indecency."

The newspaper said at least one picture showed an American soldier apparently raping a female prisoner while another is said to show a male translator raping a male detainee.

Others were said to depict sexual assaults with objects including a truncheon, wire and a phosphorescent tube.

In an interview with the New Yorker magazine published in 2007, Taguba was quoted as saying that he saw a video of a male American soldier in uniform sodomizing a female detainee.

Photographs of abuse at the jail outside Baghdad that were published in 2004 damaged the image of the United States as it fought an escalating war against insurgents in Iraq that caused deep resentment throughout the Muslim world.

Whitman said he did not know if the Telegraph had quoted Taguba accurately. But he said he was not aware that any such photographs had been uncovered as part of the investigation into Abu Ghraib or abuses at other prisons.


He said the Telegraph also wrongly reported earlier this month that some of the images whose release Obama is trying to block had previously been aired on Australian television.

"I would caution you whenever you see a subsequent story on photos in this particular publication," he told reporters. "They now have, at least on two occasions, demonstrated an inability to get the facts right."

Taguba, who retired in January 2007, included allegations of rape and sexual abuse in his report.

Earlier this month, the Obama administration reversed course and decided it would fight the release of the photographs, which the American Civil Liberties Union is seeking to obtain through legal action.

In April, the administration said it would comply with a court order to release the pictures. But Obama changed course after military commanders warned of a backlash in Iraq and Afghanistan that could add to the danger facing U.S. troops.

Taguba was quoted in the Telegraph as saying he supported Obama's decision not to release the pictures.

Wij denken dat er op de foto's enkel te zien is hoe Amerikaanse soldaten aan gevangen Irakezen trachten uit te leggen hoe België er zal uitzien na de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Dat is meteen de reden waarom Engelse kranten spreken van verkrachtingen enz...ze wreken zich nog steeds omdat het onze Leopold Stanley liet de Congo ontdekken.

28-05-2009 om 22:54 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. gans Guantanamo overgebracht naar Merksplas
Ha, beste lezertjes we hebben weer een geweldig gespreksonderwerp in Belgistan. Neen, deze keer geen communautair gezwets maar een fundamenteel debat over het al of niet opnemen van gevangenen uit Guantanamo. Is dat nu geen origineel onderwerp beste vriendjes en vriendinnen?
Goed, we schetsen even het probleem:

We beginnen bij het bezoek van madam Hillary :

en jullie krijgen er meteen een paar interessante commentaren bovenop :

Clinton tevreden over Guantanamo-voorstel

22/05/2009 19:15

Als de Amerikaanse terreurgevangenis Guantanamo Bay gesloten wordt, is de Belgische regering volgens minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD) bereid om te bekijken of een aantal vrijgelaten gevangenen naar ons land kunnen komen.

De Gucht heeft dat voorstel vrijdag in Washington gedaan aan de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. Zij is blij met het voorstel.

Clinton zei na het gesprek met haar Belgische ambtgenoot dat ze erkentelijk is voor de hulp die België en andere landen willen bieden als president Barack Obama overgaat tot een sluiting van Guantanamo. Ze zei dat een en ander zeker zal besproken worden.

'Twee of drie gevangenen'

De Gucht zei na afloop van zijn onderhoud met Clinton dat België bereid is twee of drie gedetineerden op te vangen.

Volgens de minister is het evenwel niet de bedoeling dat België onbehoorlijke risico's zou nemen. 'De haalbaarheid moet zeker worden geëvalueerd.'

In een mededeling benadrukte De Gucht vrijdagavond dat zijn voorstel betrekking heeft op mensen die momenteel in Guantanamo vastgehouden worden, maar van wie op basis van hun dossier blijkt dat ze vrijgelaten moeten worden.

Gerepatrieerd naar hun eigen land kunnen ze volgens De Gucht niet omdat ze daar gemarteld en misschien zelfs gedood dreigen te worden.

In het detentiekamp op Guantanamo verblijven er volgens Amerikaanse cijfers momenteel nog 240 gedetineerden.

President Obama wil Guantanamo nog dit jaar sluiten, maar stuit op een njet van het het Congres om daar 80 miljoen dollar voor vrij te maken. Zowel Democraten als Republikeinen vragen zich af wat er met de terreurverdachten gaat gebeuren.

'We zijn bereid ernstig te bekijken of wij enkele van deze gevangenen kunnen opvangen in België, en dat appreciëren de Amerikanen ook', zegt De Gucht.

Het gaat in ieder geval om een beperkt aantal gevangen en er gelden voorwaarden. 'Het gaat om het principe', aldus de minister.

'In Europa gaat het er ook om in welke mate die mensen zich vrij kunnen bewegen, want anders ga je nooit weten hoeveel van die gevangenen zich op je grondgebied bevinden'.

Kritiek oppositie

Kamerlid Renaat Landuyt (SP.A) heeft het voorstel van De Gucht al meteen afgedaan als 'gênante grootspraak'. "We kampen zelf met overbevolking in onze gevangenissen. En vele veroordeelden geraken niet eens opgesloten bij gebrek aan plaats", zegt Landuyt.

"Ik kan niet begrijpen dat De Gucht dit zou hebben overlegd met zijn collega's in de regering, voor zover die nog bestaat. Hij moet dringend eens met zijn collega van Justitie praten", aldus Landuyt.

Ook andere oppositiepartijen hebben bedenkingen. Groen! vindt een vraag om Guantanamo-gevangenen op te nemen het overwegen waard, maar wil dat er eerst duidelijkheid wordt verschaft over hoeveel gevangenen het gaat en over hoe en waar die opgevangen en berecht worden.

De N-VA noemt het voorstel van De Gucht ondoordacht en niet uitvoerbaar. Volgens de partij is het onduidelijk of de betrokken personen vrijgelaten zijn dan wel verder gevangen blijven.

'Als de gevangenen vrijgelaten zijn: op welke grond gaat De Gucht ze dan verplichten om hier te verblijven en hun bewegingsvrijheid beperken, terwijl ze formeel althans uiterst gevaarlijk zijn?'

'Als het de bedoeling is er hier enkelen in de gevangenis op te sluiten, kan dat niet zomaar. Welke rechtsgrond zal de Belgische staat daarvoor inroepen als ze nog niet veroordeeld zijn?'

'Maar ook als ze door een Amerikaanse uitzonderingsrechtbank veroordeeld zijn, zal de wettigheid van de veroordeling moeten onderzocht worden', aldus Geert Bourgeois en Els De Rammelaere.

Volgens het Vlaams Belang is België nauwelijks in staat om Guantanamo gevangenen op te vangen. De partij meent ook dat het geen zin heeft om de veiligheid van het land in gevaar te brengen om de Amerikaanse president ter wille te zijn.

Premier wil concrete informatie

Premier Herman Van Rompuy (CD&V) stapt niet zomaar mee in het scenario. Hij liet vrijdag voor het gesprek van De Gucht met Clinton weten dat hij eerst meer concrete informatie wil vooraleer ons land kan overgaan tot de opvang van Guantanamo-gevangenen.

Van Rompuy wil weten over wie het gaat en wat de voorwaarden zijn. Eens die gegevens in zijn bezit is de premier bereid de zaak in de schoot van de regering te bespreken.

buiten het feit dat Belgistan nu niet meteen een goed voorbeeld is op het vlak van gevangenisproblematiek en hierover hebben we hier reeds meermaals uitgebreide bijdragen gepubliceerd, moet het ons weer eens van het hart dat een bepaalde partij met haar standpunt wel erg ovalt. Over wie kunnen we het dan hebben? Inderdaad, beste lezertjes onze sossen, hier waardig vertegenwoordigd door kd Landuyt, de specialist in onverstaanbare dialecten gesproken in de wateringen tussen Brugge en Sijsele.

We gaan wat dieper in op de sterk onderbouwde standpunten van onze linke kameraden (de "s" in links laten we even achterwege) want er zit een vorm van continuïteit achter die we niet meteen kunnen thuis brengen. Dat zal aan onze al te cartesiaanse geest liggen, vrezen we.

We beginnen met een artikel van een tijdje geleden toen de konijnen nog konden spreken en de sossen tegen Guantanamo mochten fulmineren wat we volledig kunnen onderschrijven.

War on terror alibi voor grove mensenrechtenschendingen
11/01/2008 -Sommige landen misbruiken de ‘war on terror’ om de mensenrechten met de voeten te treden. Vlaams sp.a-parlementslid Kurt De Loor voelde hierover minister Bourgeois aan de tand.

Op 11 januari 2008 is het zes jaar geleden dat de eerste terreurverdachte werd overgebracht naar het detentiecentrum op Guantanamo Bay in Cuba. Guantanamo groeide inmiddels uit tot het symbool van mensenrechtenschendingen sinds 11 september 2001.

Kurt De Loor: “Daders van terreurdaden moeten worden opgespoord en vervolgd. Maar de strijd tegen het terrorisme mag geen grotere bedreiging vormen dan het terrorisme zelf. De zogenaamde ‘war on terror’ leidt tot een erosie van de mensenrechten. Sommige staten hanteren praktijken die het internationaal recht al lang verbiedt en ze rechtvaardigden deze in naam van de nationale veiligheid. Dit terwijl respect voor de mensenrechten juist een van de belangrijkste wapens is in de strijd tegen het terrorisme.”

Kurt De Loor vroeg minister Bourgeois daarom op welke manier hij landen die mensenrechten schenden op hun verantwoordelijk wijst. En of hij bereid is om het naleven van de mensenrechten als conditio sine qua non te zien voor verdere betrekkingen en samenwerking met andere staten. De Loor dringt erop aan dat Bourgeois de wantoestanden op Guantanamo bij zijn Amerikaanse gesprekspartners aankaart en pleit voor een onmiddellijke sluiting van het detentiecentrum.

Op de marinebasis in Guantanamo houden de VS nu al jaren honderden gevangenen vast zonder aanklacht of enige vorm van proces. In 2006 concludeerden vijf VN-deskundigen dat de behandeling van gedetineerden, waaronder eenzame opsluiting, buitensporig geweld en de wrede manier waarop mensen tijdens een hongerstaking onder dwang gevoed worden, neerkomt op marteling en dat het kamp moet gesloten worden. Ook Amnesty International heeft al herhaaldelijk opgeroepen tot de sluiting van het kamp en organiseert vandaag een protestmars in Brussel, in aanwezigheid van Op 11 januari 2008 is het zes jaar geleden dat de eerste terreurverdachte werd overgebracht naar het detentiecentrum op Guantanamo Bay in Cuba. Guantanamo groeide inmiddels uit tot het symbool van mensenrechtenschendingen sinds 11 september 2001.

Kurt De Loor: “Daders van terreurdaden moeten worden opgespoord en vervolgd. Maar de strijd tegen het terrorisme mag geen grotere bedreiging vormen dan het terrorisme zelf. De zogenaamde ‘war on terror’ leidt tot een erosie van de mensenrechten. Sommige staten hanteren praktijken die het internationaal recht al lang verbiedt en ze rechtvaardigden deze in naam van de nationale veiligheid. Dit terwijl respect voor de mensenrechten juist een van de belangrijkste wapens is in de strijd tegen het terrorisme.”

Kurt De Loor vroeg minister Bourgeois daarom op welke manier hij landen die mensenrechten schenden op hun verantwoordelijk wijst. En of hij bereid is om het naleven van de mensenrechten als conditio sine qua non te zien voor verdere betrekkingen en samenwerking met andere staten. De Loor dringt erop aan dat Bourgeois de wantoestanden op Guantanamo bij zijn Amerikaanse gesprekspartners aankaart en pleit voor een onmiddellijke sluiting van het detentiecentrum.

Op de marinebasis in Guantanamo houden de VS nu al jaren honderden gevangenen vast zonder aanklacht of enige vorm van proces. In 2006 concludeerden vijf VN-deskundigen dat de behandeling van gedetineerden, waaronder eenzame opsluiting, buitensporig geweld en de wrede manier waarop mensen tijdens een hongerstaking onder dwang gevoed worden, neerkomt op marteling en dat het kamp moet gesloten worden. Ook Amnesty International heeft al herhaaldelijk opgeroepen tot de sluiting van het kamp en organiseert vandaag een protestmars in Brussel, in aanwezigheid van sp.a-parlementsleden.

Voila zie, dat is taal naar ons hart, beste lezertjes. Dus dachten we dat iedereen nu wel erg blij zou zijn dat zulke kampen definitief zouden dicht gaan en tja waarom zouden we dan ook geen handje toesteken om dat proces wat te versnellen. Het Amerikaans congres dat nog steeds gedomineerd wordt door Bushies, weigert immers de nodige sollen vrij te geven om de boel deftig op te kuisen....
Maar wat horen we nu plots uit de mond van Bruhheling Landuyt in naam van de sossen?

"Voorstel De Gucht over Guantanamo is gênante grootspraak"

Sp.a-Kamerlid Renaat Landuyt noemt het voorstel van minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht om vrijgelaten gevangenen van de Amerikaanse terreurgevangenis Guantanamo in ons land op te vangen "gênante grootspraak". "We kampen zelf met overbevolking in onze gevangenissen. En vele veroordeelden geraken niet eens opgesloten bij gebrek aan plaats", zegt Landuyt.

"Ik kan niet begrijpen dat minister De Gucht dit zou overlegd hebben met zijn collega's in de regering, voor zover die nog bestaat. De Gucht moet dringend eens met zijn collega van Justitie praten", zegt Landuyt.

"Internationale samenwerking moet je voorstellen met de mogelijkheden die je echt hebt. Wij hebben in België niet eens de mogelijkheden om de in ons land vervolgde en veroordeelde personen gevangen te houden. Wij zijn dus heel slecht geplaatst om aan te bieden gevangenen uit Guantanamo op te nemen", zegt de sp.a'er. (belga/ka)

Welwelwel, dat lijkt ons dus makkelijk. Roepen en tieren dat Guantanamo een groort schandaal is en dan plots "ja, maar we kunnen onze eigen gevangenen niet eens opvangen"...

En wat zegt De Gucht hierover?  We geven onze ollandse vrienden toch wel de niet onbelangrijke achtergrondinfo mee dat er op 7 juni naar de verkiezingsurnen moet worden gestapt en niet alleen om de Europese zitjes wat te vernieuwen maar ook onze Belgistaanse gewestregeringen...

Dus onmiddellijk het nodige tegenvuur van De Gucht :

Over cafépraat en mensenrechten

  • woensdag 27 mei 2009

  • Auteur:

WAAROM WIJ VRIJGELATENEN UIT GUANTANAMO MOETEN OPVANGEN — Karel De Gucht verdedigt zijn stelling dat België vrijgelaten gedetineerden uit Guantanamo moet opvangen. 'Want mensenrechten en veiligheid zijn te belangrijk om aan toogstrategen over te laten. Of aan politici wiens blik alleen op 7 juni gericht is.'

Uit de meest onverwachte hoeken kwam de kritiek, de afgelopen dagen, nadat ik geopperd had dat België enkele vrijgelaten gedetineerden uit de gevangenis van Guantanamo zou moeten opvangen. Te vroeg, vond Ivo Belet (CD&V): 'België moet niet het voortouw nemen.' Te zot voor woorden, vond Renaat Landuyt (SP.A): 'Een blaam voor België' zelfs. Toogstrategie, schreef deze krant: 'Dat de gewone man uitgerekend dezelfde week te horen kreeg dat België wegens plaatsgebrek 500 gevangenen naar Nederland moet sturen, klonk hem niet als een tegenspraak in de oren.' (DS 25 mei)

Vreemd, vind ik dat. Bij onze kritiek op Guantanamo Bay moesten we wél het voortouw nemen, vonden alle partijen. En bij de stemming van een resolutie in het Europees Parlement die identiek hetzelfde voorstelt als wat ik gezegd heb, gingen parlementsleden van alle partijen akkoord.

Blijkbaar is iedereen het eens over de principes - behalve dan zij die de caféversie van het Guantanamo-verhaal verkiezen boven het eigenlijke discussiepunt. Alleen wil blijkbaar niet iedereen die principes ook in de praktijk toepassen.

En iedereen was het erover eens dat Obama's sluiting van Guantanamo een cruciale stap was in het versterken van de transatlantische relaties die door zijn voorganger zo verzwakt waren, met de discussie rond Guantanamo als trieste dieptepunt. Alleen staat niet iedereen te springen om loyaal en moedig mee te werken aan Obama's intentie 'to clean up the mess'.

Maar liefst 16 recente resoluties, rapporten en verklaringen worden aangehaald in de inleiding van de Europese resolutie over wat er moet gebeuren nu president Obama de sluiting van Guantanamo Bay bevolen heeft. Het Europese Parlement en de Europese publieke opinie hebben de voorbije jaren veel, hevig en volkomen terecht geprotesteerd tegen de manier waarop de vorige Amerikaanse regering omgegaan is met opgepakte vermeende terroristen. In Guantanamo worden fundamentele mensenrechten geschonden, met name het recht op een eerlijk proces en het recht niet gemarteld of onwaardig behandeld te worden, wat de ten laste gelegde beschuldigingen of vermoedens ook mogen zijn.

Europa heeft de jongste maanden dan ook als uit één mond - zowel de regeringsleiders, ministers van Buitenlandse Zaken als de Europese parlementsleden - verklaard zijn verantwoordelijkheid te zullen nemen om de Amerikanen te ondersteunen bij het zoeken naar een aanvaardbare, veilige en menswaardige oplossing voor nà de sluiting.

'Ook België kan een belangrijke rol spelen in de sluiting van Guantanamo Bay', schrijft Amnesty International me in een brief, 'door humanitaire bescherming te verlenen aan gevangenen die onschuldig zijn, door de VS werden aangemerkt als vrij te laten, maar die niet kunnen terugkeren naar het eigen land, noch in de Verenigde Staten kunnen verblijven.' Ik had het niet beter kunnen formuleren.

Want daar gaat het dus over - humanitaire opvang van mensen die vrijgelaten worden - niettegenstaande de cafépraat over overvolle gevangenissen waarvan mensen als Belet en Landuyt weten dat het niet correct is.

De Obama-administratie heeft de resterende gevangenen, zo'n 240, nu in verschillende categorieën onderverdeeld. Een deel komt in aanmerking om voor Amerikaanse (eventueel militaire) rechtbanken gebracht te worden.

Voor een andere categorie gevangenen wordt nog gezocht naar an appropriate legal regime omdat ze noch berecht, noch vrijgelaten kunnen worden - The toughest issue we will face, aldus Obama in een toespraak vorige week.

Een vijftigtal, tenslotte, komt in aanmerking om vrijgelaten te worden omdat hen niks ten laste gelegd kan worden, wat niet betekent dat zij zomaar gerepatrieerd kunnen worden naar hun eigen land omdat ze ook daar vervolging, foltering of zelfs de dood riskeren.

Ik heb in Washington, en eerder al in de Europese ministerraad, gezegd dat België principieel bereid is daar in een Europese context een oplossing voor te zoeken, door de mogelijkheden te bekijken een paar van deze vrijgelaten gedetineerden op te vangen. Want wie mensenrechten proclameert, moet de daad bij het woord durven voegen. Ook als dat politiek niet eenvoudig is.

'You talk the talk, but do you walk the walk?' Dàt was de oproep aan de lidstaten die in de resolutie van het Europese Parlement vervat zat. Dat was dus waar parlementsleden van alle politieke groepen, inclusief de Europarlementsleden van SP.A, mee akkoord gegaan zijn toen ze de resolutie goedkeurden. (Eén kanttekening: Ivo Belet heeft zich bij deze stemming onthouden.)

Dat was uitdrukkelijk de vraag van de betrokken VN-rapporteurs die de VS en de internationale gemeenschap opriepen er gezamenlijk voor te zorgen dat ook na de sluiting van Guantanamo de vrijgelaten mensen niet terechtkwamen in weer nieuwe onaanvaardbare instellingen of in landen waar hun meest elementaire rechten geschonden zouden kunnen worden. Tussen die principiële stellingname en een uiteindelijke overeenkomst moet nog heel wat uitgeklaard worden, dat is wél juist.

Totnogtoe hebben wij geen duidelijke en concrete vraag van de Amerikanen gekregen over het aantal en de identiteit van eventueel in België op te nemen ex-gevangenen. Het spreekt voor zich dat een dergelijke beslissing alleen te nemen is als alle feiten over de betrokkenen bekend zijn, als er een Europees kader overeengekomen is voor de opvang van deze mensen en als daarover een consensus bestaat binnen de regering.

De voorbereidingen daarvan gebeuren dan ook in nauw overleg met de betrokken ministers. Zo hadden mijn diensten vorige week overleg met de Amerikaanse gezant voor Guantanamo, Dan Fried, waarbij ook mensen van Binnenlandse Zaken, Justitie en medewerkers van de eerste minister betrokken waren.

We zullen hierbij niet over één nacht ijs gaan. Want mensenrechten en veiligheid zijn inderdaad te belangrijk om aan toogstrategen over te laten. Of aan politici wiens blik alleen op 7 juni gericht is.

Karel De Gucht (Open VLD) is minister van Buitenlandse Zaken.

Wel beste lezertjes, we weten niet wat jullie hierover allemaal denken maar één ding lijkt ons toch duidelijk namelijk dat de sossewieten een weinig logisch standpunt (weer eens) hebben. Je kan immers niet roepen en tieren tegen iets en als je dan zelf iets moet doen om het probleem op te lossen rap weglopen....
Elk sos was in een niet zo ver verleden bereid om allerlei oorlogsmisdadigers voor Belgische rechtbanken te slepen en te veroordelen. De ene oortlogsmisdadiger was al wat populairder dan de andere maar kom. Dat zijn details. Nu plots kan men zelfs geen twee gevangenen naar hier halen die gemarteld werden om bekentenissen af te dwingen en die vaak onschuldig werden opgesloten. Hoe hypocriet kan men als linkse partij toch zijn? Tenslotte kan men bij twijfel over hun onschuld hen nog altijd in Merksplas opsluiten. Wedden dat ze na twee weken alles opbiechten en terug naar Guantanamo terug willen?

27-05-2009 om 23:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar de sauna met Van Brempt?
beste lezertjes, vermits we gisteren toch aan het neuzen waren in het durfplan van de SP-a waarover we het hier eerder ook al eventjes hebben gehad willen toch nog eens de aandacht vestigen op onze vaststelling dat er van socialisme bij onze sossen nauwelijks sprake is.
We geven toe dat er bij de SLP van ex-sumoworstelaar Geert Lambert evenmin veel links te bespeuren valt. uiterst links is dan weer in verspreide slagorde terug te vinden bij de Pvda+, LSP en CAP. Samen zijn deze drie goed voor amper 2% en toch vinden ze het absoluut nodig om apart op te komen. Kwestie van het grote gelijk niet te laten verwateren waarschijnlijk en dus totaal ongeloofwaardig. Punt uit. Rooie neuzen of geen rooie neuzen. Het circus bij uiterst links moet in niets onderdoen voor het circus bij de anderen. Zo denken wij tenminste maar jullie mogen met ons gerust van mening verschillen.
Goed, laten we terug ernstig worden en eens even stilstaan bij een onderzoek van de Katholieke Hogeschool Kempen over gezinsbudgetten :

Hoeveel geld heeft een gezin nodig om te leven?

  • donderdag 14 mei 2009
  • Bron: vrt, belga
  • Auteur: sdg

Welk budget heeft een gezin nodig om te kunnen leven? Met die vraag gingen onderzoekers van de Katholieke Hogeschool Kempen drie jaar geleden aan de slag, en ze berekenden een budget voor zestien gezinstypen.

Een absoluut minimum voor een alleenstaande is 980 euro per maand. Een koppel blijkt 32 procent meer nodig te hebben dan een alleenstaande, namelijk 1.296 euro. Bij een koppel met twee oudere kinderen (8 en 15 jaar) is dat 2152 euro. Dat is het minimum, zonder extra kosten.

Opvallend resultaat uit de studie is de hoge kost voor het opvoeden van kinderen, aldus de onderzoekers. De vergelijking van het standaardbudget tussen gezinnen met en zonder kinderen leert dat de noodzakelijke meerkost van een eerste kind kan oplopen van 259 euro tot 564 euro, afhankelijk van de leeftijd (van 2 tot 15 jaar) en de gezinssituatie (een- of tweeoudergezin). De kostprijs van een tweede kind ligt 20% à 30% lager dan die van een eerste kind.

Indien de budgetstandaard wordt vergeleken met het wettelijk minimum (leefloon en gewaarborgde kinderbijslag) dan situeert het wettelijk minimum zich voor alle gezinstypen ver beneden de budgetstandaard. Het wettelijk minimum voor een alleenstaande is 698 euro, dat is 30 procent minder dan het minimumbudget uit het onderzoek. Voor koppels met twee oudere kinderen is het verschil nog groter, daar bedraagt het leefloon 1235 euro, de helft lager dan nodig.

Tja, we zitten dus in Belgistan, zoals we het hier tot in den treure zullen herhalen, ver onder deze budgetten voor diegenen die moeten trachten rond te komen met minimumlonen en leeflonen...Natuurlijk creëert armoede ook werkgelegenheid. denk maar aan al die sociaal assistenten die zo begaan zijn met hun "klanten". We hebben dat trouwens nog vorige week nog aan de lijve mogen ondervinden in de Gemeente Jette. Op en tijd en uur op de afspraak maar wegens het feit dat de telefoon van de sociaal assistente steeds bezet was kon de receptioniste de madame sociale niet oproepen. Toen de bewuste madam uiteindelijk toch verscheen waren we een kwartier over tijd en moesten we een afspraak maken voor volgende week omdat de agenda volzet was en " we moesten maar zien dat we in het vervolg op tijd kwamen". Het vervolg vertel ik niet maar uiteindelijk is alles goed afgelopen. Misschien kwam het eerste contact wat moeilijk op gang omdat de tweede persoon een Mevrouw met hoofddoekje was en die hebben volgens onze eigen ervaring niet meteen recht op een "voorkeursbehandeling" en we drukken ons voorzichtig uit...
Maar goed dit even terzijde...lezen we nu in dat fameuse durfplan van de SP-a iets over deze te lage uitkeringen?
Jullie mogen het van ons gerust uitzoeken op onze lievelingssite met Frankske :

Maar doe het asjeblief zelf want wij zijn nu al pissig genoeg op dat rooie volkske bij de SP-a dat er voor ons niks meer bij kan of we springen Gennez & Co naar de keel...Want tenslotte waren er vooraleer de crisis toesloeg reeds 75 miljoen armen in Europa en wij horen de sossen alleen maar ruzie maken over toekomstige ministerpostjes ...

Gent - Sp.a-kopstuk Louis Tobback haalt uit naar partijgenoten die nu al openlijk hengelen naar een ministerportefeuille, zoals Freya Van den Bossche. "Lomp en dom", zei hij maandagmorgen op Radio 1 (VRT).

Louis Tobback. (foto: Belga)

Aftredend Vlaams minister-president Frank Vandenbroucke liet al verschillende keren blijken voort te willen besturen. Freya Van den Bossche en Patrick Janssens stelden dan weer dat hun provincie - Oost-Vlaanderen en Antwerpen - straks over een minister moeten beschikken. Volgens Janssens is dat voor Antwerpen best opnieuw Kathleen Van Brempt.
Eerder, en ook maandag in De Morgen, liet sp.a-voorzitster Caroline Gennez verstaan dat dit niet zo verstandig is. "De regering wordt pas na de verkiezingen gevormd en pas daarna worden de ministers aangeduid. Ik raad mijn partijgenoten aan om hard te werken en stemmen te halen, anders krijgen we een rechtse regering", dixit Gennez.
Tobback haalde veel scherper uit naar zijn collega-socialisten. "Het is niet onfatsoenlijk om ambities te hebben, maar ik ben voor het standpunt van Stevaert, die altijd zei: wie kandidaat is, zal het nooit worden".
Mocht het van de burgemeester van Leuven afhangen, zou Freya Van den Bossche geen minister mogen worden. "Dit is niet alleen een kwestie van fatsoen. Het is lomp van de mensen te zeggen: stem en dan word ik minister. Het is dom van dat te doen"./.

Dus ruzie maken welke provincie nu al dan niet een rooie minister moet leveren en hoeveel % denken die pipo's zoal te halen bij de verkiezingen ? Denken die omhooggevallen rooie bonobo's nu echt dat ze nog in een regering zullen mogen zitten?

Gelukkig is Van Bremt de rooie lijsttrekster voor Europa er ook nog met een duidelijke en flink uitgewerkte versie van een armoedeplan en leest u met ons mee :

7 juni: Kathleen Van Brempt (SP-a)

May 9th, 2009 by Redactie.

We hebben Kathleen Van Brempt in de studio; lijsttrekker EU-parlement voorSP-a , lijstduwer op de Antwerpse lijst en Vlaams minister Mobiliteit, Sociale Economie en Gelijke Kansen.

Deel 1: Mobiliteit/ Doel
Deel 2: de achteruitgang van de sociaaldemocratie
Deel3: sociaal beleid (in Europa en Belgie)
Deel 4: Turkije, hoe democratisch is Europa en Verhofstadt

Deel 1: Mobiliteit / Doel
Kathleen Van Brempt geeft een repliek op de kritiek die Annick De Ridder (VLD) vorige week gaf in onze uitzending.”Vlaanderen heeft het dichtste wegennet van de EU. We willen de mensen alternatieven geven met openbaar vervoer. Heel bizar dat VLD de aanleg van een tramlijn in Mechelen niet steunt.”
“ Er is wel degelijk een duidelijke stijging van het aantal pasagiers van De Lijn. Maar het klopt dat we nog niet de omslag verwezenlijkt hebben voor woon-werk verkeer. Maar we hebben wel de stijging van de mobiliteit opgevangen met openbaar vervoer: in Holland is het aantal auto’s op de wegen de laatste jaren blijven stijgen, in Vlaanderen niet. “
“ Mijn beleid is niet aanbodgericht. Annick De Ridder zou er beter eens naar kijken, ik heb alleen vraaggericht gewerkt.”

Over Doel, waar de Vlaamse regering waarvan Kathleen Van Brempt deel van uitmaakt gewoon doorging met de afbraak (ondanks een eerder verleend woonrecht tot september 2009). De illegale afbraak werd 10 dagen geleden door de rechter verboden:
Kathleen Van Brempt zegt dat er verkeerde beslisingen genomen zijn in het verleden maar ontwijkt de verantwoordelijkheid van de regering waarvan ze deel uitmaakt en verwijst de zaak door naar de volgende legislatuur.
“De SP-a is geen grote voorstander van mega-projecten zoals het Saeftinghedok. Er moet eerst een consensus gevonden worden over wat er met het Saeftinghedok gebeurt vooraleer we verder gaan met afbreken“.

Deel 2: de achteruitgang van de sociaaldemocratie
“De socialisten hebben veel gedaan om het liberal beleid af te remmen maar zijn er ook een stuk in meegegaan en we brachten niet echt een alternatief. Nu doen we dat wel . We zijn de enige fractie in het Europees parlement die een herstelplan op tafel liggen heeft. Mijn bijdrage aan dat zogenaamde PES-manifesto ging over de Noordzeering. Dat is een groot plan om voor de noordzeekusten een band van windmolenparken aan te leggen die met elkaar verbonden zouden zijn. Men kan daarmee Europa tegen 2050 energie onafhankelijk maken. Dat is economisch ongelooflijk belangrijk ,maar bijna ogenblikkelijk vond VLD minister Ceysens het nodig om dat als onhaalbaar te bestempelen (zie ook Deel 4).”

Over de opkomst van het populisme: “Je moet van mij niet verwachten dat ik de weg op ga van LDD om stemmen te ronselen. Als we maar 13% halen bij de komende verkiezingen dan krijgen we niet alleen een rechtse coalitie, maar vooral een onbestuurbaar Vlaanderen. Ik kan mij niet inbeelden dat CD&V samen kan besturen met LDD. LDD is niet alleen rechts en populistisch, er scheelt toch ook iets mee. “

Deel 3: sociaal Europa en sociale politiek in Belgie
“We zijn voorstander van nationale sociale zekerheidssystemen; maar we willen ook een Europese richtlijn over een minumumloon. Dat moet geen bedrag in cijfer zijn (daarvoor verschilt de rijkdom en levensduurte van de lidstaten te veel) maar een percentage van het gemiddeld inkomen.”
“Europa heeft een leidersrol opgenomen in de strijd tegen de klimaatwijziging, maar om echt geloofwaardig te zijn moet ze hetzelfde doen in de strijd tegen de armoede.”
In verband met het werkloosheidsbeleid: “ik vind dat in principe een jonge gast moet werken als hij van school komt en dat hij geen uitkering moet krijgen tot het einde van zijn dagen. Dat is het beste voor hem en ook de beste manier om solidariteit te organiseren. Maar er zijn jongeren die niet in staat zijn om werk te vinden als ze van school komen. Ook een alleenstaande moeder moet je niet dwingen om een job aan te nemen waardoor ze amper meer verdient en haar kinderen bijna niet ziet. Voor hen moet je een kansenbeleid voeren. En dat doen we door bijvoorbeeld kinderopvang (bijna) kostenloos te maken.”.
“Er waren wrijvingen tussen SP-a en de vakbonden na het afsluiten van het generatiepakt, maar nu zijn de plooien gladgestreken.”

Deel 4: Turkije, democratisch gehalte van de Europese instellingen en Verhofstadt
“In verband met Turkije zeg ik ‘ja, maar’. In principe ben ik voor maar er moet nog aan een aantal voorwaarden voldaan worden. Het landbouwbeleid kan geen reden zijn om Turkije toegang te weigeren, het Europees landbouwbeleid is de afgelopen 10 jaar veel verbeterd. Het feit dat Turkije aan de rand van Europa ligt en bijvoorbeeld grenst aan Irak is wel een valabel argument.”

“Europa is absoluut niet ondemocratisch. Er is geen democratischer parlement in Europa dan het Europees. Maar het is bizar om te zien dat, hoe machtiger het Europees parlement wordt, hoe minder mensen gaan stemmen bij de Europese verkiezingen. “

“Wat Verhofstadt zegt over de investringen die in Europa moeten gebeuren zeggen wij al lang. Maar hij zegt niet genoeg: Hij zegt niets over armoede, niets over sociale zekerheid.”
“Verhofstadt is misschien wel geloofwaardig. maar de VLD is dat absoluut niet. Als ik zeg dat er moet geinvesteerd worden in de Noordzeering dan zegt Patricia Ceysens, mijn VLD -collega in de Vlaamse regering, onmidellijk dat Van Brempt zot is en dat het plan niet realistisch is.” “
Het is wel realistisch, ik zeg het al lang en Guy Verhofstadt zegt het nu ook.”

Voilà, Verhofstad zegt dus niets over armoede...Van Brempt spreekt inderdaad het woord vaak uit maar daarmee is volgens on dan ook aales gezegd want hoe men dat gaat aanpakken dat vinden we nergens ....en de enige zeer sexistische commentaar die we daar op kunnen geven is dat we liever met Tobback alleen in de sauna zouden zitten dan met Van Brempt. Ons schijnt het vrij duidelijk dat de tijd met hem sneller zal lijken te gaan dan met Van Brempt.

26-05-2009 om 23:29 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De rerum novarum van Kamiel en Achiel
Klik op de afbeelding om de link te volgen Als geboren en getogen tsjeven hebben we natuurlijk een uitgebreid vakantiepakket genomen in de Duinse polders. We zijn spijtig genoeg rood verbrand en blarentrekkend terug naar onze vertrouwde heimat teruggekeerd. We vermoeden dat de rooien toch wel een voetje voor hebben bij de weergoden. Als het niet regent met Rerum novarum, de hoogdag van de tsjevelijke sociale contrareformatie laat ons maar stellen, dan brandt de zon zo hard dat zelfs ingestreken met liters wijwater we toch heel erg rood worden...
Maar zulke achterhaalde taal moeten we maar best niet te lang gebruiken. tenslotte leven we in het tijdperk van het einde der ideologieën en houden we gewoon onze bek uit respect voor andermans gedachtegoed!
We hebben het ondertussen toch over de rooie rakkers en dat komt ons mooi uit want blijkbaar zit de ons zo geliefde SP-a weer eens met een probleempje. We consulteren even de formidabele "website voor syndicalisten" die we hierbij wensen te overstelpen met lofbetuigingen die een Noord-Koreaanse president zouden doen groen zien van pure nijd. En wat lezen we daar op : ?

Fout bij Doe De Stemtest? Snelle rechtzetting verwacht van SP.a-top PDF Afdrukken E-mail
zondag 24 mei 2009
 Vonk schrijft:"Ik was verrast" vertelde een BBTK-secretaris uit de regio Aalst. Tijdens de Doe De Stemtest van de VRT vergeleek deze vakbondsmilitant zijn standpunten met deze van de SP.a.
Op de stelling 22 "Als De Lijn staakt, moet er een minimumdienst zijn" drukte hij natuurlijk op de Niet Akkoord toets. Toen vergeleek hij zijn standpunt met dat van de SP.a. Hier stond er dat de SP.a... akkoord is met deze stelling.
Verontwaardiging en ongeloof waren de reacties van de Aalsterse ABVV- en SP.a-militanten op het verkiezingsdebat in het Volkshuis. "Er zijn fouten in de stemtest van de VRT" kalmeerde Caroline Coopers, algemeen secretaris van het Vlaamse ABVV in het debat met Erik De Bruyn (SP.a Rood) en Sam Van De Putte (SP.a).
"Het ABVV heeft verschillende SP.a-parlementairen gecontacteerd, die allen uit de lucht vielen. Natuurlijk waren zij niet akkoord met die stelling." Toch kwam er nog steeds geen officieel tegenbericht van het bureau van de partij. De Doe De Stemtest is nochtans al weken in gebruik."

"De militanten drongen erop aan dat de SP.a onmiddellijk en vooral openlijk het vermeende standpunt in de Doe De Stemtest over de minimumdiensten tijdens stakingen bij de Lijn rechtzet. De Lijn staat in het vizier van de Vlaamse rechterzijde. Dirk Van Mechelen wil de openbare vervoermaatschappij verder uitverkopen aan de privé-sector. Tijdens de volgende legislatuur wil hij de verhouding openbare lijnen en verpachte lijnen - nu ongeveer 50/50 - ombuigen naar 75 procent voor de privé. De strijd voor een openbare vervoersmaatschappij wordt mogelijk een van de belangrijke krachtmetingen met de volgende Vlaamse regering. "

Bron: Vonk

Aiaiaiai dat ziet er weer niet al te best uit voor de sossen vooral niet als we dan op de zelfde site volgende bericht lezen eveneens met bronvermelding :

SP.A en de minimale dienstverlening PDF Afdrukken E-mail
zondag 24 mei 2009

 (Artikel De van 8 mei)
Door de staking van de socialistische vakbond bij De Lijn breekt de discussie over de minimale dienstverlening weer los. De verschillende politieke partijen zijn het nagenoeg allemaal eens en vinden zo'n minimale dienstverlening nodig.
Alleen Groen! gaat niet akkoord.
"Mobiliteit is ook basisrecht"
Vlaams Belang: Er is een recht op staken, maar als overheidsbedrijf heeft De Lijn ook verplichtingen naar de belastingbetaler. De economische schade van stakingen moet haar grenzen kennen.

CD&V: Op voorwaarde dat dat logistiek haalbaar is, op een veilige manier.

Open VLD: Mobiliteit is een basisrecht. Reizigers en pendelaars mogen niet gegijzeld worden. De minimale dienstverlening bestaat in buurlanden en bewijst dat een gegarandeerde dienstverlening kan zonder het stakingsrecht uit te hollen.

SP.A: Staken is en blijft een recht, maar je kunt de busgebruiker niet zomaar aan zijn lot overlaten. Een minimale dienstverlening kan nuttig zijn, maar kent ook veel beperkingen in de praktijk. Wat echt telt zijn goede afspraken met de vakbonden over stakingsaanzeggingen. Wilde stakingen zijn absoluut te vermijden.

N-VA: Het recht op staken is voor de N-VA een fundamenteel grondrecht. Dat wil echter niet zeggen dat dit recht onbeperkt is. De N-VA pleit voor een pragmatische invulling van een minimale dienstverlening in overleg met de sociale partners. Bovendien moet er eerst een ernstige bemiddelingspoging ondernomen worden vooraleer men tot een staking overgaat.

SLP: Het stakingsrecht erkennen we en daar raken we niet aan. Iedereen heeft ook recht op mobiliteit. Die twee moeten we verzoenen met creatieve oplossingen zoals betaalstakingen. Zo ontzeg je het stakingsrecht, noch het recht op mobiliteit.

Lijst Dedecker: De minimale dienstverlening in vitale openbare sectoren moet steeds voorzien worden.
"Kiezen voor andere vormen"
Groen!: We willen het stakingsrecht niet beperken - maar we vragen het personeel van de Lijn wel om te kiezen voor andere actievormen, waarmee ze de reizigers niet treffen (bv. een betaalstaking"


Beste lezertjes, wij vallen dus van ons stoeltje van opperste verbazing want als dit het officiële standpunt is van de Gennezpartij dan is dit wel een bocht van 180 graden....en dan heeft de Vonk, waarvoor we verder weinig sympathie koesteren wegens veel oudbollig links gezever waarover we ooit wel eens een boompje willen opzetten, deze keer een punt.
We gaan even diep in het verleden delven. Wel in een zeer onverdachte bron vermits we onze graafwerken aanvatten bij de blauwen van Open-Vld en meer bepaald bij de blauwe babe, Hilde Vautmans, een schoon madam zoals ze hier in het hol van Pluto wel eens durven beweren:

Geen minimumdienst bij trein en bus tijdens staking

Het Laatste Nieuws - 2006-01-26

BRUSSEL Treinen, trams en bussen moeten ook tijdens een staking een soort minimumdienstverlening aanbieden, net zoals ziekenhuizen dat doen. Dat vinden VLD-kamerleden Guido De Padt, Bart Tommelein en Hilde Vautmans. Ze hadden daarover een resolutie ingediend in de Kamer, maar de tekst werd gisteren weggestemd door CD&V en SP.A-Spirit. Het Vlaams Belang onthield zich. Alleen de VLD en de Franstalige liberalen van de MR stemden voor de minimum dienstverlening. Binnenkort moet ook de voltallige Kamer over het voorstel stemmen. «De NMBS is een openbare dienst die met belastinggeld betaald wordt», zegt Guido De Padt. «Een minimumdienst is dan toch niet te veel gevraagd.» (PGL)

Voilà, dat was januari 2006 ...zou er ondertussen wat veranderd zijn bij de sossewieten van Gennez?

De officiêle site van de soskes brengt geen soelaas in onze verwarde geest maar misschien vinden jullie wel een antwoord en zoeken wij gewoon verkeerd :
alle ar
Wij vonden alleen een mooie slagzin waarmee de SP-a waarschijnlijk alle mensen met armoedeproblemen, en dat zijn er intussen toch al wat, meteen de gordijnen zullen injagen. Wij citeren even :

Waar sp.a voor staat

“Wij zijn de partij van gewone dromen van de mensen, een deftige job, een eigen huis, tijd voor je familie, en af en toe op reis.”
Caroline Gennez - woe 13 mei 2009

Wij noemen dit een mooi voorbeeld van "hoe ver sta ik als voorzitter van de sossen van de dagelijkse realiteit"....een eigen huis en toe op reis ...welwelwel, de Kilimanjaro beklimmen, beste genneeke, daar droomt elke gepensioneerde van die moet rondkomen met zijn riant staatspensioen, diepzeeduiken in de Caraïben voor de mensen op de voedselbank....

Maar intussen weten we nog niks van die mininimumdienstverlening...

even surfen naar Caroline Gennez herself en daar vonden we deze parel die echter niks met ons minimumprobleem te maken heeft

Van zorguren & softReturn tot Mega Mindy

Elk podium heeft zijn discours en de ervaren politicus wisselt van woordenschat met elk nieuw publiek. Hoe ver die podia uiteen kunnen liggen, bleek deze week in het spoor van Caroline Gennez. Van een debat voor het ACW naar de woonkamer vol Turkse vrouwen, de persoonlijke taalstrijd van de politicus op campagne.

Dinsdagavond, Brussel. In de Aeropolis, hoofdkwartier van de christelijke arbeidersbeweging, verzamelen een tweehonderd ACW'ers voor een debat onder kopstukken van de klassieke partijen. In wisselende panels van drie, de CD&V'er van dienst telkens mooi in het midden, wordt over de eisen van het ACW gediscussieerd. Dit is een publiek van specialisten: ze kennen de decreten van naam en voorgeschiedenis en ze weten ook perfect welke onderdelen hen niet aanstaan. Hier mag je al eens een woord gebruiken dat in een dertien-seconden-quote in het journaal als een communicatieve doodzonde gezien wordt.

Gennez is zo goed als de enige spreker die geen Vlaams minister is of geweest is. Dat blijkt een probleem. Gennez beheerst het cijfergedreven lingo dat de Vlaamse bestuurders bezigen, niet volledig. Bovendien richt CD&V-minister Veerle Heeren al haar pijlen op de sp.a-voorzitster. Liberaal Guy Vanhengel negeert ze straal en dat heeft zijn reden: zelfs als die opmerkt dat de verpleegsters beter betaald moeten worden, krijgt hij bij dit publiek de handen niet op elkaar. De politieke concurrent van Heeren staat links en Gennez zal het geweten hebben.

Gennez is niet de politica die dan een versnelling hoger schakelt. Heeren bijt, Gennez lacht even. Heeren bijt nog eens en Gennez schudt het hoofd. Achteraf zegt ze dat Heeren onzin aan het verkopen was. Dat punt maakte ze echter niet in het debat. En ze lijkt ook niet van plan zich daar veel van aan te trekken. Ondergetekende was de enige journalist in de zaal en potentiële kiezers zaten er ook al niet. Maar toch, Vanhengel weet de zaal in de mate van het mogelijke te charmeren, Frank Vandenbroucke krijgt ze zelfs even aan het lachen, met de belofte dat hij een specifiek probleem "in vijf minuten kan regelen". Zij kunnen het, verloren strijd of niet, blijkbaar toch niet laten.

Kindergeld in Turkije
Woensdagavond, Antwerpen. Een twintigtal vrouwen van Turkse afkomst hebben zich in zetels en op stoelen genesteld om de voorzitster te horen en Antwerps kandidate Guler Turan. Met politiek is geen van hen echt bezig. En toch. Kinderopvang en de kleuterschool vinden ze belangrijk, onder meer om taalachterstand bij de kinderen te vermijden. Er wordt een boom opgezet over Mega Mindy (en dus Vlaamse tv-zenders in Turkse huiskamers) als belangrijk deel van de opvoeding - "Samson is helemaal out", zo blijkt. En zelfs de Turkse sociale zekerheid passeert de revue. "Kindergeld in Turkije? Had gij dat ooit gedacht?"

Dit podium, de hoek van de sofa midden tussen de jonge vrouwen, ligt Gennez stukken beter. Maar makkelijk is het ook hier niet. "Wat verwachten jullie van de politiek?" is een evidente vraag om het debat op gang te trekken. Ze komt razendsnel terug. "Wat kan de politiek ons bieden?" Vreemd genoeg begint Gennez dan over twee jaar federale immobiliteit en zelfs over "bevoegdheden die teveel verspreid zijn". Het durfplan van sp.a is ook al nooit ver weg, termen als "jobcreatie" vallen. Nochtans hebben de vrouwen zelf de toon perfect gezet: "Jobs, jobs, jobs", echoën ze de voorzitster in koor.

De setting maakt dat ze haar publiek toch bij zich houdt. Turan helpt ook bij de vertaling van politiek Nederlands naar het Nederlands van alledag. En, een opsteker, het duurt een hele tijd voor het hoofddoekenverbod en Patrick Janssens ter sprake komen. Het zit een paar dames hoog: "Hij laat ons, vrouwen, alleen betogen op de kaaien. We stonden daar tegen de vissen te roepen!" Er wordt gediscussieerd, het Frans en het Angelsaksisch samenlevingsmodel wordt vanavond voor het gemak het Antwerps (Janssens, zonder hoofddoek) en het Mechels (Gennez, met hoofddoek) model. En op het eind van de avond is de meest kritische onder de dames geëvolueerd van "Ge zult mij moeten overtuigen" naar "Gij hebt mijn stem, momenteel. Maar Janssens niet."

Een politicus zoekt permanent de juiste woorden, de juiste toon. Een toppoliticus vindt ze. Gennez zoekt nog en vindt soms.

yekyekyek krachtige taal, waarde lezertjes. En hoe zit dat nu met die hoofddoekjes...ja of neen? Wie is nu toppoliticus die de juiste woorden zoekt? Is de SP-a nu voor of tegen die halve bus of trein die moeten rijden als er gestaakt wordt?

Vele vragen en wij zijn intussen nog niet overtuigd om op die bonte bende te stemmen. Ook al stemt gans Vlaanderen voor LDD en zouden we heel graag een links alternatief vinden. Maar deze verzameling zogenaamde sossen...jawadde, Kamiel of Achiel moesten het weten...

25-05-2009 om 23:46 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zulma, de grote madam is niet meer!
ach, ach ach, weer vreselijk slecht nieuws! En het is niet eens een politiek schandaal waarover we het hier zullen hebben want dat doen de anderen wel. Wij hebben het over het schielijk overlijden van Zulma, de echtgenote en vooral zielsgenote van één van de grootste nog levende kunstenaars van Vlaanderen en heel wijde omgeving, Roger Raveel. We gaan d'r niet veel zelf over zeggen omdat we daar helemaal niet goed in zijn. Maar voor Zulma en voor Roger Raveel ruimen we hier graag wat plaats want dit "doodgewone" koppel verdient deze paar lijntjes ruimschoots al is dit blogje veel te klein voor het grote verdriet dat Roger Raveel overkomt.

di 19/05/2009 - 09:40

In Deinze is Zulma De Nijs, de echtgenote van kunstenaar Roger Raveel (87), overleden. Ze is 96 geworden. Vorig jaar vierde het onafscheidelijke koppel nog zijn diamanten bruiloft.

Voor de grote doorbraak van Raveel zorgde Zulma ervoor dat er brood op de plank kwam en dat haar man zich onbezorgd aan zijn kunst kon wijden.

"Ze stond vaak model voor zijn werk", zegt biograaf Carlos Alleene. "Die werken, onder meer "De kaartlegster" en "De strijkster" hangen in het Raveelmuseum in Machelen. Ze staat ook op portretten die bij Raveel thuis hangen."

Zulma De Nijs wordt zaterdag om 11 uur begraven in de kerk van haar geboorteplaats Machelen-aan-de-Leie.

Roger Raveel is een van de belangrijkste naoorlogse Belgische kunstenaars. Tot en met 13 juni loopt er in de Lokettenzaal van het Vlaams Parlement in Brussel een expo met zijn werk.

'Zulma was mijn grote madam'

  • woensdag 20 mei 2009

  • Auteur: Jo De Ruyck
Zulma, getekend door haar man Roger Raveel.archief Luc Levrau

Zulma, getekend door haar man Roger Raveel.archief Luc Levrau

MACHELEN - CLOSE-UP ROGER RAVEEL VERLIEST ZIJN VROUW EN MUZE Waar Roger Raveel ging, volgde Zulma. Maar de grote Vlaamse kunstenaar en zijn vrouw zullen nooit meer samen te zien zijn. Zulma De Nijs overleed zondagnamiddag op haar 96ste. Roger Raveel is een gebroken man.

Van onze redacteur

Roger Raveel ziet liever niet al te veel mensen deze dagen, maar hij wil wel even aan de telefoon komen. 'Om nog eens over Zulma te praten', fluistert hij met gebroken stem.

'We gaan een gedichtje van mezelf op het doodsprentje zetten', zegt hij. Waarop hij even in zijn pa-pieren rommelt en uiteindelijk zachtjes voorleest: 'Niet de status, niet de functies, noch de leeftijd bepalen de pijn van het verdwijnen'.

'Iedereen verdwijnt uiteindelijk', zucht Roger Raveel, die nog even in herinnering brengt dat hij en Zulma vorig jaar hun diamanten bruiloft van zestig jaar huwelijk vierden.

'Ik bewaar heerlijke herinneringen aan Zulma. De mooiste zijn beslist de reizen die we hebben gemaakt. We zijn samen ongeveer de wereld rondgereisd en naar alles keek Zulma met dezelfde bewondering. Ik herinner me nog de tocht die we samen met een lokale minister van Cultuur door Brazilië maakten. Maar of Zulma nu bij een minister, een ambas-sadeur of een museumdirecteur stond, ze bleef altijd zichzelf. Ze sprak gewoon haar dialect, bleef gewoon mens, een mooi mens. Ik heb haar verschillende keren gebruikt als model in mijn werk.'

Zondagavond kwam er in het ziekenhuis van Deinze een einde aan dat 'verschrikkelijke mooie leven', zoals Raveel zijn eigen kunstenaarschap en leven wel eens omschrijft.


'Zulma lag al een week of zes in Sint-Vincentius met een gebroken heup', legt hij uit.

'Ze was thuis gestruikeld. Ze had haar heup gebroken en ik heb geprobeerd haar op te tillen, maar dat was boven mijn macht, want ik hield er een maagbloeding aan over. Die noodlottige zondag hebben ze ons allebei naar het ziekenhuis gebracht.'

'Ik heb geluk gehad, ik moest maar acht dagen blijven. Zulma is nooit teruggekeerd. Eerst ging alles opperbest. De dokter zei dat ze een sterke vrouw was en dat de revalidatie verliep uitstekend. Ze kon bijna weer stappen toen ze inhet ziekenhuis een longontsteking kreeg. Tja, zoiets kan gebeuren.'

Raveel week nauwelijks een moment van Zulma's zijde terwijl ze in het ziekenhuis lag. Hij zat bij haar, smeerde haar boterhammen en sopte ze in de chocolademelk.

'We zagen het aankomen dat het niet goed ging. Ze voelde zelf ook haar einde naderen. Ze gaan me hier dood doen, Roger, zei ze. Ik was er niet bij toen ze overleed, maar enkele uren voordien heb ik toch nog goed afscheid van haar genomen.'


Roger Raveel herinnert zich nog goed hoe hij Zulma De Nijs kort na de oorlog, omstreeks 1946, leerde kennen. 'Ik was nog piepjong - Zulma was negen jaar ouder dan ik. Ze was een prima actrice en speelde toneel in Machelen. Daar, bij het toneel, hebben we elkaar leren kennen.'

'Zulma kwam ook uit Machelen en toen mijn moeder ziek was en op sterven lag, heeft zij haar de hele tijd bijgestaan. In 1948 ben ikmet haar getrouwd. Ja, met de vrouw die alles voor mijn moeder had gedaan. Later zou ze trouwens ook mijn stervende vader bijstaan. Ook mij heeft ze altijd door dik en dun gesteund.'

In het begin, toen Raveel nog lang niet de bekende kunstenaar was die hij nu is, nam Zulma de drankwinkel van Raveels moeder over om de eindjes aan elkaar te knopen. Met een leverancier ruilde ze werkjes van haar echtgenoot om drank te kunnen inslaan voor de winkel.

'Zulma was een sterke vrouw. Ze heeft altijd voor me gezorgd, dankzij haar kon ik me aan mijn kunst wijden. Zonder haar was het nooit gelukt. Zulma had een grenzeloze bewondering voor me, voor haar was ik de grootste kunstenaar ter wereld.'

Wanneer we suggereren dat Zulma ook een grote madam was, krijgt hij een krop in zijn keel. 'Herman Balthazar (de voormalige gouverneur van Oost-Vlaanderen, red.) belde net op om zich te excuseren dat hij er zaterdag niet bij kan zijn op de begrafenis. Hij zei net hetzelfde: ze was een grote madam. Mijn grote madam.'

Hoe het nu verder moet? 'Ik heb gelukkig wel enkele mensen om me heen die goed voor me zullen zorgen, maar van Zulma moet ik zaterdag definitief afscheid nemen. Ik denk dat de kerk van Machelen te klein zal zijn. Veel mensen bewonderden niet alleen mij, maar ook Zulma.'

Zulma De Nijs wordt

zaterdag om 11 uur begraven

in Machelen-aan-de-Leie.

en we vonden nog een oud interview met Roger Raveel waarin zijn grote Zulma een voorname plaats kreeg :

Beroemd of niet, dood moet je toch''

Roger Raveel bouwde ooit een spiegelkarretje om de hemel te vervoeren. Als je zijn leven zou willen transporteren, dan weegt het drie kilo. Tenminste, als je het afweegt aan het gewicht van de biografie die journalist en schrijver Carlos Alleene over een van Vlaanderens grootste schilders heeft samengesteld. Een mooi verjaardagscadeau want precies vandaag wordt Raveel 85.

De mussen vallen uit de bomen van de hitte wanneer Roger Raveel het grote raam van zijn atelier in Machelen-aan-de-Leie voor ons openschuift. ,,Lastig weer'', zegt Raveel die er wat bleekjes bij loopt. Ook zijn vrouw Zulma, 93, is een beetje ,,gepakt door de warmte'' en blijft rusten op de sofa. In zijn atelier gaan we aan de werktafel zitten. Kwasten, een doos Caran d'Ache kleurpotloden en een dik boek over de Vlaamse Primitieven. Achter ons enkele onafgewerkte doeken. ,,Nee, ik werk niet alle dagen meer. Wanneer ik me goed voel en er zin in heb. En wanneer Zulma me gezelschap houdt. Ze zit zo graag bij me wanneer ik bezig ben.''

U heeft het wel vaker gezegd: het zal nog een hele tijd duren voor ze Raveel begrijpen. Is dat begrip er stilaan?

,,De mensen begrijpen me beter dan vroeger, maar vooral: ze waarderen nu mijn werk. Velen realiseren zich dat ik echt wel kan schilderen! Dat ik technisch net zo onderlegd ben als een Frans Hals. Maar belangrijker dan die techniek is dat ik erin ben geslaagd de nieuwe wijze van kijken en ervaren in beeld te brengen. We zijn de dingen anders gaan waarnemen onder invloed van de technische realisaties. Dat geldt niet alleen voor kunstenaars, ook voor de man in de straat. Radio en gsm hebben de kijk op onze wereld drastisch gewijzigd.''

(pauzeert even) ,,Mensen weten nu veel meer, hoewel we natuurlijk niet alles kunnen vatten met ons menselijk verstand. Neem nu de kosmos. Om te begrijpen wat er daarbuiten is, hebben we zelfs God moeten uitvinden.''

Als kind bent u veel ziek geweest, waardoor u niet naar school kon en veel tijd had om in uw eentje na te denken. Is daar dat aparte kijken begonnen?

,,Het heeft er altijd in gezeten, denk ik. Dat is ook mijn ongeluk geweest. Ik zag als kind mijn spiegelbeeld in een kuip vol water en ik was daar zo door gefascineerd dat ik er in ben getuimeld. Toen ben ik bijna verdronken en sindsdien sukkelde ik voortdurend met longontstekingen. Door weinig naar school te gaan, kon ik natuurlijk veel tekenen. De omstandigheden hebben geholpen, ook het feit dat mijn vader een beetje een uitvinder was en dat mijn moeder veel boeken las.''

Boeken op de index

U mocht boeken lezen die op de index stonden.

(gniffelend) ,,Ja, en daar kreeg ze behoorlijk wat kritiek voor. 'Och, hij is slim genoeg, ons Zeetje , hij mag dat lezen', antwoordde ze dan. Je moet maar geluk hebben dat je zo'n moeder hebt, hé. En mijn vader dan! Die heeft ooit een fiets voor me gemaakt zodat ik naar Deinze naar de academie kon.''

Heeft uw vermogen om dingen anders te zien u ook geholpen in uw persoonlijk leven, op pijnlijke momenten?

,,Dat zal wel, maar dat besef je niet. Ik heb vijf keer gedacht dat mijn laatste uur was geslagen. Enkele keren door een zware longontsteking en natuurlijk bij de beschieting van ons huis tijdens de oorlog. We zaten in onze kelder en mijn vader realiseerde zich dat we daar weg moesten. We zijn net op tijd gevlucht, in de korte tijd die de Duitsers nodig hadden om hun kanonnen te herladen. De volgende obus maakte ons huis gelijk met de grond. Ik heb daar de hel gezien. Huilen en tieren. Op mijn rug heb ik een man weggesleept wiens been er half af hing. Daarna is hij gestorven. Dat tekent een mens.''

Heeft u de dood leren relativeren?

,,Eigenlijk wel. Toen ik zwaar ziek was en de dokter me had opgegeven, vroeg de onderpastoor van Machelen me: 'Roger, ga je graag dood misschien?'. 'Nee', antwoordde ik, 'maar kun je dan kiezen?' Goh, misschien kun je dat wel. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat je met je geest bergen kunt verzetten.''

Is die geest van u ook niet een beetje koppig? Of, zoals uw vader zei: 'Met de mensen moet ge niet discussiëren, dat heeft geen zin. Ge moet uw eigen goesting doen'.

,,Hij zei dat wanneer iemand over iets praatte zonder kennis van zaken. Als ik me dan afvroeg waarom ons vader daar niets over zei, antwoordde hij: 'Ach jongen, de mensen kunnen toch maar het verstand gebruiken dat ze hebben?' Later, toen ze spottend 'Rubens' naar me riepen in het dorp of toen ik een hoek van een schilderij afsneed en ze me zot verklaarden, heb ik dat ook vaak gedacht: 'Ach gasten, toch heb ik gelijk'.''

Prachtige koffiekan

,,Ik had wel het geluk met Hugo Claus bevriend te zijn. Hij was een man met wie ik praten kon. We zaten op dezelfde golflengte.''

Ondanks Claus' affectie voor Cobra, een kunststroming waar u zich tegen afzette.

,,Ik heb me niet tegen Cobra verzet. Ik kende Jorn, Corneille en Alechinsky, dat waren vrienden. Ik begreep waarom ze na de verschrikkingen van de oorlog de oude cultuur de rug toe keerden en teruggrepen naar het pure van kindertekeningen en werkjes van gekken. Maar voor mij was dat niet de oplossing. Het was pretentieus, maar ik vond Cobra gewoon ouderwets.''

,,Ik voelde veel meer voor Fernand Léger en heel zijn mechanische wereld. Ik heb hem ontdekt toen mijn Nieuwe Visie al was gevormd, maar hij was een steun. Ik herinner me nog dat ik in het jaar '43 met tram 4 naar de Academie reed en op de Nederkouter in Gent een winkel passeerde waar ze moderne koffiekannen verkochten die blonken als een spiegel. In de Academie noemden ze dat kitsch. Ik vond dat prachtig en ik plaatste er zo eentje in een schilderij. Hetzelfde voor bierglazen, ook die vonden mijn leraars kitsch. Ik vergeleek zo'n cafébierglas met een Griekse vaas en ze verklaarden me alweer zot.''

U kunt goed opschieten met Hugo Claus, maar tegelijk zijn jullie zeer verschillende p ersoonlijkheden. U bent een rustige natuur, maar was Hugo niet de man die vond dat u naar Amerika moest?

,,Dat ik nooit uit Machelen ben weggegaan, had ook te maken met de omstandigheden. Mijn vader woonde bij ons. We konden die man toch niet zomaar alleen laten? Bovendien was er mijn wankele gezondheid en Zulma had haar likeurwinkeltje.''

(denkt even na) ,,Toch was dat allemaal bijkomstig want ik blijf erbij dat je de kosmos kunt voelen in een vierkante meter. Of die in Machelen-aan-de-Leie ligt of in Amerika, dat maakt geen verschil.''

(blijft weer even stil) ,,Daarbij jong, ik had geen behoefte aan beroemdheid. Of je nu beroemd bent of niet, dood moet je toch.''

Maar in afwachting van die dood...

,,Ja, als je 't zo bekijkt, heb ik fouten gemaakt.''

Vindt u?

,,Ik heb New York links laten liggen en dat was nu eenmaal de stad die het mooie weer maakte als het op kunst aankwam. Daar had ik naartoe gemoeten. Allez , volgens Hugo toch.''

U heeft zich ook nooit aan een galerie gebonden, ook al kan zo'n galerie het werk van een artiest wereldwijd promoten.

,,Ik wilde mijn vrijheid bewaren. Ik heb financieel interessante voorstellen gekregen, maar ik was koppig. Zo'n galerie promoot toch alleen maar het werk dat goed verkoopt. Er zijn kunstenaars die nooit zijn gegroeid tot wat ze hadden kunnen worden omdat ze zijn gaan voldoen aan de wensen van de galerie.''

Tijd om te eten

Op dat moment komt zijn vrouw het atelier binnen: ,,'t Is tijd om 't eten, Roger.'' Zulma gaat erbij zitten en we praten nog even door. Over Zulma die, behalve schilderen, zijn grote passie is.

,,Zulma voelde vaak aan waar ik als kunstenaar mee bezig was. Ik gaf haar eigenlijk nooit uitleg over mijn werk, ook al heeft ze het altijd heerlijk gevonden om te kijken terwijl ik bezig ben. (ondeugend kijkend) En om kritiek te geven natuurlijk!''


,,Zulma zou mijn werk nooit afbreken, maar ze reageert gewoon eerlijk van 'dat vind ik niet mooi' of 'daar versta ik niets van'. Maar meestal voegt ze er dan aan toe dat ik het allicht wel beter zal weten.''

Heeft u ooit werken gemaakt voor uw vrouw?

,,Ik heb nooit ingespeeld op wat Zulma eventueel mooi zou vinden. Wel heb ik ooit haar portret geschilderd, speciaal voor haar verjaardag. Ook van vrienden-kunstenaars kreeg ze wel eens werkje, zoals van Hugo. Iedereen die bij ons over de vloer kwam, waardeerde Zulma. Ik weet niet waarom...''

Zulma: ,,Zeg maar gewoon dat je me graag ziet.'' (waarop Roger liefdevol haar hand streelt) De biografie is genoemd naar een schilderij van u: Een verschrikkelijk mooi leven . Is dat het leven: verschrikking én schoonheid?

,,Om dat 'verschrikkelijk mooi' te begrijpen, moet je onze streektaal een beetje kennen. Wij zeggen ook dat iets 'wreed schoon' is en dat heeft dan niets met wreedheid te maken. 't Is een mooi woordspelletje maar inderdaad, het leven bestaat uit goede en slechte momenten. Vaak zitten die twee dicht bij elkaar.''

U bent jarig op 15 juli, dezelfde dag als Rembrandt. Net als u kende hij ook periodes waarin hij niet naar waarde werd geschat. Hoe zal men zich Raveel herinneren over 400 jaar?

,,Dat kan me niet zo veel schelen, ik ben dan toch allang dood. Ik denk dat ze dan pas zullen beseffen wat ik gedaan heb. Ze zullen dan zotte dingen doen met mijn werk, er zotte prijzen voor betalen. Maar zo is het nu eenmaal: vandaag onbegrepen, morgen populair.''

Zotte prijzen? Vindt u dat er voldoende wordt betaald voor uw schilderijen?

,,In vergelijking met andere kunstenaars zijn mijn werken erg goedkoop. Ik heb het al eens gezegd: ik ben de goedkoopste schilder ter wereld. (Een klein schilderij kost zowat 12.500 euro, maar verkopen doet Raveel nauwelijks nog, nvdr.) ''

U bent als jonge snaak op bezoek gegaan bij een hele dure schilder, James Ensor. Da's pas lef hebben!

,,Goh ja, ik was met Marcel Ysewijn (toen medestudent, later kunstenaar, nvdr) aan zee met vakantie. Dat was kort na de bevrijding in 1945. In Oostende hebben we toen gewoon bij Ensor aangebeld. Gustje, de knecht, kwam opendoen en we vertelden hem dat we graag eens wilden praten met Mijnheer Ensor. Waarop de man ons streng verbeterde: ' Meester Ensor!' Maar 's anderendaags wilde hij ons wel ontvangen. Een ontmoeting om nooit te vergeten. Hebben jullie de grote al gezien, vroeg hij. Toen liet hij ons De intocht van Christus te Brussel zien. Zijn meesterwerk! Maar we hebben ook veel gelachen. Ensor heeft het in zijn Oostends dialect zelfs over zijn moeilijke stoelgang gehad.''

Heeft iemand u ooit Meester genoemd?

,,Ja, dat gebeurt wel eens. Vooral op brieven staat er wel eens 'Meester Raveel'. Tja, nu ik die anekdote van Ensor heb verteld, zullen mensen natuurlijk denken: we zullen hem ook maar Meester noemen, zeker?''

,,Een verschrikkelijk mooi leven'' van Carlos Alleene, 720 blz., 2 boeken in een cassette, uitg. De Muyter, prijs: 125 euro. O.m. te koop in het Raveel Museum in Machelen-aan-de-Leie en via de uitgeverij: 09-386.11.24.

Jo DE RUYCK, foto's Pol DE WILDE

en voor diegenen die het werk van Roger Raveel willen bekijken :

20-05-2009 om 21:58 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kort en bondig : stem NIET op LDD
Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is eindelijk een mooie meidag en we zullen het ons dus vandaag niet al te moeilijk maken. Zeker niet wanneer we mertken dat anderen het al beter gedaan hebben dan wat wij zouden kunnen presteren op dit blogje. Wij zijn dus geen vriendjes van LDD. Hopelijk is dit voor alle bezoekers van ons blog al een tijdje overduidelijk. Ingeval dit nog niet zo zou zijn zullen we het dus deze keer nogmaals van ons dak schreeuwen : "LDD daar doen wij niet aan mee, die zit in onze portemonee!" Voilà. Maar omdat we in tegenstelling tot de partij van onze Oostendse brulkikker graag wat meer diepgang geven aan een debat willen we dit uitgesproken standpunt toch wel wat onderbouwen. In het verleden hebben we reeds een poging ondernomen om zijn programma te analyseren. Nu vonden we een andere bron die dat nog veel beter heeft gedaan namelijk het Vlaamse ABVV. Oei, de rooie vakbond horen we daar al krijsen. Inderdaad dus de rooie vakbond. En die rooien hebben een mooi werkstukje afgeleverd. Wij raden dus iedereen ten stelligste aan deze handige brochure te lezen en door te sturen naar elke potentiële LDD-kiezer of te kopiëren en uit te delen aan elke Vlaming die er zou over piekeren om zijn of haar stem op dat soort volk uit te brengen.
Vooral de minst bedeelden onder ons hebben er alle belang bij om deze brochure eens grondig te bekijken want zij zullen met LDD aan de macht, de rol krijgen van "Honoré Gepluimd" terwijl de boer Ganzendonckx hen vanuit hun 4x4 of citysuv's zullen uitlachen!
Jullie zijn gewaarschuwd!

19-05-2009 om 20:40 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelieve jullie zilverpapier te sparen voor De Morgen!
Klik op de afbeelding om de link te volgen Wij herinneren ons nog levendig de reddingsacties rond de linkse krant De Morgen. Zelfs zilverpapier zouden we d'r voor ingezameld hebben om Vlaanderen een linkse krant te kunnen geven. We hadden het avontuur meegemaakt rond het ter ziele gegane tijdschrift Vrijdag, De Nieuwe is ook al een paar eeuwen monddood gemaakt. Johan Anthierens zaliger deed, waarschijnlijk tegen beter weten in, nog een paar leuke pogingen, volgens ons zelfs bijwijlen erg geslaagd, om eerst een tijdschriftje en later een soort omzendbrief te maken. Maar nu zijn we dus aan het definitieve einde gekomen van een lange doodsreutel van de zogenaamde linkse gazet die al lang niks links meer te vertellen had. Waar we ons vroeger zonder enige zweem van aarzeling een levercrisis aan chocoladerepen zouden hebben gevreten om aan het begeerde zilverpapier te geraken hadden we al een paar jaar doodgewoon een abonnement genomen op de eens zo gehate "De Standaard". De zelfde Standaard die we ooit hebben beschouwd als HET symbool van alles wat we zo graag verguisden...We deden het met een pijnscheutje in het hart maar De Morgen uitlezen was nog slechter voor ons hartje. Ondanks de naieve moed van waarschijnlijk de ganse redactieploeg zagen wij al een tijdje amper nog een verschil tussen Het Laatste Nieuws en De Morgen. Ja, er was nog wel een verschil, men trachtte het elitairder aan te pakken om de Janssensklonen te kunnen aanspreken aan de linkerzijde waarschijnlijk. Nu is dus de tijd gekomen om de eindafrekening in beste liberale traditie te presenteren aan diegenen die in de redactie Meneer Van Thillo of zijn zetbaasjes nog durven tegen te spreken. Hoie doe je dat? Dus ook bij een zogenaamde linkse gazet? Awel beste vrienden zoals een echte baas dat zou doen in zijn de grote smoelen d'r uit...ze moeten maar een café open houden als ze willen het laatste woord hebben die lastigaards...
We laten het jullie dus mee beleven :

De historiek :

op 3 december (let op het feit dat dit soort slecht nieuws bij voorkeur vlak voor de eindejaarsfeesten of voor de grote vakantie wordt aangekondigd volgens de pure liberale methode!) wordt dus de fameuse herstructurering aangekondigd met getallen maar nog niet nominatief. (Ook een veelgebruikte methode in de bedrijfswereld om de sfeer totaal te verzieken en er voor te zorgen dat er nog wat vertrekkers zijn die op eigen initiatief, en dus veel goedkoper, ophoepelen)

De Morgen ontslaat kwart personeel

  • woensdag 03 december 2008

  • Auteur: kdr/wdp
De Morgen ontslaat kwart personeel

De Morgen ontslaat kwart personeel


BRUSSEL - Bij de krant De Morgen worden 26 mensen ontslagen op de 97 werknemers. Op de redactie sneuvelen 16 plaatsen en bij andere ondersteunende diensten 10. Het gaat om een collectief ontslag.

Dat meldt hoofdredacteur Klaus Van Isacker. De Morgen is eigendom van de uitgeversgroep De Persgroep, die onder meer ook Het Laatste Nieuws en De Tijd uitgeeft. Er werken 97 mensen.

De directie van De Persgroep Publishing (DPP) maakte op een bijzondere ondernemingsraad haar plannen bekend voor een herstructurering van de krant. Met die plannen wil DPP het hoofd bieden aan de heersende economische recessie en tegelijkertijd de nodige voorwaarden creëren om verder te investeren in de toekomst van de krant, luidt het.

Het gaat om een collectief ontslag van 26 mensen: tien bij de ondersteunende diensten en zestien op de redactie. Er worden drie criteria gehanteerd om 26 mensen te laten afvloeien. 'Eerst kunnen de oudere werknemers op pensioen of brugpensioen gaan. In tweede instantie zouden eerst de laatst aangeworven personeelsleden de krant moeten verlaten. En in derde instantie kijken we naar de behoeftes van De Morgen', aldus Van Isacker.

De hoofdredacteur ontkent dat het derde criterium iets te maken heeft met een inperking van de cultuurberichtgeving. 'Cultuur blijft een absolute pijler van De Morgen. Maar, het is niet omdat je veel cultuur brengt, dat dat per definitie ook goed is. De redactie moet duidelijke, journalistieke keuzes maken.'

'Verder willen we tijdens de weekdagen elke dag een strakke krant met het nieuws en met de juiste duiding. En tijdens het weekend moeten we een uitgebreide weekendkrant maken. De lezer van De Morgen heeft immers een andere tijdsbesteding op weekdagen dan tijdens het weekend', aldus Van Isacker.

Wat de inhoud van de krant betreft, engageert de directie zich uitdrukkelijk om de onafhankelijkheid en zelfstandigheid van de redactie ook in economisch moeilijke tijden te vrijwaren, luidt het.

Het personeel van De Morgen reageert verbijsterd op de omvang en de inhoud van de besparingsplannen. De leescijfers van de krant stegen dit jaar met 15 procent en de krant haalde zijn grootste bereikcijfers ooit. 'Zelfs met de economische crisis in het vooruitzicht is het ontslag van 26 werknemers onverteerbaar.'

De groei en de concurrentiepositie van de krant op de kwaliteitsmarkt wordt met deze afvloeiingen ernstig in gevaar gebracht, stelt het personeel van De Morgen. Het heeft er volgens de personeelsleden alle schijn van dat de directie en de hoofdredactie een structurele ingreep voorstellen voor een conjunctureel en dus tijdelijk probleem.
De redactie stelt vast dat de petitie tegen de eerder aangekondigde verhuis van de redactie naar de site van De Persgroep Publishing (DPP) in Kobbegem, die onlangs door de overgrote meerderheid van de redactie werd ondertekend, door de hoofdredactie en de directie wordt genegeerd. Maar nog meer dan de verhuis uit Brussel zal het wegsaneren van meer dan één vierde van het personeelsbestand de redactionele autonomie onherstelbaar aantasten, luidt het. De redactie van De Morgen vraagt opheldering over de cijfers van het plan en sluit acties in de komende weken niet uit.

De verhuis van De Morgen naar Kobbegem, waar ook Het Laatste Nieuws gevestigd is, blijft volgens Van Isacker belangrijk voor een verbetering van de productieprocessen en een betere omkadering van de redactie op het vlak van ICT, marketing, techniek, regie en servicediensten.


Over een timing van de verhuis en de ontslagen kan Van Isackers zich niet uitspreken.

'We hebben het volledige plan samen met de hoofdredactie opgesteld', zegt directeur-generaal Rudy Bertels. 'Het is een zware economische context waarbinnen kranten op dit ogenblik functioneren, met drastisch stijgende productiekosten en advertentie-inkomsten die zwaar onder druk staan.'

'Met deze ingreep hebben we geprobeerd het hart van de redactie zoveel mogelijk te sparen. Samen met de hoofdredactie zijn we er dan ook van overtuigd dat De Morgen haar huidig groei- en kwaliteitsniveau zal kunnen handhaven, en als een kerngezonde krant uit deze herstructurering zal komen.'

De directie stelt nadrukkelijk dat ze samen met de sociale partners constructief wil werken aan een sociaal aanvaardbaar plan voor de werknemers.


Dinsdag maakte ook de concurrerende krantenuitgever Corelio bekend dat er 60 ontslagen gepland worden, waarvan 15 journalisten.

De vakbonden van de Vlaamse uitgeverijen (Corelio, De Persgroep, Roularta, Sanoma, Concentra) gaan maandag met de journalistenbond samenzitten, zegt Lode Verschingel van het ACV. Ze zullen zich beraden over 'de positie die ze moeten innemen tegen de malaise bij de pers en de sociale consequenties'.

Jullie merken dat het zelfde artikel in de concurrerende De Standaard, helemaal onderaan in de laatste paragraaf, een zware herstucturering met ontslagen aankondigt bij hun eigen groep. Maar dit terzijde. Leest u vooral de redeneringen en de ronkende verklaringen want nu volgt de lijst met namen en een lichte verbijstering heeft zich dus meester gemaakt met als gevolg dat de vroegere commentaren als Titanicjes vergaan...

De Morgen maakt namen van ontslagen werknemers bekend

  • zaterdag 16 mei 2009
  • Bron: belga
  • Auteur: hrt

De krant De Morgen heeft de namen bekendgemaakt van mensen die moeten vertrekken in het kader van het herstructureringsplan dat eind vorig jaar werd aangekondigd. Het gaat onder meer om columnist Bernard Dewulf, onderzoeksjournalist Georges Timmerman, chef sport Hans Vandeweghe, chef opinie Bert Bultinck, journaliste Thea Swierstra en fotograaf Filip Claus. Chef cultuur Dirk Remmerie krijgt een andere functie bij Het Laatste Nieuws.

In totaal worden 13 werknemers ontslagen en stappen er 2 vrijwillig op. Naast journalisten gaat het om 3 eindredacteurs, 2 lay-outers en nog 2 fotografen. De werknemers beslissen maandag om 15 uur tijdens een personeelsvergadering hoe ze zullen reageren.

Onder journalisten wordt alvast zwaar geschokt gereageerd. Er wordt onder meer gesproken van "een afrekening" met journalisten die zich sinds de aankondiging van het collectief ontslag eind vorig jaar voluit hebben ingezet voor de verdediging van de personeelsbelangen.

Vakbondsafgevaardigde Georges Timmerman was degene die tijdens de onderhandelingen de personeelsdelegatie leidde. Hij is ook gewezen voorzitter van de redactieraad. Ook Bert Bultinck, de huidige voorzitter van de redactieraad moet de laan uit, evenals Hans Vandeweghe, ook een vakbondsafgevaardigde die mee onderhandelde. "De kans is klein dat er maandag een krant gemaakt wordt", aldus een journalist die anoniem wil blijven.

In de oorspronkelijke plannen die eind vorig jaar bekendgemaakt werden moesten 26 van de 96 jobs bij De Morgen verdwijnen. Tijdens onderhandelingen werd dit aantal teruggebracht tot 15. Op 27 april dienden de vakbonden nog een stakingsaanzegging in uit protest tegen het feit dat er onevenredig veel beschermde werknemers geviseerd werden. Oorspronkelijk werden 5 beschermden met ontslag bedreigd. Dit aantal werd teruggebracht tot 3. De CAO over het collectief ontslag werd vrijdag getekend.

Zoals jullie merken verschilt een herstructurering bij een linkse krant dus in niks van een ontslag bij een koekjesfabriek of een autoassemblagebedrijf...en dit ondanks ons zilverpapier en onze aandeelacties, bal polulaires en andere initiatieven die er werden georganiseerd in de tijd dat de linksen nog konden of wilden spreken.

en dan volgt zoals zo vaak staking...en de commentaren van de directie die hiermee onmiddellijk een eind maakt aan het debat of een linkse krant door een rechtse baas kan worden uitgegeven... diegenen die hierover nog enigszins een genuanceerde mening hadden raden we sterk aan om de directiecommentaar zeer aandachtig te lezen. We hebben ze, speciaal voor jullie, in vetjes gezet...

Personeel De Morgen staakt

  • maandag 18 mei 2009
  • Bron: belga
  • Auteur: bvb, kld
Personeel De Morgen staakt

Personeel De Morgen staakt


Het personeel van De Morgen heeft maandag beslist in staking te gaan uit protest tegen de lijst van 13 werknemers die ontslagen zullen worden in het kader van het besparingsplan. Er zal dinsdag dus geen krant verschijnen.

De directie maakte de namenlijst zaterdag bekend. De beslissing om te staken werd genomen met een meerderheid van 63 stemmen. Acht mensen stemden tegen en drie onthielden zich.

Het personeel kan zich 'niet vinden in de keuze van de werknemers die ontslagen zijn omdat dit de kwaliteit van de krant in gevaar brengt', zo blijkt uit een mededeling. Het gaat om columnist Bernard Dewulf, onderzoeksjournalist Georges Timmerman, chef sport Hans Vandeweghe, chef opinie Bert Bultinck, journaliste Thea Swierstra en fotograaf Filip Claus, drie eindredacteurs, twee lay-outers en nog twee fotografen die de laan worden uitgestuurd.


Het personeel wil met de actie ook duidelijk maken dat zijn vertrouwen in de hoofdredactie geschonden is. Met de actie wordt ook solidariteit getoond met de getroffen collega's. De staking blijft voorlopig beperkt tot één dag. Aan de directie en hoofdredactie wordt gevraagd stappen te ondernemen 'om het noodzakelijke vertrouwen en gezag te herstellen'.

Het is de eerste keer in de woelige geschiedenis van De Morgen dat er geen krant zal verschijnen. Het personeel verontschuldigt zich daar uitdrukkelijk voor bij de lezers en hoopt op begrip.


De directie van De Persgroep Publishing betreurt de staking op de redactie van De Morgen. 'We hebben begrip voor de emoties rond de ontslagen', zegt directeur-generaal Rudy Bertels van De Persgroep Publishing. 'Maar we hopen dat hiermee een periode van onzekerheid voor het personeel van De Morgen wordt afgesloten en vertrouwen erop dat de positieve lijn van de krant op de lezersmarkt verder doorgroeit.'

Tot nog toe hebben we dus de "vijandelijke" bronnen bij De Standaard geraadpleegd maar we gaan nu eventjes te rade bij de "slachtoffers" zelf en in de beste linkse traditie kondigen ze op 24/3 ll goed nieuws aan:

Minder ontslagen bij De Morgen

De redactie van de krant De Morgen verhuist niet naar Kobbegem. Het aantal gedwongen ontslagen wordt verminderd van 26 naar 15. Dat staat in een akkoord dat is bereikt tussen het personeel van De Morgen en de directie van De Persgroep.

De directie van De Persgroep en vertegenwoordigers van het personeel bereikten een akkoord, dat vandaag door het voltallig personeel quasi unaniem werd goedgekeurd. "De verhuis naar Kobbegem gaat niet door. Het aantal gedwongen ontslagen wordt verminderd van 26 naar 15", zegt Rudy Bertels, directeur-generaal van De Persgroep Publishing.

Volgens Bertels vond er een uitgebreide consultatie- en informatieronde plaats, waarbij constructief is samengewerkt. Het plan kon worden bijgestuurd, "waardoor de geplande doelstellingen toch nog kunnen worden bereikt", aldus Bertels.

In december lanceerde de directie besparingsplannen bij De Morgen. Er werden 26 ontslagen aangekondigd. Eerder kreeg het personeel al te horen dat het moest verhuizen van Brussel naar de gebouwen van De Persgroep Publishing in Kobbegem (Asse). Die verhuis gaat dus niet door en ook het aantal gedwongen ontslagen vermindert. (belga/sps)
24/03/09 19u26

Wij herhalen hier nog eventjes moest het niet meteen duidelijk zijn in jullie linkse hoofdjes :

"Volgens Bertels vond er een uitgebreide consultatie- en informatieronde plaats, waarbij constructief is samengewerkt. Het plan kon worden bijgestuurd, "waardoor de geplande doelstellingen toch nog kunnen worden bereikt", aldus Bertels."

en nu zijn ze dus in staking ...misschien komt er nu wel een groot feest voor het stakingspiket wie weet? En we zijn benieuwd wat het blog "red de Morgen" ons in een laatste stuiptrekking nog zal brengen...we houden in elk geval ons zilverpapier al bij in een aparte kartonnen doos. Je weet maar nooit...

Voor ons is in elk geval één ding duidelijk. Er is geen linkse pers meer in Vlaanderen (In Wallonië trouwens evenmin) en daar zullen zefs tien personeelsfeesten niks meer aan veranderen. Er is ook geen kritisch links meer in Vlaanderen dus waarom zou er dan nog moeite moeten gestoken worden in een krant of een tijdschrift? We zullen het verder wel uitzingen via blogs en ons onnozel twitteren met de 126 linksen die er nog overblijven ...allez kameraden, kop op en tenslotte kan je nu eindelijk ongegeneerd de sportpagina's van het Laatste Nieuws lezen.

18-05-2009 om 22:21 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een Barones zoals er veel te weinig van rondlopen : Mevrouw Bea Cantillon
Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag in De Standaard een zeer gedegen bijdrage van een Madam waarvoor wij graag onze klak willen afnemen en haar met de nodige égards onze eigen medaille van verdienste toekennen namelijk Mevrouw Bea Cantillon. Haar spreken we aan met drie woorden alhoewel ze niet achter rooie vlaggen loopt maar behoort tot wat de christen-democraten als beste kwaliteit in huis hebben.
Hieronder dus haar integraal artikel terug te vinden op :

Waarom de armoede niet gedaald is

  • zaterdag 16 mei 2009

  • Auteur:
Waarom de armoede niet gedaald is

Waarom de armoede niet gedaald is

© Wim Kempenaers (WKD)

BEA CANTILLON legt uit waarom de armoede in Vlaanderen - en de rest van Europa - niet daalt en waarom de toekomst er nog minder rooskleurig uitziet. 'Het verdelingsvraagstuk zal weer prominent op de beleidsagenda moeten verschijnen.'

De 'Sociale Staat van Vlaanderen' leerde deze week dat de welvaart in Vlaanderen zoals overal elders in het rijke westen sterk is toegenomen. En toch is men er niet in geslaagd om tegelijk de armoede te verminderen (DS 13 mei). Vele pensioenen zijn ontoereikend om het rusthuis te betalen. De sociale minima zijn ruim onvoldoende om menswaardig te leven. Zelfs als gezinnen met een laag inkomen geen gezondheidsproblemen hebben en zij hun inkomen op de ideale wijze budgetteren, kunnen zij de materiële voorwaarden voor goede gezondheid en autonomie niet realiseren.

Dit doet de volgende - in het licht van de actuele economische en toekomstige demografische ontwikkelingen - bloedstollende vraag rijzen: waarom hebben rijke welvaartsstaten de window of opportunity rond de eeuwwisseling gemist om ook maar enige vooruitgang te boeken in de strijd tegen de armoede?

Eén van de belangrijke oorzaken van armoede is het te lage niveau van de sociale uitkeringen. Vergeleken met de lonen verloren de bijstandsuitkeringen in de loop van de jaren negentig terrein, met 10 procent (België) tot 20 procent (Zweden) en meer (Nederland). In hoeverre hangen deze ontwikkelingen samen met de focus op 'werk, werk, werk'? Om meer mensen aan het werk te krijgen wordt een veelheid van middelen ingezet: lastenverlagingen, loonsubsidies, strijd tegen werkloosheidsvallen, individuele begeleiding. Samengevat en enigszins ongenuanceerd komt dit neer op: lagere sociale uitkeringen en hogere arbeidsvergoedingen. Daarbij was zowat overal (dus niet alleen in België en Vlaanderen) de daling van de uitkeringen groter dan de stijging van de (laagste) lonen. In België bijvoorbeeld staan de minimumwerkloosheidsuitkeringen in verhouding tot de gemiddelde lonen zowat 40 procentpunten lager dan in het midden van de jaren zeventig. Hier schuilt de eerste paradox van de 'investeringsstaat': voor zover de sociale uitkeringen moeten wijken in de strijd tegen de 'werkloosheidsvallen' houdt het streven naar sociale inclusie de uitsluiting in van al diegenen die niet geactiveerd (kunnen) worden.

De voorbije decennia zijn verschillende nieuwe sociale risico's ontstaan, zoals de combinatie van arbeid en gezin, de zorg voor kinderen en voor ouderen, de laaggeschooldheid. De overheidsgelden bestemd voor deze 'nieuwe sociale risico's' zijn fors gestegen: denk bij ons aan de kinderopvang, de loopbaanonderbreking, het tijdskrediet, de zorgverzekering, de dienstencheques. Hier zijn echter belangrijke nieuwe Mattheuseffecten werkzaam: het geld voor de nieuwe sociale risico's vloeit meer naar hogergeschoolde tweeverdieners in de hogere inkomensgroepen. Gezinnen met een hoog opgeleide moeder (en vader) maken vaker gebruik van kinderopvang. De nieuwe levensloopregelingen zijn ook van die aard dat ze eigenlijk speculeren op behoorlijk tweeverdienerschap. Die uitkeringen zijn laag. Wie dat als niet-behoorlijk-verdienende tweeverdiener gebruikt, wordt arm. De forfaitaire tussenkomsten van de zorgverzekering zijn ontoereikend voor wie een laag pensioen heeft.

Dit verklaart mee waarom de armoede niet is afgenomen ondanks de stijging van de sociale overheidsuitgaven. Hier schuilt een tweede paradox van de investeringsstaat: wil men het emancipatieproces ondersteunen, dan moet een beleid gevoerd worden om arbeid en gezin te combineren. Dat komt vanzelfsprekend eerst diegenen ten goede die al deelnemen aan het arbeidsproces, in de hoop dat de anderen zullen volgen. Zolang niet iedereen 'geëmancipeerd' is en zolang er geen afdoende ondersteuning is voor diegenen voor wie de combinatie arbeid en gezin (tijdelijk) geen optie is (bijvoorbeeld moeders en vaders met een gehandicapt kind, alleenstaande moeders met moeilijke tieners, werklozen, zieken en gehandicapte ouders) kan het nieuwe risicobeleid niet anders dan Mattheuseffecten genereren.

Nooit eerder in de geschiedenis lagen scholing en levenskansen zo dicht bij elkaar als nu. Het ontwikkelen van zoveel mogelijk talenten is daarom een van de belangrijkste opdrachten geworden van hedendaagse welvaartsstaten: om sociale redenen (om de opwaartse sociale mobiliteit te versterken) en om economische redenen (om zoveel mogelijk talent aan te boren dat nodig is in de verouderende kenniseconomie).

Tegen deze achtergrond is het niet verwonderlijk dat de kwestie van 'gelijke onderwijskansen' overal sterk naar voren schuift in de beleidsagenda's. In de meeste landen - ook bij ons - is de onderwijsexpansie in de naoorlogse periode echter niet gepaard gegaan met een vermindering van de sociale ongelijkheid in de onderwijsparticipatie. Voor Vlaanderen lijken de cijfers erop te wijzen dat er sinds de jaren zeventig nauwelijks vooruitgang is geboekt. Waarom de onderwijs- en gelijke kansenpolitiek mislukt is nog niet duidelijk.

Vanuit een te groot optimisme over de maakbaarheid van de samenleving helpt de investeringsstaat in wezen eerst de sociaal sterke groepen in de hoop dat de anderen gaan volgen. Intussen wordt vanuit datzelfde optimisme de bescherming voor de zwakkeren afgeremd: deels vanwege een gebrek aan middelen, deels vanuit de overtuiging dat ze met 'trampolines' (het activeren van mensen) betere kansen krijgen dan vroeger. Sommige landen doen het beter: zij zetten in op trampolines waarop het zacht(er) vallen is. Die zijn uiteindelijk effectiever. Wat betekent dit alles voor de toekomst? We zullen niet meer dezelfde gunstige welvaartsevolutie kennen als in het verleden. Door de demografische veroudering zullen de vrijheidsgraden voor de publieke bestedingen afnemen. Ook de werkgelegenheid zal niet meer kunnen stijgen zoals in het verleden. De economische groeivooruitzichten zijn onzeker. Het wordt dus moeilijker. Het verdelingsvraagstuk zal daarom weer prominent op de beleidsagenda moeten verschijnen. Jammer dat men met deze boodschap geen verkiezingen kan winnen. Of toch?

Bea Cantillon is directrice van het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck, Universiteit Antwerpen.

voor zulke artikels maken we hier graag plaats want tussen al het geleuter over olifantenbevallingen en BV-trouwfeesten zijn dit al te zeldzame pareltjes van analyse en intelligentie. Wij verkiezen Barones Bea Cantillon dus maar meteen tot onze intelligente pin-up van de maand en zetten ze voluit op de dubbele middenpagina. We kijken al wellustig uit naar haar volgende artikel.
We plaatsen eveneens met veel plezier een artikel van onze grote Vlaamse denker Paul Beliën over deze grote dame. Het artikel verscheen ooit (1/9/2004) in zijn wartaalblad "Secessie" en geeft een duidelijk beeld van wat ons als Vlamingen te wachten staat indien dit soort "grote verlichters" het hier voor het zeggen zal hebben :

We laten Dr Paul Beliën zelf aan het woord en hij krijgt meteen de eerste prijs als leuteraar van de maand en intellectuele dwerg.

Bea in Monaco
Dr. Paul Belien

Nu CD&V, en bijgevolg het ACW, terug in de regering zit, neemt de invloed van de Antwerpse professor Bea Cantillon weer toe. Cantillon is directeur van het Centrum voor Sociaal Beleid (CSB). Deze instelling is officieel verbonden aan de Universiteit Antwerpen maar is in feite een front van de christelijke vakbond. Het CSB wordt vanuit ACW-kabinetten overladen met officiële onderzoeks- en studieopdrachten.

Het CSB onderzoekt, zo stelt zijn webstek, of "de herverdelende instituties van de welvaartsstaat sociaal doelmatig zijn (in termen van preventie van armoede en wegwerken van ongelijkheden)." Die omschrijving gaat ervan uit dat het de taak van de overheid is om "armoede" te voorkomen. Dat brengt ons bij de vraag wat armoede is. Prof. Cantillon praat er voortdurend over, maar heeft er nog nooit een deugdelijke definitie van gegeven. Haar studies zijn daarom waardeloos en het "sociaal" beleid dat zij adviseert en dat straks door de Vlaamse regering wordt uitgevoerd is het evenzeer.


Bea Cantillon is een sociale detective. Ze is, in opdracht van de overheid, voortdurend op zoek naar "armen" zodat de overheid deze "armen" vervolgens met uw belastinggeld weg kan werken. Dankzij Bea is België vandaag het land met proportioneel het hoogste aantal uitkeringstrekkers ter wereld: meer dan 1,14 miljoen Belgen in de actieve leeftijd (gepensioneerden dus niet meegerekend). Die uitkeringen mogen wij niet in vraag stellen, want dat is "asociaal." Zo wil de Antwerpse prof ook geen debat rond de "sociale transfers" van Vlaanderen naar de "armen" in Wallonië, want dat ondermijnt de "solidariteit." Bea wordt nog barones.

Cantillons mantra is dat de sociale voorzieningen in ons land lang niet voldoende zijn. De "armoede" neemt toe. Daarom moet de overheid nóg meer belastinggeld "herverdelen." In augustus pakte ze uit met een studie waaruit bleek dat de steuntrekkers in België "slecht af zijn." In Luxemburg, zo schreven de kranten haar verontwaardigd na, krijgt een bejaard paar dubbel zoveel als bij ons. "België is dus niet het land van de hoge sociale bescherming voor de armen waar het vaak voor doorgaat," aldus Cantillon. Met die stelling bereidt ze het terrein voor voor de nieuwe "sociale" plundertocht die de regering van ACW-er Leterme dit najaar op uw portefeuille plant. Er is immers geen geld meer in de Vlaamse kas, maar de "armoede" moet bestreden worden, en daarom zal de regering het geld bij u komen halen.

Beate bewondering

Hoewel het CSB doordrenkt is van marxistische inspiratie, wordt de instelling door de Vlaamse pers opgehemeld in beate superlatieven. Gazet van Antwerpen omschreef het CSB dit voorjaar (7 januari) als "de befaamde denktank die de voorbije decennia een groot deel van de architectuur heeft geleverd voor de uitbouw van ons sociaal systeem tot één van de beste ter wereld." Alstublieft! Bea, die van 1999 tot 2003 gecoöpteerd senator was voor CD&V, is volgens GvA een wetenschapper "die - over de partijgrenzen heen - beschouwd wordt als een van de best geïnformeerde deskundigen inzake sociale bescherming, hier en in het buitenland."

U neemt dat alles best met een korrel zout. In november 1996 was ik op een bijeenkomst van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in Parijs getuige van Cantillons buitenlandse reputatie. Ze was door deze internationale organisatie uitgenodigd om een publiek toe te spreken van OESO-functionarissen, academici, topambtenaren en ministers. Ik was aanwezig omdat ik toen betrokken was bij BIAC (niet de Brusselse luchthaven, maar een adviesorgaan van de OESO).

Cantillon vertelde haar gehoor dat de armoede vooral in Angelsaksische landen enorm toenam. Aan de hand van CSB-tabellen bewees ze dat "de hoogste armoede voorkomt in de landen met de laagste werkloosheidsgraad," zoals Amerika, Groot-Brittannië en Australië. Gelukkig slaagde continentaal West-Europa er "dankzij onze sociale voorzieningen in om de groei van de armoede te vermijden."


Zelden heb ik meegemaakt hoe een academicus vervolgens door collega's aan stukken werd gescheurd. "Wat is uw definitie van armoede?" zo wilden de aanwezige experts vernemen. "We gaan ervan uit dat iemand arm is wanneer zijn inkomen kleiner is dan de helft van het gemiddelde inkomen in een land," legde Cantillon uit.

Er volgde algehele hilariteit. Prof. Assar Lindbeck van de universiteit van Stockholm, adviseur van de Zweedse regering inzake sociale zekerheid en voorzitter van het Nobelprijscomité, vond het regelrechte onzin: "In een land waar negentig van de honderd inwoners 1.000.000 dollar verdienen en tien inwoners 200.000 dollar, zijn er volgens u dus tien procent armen. Volgens uw definitie is dat land dus slechter af dan een buurland waar alle honderd inwoners slechts 1.000 dollar verdienen, want dat heeft volgens u nul procent armen terwijl er in werkelijkheid honderd procent armen zijn. Monaco is dus armer dan Noord-Korea."

Het werd de totale academische afgang voor het "vergelijkend internationale armoede-onderzoek" van Bea's CSB. Cantillon probeerde zich te redden met het excuus dat het CSB niet in staat was tot meer bruikbaar wetenschappelijk werk wegens geldgebrek: "We hebben geen maatstaf voor het meten van multidimensionale armoede want ons centrum kampt met een tekort aan financiële middelen. Het was niettemin nodig dat we het begrip armoede definieerden en daarom hanteerden we onze definitie."

Telkens ik Cantillon weer eens bezig hoor over armoede, denk ik aan Monaco. Onze pers en politiek staan in beate bewondering voor Bea, maar haar CSB heeft nog altijd geen ernstige wetenschappelijke maatstaf voor het meten van armoede ontwikkeld. Het hanteert nog altijd zijn oude definitie. Dat komt door het "tekort aan financiële middelen" van het CSB. Met andere woorden: door zijn "armoede." En ondanks deze intellectuele armoede, bepaalt het CSB het sociale beleid in ons land. Geen wonder dat wij internationaal steeds dieper wegzakken.


Buiten deze onzin vanwege onze Dr Beliën hadden we hier nu wel graag willen varnemen uit zijn mond waar het meeste geld nu is naar toe gegaan. Naar de zogenaamde plundertocht ten voordele van de onbestaande armen of naar de onbekwame en onbetrouwbare bankiers?

Graag een snel en duidelijk antwoord Doctor Beliën waarvoor bij voorbaat dank...

Ook vanuit "primitief" linkse hoek wordt Bea Cantillon soms onder vuur genomen waarschijnlijk omdat ze niet bij de juiste kleur zit want inhoudelijk lijkt het nogal een zwakke l"inkse hoek" aanval weliswaar met een kern van waarheid maar onvoldoende uitgewerkt. Wij kennen immers nog al wat zogenaamde babyboomers die het helemaal niet zo breed kunnen laten hangen en dus niet mee profiteren van de zogenaamde hold-up die zij zogezegd op de toekomst van de jongere generaties zouden gepleegd hebben. Wat meer nuancering had hier een mooi blogartikel kunnen opleveren maar het is eens te meer bij clichématig gebral gebleven. Jammer maar we laten het jullie zelf lezen en beoordelen :

De blinde vlek van Bea Cantillon

Dinsdagavond kwam barones en ex-CD&V senatrice Bea Cantillon haar nieuwste onderzoeksrapport over Vlaamse ouderen voorstellen op Phara. Ze begon met de boodschap dat het een overwegend positief rapport was: Het gaat goed met onze zestigplussers, want "ze hebben veel te consumeren". Dit kan iedereen beamen die wel eens door het raam van een sterrenrestaurant naar binnen kijkt. De paradox is dat ze dat doen met een relatief laag pensioen, aldus Cantillon. Ander punt van Cantillon: de vergrijzing begint vanaf volgend jaar, wanneer we voor de baby boomers moeten beginnen betalen.

Je hebt de indruk dat de baby boomers overal mee wegkomen, wierp Phara terecht op: opgegroeid in de golden sixties, en nu nog snel met pensioen voor de pensioenleeftijd omhoog moet en de voorwaarden versoberen. Maar dat vond mevrouw Cantillon helemaal niet. Ze haalde prompt de recente babyboom-mantra "solidariteit van de jonge generatie met de oude generatie" boven. En nog sterker: omdat de pensioenen relatief laag zijn, zit er "best nog wat rek" op de bedragen die betaald worden door de jonge generatie aan de oudere.

De blinde vlek voor alle schulden en lasten die de babyboomers op de jongere generatie hebben afgewenteld neemt hiermee ongekende proporties aan. Vraagt mevrouw Cantillon zich dan niet af waar die paradox vandaan komt, dat de pensioenen laag zijn, maar dat zoveel zestigplussers toch zoveel te besteden hebben? De babyboomers hebben de laatste decennia een echte hold-up gepleegd op de collectiviteit. Terwijl ze lekker bezig waren met taaloorlogje spelen tussen Vlamingen en Walen hebben ze een overheidsschuld opgebouwd die de komende generaties nog lang zal belasten. Ze hebben onze ruimtelijke ordening onherstelbaar verprutst en dankzij de enorme stijging van de huizenprijzen die daarvan een gevolg was, betaalt de jonge generatie de komende dertig jaar een torenhoge hypotheekschuld af. Ze hebben gewacht met de pensioenleeftijd op te trekken tot zij niet meer aan de beurt waren. En ga zo maar door.

Wat dringend nodig is, is juist solidariteit van (het rijke deel van) de oude generatie met zowel de armere ouderen als met de jongere generatie. Met andere woorden, een veel sterke belasting op kapitaal en luxegoederen. En als dat dan een terugval betekent van de economische sectoren van de sterrenrestaurants en van de Middelandse zeecruises, so be it. De maatschappij als geheel zal er een stuk beter bij varen.
Geplaatst door qro op 9:55 0 reacties Links naar dit bericht

16-05-2009 om 13:44 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een klein dankwoordje
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Eerst en vooral willen we de 50.000 deelnemers aan de betoging vandaag te Brussel uitgebreid danken om zo massaal gehoor te hebben gegeven aan onze oproep van gisteren. Wij verontschuldigen ons dat we jullie niet allemaal persoonlijk een handje zijn kunnen komen schudden en beloven volgende keer beterschap.
Misschien dat er nu een aantal lezertjes zich vragen beginnen te stellen over onze geestelijke gezondheid. Neen, beste getrouwen, we staan niet op de wachtlijsten om opgenomen te worden in een gesloten instelling. Wij imiteren slechts de houding van sommige politici die nog slechts weinig realiteitsbesef lijken te hebben. In het kader van de zoektocht naar de ware linksen stellen we jullie vandaag de MS voor. De MS is een afsplitsing van de PS van onze kameraad Elio en wordt blijkbaar gerund door de echtgenoot van Anne-Marie Lizin de bekende ex-burgemeester van Huy en vroegere coryfee van de PS vooraleer ze in ongenade viel naar aanleiding van oneigenlijk gebruik van visakaarten van een ziekenhuis om haar coiffeur te betalen en ander gepruts en gepriegel. Eigenaardig genoeg heet de echtgenoot van Anne-Marie Lizin, Michel Lizin maar daarover willen we niet vitten. MS staat voor "Mouvement Socialiste". We lezen op hun website die ook de foto van wijlen André Cools bevat en waarnaar trouwens verwezen wordt als naar een soort geestelijke vader, dat deze nieuwe linkse beweging natuurlijk verschrikkelijk echt socialistisch is en dat in tegenstelling tot de prutsers rond di Rupo.
Zij willen zelfs een herziening van het onderzoek uitgevoerd door de Rtbf en de krant Vers l'Avenir ivm met de kiesintenties van onze waalse medeburgers. Want blijkt dat dit onderzoek werd uitgevoerd voor de lijsten van de MS werden neergelegd. Het resultaat kan volgens de Lizins dus helemaal niet kloppen omdat -en we citeren de tekst van hun perscommuniqué omdat we zoiets onmogelijk zelf zouden kunnen bedenken- "Le Mouvement Socialiste tient à faire remarquer qu'un événement majeur est intervenu depuis la réalisation de ce sondage: le dépôt, dans l'arrondissement de Huy Waremme, d'une liste MS conduite par Michel Lizin"
Voilà en de MS vervolgt met nog meer straffe taal : Dans ces conditions, le Mouvement Socialiste suggère aux commanditaires du sondage de le recommencer en tenant compte de la présence du MS et de sa tête de liste Michel Lizin." Le Mouvement Socialiste estime que les mauvais résultats du PS dans ce sondage sont "la conséquence de la ligne floue et des pratiques de son président." Dimanche, Anne-Marie Lizin, l'ancienne bourgmestre PS de Huy qui siège en tant qu'indépendante au conseil communal de Huy depuis son départ du PS s'est, elle aussi, émue du recul socialiste."Je pense que le traitement qu'on m'a accordé est à la base de ce recul", a-t-elle indiqué. "J'espère que le PS le comprendra", a-t-elle fait remarquer."

Maar jullie moeten maar zelf wat surfen naar hun eigen MS-stekje om deze kolder te lezen en eveneens de reeks van "onthullingen" en "schandalen" die deze kameraden aan de kiezers wensen kenbaar te maken te bestuderen. We wensen jullie veel leesgenot op :

en voor diegenen die zich zouden afvragen wat de brave Michel Lizin toch bezielt om aan politiek te doen en hierdoor misschien zijn job als rallyjournalist en auteur van een boek over...Anne-Marie Lizin te moeten opgeven citeren we graag voor de laatste keer de uitleg in wat gezwollen bonapartistische termen:

Peut-on parler de retour aux sources pour Michel Lizin ? Un retour qui n'était pas programmé alors. Car lors de la promotion de son livre consacré à son épouse, le Hutois Michel Lizin affirmait refermer la parenthèse et retourner à ses premières amours : les rallyes qu'il suit comme journaliste. Une excursion, ce livre ? Pas la dernière puisque l'époux de l'ex-bourgmestre de Huy a décidé de renouer avec la politique. Celle qu'il a vécue de bien plus près avant de s'éclipser pour laisser la place à son épouse Anne-Marie Lizin. Car s'il y revient, c'est pleinement, pas par procuration. La politique, Michel Lizin la connait. En 1070, lorsqu'il avait 21 ans, il était élu conseiller communal PS à Huy. Il aurait pu poursuivre sur sa lancée ; il a choisi les sports moteurs et le journalisme, et a laissé à Anne-Marie Lizin le soin de vivre la politique. Être deux Lizin sur une même liste, cela ne devait et ne pouvait pas fonctionner.

Là, Michel Lizin y revient. Il mènera la liste MS. Un beau coup de notoriété pour le mouvement socialiste sur Huy-Waremme. Un beau pied de nez du Hutois, et de la Hutoise surtout, au PS qui n'a plus voulu de l'ex-bourgmestre dans ses rangs. Car on peut l'imaginer, le candidat Lizin risque d'attirer les votes. Des toujours supporters de l'ex-bourgmestre à coup sûr.

Dans les grands moments de la vie politique de son épouse, Michel Lizin a toujours été à ses côtés. Verra-t-on aujourd'hui Anne-Marie Lizin coller aux affiches pour son mari ? Cela risque de pimenter un petit peu la campagne sur Huy...

yékyékyék het was lang geleden dat we nog zulke fijne kolder hadden gelezen....eventjes ernstig nu:
De recente saga rond KBC doet ons weer effe last krijgen van maagzuur en slecht humeur. Wij stellen oins de vraag of die hoge directiepiefen in hun designbureaukantoren geen arbeidscontract hebben zoals de meeste stervelingen hier in Belgistan. Als je als doodgewone werknemer zelfs maar één duizendste zou uitvreten van wat die directeurs hebben uitgespookt dan lig je aan deur wegens incompetentie, fraude en alleszins wegens een vertrouwensbreuk tussen de werkgever en werknemer. Punt uit. En deze pipo's? Die blijven doodgemoederd in hun kalfslederen directiestoel zitten en krijgen een bonus die ze dan met een royale geste kunnen weigeren om te tonen hoe hard ook zij door de crisis worden geraakt. Zij storten een riante bonus terug en jullie zijn werkloos...that's the difference!.
Maar daar wenkt het weekend en zondag is er een gratis concert in het kader van "red de solidariteit" op de Heysel te Brussel, Belgavox. Allen daar naartoe. Wees even talrijk als vandaag, wij zullen er ook zijn!


Het Belgavox Concert is het eerste evenement van de vzw Belga-Vox. Het concert wil bijdragen tot het versterken van de solidariteit, de dialoog, het respect, het samenhorigheidsgevoel en de multiculturele diversiteit in België.

Het concert start om 14u en zal langer dan vier uur duren.

Volgende artiesten geven reeds hun stem aan meer solidariteit…

Adamo, Arno, Baloji, Julos Beaucarne, Boogie Boy, A Brand, Koen Buyse (Zornik), Stef Kamil Carlens (Zita Swoon), The Catatonics, Clouseau, Daan & Telex, Lou De Pryck, Jasper Erkens, Delphine Gardin (Monsoon), Rocco Granata, JackoBond, Jeronimo, Joshua, Sandra Kim & Les Gauff, Steven & Stijn Kolacny (Scala), Flip Kowlier, Laura Lynn, Machiavel, Marka, Maurane, Stijn Meuris (Monza), Paul Michiels, Jef Neve, Didier Odieu, Patrick Ouchène, Bart Peeters, An Pierlé, Tom Pintens, Axelle Red, Gabriel Rios, Rival CNN, Roland, Kate Ryan, Saule, The Scabs, Selah Sue, Sioen, Eté 67, Jasper Steverlinck, Sttellla, Suarez, Toots Thielemans, Sacha Toorop, Stash, Triggerfinger, Will Tura, Luna Twist, Frank Vander Linden, Johan Verminnen, Marie Warnant, Yevgueni en Joost Zweegers (Novastar).

De Laatste Showband o.l.v. Patrick Riguelle.

Presentators: Bart Peeters en Armelle Gysen

Het meer dan 4 uur durende evenement zal gepresenteerd worden door de gelegenheidstandem Bart Peeters en Armelle Gysen.



De doelstellingen van het project worden ook onderschreven door

Ingrid Berghmans - Stijn Coninx - Dirk Crois - Gilles De Bilde - Cécile de France - Kim Gevaert - Piet Goddaer (Ozark Henry) -Sebbe Godefroid - Daniël Goens - Justine Henin - Betty Mellaerts - Dominique Monami - Elodie Ouedraogo - Gaston Roelants - Ann Simons - Joël Smets - Luc Tuymans - Gella Vandecaveye - Jonathan Vandenbroeck (Milow) - Julien Vrebos

en dus ook door de voltallige redactie van Kitokojungle

15-05-2009 om 20:58 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We zijn trots jullie te melden dat we volgelingen krijgen of is het omgekeerd?
Klik op de afbeelding om de link te volgen Eerst en vooral een kleine aansporing om morgen deel te nemen aan enen optocht en in plaats van de traditionele uitleg geven we jullie een klare en duidelijke reden om naar Brussel af te zakken namelijk het persberich van het ABVV van vandaag :


Brussel, 13 mei 2009.

ABVV Indicator ontslagen en tijdelijke werkloosheid

De crisis die de werknemers treft kent geen voorgaande.

Volgens cijfers die het ABVV verzamelde op het terrein, werden er 24.494 ontslagen aangekondigd tussen 1 januari 2008 en 8 mei 2009.

Het aantal tijdelijke werklozen steeg met 97,38% tussen april 2008 en april 2009.

Het aantal dagen tijdelijke werkloosheid nam in diezelfde periode met 150,79% toe (cijfers gebaseerd op de situatie van ABVV leden).

Dit alles is voor het ABVV een reden te meer om mee op te stappen in de Euromanifestatie op vrijdag 15 mei samen met de Belgische vakbonden, delegaties uit onze buurlanden en het Europees Vakverbond.

De crisis is immers niet de schuld van de werknemers en zij willen ze niet betalen!

ABVV - Federale Persdienst

en wees gerust, wij zullen er ook zijn!

en nog meer binnenlandse pret, we stellen vast dat nu ook veel slimmere mensen, zelfs uit de economische bovenlaag, sommige (gelukkig niet allemaal anders zaten we wel heel erg verkeerd!) van onze standpunten lijken te onderschrijven. Namelijk ons standpunt over het huidige zogenaamde "groene" energiebeleid dat wij al eerder een totale ramp hebben genoemd. Bekijk ons energiedossier hierover maar eens!
Maar eerst maken we een vreugdedansje rond de lege schapraai en koekjestrommel. Vervolgens smeren we ons uitbundig in met feromonen, muskus uit de aarsklier van edelherten en met het speeksel van varkensberen om ons onweerstaanbaar te maken voor elk vrouwelijk exemplaar in de wijde omgeving, inclusief de Panshirvallei. Want leest u met ons mee ...

'Vlaams groene- stroombeleid onhoudbaar'

  • donderdag 14 mei 2009

  • Auteur: (pse)

BRUSSEL - Het Vlaamse groenestroombeleid is niet vol te houden, vindt Febeliec.

Het gaat volgens Febeliec, de federatie van industriële elektriciteitsverbruikers, helemaal de verkeerde kant op met de Belgische elektriciteitsprijzen die aangerekend worden aan de industriële bedrijven. In 2008 is de Belgische stroom voor de industrie de duurste geworden als de vergelijking wordt gemaakt met de buurlanden. Een ommekeer vergeleken met het jaar voordien. Toen lag de elektriciteitsprijs zowel in Nederland, Duitsland als het Verenigd Koninkrijk nog hoger.

De elektriciteitsfacturen van de industriële verbruikers in België illustreren bovendien dat er van concurrentie tussen elektriciteitsleveranciers amper of geen sprake is. Peter Claes van Febeliec is van mening dat de prijsstijging in België niet enkel te wijten kan zijn aan de prijsschommelingen van de energiebronnen zoals aardgas, waarmee de elektriciteit wordt opgewekt. Daarmee worden immers alle landen geconfronteerd. Het grote verschil met de ons omringende landen is dat de bedrijven weinig keuze hebben wanneer ze op zoek gaan naar een elektriciteitsleverancier. Vanaf een bepaald elektriciteitsverbruik - 100 gigawattuur per jaar - is het zelfs zo dat enkel nog Electrabel in staat is om de benodigde volumes te leveren. Het gaat om zowat tachtig bedrijven, samen goed voor 25 tot 30 procent van het totale Belgische stroomverbruik.

Febeliec dringt onder meer aan op betere distributie- en transmissietarieven en een verlaging van de taksen.

Een van de pijnpunten is het groenestroombeleid van de Vlaamse overheid. Het optrekken van de groenestroomproductie van 4 naar 13 procent tegen 2020 zal een zeer sterke stijging van de stroomprijs veroorzaken, vreest Claes. Dat is een onhoudbare situatie, zegt hij. (pse)


Febeliec: duur, niet efficiënt en nefast voor elektro-intensieve industrie


De Vlaamse regering gaat zijn groene stroombeleid bijsturen. Terecht, vindt Febeliec, de federatie van industriële energieverbruikers. Maar ook een gemiste kans: in plaats van een fundamentele hervorming kiest men voor een overhaaste aanpak met bijzonder weinig kostenbewustzijn. Van een maximale groene stroomproductie tegen de laagste prijs is geen sprake. De verbruiker dreigt de dupe te zullen worden en de industrie vreest voor prijsverhogingen tot 40%. Dat is –zeker voor de elektro-intensieve bedrijven- onbetaalbaar en dus nefast voor hun toekomst.

Febeliec betreurt dat het plan werd voorgesteld zonder enige vorm van overleg met de eindgebruikers, die uiteindelijk toch de factuur van het groene stroombeleid zullen moeten betalen. De industriële verbruikers zijn ervan overtuigd dat er betere, efficiënte en meer transparante systemen beschikbaar zijn voor het stimuleren van groene stroom, die tegen lagere kosten meer resultaat opleveren, zoals de ervaringen in het buitenland aantonen. Ze zijn bereid hierover samen met de Vlaamse overheid en de andere stakeholders in dialoog te gaan.

Het huidige systeem is bijzonder duur en de verbruikers zullen onvermijdelijk moeten opdraaien voor de aanzienlijke meerkosten. Als Vlaanderen op deze manier wil voldoen aan de EU-richtlijn zal dat zorgen voor een prijsstijging van 20 euro per MWh en meer. Voor de industrie, en zeker voor de bedrijven die met energie-intensieve procedés werken, is dat onoverkomelijk. Een aantal wordt dan ook in hun voortbestaan bedreigd. Febeliec vraagt daarom dat de Vlaamse regering specifieke maatregelen voorziet voor de industrie.

Tot slot dringt Febeliec aan op bijkomende middelen voor Onderzoek en Ontwikkeling van nieuwe bronnen en productiemethodes voor energie. Een betere bevoorradingszekerheid, marktconforme prijzen en een minimaal impact op milieu en klimaat dienen daarbij de doelstellingen te zijn.

Maar er is meer, beste lezertjes, ook onze kruistocht tegen de zonnepanelen en meerbepaald de subsidiëring van die dingen. Want we zullen het nogmaals herhalen : dit is een omgekeerde herverdeling van overheidsgeld namelijk van arm naar rijk...verder onze jeremiades over de toenemende armoede en kijk wat lezen we vandaag ....

Vlaanderen In Armoede?

  • donderdag 14 mei 2009

  • Auteur: Bert D'hondt (Medewerker politiek beleid Welzijnszorg, armoede uitsluiten)

WAARDE REDACTIE — (MEDEWERKER POLITIEK BELEID WELZIJNSZORG, ARMOEDE UITSLUITEN) - En nu serieus! Dit signaal moet klinken na de publicatie van het onderzoek van het studiecentrum van de Vlaamse regering. Zeven veranderingen in Vlaanderen, zes ervan kunnen aanleiding geven voor een 'we zijn goed bezig' sfeertje. De zevende verandering werpt echter een dwingende schaduw: het welvarende Vlaanderen sluit steeds meer mensen uit. Twaalf procent van de kinderen groeit op in armoede, bijna een verdubbeling tegenover de jaren tachtig (DS 13 mei).

Ik hoop van harte dat onze beleidsmakers het schaamrood op de wangen kregen bij het lezen van hun ochtendkrant. Opgroeien in armoede geeft je een grote kans op de volgende levensloop: mentale achterstand van bij de geboorte, de schoolloopbaan afsluiten zonder of met een laag diploma, weinig kansen op de arbeidsmarkt en in je vrije tijd, depressie, sneller ziek, een te lage uitkering, een veel te klein pensioentje en een krotwoning. Is dit het perspectief dat één van de meest welvarende regio's ter wereld kan bieden?

Het wordt hoogtijd dat armoede hét verkiezingsthema wordt. Alle partijen die zich beroepen op 'gezond verstand', 'goed bestuur', 'solidariteit', 'vrijheid' of 'meer Vlaamse bevoegdheden' kunnen slechts één conclusie trekken: de (schaarsere) middelen van de volgende Vlaamse regering moeten prioritair ingezet worden op armoedebestrijding. Het moet meer en beter dan nu.

In debatten over armoede hoor je ongeveer iedereen vertellen dat dit een schande is. Allemaal goed en wel, maar zegt iedereen dit ook als men echte, onpopulaire beleidskeuzes moet maken? Heeft de overheid een herverdelende taak? Wel, voer die dan uit in plaats van cadeaus uit te delen. Een gepensioneerde die elke dag vecht om te overleven met een minimumpensioen is een harder werkende Vlaming dan ikzelf. Willen we ook de moeilijkste groepen aan de slag helpen? Waarom is er dan nog een tekort aan betaalbare kinderopvang? Waarom zijn alle partijen blij als we 43.000 sociale huurwoningen bijbouwen tegen 2020, terwijl we weten dat dit te weinig is? Moeten we zonnepanelen voor de middenklasse subsidiëren terwijl de armsten hun warmte (en geld) langs deuren, ramen en daken zien buiten waaien? Zelfs met premies zijn zij niet in staat om de investering te doen die zich automatisch terugbetaalt. Hoeveel afhakers in het onderwijs zijn er nog nodig vooraleer we grondig onze secundaire scholen durven hervormen en betaalbaar maken voor allen?

'Vlaanderen in actie, toekomstplan 2020.' Wel, voor die 12 procent kinderen komt 2020 te laat, 2009 lijkt me een goed jaar om hen echt prioriteit nummer één te maken.

Bert D'hondt

hohoho, beste lezertjes, we glimmen van de trots en ook van onze varkensberenlotion....dit zouden we zowaar zelf kunnen geschreven hebben...maar het is duizend maal duizend keer leuker het door anderen geschreven te zien worden!

en we onthouden ons van commentaren op de bijna dagelijkse bedelrondes van de uiterst bekwame en duurbetaalde eigen Vlaamse bankiers die vergaten te melden dat er nog wel wat lijken in de protserige KBC-kantoren te vinden belastingbetaler draait er weer eens voor op!

Dus morgen zien we mekaar allemaal op het Fontainasplein in Brussel!
Wij staan daar er ergens achter een rooie vlag, waarde kameraden en gezellinnen.

14-05-2009 om 22:08 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. 8mei 1945 en overal floten de vogeltjes om de overwinning op de Nazi's te vieren!
Klik op de afbeelding om de link te volgen
We gaan voor deze bijdrage even op de nostalgische toer. Zoals jullie al wel zullen gemerkt hebben is de meimaand niet alleen vogeltjesmaand, mariamaand maar eveneens de maand waarin nogal wat krijgshaftig volk de overwinning op "den duits" viert. Volgens onze bronnen heeft men nogal wat verschillende meidagen waarop men beweert de wapenstilstand te hebben afgesloten en in Nederland heeft men zelfs verschillende pennen met dewelke deze zou zijn ondertekend. Wij willen, hier geenszins in twijfel trekken dat dit een heugelijk moment moet zijn geweest voor diegenen die onder dat waanzinnige regime hebben moeten overleven. Voor sommige medeburgers met iets minder blonde lokken en wat vreemdere namen en die als parasieten werden beschouwd door de idioten die meenden tot een superieur ras te behoren was dit zelfs vaak geeindigd in een bijna totale hellevaart.
Maar deze keer zullen we het niet hebben over de onnoembare wandaden van de overwonnenen maar wel over deze van de overwinnaars. Neen, we zullen het NIET hebben over Dresden, NIET over atoombommen, NIET over Stalin en zijn even waanzinnige rijk. Wij zullen het hier even hebben over onze sympathiek Franse zuiderburen.
In het algemeen feestgedruis hebben deze grote vriendelijke overwinnaars immers vrij geruisloos een behoorlijk aantal toenmalige gekoloniseerde landgenoten om zeep geholpen zonder dat daar veel aandacht aan besteed werd. Pas in 2005 heeft Frankrijk eindelijk toegegeven dat het fout was geweest en dit jaar werd in Parijs voor de eerste maal de slachting van Setif en Guelma herdacht en dat is niks te vroeg! Lees met ons mee wat de zogenaamde overwinnaars van de Duitse barbarij de dag van de wapenstilstand en daaropvolgende weken in al hun beschavingsijver hebben aangericht in Algerije. Het is een zwarte bladzijde die hier totaal onbekend is maar wij vinden het alleszins erg de moeite om al te uitbundige liefhebbers van de mythische strijd tussen goed en kwaad wat realiteitszin bij te brengen. We geven toe dat wij ook lang geloofd hebben dat alleen de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog slechterikken waren maar we geven nu grif toe dat we ons weer eens schromelijk hebben vergist. Maar lees rustig mee met ons in de communistische krant L'Humanité die wel vergeet te vermelden dat zij over de gebeurtenissen op 8 mei 1945 melding heeft gemaakt van "nazistische opstanden in Algerije". Maar dat zal weer aan ons slecht karakter liggen dat wij hierover ook wel enige rechtzetting hadden willen lezen...

Sétif, Guelma, 8 mai 1945 :l’histoire occultée ?

Rappel des faits Pour la première fois en soixante-quatre ans, un espace public officiel français, la mairie de Paris, s’est souvenu, dans un colloque, des massacres de Sétif et de Guelma en Algérie. Des événements occultés par l’histoire française.

« Cela fait soixante ans que j’attends cet événement ! » L’intervention d’Ahmed, un octogénaire algérien de Sétif, est éloquente quant au déni qui a caractérisé les massacres du 8 mai 1945 commis par la France coloniale en Algérie.

Le mercredi passé, l’Hôtel de Ville de Paris a abrité un colloque sur cette question afin de faire savoir, d’après Catherine Vieu-Charier, adjointe au maire de Paris, « ces événements, très complexes, très douloureux et injustifiables qui ont été les grands oubliés dans l’histoire de la France ». Pour l’élue communiste, qui a tenu a ceque ce colloque ait lieu, l’amnésie s’explique par le fait que « politiquement il semblait insupportable de reconnaître de telles horreurs, quand on en était à dénoncer celles de l’Allemagne nazie ».

L’historien Olivier Le Cour Grandmaison, qui a proposé ce colloque, raconte à propos de ces massacres peu connus des Français : « Pendant que l’on fêtait la Libération en métropole, des "indigène" étaient arrêtés en masse, exécutés sommairement, fusillés à Sétif et Guelma parce qu’ils avaient osé revendiquer l’application des principes de liberté, d’égalité, de droit des peuples à disposer d’eux-mêmes contre l’ordre colonial. »

Cette journée qui s’est terminée après la diffusion de l’Autre 8 mai 1945, un documentaire de Mehdi Lallaoui, est un premier pas vers la « connaissance » et la « reconnaissance » des crimes d’État du 8 mai 1945 alors que « jamais depuis la fin de la guerre d’Algérie, continue le même historien, un président de la République et la majorité qui le soutient n’avaient à ce point réhabilité le passé colonial de la France ».

Passionnés, les débats l’ont sans doute été. Un nostalgique de l’Algérie française a indigné la salle lorsqu’il a qualifié les crimes coloniaux de « quelques "bavures". Mais il ne faut pas oublier, a-t-il cru bon de préciser, « les oeuvres civilisatrices accomplies par les missionnaires et les enseignants ». Par ailleurs, l’intervention d’une nationaliste algérienne, qui s’est souvenue que Charles de Gaulle avait traité les Français de « veaux », n’a pas manqué de soulever un tollé.

Les actes du colloque seront publiés dans les prochains mois avec le soutien de la Mairie de Paris. L’Humanité vous livre déjà quelques extraits.

Ali Chibani

Massacres de Sétif et Guelma

Un article de Wikipédia, l'encyclopédie libre.

Les massacres de Sétif et Guelma sont des répressions sanglantes d'émeutes nationalistes qui sont survenues en 1945 dans le département de Constantine en Algérie durant la période coloniale française.

Elles débutent le 8 mai 1945 : pour fêter la fin des hostilités et la victoire des Alliés sur les forces de l'Axe, un défilé est organisé. Les partis nationalistes algériens, profitant de l'audience particulière donnée à cette journée, décident par des manifestations pacifiques de rappeler leurs revendications patriotiques. Après des heurts entre policiers et nationalistes, les manifestations dégénèrent en émeutes et provoquent d'abord des massacres d'Européens dans les régions de Sétif et Guelma. L'armée française exerce alors une répression qui va prendre des proportions considérables et durer plusieurs semaines[1].

Il y aura parmi les « Européens » plus d'une centaine de morts et autant de blessés. Le nombre des victimes autochtones, difficile à établir, est encore sujet à débat ; les autorités françaises de l'époque fixèrent le nombre de tués à 1 165, un rapport des services secrets américains à Alger en 1945 notait 17 000 morts et 20 000 blessés, le gouvernement algérien avance le nombre de 45 000 morts, alors que suivant les historiens le nombre varie de 8 000 (Charles-Robert Ageron, Charles-André Julien) à 45 000 victimes.
Commémorée chaque année par les nationalistes algériens, elle « a servi de référence et de répétition générale à l'insurrection victorieuse de 1954 »[2].




Le contexte : la fin de la Seconde Guerre mondiale [modifier]

La révolution nationale pétainiste avait renforcé en Algérie entre octobre 1940 et novembre 1941 les partisans d'un ordre colonial brutal, sous les ordres du général Weygand. Mais, avec le débarquement américain en novembre 1942, les conditions politiques changent. L'entrée en guerre de l'Afrique du Nord aux côtés des Alliés qui se prépare se traduit par une importante mobilisation : 168 000 Français d'Afrique du Nord[3] sont mobilisés, soit 20 classes. La population d'Européens d'Afrique du Nord étant à cette époque de 1 076 000 personnes[3], l'effectif sous les drapeaux en représentait donc 15,6 %, soit une personne sur six ou sept. Il faut donc souligner la faiblesse des effectifs laissés sur place[4].

Pour la première fois est appliquée la conscription aux musulmans qui jusqu'alors en étaient dispensés, ce qui en conduit environ, sur quelques 7 millions, 150 000 sous les drapeaux. Ceci nécessite des égards vis-à-vis des populations indigènes. Messali Hadj, chef du principal mouvement nationaliste algérien, le Parti du peuple algérien (PPA, clandestin), reste cependant emprisonné. Ferhat Abbas, dirigeant des Amis du Manifeste et de la Liberté, demande que les musulmans qui s'apprêtent à entrer en guerre soient assurés de ne pas rester «privés des droits et des libertés essentielles dont jouissent les autres habitants de ce pays.»[5].

Le 7mars1944, le Comité français de la Libération nationale adopte une ordonnance attribuant d'office la nationalité française, sans modification de leur statut civil religieux, à tous les Indigènes disposant de décorations militaires et de divers diplômes tels que le certificat d'études, etc. En 1945, environ 62 000 combattants en bénéficient, ce qui suscite diverses oppositions dans certains milieux européens en Algérie. Les dirigeants nationalistes algériens espèrent alors beaucoup de la première réunion de l'Organisation des Nations unies à San Francisco le 29avril1945.

Manifestations nationalistes

Au printemps 1945, l'ambiance est tendue parmi la population européenne où circulent des bruits alarmistes prédisant un soulèvement musulman. D'autant que l'Algérie connaît depuis quelques mois une situation alimentaire catastrophique, résultat de l'absence de presque tous les hommes valides. Messali Hadj est déporté à Brazzaville le 23 avril 1945. Le PPA organise des manifestations dans tout le pays le 1ermai qui se veulent pacifiques et sans armes, et où pour la première fois est brandi un « drapeau algérien ». Les manifestations se passent dans le calme sauf à Alger et Oran où ont lieu des affrontements avec la police ; la répression est brutale et fait quelques morts. Quelques jours plus tard, c'est l'annonce de la reddition allemande et de la fin de la guerre : des manifestations sont prévues un peu partout pour le 8 mai.

Selon Benjamin Stora[6], on pensait déjà depuis 1939 que les nationalistes d'Afrique du Nord étaient pilotés par les fascistes italiens ou les nazis allemands, que le Parti du peuple algérien était proche du Parti populaire français, alors que Messali avait soutenu le Front populaire et la République espagnole. Ce sentiment fut renforcé par le fait que le soulèvement eut lieu le jour de la victoire.

Le 8 mai

À Sétif, la manifestation autorisée commence à envahir les rues dès 8 heures, estimée à plus de 10 000 personnes[7], chantant l’hymne nationaliste Min Djibalina (De nos montagnes), défile avec des drapeaux des pays alliés vainqueurs et des pancartes « Libérez Messali », « Nous voulons être vos égaux » ou « À bas le colonialisme ». Vers 8h45 surgissent des pancartes « Vive l'Algérie libre et indépendante » et en tête de la manifestation Aïssa Cheraga, chef d'une patrouille de scouts musulmans, arbore le drapeau algérien. Tout dérape alors : devant le café de France, le commissaire Olivieri tente de s’emparer du drapeau, mais est jeté à terre. Des Européens en marge de la manifestation assistant à la scène se précipitent dans la foule[8]. Un adolescent, Bouzid Saâl, s'empare du drapeau algérien mais est abattu par un policier[8]. Immédiatement, des tirs provenant de policiers provoquent la panique. Les manifestants en colère s'en prennent aux Français et font en quelques heures 28 morts chez les Européens, dont le maire qui a cherché à s'interposer, et 48 blessés. L'armée fait défiler les tirailleurs algériens, mais, alors que l'émeute se calme à Sétif, dans le même temps, des émeutes éclatent aux cris du «Djihad» dans la région montagneuse de petite Kabylie, dans les petits villages entre Bougie et Djidjelli[7]. Des fermes européennes isolées et des maisons forestières sont attaqués et leurs occupants assassinés.

Le mouvement s'étend très rapidement, et, le soir même à Guelma, une manifestation s'ébranle. Le sous-préfet Achiary, un ancien résistant, fait tirer sur les manifestants[1]. On relève un mort et six blessés parmi les manifestants, 5 blessés dans le service d'ordre. Le cortège se disperse. Le sous-préfet dispose de trois compagnies de tirailleurs en formation, tous musulmans. Il consigne la troupe et fait mettre les armes sous clés. Un bataillon d'infanterie de Sidi-Bel-Abbès, convoyée par des avions prêtés par les Américains, arrive le 9 dans la journée pour évacuer des petits villages d'« européens » qui sont encerclés par les émeutiers.

Le témoignage de M.Lavie, minotier à Héliopolis, est instructif sur l'état de panique des Européens : « Dès la fin du méchoui du 8 mai, je décide de transformer le moulin neuf pour abriter la population d'Héliopolis, et tous les colons des environs que j'ai pu joindre. Au cours de l'après-midi, je fais construite un réseau de barbelés, long de 300 mètres, électrifié sous 3 000 volts et alimenté par le groupe électrogène de la minoterie. Meurtrières percées dans les murs d'entrée, portes obstruées par des herses renversées sur six mètres de profondeur et défendues par des feux croisés. La population protégée a vécu dans ces conditions pendant un mois jusqu'à ce que l'ordre soit rétabli. »[9].

Se produiront des violences contre les Européens dans le Constantinois, surtout dans les fermes isolées. Des femmes sont violées, des actes de barbarie sont commis. Le nombre total d'Européens tués aurait été de 102[10]. Parmi les victimes, on trouve des modérés du « troisième camp », tels le maire de Sétif, ou Albert Denier, le secrétaire du Parti communiste, qui aura les deux mains tranchées[1].

Le massacre

Le chef du gouvernement français provisoire, le général de Gaulle, ordonne l'intervention de l'armée [11] sous le commandement du général Duval dans une répression violente contre la population indigène. La marine y participe grâce à son artillerie, ainsi que l'aviation. Le général Duval rassemble toutes les troupes disponibles, soit deux mille hommes[7]. Ces troupes viennent de la Légion étrangère, des tabors marocains qui se trouvaient à Oran en passe d'être démobilisés et qui protestent contre cette augmentation de service imprévue, une compagnie de réserve de tirailleurs sénégalais d'Oran, des spahis de Tunis, et les tirailleurs algériens en garnison à Sétif, Kherrata et à Guelma.

La répression, menée par l'armée et la milice de Guelma, est d’une incroyable violence : exécutions sommaires, massacres de civils, bombardements de mechtas. Deux croiseurs, le Triomphant et le Duguay-Trouin, tirent plus de 800 coups de canon depuis la rade de Bougie sur la région de Sétif[7]. L'aviation bombarde et rase plus ou moins complètement plusieurs agglomérations kabyles. Une cinquantaine de « mechtas » sont incendiées. Les automitrailleuses font leur apparition dans les villages et elles tirent à distance sur les populations. Les blindés sont relayés par les militaires arrivés en convois sur les lieux. À l’image d’une milice de 200 personnes qui se forme à Guelma sous l'impulsion du sous-préfet André Achiary qui distribue toutes les armes disponibles[1], soit les 60 fusils de guerre qui équipaient les tirailleurs et se livre à une véritable chasse aux émeutiers. Pendant deux mois[1], l’Est de l’Algérie connaît un déchaînement de folie meurtrière.
De nombreux corps ne peuvent être enterrés ; ils sont jetés dans les puits, dans les gorges de Kherrata en Kabylie. Des miliciens utilisent les four à chaux pour faire disparaître des cadavres[12]. Saci Benhamla, qui habitait à quelques centaines de mètres du four à chaux d’Héliopolis, décrit l’insupportable odeur de chair brûlée et l’incessant va-et-vient des camions venant décharger les cadavres, qui brûlaient ensuite en dégageant une fumée bleuâtre[13].

De nombreux musulmans, dirigeants politiques et militants, du Parti du peuple algérien (PPA), des Amis du manifeste de la liberté (AML) (dont le fondateur Ferhat Abbas) et de l'association des oulémas furent arrêtés. Lorsqu'une faction ou un douar demandait l’aman (« le pardon »), l'armée réclamait les coupables. Le 28 février 1946, le rapporteur de la loi d'amnistie (qui fut votée) déclarait en séance : « Quatre mille cinq cent arrestations furent ainsi effectuées, quatre vingt dix neuf condamnations à mort dont vingt deux ont été exécutées, soixante quatre condamnations aux travaux forcés à temps et il y aurait encore deux mille cinq cents indigènes à juger »[14].

La répression prend fin officiellement le 22 mai. L’armée organise des cérémonies de soumission où tous les hommes doivent se prosterner devant le drapeau français et répéter en chœur : « Nous sommes des chiens et Ferhat Abbas est un chien »[10][15]. Des officiers exigent la soumission publique des derniers insurgés sur la plage des Falaises, non loin de Kherrata. Certains, après ces cérémonies, sont embarqués et assassinés[13]. Pendant de longs mois, les Algériens musulmans qui, dans les campagnes, se déplaçaient le long des routes continuèrent à fuir pour se mettre à l'abri, au bruit de chaque voiture. L'historien algérien Boucif Mekhaled, raconte : « [À Kef-El-Boumba], j’ai vu des Français faire descendre d’un camion cinq personnes les mains ligotées, les mettre sur la route, les arroser d’essence avant de les brûler vivants »[13].


Le 19 mai, à la demande du ministre de l’Intérieur Tixier, de Gaulle nomme le général de gendarmerie Tubert, résistant, membre depuis 1943 du Comité central provisoire de la Ligue des droits de l’homme (où siègent également René Cassin, Pierre Cot, Félix Gouin et Henri Laugier), membre de l’Assemblée consultative provisoire, dans le but d’enquêter sur les évènements.
Mais, pendant six jours, du 19 au 25 mai, la commission fait du sur-place à Alger. Officiellement on attendait l’un de ses membres « retenu » à Tlemcen. Dans les faits, c'est bien Tubert qui est retenu à Alger. On ne le laisse partir pour Sétif que le 25 mai, quand tout y était terminé. Et, à peine arrivé à Sétif, il est rappelé à Alger le lendemain, le 26, sur ordre du gouvernement, par le gouverneur général Chataigneau. Si bien qu’il ne peut se rendre à Guelma.

Peu d'Européens protestent contre ces massacres. Par exception l'un d'eux, le professeur Henri Aboulker, médecin juif et résistant (l'un des organisateurs du putsch du 8 novembre 1942, qui a permis le succès de l'opération Torch à Alger), s'élève contre ces massacres. Il publie plusieurs articles dans le quotidien Alger Républicain, réclamant certes la sanction sévère des meurtriers provocateurs qui avaient assassiné 102 Français, mais à l'issue d'une procédure légale régulière. Et surtout, il dénonce sans réserve les massacres massifs et aveugles de milliers d'Algériens innocents. Il réclame aussi la libération immédiate de Fehrat Abbas, dont tout le monde savait qu'il avait toujours cantonné son action dans le cadre de la légalité. Henri Aboulker estimait que la défense des innocents devait primer toute considération politique.

Le communiqué du Gouvernement Général le 10 mai illustre la manière dont les autorités de l'époque ont présenté ces événements :

« Des éléments troubles, d'inspiration hitlérienne, se sont livrés à Sétif à une agression armée contre la population qui fêtait la capitulation de l'Allemagne nazie. La police, aidée de l'armée, maintient l'ordre et les autorités prennent toutes décisions utiles pour assurer la sécurité et réprimer les tentatives de désordre. »

Dans ses Mémoires de guerre, Charles de Gaulle chef du gouvernement à l'époque des faits, écrit en tout et pour tout :

« En Algérie, un commencement d'insurrection survenu dans le Constantinois et synchronisé avec les émeutes syriennes du mois de mai a été étouffé par le gouverneur général Chataigneau. »

Houari Boumediene, le futur président algérien a écrit :

« Ce jour-là, j’ai vieilli prématurément. L’adolescent que j’étais est devenu un homme. Ce jour-là, le monde a basculé. Même les ancêtres ont bougé sous terre. Et les enfants ont compris qu'il faudrait se battre les armes à la main pour devenir des hommes libres. Personne ne peut oublier ce jour-là. »

Kateb Yacine, écrivain algérien, alors lycéen à Sétif, écrit :

« C’est en 1945 que mon humanitarisme fut confronté pour la première fois au plus atroce des spectacles. J’avais vingt ans. Le choc que je ressentis devant l’impitoyable boucherie qui provoqua la mort de plusieurs milliers de musulmans, je ne l’ai jamais oublié. Là se cimente mon nationalisme. »

Il fut aussi un témoin oculaire des événements de Sétif, il écrit :

« Je témoigne que la manifestation du 8 mai était pacifique. En organisant une manifestation qui se voulait pacifique, on a été pris par surprise. Les dirigeants n’avaient pas prévu de réactions. Cela s’est terminé par des dizaines de milliers de victimes. À Guelma, ma mère a perdu la mémoire (…) On voyait des cadavres partout, dans toutes les rues. La répression était aveugle ; c’était un grand massacre. »

Albert Camus dans le journal Combat des 13 au 23 mai[16] demande qu'on applique aux Algériens (il dit : «Le peuple arabe») les «principes démocratiques que nous réclamons pour nous-mêmes». Il affirme qu’il y a crise — et non de simples incidents — que «le peuple arabe existe», qu’il «n’est pas inférieur sinon par les conditions où il se trouve». Plus encore, il proclame que «l’Algérie est à conquérir une seconde fois».

Le nombre des victimes

Le nombre de victimes « européennes » est à peu près admis[17] et s'élève officiellement à 102 morts et 110 blessés (Rapport officiel de la commission Tubert de 1945).

Du côté musulman, les chiffres du nombre de victimes sont actuellement source de nombreuses polémiques, notamment en Algérie où la version officielle retient le nombre de 45 000 morts qui correspond à l'estimation de l'armée américaine alors présente en Algérie.

Une enquête demandée par le gouverneur général Yves Chataigneau comparant le nombre de cartes d'alimentation avant et après les événements conclut à moins de 1000 victimes[18]. Le gouverneur général de l'Algérie fixa par la suite le nombre des musulmans tués à 1 165 et 14 soldats[7], 4 500 arrestations, 89 condamnations à mort dont 22 exécutées[14], chiffres qui seront pris pour officiels. Le général Duval déclarait pour la commission Tubert de 1945 que « Les troupes ont pu tuer 500 à 600 indigènes », mais les militaires évoquaient déjà à l'époque le chiffre de 6 000 à 8 000 victimes. Habib affirme que le ministre des Affaires étrangères, Georges Bidault, aurait parlé de 20 000 tués, sans préciser sa source[7].

Par la suite, André Prenant, géographe spécialiste de la démographie algérienne, se rendant sur les lieux en 1948, fixe le nombre de victimes à 20 000. Certains historiens ont par la suite parlé de 2000 (Charles-Robert Âgeron) et 6 000 morts(Robert Avron) . Le professeur Henri Aboulker (père de José Aboulker, cité précédemment), avait à l'époque estimé le bilan proche de 30 000 morts.

Le consul général américain à Alger de l'époque a établi le nombre de victimes indigènes par la répression de l'armée à 45000[15]. Ce chiffre sera repris par les milieux nationalistes puis par le gouvernement algérien qui, commémorant ces massacres chaque année, parle des « 45 000 morts des massacres de Sétif». Récemment, Bélaïd Abdessalam, ancien premier ministre algérien, déclarait dans El-Khabar Hebdo que le chiffre de 45 000 a été choisi à des fins de propagande. Le Président Bouteflika affirme que les massacres ont fait plusieurs dizaines de milliers de morts sans qu'on puisse en préciser le nombre exact, "même si notre histoire officielle retient le nombre de 45 000 morts". Les chercheurs Rachid Messli et Abbas Aroua, du Centre de recherche historique et de documentation sur l’Algérie, déclaraient le 9 avril 2005 que « la plupart des historiens s’entendent sur le fait que 45 000 est un chiffre exagéré. Il serait plus réaliste de penser que le bilan humain se situe entre 8 000 et 10 000 morts »[19].

Le général français Tubert qui a rédigé un rapport après les massacres, parle de 15 000 tués dans les populations musulmanes. (Source: Courrière Yves, Les fils de la Toussaint, Fayard, Paris, 1968. Histoire de l'Algérie coloniale, Benjamin Stora, La découverte 1830-1954 p.91)

Selon l’historienne Annie Rey-Goldzeiguer, « la seule affirmation possible, c’est que le chiffre dépasse le centuple des pertes européennes et que reste, dans les mémoires de tous, le souvenir d’un massacre qui a marqué cette génération », et l'historien Mohammed Harbi d'ajouter : « En attendant des recherches impartiales , convenons avec Annie Rey-Goldzeiguer que, pour les 102 morts européens, il y eut des milliers de morts algériens »[17].


Le général Duval, en charge du rétablissement de l'ordre, dit à cette occasion au gouvernement colonial : « Je vous donne la paix pour dix ans, à vous de vous en servir pour réconcilier les deux communautés. Une politique constructive est nécessaire pour rétablir la paix et la confiance. »[17][20]. Ces propos se vérifieront puisque, 9 ans plus tard, l'insurrection de la Toussaint 1954 marquera le début de la Guerre d'Algérie.

De nombreux historiens pensent que ces événements marquent le véritable début de la guerre d'Algérie. Pour de nombreux militants nationalistes comme Lakhdar Bentobbal, futur cadre du FLN, le massacre symbolise la prise de conscience que la lutte armée reste la seule solution. C'est à la suite des événements du 8 mai que Krim Belkacem, l’un des six fondateurs « historiques » du FLN, décide de partir au maquis. En 1947, le PPA crée l'Organisation spéciale (OS), une branche armée, dirigée par Aït-Ahmed puis par Ben Bella.

Reconnaissance de la responsabilité française

Il faut attendre le 27février2005 pour que, lors d'une visite à Sétif, Hubert Colin de Verdière, ambassadeur de France à Alger, qualifie[21] les « massacres du 8 mai 1945 » de « tragédie inexcusable ». Cet événement constitue la première reconnaissance officielle de sa responsabilité par la République française.

en we stellen vast dat men deze slachtingen in "minder beschaafde" gebieden veel beter kent dan hier in ons eigen Fort Europa:

8 mai 1945 : Les massacres français de Sétif & Guelma en Algérie

(source : UGTG 08/05/09)

La France commérera le 8 mai 1945 la victoire des Alliés sur le régime Nazie. BRAVO.. . Mais nous en tant que peuple colonisé ne devons pas oublier que ce même jour le 8 mai 1945, la France réprimait sauvagement une manifestation du peuple algérien pour l’indépendance de l’Algérie, qui fit près de 47000 morts et 100000 blessés. Les parents algériens des ces victimes qui avaient largement participé à la libération de la France recevaient en récompense l’assassinat de leurs frères, fils et pères. Nous n’avons pas à nous en étonner car le système colonial français réprime et tue ceux qui expriment leur dignité en exigeant que cesse son occupation.Nous devons avoir, ce 8 mais 1945, une pensée profonde pour toutes les victimes du colonialisme français. Nous devons aussi poursuivre, de manière résolue les luttes à tous les niveaux possibles afin d’en finir avec l’Administration Coloniale. C’est le chemin de cette dignité à prendre et qu’on tente chaque jour de nous enlever.N’oublions pas non plus que le 7 mai 1954, les Forces Populaires Vietnamiennes sous le Commandement du Général GIAP infligeaient aux troupes Françaises la cinglante défaite de Dien Bien Phu permettant aux vietnamiens d’accéder à l’indépendance de leur pays.

Que vive les luttes contre le colonialisme, dans les dernières colonies de la France !!

Militant anticolonialiste Guyanais

Jour de liesse ? Fête de la libération ? Pas pour tout le monde…

Le 8 mai 1945 signifie la fin du nazisme. Il correspond aussi à l’un des moments les plus sanglants de l’histoire nationale. La répression colonialiste venait d’y faire ses premiers accrocs face à une population farouchement déterminée à se promouvoir aux nobles idéaux de paix et d’indépendance.

Faim, famine, chômage et misère semblaient résumer la condition sociale de la population musulmane algérienne colonisée par la France, population surtout agricole souvent déplacée car les colons s’étaient saisis des meilleures terres, et de plus dans une période de guerre, de sécheresse et d’invasion de criquets. « Des hommes souffrent de la faim et demandent la justice… Leur faim est injuste. » écrivait Albert Camus début 1945 dans Combat.

Le 8 mai 1945 fut un mardi pas comme les autres en Algérie. Les gens massacrés ne l’étaient pas pour diversité d’avis, mais à cause d’un idéal. La liberté. Ailleurs, il fut célébré dans les interstices de la capitulation de l’état-major allemand. Ce fut la fin d’une guerre. La Seconde Guerre mondiale. Cela pour les Européens. Mais pour d’autres, en Algérie, à Sétif, Guelma, Kherrata, Constantine et un peu partout, ce fut la fête dans l’atrocité d’une colonisation et d’un impérialisme qui ne venait en ce 8 mai qu’annoncer le plan de redressement des volontés farouches et éprises de ce saut libertaire.

Sétif, mardi 8 mai 1945

Dès 8 heures du matin, une foule estimée aux environs de 10.000 personnes était rassemblée devant la mosquée de la gare. Puis elle entamait son élan rue des Etats-Unis pour se diriger vers le centre-ville, rue Georges Clémenceau… Pacifiques, dépités et désarmés, les paisibles manifestants scandaient des slogans de paix et de liberté. « Indépendance », « Libérez Messali Hadj », « L’Algérie est à nous ». Ils s’étaient donnés pour consigne de faire sortir pour la première fois le drapeau algérien. La riposte fut sanglante.

Pourtant, profitant du jour du marché hebdomadaire, ce 8 mai 1945, les organisateurs avaient rappelé aux paysans venus des villages de déposer tout ce qui pouvait être une arme (couteau, hâche, faux…). Derrière les drapeaux des alliés, les jeunes scouts étaient au premier rang suivis des porteurs de la gerbe de fleurs, et les militants suivaient juste derrière pour éviter tout débordement de la masse paysanne.

A la vue d’un drapeau algérien, qui avait été déployé en cours de route, les policiers avaient jailli du barrage et avaient attaqué la foule pour s’emparer du drapeau. Un militant avait expliqué que le drapeau étant sacré, il est impossible de le remiser une fois sorti. Le maire socialiste de la ville supplie de ne pas tirer. Mais c’est à ce moment que tout dérape quand un inspecteur tire, tue le porte drapeau et deux coups de feu en soutien partent du café de France. Dans la panique provoquée par les premiers coups de feu, à d’autres fenêtres des Européens tirent à leur tour sur la foule.

On a tiré sur un jeune « scout ». Ce jeune « scout » fut le premier martyr de ces incidents : Saâl Bouzid, 22 ans, venait par son souffle d’indiquer sur la voie du sacrifice la voie de la liberté. K. Z., âgé alors de 16 ans, affirme non sans amertume à ce propos : « Il gisait mourant par-devant le terrain qui sert actuellement d’assiette foncière au siège de la wilaya. Nous l’avons transporté jusqu’au docteur Mostefaï… et puis… » L’ émotion l’étouffe et l’empêche de continuer…

Bien que la panique ait gagné l’ensemble des manifestants, un militant avait sonné le clairon pour que la gerbe de fleurs soit déposée. Cela se passait à 10 heures du matin. Le car de la gendarmerie ayant eu du retard était arrivé en fonçant en direction des manifestants fauchant les présents.

Surgit alors la préparation du massacre des Algériens. Une milice d’Européens est formée à qui on donne des armes ; l’armée, la police et la gendarmerie sont déployées…

Le 9 mai, à Sétif, ce sont 35 Algériens qui ont été abattus parce qu’ils ne savaient pas qu’un couvre feu avait été établi. Le rapport du commissaire divisionnaire, M. Bergé, expliquait que chaque mouvement jugé suspect provoquait le tir : « les musulmans ne peuvent circuler sauf s’ils portent un brassard blanc délivré par les autorités et justifications d’un emploi dans un service public. »

Guelma, mardi 8 mai 1945

A Guelma, à 16 heures, un rassemblement s’était organisé hors de la ville. Les militants des Amis du Manifeste et de la Liberté (AML) attendaient, en fait, les instructions venant de Annaba. A 17 heures le cortège s’était ébranlé avec les pancartes célébrant la victoire des alliés ainsi que leurs drapeaux entourant un drapeau algérien. Arrivé à l’actuelle rue du 8 mai, le cortège avait été arrêté par le sous préfet Achiary. Il ne restait plus que 500 mètres pour atteindre le monument aux morts.

Le sous préfet, Achiary – futur chef de l’OAS créé à Madrid en 1961 -, hors de lui avait intimé l’ordre de jeter les pancartes, drapeaux et banderoles. Un socialiste nommé Fauqueux avait râlé auprès du sous préfet : « Monsieur le sous préfet est ce qu’il y a ici la France ou pas ? ». C’est alors, comme un coup de fouet, Achiary saisit le revolver dont il s’est armé, entre dans la foule droit sur le porte drapeau et tire. Son escorte ouvre le feu sur le cortège qui s’enfuit, découvrant dans son reflux le corps du jeune Boumaza. A Guelma ce jour-là il y a déjà 4 Algériens tués, mais aucun Européen.

Le 9 mai, à Guelma, la milice dirigée par Achiary avait tenu sa première séance au cours de laquelle l’adjoint Garrivet proposait : « Nous allons étudier la liste des personnes à juger. Commençons par nos anciens élèves ». Une perquisition au local des AML a permis de saisir les listes nominatives des responsables et militants, tous considérés comme suspects, qui seront incarcérés, souvent torturés, et exécutés par fournées entières.

Kherrata, mardi 8 mai 1945

C’est aussi mardi jour de marché, il n’y a pas de défilé prévu pour le 8 mai et en fin de matinée on apprend les tueries policières de Sétif. Les nouvelles se répandent vite parmi la population de Kherrata. Les Européens prennent peur, l’administrateur colonial leur distribue des armes et ils se planquent dans une forteresse. Tandis qu’on donne l’ordre au crieur public d’annoncer le couvre-feu, celui-ci au contraire parcourt tous les villages à l’entour en appelant la population musulmane à se rassembler à Kherrata.

Ce sont 10.000 personnes qui vont arriver durant la nuit à Kherrata. Dès l’aube du 9 mai, une grande agitation règne au centre de Kherrata grouillant de monde. Les Musulmans sachant que les Européens étaient armés, et prêts à les tuer, se sont rassemblés pour envisager comment se défendre. Certains ont coupé les lignes téléphoniques, et d’autres ont cherché des armes au tribunal et dans trois maisons, qui furent incendiées. L’administrateur colonial et le juge de paix furent tués. Les 500 Européens qui étaient dans la forteresse tirèrent alors sur la foule déchaînée qui traversait le village avec des drapeaux algériens, tandis qu’on entendait les “you-you” des femmes.

Même s’ils avaient une grande conscience révolutionnaire, beaucoup parmi les insurgés algériens ne savaient pas quoi faire. Pour savoir comment réagir, ils se sont alors rassemblés dans la montagne à Bouhoukal, mais l’armée française était déjà en marche. Le peu de monde qui avait des fusils se mit en groupes dans les gorges et à l’entrée de Kherrata pour retarder l’arrivée des gendarmes et des troupes. Mais dans cette révolte, qui allait vite être étouffée par l’armée, il n’y eu en tout et pour tout sur ce secteur que 10 morts et 4 blessés parmi les militaires et les Européens.

Vers midi, les automitrailleuses de l’armée française se mettent à tirer de loin sur les populations de Kherrata et des villages avoisinants, suivi de près par les tirs impressionnants sur les crêtes du bateau-croiseur Duguay-Trouin, et l’après-midi c’est l’aviation qui bombardait les environs. Tout cela fit que plusieurs milliers d’Algériens furent massacrés. Vers 10 heures du soir, la légion étrangère franchissait les gorges et arrivait au village complètement vidé de ses habitants musulmans.

Un des plus atroces massacres coloniaux de la part de la France

Suite aux assassinats d’Algériens à Sétif et à Guelma, des groupes d’indigènes avaient, dans leur repli, riposté en tuant des Européens. La réponse française à la colère des Algériens ne s’était, en tout cas, pas fait attendre en mobilisant toutes les forces de police, de gendarmerie, de l’armée et même en recrutant des miliciens, qui ne se gênent pas de fusiller des Algériens de tous âges et sans défense.

De Sétif, la répression sanglante s’est généralisée. Elle allait toucher tout le pays durant tout le mois de mai. L’Algérie s’embrasait sous les feux brûlants du printemps 1945. Le général Weiss, chef de la cinquième région aérienne, avait ordonné le 13 mai le bombardement de tous rassemblements des indigènes sur les routes et à proximité des villages.

Kateb Yacine, écrivain algérien, alors lycéen à Sétif, écrit : « C’est en 1945 que mon humanitarisme fut confronté pour la première fois au plus atroce des spectacles. J’avais vingt ans. Le choc que je ressentis devant l’impitoyable boucherie qui provoqua la mort de plusieurs milliers de musulmans, je ne l’ai jamais oublié. Là se cimente mon nationalisme. » « Je témoigne que la manifestation du 8 mai était pacifique. En organisant une manifestation qui se voulait pacifique, on a été pris par surprise. Les dirigeants n’avaient pas prévu de réactions. Cela s’est terminé par des dizaines de milliers de victimes. À Guelma, ma mère a perdu la mémoire… On voyait des cadavres partout, dans toutes les rues. La répression était aveugle ; c’était un grand massacre. »

Dans les localités environnantes à Sétif, Ras El Ma, Beni Azziz, El Eulma, des douars entiers furent décimés, des dechras et des familles furent brûlées vives. On raconte le martyre de la famille Kacem. Korrichi, son fils Mohamed et son frère Nouari furent torturés et tués à bout portant… Les légionnaires prenaient les nourrissons par les pieds, les faisaient tournoyer et les jetaient contre les parois de pierre où leurs chairs s’éparpillaient sur les rochers…

L’armée française avait planifié l’extermination de milliers d’Algériens. Pour mettre à exécution leur dessein les soldats français avaient procédé au regroupement de toutes les populations avoisinant les côtes-est de Béjaïa à Bordj Mira en passant par Darguina, Souk El-Tenine et Aokas. Toutes les populations de ces régions étaient forcées de se regrouper sur les plages de Melbou. L’occupant n’avait en tête que la liquidation physique de tout ce beau monde.

Dès lors, des camions de type GMC continuaient à charger toute personne qui se trouvait sur leur passage. Le convoi prenait la direction de Kherrata. Les habitants de cette autre ville historique n’allaient pas échapper à l’embarquement qui les menait avec leurs autres concitoyens de Sétif, vers le camion de la mort. Les milliers d’Algériens furent déchargés depuis les bennes des camions au fond des gorges de Kherrata. L’horreur n’était pas terminée pour ces pauvres « bougnouls » comme aimaient les surnommer les colons français. Des hélicoptères dénommés « Bananes » survolaient les lieux du massacre pour achever les blessés. Une véritable boucherie humaine allait permettre, plus tard, aux oiseaux charognards d’investir les lieux.

Avec la venue de l’été, la chaleur monte… et l’odeur de la mort. Vers Guelma, faute de les avoir tous enterrés assez profond ou brûlés, trop de cadavres ont été jetés dans un fossé, à peine recouverts d’une pelletée de terre. Les débris humains sont transportés par camion. Le transport est effectué avec l’aide de la gendarmerie de Guelma pendant la nuit. C’est ainsi que les restes des 500 musulmans ont été amenés au lieu dit “fontaine chaude” et brûlés dans un four à chaux avec des branches d’oliviers.

Alors que l’on sait que ce sont en tout 102 Européens ou militaires qui ont été tués, et 110 blessés, à ce moment-là, en riposte aux tueries des autorités françaises, malgré un minutieux travail de recherches, il est

13-05-2009 om 23:15 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.over trojaanse paarden, malware en andere rampen...big brother is watching you
Klik op de afbeelding om de link te volgen Het wordt zelfs op het Internet "vuil" gespeeld als je tracht te surfen naar een site van de "opstandige" Luikse metallo's namelijk "www.acierliege" dan krijg je dit op je schermpje :

Veilig surfen

Diagnostische pagina voor

Wat is de huidige status van

Deze site is als verdacht aangemerkt - het bezoeken van deze site kan uw computer beschadigen.

Een deel van deze site is in de afgelopen 90 dagen 4 keer aangemerkt wegens verdachte activiteiten.

Wat is er gebeurd toen Google deze site bezocht?

Van de 193 pagina's die we in de afgelopen 90 dagen op de site hebben getest, hebben 48 pagina('s) zonder de toestemming van de gebruiker schadelijke software gedownload en geïnstalleerd. De vorige keer dat Google deze site bezocht, was op 2009-05-12. De vorige keer dat verdachte inhoud op deze site werd aangetroffen, was op 2009-05-10.

Malicious software includes 70 trojan(s), 1 scripting exploit(s). Successful infection resulted in an average of 2 new process(es) on the target machine.

Schadelijke software wordt op 7 domein(en) gehost, waaronder,,

7 domein(en) lijken te functioneren als tussenschakels voor het verspreiden van malware naar bezoekers van deze site, waaronder,,

This site was hosted on 1 network(s) including AS9031 (INTICONET).

Heeft deze site gefungeerd als een tussenschakel en geleid tot verdere verspreiding van malware?

Het lijkt erop dat in de afgelopen 90 dagen niet heeft gefunctioneerd als tussenschakel voor de infectie van sites.

Heeft deze site malware gehost?

Nee, deze site heeft in de afgelopen 90 dagen geen schadelijke software gehost.

Hoe is dit gebeurd?

In bepaalde gevallen kunnen derden schadelijke codering toevoegen aan echte sites, waarna wij deze waarschuwing weergeven.

Volgende stappen:

Updated 4 hours ago

12-05-2009 om 23:14 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sans notre travail votre capital ne vaut pas un balle
Klik op de afbeelding om de link te volgen
We hebben jullie een paar dagen geleden reeds aangekondigd dat er in Walloniê een merkwaardige verrijzenis had plaats gevonden van de communistische partij (Wallonie-Bruxelles). In tegenstelling tot Vlaanderen waar de crisis blijkbaar vooral rechts tot uiterst-rechts de wind in de zeilen geeft schuift Wallonië zeer snel op naar links. Ik hoor iedereen al roepen dat ze links waren maar op dit ogenblik radicaliseert Wallonië zeer snel. Als die trend zich doorzet in de verkiezingsuitslagen dan valt te vrezen dat het unitaire Belgistan aan zijn zwanezang bezig is. In het Noorden het rechtse Vlaanderen met zijn Vlaams belang, LDD en Open-VLD en niks van betekenis meer op links. In het Zuiden een geradicaliseerd Wallonië waar het Renardisme aan een steile wederopstanding bezig is...Voor wat uitleg over het Renardisme verwijzen we graag naar eerdere bijdragen van ons blogje anders verwijzen graag naar volgend adres waar je de figuur van André Renard in zijn historische context terug vindt:

Voor de aandachtige lezertjes van onze bijdrage over de verrijzenis der Waalse communisten (en dus zeker niet van de Vlaamse communisten!) verwijzen we graag naar de figuur van de lijsttrekker van lijst nr 20 in de kiesomschrijving van Luik namelijk Jean-Claude Galler, tot en met 1 juni dit jaar de franstalige secretaris van de socialistische vakbond van de gas- en elekticiteitssector Gazelco. Een sector en een vakbond die een zeer belangrijke rol heeft gespeeld tijdens de Renardistische stakingen van 60-61 onder leiding van de rechterhand van André Renard en toenmalig (unitaire) secretaris van Gazelco Jacques Yerna. De zelfde aandachtige lezer zal eveneens gemerkt hebben dat de Gewestelijke afdeling Liège-Huy-Waremme van het Waalse FGTB, waarover we hier eerder reeds een bijdrage hebben gemaakt, op 1 mei haar openlijke steun heeft uitgesproken voor de lijst nr 20 en dus blijkbaar niet langer steun geeft aan de Luikse PS wat wijst op een bijna openlijke opstand tegen het PS-partijapparaat onder leiding van onze welbekende Elio die daar inderdaad al een tijdje niet echt meer welkom is. Tot daar onze achtergrondinformatie.
Intussen heeft de crisis de "vurige stede" Luik stilaan op een kookpunt gebracht zeker binnen de metaalnijverheid. Dit leidde gisteren en vandaag tot algemene stakingen gesteund door Franse en Duitse metaalbonden maar niet door het plaatselijke ACV dat zich daarmee natuurlijk in Walloniê volledig buitenspel zet...

Grève et manifestation des métallos à Namur

Pas moins de 5.000 ouvriers du secteur sidérurgique étaient attendus par la FGTB ce lundi. S’il s’agit pour certains de contester les négociations sectorielles, d’autres y voient une bonne préparation à la manifestation européenne des ouvriers d’ArcelorMittal demain à Luxembourg.

Grève et manifestation des métallos à Namur
Article Picture

Economie - Belgique lun 11 mai, 13:54

Plusieurs milliers de manifestants ont répondu ce lundi matin, à Namur, à l'appel des métallurgistes Wallonie-Bruxelles de la FGTB afin de manifester contre le résultat des négociations sociales dans le secteur des fabrications métalliques. Cette manifestation s'accompagne d'une grève de 24 heures dans le secteur du métal. Les métallurgistes wallons et bruxellois du syndicat socialiste refusent d'accepter un accord sectoriel qui va, selon eux, en-deçà de l'accord interprofessionnel (AIP) en matière de pouvoir d'achat.

Réunis derrière une banderole "Sans notre travail, leur capital ne vaut pas un balle", les manifestants se sont élancés, sous la pluie, peu après 10h20, à partir de la gare de Namur et doivent rallier le Parlement wallon en fin de matinée. "La pluie? Ce n'est pas cela qui nous rebute. On a un travail à défendre et des droits à faire valoir", ont affirmé deux travailleurs de la FN Herstal en tête du cortège des manifestants.

L'accord n'est pas respecté

"Nous ne sommes pas d'accord car le cadre solidaire prévu dans l'AIP n'est pas respecté", a expliqué, pour sa part, Antonio Di Santo, responsable de la section métal de la FGTB Hainaut-Namur. "Les éco-chèques? On ne mange pas avec ça. On veut un véritable pouvoir d'achat. A savoir, les 250 euros prévus dans l'AIP", a-t-il ajouté.

"L'ensemble des propositions actuelles demeurent contraires aux valeurs défendues et inférieures aux mesures de pouvoir d'achat prévues par l'Accord interprofessionnel", affirme le syndicat. Il dénonce ainsi des primes de 125 et 250 euros inapplicables pour les travailleurs et conditionnées aux prestations; des contraintes complémentaires en matière de libertés syndicales sans contrepartie et aucune avancée significative en matière de garanties d'emplois ni de représentation syndicale dans les PME.

"Malgré une position unanime de la MWB-FGTB, et en dépit de tentatives de conciliations fédérales demandées par notre organisation, les fédérations patronales des secteurs Métal ne veulent rien entendre et avalisent des accords fédéraux en dessous des seuils interprofessionnels. Cette situation est inacceptable. Nous n'accepterons sous aucun prétexte que l'avis des travailleurs wallons et bruxellois, subissant déjà une discrimination, soit laissé pour compte", note le syndicat.

Toutes les usines sidérurgiques du pays sont supposées être à l’arrêt ce lundi. En cause, cette grève de 24h pour la plupart de leurs ouvriers … et même 48h du côté d’ArcelorMittal. En effet, les métallurgistes liégeois de la FGTB prendront part à la manifestation européenne de demain mardi. Ce lundi, il sont 3.000 Liégeois venus avec une cinquantaine de cars à Namur.

Pas de front commun ce lundi ...

Les travailleurs wallons affiliés au MWB (Métallurgistes Wallonie-Bruxelles) et à la FGTB participent donc à cette manifestation mais pas la CSC. Le syndicat rappelle que les partenaires sociaux, à l'exception de l'aile régionale wallonne de la FGTB Metal-MWB, ont signé le 28 avril l'accord 2009-2010 des Fabrications Métalliques. Le syndicat stipule que l'accord "de crise" permet de sauvegarder l'essentiel, à savoir le mécanisme de l'index et la possibilité de négocier jusqu'à 125 euros en 2009 et 250 euros en 2010 pour tous les secteurs. La CSC-Métal précise qu'elle est "consciente qu'il s'agit d'un accord modéré. Nous veillons à ce que cet accord de crise reste bien une réponse exceptionnelle à la crise", souligne le syndicat.

... mais bien demain à Luxembourg

La seconde manifestation est organisée mardi à Luxembourg, pendant l'assemblée générale des actionnaires groupe ArcelorMittal. Du côté de la CSC, les travailleurs participeront donc uniquement à cette manifestation.

Le front commun sera réuni pour cette manifestation qui se déroulera en début d'après-midi devant le siège d'ArcelorMittal à Luxembourg, où se tiendra l'assemblée générale des actionnaires. La manifestation réunira la CSC, la FGTB et les Français de la CGT. De plus, de nombreux ouvriers allemands y sont également attendus.

La FEM (Fédération Européenne des Métallurgistes), qui avait organisé l'action, a décidé d'annuler la manifestation. Les trois organisations syndicales belges et française ont cependant décidé de se rendre à Luxembourg. Plus de 1.000 manifestants sont attendus.

en dus vandaag in Luxemburg :

Arcelor-Mittal: les sidérurgistes s'en prennent au siège
12.05.2009 20h52
(Photo: Nicolas Bouvy)

Près de 2.000 salariés d'Arcelor-Mittal venus de France et Belgique ont manifesté hier vers midi avec sifflets, pétards et projectiles en tous genres à Luxembourg. Ils sont venus dénoncer les mesures de chômage partiel et fermetures temporaires d'usines. Tandis qu'à l'intérieur étaient réunis les actionnaires, des salariés ont tenté de forcer la porte d'entrée!

Très vite, le ton de la manifestation a été donné. "Le capitalisme nuit gravement à la santé" affichait par exemple le calicot porté par les syndiqués de la FGTB wallonne. Pétards lourds et coups de sifflets précédaient de loin le long cortège parti de Hollerich qui, arrivé devant le siège d'Arcelor-Mittal, Place de Martyrs, a en plus pris des couleurs. Rapidement fumigènes et projectiles en tous genres ont fusé en direction de la façade tandis qu'une trentaine de sidérurgistes, plus remontés que les autres, n'ont pas hésité a jeter les barrières de protection contre la porte d'entrée.

"Certains d'entre nous commencent déjà à ne plus savoir joindre les deux bouts", lance depuis la tribune installée pile face au siège du groupe, Francis Gomez. Et au président des métallos de Liège-Luxembourg (FGTB) de poursuivre: "Nous ne pouvons pas rester les bras croisés. Nous devons montrer notre existence à tous". La foule des manifestants n'écoute que d'une oreille les discours des syndicalistes et a les yeux tournés vers le bâtiment où la situation s'envenime plus sérieusement lorsque les forces de l'ordre réplique. La "forteresse", à l'intérieur de laquelle se tient l'assemblée annuelle des actionnaires, est gardée par les policiers.

"Nous sommes venus pour dire à Mittal qu'au cours du dernier mois nous avons mis beaucoup trop d'eau dans notre verre. Mais vous n'avez pas eu l'impression d'être entendus!», lance encore Francis Gomez, face aux sidérurgistes venus de Gandrange, Florange, Dunkerque, Fos-sur-Mer, Liège, Charleroi et de nombreux sites belges. "Un tel pilotage de notre groupe est irresponsable!", criera de la tribune Philippe Verbecke (CGT). Avant de préciser que «cette manifestation est un deuxième avertissement à la direction après celle de Bruxelles le 10 février».

Calmés après une bonne heure d'assauts répétés, les manifestants réclameront en vain à la police, la libération d'un des leurs. Un manifestant qui s'était hissé sur une balustrade du bâtiment avait littéralement été "happé" vers l'intérieur par la police.

Blijkbaar is men in Wallonië niet van plan om zich weer netjes neer te leggen bij het kapitalisme zoals we dat recent hebben zien ontsporen. Men is daar niet zo gek om te denken dat oplossingen zoals brulboei LDD in Vlaanderen aanreikt de oplossing zullen bieden aan deze crisis en je kan ze geen ongelijk geven. tenslotte is dat typische liberale individualisme à la De Decker één van de voornaamste oortzaken van deze crisis en dus zeker geen oplossing punt.

Het Waalse FGTB lanceerde hierover de campagne die in Vlaanderen dus ook totaal onbekend is : "le capitalisme nuit gravement à la santé" waarmee we jullie hieronder laten kennis maken :

we citeren (maar raden de geînteresseerden aan de volledige site te bezoeken...)

Être de gauche

Le clivage gauche/droite est plus que jamais d’actualité, même si les partis politiques tentent parfois de le gommer dans leurs discours. Nous ancrons notre action à gauche, tout comme notre projet de société : + d’égalité, +d’Etat, +de démocratie sont nos objectifs. Nous pensons que ces objectifs sont incompatibles avec le capitalisme et le libéralisme. Nous affirmons notre attachement aux valeurs socialistes.

L’intérêt collectif guide nos revendications. Nous pensons que cela est parfaitement compatible avec le respect des libertés individuelles et l’épanouissement personnel.

Nous visons une transformation radicale de la société par des réformes démocratiques tout aussi radicales. Le mot « réguler » signifie pour nous activer tous les moyens de répartir concrètement la richesse créée en faveur des travailleuses et des travailleurs, au Sud comme au Nord.

Réguler n’a donc absolument pas la même signification à droite qu’à gauche.

Als men het hier heeft over " au Sud comme au Nord" heeft men het hier niet over het noorden van Belgistan maar heeft men het over een mondiale kijk op Noord en Zuid ...het is maar dat je het weet...

en ze grijpen blijkbaar terug naar de principeverklaring van het ABVV van 1945 die we hieronder integraal afdrukken en die duidelijk de stempel droeg van de toenmalige zeer sterke Belgische communistische partij

1. Emanation directe des forces laborieuses organisées, la FGTB proclame que
l’idéal syndicaliste, visant à la constitution d’une société sans classes et à la
disparition du salariat, s’accomplira par une transformation totale de la société.
2. Née de la lutte des classes, elle tient à souligner l’évolution de celle-ci en une
lutte non moins vigoureuse de l’ensemble des producteurs contre une oligarchie
bancaire et monopoliste, devenue maîtresse souveraine de tout l’appareil de
3. Dans un esprit d’indépendance absolue vis-à-vis des partis politiques et
respectueuse de toutes les opinions, tant politiques que philosophiques, elle affirme
vouloir réaliser ses buts par ses propres moyens et en fai sant appel à l’action de tous
les salariés et appointés en particulier et de toute la population en général, les
intérêts tant moraux que matériels de la très grande majorité de celle-ci étant
identiques ou paral lèles à ceux des ouvri ers, employés et techni ciens.
4. Le mouvement syndical acceptera le concours du ou des partis qui joindront leur
action à la sienne pour la réalisation de ses objectifs sans se considérer obligé à leur
égard et sans qu’ils puissent s’immiscer dans la conduite de l’action syndicale.
5. Le mouvement syndical veut réaliser un véritable régime de justice sociale visant
à situer chacun à sa place dans la société. Pour assurer à chacun, en fonction de
son travail et de ses besoins, la part de richesses qui lui revient, il déclare qu’il est
indispensable de compléter la démocratie politique par une démocratie économique
et sociale. A cet effet, il entend que le travail, créateur de toutes les valeur s et source
de tous les biens, soit enfin considéré comme facteur primordial, les autres facteurs
n’étant que subor donnés ou par asites.
6. Ses origines, son caractère et les permanences de son idéal, le désignent pour
être l’élément moteur principal de cette révolution constructive.
7. Dans un esprit de justice, il répudie formellement les fausses valeurs, comme les
droits de naissance et d’argent, consacrées par le régime capitaliste. De l’exploité,
réduit à vendre sa force de travail, il veut faire un libre participant à l’oeuvre commune
de production.
8. Il s’attachera dès lors, selon ses conceptions à amener la création d’organismes
dont le but final doit être de donner aux forces de travail la gestion de l’économie
transformée au bénéfice de la collectivité.
9. Le syndicalisme n’entend pas supplanter les partis dans leur action politique. C’est
en leur qualité de producteur qu’il fait appel aux travailleurs, car c’est de leur
condition économique que dépendront leurs perspectives de développement social,
intellectuel et culturel.
10. Pour mener à bien cette tâche émancipatrice, il ne doit avoir à subir aucune
contrainte, c’est pourquoi il se refuse à son intégration à quelque degré que ce soit,
dans un quel conque système cor poratif.
11. Le syndicalisme accepte l’idée de nation et, dans le cadre d’une démocratie
politique, économique et sociale, il prendra ses responsabilités, en vue du maintien
et du renforcement de la démocratie.
12. Il estime que la socialisation des grands trusts bancaires et industriels s’impose
et qu’il convient également d’organiser, diriger et contrôler le commerce extérieur.
13. Rejetant l’idée de la gestion étatique ou bureaucratique, il entend que la gestion
des entreprises nationalisées soit confiée aux travailleurs (techniciens, employés et
ouvriers) et aux consommateurs, préalablement organisés au sein de Conseils de
direction et de coordination de l’économie nationale.
14. Le mouvement syndical belge poursuivra la réalisation de ses buts et objectifs en
collaboration avec les organismes syndicaux internationaux se réclamant de la
15. Afin de libérer le travailleur de la crainte sociale et de lui donner la garantie qu’en
échange de son labeur, il sera prémuni contre les fléaux et les maux résultant de sa
condition, le mouvement syndical défend non seulement les réformes de structure et
la transformation de la société capitaliste mais aussi les revendications immédiates
des travailleurs. Conscient de la grandeur de sa mission humanitaire, le syndicalisme
se déclare apte à mener à bien ces tâches multiples, car il forme par le bloc
indivisible des forces du travail, l’un des éléments de base de la société de demain.

Dit is natuurlijk andere koek dan LDD ...en het valt dus te vrezen dat de ene tendens nogal diametraal tegenover de andere komt te staan na de regionale verkiezingen en wat daarvan het resultaat zal zijn laat zich natuurlijk raden....

12-05-2009 om 23:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.fosfor witter dan wit in Afghanistan deze keer
Klik op de afbeelding om de link te volgen Kijk, daar zijn ze weer met hun witte fosfor. Je zou haast denken dat ze het gratis krijgen zo gretig wordt deze smeerlapperij gebruikt. We vragen ons trouwens af of onze minister van oorlog, Crembo de grote laller, onze vliegende brigade in Afghanistan ook deze leuke dingen laat gebruiken...misschien moet iemand hem dat eens vragen. Tenslotte zijn er al onnozelere vragen gesteld in ons nationaal parlement. Het antwoord kennen we toch al. De onzen gooien alleen paaseieren uit hun F16....

Phosphorus claim after fatal air strikes in Afghanistan

Afghanistan's leading human rights ­organisation is investigating claims that white phosphorus was used during a deadly battle between US forces and the Taliban last week in which scores of civilians may have died.

Nader Nadery, a senior officer at the Afghanistan Independent Human Rights Commission, said the organisation was concerned that the chemical, which can cause severe burns, might have been used in the firefight in Bala Baluk, a district in the western province of Farah.

Dr Mohammad Aref Jalali, the head of an internationally funded burns hospital in Herat, said villagers taken to hospital after the incident had "highly unusual burns" on their hands and feet that he had not seen before. "We cannot be 100% sure what type of chemical it was and we do not have the equipment here to find out. One of the women who came here told us that 22 members of her family were totally burned. She said a bomb distributed white power that caught fire and then set people's clothes alight."

US forces in Afghanistan denied they had used the chemical, and have also said claims that up to 147 civilians were killed were grossly exaggerated.

As with previous such tragedies, both sides have made wildly different claims, with the Taliban seeking to exploit ­popular fury and US officials attempting to limit the damage and blame the Taliban for allegedly using civilians as human shields.But members of the human rights department at the UN mission in Afghanistan have been appalled by witness testimony from people in the village, according to one official in Kabul who talked anonymously to the Guardian.

He said bombs were dropped after militants had quit the battlefield, which appeared to be backed up by the US air force's own daily report, which is published online. "The stories that are emerging are quite frankly horrifying," the official said. "It is quite apparent that the large bulk of casualties were called in after the initial fighting had subsided and both the troops and the Taliban had withdrawn.

"Local villagers went to the mosque to pray for peace. Shortly after evening prayers the air strikes were called in, and they continued for a couple of hours whilst the villagers were frantically calling the local governor to get him to call off the air strikes."

He said that women and children hid inside their homes while their men went on to the roofs with guns. US forces say these men were militants, but the UN official said they were simply villagers and "it is totally normal for them to have guns". Also contested is an incident immediately after the battle when people from the village took piles of corpses to the governor's compound in the provincial capital.

The UN official said their willingness to ignore the Islamic custom of organising burial within 24 hours of death showed the level of anger. A statement by US forces said insurgents forced tribal elders to parade the corpses through neighbouring villages to "incite outrage".

It said that a joint US-Afghan investigation team confirmed that "a number of civilians were killed in the course of the fighting but is unable to determine with certainty which of those causalities were Taliban fighters and which were non-combatants". Last week Afghanistan's president, Hamid Karzai, called for all air strikes in villages to be stopped, a view privately backed by many in the UN. Yesterday Barack Obama's national security adviser, Gen James Jones, ruled out such a change in policy, saying "we can't fight with one hand tied behind our back".

Concerns white phosphorus used in Afghan battle

Haji Barkat Ullah speaks with  her daugther Frishta 7, who was wounded in AP – Haji Barkat Ullah speaks with her daugther Frishta 7, who was wounded in coalition airstrike on Monday …

By JASON STRAZIUSO and RAHIM FAIEZ, Associated Press Writers Jason Straziuso And Rahim Faiez, Associated Press Writers – Sun May 10, 6:08 pm ET

KABUL – Doctors voiced concern over "unusual" burns on Afghan villagers wounded in an already controversial U.S.-Taliban battle, and the country's top human rights groups said Sunday it is investigating the possibility white phosphorus was used.

The American military denied using the incendiary in the battle in Farah province — which President Hamid Karzai has said killed 125 to 130 civilians — but left open the possibility that Taliban militants did. The U.S. says Taliban fighters have used white phosphorus, a spontaneously flammable material that leaves severe chemical burns on flesh, at least four times the last two years.

Using white phosphorus to illuminate a target or create smoke is considered legitimate under international law, but rights groups say its use over populated areas can indiscriminately burn civilians and constitutes a war crime.

Afghan doctors told The Associated Press they have treated at least 14 patients with severe burns the doctors have never seen before. The villagers were wounded during last Monday's battle in Farah province.

Allegations that white phosphorus or another chemical may have been used threatens to deepen the controversy over what Afghan officials say could be the worst case of civilian deaths since the 2001 U.S. invasion that ousted the Taliban regime.

In Kabul on Sunday, hundreds of people marched near Kabul University to protest the U.S. military's role in the deaths. Protesters carried signs denouncing the U.S. and chanted anti-American slogans.

The incident in Farah drew the condemnation of Karzai, who called for an end to airstrikes. The U.S. has said militants kept villagers captive in hopes they would die in the fighting, creating a civilian casualties controversy.

However, President Barack Obama's national security adviser said Sunday the United States would not end airstrikes. Retired Gen. James Jones refused to rule out any action because "we can't fight with one hand tied behind our back."

Along with Afghan and U.S. investigations into the battle, the Afghan Independent Human Rights Commission has been looking into concerns that white phosphorus may have been used after strange burns were reported. Nader Nadery, a commissioner in the leading rights organization, said more investigation was needed.

"Our teams have met with patients," Nadery told AP. "They are investigating the cause of the injuries and the use of white phosphorus."

White phosphorus is a spontaneously flammable material that can cause painful chemical burns. It is used to mark targets, create smoke screens or as a weapon, and can be delivered by shells, flares or hand grenades, according to

Human rights groups denounce its use for the severe burns it causes, though it is not banned by any treaty to which the United States is a signatory.

The U.S. military used white phosphorus in the battle of Fallujah in Iraq in November 2004. Israel's military used it in January against Hamas targets in Gaza.

Col. Greg Julian, the top U.S. military spokesman in Afghanistan, said the U.S. did not use white phosphorus as a weapon in last week's battle. The U.S. does use white phosphorous to illuminate the night sky, he said.

Julian noted that military officials believe that Taliban militants have used white phosphorus at least four times in Afghanistan in the past two years. "I don't know if they (militants) had it out there or not, but it's not out of the question," he said.

A spokesman for the Taliban could not be reached for comment Sunday.

The U.S. military on Saturday said that Afghan doctors in Farah told American officials the injuries seen in wounded Afghans from two villages in the province's Bala Baluk district could have resulted from hand grenades or exploding propane tanks.

Dr. Mohammad Aref Jalali, the head of the burn unit at the Herat Regional Hospital in western Afghanistan who has treated five patients wounded in the battle, described the burns as "unusual."

"I think it's the result of a chemical used in a bomb, but I'm not sure what kind of chemical. But if it was a result of a burning house — from petrol or gas cylinders — that kind of burn would look different," he said.

Gul Ahmad Ayubi, the deputy head of Farah's health department, said the province's main hospital had received 14 patients after the battle, all with burn wounds. Five patients were sent to Herat.

"There has been other airstrikes in Farah in the past. We had injuries from those battles, but this is the first time we have seen such burns on the bodies. I'm not sure what kind of bomb it was," he said.

U.N. human rights investigators have also seen "extensive" burn wounds on victims and have raised questions about how the injuries were caused, said a U.N. official who asked not to be identified talking about internal deliberations. The U.N. has reached no conclusions about whether any chemical weapons may have been used, the official said.

Afghan officials say up to 147 people may have died in the battle in Farah, though the U.S. says that number is exaggerated.

The investigation into the Farah battle coincides with an appeal by Human Rights Watch for NATO forces to release results of an investigation into a March 14 incident in which an 8-year-old Afghan girl was burned by white phosphorus munitions in Kapisa province.

The New York-based group said Saturday that white phosphorus "causes horrendous burns and should not be used in civilian areas."

In the latest violence, a double suicide bomb attack killed seven people and wounded 20 in southern Afghanistan on Sunday. The majority of casualties were police and army units responding to the initial attack, said Dawood Ahmadi, the governor's spokesman.

A roadside bomb in eastern Nangarhar province killed eight construction workers traveling on a rural road on their way to build a checkpoint for the country's border police, an official said, while a truck driver and two assistants died in a roadside bomb blast in Zabul province while transporting goods to a U.S. base, police said.

Taliban militants have increased their attacks the last three years as the country's insurgency has turned increasingly bloody. President Barack Obama is sending 21,000 additional U.S. troops to the country to bolster the record 38,000 American forces already in the country.

11-05-2009 om 22:49 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!