Inhoud blog
  • ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - FRAGMENT UIT REGENERATION
  • BESTE WENSEN
  • KIJKTIP - CHRISTMAS 1915
  • ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - LILLI MARLEEN
  • OVER DE SCHREVE - DEUTSCHE KRIEGSGRÄBERSTÄTTE ANNOEUILLIN
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    IN VLAANDERENS VELDEN
    Een gids naar het verleden
    21-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE BESTE WENSEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Aan al mijn lezers.....

    Een goed Joelfeest en de beste wensen voor 2017 !!!


    21-12-2016 om 10:01 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (88 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TENTOONSTELLING DR. VERSMISSEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 18 december was het precies 50 jaar geleden dat de populaire Hoogstraatse geneesheer Dr. Hendrik Versmissen overleed. Overmorgen, vrijdag 23 december wordt in de St. Catharinakerk in Hoogstraten een tentoonstelling geopend over het leven en werk van deze merkwaardige Hoogstratenaar. Hieronder volgt een tekst die ik ooit schreef over Dr. Versmissen als geëngageerde frontarts tijdens de 'Grote Oorlog':


    “…Hoe akelig het leven in de loopgrachten! Zonder toekomstdroom: zonder zekerheid voor den dag van morgen, immer dreigend boven het hoofd de ogenblikkelijke vernieti­ging Dit is een citaat uit de roman “Blond Germanje” die de Hoog­straatse huisarts en heimatschrijver Hendrik Ver­smis­sen in 1929 bij drukker/uitgever Jos Haseldonckx te Hoog­stra­ten liet verschijnen. Het was –vreemd genoeg- het énige werk dat dokter Versmissen publiceerde met herinneringen aan de Eerste Wereld­oorlog; het énige oorlogsboekboek uit een omvangrijk oeuvre van eenen­twintig dichtbundels en prozawer­ken. Zijn afgrijzen over deze nutteloze slachtpartij en zijn onge­twij­feld gruwe­lijke per­soonlijke ervaringen, lagen wel­licht aan dit feit ten grond­slag. Dit bleek trouwens uit een gesprek dat de hoogbe­jaarde dokter nog een paar maanden voor zijn dood had met de Hoogstraatse eredeken Z.E.H. Jozef Lauwerys. Toen deze laatste hem vroeg waarom hij nooit meer had geschreven over zijn avonturen tijdens de eerste wereldoorlog, antwoordde de dokter: “Ja, daarover zou ik boeken kunnen vullen, maar die oorlogsherinne­ringen zijn té erg en té droevig…”

     

    Hendrik Versmissen werd op 18 januari 1879 te Hoogstraten geboren. Hij was het oudste kind uit het tweede huwelijk van onderwijzer Frans Versmissen met Maria Catharina Bolckmans uit Wortel. De boreling werd naar zijn grootvader genoemd, die een boerderij had in Castelré. In 1897 studeerde de begaafde leerling af aan het Klein Seminarie van zijn geboortestadje. In de retorica behaalde hij overigens twee grote prijzen van uitmuntend­heid, niet toevallig in geschiedenis en Nederlands opstel. Na zijn huma­niora trok Hendrik naar de Leuven­se uni­ver­siteit, waar hij in juli 1903 promoveerde tot dokter in de geneeskun­de. Na een korte tijd een praktijk als huisarts te hebben uitgeoefend in Wes­terlo, vestigde hij zich in het Brabantse Ganshoren.

    Bij het uitbreken van de oorlog werd de reservist Ver­smissen op 4 augustus 1914 opgeroepen als legerarts. Hij behoorde trouwens tot een van de oudst opgeroepen militie­klassen, namelijk die van 1899. Tijdens een kort oponthoud in de cen­trale verzamel­plaats, de voormalige Sint-Bernardusabdij te Hemiksem, kreeg hij een jonge arts uit Keerbergen, dokter Vermey­len, toegewezen als adjunct. Ze werden ingedeeld bij een veld­hospi­taal van de Ie Legerdivisie. Deze infanteriedivisie kreeg haar vuur­proef tijdens de ongemeen felle gevechten in de streek van Tienen, vooral dan bij Sint-Margriete-Houtem en Grimde, waar de 2e, 22e en 3e Linieregi­menten bloedige verlie­zen leden. Ook tijdens de twee Belgische uitvallen uit de vesting Antwerpen, volgde dokter Versmissen de troepen. Na de val van de verdedigingsli­nies voor Antwer­pen maakte hij, tijdens de nacht van 6 op 7 okto­ber, in uiterst moei­lijke omstandigheden de terugtocht van het leger mee. Hij trok met zijn ambulancecolonne over een geïmproviseerde voetbrug bij Burcht over de Schelde. In Zwijndrecht belandde zijn eenheid in de copmplete chaos en raakte ze al een deel van hun materiala kwijt. Omdat ze in het Waas­land dreigden omsingeld te gera­ken, trok Versmissen vanuit Sint-Niklaas met een veldam­bulance de Neder­landse grens over. Ze werden als niet-combattante militairen ongemoeid gelaten door de Nederlandse grenstroepen en mochten verdertrekken. Uitgeput bereik­ten Versmissen en Vermeylen het Zeeuwse stadje Hulst, dat krioelde van de ge­vluchte Belgi­sche soldaten. Na wat aandrin­gen slaag­den ze erin bij een plaatselijke dokter een bed voor de nacht te bemachti­gen. Om aan interne­ring in –het neutrale- Nederland te ont­snappen, reisden ze al de volgende dag per trein verder naar Terneuzen. Amper een paar uur later scheepten ze in te  Vlis­singen, met bestem­ming Enge­land.

    In Londen aangeko­men kreeg Hendrik Versmissen vrijwel onmiddel­lijk een nieuwe taak. Op initia­tief van de Brusselse advocaat Verbaten werd hij toegewezen aan een medi­sche keu­ringscommis­sie. Bijna anderhalf jaar lang zou hij met zijn adjunct in opdracht van het Belgi­sche minis­terie van Landsver­dedi­ging in deze com­mis­sie zete­len. Een interes­sante anecdote is wel dat één van diege­nen die hij voor leger­dienst heeft goed­ge­keurd, de Hoog­straat­se oor­logsvrijwil­liger Frans Schrij­vers was, de latere patron van hotel ‘Het Zwanenhof’. Het rustige leventje in Londen bleek echter van korte duur. Een Waalse kapitein-com­mandant nam immers Ver­smis­sens taak in de commissie over en degradeerde hem tot een soort loopjon­gen.

    Beseffend dat hij dichterbij het front nuttiger werk kon verichtten, vroeg en bekwam Hendrik Versmissen, medio 1916 zijn overplaatsing naar het vasteland. Hij werd er gede­ta­cheerd bij de medische staf van het Belgische militai­re hospitaal ‘Porte de Gravelines’ te Calais. Dit was een groot hospitaal dat bestond uit 36 barakken en plaats bood aan 1.500 patiënten. Versmissen zou er echter niet lang blijven. Omwille van zijn beginselvast katholi­cisme en zijn Vlaamsgezindheid kwam hij er immers al snel in conflict met de vrijzinnige militaire directeur/geneesheer van het hospitaal. Deze verbood aan het onder hem resorterende officierenkorps om aan eucharistievieringen deel te nemen. Hendrik Versmissen was de enige van de ruim 30 officieren die dit bevel laconiek ne­geerde. Het zou dan ook niet lang duren voor hij werd over­ge­plaatst naar het IJzer­front, waar hij opnieuw terecht kwam in de Ie Legerafdeling. Deze mutatatie moet in het laatste kwar­taal van 1916 hebben plaatsgevonden want op 30 juni 1917 werd dokter Versmissen bij K.B. bevorderd van adjunct-geneesheer tot bataljonsgenees­heer van 2e klasse. Voor de rest van de oorlog zou hij aan het Ijzerfront dienen in de zgn. eer­ste-hulppos­ten, vlak achter de eerste linie. Vaak bete­ken­de dit werken in levensgevaarlij­ke omstandigheden, onder recht­streeks vijande­lijk vuur.

     

    Tij­dens deze periode kwam hij in contact met prof. dr. Frans Daels, een erg bekwame en moedige legerarts, die één van de leiders was van de illega­le Frontbeweging. Daels, die ook was ingedeeld bij de Ie L.A., betrok zijn colle­ga bij de Vlaam­se actie aan het front. Dokter Versmis­sen, hield er zich onder­meer bezig met de werking van het Secretariaat der Katholieke Vlaamsche Hoogstudenten (SKVH) en steunde ‘Hel­denhul­de’. Werk, dat medio augustus ‘16 was opgericht door dokter Gravez en Cyriel Verschaeve, de kapelaan van Alveringem, met de bedoe­ling de graven van gesneuvelde Vlamin­gen te voorzien van Nederlands­talige op­schriften. Tot op dat ogenblik stond er immers op al die graven het officiële “Mort pour la patrie”. Soldaat/kunstenaar Joe En­glish ont­wierp een eigen zerkje, naar het model van een Iers Kel­tisch kruis, waarop een opwie­kende blauwvoet en de leuze “Alles voor Vlaan­deren, Vlaanderen voor Kristus” werd afge­beeld. Dankzij “Hel­denhulde”, en de inzet van tiental­len vrijwillige mede­werkers waaronder Hendrik Versmissen, werden op menig solda­ten­kerkhof deze zerkjes geplaatst.

    Tijdens de grootscheepse uitbraak van het veldleger in najaar van ‘18 volgde Versmissen zijn eenheid – die was inge­deeld bij de noorder­groepering, onder bevel van de beruchte generaal Bern­heim - bij de bloedige offensieve gevechten in wat er restte van het Bos van Houthulst en rond de sterke Duitse bunkerlinie bij Klerken. Niet zonder gevaar trou­wens want tijdens de eerste twee dagen van het offensief sneuvelden twee van zijn colle­ga’s in de legerafde­ling, batal­jonsarts Andries Nouille en hulpgeneesheer Jozef De Cuyper. Deze laat­ste was een korte tijd Versmissens collega in het bataljon geweest.

    In “Blond Germanje” schreef hij zijn impressies over het eindoffensief neer: “…Het was de opperste aanval. Tegen den gemeenen vijand stonden de legers aller landen in het gelid. Of hemel en aarde verging, bulderde het geschut aller wereld­dee­len vuur en vlammen op de Duitsche voorposten. In de sche­me­ring van den morgen, akelig als een bleeken droom, worden eensklaps de opeengehoopte strijdkrachten voortgezweept op den krater-doorwoelde verdediging van den vijand…Ver­suft, ver­bijsterd, onweerbaar werden de krijgsgevangen in heele horden opgeleid. In duizelingwekkende vaart ging het onophou­delijk verder. Enkel één punt weerstond. Het vormde een scher­pen inham in het front der zegevierende legers…” Ver­smissen schetst hierop de aanval op de versterking “De molen van Klerken” een ruïne, uitgebouwd tot een ge­duchte bunker in de Flandern II-stelling, strategisch gele­gen op een heuveltop. “…De dood zeisde de gelederen neder, even sekuur als een maaier de grashalmen…” wanneer dan uiteinde­lijk, na veel bloedvergieten de stelling veroverd werd, trof­fen de overwin­naars het volgende tafereel aan: “Abominato desolati­o­nis! Niets dan grijsgekleurde mensen­lijven, even onbezield als de ruwe, in wanorde opgehoopte muurpane­len

      

    Na de wapenstilstand – die Versmissen in Maldegem meemaakte - trok hij met het Belgische bezettingsleger naar Duitsland. Na een kort verblijf als militair genees­heer te Rheinberg (Landeskreis Wesel), werd hij op het einde van april ’19 met onbepaald verlof gestuurd. Waarschijnlijk was hij tijdens deze periode ooggetuige van incidenten tussen Duitse Spartakisten (revolutionaire communistische arbeidrsraden) en Belgische bezet­tings­troepen in het Rijnland, want in ‘Blond Germanje’ zou hij hierover uitgebreid schrijven.

    Het zou nog tien jaar duren voor bataljonsgeneesheer Hendrik Versmissen, ridder in de Leopoldsorde, drager van het oorlogs­kruis met palm en zege- en herinneringsmedaille, zijn oorlogsherin­nerin­gen, in de vorm van de roman “Blond Germanje” aan het papier zou toe­ver­trouwen. Dit boek stond haaks op de sfeer van hoera­pa­trio­tis­me die op dat ogenblik de toon aangaf. Het werd daar­entegen een loflied op de universele broederlief­de onder de volkeren, en bevatte overduidelijk een aantal autobiografische elemen­ten. In de zachtmoedige en idealisti­sche figuur van luitenant Ivo Verpoel, geboren in Oerduinen, “…een groene oase in de heiden van het Kempenland…” vond de door de oor­logsgruwel getekende dokter Versmissen een dankbare protago­nist voor zijn pacifistische ideeëngoed. In schrille tegen­stelling tot de revanchistische Belgische oor­logsliteratuur van die periode staat bijvoorbeeld Verpoels genuanceerde visie op het Duitse volk: “Waarom hadden ze ook België, dit gast­vrije land over­rompeld? Uit taktiek? Een overmoedige taktiek, die een volk van zeven miljoen zielen als onbeduidend in het vijandelijke kamp drijft, en bovendien de Engelse tegenstrever in het zadel tilt als de schoone ridder van ‘t goede recht der kleine staten. Niet het Duitsche volk was de schuldige. Wel torste het op zijn reuzenschouders, het ontzaglijke juk. Zijn phari­zeërs en schriftgeleerden zweepten het, blindgemaakt op, naar den zogenaamden Thabor. Maar het was niet de berg der verhef­fing. Het werd Calvarie met het schandehout der verplet­te­ring… “

    Zelfs wanneer Ivo Verpoel – tijdens de Rijnbezetting - na een konfrontatie met Spartaki­stische arbeiders, aan het hoofd wordt verwond, blijft hij geloven in zijn Duitse “vrien­den en broeders”. De Spartakis­ten zijn in zijn ogen : “…bleke, uitgemergelde wezens! Mijnwerkers, doorwroetend de schat der aarde, hun leven lang onbekend met de heerlijkheid van het daglicht. Fabriekwerkers verengd, verdord, onder den schroei­enden adem der smeltovens. Verworpelingen, onterfden der maatschapij, wier herten, boordevol van lijden en ontbe­ring nu beefden van haat en verbittering. O! Dat dit tot bedaren kwam, zonder bloedvergieten…!”

    Nog scherper werd Versmissen, wanneer hij in dit werk, de naoorlogse verdwazing van Belgisch hoerapatriotisme en blind franskiljonisme meedogenloos aan de kaak stelde. De fronter Versmissen, greep dan ook “Blond Germanje” aan om, zij het op een bedekte manier de Aktivisten te verdedigen.

     Ter illustra­tie, en tegelij­kertijd als afsluiting van deze bijdrage dit sleutelfragment uit ‘Blond Germanje’, waarin de Vlaamsvoe­lende Ivo Verpoel, na de wapenstilstand, ten huize van zijn gelief­de, zijn rivaal Jehan Le Cygne, een franskil­jonse beun­haas ontmoet. Jehan nodigt het gezelschap uit op een avondje thea­ter.

    “-Ik vrees dit achtbaar gezelschap te hinderen,” juichte hij, “maar ik kwam met de blijde boodschap!”

    “-Met de blijde boodschap? “ herhaalde aanmoedigend de mees­teres van den huize.

    “-Ik kwam om mij eerbiedig ter beschikking dier dames te stellen, om hen naar het theater te begeleiden. Maar peins eens! Vanavond, voor de eerste maal na den orlog, doet een Parijzer troep ons de eer aan in de Scheldestad te komen spelen. Ik wil er bij zijn om ze toe te juichen ! Ik wil heesch zijn morgen van te jubelen: “Vive la France

    “-Vive la France!” klonk de goedkeuring der beide vrouwen.

    “-Daar is plaats in onze loge. Ik bid u luitenant, wil ons vergezellen om hen te bewonderen.”

    “-Is het niet voldoende dat ik ze, vier jaar lang als strijd­broeders op het grootsche oorlogstoneel bewonderde?”

    “-En wat speelen ze? “ vroeg belangstellend mevrouw.

    “-O, een dolle revue! Maar wat doet dat? Ik had bij mezelf gezegd: mevrouw en juffer Larchange zijn van Luiker bloede. Haar beider vaderstad is de voorburcht der Fransche bescha­ving. Zij voelen mede met onze roemvollen bondgenoot. Ik wil luchten mijn liefde voor Frankrijk, mijn haat voor den over­wel­diger! Zeg, luitenant, u die zoolang in het vuur gestaan hebt, moet wel vreeselijk haten!”

    “-Haten? Ik heb nooit haat gekoesterd!” bekende kalm de ver­harde strijder.

    “-Niet haten? Ik vraag mij af hoe men zonder den verdrukker van zijn land te haten, hetzelve kan liefhebben!”

    De luitenant haalde zijn schouders op. Dit lag op zijn lippen: “Ik bestatig dat de haat toch niet de machtigste drijfveer is om zelf het pantser te schoeien! En liefde voor het land? Daar wordt heden zooveel mee geschermd door lieden die hun woorden niet in daden omzetten!” Hij was edelmoediger.

    “-Kom, kom, besloot hij, de overwinning is Goddank aan ons! Vrede nu aan de menschen en de volken die van goeden wil zijn!”

    “-Vrede? Neen, geen mededogen! Noch voor den vijand, noch voor zijn handlangers! Hoe vindt u die lieve heertjes, die hier te lande met vijandelijke hulp hun taaldoeleinden na­streefden?”

    “-Ik voel mij niet bevoegd in dat brandende vraagstuk een oordeel te vellen!”

    “-Het verontwaardigde volk heeft hunne huizen doen opgaan in de vlammen. Jammer dat de vogelen zelf uit vliegen waren!”

    “-De uitoefening van het recht behoort niet der menigte. Daarbij de zalvende hand bouwt op sterker grondvesten als die welke kastijdt. Aangenomen zelfs dat die lieden faalden, streden er in de rangen der bondgenooten ook geen enkelingen tegen het bestaande gezag in hun land die, omdat ze wonnen, op arduinen voetstukken vereeuwigd staan als de verlossers van hun volk?”

    “-Maar dat is onvaderlandsch gesproken.”

    “-Onvaderlandsch? Wat bedoelt u door onvaderlandsch? “…

    Ivo stond recht. Indrukwekkend hoog boven die rijke, opper­vlakkige menschen…'


    21-12-2016 om 09:50 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (95 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ERFPACHT BMB OEREN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Bij het schrijven van een artikel over de Belgische militaire begraafplaatsen in de Westhoek viel het me plotseling op dat de BMB van Oeren een 'speciaal geval' is. In tegenstelling tot de andere bekende BMB's uit de regio zoals Adinkerke, De Panne, Steenkerke, Houthulst of Hoogstade is de BMB van Oeren geen eigendom van de Belgische staat.  Alle voornoemde begraafplaatsen werden nog tijdens of kort na de Grote Oorlog verworven of geschonken door of aan het ministerie van Landsverdediging of de staat. De groiden rond de St. Apolloniakerk in Oeren werden echter begin 1917 door de toenmalige kerkfabriek voor een periode van 99 jaar in erfpacht gegeven aan de staat. Periode, die binnen een paar weken afloopt... Ik ben alvast benieuwd of deze overeenkomst intussen, al dan niet stilzwijgend, werd verlengd. Indien dit nog niet zou gebeurd zijn wordt het alvast hoog tijd...  

    14-12-2016 om 11:58 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (51 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WEBSTEK HELDENHULDE OPERATIONEEL
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Je hebt er maandenlang naar uitgekeken en eindelijk daar is ie dan: de Heldenhulde-webstek die door het ADVN werd opgezet op vraag van Onroerend Erfgoed Vlaanderen. Een webstek waaraan ikzelf een - bescheiden - bijdrage mocht leveren. Je kan hier via een simpel te bedienen zoekmachine gericht op zoek gaan naar gesneuvelden die een laatste rustplaats kregen onder een heldenhuldezerk op naam maar ook op locatie en begraafplaats. Deze site is naar mijn mening een waardevolle nieuwe bijdrage in de recente, verdienstelijke pogingen om dit unieke stukje erfgoed voor verder verval te behoeden...

    http://heldenhulde.be/project/

      

    08-12-2016 om 17:03 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (65 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZOMAAR EEN GEDICHT...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sinds een paar dagen staat ons huis te koop - wij emigreren binnenkort naar Zuidoost Azië - en bijgevolg zijn we al het een en ander aan het opruimen en inpakken. Bij deze werkzaamheden vond ik afgelopen weekend ergens onderin een doos, een dichtbundel zonder naam van de dichter, maar ik vermoed dat deze van de hand van mijn ouwe makker Gust Peeters is. Omdat het intussen - door dezelfde drukke bezigheden - een paar weken geleden is dat ik op deze blog nog een 'Zondag Frontpoëziedag' heb gebracht, geef ik vandaag graag even het gedicht 'Mijlpaal' uit deze bundel:

    'De hoeksteen van dit land / ligt ver weg in een weide, / ligt langs de waterkant: / de steile oevers beide

    waar ooit de weermuur was, / het schermschot van water / dat elke dood genas. / In alle stilte staat er

    een toren nu van weemoed, / herdenken, en heel zacht / de trage stroom die meedoet / en jaarlijks op mij wacht...

    08-12-2016 om 15:23 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (59 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    02-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.NOG EEN DODELIJK SLACHTOFFER UIT DE NOORDERKEMPEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In mijn  vorige blog verwees ik naar het overlijden van de Rijkevorselse soldaat Alfons Nees. Hij was niet de enige militair uit onze regio die in deze periode aan ziekte bezweek. Op 22 september 1916 bezweek in een ziekenboeg in het opleidingskamp van Ruchard Jan Pieter Dekkers, een soldaat bij de vervoerstroepen van de VIe Legerdivisie aan longtuberculose. Hij was een geboren en getogen Merksplassenaar (°1890) maar in 1909 na zijn huwelijk met Hortensia Bottel had hij dienst genomen bij het 1e Regiment Gidsen en was het jonge gezin verhuisd naar Schaarbeek. Jan Pieter Dekkers kreeg een laatste rustplaats op het kleine Belgische militaire ereperk van Avon-les-Roches.

    02-12-2016 om 13:25 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (66 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IN MEMORIAM ALFONS NEES (1896-1916)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Honderd jaar geleden, op 3 november 1916 om precies te zijn, overleed Alfons Jan Baptist Nees. Deze soldaat / oorlogsvrijwilliger in het 13e Linieregiment uit Rijkevorsel bezweek in het hospitaal nr. 19 van het Belgische opleidingskamp in het Franse Coutances aan longtuberculose. Nees woonde bij het uitbreken van de oorlog in Sint Jozef en was er steenbakker. Zijn beide ouders Jan Baptist Nees en Theresia Moens waren in 1914 al overleden. In het begin van 1915 was hij de grens overgestoken en zich aangemeld als vrijwilliger. Eén dag na zijn overlijden werd hij op de begraafplaats van Coutances begraven maar na de oorlog werden zijn stoffelijke resten gerepatrieerd naar buurdorp Beerse.

    24-11-2016 om 16:29 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (61 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HERFSTBEELDEN WOESTEN
    Tijd voor een herfstimpressie. Als locatie koos ik gisteren het Franse militaire ereperk op het kerkhof van Woesten, één van de minder bekende WO I-spots uit de regio. Op deze site vonden 282 militairen een laatste rustplaats. Ruim de helft van hen kwam om tijdens de Tweede Slag om Ieper (april - mei '15) maar er zijn ook behoorlijk wat slachtoffers uit 1914 terug te vinden op deze kleine, bijna intimistisch aandoende begraafplaats.  




    18-11-2016 om 08:45 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (86 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ONSTERFELIJK IN UW STEEN OFFICIEEL GELANCEERD
    Vanochtend werd in de Paterskerk in Roeselare het project rond Heldenhulde en het boek 'Onsterfelijk in uw steen' officieel voorgesteld. Onder de sprekers ook Vlaams minister-president Geert Bourgeois die de nodige kredieten had vrijgemaakt om dit project in goede banen te leiden en die meteen de boeiende tentoonstelling 'Soldatengraven, Heldenhulde en de Groote Oorlog' met werk van Sam Vanoverschelde kon openen en bezoeken. Op de foto v.l.n.r. Prof. Dirk Rochtus, voorzitter ADVN, Minister-president Geert Bourgeois en burgemeester Declercq van Roeselare 

    17-11-2016 om 20:39 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (124 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11 NOVEMBER - LE POILU INCONNU
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    11 November, Wapenstilstandsdag met vlaggengezwaai, tromgeroffel en huldes door de 'gestelde lichamen' geeft telkens weer redenen tot reflectie. Vandaag breng ik het bittere gedicht 'Le Poilu Inconnu - Gelegenheidsvers voor  Zondagsscholen' van de Antwerpse expressionistische dichter Victor J. Brunclair (1899-1944) waarin hij op scherpe wijze de recuperatie van de gesneuvelden voor eigen doeleinden aan de kaak stelde. Het gedicht verscheen voor het eerst in maart 1922 in het uitgesproken Vlaamsgezinde jongerenijdschrift 'De Goedendag':

    O Goede Vrijdag zonder Paschen / Kristus is in elk die gesneuvelde gestorven / ay, Uw doornenkroon was maar van prikkeldraad / gij, die 't gruwzaam Golgotha hebt door zworven / heroiese smartsoldaat

    Onkennelijk in uw wezen / nergens wordt gij dus vermist / en hoogste roem; gij stierft zo anoniem / dies zij de lauwer U op deze koude kist / 't Eervertoon is gratis, verder kost ge geen centiem 

    Nu komen de hoeren nu komt de grootfinans / met bleke bloemen en kartonnen krans / o schennis van Uw lijf diep gebenedijd / op gummi heen en weer 't is tof / en zijn feestfanfaren er os lege lof  / Uw zerk is 't heiligdom door elk ontwijd

    Eenklank was Uw koortspols met de kannonade / Toen stond gij manlik toen een schaduw kwam / verminking van Uw beeltenis, en lichtombaden / Uw aanschijn naar de goede God meenam

    Tans zal Uw heenvaart allen heugen / in nagenot van dronken teugen / Nu solt men plechtig met Uw lijk / Uw goor gebeente in de groef is brij / die licht al reine relikwie te kijk, /aanvaard de tremolos frazenfraai op rotternij

    De stortkar over U heen / Rust heerlike held onsterfelik in Uw steen.

    11-11-2016 om 12:53 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (91 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2 KAARSJES....
    9 November 2016 is niet alleen de dag waarop de politiek correcte kaste wereldwijd met een keiharde klap terug op de grond is beland maar ook en vooral de dag waarop deze blog precies twee jaar bestaat... Toen ik twee jaar geleden met 'In Vlaanderens velden' begon kon ik niet vermoeden dat dit initiatief zo zou worden gesmaakt. Intussen staat de teller op bijna 140.000 'hits' en werden er bijna 15.000 individuele bezoekers uit een 40-tal landen geregistreerd... Het verheugt mij bijzonder dat intussen ook een aantal universiteiten en hogescholen in Vlaanderen, Nederland, Frankrijk en Duitsland de weg naar deze site hebben gevonden. Als dank voor de trouwe bezoekers van mijn blog breng ik vandaag als verjaardagscadeautje drie zeldzame foto's uit de oude doos. Zanvoorde, nu een deelgemeente van  Zonnebeke, vormde in de laatste week van oktober 1914 de inzet van zware gevechten waarin de Britse Household Cavalry Brigade - ondanks de felle weerstand - uiteindelijk het onderspit zou delven. Tot wat er nog van het dorp restte, op 28 september 1918 bevrijd werd, lag het in de tweede Duitse lijn en werd de infrastructuur langzaam maar zeker door de geallieerde artillerie vernietigd. Omdat Zandvoorde nooit dezelfde reputatie kreeg als bv. Zonnebeke; Zillebeke, Langemark of Passendale bestaan er relatief weinig goede oorlogsfoto's van dit dorp. Daarom deel il graag met u deze kersen op onze verjaardagstaart...






    09-11-2016 om 10:04 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (95 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    06-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - RUINS (YPRES 1917)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag het gedicht 'Ruins - Ypres 1917'. Het is van de hand van George Herbert Clarke (1873-1953) en verscheen voor het eerst in de door hem in 1917 uitgegeven bundel met verzamelde oorlogsgedichten 'A Treasury of War Poetry'.

    Ruins of trees whos woeful arms / Vainly invoke the sombre sky, - / Stripped, twisted boughs and tortured boles / Like lost souls - / How green they grew on the little farms !

    Ruins of stricken wall ans spire / Stretched mile on desolate mile along / Ghosts of a life of sweet intent / Riven and rent /  By frantic shell and searching fire

    Ruins of soldiers torn and slain / English bodies broken for you / Burned in their hearts the batle-cry / Forspent they lie / Clay crumbling slow to clay again

    06-11-2016 om 13:46 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (90 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IN MEMORIAM KAREL JAN VERSTEYLEN (1898-1916)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Bij een beschieting van Belgische stellingen in Pervijze geraakte vandaag precies honderd jaar geleden, Karel Jan Versteylen bekneld onder het puin van een ingestorte schuilplaats. Inderhaast toegesnelde makkers groeven hem uit maar alle hulp kwam te laat. Hij werd nog naar het militair hospitaal Cabour in Adinkerke gebracht maar hij bezweek er om 16.30 u., kort na zijn aankomst. Vier dagen later werden zijn stoffelijke resten bijgezet op de BMB van Adinkerke. Na de Wapenstilstand, in de herfst van  1921 om precies te zijn, werd hij bijgezet op de stedelijke begraafplaats in zijn woonplaats Turnhout. Versteylen was oorlogsvrijwilliger en diende als artillerist met het stamnummer 154/4231 in de 68e Batterij in de 3e Groepering van het 4e Regiment Artillerie. Versteylen was geboren en getogen in Meer waar zijn vader Antoon Theodoor Versteylen notaris en burgemeester was. In 1910 verhuisde het gezin naar Turnhout. De in Hoogstraten geboren katholieke volksvertegenwoordiger Alfons Versteylen was zijn oom. Vreemd genoeg komt de naam van deze militair die het grootste gedeelte van zijn korte leven in Meer doorbracht, niet voor op het monument van de gesneuvelden in deze Hoogstraatse deelgemeente... 

    04-11-2016 om 09:57 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (87 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THEY SHALL GROW NOT OLD - VICTOR LEO HEPWORTH (17)
    Van de 3.592 gesneuvelden uit het Britse Gemenebest die op de CWGC-site 'Cement House' in Langemark een laatste rustplaats kregen of er herdacht worden is de amper 17-jarige Victor Leo Hepworth de jongste. Hepworth, de tweede zoon in het gezin van Victor Ernest Hepworth en Lucy Theresia Harman was geboren en getogen in het Australische North Adelaide. Hij was nog geen 16 jaar oud toen hij zich als oorlogsvrijwilliger meldde. Volgens zijn militaire dossier was hij bij zijn inlijving werkzaam als arbeider en rooms-katholiek. Victor Hepworth werd infanterist en ingedeeld in de rangen van het 50e Australische Infanterie Bataljon. Na een korte opleiding vertrok hij met de 9e lichting aanvullingstroepen op 10 februari '17 aan boord van de 'Seang Bee' naar het westelijke front. Hij nam tussen 7 en 14 juni '17 deel aan de succesvolle aanval op de heuvelrug van Mesen en overleefde eind september, begin oktober, de loodzware en mensenlevens verslindende gevechten bij en in Polygon Wood. Maar zijn geluk was van korte duur want een paar dagen later trof het noodlot hem . Hij sneuvelde op 18 oktober '17 in de omgeving van het felomstreden Broodseinde. Hij werd begraven in plot XVI, rij B graf nr. 48 in Cement House Cemetery 




    03-11-2016 om 13:38 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (104 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - SLACHTVELD
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nu Allerheiligen en Allerzielen weer met rasse schreden naderen en de begraafplaats die aan mijn woning paalt in ras tempo volgroeit met vergankelijke bloemenweelde, lijkt mij een gedicht, opgedragen aan de doden op zijn plaats. Daarom breng ik u vandaag het uitgesproken en militante pacifistiche gedicht 'Slachtveld' van de hand van de Nederlandse sociaal-democraat Abraham Van Collem (1858-1933). Het werd voor het eerst in 1919 gepubliceerd  in zijn bundel 'Opstandige liederen', die in Bussum bij Van Dishoeck van de persen rolde.

    Slachtveld 

    De heengelegde lijken der soldaten
    Zijn aangeraakt door den goudpaarsen nacht,
    Er kruipen lijnen over de gelaten,
    Waarop de Dood zijn teeken heeft gebracht.

    Sommigen hunner liggen als bedronken,
    Het was ruim véél, de wijn uit déze kan,
    Hun arme lijven werden volgeschonken,
    Zij dronken zich de eeuwigheid daaran.

    Eén hunner ligt verdwaasd omhoog te turen,
    Een ster staat op zijn blauw glazuren oog,
    Het zou wel eeuwigheden kunnen duren,
    Voordat dit open turend oog bewoog.

    Zijn makker is gevallen fel voorover,
    Hij schijnt te slapen en zijn bloed loopt uit,
    Zijn linkeroog bleef half geopend over
    Daar kijkt hij nu stil uit, die looze guit.

    In zoete vreugde liggen jonge dooden,
    Zij toeven in een ongestoord geluk,
    Mocht uit de gele hel losbarsten looden
    Kogelregen, hun deert scherf noch stuk.

    Zij zijn als zelfbeheerschten dichtgesloten,
    Zij zijn tevreden met wat hun gewerd,
    Eén hunner zijn de oogen uitgeschoten,
    Daarom heeft hij zijn mond opengesperd.

    Een ander lacht, hij had zich vastgegrepen '
    Bij het voorovervallen aan wat gras,
    Hij werd een kind, hij hield het dichtgenepen,
    Hij dacht, dat het de hand van moeder was.

    Bij bundels liggen dooden uitgegleden,
    De ransels om, den stormhoed op het hoofd,
    Zij worden door mortieren overreden,
    Dat was toch niet, wat hun werd toebeloofd.

    Zij trokken uit, ik zag ze door de straten,
    Het was bij avond, in de Seine-stad,
    Of was het in Berlijn, of hoorde ik praten
    Londensch, in de straat, die ik vergat?

    Ik weet het niet, ik weet niet de kleedijen,
    Die zij zich kleurig hadden omgedaan,
    Ik weet het rythme niet meer hunner rijen,
    Noch de muziek die klinkend ging vooraan,

    Ik weet alleen maar Jongens, de gelaten
    Van Prachtigen, Menschwezens, schrijdend voort,
    Vermomd in apenpakjes van soldaten,
    Niet wetende het land waarheen of oord.

    Zij droegen aan de schouders de geweren,
    En in den loop een kleine veldboeket,
    l Voordat zij traden aan, te gaan marcheeren,
    Hadden de bruiden die daarin gezet.

    Het zou de liefste groet zijn van het leven,
    Het laatste afscheid en het wellekom;
    O hand van mij, waarom gaat gij nu beven,
    O mond van mij, waarom wordt gij nu stom?

    * * *

    De heengelegde lijken der soldaten,
    Zijn aangeraakt door den goudpaarsen nacht,
    Er kruipen lijnen over de gelaten,
    Waarop de Dood zijn teeken heeft gebracht.

    Sommigen hunner liggen als bedronken,
    Het was ruim veel, de wijn uit deze kan,
    Hun arme lijven werden volgeschonken,
    Zij dronken zich de eeuwigheid daaran.

    Staat op, staat alle' op, mijn vroege Dooden,
    Herleeft, gekruisigden langs weg en veld,
    Doorschotenen, voorover in de Zoden, -
    Herkrijg' uw stem' haar vroegere Geweld.

    Rijst langzaam uit, vloeie over uw trekken,
    Het beven van een nieuwen Dageraad,
    Moge mijn Roep U tot nieuw leven wekken.
    Herleeft, herleeft, gesneuvelde soldaat.

    Grijpt uw geweren in de doode handen,
    Werpt uit den zadel hem die u beval
    Dat uwe makkers waren uw vijanden,
    Verbroedert U, soldaten, overal!

    Blaast een signaal, gestorven menschenmonden,
    Dat Aarde beve en doodsvreeze kom
    Over de heerschers die U hadden uitgezonden,
    Voor Vaderland, Bezit en Christendom.

    Dood aan dit drie-tal en de menschheid leve,
    En alle heerschappije ga te niet; -
    Vertelt wie U den dood heeft ingedreven,
    Rijst op, soldaten, zingt uw Doodenlied.

    30-10-2016 om 11:57 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (97 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LEZING 'EEN BEKENDE FAMILIE IN DE GROOTE OORLOG'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de foto de woning in Alveringem waar meester Emile Selschotter tijdens de Grote Oorlog met zijn gezin verbleef en waar hij nauwgezet zijn bijzonder interessante oorlogsdagboek bijhield. Dagboek,  dat 60 jaar later door kleindochter Lut Ureel becommentarieerd werd uitgegeven bij Lannoo als 'De Kleine Mens in de Grote Oorlog - Getuigenissen van twee generaties dorpsonderwijzers uit de frontstreek'. De Selschotters behoorden tot de intimi van kapelaan Cyriel Verschaeve. De 20 - jarige Joseph Selschotter was in de herfst van '16 naast Verschaeve en dokter Van Houtte, één van de drie leden van het uitvoerend Comité van Heldenhulde. Het was in de woning Selschotter dat in het grootste deel van de ophefmakende 'Open brief aan de koning' die de Frontbeweging op 11 juli '17 bij wijze van stunt op het front verspreidde, werd gestencild. Morgen, vrijdag 28 oktober vindt om 20.00 u. in de Openbare Bibliotheek van Alveringem een lezing plaats over deze merkwaardige familie door de Nieuwpoortse stadsgids en getigen Alveringemnaar Guido Demerre . Warm aanbevolen...!

    27-10-2016 om 22:00 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (62 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - WAAROM ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Naar aanleiding van het verschijnen van het boek 'Onsterfelijk in uw steen - Soldatengraven, Heldenhulde en de Groote Oorlog' breng ik vandaag in de rubriek 'Zondag Frontpoëziedag' het gedicht 'Waarom ?' van de Turnhoutse oorlogsvrijwilliger Ward Hermans. Hij schreef het in het begin van maart 1918 als een reactie op de schending van heldenhuldezerken op de BMB van Oeren en het kerkhof van Alveringem een paar weken daarvoor. Oorspronkelijk wilde hij het in de soldatenkrant 'Ons Vaderland' publiceren, maar daar stak de Belgische militaire censuur een stokje voor. Het werd pas na de oorlog, in zijn bundel 'Gedichten van liefde en strijd' voor het eerst afgedrukt...

                                                                                                WAAROM ?

    Vlaamsch van lijve, Vlaamsch van harte / Vlaamsch in woord en Vlaamsch in daad / Zoo leefde hij in lief en smarte / Trotsch en fier op eigen aard.

    Tot hij viel in 't naakte velde / Van z'n eigen Vlaamsche grond /Maar wat 't zwarte kruis vermeldde / Was iets, dat ik niet verstond.

    Vreemde tale, vreemde woorden / Stonden wit op 't zwart in 't kruis ! / Vreemde prate, vreemde kronen / Doemden 't eigen schoon tot gruis.

    Arme jongen, armer Vlaanderen / Waarvoor gij uw bloed vergoot ! Arme telg van heldenvaadren / Niets hier baat uw heldendood !  



    23-10-2016 om 11:25 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (123 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZOMAAR EEN CITAAT - FRANZ DE BACKER
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Uit de novelle 'Longinus' van oorlogsvrijwilliger Franz De Backer (1891-1961): 'De hulppost was een kleine hoeve langs de weg, een halfuur van de eerste lijn. Schrapnels knalden gestadig in de omtrek, de loden balletjes knetterden op de dakpannen. een ambulancewagen, vertrekkens gereed, werd geraakt en sommige gekwetsten gedood. De afgrijselijke geur van bloed, zweet en vuilnis, en de kleur van bloed op witte verbanden, vlamrood eerst, dan als van verflenste pioenen... En dit beeld: Een soldaat was naar de hulppost gekomen, ziek, zei hij, en werd teruggestuurd. En dan een knal, een kreet en een ogenblik later staggerde hij kermend binnen met een zwartgebrande, ontvleesde hand. de opstekende beendertjes waren rood als een bloem van ontzetting. Een verband. Een stuk papier op de borst van de zwijmende man: 'mutilation volontaire'. Dokters waren koel.

    En al die doden, al die vreemd-stille of grijnzende, afschuwelijk verminkte, bloederige, modderige, gele doden ! En altijd aan het gegier van zwarte granaten, het geratel van geweren, het snerpende gehamer van mitrailleurs. Een stilte soms, en de angstige zekerheid dat alles opnieuw begon. En daar was het weer, titanisch, hels. De waanzin sloeg me naar 't hoofd. Terug naar de vuurlijn, weer met een gekwetste terug, tot mijn muil openstond van afmatting...'

    21-10-2016 om 12:02 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (110 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THEY SHALL GROW NOT OLD - H. SHAW (16)

    De kleine CWGC-begraafplaats Calvaire (Essex) Military Cemetery aan de Witteweg in Komen / Ploegsteert is in meerdere opzichten bijzonder. Alle 218 gesneuvelden die hier een laatste rustplaats kregen konden worden geïdentificeerd, wat hoogst uitzonderlijk is voor een militaire begraafplaats in het Ieperse. Bijna de helft van deze gesneuvelden behoorden tot het 2e bataljon van het Essex Regiment of het 2e bataljon van het Monmoutshire Regiment. Twee eenheden, die vanaf november 1914 op deze plaats hun doden begonnen te begraven. Een ander opvallend gegeven is dat op deze site minstens 8 militairen ter aarde werden besteld die jonger dan 18 waren toen ze tussen Ploegsteert en Waasten sneuvelden...Verhoudingsgewijs een ongewoon hoog aantal voor zo'n kleine begraafplaats.  Eén van hen was H. Shaw,  een private in het 2e bataljon van het Monmouthshire Regiment die amper 16 jaar oud was toen hij op 12 maart '15 in deze sector sneuvelde...Hij ligt nu begraven in vak I, rij J, graf 3 tussen 44 andere gesneuvelden van zijn regiment.




    17-10-2016 om 09:34 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (197 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VERS VAN DE PERS....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 'I love the smell of printing-ink in the morning...' In mijn blogbericht van 1 oktober kondigde ik het verschijnen van  'Onsterfelijk in uw steen' aan. Met een lichte vertraging rolde het intussen van de persen en kan ik  nu - met enige voldoening - aankondigen dat het beschikbaar is. Op de foto de net in het  Archief en Documentatiecentrum van Vlaams -  Nationalisme (ADVN) in Antwerpen afgeleverde exemplaren... Ik heb mij intussen laten vertellen dat de bij het 'Heldenhulde'-project horende webstek op 17 november e.k. officieel zal worden voorgesteld. Ik ben alvast ééééérg benieuwd naar het resultaat...

    16-10-2016 om 12:15 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (125 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Archief per week
  • 20/01-26/01 2020
  • 31/12-06/01 2019
  • 23/12-29/12 2019
  • 16/12-22/12 2019
  • 02/12-08/12 2019
  • 18/11-24/11 2019
  • 11/11-17/11 2019
  • 04/11-10/11 2019
  • 28/10-03/11 2019
  • 14/10-20/10 2019
  • 07/10-13/10 2019
  • 30/09-06/10 2019
  • 23/09-29/09 2019
  • 16/09-22/09 2019
  • 09/09-15/09 2019
  • 19/08-25/08 2019
  • 12/08-18/08 2019
  • 05/08-11/08 2019
  • 29/07-04/08 2019
  • 22/07-28/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 11/03-17/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!