De foto die hierboven prijkt en die ik een dezer dagen op mijn facebookpagina heb geplaatst heeft voor nogal wat commotie gezorgd, alvast bij ene S.H., van wie ik hier enkel de initialen prijsgeef, omdat S.H. de bekendheid schuwt als de pest. Hij vraagt zich af of het hier, met betrekking tot de foto gaat om een verregaande vorm van zelfverering dan wel om een onvervulde wens om vitrailkunstenaar te worden.

Op de foto sta ikzelf afgebeeld met zonnebril. Het heeft te maken met cataractoperatie aan beide ogen en de "vitrail-stijl" (glas-in-lood) heeft te maken met mijn buurvrouw Margootje die mij onlangs heeft willen inwijden in de edele glazenierskunst, poging die vanwege mijn twee linkerhanden min of meer op een sisser is uitgelopen. Ik had nog voorgesteld om onze krachten te bundelen - zij vitrail en ik een passend gedichtje genre haiku - hetgeen zou dienen uit te monden in een nieuwe kunstvorm "vitraiku", zoals tien jaar geleden de "piktaiku" (picture + haiku) is ontstaan. Maar ook daar zal wellicht niets van in huis komen: Margootje heeft het erg druk in haar hoofdberoep, als dierenpsychologe...

Wat betreft die "verregaande vorm van zelfverering", ik denk dat S.H. hier de nagel op de kop slaat. Je zou het ook narcisme kunnen noemen: een begrip dat we ook kunnen omschrijven als "eigenliefde" en dat zijn oorsprong vindt in de Griekse mythologie.

Omdat de jongeling Narkissos niet inging op de toenaderingspogingen van de nimf Echo, vervloekte ze hem en ze verzocht de goden haar aanbedene enkel maar verliefd te laten worden op zichzelf. Toen de jongeling even later zijn spiegelbeeld zag in het wateroppervlak van een meer ging Echo's bede in vervulling: in vervoering bleef Narcissos zitten staren naar zijn eigen spiegelbeeld, onbeweeglijk als aan de grond verankerd, tot hij uiteindelijk veranderde in een bloem, de narcis...

Dat S.H. aan mijn verregaande vorm van zelfverering misschien wel aanstoot neemt mag geen verwondering wekken. Hijzelf, die wars is van alles wat maar enigszins naar zelfverering ruikt, die de media schuwt als de pest, mag gerekend worden tot de helderste geesten die ons aardbolletje rijk is. Heeft hij immers niet - schrik niet lieve lezer - het "perpetuum mobile" uitgevonden, waar de grootste geleerden van de wereld al zovele eeuwen tevergeefs naar op zoek zijn? Dat S.H. zijn uitvinding (nog) niet wereldkundig heeft gemaakt heeft niet enkel te maken met zijn onaardse bescheidenheid, maar ook met het feit dat hij niet over de financiële middelen beschikt om het patent op die uitvinding aan te vragen...