Sta mij toe, beste lezer, dat ik mij hierbij nogmaals verontschuldig voor mijn opdringerig gedrag in verband met de coronacrisis. Dat ik het vandaag weer eens niet kan laten komt door een artikel in mijn krant van heden 21 april. Daar staat dat Anne-Mieke Vandamme de quarantainemaatregelen wil afbouwen, maar niet voor de 65-plussers. Maar voor we daar verder op ingaan: wie is Anne-Mieke Vandamme? Virologe! En nog wel professor aan de universiteit van Leuven! En we hadden al een professor in de virologie van de Leuvense Alma mater, één die we iedere dag zien op TV: Van Ranst... Maar dan denk je: ach kom, Anne-Mieke, een jong professorinnetje erbij, jong bloed, kan nooit kwaad. Maar wat blijkt? Anne-Mieke is helemaal niet meer zo jong. Geboren in 1960 en moet dus, net als alle professoren en ook ziekenhuisartsen, op haar vijfenzestigste, over vijf jaar dus, met pensioen! Niet dat ik iets tegen Anne-Mieke heb, maar ik had stiekem gehoopt dat als er nog eens eentje de neus aan het venster zou steken, het Zeger Debyser zou zijn, de zoon van mijn goede vriend Willy, zaliger. Ook Zeger is professor in de virologie aan de Leuvense universiteit en precies even oud als Van Ranst en heeft al verscheidene wetenschappelijke prijzen in de wacht gesleept. En wellicht zijn er daar nog méér professoren in de virologie... Toen ik student geneeskunde was, hadden wij, in 't vierde jaar, één enkele professor die ons moest inwijden in de kennis van de "kleine beestjes": de bacterieën, de parasieten, de virussen. Dat vak heette "bacteriologie". In de plaats van die ene professor zijn er heden ten dage wel tien of misschien wel twintig, want het vak is ondertussen gesplitst in bacteriologie, parasitologie, virologie, epidemiologie en misschien nog wel andere "logieën". En die éne professor - Emile Nihoul was zijn naam - hadden ze  dan nog vér  moeten gaan zoeken: in Luik! Hij was al professor van toen hij pas zevenentwintig was en na twaalf jaar les geven aan een Nederlandstalige universiteit was zijn kennis van de Nederlandse taal... erbarmelijk. Maar goed, de tijden zijn veranderd en met Anne-Mieke Vandamme ben ik het roerend eens op dít punt: de quarantainemaatregelen behouden voor de 65-plussers. Voor het goed verloop van dit betoog... Ik ben nóch viroloog, nóch econoom, nóch filosoof en wellicht ben ik niet gerechtigd mij in die coronakwestie te mengen. Laat ik alvast mijn excuses aanbieden voor een vrij crue uitspraak die ik in een vorig verhaal heb gedaan: dat de coronasterfte onder de ouderen allesbehalve slecht is voor de economie en de staat, vanwege "minder pensioenen uit te betalen en hogere inkomsten door erfenisbelastingen". Door het feit dat ik over enkele weken tachtig word zal die uitspraak mij ongetwijfeld minder zwaar aangerekend worden. Ik blijf natuurlijk wel achter die uitspraak staan. Ik heb alleen spijt dat ik dat gezegd heb. En nu ter zake...

Het aantal nieuwe besmettingen met covid-19 zal "vermoedelijk" in de loop van de maand mei vrij plots tot nul herleid worden. Dat zal begrijpelijkerwijze niet het resultaat zijn van het quarantainebeleid, maar eerder van een verminderde agressiviteit van het virus onder invloed van veranderende klimatologische omstandigheden. En dan maar de teugels vieren, doch voor alle zekerheid niet voor de 65-plussers. En rond Allerheiligen weer de knip erop - want dan komt het virus geheid terug - tot er een geschikte virusremmer of, beter nog, een werkzaam vaccin gevonden is. En dan maar hopen dat het virus niet al te snel muteert, 't is te zeggen dat de immuniteit niet van al te korte duur is. En dat er niet weldra een nog véél kwaadaardiger virus de kop opsteekt.  't Wordt roeien met de riemen die we hebben. De naar mijn mening dieperliggende oorzaak van al dat onheil - de wereldoverbevolking! - aanpakken, daarvoor is het (zoals ik eerder al geschreven heb) wellicht te laat...

Maar voor een goed begrip: 't kan zijn dat ik mij vergis, ik heb de wijsheid niet in pacht, ik ben geen viroloog, geen econoom, geen filosoof...