Onderwijskrant
Conserveren en vernieuwen in coninuïteit
Inhoud blog
  • Mijn blijkbaar terechte waarschuwing voor aso-isering van het s.o. ten koste van tso/bso precies 10 jaar geleden
  • Tekort aan plaatsen in b.o.Tine Gheysen: met VCLK-koepel remden we toegang tot b.o. af, en nu krijgen we inhaalbeweging. G. blijft kiezen voor afremmening van toegang tot b.o.. we toegang naar b.o.
  • ZILL-kopstukken katholiek onderwijs willen af van klassieke leerinhouden per leerjaar en van klassieke methodes/handboeken per leerjaar!???
  • Prof. Jan Masschelein op Leuvens Metaforum: eens te meer karikatuur van vigerende (zogezegd kapitalistisch, marktgericht) onderwijs en beleidsverklaring minister Weyts & pleidooi voor hun vage en utopische 3de weg: de school als vrije tijd zoals zogezegd
  • Onze kritiek op beleid van duo Vandenbroucke- Van Damme terecht, en niet overdreven Dirk, praktijkmensen luisterden wel massaal en gingen akkoord!
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    23-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overbevraging school is groot probleem en zal straks nog in sterke mate toenemen
    Piet de Rooy: overbevraging school is groot probleem ( Raf Feys: overbevraging nam het voorbije jaar ook in Vlaanderen nog toe) ‘Wat is dat toch met het onderwijs in Nederland? De ene vernieuwing is nog niet in gang gezet of de volgende komt er al aan. Nu eens moeten de scholen de leerlingen vooral voorbereiden op de toekomst, dan weer opleiden tot democratische burgers en menslievende Nederlanders. Wat het onderwijs ook allemaal tot stand moet brengen, het is allemaal te weinig en niet goed genoeg.’ Commentaar over overbevraging in Vlaanderen - Raf Feys: Die overbevraging is het voorbije jaar in Vlaanderen nog in sterke mate toegenomen. Denk maar aan het oeverloos ROK-referentiekader onderwijskwaliteit, aan het decreet op de leerlingenbegeleiding, aan de nieuwe eindtermen voor de eerste graad s.o., aan het VLOR-advies van vorige week over 'welbevinden en pesten' waarin o.a. gesteld wordt dat er op school veel te weinig aandacht is voor het welbevinden van de leerling, aan de onderwijsvisie van de ZILL-architecten van de Guimardstraat met o.a. 3 leergebieden met sociaal-affectieve doelstellingen, … En dan zwijgen we nog over de elk jaar toenemende bevraging als gevolg van het M-decreet. In verband met de nieuwe eindtermen eerste graad s.o. wijst Roger Standaert, de coördinator van de eindtermen van de jaren 1990, er op dat er niet gesnoeid wordt in de inhouden van de vakken, maar dat er tegelijk zijn de nieuwe transversale (vakoverschrijdende) doelen sterk uitgebreid.... Als het parlement wil dat er financiële geletterdheid en burgerzin komt, dan moeten er uren voor zijn (in: Brandpunt, december 2018). ------------------------------------------------ Geschiedkundige Piet de Rooy ziet dat veel problemen voortkomen uit de overvraging van de school en zoekt in zijn boek Een geschiedenis van het onderwijs in Nederland antwoorden op de vele vragen die hij zich daarover stelt. ‘ In de opvatting van Piet de Rooy komen vele problemen in het onderwijs voort uit de overvraging van de school. ‘En’, zo vraag hij zich af in zijn woord vooraf, ‘is dat niet het gevolg van grote verschillen van opvatting over de functie van de school en het doel van onderwijs? Moet de school kinderen in staat stellen hun individuele kwaliteiten ten volle ontplooien, in de hoop daarmee op termijn de kwaliteit van de samenleving te verhogen? Of moet het onderwijs er vooral op gericht zijn te voldoen aan de huidige en toekomstige eisen van de arbeidsmarkt, om zo het economische draagvlak van Nederland te behouden in de internationale concurrentieverhoudingen? Of van dit alles wat, maar niets ten volle?’... Taakverzwaring en maatschappelijk aanzien ‘De behoefte van de samenleving aan een stringentere vorm van socialisatie doet dan ook vooral een beroep op leerkrachten om meer pedagogisch op te treden: niet alleen mediawijsheid moet de leerlingen worden bijgebracht, maar ook moet pestgedrag worden bestreden en interculturele verdraagzaamheid bevorderd. Dat zou nog allemaal tot daaraantoe zijn, als de maatschappelijke waardering parallel liep aan deze taakverzwaring. Professionaliteit heeft recht op autonomie ‘Leerkrachten lijken in het algemeen tevreden tot zeer tevreden met hun werk, blijkens de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden 2016 van het TNO. Tegelijkertijd is het aantal klachten over burn-outverschijnselen in het onderwijs hoog, wellicht zelfs het hoogste van alle sectoren van de arbeidsmarkt. Dit wijst op een groeiende spanning tussen wat leerkrachten als de kern van hun werk zien en het klimaat waarin dat verricht moet worden. De omgang met kinderen, het lesgeven aan leerlingen is voor velen een dagelijkse vreugde, maar het vergt ruimte om er op een eigen manier vorm aan te geven. Dit was al een essentieel strijdpunt begin 20ste eeuw voor Theo Thijssen, die geen bemoeiallen met zijn onderwijs, laat staan in zijn klas duldde. Het hangt samen met beroepstrots: professionaliteit heeft recht op autonomie. Deze autonomie is in een aantal opzichten natuurlijk beperkt. Leerkrachten vervullen immers een publieke functie, ze worden betaald door de overheid en dienen te voldoen aan wet- en regelgeving. Maar ze moeten kunnen beschikken over een zekere manoeuvreerruimte om in dit kader te kunnen functioneren. In dit opzicht komen onderwijsfuncties overeen met functies in de zorg, bij de sociale dienst of politie. Degenen die de regels moeten toepassen hebben een zekere discretionaire bevoegdheid nodig , enige ruimte om naar eigen oordeel goed en fatsoenlijk werk af te leveren: een politieagent moet kunnen besluiten een overtreding met een waarschuwing af te doen in plaats van een bekeuring, een arts moet af kunnen wijken van een voorgeschreven protocol’ (pag. 263). nivoz.nl Nivoz | Verwachten we te veel van het onderwijs? Verwachten we te veel van het onderwijs? 21 december 2018 ‘Wat is dat toch met het onderwijs in Nederland? De ene vernieuwing is nog niet in gang gezet of de volgende komt er al aan. Nu eens moeten de scholen de leerlingen vooral voorbereiden op de toekomst, dan weer opleiden tot democratische bur...
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:overbevraging
    23-12-2018, 09:38 geschreven door Raf Feys  
    Reacties (0)
    22-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ongenoegen, onrust en bezorgdheid bij leraren s.o. omtrent de hervorming van het s.o. & nieuwe eindtermen
    Ongenoegen, onrust en bezorgdheid bij leraren s.o. omtrent de hervorming van het s.o. & nieuwe eindtermen in september 2019

     Vooraf: *Minister Crevits en Co pakken uit met de vele zegeningen van de nakende hervorming van het s.o. en van de nieuwe eindtermen. De praktijkmensen denken daar anders over (zie Brandpunt-bijdrage na deze inleiding.) 

    *In hetzelfde nummer van Brandpunt formuleert Roger Standaert ook een aantal terechte kritieken op de nieuwe eindtermen. We besteden daar later op ons fb de nod aandacht aan. 

    *Er is eveneens een bijdrage over de problemen met de ondersteuningsnetwerken M-decreet 

    -------- 

    COC-ledenblad Brandpunt dec. 2018

     Leraren en leerlingen zijn geen proefkonijnen in een laboratorium 

    Meer dan 200 leraren namen op 21 november 2018 deel aan de informatieavond over de modernisering van het secundair onderwijs. COC stelde namelijk een groeiende onrust in het onderwijsveld vast. Niet alleen de structuur van het secundair onderwijs wordt grondig aangepakt, ook de leerinhouden krijgen een volledige hertekening. Op vraag van onze leden herhaalt COC de informatiesessie begin 2019 op twee andere locaties. 

    Clustering van vakken

     Toen de Vlaamse Regering besliste om de basisvorming niet langer in vakken vast te leggen, maar aan de schoolbesturen de vrijheid te geven om de leerdoelen voortaan aan te bieden volgens een organisatievorm die zij zelf bepalen, luidde COC de alarmbel. Hoewel de mist nog lang niet opgeklaard is, bereiken de eerste ‘ideeën’ het leraarslokaal: clustering van vakken, projectwerk, themaweken, geïntegreerde aanpak, wel of geen lessentabellen … Het gevolg is dat de leraar niet enkel onzeker is over het voortbestaan van de studierichting waarin hij nu lesgeeft maar ook over het voortbestaan van zijn vak. 

    Timing en communicatie 

    De leraar en de leerlingen moeten op 1 september 2019 samen aan een inhoudelijk traject beginnen waarvan zij niet weten waar dat naartoe loopt. De doelen en eindtermen van de tweede en derde graad zijn namelijk nog niet gekend. In veel scholen blijkt tot op vandaag zelfs helemaal nog geen informatie over de hervormingen gegeven te zijn aan de leraren! De communicatie – voor zover die de leraarskamer al bereikt heeft – van de onderwijsverstrekkers over de wijzigingen aan de concrete organisatie van het lesgebeuren en de ‘grenzeloze’ vrijheid van scholen inzake didactische aanpak leidt tot zeer veel vragen. 

    Vakken worden misschien samengevoegd in een cluster, maar welke leraar moet die cluster dan voor zijn rekening nemen? Of gaan scholen nog verder en schaffen ze de lessenroosters met vakken af en schakelen ze over naar thema’s en projecten op week- of maandbasis? 

    Op dit ogenblik hebben veel leraren nog geen antwoord gekregen op de meest fundamentele vragen. Gelukkig ontwaart COC hier en daar toch ook positieve signalen van een goede participatieve aanpak. 

    Spel zonder grenzen

     Spel zonder grenzen was tussen 1960 en 1990 een befaamd amusementsprogramma van de Europese Radio-unie waarin teams uit verschillende landen met elkaar de strijd aanbonden. Talrijke televisiezenders zonden de knotsgekke wedstrijd live uit. Incidenten plezierden de huiskamers. Niet in het minst toen presentator Jan Theys in het water viel en in paniek sloeg, omdat hij vreesde voor elektrocutie omdat hij met de microfoon in het water lag. 

    COC hoopt dat de modernisering geen weerspiegeling wordt van een spel zonder grenzen tussen scholen. Het is duidelijk dat de hervormingen niet alleen een grote invloed hebben op de arbeidsinhouden van de leraar maar ook op de arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden. Met welk bekwaamheidsbewijs zal een leraar welk vak (of beter gezegd welke leerinhoud, want er is geen garantie meer dat het vak blijft bestaan) in de toekomst nog onderwijzen? Welke impact zal het loslaten van de koppeling van het diploma van de leraar en zijn opgebouwde expertise enerzijds en zijn vakdomein anderzijds hebben op de kwaliteit van zijn onderwijs? En hoe zal de concrete schoolorganisatie er morgen uitzien? Zal er nog een wekelijks lessenrooster zijn? Zitten leerlingen nog samen in een klasgroep in hetzelfde leslokaal? . 

    COC pleit in de eerste plaats dan ook voor realistische keuzes door schoolbesturen en directies om de leerdoelen in de praktijk te brengen want er rest weinig tijd. Het kan niet de bedoeling zijn dat bepaalde pedagogisch-didactische methodieken nu gerealiseerd moeten worden op de kap van de man en vrouw in de klas en op de kap van de leerling. Zij mogen geen proefkonijnen worden van onderwijskundige experimenten. COC verwacht dat er op alle niveaus – van schoolbestuur en scholengemeenschap tot school, graad, vakwerkgroep … – voldoende tijd genomen wordt voor echt overleg en dat de regelgeving inzake het sociaal overleg correct nageleefd wordt. Je bouwt samen aan scholen, mét de stem van de leraren. Enkel op die manier kan je goede onderwijskwaliteit blijven garanderen. En zo kunnen scholen de titel van de Slimste School ter Wereld verdienen. Als blijkt dat inspraak niet of onvoldoende op gang komt, zal COC aan de noodrem trekken. 

    Koen Van Kerkhoven

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:hervorming s.o.
    22-12-2018, 12:27 geschreven door Raf Feys  
    Reacties (0)
    17-12-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aanpak storend gedrag leerlingen prioriteit onderwijs en GOK-beleid in Engeland
    Bestrijden van storend gedrag van leerlingen in klas, van allerlei disciplineproblemen is een prioriteit in onderwijs- en GOK-beleid & onderwijsonderzoek in Engeland - maar nog niet in Vlaanderen

     It Just Grinds You Down” Persistent disruptive behaviour in schools and what can be done about it : higher disciplinary standards and robust enforcement of behavioural codes are vital to educational success, particularly for pupils from the most disadvantaged backgrounds Joanna Williams 

    Vooraf: Het ministerie van onderwijs in Engeland besteedde de voorbije jaren heel veel aandacht aan het bestrijden van storend gedrag van leerlingen en aan de discipline in klas. In Vlaanderen is er al te weinig aandacht voor die problematiek. We need a cultural shift where high standards of behaviour are assumed to be the norm and, for teachers, discussing behaviour management is considered a professional responsibility rather than a source of failure. Our research shows that parents, pupils and teachers all want a school environment in which all pupils are expected to behave, are challenged and sanctioned when they do not. " … The education secretary, Damian Hinds, said: “Poor behaviour disrupts both learning and teaching, often most keenly affecting disadvantaged young people. 

    Summary 

    Ensuring children behave well in schools is essential. Most fundamentally, good behaviour is necessary to protect the safety of all in a school community. Beyond this, good behaviour is vital for pupils to engage with education, a school’s key purpose. Good behaviour may also be considered an end in itself: self-discipline and the ability to concentrate and work constructively with others are important qualities in their own right. Successive governments have made tackling misbehaviour a key priority. 

    In 2011, new guidance for teachers on behaviour and discipline in schools was issued.1 Most recently, Tom Bennett’s 2017 independent review of behaviour in schools was published by the Department for Education with a government response.2 We recognise that behaviour is a key concern for teachers of even the very youngest pupils and in all school-types. However, our focus here is exclusively on secondary schools. This report evaluates what has changed in secondary schools since the 2011 guidance for teachers was published. The focus on improving behaviour in schools has had some degree of success. 

    The evidence gathered in this report suggests that incidents of pupils engaging in violent, criminal or dangerous behaviour such as fighting, smoking or taking drugs in school are relatively rare. Rates of persistent absence have fallen substantially since 2011.4 However, as our report shows, there is clearly room for schools to go much further, especially in tackling the persistent classroom disruption that damages the capacity for pupils to learn and teachers to teach. Persistent disruptive behaviour is the most common reason for permanent exclusions in state funded primary, secondary and special schools - accounting for 2,755 (35.7%) of all permanent exclusions in 2016/17.5 To this end, we welcome Education Secretary Damian Hinds’ recent emphasis on the importance of freeing pupils and teachers from lowlevel disruption so they can focus on learning and teaching as well as his announcement of the first substantial review of government behaviour guidance in over three years.6 Disruptive behaviour includes arriving late for lessons, talking at the same time as a teacher, inappropriate use of mobile phones, chewing gum or not doing the work set. Single incidents of disruption may appear ‘low level’ or even trivial. However, when disruption occurs frequently, its cumulative impact presents a serious problem: it can significantly interrupt the process of teaching and learning. Although many teachers, parents and pupils are unhappy about the nature and impact of disorder within schools, such disruption can become accepted as inevitable. “It Just Grinds You Down” As we outline here, there now appears to be a greater consensus than ever before among school leaders, teachers, parents and pupils that higher disciplinary standards and robust enforcement of behavioural codes are vital to educational success, particularly for pupils from the most disadvantaged backgrounds. Using evidence drawn from the polling of parents, pupils, teachers and the wider public, as well as focus groups, paired interviews and triad discussions with pupils, parents and teachers, this report concludes: • Persistent disruption in England’s schools is a serious problem. Three quarters of teachers say they commonly experience disruption in their own school. • Persistent disruption has a negative impact on teaching and learning. A majority of teachers think the quality of children’s education is affected by disrupted lessons. • Persistent disruption has a negative impact of teacher retention. Almost two-thirds of teachers are currently, or have previously, considered leaving the profession because of poor pupil behaviour. • Persistent disruption has a negative impact on teacher recruitment. Almost three-quarters of the teachers we polled agreed that potential teachers are being put off joining the profession by the fear of becoming victim to poor behaviour from pupils. • Teachers are not adequately prepared to tackle disruption with confidence. Just under half of teachers polled claim their initial teacher training did not prepare them to manage pupil behaviour. Persistent disruption is damaging children’s learning by preventing effective teaching from taking place and by driving teachers out of the classroom.7 

    Our research suggests that teachers, parents and pupils are aware that disruption can have a negative impact upon learning and are supportive of measures to improve discipline in schools. Likewise, parents, teachers and pupils generally agreed on the causes of disruption and what should be done to lessen its impact. • Teachers, parents and pupils consider disruption to be a problem. A third of teachers think disruption that occurs even occasionally or less than occasionally is unacceptable and 7 per cent of teachers polled said there are no acceptable levels of disruption. • Behaviour management policies are interpreted and applied inconsistently. A majority of schools have behaviour management policies in place but teachers say that in relation to many incidents of disruption, the consequences specified are mostly applied occasionally, rarely or never. • Initial teacher training leaves many new teachers unprepared to manage pupil behaviour. 44 per cent of teachers polled said their training did not prepare them well for managing pupil behaviour. 40 per cent of teachers said that they felt unable to access adequate ongoing training on behaviour management. • Teachers are not always confident they will have the support of senior staff when they discipline a pupil. Only 27 per cent of teachers polled claimed to be very confident that they would have the support of senior staff in their school. A majority of teachers expressed reluctance to talk about behaviour management difficulties in case other members of staff thought their teaching ability was poor. • Teachers are not always confident that they will have the support of parents when they discipline a pupil. Only 23 per cent of teachers polled felt parents fully respected a teacher’s authority to discipline their child. In making recommendations for changes in practice we keep in mind that the ability to enforce boundaries and tackle persistent disruption requires headteachers to exercise authority in the school and teachers to exercise authority in the classroom. It is important that neither senior management teams within schools nor external policy directives undermine the authority of other adults in schools. Head teachers, senior managers, Ofsted and Department for Education guidelines should work to support teachers in managing pupil behaviour.

     Recommendation 1 

    ‘Low level’ disruption needs to be taken far more seriously. Higher standards of behaviour should be required of pupils for schools to achieve good or better Ofsted ratings. Ofsted inspectors need to be better trained in how best to evaluate and rate pupil behaviour. 
    Recommendation 2 Behaviour management policies alone are not enough to ensure pupils behave well. Policies must be applied and interpreted consistently by all members of staff including senior managers. Ofsted need to evaluate not just a school’s behaviour management policy but, importantly, its implementation.
     Recommendation 3 Annually, a proportion of staff professional development time (normally INSET, or in-service training days) should be dedicated to refreshing knowledge of and motivation for institutional behaviour management policies with teaching, support staff and senior managers. 

    Conclusions

     The behaviour of pupils in schools has been a cause for concern for many decades now. During this time and particularly since the 2011 guidance for teachers on behaviour and discipline in schools was issued, notable progress has been made. All schools now have behaviour management policies in place. The most serious bad behaviours, including criminal acts, violence, or threats of violence, occur rarely at most schools. However, what is often erroneously termed ‘low level’ disruption appears to be a persistent problem. It is a daily fact of life for many teachers and pupils. Some individual disruption may appear fairly trivial, such as a child caught chewing gum, others may be more serious, such as a child using a mobile phone inappropriately during a lesson. However, even single incidents of misbehaviour can interrupt a lesson and when disruption occurs persistently the cumulative impact can have a negative impact on teaching and learning. 

    Persistent low level disruption takes distracts pupils from learning and takes teachers’ time away from teaching. Pupils looking for support with their learning are less likely to be able to access it if their teacher is busy dealing with disruption. Dealing with persistent low level disruption is exhausting and frustrating for teachers. It may contribute to teachers leaving the profession and the perception of unruly classrooms may deter potential recruits from taking up a career in teaching. Most schools now have policies and procedures (institutional behaviour management policies) in place to deal with disruption and disorder. However, not all schools effectively implement the policies they have. A lack of consistency in the application of policies demoralises teachers and leads pupils to identify the system as being ‘unfair’ and to push boundaries as a result. 

    In particular, teachers are looking for senior leaders within their school to support, rather than, on occasion, undermine the decisions they have made. In addition, teachers would welcome dedicated time both at the start of their careers, and throughout, to receive up to date advice and guidance on best practice in behaviour management. This could be part of regular continuing professional development. ‘Zero tolerance’ behaviour management policies are currently garnering a great deal of attention. In some schools, such an approach has proved to be highly effective. However, it is not the only effective approach to behaviour management and some schools are well-run, orderly and disciplined environments without zero-tolerance policies.

     In order for pupil behaviour to improve further, what is needed now are not more government directives from the Department for Education but for more diligent and consistent enforcement of existing school behaviour policies. We need a cultural shift where high standards of behaviour are assumed to be the norm and, for teachers, discussing behaviour management is considered a professional responsibility rather than a source of failure. Our research shows that parents, pupils and teachers all want a school environment in which all pupils are expected to behave, are challenged and sanctioned when they do not. Mobile phones and social media pose a particular problem in the classroom. However, rules that are enforced at a national level, such as the ban on children taking mobile phones to school recently implemented by the French government, take no account of the circumstances of individual schools, the philosophy of a governing body or the preferred pedagogical approach of teachers. They risk undermining, rather than reinforcing the authority of teachers who are left as deferential to externally imposed rules as their pupils. 

    There are many schools where high standards of behaviour are effectively maintained. Some, but by no means all, adopt a zero tolerance approach to discipline. We concur with the conclusion of the Bennett Report that Bennett: ‘Schools vary enormously in composition and context. Their challenges are similarly varied. It is therefore impossible to prescribe a set of leadership strategies that will guarantee improvement in all circumstances.’ The Department for Education and Ofsted should, as at present, support the work of all schools that are effectively managing pupil behaviour, rather than looking to hold such schools to a new set of expectations. gov.uk Announcements - GOV.UK To help us improve GOV.UK, we’d like to know more about your visit…

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:storend gedrag, discipline
    17-12-2018, 11:36 geschreven door Raf Feys  
    Reacties (0)
    Archief per week
  • 14/06-20/06 2021
  • 07/06-13/06 2021
  • 31/05-06/06 2021
  • 24/05-30/05 2021
  • 17/05-23/05 2021
  • 10/05-16/05 2021
  • 03/05-09/05 2021
  • 26/04-02/05 2021
  • 19/04-25/04 2021
  • 12/04-18/04 2021
  • 05/04-11/04 2021
  • 29/03-04/04 2021
  • 22/03-28/03 2021
  • 15/03-21/03 2021
  • 08/03-14/03 2021
  • 01/03-07/03 2021
  • 22/02-28/02 2021
  • 15/02-21/02 2021
  • 08/02-14/02 2021
  • 01/02-07/02 2021
  • 18/01-24/01 2021
  • 11/01-17/01 2021
  • 04/01-10/01 2021
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2020
  • 14/12-20/12 2020
  • 07/12-13/12 2020
  • 30/11-06/12 2020
  • 23/11-29/11 2020
  • 16/11-22/11 2020
  • 02/11-08/11 2020
  • 26/10-01/11 2020
  • 31/08-06/09 2020
  • 17/08-23/08 2020
  • 10/08-16/08 2020
  • 20/07-26/07 2020
  • 13/07-19/07 2020
  • 06/07-12/07 2020
  • 29/06-05/07 2020
  • 22/06-28/06 2020
  • 01/06-07/06 2020
  • 25/05-31/05 2020
  • 18/05-24/05 2020
  • 04/05-10/05 2020
  • 27/04-03/05 2020
  • 30/03-05/04 2020
  • 09/03-15/03 2020
  • 02/03-08/03 2020
  • 24/02-01/03 2020
  • 17/02-23/02 2020
  • 10/02-16/02 2020
  • 03/02-09/02 2020
  • 27/01-02/02 2020
  • 20/01-26/01 2020
  • 13/01-19/01 2020
  • 06/01-12/01 2020
  • 30/12-05/01 2020
  • 23/12-29/12 2019
  • 16/12-22/12 2019
  • 09/12-15/12 2019
  • 02/12-08/12 2019
  • 25/11-01/12 2019
  • 18/11-24/11 2019
  • 11/11-17/11 2019
  • 04/11-10/11 2019
  • 28/10-03/11 2019
  • 14/10-20/10 2019
  • 07/10-13/10 2019
  • 30/09-06/10 2019
  • 23/09-29/09 2019
  • 16/09-22/09 2019
  • 09/09-15/09 2019
  • 02/09-08/09 2019
  • 26/08-01/09 2019
  • 12/08-18/08 2019
  • 29/07-04/08 2019
  • 22/07-28/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 29/04-05/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 08/04-14/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 11/03-17/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 04/02-10/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 30/04-06/05 2018
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!