kitokojungle

..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

05-09-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.J.M.H. Berckmans (1953-2008) - Een hommage (1)

...

[p. 123]

1

Eindelijk, uiteindelijk, tenslotte, als puntje al lang stokdoof en stekeblind voorbij paaltje gedoold is, als alle geiten gemolken zijn, alle wijven drachtig, als aan alles al bijna een hopeloos einde is gekomen, een einde dat elk mogelijk post-factum uitgesloten heeft, elke mogelijke epiloog, een einde waarop niets meer volgt dan een roemloos, eerloos sterven in de eerste de beste goot, na zwalpen en zuipen, na Anna Vandervloedt en Rasta David waarvan ze denkelijk zwanger is, ze weet het zelf niet maar het wordt denkelijk een reggae-zwartje dat ze Saskia dan wel Bob wil noemen, er komen nog heel wat positieve vibraties aan te pas voor ze uiteindelijk in kommer en kwel en pijn en leed zal bevallen van het kind dat ze nu al jaren wil van om het even wie, al is het een kreupele bedelaar met een bochel of twee op z'n rug, en Bulderdrang en Alex Vanuxem en je vader en je moeder en die eeuwige rosse bietser en nog zo'n heel zootje ongeregeld, na slapeloze laveloze nachten bij Jean-Jaques, na twintig pitta-schotels in de Pitta-House, na Bleu van Kieslowski, na My Father is coming van die nieuwbakken Monika Treut, die een hele grote zal worden, nadat ik voor de zesde keer The unbelievable Truth van Hal Hartley heb gezien, na heel wat, wat zeg ik, na dagen en nachten kruipen op handen en voeten en pikkels en poten en werkloze kloten en haast uitgestorven pietzakken, ben je tot in de nacht van maandag dertien op dinsdag veertien september



[p. 124]

gesukkeld en gekropen, gestrompeld is het enige gangbare Nederlandse woord voor wat jij de afgelopen dagen allemaal hebt uitgespookt en uitgestoken, en wordt het tijd voor de rekonstruktie van datgene dat, zoals alles wat ooit gebeurd is en nog gebeuren zal, uiteindelijk onrekonstructueerbaar is en/of nooit meer te rekonstrueren valt, alles nog alleen een kwestie is van een haast hallucinant aantal details die niemand zich ooit nog te binnen kan brengen, kon te binnen brengen, zal kunnen te binnen brengen, ook niet voor het Hof van Kassatie, zelfs niet in beroep. En er zijn zo vreselijk veel hoven van dit en dat in dit land. Katrien Termonia weet er ook alles van. Katrien Termonia verdedigt mij altijd en overal en tegen alles en iedereen. Nu ook al tegen Gilbert, de klotepatron van café De Raaf. En die klootzak van een Louis Tobback, hier en nu in dit apeland te velde minister van Binnenlandse Zaken, die weet er ook alles van, zo blijkt uit wat hij zegt en verkondigt op TeleBarakstad. Dat je geen marihuana mag roken. En geen shit.
   Er zijn geen andere tijden, er zijn geen andere wijzen, geen andere vervoegingen dan die waaruit de taal nu eenmaal bestaat, anders bracht ik die ook nog te berde. Te berde. Stokoude uitdrukking. Zo versleten als je bijna zelf bent. Bijna veertig ben je, bijna dood met wat jij rookt en zuipt. En nu heb je al een skinhead. Kleuren, geuren, geluiden, de juiste woorden. En in laatste instantie onbeschrijfbaar, zoals haast alles waar we ons bloed, ons zweet en onze tranen in investeren zonder dat het ooit wat oplevert dan een luizig honorarium waar je een jaar moet op wachten of een pietepeuterig voorschotje waar je maanden moet over zaniken.
   Maar je beide uitgevers zeggen dat ze zakenmannen zijn en budgetten te beheren hebben, dat je laatste paar schoe-



[p. 125]

nen voorgoed naar de bom is zal hen worst wezen, jij schrijft de boeken, zij geven ze uit. Zo eenvoudig is het, en een bestseller ben je nu eenmaal nog steeds niet. Zoals die Lanoye met z'n vieze vuile vettige brillantinekuif of die Hemmerechts, die met haar veel te vette memmen die daar maar hangen te hangen, bijna tot aan haar navel. Hoe die voor twee jaar backstage een tong zat te draaien bij die dikke nek van een Joost Zwagerman. Je weet het nog maar al te best, je hebt het gezien, je ziet altijd alles. Nooit is er iets wat je niet ziet. Alles zie je met je astigmatische paar kijkers. Niets ontgaat je scheelkop.
   Zelf draai je nu geen tongen meer, het tongen draaien is je lang geleden vergaan, je pornoblaadjes heb je laast in de vuilniszak gestopt, in één van de zeven volle vuilniszakken die nu je keukentje bevolken, gisteren nog schoot er eentje in brand doordat je er je asbak in uitkieperde, ineens je hele kot vol rook en stank, gelukkig had je genoeg lege flessen Merlot bij de hand om het zootje te blussen, anders had je 't hele kot nog afgestookt. En dat zou er nu nog net aan mankeren, dat je 't hele huis in brand steekt. Je hebt nu al maar twee maanden meer om te verhuizen. En je weet niet eens naar waar. Met je hele puinzooi. Soms denk je, houd er helemaal mee op en ga vegeteren zoals iedereen. Toine en Guy Daems en Jean-Paul en de rosse bietser en zo, die allemaal, en nog veel meer, haast iedereen. Soms wou je dat je van negen tot vijf in een pakje en met een dasje en een aktentasje en een lunchpakket op een kantoortje werkte of dat je ganse dagen met blikken soep of pakken pasta zeulde in een of ander magazijn. En dat je 's morgens je vier boterhammen smeerde met salami of kaas en ze in je bazas stopte. Je kazak. Of godbetert smeerkaas van La Vache qui rit. De lachende koe. Twaalf kaasjes in een doosje. Maar de verse koffie is te heet en nog steeds kan je 'r niet van zuipen.



[p. 126]

Hij staat daar maar te staan in die Dublinse kop waar Malone op staat. Malone dies. Het einde van de westerse literatuur. Zoniet het allereerste begin.

Hoe ik mezelf vorige week woensdag stomdronken en zo stoned als een mammoet te kakken zette en uiteindelijk de hele toiletten onderkoste op de voorstelling van De Kleuren van de Zee van Bart Plouvier zal ik maar in het midden laten, overlaten aan de verbeelding van wie dit leest, van wie mij al langer kent dan vandaag en weet dat zulke dingen nu eenmaal soms gebeuren in mijn bestaan, hoe ik na afloop in het oor van Jooris van Hulle zat te schreeuwen in café Sportpaleis in Elversele, omdat ik hem per se wou tonen wat ik versta onder een hallucinante lokatie. Er zaten nota bene vijf troosteloze kierewieten aan de tapkast. We wachtten een vol half uur op de bediening. Tot ze uit het achterzaaltje kwam. Waar de baas denkelijk rustig de hele tijd had zitten schijten op z'n gemak, z'n huisje, z'n kabinet.
   Rudy van Schoonbeek en Vic Vandereijt waren er bij en zullen er wellicht ooit getuigenis over afleggen, als ze het al niet eerder welwillend zullen opslaan in de ondergrondse krochten van hun geheugen. Als het later niet in hun mémoires komt.
   Chris Boudewijns en Ronald Grossey en Helle weet-ik-veel waren er ook bij, Helle weet-ik-veel bleek niet te versieren, hoe jong en mooi ze ook was en hoe ik ook m'n best deed om haar te charmeren, Bart Plouvier en de Stoutste Verwachtingen gaven een weergaloze versie van Amsterdam ten beste, ik brulde in het oor van iedereen, ik ben ernstig gehoorgestoord en vaak, zeker als er overal wordt geroezemoesd, hoor ik mezelf niet, ten langen leste, na afloop, liet ik me uit Rudy z'n fantastische Audi 80 droppen aan café De Raaf en zoop me verder Lazerus. Het kotsen in



[p. 127]

Elversele, in het zaaltje boven de bibliotheek, had goed geholpen en ik was klaar om er opnieuw in te vliegen. En dus vloog ik er opnieuw in. In de Stella Artois.
Om zes uur die donderdagmorgen kroop ik in bed met m'n Lysanxia en m'n Etumine, geraakte van opwinding niet in slaap, stond om negen uur weer op, kleedde me aan en ging de hele verdere dag bij m'n vader en m'n moeder, zonder een enkel oog dicht te doen, op de sofa liggen luisteren naar Radio 2, om zes uur schafte de pot puree van wortelen met spek. Meestal zijn het schorsenelen met gebraad. Ik at haast niets. Ik eet meestal haast niets en slaap haast nooit.
   De rest doet er weinig toe, tegen acht uur nam ik een taxi naar café Tango op de Waalse Kaai omdat ik er had afgesproken met Anna Vandervloedt en Rasta David, we zouden samen naar Bulderdrang gaan kijken in de Pacific, Vandervloedt en haar pikzwarte Jamaïcaan kwamen niet opdagen, om negen uur, half tien, hing ik zo ziek als een hond op de vloer van de Pacific naar Bulderdrang te kijken, kroop tegen tien uur halverwege de show op handen en voeten de zaal uit, sukkelde ergens in de buurt een frietkot binnen, liet de baas in ruil voor een boulette en een berepoot een taxi bellen, geraakte weer thuis, viel tegen middernacht in slaap en stond pas vrijdag om drie uur in de middag weer op. Het week-end begon. Week-end in Barakstad, nooit weg, altijd prijs.

Alles wat je nu nog hebt is je zonnebril. En doorheen je zonnebril zie je alles nog zwarter dan het zo al is. Zwarter dan zwart. Zo zwart als pek. Bijna onzichtbaar. Zwarter dan asfalt, want tenslotte is asfalt alleen maar grijs.
   Morgen met de overschot van je reservebril en met de paar honderd frank die je nog hebt naar Optikon. Naar meneer Van Roosendaal. Kan je weer poefen. Krijg je wel een



[p. 128]

[advertentie]



[p. 129]

nieuwe bril van. Op afbetaling. Hij kent je al twintig jaar en hij weet hoe verschrikkelijk het is om astigmatisch te zijn in de hoogst mogelijke graad. Dat je dan zonder bril geen lap ziet.

Hebt ge de venster al toegedaan, zegt mijn moeder tegen mijn vader.
   's Morgens zet ze het raam van de slaapkamer aan de straatkant open en 's middags moet mijn vader het raam weer dichtdoen. Nu is het een uur of vier.
   Mijn moeder zit op de beenharde sofa in het woonkamertje te lezen in Roerloos aan zee van Jan Walravens, dat ik haar cadeau heb gedaan nu ik al m'n boeken aan 't weggeven ben. Omdat ik ze niet allemaal kan meenemen naar welk nieuw kruipkot dan ook. Want voor iets anders dan een beschimmeld kruipkot heb ik geen geld.
   Behalve de boeken die ik houd omdat ik ze vroeg of laat absoluut nog eens wil lezen, maar het zijn er bitter weinig, er zijn bitter weinig schitterende boeken die ik vroeg of laat, eerder laat, ooit nog eens wil lezen. Al de rest mag weg, buiten, de deur uit.
   Alle dagen moet ge dat tegen die vent zeggen, zegt mijn moeder, dat hij die venster toe moet doen.
   Mijn vader hangt met z'n wallen en z'n wangzakken en z'n snottebel, ongewassen en ongeschoren, over het blad van de tafel in het woonkamertje te lezen in de Geschiedenis van Amerika. Alles wil mijn vader weten over Amerika en het enige wat hij op een hele dag moet doen is de venster toedoen.
   Hij heeft de venster niet toegedaan en doet het nu meteen. Omdat mijn moeder anders gaat blaffen. En ze blaft al zo goed als de hele tijd. Hij loopt door de middenplaats en de slaapkamer en wringt het ráam dicht tegen de vliegen en



[p. 130]

een enkele, late mug. De laatste mug van september, maar bijten doet ze nog, steken kan ze nog, en dan heb je een muggebeet. En dan kan je niets anders doen dan krabben waar het jeukt, al is het op het roserode uiteinde van je piemel of in het diepste holst van je troosteloze kut. Eberhard van Groenendaal ligt op z'n rug op de bikkelharde sofa, z'n achterpoten ver uiteen, z'n klootjes ten toon gespreid, en hoopt dat iemand, wie dan ook, z'n buik zal strelen. De behaarde buik strelen van een sneeuwwitte hond. De allerdiepste zin van het allervolste bestaan. Behalve aanschuiven aan de kasse en wachten op de bus naar nergens, nooit meer.

Dagen en nachten en weken en maanden en zelfs jaar en dag kan je aan de lijn hangen met die lui van Tele-onthaal. 106. En dat is allemaal, allemaal kul. Dat zijn allemaal amateurs met een hart van steen. Die nergens wat van begrijpen. En wat moet je dan doen. Moet je dan naar de zelfmoordpreventie in Brussel bellen. Als daar al iemand antwoordt antwoorden ze in van dat mismeesterd frans, zoals in Allo, Allo, met die gekke René en die gekke Edith en die del van een Mimi. Waar mijn vader altijd zo gebiologeerd naar zit te kijken na Derrick. Derrick lost altijd alles op. Maar het is ook nooit erg ingewikkeld. Je weet haast altijd vooraf wie het gedaan heeft. Alles is altijd heel, heel erg eenvoudig bij Derrick.
   Je moet alles gewoon zelf doen, en je moet alles gewoon alleen doen. En alleen ben je nu eenmaal. Sinds de volmaakt dwangneurotische vrouw bij je weggegaan is, de vrouw aan wie de sexuele revolutie in haar totaliteit voorbij is gegaan, alsof de jaren zestig nooit hadden bestaan, de vrouw zonder orgasme, de vrouw zonder schaamlippen, zonder tieten, zonder kut, de vrouw zonder verlangen.



[p. 131]

De vrouw die spiernaakt naast je lag in het het kinderloze kraambed, versleten beeld, versleten thema, maar altijd goed genoeg om nog eens te worden opgevist. Hier en daar, zo nu en dan.

Soit. Uiteindelijk werd het vrijdag en tegen acht uur 's avonds zat je weer ondergedompeld in de magie van de bioscoop, de lichten die eerst gedempt branden, de vijf man en een paardekop die binnenkomen, de lichten die uitgaan, de trailers van dit en dat, de reklame van Van Dam, Vleurgatse Steenweg. De eeuwige Marlboroman op z'n paard.
   Daarna The unbelievable Truth van Hal Hartley. Z'n debuut. De ongelooflijke waarheid over Audry en Josh. Een achttienjarige doemdenkster en een veertigjarige massamoordenaar.
   Het laatste beeld. Het allerlaatste beeld. Dat is het mooiste van de hele film.
   Luister, zegt Audry tegen Josh na een lange kus, Josh heft Audry op in z'n gespierde armen van mekanieker. Hij kust haar, zij kust hem, ze kussen elkaar. Een lange, mooie, intense tongzoen.
   Wat, zegt Josh. Hij denkt dat Audry weer bommen hoort en dat ze weer denkt dat de hele mensheid nu meteen naar de haaien gaat. Maar Audry hoort niets. En dan is er dat allerlaatste beeld, een hemelsblauwe, wolkenloze hemel. De toekomst begint nu, zonder een dollarcent, met niets dan liefde. Met niets dan hoop en een stokoude bestelwagen.
   Mooi is dat. Om van de on-ge-loof-lij-ke casting nog te zwijgen. Die Mike, die Pearl, die vader en die moeder. Die afschuwelijke yup van een Emmet.
   Alle scènes. Alle dialogen.
   Hoe vaak heb je 'm nu al gezien, vijf keer, zes keer, misschien wel tien keer, en nog altijd even mooi.



[p. 132]

Dringend, dringend moet ik Trust en Simple Men zien.
   Daarna gaan hijsen bij Jean-Jacques. In De soete Naem Jesus op de Oude Koornmarkt. Nog geen kat. Nog veel te vroeg. Dat begint daar pas om vier uur 's nachts. Eenzaam en alleen aan de tapkast. Later naar Bleu.
   Er is wat aan de hand met die Kieslowski. Bijna twee uur lang brengt hij haast ononderbroken Juliette Binoche in beeld. En Juliette Binoche is de mooiste en de liefste, na Mary-Ann Lindo van Het Parool. En misschien Adrienne Shelley.
   Maar die kan je allemaal niet krijgen, niemand kan jij nog krijgen als je niet dringend in bad gaat en je vingernagels knipt, aan de vele, vele tapkasten gaat iedereen een eind bij je vandaan zitten. Niet eens Peggy met de katarakt kan jij nog krijgen, en zelfs de rosse bietser heeft ooit Peggy met de katarakt kunnen krijgen. Zegt hij, maar hij zegt zo veel en hij liegt haast altijd.
   Bleu vanwege die prachtige scènes in dat gigantische donkerblauwe zwembad, Bleu vanwege de blues, Bleu vanwege alles wat je ooit met blauw in verband hebt gebracht. Nacht en wanhoop. Twee films gezien uit de Dekaloog, de eerste over die computerfreak en z'n zoontje en A short Film about Love, La double Vie de Véronique niet gaan zien omdat het dwangneurotische schepsel je hem afraadde, in de tijd dat je nog dacht dat het dwangneurotische schepsel er ook maar iets van begreep en je nog heel af en toe naar haar luisterde. Nu luister je alleen nog naar de bittere, wrange stem die je de hele tijd door je eigen hoofd hoort spoken, dag en nacht, bij nevel en mist, bij nacht en ontij.
   Een hymne aan wat is Bleu, ze zeggen liefde, ze zeggen hoop, ik denk een hymne aan verschrikkelijke eenzaamheid en radeloos verdriet en vooral, ja vooral muziek. Die drie maten koor. Die schragen de hele film. Een blauwe hymne aan hoe je uiteindelijk alles overleeft.



[p. 133]

Heel anders dan de Dekaloog. Bij de Dekaloog loop je nog het risico om halverweg in slaap te vallen, van Bleu schiet je in het hols van de nacht van nu op nooit meer weer plots klaar wakker. Zo schokkend is uiteindelijk die wanhoop, zo verbluffend is tenslotte dat geloof. Je wou dat je 't had. Maar je hebt het niet. Niets geloof je nu nog.

Kort moet je 't houden, vooral heel erg kort, je moet niet beginnen te zeiken zoals de meesten tegenwoordig doen, zeiken en zeveren en zeuren en zaniken en zwetsen en uit hun dikke nekken kletsen.
   Tenslotte was het op een of andere manier zaterdag.
   Met de verschrikkelijkste aller rosse bietsers pasta van Aldi gaan eten bij je vader en je moeder. De rosse bietser had een fles Merlot meegenomen en ik een houten kop. De saus was veel te pikant en iedereen liet haast alles staan. Zelfs m'n vader vrat niet alles op. Eberhard van Groenendaal vrat alle overschotjes likkebaardend op en spreidde daarna op z'n rug z'n klootjes. Met de bus opnieuw naar The unbelievable Truth. Intens genoten en daarna gaan hijsen in de kelder van de Cartoon's. Met een verschrikkelijk interessante kerel aan de klap geraakt over Wittgenstein en de oppermachtigheid dan wel de totale ontoereikendheid van de menselijke taal.
   Daarna My Father is coming van Monika Treut, die het binnenkort helemaal gaat maken. Erbij bedacht hoe er in Barakstad geen noemenswaardige underground-scene bestaat, niet eens een scene, behalve Bulderdrang is er in Barakstad niets. Overal hondestront en broodjes shoarma en friet met mayonaise en dat is alles.
   Gaan hijsen bij Jean-Jacques. Na twintig jaar Alex Vanuxem tegen het lijf gelopen. Hangen zaniken over De groene Kathedraal, die nooit in druk verscheen. Telefoonnummers uitgewisseld op natte bierviltjes, haast onleesbaar.



[p. 134]

Door een klootzak je bril laten jatten terwijl je ging zeiken. Daarna met de taxi naar De Raaf. Om half vijf 's morgens in elkaar geslagen, geschopt, gestampt, getimmerd en getrapt door Gilbert.
   Naar huis gekropen. Niet kunnen slapen. Om tien uur 's morgens klacht gaan neerleggen wegens slagen en verwondingen maar je had geen doktersattest en dat heb je nodig in zulk een geval. Van de Paleisstraat te poot naar je ouders gepikkeld. Op de sofa gaan liggen en geslapen. Verder niets meer. De algehele maar dan ook totale black-out. Toen m'n moeder me aan m'n schouder porrend wakker maakte schafte de pot snijbonen en vogels zonder kop. Daarna op de dool, eeuwig en altijd op de dool, tot ik er dood bij neerval. Geen frank meer op zak, geen centiem meer op de bank, morgen naar Greta bellen of ze me vijfduizend frank kan lenen. Voor de bioscoop en voor Jean-Jacques.
   En achteraf de taxi naar huis. Want te poot ga ik niet. Daar is het veel, veel te koud voor. Het is september en het is niet eens luw, het is niet eens mild, het is gewoon bitter koud.
   Straks met al m'n deurwaardersexploten naar Katrien Termonia. Als ik niet eerder kapot ga.



[p. 135]

...



J.M.H. Berckmans
Uit : "Mismaakte kronologie van het afgelopen gebeuren krono/14/9/93"

BRON :
http://www.digitalebibliotheek.be/tekst/_bra004199401_01/_bra004199401_01_0074.htm

...

Jean-Marie Berckmans himself...

J.M.H. Berckmans
duur : 2:26 minuten


...



J.M.H. Berckmans is niet meer... Op 31 augustus 2008 werd de 54-jarige Jean-Marie Berckmans thuis dood aangetroffen, hij stierf een roemloze natuurlijke dood in alle eenzaamheid... De zowat enigste Vlaamsche "cultschrijver" die onverbloemd schreef over de zelfkant van het leven... Al denken wij eigenlijk dat hij zelf liever graag gehad zou hebben dat men hem een "jazzschrijver" zou noemen... "The jazz of life you know"... In tegenstelling tot veel anderen is er bij hem niks romantisch, mooi of vrolijk aan... in veel van z'n boeken stort de stront gewoon met bakken uit de hemel... & het enige dat nog erger is dan de honger, de pijn, de vertwijfeling, de woede en de uitzichtloosheid is de wanhoop en de eenzaamheid...

Vlaanderen kent inmiddels zijn pantheon van overleden "grote" & "minder grote" literaire genieën. Naargelang de politieke gezindheid van onze lezertjes kan ieder voor zich een aangepast lijstje opstellen. Van links naar rechts. Van Boon tot Verschaeve. De meest recente "pantheonisering" van Hugo Claus veroorzaakte één grote braakbal van getuigenissen & hommages. Iedereen met een voor- &/of achternaam in het culturele Vlaanderen had ooit wel eens aan "Dè Grootmeester zijn tafel" gezeten, ofwel in zijn Franse buitenverblijf, ofwel in zijn Gentse herenhuis... Met het recente overlijden van "cultschrijver" J.M. Berckmans gaat het ~gelukkig~ niet de zelfde kant uit. Zijn OCMW-appartementje werd iets minder druk gefrequenteerd als een moderne versie van het orakel van Delphi. ...& Wellicht wordt de Bourla-schouwburg ook NIET ter beschikking gesteld voor een laatste eerbetoon mèt speeches & 'n "va et vient" van BV's die hem nu plots zogezegd zullen "kennen"... Hij werd ook nooit als kandidaat voor de Nobelprijs naar voren geschoven in de literaire bladen van stand. Misschien terecht, misschien onterecht. Het zou hem worst geweest zijn. Denken we tenminste.

Dus trachten we een heel klein eerherstelletje op pootjes te zetten om hem toch een bescheiden plaatsje te bezorgen in dat fameuse Vlaamse pantheon waarin er toch al een bonte verzameling vreemde figuren werden opgenomen. Hij zal er niet al te erg opvallen. En als hij, tegen zijn aard in, wat discreter praat, kan hij misschien wel wat vrienden maken die hem een proper onderbroek bezorgen.

We vermoeden dat onze Ollandse lezers bij het zien van het hier verzamelde beeldmateriaal een lichte cultuurschok zullen ondergaan & eventueel de herziening van de culturele akkoorden tussen Vlaanderen & Nederland zullen overwegen. Toch vragen we hen & ook onze Vlaamse fans, een kleine inspanning te willen leveren. Lees dus een paar uittreksels. Oordeel nadien. Van sommige auteurs heeft men ooit gezegd dat ze "de volkse karakters zeer levendig weergeven"... tja…

Berckmans beschreef de donkere zelfkant van het "rijke" Vlaanderen & maakte er zelf deel van uit & je kunt dat niet met krullekes doen.

Kak stinkt & armoede sucks... daar is ook niks "romantisch" &/of "vrolijks" aan... & daarmee uit - PUNT

Berckmans is niet meer... wààr blijft de nieuwe Berckmans ?!...

...

Een bescheiden portret... een kleine hommage...

...

zondag 31 augustus 2008

In memoriam JMH Berckmans (1953-2008)

IM Jean-Marie Henri Berckmans (Leopoldsburg, 28 oktober 1953 - 31 augustus 2008)

Net zoals in de muziekwereld heb je bij de schrijvers types die er alles aan doen om street credibility en een air van rebelsheid te verwerven. Bij JMH Berckmans was er echter niets gespeeld, hij leefde echt in de marge van onze samenleving en schreef er zijn autobiografische en authentieke verhalen uit Barakstad en zijn stamkroeg De Raaf. Hoop was er al lang niet meer, enkel desillusies, die met het ouder enkel toenamen: “Ik ben nu een man van 50 en als ik in de spiegel kijk zie ik een man van bijna 75, het gaat weer niet goed, ik bol weer volle vitesse achteruit” schreef hij in een wanhopige brief aan zijn moeder. Easy listening waren de verhalenbundels van deze einzelgänger niet, het leven in de marge, armoede, zwaarmoedigheid en gevoelens van eenzaamheid waren de rode draad in zijn oeuvre. Rauwe hartenkreten die getuigden van zijn gevecht om de waanzin af te houden en de absurditeit van het bestaan aan te kunnen. Enkel muziek en sloten bier hielpen om de dagelijkse hellegang te doorstaan. Berckmans leek te berusten in zijn lot als een met krankzinnigheid flirtende eenzaat. In zijn typische eigengereide idioom, doorspekt met woorden als afkiksjoekhuus, mizerabiliteit of hollepijphorlepiep verwoordde hij zijn eigen verval en aftakeling. Het is verknipte poëzie uit de goot, associatief en repetitief. Vrolijk word je niet van het intense en terminale proza van Berckmans maar het biedt wel een stevig antiserum tegen het al te brave en zelfgnoegzame 'rond de kerktoren'-syndroom, waarin ook literair Vlaanderen zich zo graag behaaglijk en comfortabel wentelt. Ondertussen is de herfst al begonnen in Barakstad.

Neil Young: Sugar Mountain [acoustic] (zie video)

BRON : http://bibman.blogspot.com/2008/08/in-memoriam-jmh-berckmans-1953-2008.html

...

...

Neil Young - Sugar Mountain (acoustic)
duur : 5:45 minuten


...



Ook HUMO wist hem te smaken...

...

Boek | Humo 3454 | 19/11/2006

JMH Berckmans - 'Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel'

'Ik schrijf als een razende omdat het nog de enige manier is om overeind te blijven,' schreef JMH Berckmans in 'Het onderzoek begint', de bundel waarmee hij in 2002 definitief brak met zijn - we citeren voor het gemak even uit zijn eigen 'As op Jazzwoensdag' - 'doordraaierij en koeienvlaaierij en een syntaktische rijstebrij waar niemand nog een boodschap aan heeft.'

De chroniqueur van Barakstad is niet alleen overeind gebleven, met zijn nieuwe verhalenbundel 'Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel' (Manteau) zit hij zelfs opnieuw op koers.

Niet dat Berckmans' demonen zijn uitgedreven of dat er geen bad vibes door dit boek zouden gieren, wel integendeel: al van bij zijn debuut grossiert de schrijver in apocalyptische visioenen, en bovendien ligt zijn claustrofobische Biotoop Zero, een sobere studio in de schaduw van de woonst van Tom Lanoye, exact op de onheilsplek waar ooit de zevenjarige Cecilia Otte woonde. Cecilia - na de oorlog zou ze model staan voor Eva Blancken in Louis Paul Boons faction-gedicht 'De kleine eva uit de kromme bijlstraat' - verdween in de lente van 1937 en werd later vermoord teruggevonden.

'Je kunt geen twintig zijn' is een sublieme verzameling rafelige minisymfonieën, ijselijke oerschreeuwen en bijwijlen ondraaglijk ontroerende brieven, bijvoorbeeld aan actrice Kristien De Proost of aan literaire makker Kamiel Vanhole. Maar vooral de berichten aan zijn ouders gaan door merg en been: 'Ik neem me voor om ook vandaag maar weer eens te proberen er het beste van te maken, maar wat, en ik zou een paar uur stevig willen slapen en dan de dag maar weer alleen zien door te komen, strimpel door het licht, strompel door de duisternis, tot eindgeldige verveling en plots en schielijk overlijden erop volgen.'

In 'Het onderzoek begint' gaf Berckmans her en der blijk van een milde berusting met zijn infame lot - al werd het toen wél omstandig geschopt, bespuwd en verwenst. In 'Je kunt geen twintig zijn' klinkt in de titel al het besef door dat het nooit beter zal worden: shit happens - en dat mag u gerust letterlijk nemen: fecaliën zijn alomtegenwoordig in het oeuvre van JMH - and will keep on happening. De eeuwige terugkeer van het niets wurgt de hoop op beterschap: 'De dagen beginnen pas en ik doe het al in mijn broek voor de dagen die nog zullen volgen, waarvan er één gelukkig de laatste zal zijn en de daaropvolgende de allerlaatste.' Rest 'm te mijmeren over betere tijden, te hopen op een spoedige verlossing ('Zelfmoord is een goede optie') en tussendoor God en klein Pierke te aanroepen om zijn etterende wonden te zalven: 'En troost mij toch, gij troosteloze Tom Waits, en wals met mij, Mathilda, en patroonheiligen van verloren illusies, verlos mij van m'n laatste en m'n allerlaatste.' Een mindere schrijver zou zich met deze Grote Woorden ongetwijfeld vreselijk aanstellen, maar in deze bundel is elk woord niets minder dan doorleefd.

'In de stilte van de nacht wandel ik met het beest en in de hitte van de nacht slaap ik met het beest': dat het hem nog lang warm mag houden.

(kt)

BRON :
http://www.humo.be/cps/rde/xchg/humo/hs.xsl/Boeken_Index.html?review_id=3438

...

Een andere boekenrecensie in HUMO...

...

Boek | Humo 3237 | 22/09/2002

J.M.H. Berckmans - 'Het onderzoek begint'

Behalve als schoenenverkoper en medicijnman heeft J.M.H. Berckmans ook talent als doordouwer: 'Het onderzoek begint' (Nijgh & Van Ditmar) is alweer zijn tiende prozaboek in dertien jaar, de bloemlezing 'Berckmans' beste' en enkele afleveringen van zijn eenmanstijdschrift 'Berckmans' biotoop' niet meegerekend. Voor die volharding buig ik met respect het hoofd, want het schrijverspad van Berckmans ging niet bepaald over rozen: geen prijzen, geen herdrukken en dus allesbehalve gouden bergen. Hij bleef veroordeeld tot de goot, ondanks herhaaldelijke kritische bijval en publieke schouderklopjes van gezaghebbende vakbroeders als Tom Lanoye en Kees van Kooten.

Koot verklaarde in feilloos steno: 'Grote street poetry credibility, eerlijk, zuiver.' De straatwaarde van Berckmans valt inderdaad nauwelijks te overschatten. Zijn natuurlijke omgeving is de marge, waar OCMW-personeel, deurwaarders en psychiaters 'm behoeden voor erger. Schroot tussen het schroot, dobberend in een poel van verderf. Al bij al is 't een godswonder dat Berckmans zijn negenenveertigste verjaardag gehaald heeft, nota bene in het bezit van alle ledematen en organen.

Natuurlijk is zo'n leven aan de zelfkant een woekering van vele verhalen, anekdotes en geruchten. Zelf heeft de schrijver in zijn werk uitvoerig verslag uitgebracht van zijn handelingen in Barakstad (Antwerpen) en meer bepaald in de Grauwzone (het stukje Zuid dat Berckmans bestrijkt). Genadeloos leidt hij de lezer rond in zijn leven, gebiedt 'm niet te veel op de rommel te letten, en fluistert 'm toe dat zijn biotoop boek na boek verengt en stilaan hoogst claustrofobische dimensies aangenomen heeft. De dorpsgek gelijk, heeft Berckmans allang niet meer het alleenrecht op fratsen uit zijn dolle bestaan. Geregeld rolt een beklemmende mare door literair Antwerpen: nu eens heeft Jean-Marie zijn jaarlijkse schrijfsubsidies op een week tijd door zijn neus gejaagd, dan weer is hij 's nachts aangekleed in een volle badkuip beland en is hij de dag nadien met een haardroger zijn broek te lijf gegaan teneinde gekleed op een lezing te kunnen verschijnen. Fun, fun, fun.

Maar de ene Jean-Marie is de andere niet. De precieze peripetieën van het wonderlijke bestaan van J.M.H. Berckmans doen er gelukkig niet toe. 't Gaat om het bewonderenswaardige metier waarmee hij zijn ervaringen eerst uitzuivert en vervolgens grotesk opblaast, tot het verbijsterende beeld van een kapotte ziel in een kapotte tijd ontstaat.

Verhaal na verhaal verkent Berckmans de apocalyps, boek na boek probeert hij een passende soundtrack bij het einde der tijden te schrijven. Zijn debuut uit '77, 'Brief aan een meisje in Hoboken', kotste punkgewijs woede en walging uit. Zijn comeback in '89, 'Vergeet niet wat de zevenslaper zei', bood loepzuivere Joy Division. In 'Het zomert in Barakstad', misschien wel zijn beste boek, benaderden de voortwoekerende new-wave en noise bijwijlen de grootstadspoëzie van Einstürzende Neubauten. Na dat hoogtepunt koos Berckmans een andere strategie: hij liet steeds meer het verhaal los en zocht zijn heil in freejazz-achtige experimenten met stromende rijmen en bezwerende mantra's.

De jazzy Berckmans raakte mij een beetje kwijt, ik bleef doof voor zijn ritmische gefrazel. Met 'Het onderzoek begint', het kroontje op vijfentwintig jaar schrijverschap, ben ik weer mee. Het motto, de (lichtjes aangepaste) aanhef van 'All that jazz' van Echo & the Bunnymen, slaat perfect de brug tussen de new-wave van Berckmans' eerste periode en de freejazz van Berckmans' tweede periode. Ook het proza in 'Het onderzoek begint' laveert op het scherp van de snee tussen rijmende improvisaties en meedogenloze observaties.

Het ritme zit perfect in de paranoïde tirade 'Hun weten van geen kloten'. Berckmans is gevat en geestig in het dagboek 'Lente in Alaska' ('Zondag Luik-Bastenaken-Luik. Vandaag Kanapee-Stoel-Kanapee.') en in twaalf geweldige brieven ('Soms ben ik het zo beu als koude pap. Maar ik kan ook moeilijk zelfmoord plegen, dat heb ik al eens geprobeerd en de gevolgen waren goed fout.'). Tussendoor introduceert Berckmans een nieuw genre, de bagatel, een soort snelle kijkoperatie in een gekwetste ziel: 'Soms sterf ik en soms sta ik uit de doden weer op, al navenant, al naargelang mijn klak op mijn kop staat en de richting van de wind.' In 'Het onderzoek begint' is een Lazarus aan het woord.

(bv)

BRON : http://www.humo.be/cps/rde/xchg/humo/hs.xsl/Film_Index.html?review_id=2469

...

Verschenen op Humo's Wild Site na z'n overlijden...

...

Humo-Files | Humo 3548 | 02/09/2008

J.M.H. Berckmans overleden


De Antwerpse schrijver J.M.H. Berckmans is op zondag 31 augustus overleden. De excentriekeling, bekend van onder andere 'Het zomert in Barakstad' en zijn laatste boek 'je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel', werd 54. Wij doken in ons archief en rakelden een aantal van zijn meest memorabele uitspraken op. Een bloemlezing!

# 'Sluimeren is voor mij het grootste lichamelijke genot. Men noemt het ook wel eens soezen en zelfs soezelen. [...] Er doen zich dan vreemde toestanden voor, die toch nog geen echte dromen zijn. Ik geniet daar ontzettend van. Met de slaappillen die ik vroeger nam, kon ik niet sluimeren: ik donderde gewoon van het ene op het andere moment in een diepe slaap.' (Humo 3024, 18 augustus 1998)

# 'Als je een moeilijk vak hebt, zoek je naar de verlichting en de opluchting die drank kan bieden. Het is beslist geen toeval dat veel kunstenaars zuipen, ik ken nog meer schrijvers die het doen.' (Humo 3024, 18 augustus 1998)

# 'In het tweede studiejaar in het Koninklijk Atheneum van Leopoldsburg zei meester Jacobs tegen mij: Berckmans, gij gaat later een grote schrijver worden. Hij heeft ongelijk gehad, maar goed, wie was ik en wie was meester Jacobs, elke avond na school stond hij met meester Flaba en meester Van Dijck aan de bushalte bij het Atheneum te wachten op de bus naar Halen. Eerst stierf Flaba, vervolgens stierf Van Dijck, in de gezondheidstoestand of de leeftijd van Meester Jacobs heb ik op dit ogenblik ook geen goed oog meer.' (Humo 3132, 12 september 2000)

# 'ik ben zo langzamerhand gaan vermoeden dat mijn meesterwerken, op hier en daar een een enkele bibliofiele uitzondering na, zo eentje die alles leest, alleen gelezen wordt door mensen die mij kennen van naam of faam of reputatie, vrienden en kennissen, mijn zusters en ons ma en onze pa, recensenten en critici, hier en daar wat bibliotheekpersoneel dat de covers zo leuk vindt maar de boeken toch maar halverwege dichtklapt wegens deprimerend, droevig, uitzichtloos.' (Humo 2828, 17 november 1994)

# 'De modale burger interesseert me niet. Ik voel alleen affiniteit met gekken, moordenaars en stumperds.' (Humo 2636, 14 maart 1991)

# 'Het is een familietrekje: bij ons komen verschillende zelfmoorden en vormen van krankzinnigheid voor. Mijn broer is ook vijf jaar lang manisch-depressief geweest.' (Humo 2636, 14 maart 1991)

# 'Mijn volgende boek is helemaal klaar, maar pas op: het is goed mogelijk dat ik het straks in de stoof steek. Onzekerheid hè. Ik word 's ochtends wakker en bàf: ik begin te twijfelen.' (Humo 2636, 14 maart 1991)

# 'Wat zou ik armeluizen niet verstaan. Ik ben er godverdomme zelf één!' (Humo 2983, 4 november 1997)

# 'Literatuur interesseert me ab-so-luut niet. Integendeel: ik heb een hekel aan literatuur. Ik lees geen boeken, ik lees zelfs geen gazet, terwijl we er thuis toch een hebben. Een slechte, hoor.' (Humo 2983, 4 november 1997)

# 'Ík ben de beste, en níet Monika Van Paemel. Heb je dat interview met haar in Humo gelezen? Djiezes kraaist, wat een wijf! Dikke nek, jong. Barones! Ik zou er zelfs niet eens mee willen praten. Ik zou haar wel eens willen neuken. stel je voor. Daar moet je een fotoreportage maken!' (langgerekte lachbui)

# (kt) in zijn bespreking van Berckmans laatste boek 'Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel': 'Je kunt geen twintig zijn is een sublieme verzameling rafelige minisymfonieën, ijselijke oerschreeuwen en bijwijlen ondraaglijk ontroerende brieven, bijvoorbeeld aan actrice Kristien De Proost of aan literaire makker Kamiel Vanhole. Maar vooral de berichten aan zijn ouders gaan door merg en been.' (Humo 3454, 14 november 2006)

BRON : http://www.humo.be/cps/rde/xchg/humo/hs.xsl/DezeWeek_Humofiles_Humo3548-J-M-H-Berckmans-overleden.html?pageid=12078

...

Een bijdrage van Chris Van Camp...

Chris Van Camp debuteerde in 2003 als columniste in De Morgen en werd meteen een paard van Troje in de cultuurkolommen. Ook in Ramblas serveert ze geen geheimschrift voor de kliek. Haar pen sloopte heel wat heilige huisjes in haar veldtocht tegen hypocrisie. Nooit vrijblijvend, zelden zonder gevolgen.

...

01.09.2008

Rouw in Barakstad

Als mijn gedachten niet elders waren, dan dacht ik bij het koffiezetten vaak aan Jean-Marie Berckmans. We hadden hetzelfde koffiezetapparaat. Eentje met een thermoskan zonder warmhoudplaatje, zodat je niet met een glazen kan zit die barst wanneer je weer eens vergeet tijdig op het uitknopje te drukken. Dan kan je hele flat niet onder een stroom koffiegruis komen te zitten. Niet dat ik daar ooit last van had, Berckmans wel. Vandaar dat ik hem dat thermosmodel bezorgde. Lang verhaal. Sinds gisteren denk ik altijd aan JHM als ik naar het toestel kijk. Ik heb al liters koffie verzet, zwart. Ik ken niemand die al zo vaak doodverklaard werd.

Op gezette tijden gonsde het in de coulissen van letterland ‘dat het er mee gedaan was, nu echt’. Maar toch zag je hem zijn uitgeleefde karkasje weer verder zeulen en een grote mond opzetten. Plots had hij toch weer een boek uit dankzij zijn heldhaftig uitgever Harold Polis en werd hij weer nuchter in het openbaar gesignaleerd. De schrijver was door die te vaak aangekondigde dood quasi onsterfelijk geworden.Quasi, want gisteren was het echt zover. Buiten scheen de zon en 200.000 mensen waren afgezakt naar zijn stad voor de Cultuurmarkt. Collega’s zaten in praatbarakken en promostandjes hun carrière nieuw leven in te blazen, terwijl Jean-Marie dood ging. Nu daar was hij al een tijdje mee bezig, toen ik hem ergens in 2004 voor het eerst ontmoette was zijn openingszin “ik heb niet lang meer te leven, ik ga dood”. Ik herinner me hoe onbeholpen ik daar stond in zijn ocmw-flat, op literaire missie, tussen zakken vol bierblikjes, overvolle asbakken, slijk en sloten koffiedik op de vloer. De toen nog levende schrijver lag mager en verfomfaaid op een bijpassende zetel. Op de muur stond in grote druipletters “Broekschijters” geschreven. Ik nam het nogal persoonlijk, totaal geïntimideerd door zijn lef om zo op de zelfkant te balanceren. Hij hoestte vanuit het rotste van zijn longen en begon bij wijze van remedie aan zijn tweede pakje Marlboro die dag. Het radionieuws stond oerend luid, Jean-Marie spoelde de onveranderlijk slechte tijdingen door met een soort pek uit een koffiemok en veel pils. In limbo verliezen berichten over formateurs en andere rampen hun betekenis. Hij was toen nog maar vijftig, verteerd door zijn eigen duivels. Het zinnetje “Ik moet naar de kliniek” doorspekte de conversatie. Het verwijsbriefje van zijn dokter lag samen met wat pennen in zijn vette petje. Objecten die we graag zien, zij het achter glas in literaire musea. Ik ruimde toen wat op samen met Andy Fierens, de man van Antwerpen Boekenstad,. Hij was daar om de Berckmans’ hommage te bespreken. Ik haalde een nieuwe koffiezet. Maar JM was niet te redden, dat wist het leger redders rond hem. Ze deden alles om hem op de sporen en schrijvend te houden. Een van zijn engelbewaarders was Kamiel Vanhole. Lieve man. Hij stierf eerder dit jaar. Ik maak mezelf graag wijs dat hij wegens ‘hey hier is het beter’ zijn vriend uit Barakstad bevrijdde. JMH Berckmans dood in hetzelfde jaar dan Claus. Nauwelijks 54. Ik vernam het nieuws van Vitalski, een Circus Bulderdrang kompaan van Berckmans, ze hadden nog niet zo lang geleden een reunie gehad. “Was hij alleen?” bleek het eerste dat in me opkwam. “Ja”. Alleen in die sociale woning. Reportagemaker Dimitri Van Zeebroeck vond hem. Het is gewoon verwonderlijk dat het niet eerder gebeurde, hi j draait al zo’n twee jaar met engelengeduld een documentaire over de cultschrijver.Ik vraag me af hij of de apotheose van de man zijn bestaan gefilmd heeft. Gisteravond was er een spontane wake in Hof ter Beke niet ver van zijn woonst. Ik twijfelde. Ok, hij heeft er niks meer aan, mijn kind moest de volgende ochtend naar school… en ja lafhartig als ik ben, zit ik met die vrees voor marginaliteit. Alsof het een alles opslokkend monster is waarin je meegesleurd kan worden. Ik denk ook dat die dreiging een rem was op zijn succes bij een groter publiek. Wij hebben angst voor grillig genie.Ik pakte thuis wat ik in de boekenkast van hem had. Eentje, “As op Jazzwoensdag”, met opdracht “met liefde en spoed”. Die haast is niet langer nodig, het einde is voorbij. Er rest nu alleen nog de cocon van zijn gekoesterde ellende. Nu kan zelfs de grootste broekschijter zonder schrik zijn boeken kopen.

BRON : http://camp.klara.be/rouw-in-barakstad/

...



Einde deel (1) ...wordt vervolgd...!!

05-09-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.J.M.H. Berckmans (1953-2008) - Een hommage (2)

Begin deel (2) ...Het vervolg...!!



© Kris Verdonck



...

J.M.H. Berckmans
Uit : "ogen die huilen van misprijzen"

[p. 8]

Zo komt het dat ze weer allemaal samen voor de zoveelste keer aan de kersttafel zitten in de living van de benedenverdieping van het huis aan het nummer 21 in de Valaarstraat in Wilrijk. Bij Greta en Jean. Zoals elk jaar op kerstavond. Elk jaar op kerstavond nodigen Greta en Jean de hele familie uit.
   De vader en de moeder, Gust en Marie-Louise.
   De gaskamerman en de gaskamervrouw. De gaskamerman z'n haar hangt in lange vuile vieze klitten tot in z'n nek te hangen en de gulp van zijn jeans staat wagewijd open. Hij heeft niet eens de moeite genomen om in bad te gaan. De gaskamervrouw heeft haar nieuwe bloemenjurk aangetrokken. Ze denkt: Als de gaskamerman nu maar niet begint te zuipen.
   En Inge. Voor de eerste keer zonder Peter. Peter heeft ze dit jaar eindelijk aan de deur gezet. 't Is te zeggen: Inge is alleen gaan wonen. Op een klein appartement in de Coebergerstraat. Niks bijzonders maar goed genoeg. Klein maar proper. In maart komt de zaak nog één keer voor en dan is ze uit de echt gescheiden, zoals haar advokaat dat noemt. Definitief van die zak verlost. Tom en Bartje heeft ze meegenomen. En de auto ook, de Carina II. Die heeft ze nodig om naar haar werk te rijden. Ze is pas van werk veranderd. Ze werkt nu bij de Russen op het Falconplein en ze verdient er tienduizend frank meer dan bij De Rijck. Tien zakken, zegt ze.
   En Guido en Cathy zijn er dit jaar ook bij. Guido voor de eerste keer. Niet dat Cathy aan die Guido een zaak gedaan heeft. Dat vindt iedereen, behalve Cathy. Geen schop onder z'n kont is die Guido waard. Dat vindt alleman, behalve Guido. Die vindt zichzelf een hele Piet. Piet Snot, denkt de gaskamerman. In Den Blokker op het Rooseveltplein staat die Guido achter de tapkast. Dat drugkot. Z'n zevenentwintigste baantje of daaromtrent. In een jaar. En als hij niet



[p. 9]

uitkijkt en voortmaakt sodemieteren ze 'r 'em daar ook binnen de kortste keren weer uit.
   En de kinderen zijn er natuurlijk ook weer bij, die zitten aan de keukentafel die Jean bij de uitgetrokken eetkamertafel geschoven heeft: Isabelle en Stefan en Frédéric en Tom en Bartje, het kleine grut.
   En tenslotte de honden, Carmen en José van Greta en Jean, de bobtail en de Mechelaar, en de kleine Prins, die de moeder van thuis heeft meegebracht omdat ze hem niet alleen wil laten op Kerstavond en die op de schoot van de moeder zit en haar gezicht schoonlikt.
   Ze zijn er allemaal. Allemaal in die living van vijf bij zes waarin verder nog een wandkast, een tweede wandkast, een hele salon, een theetafeltje en een uit z'n voegen gebarsten kerstboom vol glimmende bollen en flikkerende lampionnetjes. Want zonder kerstboom geen Kerstmis.

Jean heeft gekookt. Hij is tenslotte kok. Kok in het Cederhof in de Cederlaan. Bij François Simons, die oude zwemmer uit de jaren zestig, die heeft nog een hoop Belgische rekords op z'n naam gehad, dat was een grote meneer in de jaren zestig, en die heeft nu een taveerne in de Cederlaan en daar is Jean kok. Veel werk maar dik betaald. Zestigduizend netto. Zestig zakken, denkt Jean. Veertig witte en twintig zwarte.
   Jean is in de keuken bezig en alle anderen zitten aan de tafel in de living te wachten op het voorgerecht.
   Wat zou de pot zoal schaffen, zegt de vader, en snuift briesend een kwak snot z'n neusgaten weer in.
   Dat zult ge wel zien als 't op tafel komt, zegt de moeder, en bekijkt de vader uit ogen die huilen van misprijzen.
   't Was maar een vraag, zegt de vader.
   Ge zoudt beter uw bakkes houden gij, zegt de moeder.
   De vader slikt een bal bitter door z'n keel
     Rotwijf, denkt de gaskamerman.



[p. 10]

Hoe is 't in godsnaam mogelijk, denkt de gaskamervrouw.
   't Is nog niet begonnen of 't zit er al tegen, denkt Cathy.
   Ze begint weer, denkt Guido, met haar kommentaar.
   't Is zalmpastei, zegt Greta.
   De gaskamerman denkt: Dat zal een noot gekost hebben. Maar 't zal er wel af kunnen. Zestig zakken netto. Ik wou dat ik ze had. Maar hij heeft ze niet. Hij heeft maar vijfentwintig zakken. Van de dop. Want de gaskamerman dopt nu alweer zes maanden. Sinds hij er in de Veritas uitgevlogen is, die boekenwinkel in de Huidevettersstraat. Dat was niks voor de gaskamerman, in een donker muf kantoortje, als 't al niet in 't magazijn was. En sindsdien dopt de gaskamerman weer. Niet dat hij het zich beklaagt, van vijfentwintig zakken komt hij rond en hij zit toch liever thuis in een of ander boekje te lezen of naar de radio te luisteren. Radio Tien Gold. Vierentwintig uur per dag de goudste ouwe.
   Jean komt uit de keuken de living in met de schotel zalmpastei, versierd met halve hardgekookte eieren en een groentenslaatje.
   Amai, zegt de vader.
   Sjieke dingen, zegt Inge. Ze denkt: Het zal er wel af kunnen. Zestig zakken netto. Ik wou dat ik ze had. Maar ze heeft ze niet. Ze heeft er maar zesendertig. Maar daar komt ze ruim van rond, ze heeft het niet breed maar ze komt er van rond. Alleen die onthaalmoeder, die slaat zwaar door, acht zakken in de maand kost dat vervelende rotjoch van een Bartje. Toen ze nog bij De Rijck werkte en maar zesentwintig zakken had moest ze krabben. En veel harder werken. De Russen kijken zo nauw niet. Daar is het meer koffieklets dan eigenlijk werken.
   Smakelijk iedereen, zegt Greta
   Smakelijk, zegt iedereen, behalve de moeder. De moeder zegt niets en kijkt de tafel rond uit ogen die huilen van misprijzen. Ze prikt een stuk zalmpastei aan haar vork en voert het aan de hond. Die likkebaardt en kwispelstaart en likt de



[p. 11]

moeder de neusgaten schoon.
   Iedereen eet. Behalve de vader. De vader vreet en zwelgt. Zwijn, denkt de moeder en kijkt de vader aan uit ogen die huilen van misprijzen.
   Na de zalmpastei is er provençaalse soep en na de provençaalse soep worden de kadootjes uitgereikt en uitgepakt.
   De vader heeft van Jean een CD van de Prehistorie gekregen. Godverdomme, zegt de vader, Apache van de Shadows. En Kili-Watch van de Cousins. Hij begint luid te zingen: Kili Kili Kili Watch Watch Watch Watch, Kayum Kenkayala, Ali Adjali, Adjali, Pollywatch.
   Het is zover, denkt de gaskamerman.
   Zwijn, denkt de moeder weer.
   Ze heeft van Inge een foto-album gekregen. Om haar foto's van Düsseldorf en Essen en Amsterdam en Hasselt in te plakken. De foto's van haar uitstappen met Lisette. Lisette is haar vriendin. De moeder wou in Maart zelfs met Lisette naar Amerika, om Jan te gaan bezoeken, haar teerst beminde, en toen de vader dat te weten kwam heeft hij de moeder bont en blauw geslagen. Tenslotte draaide het er op uit dat ze samen naar Amerika gegaan zijn. En vorige week zijn ze samen naar Londen gegaan. De vader was weer drie dagen opgehouden met roken en werd daar weer zo zenuwachtig van dat de moeder hem weer drie dagen lang nog erger dan anders verwenst heeft.
   Cathy heeft van Guido een haarkrulset gekregen en Guido van Cathy een LP met glitter-rock. Zot is Guido van glitter-rock. Dagen kan hij daar naar luisteren. Naar Mud en de Sweet en Slade en de Rubettes. In z'n zetel zitten en naar glitter-rock luisteren, dat is goed voor Guido. Beter dan werken. Werken is niet goed voor Guido. Van werken wordt Guido zo slap.
   Slapjanus, denkt de gaskamerman.
   Als de gaskamerman nu maar niet begint te zuipen, denkt de gaskamervrouw.



[p. 12]

Ze heeft van Greta een pan gekregen, een inoxydabele pan met een pyrex deksel. Zo'n deksel dat in honderdduizend stukjes valt. En Greta heeft van de gaskamervrouw een theeservies gekregen. Een theepot met zes bordjes en zes kopjes, drie witte en drie zwarte. Klein maar fijn, en van Blokker.
   Jean heeft van de gaskamerman een gereedschapskist gekregen. Voor z'n boren en z'n vijlen en z'n hamers en z'n spijkers.
   Twaalfhonderd frank, schat Jean. Twaalfhonderd ballen, denkt de gaskamerman.
   En de gaskamerman heeft van z'n vader een fles J &B gekregen. Justerini en Brooks. 47 graden. Van de ferry. Als die straks maar niet begint te zuipen.
   En de kinderen hebben knuffeldieren en G.I.-Joe's en kleurpotloden en My little Pony's en plaatjes van Clouseau gekregen en alle honden een vette, vette kluif, en iedereen is dik tevreden. Behalve de moeder. Die kijkt de kamer rond uit



[p. 13]

ogen die nu janken van misprijzen.
   Schoon, zegt de vader, Londen. Heel schoon, maar niet om elk jaar naartoe te gaan.
   Och godverdomme, zegt de moeder, wat weet gij daarvan. Haar gezicht loopt rood aan en nu staan er tranen van afschuw in haar ogen. De vader slikt een verse brok bitter door en verslikt zich en barst uit in een bulderende hoestbui waarbij de fluimen en het snot in het rond vliegen.
   Het moest er van komen, denkt Greta.
   Het is weer zover, denkt Cathy.
   Sukkelaar, denkt Guido.
   Teringwijf, denkt de gaskamerman.
   De televisie staat loeihard aan, de bobtail en de Mechelaar hebben de theetafel omver gerend en Frédéric heeft in z'n pamper gescheten dat het stinkt tot bij de buren.
   Na de kadootjes zijn er lamsribbetjes met witlof, spruiten en worteltjes.
   Allemaal met Côtes du Rhone.
   Dat zal een noot gekost hebben, denkt de gaskamerman weer.
   Vijfduizend ballen, denkt Guido. Hij wou dat hij ze had maar hij heeft ze niet.
   En dan is er koffie.
   We zullen de whisky maar openmaken, zegt de gaskamerman.
   Als die maar niet begint te zuipen, denkt de gaskamervrouw.
   Zet die televisie eens af en de radio op, zegt de vader, dat is toch veel stemmiger, het is toch niet voor niks kerstavond.
   Orgelmuziek. White Christmas. Jingle Bells. Susa Nina.
   Isabelle, zegt de gaskamerman, zoek eens een andere zender.
   Popmuziek uit de oude doos.



[p. 14]

Godverdomme, zegt de vader, Callow-la-Vita, en begint luid mee te zingen. Doorheen het hersenmerg bijt de walging zich een weg naar de ogen van de moeder.
   De gaskamerman zet het op een zuipen.
Als die de boel straks maar niet afbreekt, denkt de gaskamervrouw.
   Als die twee maar geen ruzie krijgen zoals elk jaar, denkt Greta.
   Wie nog koffie, zegt Jean.
   Het is half twee.
   De gaskamerman en z'n vader zijn strontzat en raaskallen om ter hardst tegen elkaar op.
   Als die morgen maar niet kotsmisselijk is, denkt de gas-kamervrouw.
   Jean en Greta zitten naar de radio te luisteren en Inge zit met Guido en Cathy te praten over hoe prettig werken het is voor de Russen van het Falconplein.
   De bobtail en de Mechelaar slapen. De kleine Prins likt de moeder de hals schoon.
   De moeder kijkt de kamer rond uit ogen die nu brullen van misprijzen.

Uit de binnenkort te verschijnen bundel Het zomert in Barakstad (uitg. Dedalus/Nijgh & Van Ditmar)

BRON :
http://www.digitalebibliotheek.be/tekst/_bra004199301_01/_bra004199301_01_0002.htm

...

We verwijzen hier echter ook graag naar ander werk van J.M. Berckmans dat terug te vinden is op de site van de BNTL - Bibliografie van de Nederlandse Taal- en Literatuurwetenschap -...

# J.M.H. Berckmans "Uit ogen die huilen van misprijzen" In: De Brakke Hond. Jaargang 10 (1993)

# J.M.H. Berckmans "Sasja en Nando" In: De Brakke Hond. Jaargang 11 (1994)

# J.M.H. Berckmans "Mismaakte kronologie van het afgelopen gebeurenkrono/14/9/93" In: De Brakke Hond. Jaargang 11 (1994)

# J.M.H. Berckmans "De oude mensen en hun zoon" In: De Brakke Hond. Jaargang 12 (1995)

# J.M.H. Berckmans "De wortel in de brievenbus" In: De Brakke Hond. Jaargang 10 (1993)

# J.M.H. Berckmans "Requiem voor een gaskamerman" In: De Brakke Hond. Jaargang 9 (1992)

# J.M.H. Berckmans "Binnendoor naar Beverlo" In: De Brakke Hond. Jaargang 7 (1990)

# J.M.H. Berckmans "Praten nu" In: De Brakke Hond. Jaargang 8 (1991)

# J.M.H. Berckmans "Aantekening over De Mesmaecker Jean-Luc" In: De Brakke Hond. Jaargang 9 (1992)

# J.M.H. Berckmans "Dromen van Francavilla aan de Po" In: De Brakke Hond. Jaargang 7 (1990)



...Maar even goed naar andere geschriften die naar J.M.H. Berckmans z'n werk verwijzen...

...

Een portret door een documentarist...

...

FOCUS KNACK

Dimitri van Zeebroeck over Jean-Marie Berckmans

'Nog liever sterf ik in mijn zetel dan op de afdeling palliatieve zorgen'. Zo tekende Knack -journalist Stijn Tormans twee jaar geleden de woorden op van Jean-Marie Berckmans. De literaire outlaw, de meest miskende auteur van Vlaanderen, half gek maar helemaal geniaal, voegde de daad bij het woord. Zaterdag werd hij - veel te vroeg - in zijn sofa in een Antwerpse OCMW-kamer teruggevonden.

Dimitri van Zeebroeck tekende eerder dit jaar een verbluffend knap en integer, maar tegelijk hard confronterend portret van 'JBM' voor zijn programma Weerwolven . Canvas zendt die magistrale aflevering - ongetwijfeld het meest indringende stukje televisie uit het voorbije jaar - naar aanleiding van Berckmans' dood nu donderdag om 23.15 uur opnieuw uit.

Dimitri van Zeebroeck : 'Het was een bijzonder intense, maar excentrieke ervaring. Ik heb zeven maanden aan die aflevering gewerkt. Dat vergde dus heel wat van mijzelf. Jean-Marie was bovendien een onnavolgbaar figuur. Hij had geen reserves. Als hij iets wou gedaan krijgen, dan ging hij er ook vollen bak voor. Ik werk al twaalf jaar als fotograaf en documentairemaker, heb al honderden mensen voor mijn lens gehad. Maar Jean-Marie was veruit de meest indrukwekkende figuur van hen allemaal.' 'Hij was ook zeer authentiek. Hij bleef schrijven, ondanks alle miserie die hij voortdurend op zijn hoofd kreeg. Zelfs in het ziekenhuis vroeg hij de verpleegster om een blaadje papier en een pen. Of desnoods schreef hij op bierviltjes. Zo sterk was hij ermee bezig.'
'Ik heb met mijn documentaire gepoogd om Jean-Marie in alle waardigheid neer te zetten. Niet als een alcoholicus, niet als een zot. Nee, ik wou hem tonen als een integere mens, iets wat voordien zelden of nooit was gebeurd.'



© Dimitri van Zeebroeck



Jullie zijn sindsdien vrienden gebleven.

Van Zeebroeck : 'Ik was zo geïmponeerd door zijn figuur, ik stond zo verbijsterd van wat hij te vertellen had, dat er inderdaad een hechte vriendschap tussen ons is gebloeid. Jean-Marie was een uitzonderlijk erudiet man, had bijzonder veel gelezen en onthield ook alles. Sinds het maken van die documentaire, ben ik hem elke week meerdere keren gaan opzoeken. Ik moest dan vaak door het raam klimmen - Jean-Marie was zo iemand die altijd zijn sleutel kwijt raakte.' (lacht) 'We praatten toen meestal over doodgewone dingen. Over de prijs van perziken of patatten, bijvoorbeeld. Maar het viel zelfs bij zulke ordinaire conversaties op dat hij associaties legde tussen zaken die op het eerste gezicht niet met elkaar verbonden waren. Die associaties die hij in zijn hoofd maakte waren vaak uitdrukkingen van zijn genialiteit.'

Denkt u dat hij uit het diepe dal had kunnen klimmen als hij een goedverdienende auteur was geweest?

'Dat is een moeilijke vraag. Jean-Marie is ooit een succesvol schoenenverkoper geweest, verdiende bakken geld. Maar van de ene dag op de andere was dat allemaal verleden tijd. En ik denk dat hij sinds toen zelf heeft gekozen voor het leven dat hij daarna heeft geleden. Er waren heel wat mensen die hem wilden helpen, maar hij weigerde pertinent hun hulp. Hij kon ook niet met geld omgaan. Gaf hem tien euro, en een uur later was het opgedronken of -gerookt.' 'Jean-Marie zat vastgeroest in de marginaliteit, maar het was echt niet zo dat hij die ook koesterde. Zijn levensverhaal liet zich lezen als één langgerekte zelfmoord.' 'Het is echt een schande dat iemand die zo'n eigen taalidioom had ontwikkeld, zo'n eigen literair universum had geschapen, nooit echt grote prijzen heeft gewonnen.'

En nu? Jean-Marie is dood.

'Ik heb een grote vriend verloren, iemand die ik doodgraag zag. Toen ik hem vrijdag bezocht, leek hij helemaal niet goed te zijn. Maar typisch Jean-Marie dat hij er geen dokter wilde bijhalen. 't Zou wel overgaan.' 'Ik denk dat hij nu wel gelukkig is. Hij is een elegante dood gestorven, rustig in zijn zetel. Veel pijn heeft hij waaarschijnlijk niet geleden. Hopelijk is het daar lente in Alaska. Zoals hij dat eens zo mooi heeft neergeschreven.'

door Karel Deknudt - 1 september 2008

BRON :
http://www.knack.be/focus/poplounge/boeken/29-79-4270/dimitri-van-zeebroeck-over-jean-marie-berckmans.html

...

...

Ook de morgen besteedde aandacht aan z'n overlijden...

...

Cultuur+

Jean-Marie Berckmans (1953-2008):
Chroniqueur van de zelfkant overleden

De Vlaamse schrijver Jean-Marie (J.M.H.) Berckmans is gisteren op 54-jarige leeftijd in Antwerpen dood aangetroffen in zijn appartement. Als onverbiddelijke chroniqueur van de zelfkant én de goorste ellende bereikte hij een cultstatus.

De Antwerpse zelfkantschrijver met de brillenglazen als bokalen stond de angst op het gezicht geschreven, alsof hij een levende incarnatie was van De schreeuw van Munch. Berckmans zag eruit als een uitgeteerde vogel met een schrikbaard, vaak bulderend en fulminerend tegen wie hem te nabij kwam in zijn Grauwzone in Barakstad, zoals hij zijn buurt in Antwerpen omschreef. Onder die kwaadheid school evenwel een sensibele ziel.

En precies uit die combinatie distilleerde de Vlaamse nazaat van Bukowski zijn verhalen over de afgrond en de teloorgang, genadeloos eerlijk en vol bittere humor en paranoia.

Berckmans oeuvre, dat toch zowat vijftien boeken omvat, waaronder gekoesterde titels als Café De Raaf nog steeds gesloten (1990) en Rock & roll met Frieda Vindevogel (1991), liet geen tussenweg toe: ofwel viel je ervoor als een blok ofwel werd je genadeloos afgestoten door de gore alcoholische treurnis. "Het enige waarmee ik mij in leven houd, is het schrijven", poneerde Berckmans meermaals. Dat deed hij in ieder geval tot het bittere eind. Dat einde kwam, gezien zijn reputatie van levende dode en zijn erbarmelijke gezondheidstoestand, voor sommigen niet onverwacht.

Hoewel. Uitgever Rudy Vanschoonbeek kende Berckmans al lang. Door de oprichting van de nieuwe uitgeverij Vrijdag waren er gesprekken geweest over de publicatie van Berckmans' jongste verhalenbundel. "De voorbije twee weken hadden we elkaar daarover enkele keren ontmoet", zegt Vanschoonbeek. "Dit weekend heb ik de kopij helemaal gelezen. Ik was enthousiast en wilde hem morgen (vandaag, ER) bellen om verdere afspraken te maken over de publicatie. Zijn dood komt onverwacht.

Tijdens onze laatste ontmoetingen zag hij er, voor zijn doen, redelijk goed uit. Hij was alert en haalde herinneringen aan vroeger op. Niets wees erop dat zijn dood nabij was."

Blijkbaar leed Berckmans aan een longaandoening waarvoor hij gehospitaliseerd had moeten worden. Maar hij bleef thuis en is vermoedelijk in de nacht van zaterdag op zondag overleden. Familieleden troffen hem op zijn sofa aan.

Jean-Marie Berckmans kwam op 28 oktober 1953 ter wereld in Leopoldsburg, in een eenvoudig arbeidersgezin. Hij studeerde een jaar Germaanse filologie in Antwerpen en vestigde er een bescheiden reputatie als punkdichter. Tussen zijn negentiende en drieëntwintigste raakte hij echter in de greep van psychoses en depressies en verbleef hij in talloze psychiatrische inrichtingen. Na een mislukte zelfmoordpoging en een periode als succesvolle schoenenverkoper in Italië, raakte hij bij zijn terugkeer in België aan lager wal. Hij wentelde zich ten slotte in zijn bestaan van schrijver-kluizenaar, lange tijd inwonend bij zijn moeder en zijn vader en zijn hond Charlowie, en was vaste klant van het OCMW én Café De Raaf.

In 1977 publiceerde hij Geschiedenis van de revolutie en Tranen voor Coltrane. Met Vergeet niet wat de zevenslaper zei in 1989 stak hij de neus weer aan het venster, en lange tijd volgde bijna jaar na jaar een nieuwe verhalenbundel, met onnavolgbare titels als Bericht uit Klein Konstantinopel (1996), Ontbijt in het vilbeluik (1997) en Slecht nieuws voor Doctor Paf de Pierennaaier, Pandemonium in de Grauwzone (1997). In de jaren negentig maakte Berckmans naam als performer met Circus Bulderdrang en zijn kompaan Vitalski. "Altijd met het mes op de pols, altijd wild om zich heen slaand, spuwend op alles wat bewoog", schreef Stijn Tormans daarover in Knack bij een Berckmansportret.

Met zijn laatste boek Je kunt geen twintig zijn op Suikerheuvel (2006) haalde hij de longlist van De Gouden Uil. Begin dit jaar was Berckmans ook nog te zien in het Canvasprogramma Weerwolven, waarin talloze nachtraven hun opwachting maakten.(Dirk Leyman en Eric Rinckhout)

01/09/08 00u59

BRON :
http://www.demorgen.be/dm/nl/1006/Kunst-Literatuur/article/detail/400881/2008/09/01/Schrijver-Jean-Marie-Berckmans-overleden.dhtml

...

...

Last but not the least om hierbij even te vermelden... In wezen "zum kotsen" omdat er slechts weinigen waren die aandacht schonken aan 's mans bestaan of zijn werk ten tijde dat ie leefde... De "recuperatie" is dus al begonnen ! ...Voor ons niet gelaten, maar het zegt zoveel over hoe men hier in dit Belgenland met z'n schrijvers & z'n kunstenaars omgaat...

Jean Marie Berckmans is dood !! Leve Jean-Marie Berckmans !!

...

vrijdag 5 september 2008

Bij de dood van J.M.H. Berckmans (3)

HBvL meldt vandaag dat de vraag naar Berckmans' boeken sinds zondag gevoelig is gestegen. Bij Manteau lopen de bijbestellingen van zijn laatste reeds gepubliceerde roman Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel volop binnen. Over de eventuele heruitgave van vroeger werk of van zijn volledig verzameld werk, wil uitgever Harold Polis echter nog geen uitspraken doen. Ook bij De Slegte in Antwerpen zitten ze stilaan door hun voorraad van Berckmans' oeuvre heen. Het filiaal op de Wapper biedt wel nog een uniek boekobject aan met drie originele tekeningen en een handschrift van J.M.H. Berckmans, 'gouverneur van de Grauwzone en het omliggende Gebuurte van Barakstad'. Op eBay wordt thans druk geboden op enkele interessante bibliofiele uitgaven .

BRON :
http://users.skynet.be/chipsandcookies/2008_09_01_archive.html#5796535936162415133

...

...

"Quand la merde vaudra de l’or, le cul des pauvres ne leur appartiendra plus."
Henry Miller

...

05-09-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
04-09-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oproep van Nederlandstalige en Franstalige progressieven
Confederalisme : laatste halte voor de Splitsing ?

"Nood breekt wet !!" ...& dus moeten soms de dingen eens wijken... dit is er zo eentje van...

...

Deze tekst werd door ons integraal overgenomen van 't oorspronkelijke pdf-document evenals van de site waar deze oproep geplaatst werd, namelijk het "Links Ecologisch Forum"... & wij hebben er maar één mening over ! Lezen !! Gaan tekenen !! ...& doorsturen !!

...& we citeren integraal !!

Confederalisme: laatste halte voor de Splitsing? (15.8.08)

Red De Solidariteit werkte in de voorbije weken aan een tekst waarover overleg gepleegd werd met de Vooruitgroep en individuen uit de wetenschappelijke, syndicale en culturele wereld. Het resultaat en de eerste ondertekenaars zijn te vinden in de hierbij gevoegde tekst.

Waarom deze oproep?

Zowat een maand geleden haalde de regering Leterme nogmaals de door haar zelf gestelde deadline van 15 juli niet. Leterme bood zelfs zijn ontslag aan, dat Koning Albert echter niet aanvaardde. Op het eerste zicht leek het alsof de toekomst van de staatshervorming en van ons land duisterder was dan ooit. Opvallend was echter dat in deze duisternis één idee fel oplichtte. De communautaire onderhandelingen over een nieuwe staatshervorming zouden in de toekomst best plaats hebben tussen de Gemeenschappen en niet meer in de schoot van de federale regering. Deze confederale aanpak is een fundamentele breuk met het verleden.

“Red de Solidariteit” wil de “Oproep van Nederlandstalige en Franstalige progressieven - Confederalisme: laatste halte voor de Splitsing?” zo ruim mogelijk verspreiden in heel België. De volledige tekst vind u in bijlage. U kan deze Oproep mee ondertekenen door uw naam en organisatie/instelling/beroep te mailen naar solidaritesolidariteit@gmail.com. Vervolgens vragen wij U deze Oproep zo ruim mogelijk te verspreiden en ter ondertekening voor te leggen.

In het najaar plant “Red de Solidariteit” ook een zo verscheiden mogelijk opgevatte Dag van de Solidariteit. Het idee hiervoor staat nog helemaal in zijn kinderschoenen, zodat iedere suggestie of aanbod, meer dan van harte welkom is. Hoe groter de medewerking en de samenwerking, hoe meer we van een echte Dag van de Solidariteit zullen kunnen spreken. Uw voorstellen kan u kwijt op het mailadres info@reddesolidariteit.be.

Links

# Red De Solidariteit

# Oproep Progressieven tegen Confederalisme = het PDF-document, waar u de integrale tekst van hieronder terug vindt.



Oproep van Nederlandstalige en Franstalige progressieven

Confederalisme : laatste halte voor de Splitsing ?

1. Het voorstel de communautaire onderhandelingen te laten verlopen tussen de Vlaamse en Franse gemeenschap en niet meer in de schoot van de federale regering, verandert België fundamenteel van karakter. De federale staat beslist niet langer wat naar de gewesten en gemeenschappen mag doorgeschoven worden, maar deze laatste beslissen wat ze nog samen willen doen en hoeveel middelen ze daarvoor willen uittrekken. De separatistische partijen en de nationalistische krachten in de grote traditionele partijen uit het noorden spreken vandaag openlijk over hun confederale doelstellingen. Maar ook langs Franstalige kant berusten steeds meer politici in dat zogenaamde confederale model, al onderschrijven ze de noodzaak van de interpersoonlijke solidariteit.

2. Men spreekt van een confederale staat wanneer soevereine staten vrijwillig kiezen om via internationale verdragen een deel van hun soevereiniteit af te staan aan gemeenschappelijke instellingen. De beslissingen die op confederaal vlak genomen worden, voeren de staten nadien voor hun eigen burgers door. Een hedendaags voorbeeld van een confederatie is de Europese Unie. Elke Europese richtlijn moet nadien nog worden omgezet in een nationale wet.

3. Bijna alle federale staten evolueerden van onafhankelijke, autonome gebieden naar meer eenheid. In Zwitserland waren de kantons sinds 1291 eerst door verschillende confederale verdragen verenigd. De eerste Zwitserse grondwet van 1848 vormde het land verder om tot een federatie. In het federale Duitsland berust de organisatie van de samenleving voor een groot deel op federale wetten. De federale wetten primeren boven het recht van de afzonderlijke deelstaten die samen de Bondsrepubliek vormen. De Duitse wet eist dat de levensomstandigheden in heel Duitsland ongeveer gelijk zijn of naar gelijkheid evolueren. Die levensomstandigheden hangen grotendeels af van de economische en sociale politiek. Om die reden zijn het vooral federale wetten die het sociaaleconomische beleid bepalen. België gaat net de andere kant op. Het gecentraliseerde België werd, na een aantal staatshervormingen, een federale staat met taalgemeenschappen en gewesten. Die federale staat wordt door het huidige voorstel de staatshervorming te laten verlopen tussen de Vlaamse en Franse Gemeenschap verder afgezwakt tot een confederale staat. Dit confederalisme is een nieuwe stap in de ontmanteling van België en de laatste halte vóór het eindstation Splitsing.

4. Het voorstel van de CD&V de gewesten 80 % van de inkomsten van de personenbelastingen te geven, gaat in dezelfde richting. Dat fiscaal voorstel breekt de solidariteit tussen de gewesten af. In alle federale staten bestaan er op federaal niveau mechanismen om middelen van de rijkere regio’s naar de armere over te hevelen, in functie van de noden. Dat bewijst dat er op federaal vlak solidariteit bestaat. In België int de federale regering de inkomsten van de personenbelasting en van de BTW. Ze stort een deel door naar de gemeenschappen en de gewesten. Met dat geld kunnen die de bevoegdheden uitoefenen die ze in de loop der jaren hebben gekregen. In dat systeem is de federale solidariteit ingebouwd: zolang de inkomsten van de personenbelasting per inwoner in een van de gewesten (vandaag Wallonië en Brussel) onder het nationale gemiddelde liggen, ontvangen ze supplementaire middelen van de federale regering. Het voorstel van de CD&V maakt daar een einde aan. Vlaanderen zal als rijkste gewest meer belastingen innen dan Wallonië, en voor Wallonië en Brussel betekent het voorstel: een beperking zonder voorgaande van hun middelen. De CD&V wil dan nog wel solidair zijn met de armere gewesten, maar Vlaanderen zal dan eigenmachtig uitmaken hoe groot die solidariteit zal zijn en hoe lang ze zal duren. We spreken dan niet meer van een federaal regime waar de federale staat garant staat voor de solidariteit tussen personen en regio’s. Dan beslissen de gewesten welke vorm van solidariteit er nog zal overblijven.

5. Hetzelfde zou kunnen gebeuren met de sociale zekerheid. Het breekijzer hiervoor is de regionalisering van het arbeidsmarktbeleid. Deze eis is de absolute prioriteit van de Vlaamse patroonsorganisaties Voka, Unizo en VKW. Die willen de beperking in tijd van de werkloosheidsuitkeringen, de verhoging van de (brug)pensioenleeftijd, de veralgemening van de overuren, meer flexibiliteit en de veralgemening van het interimwerk. Deze eisen werden overigens door alle Belgische patroonsorganisaties onderschreven in hun ‘solidariteitspact’. Maar het Vlaamse patronaat wil sneller vooruit. Het vindt dat de vakbonden een te grote rol spelen in de federale paritaire organen waar de verzekering tegen werkloosheid en de tewerkstellingspolitiek besproken worden. Het neemt aan dat er in Vlaanderen een partijpolitieke meerderheid bestaat die gewonnen is voor zijn agenda.

6. Een overdracht van de werkloosheidsuitkeringen en van het arbeidsrecht naar de gewesten bestaat in geen enkel federaal land in Europa. Als de gewesten straks zelf gaan bepalen wat “beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt”, “passend werk” en “actief zoeken naar werk” precies betekent, als het sanctiebeleid van gewest tot gewest mag verschillen, dan is er niet langer sprake van eenzelfde sociale zekerheid in Vlaanderen en Wallonië. Als de tewerkstellingprogramma’s en de daarmee verbonden verminderingen van de patronale bijdragen een gewestmaterie worden, dan krijgen we verschillende sociale lasten in de gewesten. Als interimarbeid in Vlaanderen anders wordt behandeld als in Wallonië, dan krijgen we een verschillend arbeidsrecht per gewest, met enkel nog een smalle en wankele federale sokkel. Als men straks de werkloosheidsuitkeringen beperkt in tijd in Vlaanderen en niet in Wallonië, zullen de Vlaamse nationalisten dan een federale financiering blijven accepteren? Wanneer de regels niet meer dezelfde zijn in de verschillende gewesten, zullen de hetzecampagnes over de “transfers van Vlaanderen naar Wallonië” nog heviger worden.

7. Als Vlaming, Brusselaar, Waal of welke andere inwoner van België ook willen we niet weten van deze glibberige helling die ons recht naar het uiteenrafelen van de sociale zekerheid leidt, de fiscale en sociale wedijver tussen de gewesten ontketent en uiteindelijk tot een splitsing van het land leidt. Wij ijveren voor een sociale en fiscale wetgeving op Europees vlak en voor een grotere internationale samenwerking. Het gaat niet op om op Belgische vlak te splitsen wat we op Europees vlak willen één maken. Wij weigeren te redeneren in termen van communautaire blokken en wij willen niet dat er nieuwe muren worden opgetrokken tussen mensen en tussen regio’s. Wij willen niet dat de solidariteit wordt vervangen door wedijver en egoïsme.

8. Een nieuwe overdracht van bevoegdheden naar de gewesten zal “de mensen” geen beter leven brengen. Wie gelooft dat de treinen tussen Antwerpen en Charleroi of tussen Oostende en Luik beter rijden als de NMBS geregionaliseerd wordt? Wie gelooft dat de Waalse arbeiders gemakkelijker werk zullen vinden in Vlaanderen als de VDAB, de FOREM en Actiris elk in hun ivoren toren zich daarmee bezighouden? Wie gelooft dat de financiële crisis minder hard zal toeslaan als Vlaanderen en Wallonië elk hun minister van Financiën hebben? Het tegendeel is waar, samenwerking, solidariteit en verdraagzaamheid brengen een oplossing van de problemen meer nabij dan verdeeldheid.

9. De sociale zekerheid, het arbeidsrecht en de collectieve arbeidsovereenkomsten moeten federaal blijven. We willen voor iedereen een behoorlijk loon voor hetzelfde werk, ongeacht de taal die we spreken. We willen dat iedereen die zijn job verliest, recht heeft op dezelfde bijstand en hulp ongeacht de streek waarin hij of zij woont. We willen dat alle ouderen hetzelfde recht op een fatsoenlijk pensioen krijgen ongeacht of ze in Brussel, Vlaanderen of Wallonië wonen. We willen dat alle zieken recht hebben op dezelfde gezondheidszorg. We willen de solidariteit tussen de rijkere en armere inwoners en de solidariteit tussen de rijkere en armere regio’s behouden. De sociale verworvenheden in dit land zijn niet uit de hemel gevallen. De arbeidersbeweging, Vlamingen, Walen en Brusselaars samen heeft ze moeten afdwingen. We denken niet dat een verdeelde arbeidersbeweging in staat zal zijn ze te verdedigen.

10. We willen niet dat het tot een confrontatie tussen de gemeenschappen komt. We herkennen ons niet in de confederalistische resoluties van het Vlaams parlement in 1999. Maar we betreuren evenzeer dat het Waals parlement de polarisatie verscherpt, al roept het op de solidariteit te behouden. Men brengt de unitaire en solidaire geest geen stap vooruit door zich als één Franstalig blok op te stellen. Men heeft gelijk wanneer men maatregelen verwerpt die de sociale en politieke rechten ondergeschikt maken aan taalvereisten. Maar men zou de dialoog vooruithelpen door de Franstaligen op te roepen de rechten van de Nederlandstaligen in Brussel nauwgezet te respecteren en de Franstaligen in de rand aan te moedigen een inspanning te doen Nederlands te leren. Taalhoffelijkheid is een fundamentele waarde en het is nodig meer inspanningen te doen om tot twee- en meertaligheid te komen.

11. De splitsing van BHV zal noch de problemen van de Brusselaars noch die van de inwoners uit de rand oplossen, of ze nu Nederlandstalig of Franstalig zijn. Het spreekt voor zich dat Brussel een tweetalige Belgische stad is en dat ook moet blijven. Maar de Brusselse werklozen moeten gemakkelijker aan de slag kunnen in de industriële zone rond de luchthaven van Zaventem. De splitsing van de arbeidsbemiddeling in VDAB en Actiris, de opdeling van de openbare vervoersmaatschappijen in de MIVB en De Lijn, en de afwezigheid van een tweetalig onderwijs zijn daarbij handicaps. De sociaaleconomische planning voor Brussel (tewerkstelling, onderwijs, vervoer, kindercrèches, betaalbaar wonen, armoede, …) moet evenzeer die van de brede periferie rond de hoofdstad omvatten. Daarvoor is het nodig dat een stedelijke gemeenschap wordt opgericht die én Brussel én de periferie omvat, zoals dat voor grote steden in andere landen het geval is.

12. Wij vragen maatregelen om de verschillende gemeenschappen dichter bij elkaar te brengen.

# Het onderwijs dient efficiënt tweetalige burgers op te leiden.

# De organisatie van het culturele leven moet veel sterker vertrekken vanuit een interculturele benadering. Er moeten veel meer middelen gaan naar een cultuurbeleid dat alle inwoners van ons land, ongeacht de taal die ze spreken, samenbrengt.

# Het is aangewezen dat elke kiezer kan stemmen voor kandidaten uit het hele land, door het inrichten van een federale kieskring. Zo gebeurt het ook in andere federale landen en daarmee wordt meteen een aanzet tot oplossing van het probleem Brussel-Halle-Vilvoorde gegeven.

# Een andere maatregel zou de oprichting kunnen zijn van een Belgische tweetalige zender genre Arte. Arte werd opgericht om de Duitsers en de Fransen dichter bij elkaar te brengen. Zo’n Belgische Arte zou er kunnen toe bijdragen dat de inwoners van noord en zuid elkaar opnieuw leren kennen en de kloof kunnen helpen dichten die decennialang gegroeid is, o.a. door karikaturale mediacampagnes waarbij Vlamingen afgeschilderd worden als egoïsten en Walen als profiteurs.

De grote politieke partijen, de leidende economische kringen en sommige media blijven vastzitten in de logica van de communautaire blokken. Dat is de reden waarom de besprekingen over de staatshervorming in de impasse geraakten. Wij roepen iedereen op die actief is op het terrein, in het verenigingsleven, in de vakbonden en in de sociale organisaties om een nieuwe agenda uit te werken die uitgaat van de sociale, economische, culturele en politieke noden van de bevolking. Zo kunnen sociale accenten de boventoon voeren en kunnen we een nieuwe inhoud geven aan de solidariteit.



Eerste ondertekenaars :

Red De Solidariteit samen met de Vooruitgroep,
Mateo Alaluf (ULB),
Patricia Albert (CG – FGTB),
Dirk Ameel (Eurocadres),
Bruno Bachely (CG – FGTB),
Patrick Baeckelandt (CMB - ABVV),
Eric Balieu (St Lucas),
Franck Baillieux (CG - FGTB),
Bruno Baudson (CNE),
Philippe Bervoets (LBC),
Jean Louis Berwart, Jan Blommaert (Univ of Jyväskylä),
Didier Brissa (Jeunes FGTB), Bambi Ceuppens (KMMA),
Eric Corijn (VUB),
Pascal Debruyne (UG),
Stefan De Corte (VUB),
John De Decker (LBC),
Pascal De Decker (St. Lucas Gent),
Herman De Ley (UG),
Luc Desmedt (HVV),
Aleidis Devillé (KUL),
Eric Devriese (CG – FGTB),
Anne Dhooghe (LBC),
Erik Dirkx (AC ABVV),
Julien Dohet,
Koen Dries (LBC),
Jan Dumolyn (UG),
Mohamed Elomari (Divers en actief),
Guy Fays (FGTB),
Hugo Franssen (EPO),
Stephan Galon (AC - ABVV),
Marianne Gestels (BBTK),
Eric Goeman (ATTAC),
Dirk Jacobs (ULB),
Chris Kesteloot (KUL),
Maarten Loopmans (Erasmus Brl),
Paul Lootens (CG - FGTB),
Jozef Mampuys (ACV - KWB),
Jef Mariën (COC – ACV),
Freddy Mathieu (FGTB),
Kristien Merckx (BBTK),
Francine Mestrum (ULB),
Omer Mommaerts (ACV),
Sven Naessens (Init BSZ),
Serge Seret (Init BSZ),
Stijn Oosterlynck (KUL),
Kris Peeraer (schrijver),
Jean Marie Piersotte (CNE),
Rik Pinxten (UG),
Hubert Quax (ACV),
Peter Reynaert (UA),
Henri Jean Ruttiens (Setca),
Piet Saey (UG),
François Schreuer (journaliste),
Koen Steel (voorz. KWB),
Maxime Stroobant (VUB),
Erik Swyngedouw (U Man),
Fernand Tanghe (UA),
Jan Teurlings (UAms),
Thierry Tonon (CG - FGTB),
Guy Tordeur (CSC - ACV),
Monica Triest,
Dirk Tuypens (acteur),
René Van Cauwenberge (AC – ABVV),
Elke Vandeperre (vzw Motief),
Jan Vandeputte (ACOD),
Ludwig Vandermeiren (BBTK),
Leen Van der Vorst (Victoria De Luxe),
Marco Van Hees (auteur),
Michel Vanhoorne (LEF),
Felipe Van Keirsbilck (CNE),
Jan Van Meirvenne (ABVV Caterpillar),
Bruno Verlaeckt (AC - ABVV),
Hendrik Vermeersch (Setca - BBTK),
Lode Verschingel (LBC),
Maria Vindevoghel (ACV),
Dominique Willaert (Victoria de Luxe),
Martin Willems (Setca),
Karim Zahidi (UA, UG),
Sami Zemni (UG)
...

Ondertekenen kan via : solidaritesolidariteit@gmail.com

Website : http://www.reddesolidariteit.be

Niet aarzelen... mààr DOEN Gedverr !!
Tekenen !! ...voor dit land naar de verdommenis gaat !!

...

BRON :
http://www.lef-online.be/pdf/Oproep%20progressieven%20confederalisme.pdf

04-09-2008 om 22:35 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
02-09-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.krypto-kommunist Warren Buffett maakt linkse propagandafilm


Een aantal uiterst linkse oproerkraaiers zorgt in de USA en ver daar buiten voor heel wat opschudding. Over wie praten we ?!... Over Warren Buffett, Pete Peterson... Deze gekende krypto-communisten van het eerste uur hebben hun zuurverdiende centjes gestoken in een film over de openbare schuld van de USA. Daar waar we inheemse bewonderaars van het "powered by capitalism" de grootste lofzangen horen brullen over de weldaden die er ginds over elk hoofdje worden uitgestrooid krijgen we nu eens wat inside-information. kijk maar eens en luister vooral naar dit clipje waar onze Buffett een kleine, maar zeer duidelijke uitleg geeft over het percentage van zijn belastingen & het verchil met de belastingen die z'n kuisvrouw betaalt...



I.O.U.S.A. Live
Warren Buffett on Taxes

duur : 0:35 minuten


Via het leuke linkje http://www.iousathemovie.com/ kom je overigens direct terecht op de website die een hoop relevante info over de inhoud van de film verschaft. ... & Een aanrader in deze om zo direct te bekijken & te beluisteren, zijn de 39 hoogst leerrijke clipjes ~uittreksels uit de film overigens~ die u zo meteen wat inzicht verschaffen in de hedendaagse Amerikaanse situatie. (...& Het behoeft waarschijnlijk niet al te veel uitleg als we zeggen dat we u uiteraard ervan op de hoogte zullen houden, mochten we via-via deze ganse docu van 2 uur & 10 minuten te pakken krijgen...)

Voor de rest hebben wij daar natuurlijk géén verdere commentaren aan toe te voegen, omdat we anders toch maar weer eens de linkse hoek worden ingedrumd... Maar laat het toch maar geweten zijn dat het rechtse geraaskal, waarmee Vlaanderen denkt groot geworden te zijn, ons toch wel intussen stilaan heel erg het strotje uitkomt. Wij zijn dan misschien wel naïeve wereldverbeteraars in de ogen van deze rechtse Vlaemsche porseleinkastkapitalisten, maar hun grote voorbeelden zoals Buffett komen toch wel veel dichter in de buurt van wat wij hier al een tijdje trachten duidelijk te maken, dan de onzin die onze vrienden van de LDD-lijst ons trachten in de oren te blazen... Of ventileren we hier weer een indoctrinaire kommunistische roddel ?!...

Enfin soit, jullie moeten het maar zelf uitvissen... in elk geval véél plezier & hopelijk kweken jullie een hoop gezond verstand met de clipjes !!

...

02-09-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
27-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Overzicht - ″Er Ligt Een Staat Te Sterven″ - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen

...'t Is in de eerste plaats uit menselijk oogpunt, met vooral oog voor de algemene Volksgezondheid... maar in het bijzonder & vooral een kwestie van "onze" geestelijke gezondheid ~want ook die begon zo stilaan in het gedrang te komen & op sommige momenten behoorlijk op te spelen~ dat we ons muziekje maar terug aangepast hebben naar het oorspronkelijke...*GRIJNS*...

″Tiensfaislafile″ door een Hooghuys-orgel uitgevoerd lijkt voor ons nog altijd het beste te passen bij de Hedendaegsche Charade van het huidige België & haar huidige politiek... ″c’est la foire dans le cirque″...

Trouwens, het levenslied van ″Onzen Volksch-bard″ René De Clercq dat hier intussen zowat méér dan 40 dagen uit de boxen van ons blog schalde : "Vlaendren roept" bleef trouwens al die tijd voor ons meer lijken op de bronstige paarkreet van een verloren gelopen verweesde Vlaming op de uitgeregende Plage van Blankenberge dan iets anders...

...& De door ons verhoopte effecten ervan waren nu ook niet echt te noemen zoals we ...*GRIJNS*... verwacht hadden... Al een geluk dat de knop om dit ongein ″af″ te zetten zowat meteen gevonden kon worden... Het effect ervan dreigde intussen ook zo'n beetje de cijfers van de aanvragen voor vrijwillige euthanasie in war te sturen, al zijn we niet zeker dat dit kwam door het muziekje, dan wel door de inhoud van onze beschouwingen... Al bij al iets wat we in deze donkere politieke tijden uiteraard niet op ons geweten willen hebben, laat staan verantwoordelijk voor willen zijn... Voor 't zelfde geld ressorteren we dan eveneens onder net dezelfde categorie van politieke malversaties ~lees volksbedrog~ zoals de onlangs onhulde pure volksverlakkerij van de "Werkloosheidscijfers zijn beïnvloed" !! Wat toch maar weer eens wil zeggen dat u & ik toch maar ~weer eens~ mooi bij de neus zijn genomen & iets werden voorgelogen... Wat ons direct bij de vraag brengt : "...& wat met de rest van al die andere mooie statistiekjes, 'weetjes' & 'feitjes' over dit leuke Belgenland ?!... Worden die dan bij tijd & wijlen ook aangepast & opgeblonken om te voldoen aan de 'goed-nieuws-norm' ?!..."

Het zou u intussen moeten bekend zijn, dat dit soort falsificaties, of zeggen we ″verdraaiing van de feiten″ niet echt aan ons is besteed... Als je "leugentjes om bestwil" gaat verkopen om je gelijk te krijgen of om te imponeren, heb je immers een hele hoop leugens te onthouden... & er zijn volgens ons wel leukere & nuttiger zaken om je energie aan te spenderen dan dat...

Enfin soit...

...Zoals u intussen alweer enkele dagen geleden beloofd, gingen we u alsnog een overzicht geven van onze eigengereide beschouwingen geleverd in 't kader van ″Er Ligt Een Staat Te Sterven - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen″...

...et voilà, hier zijn ze dan :

Het overzicht :

...& Hoe het werkt is vrij simpel... Om te beginnen werd alles in dezelfde chronologische volgorde vermeld als waaronder het is verschenen. ...& Voor de rest... u klikt de link aan & de pagina opent zich in een nieuw venster. Wanneer echter de desbetreffende beschouwing uit verschillende delen bestaat ~& we bedoelen hiermee : gespreid over twee of meerdere blogberichten~ dan sluiten deze ~normalerwijs gesproken~ netjes aan elkaar aan. Mocht dat trouwens niet zo zijn &/of mochten er ~àndere~ problemen met de linken zijn, zoals niet juist of... "weet ik veel", dan horen wij dat graag, zodat wij dit euvel zo snel mogelijk kunnen verhelpen.



Er Ligt Een Staat Te Sterven

16/07 # Er Ligt Een Staat Te Sterven - ... - PROLOOG



Wallonie-Bruxelle

17/07 # Een Nieuwe staat - ... - DEEL I

17/07 # "Bye bye Belgium" – docu-fiction - ... - EXTRA

18/07 # il pue du cul - ... - DEEL II

19/07 # Cou-Cou Les Flamand(e)s !! - ... - DEEL III

20/07 # Le Front Rouge & Syndicaliste - ... - DEEL IV



De VVB

21/07 # Het toekomstige Vlaanderen voor de 85-jarigen - ... - DEEL V



Het Vlaams Belang

22/07 # Het roemrijke verleden van het Vlaams Belang - ... - DEEL VI

23/07 # Docu - la face cachée du Vlaams blok - ... - DEEL VII

24/07 # Docu - Vlaamse Choc - ... - DEEL VIII

25/07 # 2 Docu's - Volkse ontevredenheid - ... - DEEL IX

26/07 # BLOKSPRAAK door Jan Blommaert - ... - DEEL X

27/07 # Vlaams Belang - EPILOOG - ... - DEEL XI



N-VA

28/07 # De N-VA, omstreden of niet - ... - DEEL XII

29/07 # De N-VA, francofoob of rancuneus - ... - DEEL XIII

30/07 # De N-VA, progressief of oerconservatief - ... - DEEL XIV

31/07 # Bart De Wever & 'Weg van België', een portret... ... - DEEL XV



De LDD

01/08 # Jean-Marie Dedecker, een portret... - ... - DEEL XVI

02/08 # Dedecker & zijn LDD... - ... - DEEL XVII

03/08 # De Ideologische Denktank van Dedecker & Co... - ... - DEEL XVIII

04/08 # Boudewijn Bouckaert als Ideologische Denktank... - ... - DEEL XIX

05/08 # Het Libertaire Gedachtengoed - PART A - ... - DEEL XX

06/08 # Het Libertaire Gedachtengoed - PART B - ... - DEEL XXI

07/08 # Zeitgeist - Het Libertaire Gedachtengoed - ... - DEEL XXII

08/08 # Zeitgeist II - Het Libertaire Gedachtengoed - ... - DEEL XXIII

09/08 # De overlopers van Dedecker & Co - ... - DEEL XXIV



Tot hier de opsomming van de virtuele weergave...

...

...& Zoals gezegd & beloofd, ging er door ons ook werk gemaakt worden van een vooral handige "papieren versie" van "Er Ligt Een Staat Te Sterven - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen"... & Ook die is intussen klaar ! Een poepsimpel down te loaden pdf-document dat uiteraard te printen &/of te copiëren is. We zijn daarbij zo vriendelijkgeweest om alle hierboven vermelde beschouwingen netjes achter elkaar te plakken & op de koop toe krijgt u per door ons besproken partij van ons er ook nog eens een tussenblad met alle linken bij. Zeg nu nog dat we geen moeite zouden doen om u aan het lezen te zetten & u vooral slimmer te maken dan dat u nu al bent !!

De download-url van het pdf-document :
Er Ligt Een Staat Te Sterven - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen

...

Rest er ons nog DEEL XXV van dit alles & dat is niet minder of meer dan het politieke partijprogramma van de LDD dat door ons werd & ~tot nader order nog steeds~ wordt besproken & uitvoerig voorzien wordt van onze waarschijnlijk hoogst ongewenste comments. ...& Hier gaan we nu eens géén omstandige lijst maken van de links die er op ons blog over terug te vinden zijn. Dit zijn er op dit ogenblik in de twintig & er moeten er dus nog een aanzienlijk deel bijkomen, aangezien het ganse programma nog niet helemaal besproken is. Blijft er dus over... of u zoekt het zelf op in de "Inhoud blog" als u in de volledige virtuele versie bent geïntresseerd, of u stelt zich tevreden met de "papieren versie", die de welluidende titel voert : "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV". Volgens ons trouwens net zo makkelijk te lezen in een pdf-reader als "Adobe Acrobat". ...& dan kunt u nog beslissen of u het al dan niet volledig dowload & opslaat om het af te printen...

De download-url van het pdf-document :
Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV

Voor alle duidelijkheid & hierbij nog eens uitdrukkelijk herhaald, dit laatste document is nog niet af, aangezien we nog in de volle bespreking ervan zitten... Maar bij èlke nieuwe beschouwing & bespreking wordt het wel geactualiseerd.

...

Zo... dit was ons huiswerk... & hoever staat u met uw huiswerk ?!... Bijvoorbeeld met het hele zootje te lezen ?!... Kwestie dat u toch enigszins weet wat er hier gebeurt in dit kleine Kafkajaanse Bananenrepubliekje aan de Noordzee... dat vooralsnog & tot nader order nog altijd België noemt !!

...

Men zegge 't voort !!

27-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
25-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.COMMUNICATION DE SERVICE - DIENSTMEDEDELING NR. 20080825...

We geven het toe... Sinds 16 juli is er hier niks anders meer verschenen dan politieke beschouwingen & het zijn ook geen kleine hapjes die we u aanbieden... maar eerder hele brokken die we u meestal gewoon droogweg & ongezouten door de strot rammen... ècht lief zijn we dus al niet te noemen...

Misschien wat cijfers van de hoeveelheden die u reeds te verteren kreeg...

Over het LDD-programma & onze ongewenste comments daarop, zijn alleen al zo'n kleine 26 volgepropte blogberichten verschenen & we zeggen duidelijk volgepropt omdat er meestal zo goed als géén woord, laat staan een letter nog kan bijgezet worden. Onze uiteenzettingen zijn nogal lang waardoor we zowat verplicht zijn om onze beschouwingen dus op te splitsen in meestal 2 of 3 blogberichten. Onze laatste beschouwing ~die van gisteren~ waren zelfs 4 blogberichten... Het soort van afleveringen die dan ook nog eens netjes achter elkaar moeten verschijnen, of de lezer ~u dus~ geraakt er niet meer aan uit. ...& in het technische gedeelte van bloggen.be is dat geen sinecure om dat gedaan te krijgen... Dat is vaak niet alleen een behoorlijk pak peentjes zweten, maar ook vaak vloeken & sakkeren omdat ″het ding″ dan niet oplaadt zoals het hoort & blijkbaar ook nog eens een eigen willetje heeft, d.w.z. wat de eerste keer wel gaat, gaat dan de tweede keer niet & meer van degelijke technische zooi... Kortom technisch gepriegel...

De "papieren versie" van de tot hiertoe 26 blogberichten met onze ongewenste comments op het LDD-programma is intussen reeds opgelopen tot zegge & schrijve zo'n 297 blz A4-formaat & dan moet u weten dat we nu op blz 13 van het 42 blz lange LDD-programma zitten... dus... Toegegeven, dat is véél – om niet te zeggen zéér véél !! Zeg zelf, 297 blz papier is ook geen sinecure om zo maar eventjes tussen uw soep & uw patatten te lezen. U kunt zeggen wat u wilt, maar wij kunnen het intussen wel elke hard zwoegende & stugge Vlaamse werkmens, zijnde ambtenaar, bediende, arbeider, werkloze of leefloner aanraden om het vooral héél grondig te lezen, al was 't maar voor z'n eigenste financiële & geestelijke gezondheid !!

...& Eerlijk gezegd, we hadden het ook niet verwacht dat onze beschouwingen zo uitgebreid gingen worden, laat staan dat het zoveel bladzijden in de papieren versie ging zijn... & vooral, dat het nog meer gaat worden... want zoals reeds gezegd, we zijn nog làààng niet rond... U moet weten, we zijn intussen ook al zo 'n dikke 3 weken alleen al bezig met over ″Onze Oostendse brulboei″ Jean-Marie Dedecker, z'n kornuiten & z'n LDD te schrijven... & wel vanaf 1 augustus om juist te zijn... Dat is dus véél te lang, want straks verdenkt men ons nog van verdoken sympathieën... &/of van favoritisme... *GRIJNS*

...& De 15 dagen dààrvoor hebben we ons onledig gehouden met politieke beschouwingen te geven over de andere politieke actoren die bezig zijn met de splitsing van België... zowel langs Franse als langs Vlaamse zijde... & Ook dàt waren al bij al 21 volgepropte blogberichten met allerhande relevante info... & ook dàt beslaat een pak blz in de papieren versie... 300 eind in de twintig ergens... ook dàt is dus intussen een meer dan een behoorlijke turf geworden... Die komt er trouwens eerstdaags aan !

Waarom deze mededeling horen we u al vragen...

Vrij simpel... De wereld is niet gestopt met draaien terwijl wij hier onze politieke beschouwingen over de politieke partijen van ons kleine Belgenland aan 't neerpennen waren... & we zijn er ons ook van bewust dat een heleboel lezers het niet echt voor politiek hebben, toch niet in de strakke klassieke betekenis & zin van het woord. Misschien wel eens een kortstondige interesse, maar dan is dat iets totaal anders dan bijna 6 weken leuteren over niks anders dan politiek & dan nog eens over politiek op z'n smalst beschouwd... heel ernstig bevonden & keurig weerleggen & argumenteren !! Echt leuk is wel iets totaal anders voor ons...

...& Ja tuurlijk weten we dat dit het politieke bloggedeelte is van Bloggen.be... maar politiek is ons inziens wel wat meer dan wat politiek gekoddebeier van rond de plaatselijke kerktoren over inheemse keuterboerkespolitiek van "welke-kleur-van-klinkers-leggen-we-in-welke-straat" &/of hoe hoog mogen onze inheemse struiken aan de rijweg gLoeien & bRoeien... Politiek is volgens ons ook wat meer dan eigen navelstaarderij of naar je eigen scheten onder de dekens ruiken & vervolgens euforisch uitroepen... ″hoe lekker !!″ ... ″hoe uniek !!″ ...& het wordt pas helemaal hilarisch als je het over jezelf in derde persoon enkelvoud hebt, vervolgens jezelf begint te citeren met ″hij zei... blablabla″... & dat bij het verschijnen van een artikeltje van 10... allé kom, 15-regels lang in een plaatselijk reclameblad waar je eigenlijk niet meer kan mee doen dan je patatten op schillen... Sorry, maar dat soort onzin kan er bij ons ~hélaas hélaas~ niet in. ...& Waarschijnlijk juist dààrom zijn we als eigenwijze Belg in de ″Republiek Vlaendren″ niet echt geïntegreerd noch geassimileerd, laat staan geintresseerd... & wees gerust dat we daarmee blij zijn, hèhè !! Enfin soit... wij kunnen er intussen een complete streekroman over kwijt met vooral véél dramatische elementen & totaal onverwachte plots, maar ons inziens zijn er nuttiger zaken dan dit om wereldkundig te maken...

Voor àlle duidelijkheid, we gaan dus onze politieke queeste van onomwonden commentaren te geven op het LDD-programma niet stoppen... tot spijt voor al diegenen die dàt nu net niet jammer zouden gevonden hebben... We gaan dat alleen afwisselen met andere brokken actualiteit... kwestie van ons geestelijk evenwicht te bewaren & te zorgen dat de linkerkolom van ons blog niet vol komt te staan met alleen maar ″Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV″, maar dan van a1 tot z7... het lijkt ons nu al allemaal een beetje van 't ″goeie″ (cynical) teveel te worden... Trouwens, intussen zijn àl onze teiltjes, baddekes, kommekes, kuipkes & emmers bij ons thuis al volgekotst door deze hele teringzooi & dat nog eens in combinatie met de chronische spasmes die we overhouden vanwege de sporadische spetterdiaree die afgewisseld wordt met constipatie van de onzin & de andere crap die we lezen... Eerlijk gezegd & dat behoeft waarschijnlijk geen uitgebreid tekeningske... er zijn leukere & vooral zinniger zomeractiviteiten te bedenken dan wat we nu doen...

Eerstdaags zullen we ons trouwens ook eens bezig houden met een lijstje te maken van wat er nu al allemaal in die politieke reeks van onze hand verschenen is... maar dan in de juiste volgorde ...van DEEL I tot & met DEEL XXIV... & dan apart nog eens dat van onze LDD-commentaren... al zijn we er nog niet goed uit, ″hoe″ of ″wàt″ dàt laatste wordt... Misschien beperken we dat wel enkel tot de "papieren versie", een pdf-document dat trouwens in adobe-acrobat perfect & makkelijk te lezen valt... omdat het ook niet meer is dan juist hetzelfde als wat er op het blog is verschenen... Ten andere daar heb je ook de 26 verschillende blogberichten ~waar we in het begin van dit blogbericht over spraken~ maar dan wel allemaal te samen & vooral netjes in de juiste volgorde... kwestie van u lezer het wat overzichtelijker & aangenamer te maken...

Wat die ″andere″ blogberichten betreft waar we onze huidige politieke reeks mee willen afwisselen, daar kunnen we nog géén exacte titels op plakken... er komt er alleszins eentje over de Roma & de Sinti... dat staat al vast... Verder hebben we hier & daar in onze reserve-stock nog wat ander film- & documateriaal steken dat we u ook al zeker niet willen onthouden... kwestie dat u weer eens niet de hele tijd moet scrollen om daar vervolgens na de muisarm ook een scrolvingersyndroom aan over te houden... Met de verplichte privé-verzekering & de afgekalfde Sociale Zekerheid van onze vrienden van de LDD zou u dat trouwens wel eens heel duur te staan kunnen komen... Onmiddellijk ontslag wegens plantrekkerij zonder recht op dop bijvoorbeeld... er waren hier in Vlaanderen al voor minder zaken, grotere sociale & familiale drama's...

Als voorlaatste... onze intussen beruchte energiereeks was ook nog niet op z'n eind gekomen... *GRIJNS* ...ook daar mag u nog 't één & ander over verwachten... vooral berichten waar uw maag spontaan zal van opspelen & uw hartslag drastisch zal van verhogen ! 't Is maar dat u 't al weet ! ...& eveneens natuurlijk, van gans die serie ook een overzichtelijke papieren versie, die u dan weer vanop uw ziekbed kunt herlezen...

Last but not the least lopen we nog rond met enkele artistieke & andere non-conventionele culturele plannen, maar die liggen nog voorlopig op onze redactionele schapraaien te rijpen & te gisten... op het gepaste moment zult u daar uiteraard iets over te horen krijgen...

Tot hier ons piepklein berichtje...

COMMUNICATION DE SERVICE - DIENSTMEDEDELING NR. 20080825...

Uw kitokojungle-redactie

25-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
24-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- j1

Het Legomodel

De moderne arbeidsmarkt stelt hoge eisen aan de beschikbaarheid, kennis en flexibiliteit van de werknemer van de 21e eeuw. Een job voor het leven bestaat binnenkort niet meer. Jobzekerheid wordt vervangen door werkzekerheid.

...Daar we de behoorlijk hete hap "Flexicurity" enkele dagen geleden behandeld hebben naar aanleiding van het stakende bagageverwerkende grondpersoneel in de luchthaven van Zaventem, verwijzen we dus voor de grondige uitleg daar naar toe. Het zou immers te gek zijn deze hele beschouwing hier nog eens opnieuw te citeren !

Maar als u wilt weten hoe jobzekerheid vervangen wordt door werkzekerheid, dan moet u zéér zeker eens gaan lezen naar het relaas over wat dat "werk" nu eigenlijk allemaal omvat, hoeveel "zekerheid" er daarbij nog te vinden is & vooral naar de erbarmelijke werkomstandigheden waarin er moet gewerkt worden om die zekerheid van werk te hebben !! Als zulke werkomstandigheden & we spreken hier van het totaalpakket, zijnde, het werk, de verloning, veiligheid & gezondheidsaspecten... voor de LDD allemaal de doodnormaalste zaak van de wereld zijn, dan stellen wij ons daar wel een hoop ernstige vragen bij !! Net zoals bij wat "werkzekerheid" onder die gegeven omstandigheden is... Dit is toch de 21ste eeuw ?!... ...& we leven toch in een beschaafd land ?!... & Willen we dat ook niet blijven ?!...

Nog niet gelezen ? Volg dus de linken...

″FLEXICURITY″ ...ofte... ″werken zoals eind 19de eeuw″ - De staking in Zaventem - PART I

″FLEXICURITY″ ...ofte... ″werken zoals eind 19de eeuw″ - De staking in Zaventem - PART II


″FLEXICURITY″ ...ofte... ″werken zoals eind 19de eeuw″ - De staking in Zaventem - PART III

...& Voor alle duidelijkheid, in onze papieren versie vindt u dit natuurlijk allemaal er netjes tussen verwerkt...

Een moderne arbeidsmarktorganisatie en sterke sociale zekerheid, met zorg voor arbeidsonbekwame zieken en gehandicapten, moeten communicerende vaten worden, zodat de werkgelegenheidsgraad toeneemt en de budgettaire druk op de sociale zekerheid afneemt.

..."met zorg voor arbeidsonbekwame zieken en gehandicapten" ?!... Euh... zijn zieken dan niet altijd arbeidsonbekwaam ?!... Of ziet de LDD dat weer compleet anders ?!... Desalniettemin verontrust het ons bijzonder dat er in het LDD-programma totaal niks terug te vinden is over de "zorgsector", die toch wel een niet onaanzienlijk deel uitmaakt van onze maatschappij, ook qua tewerkstelling. ...& Verder zijn er volgens ons buiten zieken & gehandicapten ook nog wel anderen die zorg behoeven... Dus het weglaten van die andere minderheden die eveneens zorg behoeven, verontrust ons nog des te meer !

Daarom opteren wij voor de invoering van een systeem dat de Deense flexicurity als voorbeeld neemt (vandaar, het “Legomodel”).

Na de hele zwik die we over flexicurity hebben gegeven, kan dit er nog wel bij... een OUDE oproep over deze term... Het gaat hier om een oproep die gelanceerd werd in 2007...

...

...

Oproep betreffende het concept «flexicurity» van de Europese Commissie voor een arbeidsrecht dat (werkelijk) de werknemers beschermt

Op 13 en 14 november aanstaande (NVDR 2007 !!) behandelt het Europese Parlement het concept Flexicurity. Een maand later, op 13 en 14 december (NVDR 2007 !!), zal deze discussie gevoerd worden op de Europese top en wil men principes vastleggen voor de komende drie jaar. De ondertekenaars van deze oproep zijn ernstig verontrust over het concept “flexicurity” en de gevolgen die dit concept zal hebben voor het arbeidsrecht. De officiële stelling luidt dat flexicurity de flexibiliteit voor de werkgevers wil verzoenen met de zekerheid voor de werknemers.

In werkelijkheid kon men de afgelopen decennia reeds vaststellen hoe de bescherming van de werknemers in het arbeidsrecht afnam en dit ten gunste van de werkgevers. Deze evolutie creëerde een situatie waarin enkel 60 % van de werknemers (dit percentage wordt zelfs niet gehaald in alle lidstaten van de EU) werken in omstandigheden die overeenstemmen met de klassieke arbeidsovereenkomst. De anderen worden tewerkgesteld met tijdelijke contracten, deeltijdse arbeidsovereenkomsten, in mini-jobs, onderaanneming, interimjobs of als schijnzelfstandige.

Voor de werkgevers is deze bestaande flexibiliteit echter niet voldoende. Onder het mom van de toenemende concurrentie vragen ze nog meer voordelen.

In het Groenboek van 2006 en nu in de gemeenschappelijke principes betreffende flexicurity (juni 2007) neemt de Europese Commissie het neoliberale standpunt van de werkgevers over en stimuleert ze het opnemen van het concept flexicurity in het arbeidsrecht.

Dit debat wordt niet enkel op theoretisch niveau gevoerd maar heeft praktische gevolgen. De Europese Commissie wil de voorwaarden voor het beëindigen van een arbeidsovereenkomst versoepelen, de maatregelen bevorderen die werknemers onderling in concurrentie brengen en wil precaire arbeidsovereenkomsten ontwikkelen. Het zullen de werknemers zijn die de lasten van dergelijke versoepeling moeten dragen. Het arbeidsrecht dreigt zijn beschermend kader te verliezen met als gevolg de toename van de kwetsbaarheid en dit zonder positieve invloed op de werkgelegenheid.



De ondertekenaars vragen aan de Europese instellingen:

Alle economische en financiële maatregelen te nemen teneinde de massale werkloosheid te doen afnemen

De beschermende bepalingen in het arbeidsrecht te versterken met respect voor de fundamentele rechten en hun toepassingsgebied uit te breiden voor alle arbeidsvormen, met inbegrip van de zelfstandigen die, in werkelijkheid zowel op economisch, juridisch als persoonlijk vlak afhangen van hun contractant.

Collectieve onderhandelingen te versterken zodat de werknemersafgevaardigden op Europees niveau de werknemers op een efficiënte wijze kunnen beschermen tegen aantastingen van hun rechten.

Prioriteit te geven aan de flexibiliteitmaatregelen gecreëerd in het belang van de werknemers

Het beleid opgeven dat tot doel heeft de sociale bescherming te beperken en de winstmarges van de bedrijven te verhogen, een politiek die gedoemd is te mislukken.

Deze tekst is een gemeenschappelijke oproep van:

L’Association européenne des Juristes pour la démocratie et les Droits de l’Homme dans le monde (ondertekend door Thomas Schmidt)
De organisatie Progress Lawyers Network (ondertekend door Jan Buelens)
De organisatie Avocats Européens Démocrates (ondertekend door Mireille Jourdan)

Eenieder kan deze oproep ondertekenen door een email te sturen naar info@terralaboris.be met als mededeling “ondertekening oproep”

De tekst met handtekeningen zal verstuurd worden naar het Europees Parlement voor de vergadering van aanstaande 13 en 14 november. Ondertekeningen kunnen tot 11 november (NVDR 2007 !!), middernacht, verstuurd worden.

X

XX

BRON :
http://www.anderepolitiek.be/nieuwecap/modules/news/article.php?storyid=747

...

...& we onderlijnen dat nog eens extra met :

...

a c t u a l i t e i t

FLEXICURITY-MANIE

Enerzijds bestaat de laatste jaren een sterke vraag naar verdere flexibiliteit van de arbeidsmarkt, de werkgelegenheid en de organisatie van werk in het algemeen. Anderzijds bestaat een minstens even sterke vraag naar zekerheid voor kwetsbare groepen werknemers en andere buitenbeentjes van de arbeidsmarkt, en het behoud van de sociale cohesie in onze maatschappijen.

Deze nieuwe uitdagingen moeten resulteren in een aangepast beleid. Flexicurity lijkt nu de meest populaire strategie. Toch is deze strategie niet echt revolutionair. Het is eerder een evolutie van verschillende beleidsmaatregelen; een combinatie van een flexibele arbeidsmarkt, een uitgebreid sociaal vangnet en een sterk activerend arbeidsmarktbeleid. Het is dan ook niet de bedoeling al het bestaande te vervangen, maar eerder de best-practices op elkaar af te stemmen om zo te voldoen aan zowel de flexibiliteit als de zekerheid. Beide eisen worden dan als het ware elkaars katalysator in plaats van elkaars tegenpool.

Flexicurity moet zowel in het voordeel van de werknemer als werkgever spelen. Zo hebben werknemers nood aan actieve flexibiliteit om privé-leven en werk te combineren. Bedrijven vragen flexibiliteit om adequaat te reageren op wijzigende marktvraag. Zekerheid voor werknemers is ook niet enkel het beschermen van die werknemers tegen jobverlies, maar vooral de capaciteiten ontwikkelen die de werknemers in staat stellen om gedurende hun ganse leven werk te blijven vinden, dit werk op zijn minst te behouden of vooruit te gaan in hun carrière (de fameuze ‘werkzekerheid’ in plaats van ‘jobzekerheid’ garanderen).

Voor ondernemingen vertaalt zekerheid zich in het behoud en verbeteren van hun marktpositie, loyaliteit en productiviteit van de werknemers en mogelijke jobcreatie.

Een aantal concrete invullingen van dit beleid zijn bijvoorbeeld flexibele en zekere contractuele overeenkomsten (tijdsparen is de meest gekende), effectief actief arbeidsmarktbeleid (herintegratie van werklozen), levenslang leren, moderne sociale zekerheid voor herverdeling en mobiliteit, ondersteunende en productieve sociale dialoog, wederzijds vertrouwen en sterk ontwikkelde industriële relaties die cruciaal zijn voor de goede werking van dergelijk beleid. Het meest controversiële is natuurlijk de uitkeringen beperken in tijd.



Een (utopisch) theoretisch voorbeeld

Tot zover de theorie. Als we dit even in een praktisch voorbeeldje gieten ... Een schoolverlatende vrouw betreedt de arbeidsmarkt. Ze zal in de eerste plaats actief begeleid worden om een job te vinden. Dat betekent actief solliciteren en/of desnoods (jobspecifieke) vorming volgen. Dit moet haar op korte termijn aan een job helpen bij een onderneming die een openstaande vacature aanbiedt. Zowel de vrouw als de onderneming hebben een flexibele houding nodig. Dit betekent dat de onderneming bv. kan aanspraak maken op tijdsparen, maar evenzeer omgekeerd dat de vrouw bv. (in het kader van loopbaanplanning) de kans moet krijgen deeltijds te werken of haar uurrooster aan te passen.

Duikt er op een bepaald moment een marktprobleem op voor de onderneming, dan zal ze genoodzaakt zijn de vrouw te ontslaan. Omgekeerd kan dezelfde vrouw beslissen een betere functie aan te nemen. Maar in hoofde van de flexicurity is dit geen enkel probleem, want dan begint alles weer van vooraf aan. Te beginnen met een hoge uitkering (die bijna gelijk is aan het laatst verdiende loon) of andere job, actief solliciteren, desnoods vorming,... en op naar de volgende, boeiendere job.

Want flexicurity betekent ook dat niet enkel het bedrijf zich verbetert, maar ook de werknemer. Aangezien deze steeds meer kwalificaties opbouwt, zichzelf ontplooit en dus meer waarde opbouwt. Op die manier krijgt hij ook steeds betere jobs. Flexicurity focust namelijk vooral op werkzekerheid in plaats van jobzekerheid. En dus is op het einde van de rit iedereen tevree ... Maar aan dit utopisch verhaaltje moeten toch een aantal kanttekeningen gemaakt worden.



Maar ...

In de eerste plaats is dit een ‘happy few’ verhaal. In de praktijk weten we allen dat de meeste vacatures ervaring vereisen, dat de onderneming haar eigen uurroosters oplegt en dat bij jobverlies veel dringendere zorgen de kop opsteken; lening afbetalen, vaste kosten, ...

Ook is dit verhaal helemaal verschillend bij KMO’s, waar de flexibiliteitmogelijkheden meestal nog beperkter zijn. Daarnaast rijst de vraag over de financiële implicaties van vormingen. In theorie is het de bedoeling dat de ondernemingen de nodige kwalificaties aanleren. Maar als we weten dat momenteel slechts 20 % van de werknemers opleiding krijgen ... We krijgen als het ware een verschuiving van verantwoordelijkheid tussen de overheid naar de bedrijven.

Dit recept kan ook enkel lukken als het het nationaal niveau overstijgt. Maar als we binnen de EER (Europese Economische Ruimte) al over veel minder twisten ...

Wat doe je bovendien met een heel pak laaggeschoolde werknemers die nooit opleiding zullen genieten ?

Hoe mooi dit Deens nirwana ook moge klinken, onze geschiedenis en sociale zekerheid zijn niet te vergelijken met de situatie in Denemarken. Denemarken heeft al een flexibel ontslagrecht sedert het eind van de 19e eeuw en het blijft eraan sleutelen. Internationaal gezien heeft Denemarken het hoogste niveau uitkeringstrekkers (kwart van de bevolking), maar dit komt niet tot uiting in hun werkloosheidscijfers, aangezien scholingsprogramma’s en gesubsidieerde banen niet meegeteld worden. De kosten van dit arbeidsmarktbeleid zijn dan ook hoog in vergelijking met het rendement. Onze sociale zekerheid zou deze extra last zeker niet aankunnen.

Bovenstaande argumenten kunnen nog verder aangevuld worden. In theorie lijkt dit allemaal veelbelovend. Maar als het te mooi is om waar te zijn, dan is het ook meestal niet waar. Laten we realistisch blijven en passende oplossingen zoeken in functie van onze eigen karakteristieken. Want wat te allen tijde moet vermeden worden, is een verdere uitholling van het evenwicht arbeid-kapitaal.

Caroline JONCKHEERE

BRON :
http://www.aclvb.be/uploads/media/september_03.pdf

...

In dit Legomodel zijn de sociale partners verantwoordelijk, op het niveau van een gewest, van een bedrijfssector, zelfs van een individueel bedrijf. Tezelfdertijd wordt voorzien in een sterke sociale zekerheid(1). Er is slechts een minimale kaderwetgeving(2) met beperkte ontslagbescherming(3), geen omschreven proefperiodes(4) of ontslagtermijnen(5). Er bestaan relatief hoge werkloosheidsuitkeringen(6) voor een relatief korte periode(7) en een activerend arbeidsmarktbeleid(8) waardoor meer mensen doorstromen(9) naar de arbeidsmarkt.

Dit is het soort van volzinnen waar je best wat tijd & enige sterk doorgedreven analyse voor over moet hebben, wil je het redden tot het laatste punt, laten we dus eens ″stout″ zijn & analyseren in de geest van wat we tot hiertoe uit voorgaande beschouwingen ontdekt & geleerd hebben...

Laten we om te beginnen duidelijk stellen dat we hier niet dieper ingaan op de verantwoordelijkheid die de sociale partners moeten dragen op het niveau van gewesten, sectoren of individuele bedrijven. Dit onderwerp alleen al is een gans debat waard... & dat alleen al om een deftig antwoord te vinden op de vraag of de vakbonden nu mee verantwoordelijk moeten zijn voor het beleid van een firma of niet... Wij hebben daar onze eigenste mening over & die vertellen we hier lekker niet, maar we vinden het dus wel zéér eigenaardig dat LDD daar al onmiddellijk een antwoord op weet te vinden, namelijk een soort van medeverantwoordelijkheid... Wèl-wèl-wèl... alleen vermoeden wij dat dit zich dan juist maar zal beperken tot het brengen van het slechte nieuws... zoals mededelingen in de aard van : dat er weer eens moet ingeleverd worden omwille van die & die reden...

...& voor de rest :

(1) Wat die "sterke Sociale Zekerheid" omvat & is, dàt blijft nog steeds een compleet raadsel voor ons... Maar als we zien dat er bij de frisse knapen van de LDD, van ons als werk-NEMER verwacht wordt dat we onszelf nu ook nog eens zelf verzekeren tegen de zogenaamde arbeidsgerelateerde risico’s zoals arbeidsongevallen, beroepsziekten en werkloosheid... zaken waar tot op vandaag de werk-GEVER verplicht dient voor te zorgen, dan hebben wij ...*GRIJNS*... het donkerbruine vermoeden dat er in dàt specifieke pakketje van ″Sterke Sociale Zekerheid″ daar vooral zéér véél ″gebakken lucht″ bij zit, spruitjeslucht wel te verstaan... & dat hier net zoals bij ″flexicurity″, de verpakking mooier oogt dan wat er wezenlijk aan inhoud in zit... nu ja, dat laatste is ons bekend van sales-praatjes met dure woorden die inhoudelijk weinig of niks betekenen...

(2) ...& Die minimale ″kaderwetgeving″ zagen we liefst vanal ook wat nader gespecifieerd... want ook daar rijst het donkerbruine vermoeden dat er méér prutskader dan enige zinnige wetgeving aan vast hangt... Het zal je dus maar overkomen als bleuke van 18 jaar, pas van 't school... die moet onderhandelen met een geslepen haai van ″ne patron″ over z'n eigenste arbeidsvoorwaarden, terwijl de beschermende wetgeving over dat onderwerp intussen herleidt is tot ″nul-nada-zéro-zilch″... Kortom dat ″Dè Patron″ dan kan vragen ~lees : eisen~ wat ie maar wilt & dat ons bleuke alleen maar ″JA″ màg knikken of ie vliegt ~uiteraard zonder enige werkloosheidsvergoeding achteraf, want je hebt een job geweigerd~ !!

(3) ...na wat we tot hiertoe allemaal al gelezen hebben ~onze rooie oortjes flapperen intussen zowat constant~ lezen we ″beperkte ontslagbescherming″ maar inééns als ″ZONDER ENIGE″, want dit laatste is ook als ″beperkte″ te omschrijven... m.a.w. Bij het minste vlieg je !! Uiteraard zonder enige rechten achteraf !!

(4) & (5) ...& wij kaderen géén omschreven proefperiodes, ~let bij ons op het accent dat we vrijelijk verleggen naar GEEN~ net als ″ontslagtermijnen″ binnen de zelfde context als het vorige... Het ruikt voor ons voornamelijk zowat allemaal naar ″willekeur″... met uiteraard ″de vrijheid om te discrimineren″ er aan verbonden... Je zult maar de pech hebben om op een blauwe maandag bij een eikel van een ″baas″ te beginnen die denkt dat de nulmeridiaan van Greenwich door z'n eigenste reet loopt & die ″vindt″ dat jij maar minder moet knipperen met je ogen & harder moet werken...

Hierdoor dreigt men eveneens het principe van "anciënniteitspremies" of "verlofdagen" of "baremische verhogingen" te willen te vermijden, kortom op alle mogelijke slinkse wijzen te beknibbelen op sociale verworvenheden... Méér nog, deze zo mogelijk gewoon afschaffen !!

(6) & (7) ...let in deze vooral op het woord ″relatief″... & als ik u was, zou dit een belletje moeten doen rinkelen...

(8) ...een ″activerend arbeidsbeleid″ doet ons in deze denken aan... ″we-zagen-nog-wat-mos-&-enkele-grassprieten-staan-tussen-de-stoeptegels-aan-de- grote-markt″... & wie ~hier~ niet ~stande pede, noem 't direct, of Nù~ op dit ″prrrr-àchtige werkaanbod″ ingaat is ″de klos″....

(9) ...waardoor waarschijnlijk héél véél mensen zullen ″doorstromen″... naar een ander contingent... de uitgeslotenen & de armoezaaiers...

...

Omdat het decentraal werkt (per regio, per sector, per bedrijf), en dus op het niveau waar dit het meest zin heeft, bezit het de soepelheid en het snelle aanpassingsvermogen dat de moderne arbeidsmarkt vereist. Het arbeidsmarktbeleid wordt “op maat” gevoerd.

...& Ook deze zin nodigt uit tot analyse & interpretatie... & met wat fantasie zou je er zelfs een hele hoop ~onzin~ kunnen van maken. Ook hier denken we dat : ″Het 'op maat gevoerde arbeidsbeleid' dat niet alleen op èlk vlak 'decentraal werkt', maar dat ook een 'snel & soepel aanpassingsvermogen bezit'...″ dus eerder voor de onverholen ″eis″ staat ~zeker gezien het vlotte afdankings- & aanwervingsbeleid dat de LDD voorop stelt~ van een complete ~op èlk vlak gevoerde~ ″willekeur″... in simpele woorden gezegd, de gevoerde regelgeving zal zo soepel zijn, dat men zich ~volledig~ aanpast aan wat er geëist wordt... of men vliegt, want er staan toch lange rijen vervangers klaar !! ...& men zal daar als ″domme werkkracht″ weinig of niks tegen in te brengen hebben !!

Onomwonden durven we dus te stellen dat de werkomstandigheden & de werkethiek ~lees : door minder veiligheid, verhoogde werkdruk, e.d.m.~ er behoorlijk flink zal op achteruit gaan & dat allemaal voor de winst natuurlijk !

...Dus... Yes-yes, iedereen wordt interim zoals “sommigen” beweren & tant pis voor diegenen die het niet zullen kunnen volgen !!...

Voor de amateurs van de rooie morgenstond :

...

dinsdag 29 april 2008

‘Flexicurity’ ofwel flexibele onzekerheid

Naar aanleiding van een debat dat in Gent werd georganiseerd door het ABVV i.s.m. Attac over flexicurity publiceren we een artikel over het thema flexibiliteit en sociale zekerheid. De afgelopen maanden werd het idee van “flexicurity” steeds meer naar voor geschoven als het om de “hervorming” van de sociale zekerheid ging. Wie wordt beter van dergelijke flexicurity?

Thomas Keirse

De regering Leterme bracht opnieuw de kwestie van de sociale zekerheid op tafel. Eén woord – flexicurity – moet de zogenaamde consensus worden tussen patronaat en arbeidersbeweging. Ondanks de belangstelling binnen regeringskringen is de begripsbepaling naar buiten toe uiterst vaag gebleven. Flexicurity combineert flexibiliteit met zekerheid. Flexibiliteit wordt geconcretiseerd, maar zekerheid blijft vaag. Door flexibel te zijn – zo zeggen ze – moet de arbeider zich kunnen wapenen tegen herstructurering en dalende koopkracht. Deze zwakke verdediging tegen de zogenaamde ‘excessen’ van het kapitalisme is wat men binnen de regering zekerheid is gaan noemen. Een nieuw neoliberaal dogma lijkt geboren, maar deze nauwe definitie is zo beperkt dat het maar al te kort door de bocht is.



Flexibiliteit, een neoliberaal dogma

Het debat over flexibiliteit en de oude zekerheden (sociale zekerheid, werkzekerheid, …, enz.) is niet nieuw. Het speelde al in de jaren ’80 een belangrijke rol en de reden hiervoor is simpel: midden jaren ’80 zagen we de geboorte van de neoliberale arbeidspolitiek in België. Het neoliberalisme is de antipode van de Keynesiaanse visie, ofwel een burgerlijk offensief op de welvaartsstaat. De welvaartstaat wordt al jaren ‘geherstructureerd’ door middel van een afbraakpolitiek. Anders dat in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië was in België van in het begin ook de reformistische arbeidersbeweging betrokken bij deze nefaste arbeidspolitiek.

De neoliberale maatregelen stelt de individuele kapitalist weer centraal. Daarom weegt het belang van de onderlinge concurrentie zwaarder door dan het belang van sociale staatsuitgaven. Een voorbeeld is de sociale loonmassa die werd beperkt door het inkrimpen van de patronale bijdragen aan de sociale zekerheid. De lonen worden zowel direct als indirect belaagd. Dit speelt in het belang van de burgerij, omdat het Keynesiaans systeem de vraag van de loonafhankelijken voor een groot deel had gestimuleerd terwijl de afbraakpolitiek van het neoliberalisme juist een uitbreiding van de vraag van de kapitaalinkomens beoogt ten nadele van de arbeiders. Van in het begin resulteerde dit vanzelfsprekend in een daling van de koopkracht – terwijl de productiviteit van de arbeid er enkel maar op vooruitging! Dat is m.a.w. een soort dubbele winst voor de kapitalist!

Achter deze ogenschijnlijke paradox schuilt flexibilisering, een fenomeen dat onder het neoliberalisme nauw samen gaat met de daling van de zogenaamde loonlast. De positie van het financiekapitaal werd hierdoor versterkt, want door constante inlevering ten gunste van de winsten werd de inkomstenherverdeling in het nadeel van de lonen beslecht. Dat wil zeggen dat de kapitalisten hun meerwaarde zagen stijgen, omdat arbeiders meer produceerden voor minder loon.

Kapitalisten proberen niet enkel minder lonen uit te betalen door loonmatiging te eisen. Een ander gegeven dat in het voordeel van de winsten speelt, is de systematische herstructurering op de werkvloer, al dan niet in het vooruitzicht van een delokalisatie naar een lageloonland. Banen staan dus steeds vaker op de helling, en vaak zonder scrupules.

Neoliberale politiek is niets anders dan de voortdurende inlevering van het inkomen uit lonen in het voordeel van de winsten. En dat is in de loop der jaren nauwelijks veranderd. Daarom kan men niet verwonderd zijn dat het debat over flexibiliteit en sociale zekerheid af en toe weer de kop op steekt. Flexicurity is dus niet nieuw. Het is een formule dat geen fundamentele verschillen vertoont met de flexibiliteit die ook in de jaren ’80 werd gepredikt.

De nadruk op flexibiliteit stond opnieuw centraal in de zogenaamde Lissabonstrategie. Het verdrag van Lissabon (2002) wilde Europa de mogelijkheid bieden om de grootste kenniseconomie van de wereld te worden. Door zich op de lijn van Lissabon te plaatsen, werd in België het concept ‘je hele leven lang leren’ geïntroduceerd. Daarmee doelt de Belgische burgerij op hele reeks opleidingmogelijkheden – of beter: verplichtingen - die iedere werknemer wordt aangeboden. Het moet de werknemer in de mogelijkheid stellen om door middel van constante opleiding zich aan te passen aan het steeds ingewikkelder worden van het arbeidsproces en een snelle omscholing helpen verwezenlijken in geval van ontslag. Dit gebeurt opdat in het desbetreffende geval de werknemer snel een nieuwe job zou kunnen vinden zonder lang te moeten leven van een uitkering. Want hoe minder arbeiders van de sociale zekerheid moeten leven, des te minder ziet het patronaat zich verplicht moet voelen om voldoende bij te dragen. Dat laatste is belangrijk, omdat het opnieuw aantoont dat flexibiliteit en loonlast, in dit geval de bijdrage aan de sociale zekerheid, nauw samengaan.

We zien dus dat flexicurity daadwerkelijk flexibiliteit inhoudt. Maar de twee belofte die het woord inhoudt (zekerheid) wordt reeds deels ondermijnd (flexibiliteit dient om de loonkosten, zoals de bijdrage aan de sociale zekerheid, te drukken). Het gemak waarmee flexibiliteit omschreven kan worden contrasteert dus sterk met de definitie van zekerheid.



Zekerheid

Ontegensprekelijk zetten de pogingen om de patronale bijdragen aan de sociale zekerheid te verminderen de sociale welvaart op de helling. Maar de burgerij weet zich te redden door te propageren dat de activering van de bevolking de enige manier is om de vergrijzing (lees: de sociale zekerheid) in stand te houden. Ook de regering moet een steentje bijdragen. Dat laatste komt ook door de vakbondsleiding die probeert aan tafel te zitten met de regeringsleiders. Let ook op de gelijkenis met de redenering van de sp.a die het generatiepact heeft ontworpen, gepropageerd en doorgevoerd. Dit pact, dat in het teken staat van het verhogen van de zogenaamde ‘actieve bevolking’ (zij die werken), is toevallig of niet gelijktijdig ontstaan met het patronaal offensief dat de verhoging van de arbeidsduur propageerde. De activering was ook in dit geval een manier om de vergrijzing en andere sociale kosten te dekken omwille van de financiële problemen van de welvaartstaat. Ook de sp.a slaagde er niet in om de wortel van het probleem (het neoliberalisme) aan te pakken. Erger nog, de sociaaldemocratie heeft een plan ontworpen dat volledig op de steun van de kapitalisten kan rekenen!

Maar werkt dit plan? Voor het patronaat alleszins wel. De herstructureringen sinds de crisissen van de jaren ’70 en de lage lonen die zich steeds meer manifesteren vanaf de jaren ’80 hebben heel wat mensen tot werkloosheid gedwongen. Voor het patronaat is dit een nefaste uitwerking van hun pogingen om hun winsten op te drijven. Want steeds meer mensen leven van de één of andere uitkering waar het patronaat nog altijd voor moet opdraaien. Het zijn juist deze bijdrages die ook naar beneden moeten. Het was waarschijnlijk nooit een probleem geweest indien de arbeidersbeweging niet zo sterk had gestaan.

De redding voor de kapitalisten kwam er enerzijds door een gebrek aan strijdbaarheid en antwoorden bij de vakbondsleiding die er sinds het verzet tegen het globaal plan van oud-premier Dehaene niet meer in is geslaagd om grote asociale maatregelen terug te dringen. Maar de grote hulp kwam er vooral vanuit de sociaaldemocratie door het generatiepact. Voortaan was activering de norm, en daalde het aantal werklozen dat van een uitkering moest leven. Voortaan zouden de loonafhankelijken moeten leren hun eigen boontjes te doppen. De sociale zekerheid komt dus steeds meer op de schouders van de arbeiders terecht. Dat lijkt nog enigszins te werken, maar in de realiteit is dat anders.

Enerzijds zijn er de werklozen die worden geschrapt van de lijst voor een uitkering, omdat ze na verloop van tijd geen werk hebben gevonden. Ook zijn er de werklozen die hun uitkering beperkt zien in de tijd. Deze sociale groepen verraden dat de realiteit eerder complex uitvalt. Niet iedereen kan rekenen op evenveel zekerheid.<^>Aan de andere kant is er opnieuw de flexibiliteit. Mensen worden gedwongen om banen aan te nemen waar wel een loon mee te verdienen valt, maar waar niet altijd een bijdrage aan de sociale zekerheid aan vast hangt. Dat betekent dus dat niet alleen patroons zich onttrekken van de steun aan de welvaart, maar ook een heel aantal arbeiders. Enkele voorbeelden zijn de postbedienden die in de private sector werken en de postbodes moeten vervangen. Deze arbeiders werken voor een laag loontje, bieden nauwelijks diensten aan en worden in een aantal landen ook zo ingezet dat ze geen bijdrage leveren aan de sociale zekerheid. Deze arbeiders zijn geen uitzondering maar een evenwaardig onderdeel van het neoliberale streven naar flexibiliteit.



Hulp uit Keynesiaanse hoek?

Heel wat figuren die verzet uiten tegen het neoliberalisme, maar ook heel wat elementen uit de reformistische arbeidersbeweging, pleiten voor de terugkeer naar de Keynesiaanse welvaartstaat. Hogere winsten moeten dan opnieuw verzekeren dat de lonen en de algemene welvaart erop vooruit gaan. Of zoals Freya Vandenbossche (sp.a) zei tijdens haar speech na de Gentse 1-meistoet vorig jaar: “bedrijven mogen winst maken, graag zelfs! Maar ze moeten ook investeren.” Met investeren werden zaken bedoeld als jobs en meer welvaart voor iedereen. Dat contrasteert natuurlijk met de effecten van het generatiepact, nochtans het lievelingetje van de sp.a. Maar de uitspraak deed zich voor op 1 mei. Bovendien in de stad die de bakermat is van de Vlaamse sociaaldemocratie. Voor zo’n gelegenheid kan er wel eens een cadeautje (in woorden) over de toog. Dat is dezelfde retoriek die je tijdens verkiezingen terug kunt vinden.

We moeten echter ook wijzen op het immobilisme bij de vakbonden. Vanuit de leiding stelde het ABVV nog dat bedrijven, die winsten maken, niet zouden mogen herstructureren. Dat is natuurlijk een moraal die vanzelfsprekend klinkt vanuit het reformisme, maar ze strookt met de realiteit. Toen de keynesiaanse welvaartstaat nog bestond kon men inderdaad geen herstructurering verwachten zolang er voldoende winst werd gemaakt, maar dat is onder het neoliberalisme een heel ander verhaal. Als de kapitalist het noodzakelijk acht dan gaat winst ten koste van werk en loon.

Het is echter maar de vraag of we terug kunnen naar de oude keynesiaanse recepten. Want de crisissen die zich vanaf het midden van de jaren ’70 voordeden, wezen er al op dat het keynesiaanse model op haar grondvesten begon te daveren. Dat is letterlijk te nemen, want het model steunt op een constante groei van de winsten. Deze winsten lieten het echter afweten door de nakende overproductiecrisis. In dit licht moeten we de opkomst van het neoliberalisme zien. De crisissen noopten de burgerij tot het inperken van alle bijdragen aan de welvaart van de loonafhankelijken en de staat opdat de winsten zouden blijven toenemen. Maar daarmee is de crisis nog niet opgelost natuurlijk. De kapitalisten hebben de problemen steeds voor zich uit geschoven en de arbeiders gedwongen de lasten te dragen. We kunnen daarom niet verwachten dat een terugkeer naar het oude model nog mogelijk is. We zien nu al dat een aantal belangrijke nationale economieën als gevolg van overproductie voor een recessie staan en dit vraagt om steeds drastischere maatregelen.



Strijd, solidariteit, socialisme!

Het antwoord ligt dus niet binnen het kader van het kapitalisme. Hervormingen op zich hebben de problemen nooit bij de wortel kunnen aanpakken. De arbeidersklasse begint nu de gevolgen van deze grote illusie te voelen. Heel wat mensen worden uit wanhoop in de armen van extreem-rechts gedreven, andere zoeken dan weer naar oplossingen die in het teken staan van strijd en solidariteit.

De enige oplossing is een revolutionair breken met het kapitalisme. Dat betekent bouwen aan socialisme. Dat betekent bouwen aan een linkse oppositie binnen de arbeidersbeweging, die tot doel heeft deze socialistische conclusie te verbinden met de arbeidersklasse. Dat betekent werken aan een massapartij van de arbeidersklasse. Deze partij zal in het begin heel wat kinderziektes vertonen en zich in heel wat gevallen nog beperken tot een strijdbaar reformisme. Het zou ook meerdere pogingen kunnen vergen eer ze er is, maar ze zou al een hele stap vooruit zijn in vergelijking met het passieve verzet dat we vandaag kennen. De arbeidersbeweging heeft met een nieuwe arbeiderspartij weer een alternatief voor ogen. Dit biedt ook mogelijkheden voor zij die gaan voor radicalere, maar noodzakelijke conclusies.

BRON :
http://socialisme.be/lsp/archief/2008/04/29/flexicurity.html< /span>

...



Einde deel (1) ...wordt vervolgd...!!

24-08-2008 om 23:06 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- j2

Begin deel (2) ...Het vervolg...!!



...& Om jullie te laven aan de verkwikkende bron van de Europese commissie waar alles rozeschijn en manegeur is...

...

Rapid - Press Releases - EUROPA

Flexizekerheid: betere banen voor meer mensen

Brussel, 27 juni 2007

De Commissie komt vandaag met een voorstel voor de vaststelling van gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid, om het concurrentievermogen, de werkgelegenheid en de arbeidssatisfactie te bevorderen door het combineren van flexibiliteit en zekerheid voor werknemers en bedrijven. Flexizekerheidsstrategieën kunnen helpen de Europese arbeidsmarkten te moderniseren en beter te reageren op de uitdagingen en mogelijkheden van de globalisering. Dergelijke strategieën omvatten regelingen inzake arbeidsovereenkomsten die tegelijkertijd flexibel zijn en zekerheid bieden, actief arbeidsmarktbeleid, integrale strategieën voor een leven lang leren, en moderne stelsels van sociale bescherming die adequate inkomenssteun bieden gedurende perioden van werkloosheid. De Commissie geeft ook een aantal typische flexizekerheidstrajecten aan om lidstaten te helpen hun eigen nationale flexizekerheidsstrategieën te ontwikkelen en van elkaars ervaringen en beste praktijken te leren. In aansluiting op de Lissabonstrategie van de EU voor groei en werkgelegenheid kunnen de gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid ertoe bijdragen dat meer Europeanen ten volle kunnen profiteren van de snel veranderende wereldeconomie.

Vladimír Špidla, EU-commissaris voor werkgelegenheid, sociale zaken en gelijke kansen, verklaarde: "Flexizekerheid is de beste manier om te verzekeren dat Europese burgers een hoog niveau van werkzekerheid genieten, zodat zij in iedere fase van hun arbeidsleven een goede baan kunnen vinden, en kunnen hopen op een goede loopbaanontwikkeling in een snel veranderende economische omgeving". Hij zei verder: "Flexizekerheid biedt een evenwicht tussen de rechten en verantwoordelijkheden, voor werknemers en bedrijven en ook voor overheden: alle hebben de plicht bij te dragen tot meer werkgelegenheid, een betere samenleving en duurzame groei. Bij de flexizekerheidsbenadering gaat het er niet om een bepaalde groep meer zekerheid te bieden ten koste van een andere groep; het idee is optimaal gebruik te maken van de positieve wisselwerking tussen flexibiliteit en zekerheid. We moeten er nu voor zorgen dat alle betrokkenen samenwerken zodat dit een succesfactor wordt voor de Europese economieën, werknemers en bedrijven."

Europa moet nieuwe wegen vinden om zijn arbeidsmarkten flexibeler te maken en tegelijkertijd werkzekerheid te bieden. Flexizekerheid is een brede aanpak van het arbeidsmarktbeleid die een voldoende mate van flexibiliteit in arbeidsovereenkomsten – om bedrijven en werknemers in staat te stellen op veranderingen te reageren – combineert met een voldoende mate van zekerheid om werknemers in staat te stellen om hun baan te houden, dan wel snel een nieuwe te vinden, met de garantie van een adequaat inkomen tussen twee banen in. De mededeling benadrukt dat dit voordelen kan bieden voor zowel werknemers als bedrijven. Flexibiliteit betekent dat werknemers gemakkelijk moeten kunnen instappen en van baan moeten kunnen veranderen: het bestrijkt externe en interne (binnen een bedrijf) flexizekerheid. Het aspect zekerheid geldt niet alleen voor werknemers, maar ook voor bedrijven: verbetering van de kennis en vaardigheden van werknemers biedt een werkgever extra zekerheid en voordelen. Er kan een positieve wisselwerking zijn tussen flexibiliteit en zekerheid.

De mededeling, die gebaseerd is op uitgebreide raadpleging en overleg met de belangrijkste betrokken partijen, geeft de belangrijkste beleidsterreinen aan met betrekking tot flexizekerheid (componenten van flexizekerheid) en formuleert voorstellen voor acht gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid. Deze beginselen zijn referentiepunten waarover de lidstaten overeenstemming zouden moeten bereiken. Dit zijn onder andere:

1. Versterken van de tenuitvoerlegging van de EU-strategie voor groei en werkgelegenheid en van het Europese sociale model;

2. Een evenwicht vinden tussen rechten en verantwoordelijkheden;

3. Flexizekerheid aanpassen aan de uiteenlopende omstandigheden, behoeften en uitdagingen van de lidstaten;

4. Reduceren van de kloof tussen degenen met soms precaire arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd of deeltijd (de zogenaamde "outsiders") enerzijds, en werknemers met vaste voltijdbanen (de "insiders") anderzijds;

5. Ontwikkelen van interne en externe flexizekerheid door werknemers te helpen de carrièreladder op te klimmen (intern) en zich op de banenmarkt te begeven (extern);

6. Ondersteunen van de gelijkheid van vrouwen en mannen en gelijke kansen voor iedereen bevorderen;

7. Evenwichtige pakketten van beleidsmaatregelen produceren om een klimaat van vertrouwen tussen sociale partners, overheden en andere betrokken partijen bevorderen;

8. Zorgen voor een rechtvaardige verdeling van de kosten en baten van flexizekerheid, en bijdragen tot een gezond en op langere termijn houdbaar begrotingsbeleid.

De mededeling presenteert ook vier typische "trajecten" met behulp waarvan de lidstaten hun eigen flexizekerheidsstrategieën kunnen ontwikkelen, aangepast aan hun nationale uitdagingen. Er is natuurlijk geen standaardoplossing – de situaties op de arbeidsmarkten in de EU zijn zeer uiteenlopend. In sommige landen zullen de inspanningen misschien vooral gericht zijn op het vinden van oplossingen binnen bedrijven, in andere misschien meer op de overstap naar een andere baan. De trajecten zijn gebaseerd op praktijkervaringen en toepaste beleidsmaatregelen in de lidstaten, die geanalyseerd zijn door een groep van deskundigen inzake flexizekerheid (rapporteur: prof. T. Wilthagen).

De verschillende beleidsaspecten waarop flexizekerheid en de componenten daarvan betrekking hebben, zijn niet nieuw, maar flexizekerheidsstrategieën vertegenwoordigen een nieuwe, geïntegreerde benadering waarvan de verschillende elementen elkaar kunnen ondersteunen.

De financiële cohesie-instrumenten van de EU – en met name het Europees Sociaal Fonds voor de programmeringsperiode 2007-2013 – kunnen een substantiële bijdrage leveren aan de begrotingsaspecten van flexizekerheid, bijvoorbeeld door het financieren van opleidingen op bedrijfsniveau en van programma's voor een leven lang leren, of door het bevorderen van ondernemerschap.

Uit een recente Eurobarometerenquête (najaar 2006) is gebleken dat de Europese burgers de noodzaak van aanpassing en verandering, waarop de flexizekerheidsbenadering gebaseerd is, begrijpen en aanvaarden: 72% vindt dat arbeidsovereenkomsten flexibeler dienen te zijn, om ruimte voor nieuwe banen te creëren; 76% meent dat het idee van "een baan voor het leven" niet meer van deze tijd is; and 88% stemt in met de stelling dat een leven lang leren de kansen op het snel vinden van een baan verhoogt.

Flexizekerheid neemt een belangrijke plaats in in de geïntegreerde richtsnoeren waarmee de lidstaten unaniem hebben ingestemd, en die de tenuitvoerlegging op Europees en nationaal niveau van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid ondersteunen. Flexizekerheid kan alleen een succes worden als alle betrokkenen volledig meewerken. De Commissie moedigt de lidstaten aan om met de sociale partners samen te werken en hun aanpak inzake flexizekerheid te verwerken in hun nationale hervormingsprogramma's in het kader van de Lissabonstrategie.

Zie voor meer informatie :

Link naar mededeling http://ec.europa.eu/employment_social/news/2007/jun/flexicurity_en.pdf

Link naar verslag van deskundigen met voorbeelden van flexizekerheid in 27 lidstaten http://ec.europa.eu/employment_social/employment_strategy/flex_meaning_en.htm

Achtergrond :

http://ec.europa.eu/employment_social/employment_strategy/flex_meaning_en.htmStakeholderconferentie over flexizekerheid, 20 april 2007:

http://ec.europa.eu/employment_social/employment_strategy/flex_stakeholderconference_en.htm

BRON :
http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/07/919&format=HTML&aged=1&language=NL&guiLanguage=en

...

We vragen ons alleen af waarom men binnen de Europese instellingen toch maar het meeste werk laat doen door niet statutair personeel …ooit willen we hier wel eens een boompje over opzetten want de Europese elite kan het allemaal mooi uitleggen maar owee de praktijk…

Ons Legomodel is geen kopie van het Deens model. In Denemarken bestaat een ongelimiteerd en uitermate hoog overheidsbeslag. De hoge fiscaliteit werkt even arbeidsafstotend als onze hoge arbeidsfiscaliteit. Het Legomodel moet ook spelen voor wat betreft de arbeidsfiscaliteit. De overheid stelt de doelopbrengst van de economische en de sociale bijdragen. De invulling gebeurt door de sociale partners. Zo kunnen arbeidsintensieve bedrijven relatief minder zwaar worden belast voor hun werknemers dan bedrijven die vooral met machines werken. Ondernemingen in moeilijkheden kunnen ook ontzien worden, zodat zij meer kansen krijgen om moeilijk periodes te overbruggen.

...Dat het ″legomodel″ van de LDD géén kopie is van het Deense Model, klopt als een zwerende vinger... Het is eerder een ″bric à brac″ te noemen... Een allegaartje ~vooral dan in het voordeel van de ″rijkere″ & de werkgevers~ van regeltjes die hèn goed uitkomen...

Wij zoeken ten andere nog steeds ~tevergeefs~in dit programma hardnekkig naar iets wat ons duidelijk maakt, dat ook de kleine man, Jan & Mieke Modaal hier beter van wordt ! ...màààrr hélaas-hélaas...

...



Eenheidsstatuut arbeiders-bedienden

We zijn het laatste Europese land waar er nog onderscheid gemaakt wordt tussen arbeiders en bedienden. Het onderscheid arbeider-bediende straalt nog altijd af op ons onderwijsniveau met een tekort aan geschoolde arbeidskrachten voor gevolg. De negatieve bijklank ‘vakschool’ wordt op die wijze in stand gehouden, aangezien het technisch onderwijs zogezegd hoofdzakelijk arbeiders aflevert. Herwaardeer hun statuut en de negatieve connotatie zal verdwijnen. Elk onderwijsniveau is evenwaardig en de arbeidsmarkt zal er wel bij varen.

...& We laten Jean-Marie Dedecker zelf aan 't woord...

...

De Gedachte

Sterft, gij oude vormen en gedachten

Jean-Marie Dedecker eist een eenheidsstatuut voor arbeiders en bedienden

Jean-Marie Dedecker is voorzitter van Lijst Dedecker

Alhoewel het me verheugt dat sp.a. nu ook het eenheidsstatuut bepleit (DM 18/8), moet ik ontdekken dat politieke recuperatie ook een olympische discipline is. Op 30 september 2002 heb ik daarvoor al een wetsvoorstel ingediend, analoog aan dat van professor Blainpain in 1988. Paars deed niets en verschool zich achter "het herenakkoord". De oppositie kan wonderen doen voor sp.a.

België is het enige land in de Europese Unie waar nog een onderscheid gemaakt wordt tussen arbeiders en bedienden. Dat onderscheid is een achterhaalde discussie over het geslacht der engelen. De eersten kregen een arbeidsovereenkomst in 1900, de tweeden in 1922. De inhoud van de arbeid is compleet veranderd. Waarom zou iemand die een computergestuurde draaibank bedient een ander statuut moeten krijgen dan een muisklikker op een bureau? Dat is gefossiliseerde discriminatie die de arbeider herleidt tot een tweederangsburger. Wat is nog het verschil tussen intellectuele en manuele arbeid? De Berlijnse muur rond het arbeidersstatuut moet gesloopt en hervormd worden in een eenheidsstatuut.

Even rondneuzen in de historische archieven van de Senaat is zo verhelderend dat een klacht bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding het patronaat en het syndicaat zou doen blozen. We citeren letterlijk: "De wet van 1922 heeft aan de bediende zulk een voordelig statuut toegekend, in hoofdzaak met het doel om hen los te rukken van de arbeidersklasse, om het onderscheid te bestendigen tussen de werknemer met de hoed en de werknemer met de pet, en om te voorkomen dat de eerste zou aansluiten bij de vakbeweging."

Zelfs Theo Lefèvre riep het al op de kansel van de Rerum novarumviering in 1960. Zijn ACV heeft het een halve eeuw later nog altijd niet begrepen. Het zijn verwonderlijk genoeg de sociale partners die dwarsliggen. De werkgevers vrezen dat dit zou leiden tot een nivellering naar boven en dat in een eenheidsstatuut alle verworvenheden van de bedienden en de arbeiders de kar zullen overladen, waarbij enkel de beste stukken van beide statuten zouden worden bewaard. De formule-Claeys, die de opslagvergoedingen regelt, wordt door de gesyndicaliseerde arbeidsrechtbanken telkens geïnterpreteerd als de Sinterclaeyswet.

Opzegvergoedingen van bijvoorbeeld twee jaar doden de flexibiliteit voor de werknemer en de werkgever. Het gezond verstand ligt in het midden. Ze vrezen ook dat er getornd zal worden aan het systeem van tijdelijke economische werkloosheid. De kosten van de arbeider kunnen zo doorgeschoven worden naar de overheid door hem tijdelijk te laten stempelen bij een economische terugval, voor bedienden gaat dat niet. Dat is uniek in Europa en bijzonder gunstig voor de ondernemer.

De vakbonden reageren zoals altijd behoudsgezind en hebben koudwatervrees om hun machtsposities te moeten herzien. De scheiding tussen syndicale arbeiders- en bediendencentrales levert immers meer lucratieve postjes en extra beschermde vakbondsafgevaardigden op, evenals extra paritaire comités met elk hun kassa's en geplogenheden, en zitjes in de arbeidsrechtbanken. Dat verlamt de economie. De vakbonden profileren zich als de collectieve beschermers van die zwakke groep. Zij vrezen dat die macht afbrokkelt als ook die groep individueel gaat denken. Het is gemakkelijker voor de bonden als de arbeiders 'niemand' blijven. Als ze zwak beschermd blijven, kunnen de bonden zich opwerpen als de grote beschermers en blijven de arbeiders trouwe klanten. De dubbele benadering van de werknemers heeft tot gevolg gehad dat we de meest beschermde bedienden en de minst beschermde arbeiders in Europa hebben.

Een eenheidsstatuut creëren is echter een prachtige uitdaging voor de sociale partners om arbeid een nieuw elan te geven. In plaats van vast te klitten aan oude concepten zou men bijvoorbeeld een ontslagvergoeding als een morele schadevergoeding kunnen beschouwen voor het verlies van de dienstbetrekking.

Op die vergoeding dient dan geen sociale zekerheid, noch inkomstenbelasting te worden betaald. Door nettovergoedingen wordt de kost voor de werkgever verlaagd en de opbrengst voor de werknemer verhoogd. Zo kan men ook de ontslagtermijnen voor werknemers op een valabele termijn en dito niveau brengen, en winnen alle partijen. Op de ontslagvergoedingen bij Volkswagen en Opel pakte de overheid tot 63 procent belastingen en bijdragen. Het is toch immoreel dat de overheid nog poen moet pakken op de ellende van een ontslag! Met een concept uit de twintigste eeuw win je niet in de eenentwintigste. Je kunt niet concurreren in een internationale context en gebonden zijn door een puristische dorpsethiek.

Het gaat echter nog verder. De doorgroeimogelijkheden voor de 1.140.000 arbeiders zijn miniem. Amper 0,4 procent slaagt erin een bediendestatuut te krijgen. Dat heeft een nefaste invloed op de studiekeuze van jonge mensen. In Vlaanderen lijkt er een ingebakken minachting voor het technische en beroepsonderwijs te bestaan: de vakschool, zoals dat heet. Alsof het zo hoort dat de knapste koppen sowieso de klassieke humaniora volgen en dat de rest dan volgens het watervalprincipe druppelsgewijs in de beroepsscholen terechtkomt. Het resultaat is dat de Vlaamse arbeidsmarkt een tekort heeft aan geschoolde vaklui. Wie een loodgieter nodig heeft, kan net zo goed wachten op Godot.

Herwaardeer hun statuut. Binnen één generatie is dan de negatieve connotatie verdwenen en krijgt arbeid een nieuw elan. Sterft, gij oude vormen en gedachten! De arbeider verdient meer waardering dan met gebalde vuist de Internationale te zingen. Al wat zich progressief noemt in dit land is in wezen zo conservatief dat ze economische uitdagingen onder de werkvloer vegen.

21/08/08 - 11u27

BRON :
http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/389562/2008/08/21/Sterft-gij-oude-vormen-en-gedachten.dhtml

...

Onzen dédé is wel heel venijnig in dit stukje. Hij gebruikt typisch populistische methodes van zeer terechte argumenten vermengd met totale leugens. Voorbeeld is de volgende passage :

..."Op de ontslagvergoedingen bij Volkswagen en Opel pakte de overheid tot 63 procent belastingen en bijdragen. Het is toch immoreel dat de overheid nog poen moet pakken op de ellende van een ontslag! Met een concept uit de twintigste eeuw win je niet in de eenentwintigste. Je kunt niet concurreren in een internationale context en gebonden zijn door een puristische dorpsethiek."...

Iedereen die iets of wat een belastingsbrief kan invullen zal je kunnen vertellen dat het tarief van 63% volledig uit de lucht gegrepen is. Ontslagpremies worden in een aparte rubriek ingeschreven dan de lonen en worden steeds belast aan de gemiddelde aanslagvoet van het voorgaande fiscale jaar. Ze worden met andere woorden niet gecumuleerd met het reeds getrokken loon tijdens het zelfde fiscale aanslagjaar van de ontslagpremie. Het zou dus een zeer rijkbetaalde arbeider moeten geweest zijn die aan 63% geraakt…Dus de immoraliteit ligt niet in de fiscale afhandeling van de ontslagpremies maar in het gebruik van leugenachtige argumenten…

We voegen hier zelfs enige reacties aan toe, die er kwamen naar aanleiding van dit artikel in De Morgen...

"Samuel heeft gelijk... In heel die gelijksschakelingshype van de laatste tijd zal het een gelijkschakeling *naar beneden* toe zijn. Men geeft iets bij voor de arbeiders en neemt een pak weg van de bedienden. Wat zit er eigenlijk in voor de bedienden JMDD, ik lees het *nergens* in je gedachte? Ik zie vooral de roep van ultra-liberale ondernemers om mensen gemakkelijker te kunnen ontslaan, in casu bedienden. Dat is nu iets duurder en een tikkeltje vervelend zeker...

Hmmmm... doorgroeimogelijkheden voor arbeiders mijn beste JMDD? Ik zal echt waar de allerlaatste persoon zijn om denigrerend te doen over mensen die vakschool of beroepsonderwijs hebben gevolgd, maar sommige dingen kunnen nu eenmaal onmogelijk. Naar waar zouden ze moeten doorgroeien? Het verschil in kennisvereisten is immens groot. Ik kan ook niet doorgroeien naar loodgieter of ik mag een paar jaar op de schoolbanken gaan zitten. Althans dit stuk van je gedachte klinkt als zeer populistisch..."

...&...

"Tot 63% afhouding op een ontslagvergoeding JMD? je bewijst nogmaals dat je een demagoog bent. Je verward de voorafbetaling met de definitieve aanslagvoet. Bij de belasting berekening word de aanslagvoet van de ontslagvergoeding(Canada Dry) verrekent aan de gemiddelde aanslagvoet van het jaar. In mijn geval bekwam ik een teruggave van 8000 EURO. De RSZ bijdrage bedraagt maar 8% ipv van de normale 16,07%. . Volledig akkoord met de gelijkschakeling maar dan wel upgraden naar bediendenstatuut."

Die laatste was overigens niet van onze hand ...& we hebben onze opmerking hierover er ook niet van afgekeken !!

...& de volgende :

"Mij dunkt dat JMDD niet droomt van een eenheidsstatuut, maar voor minder sociale zekerheid."

...& Wat zijn wij blij dat er nog mensen zijn die dat zien !!

...& de volgende is van het zelfde laken een broek :

"Jean-Marie 'vergeet' weer er bij te vermelden, als werknemers en werkgevers geen belastingen of bijdragen dienen te betalen op ontslagvergoedingen, hoe deze minder inkomsten voor overheid en sociale zekerheid moeten gecompenseerd worden!"

...& wat vindt u van deze ?!... Hebt u daar ook al eens aan gedacht !?...

'"Opzegvergoedingen van bijvoorbeeld twee jaar doden de flexibiliteit voor de werknemer en de werkgever"??? . Als een werkgever een werknemer met - pakweg - 15 jaar trouwe dienst zomaar dumpt om hem/haar te vervangen door een jonge minimumloner, dan vormen die paar jaar Claeys-centen geen kwestie van minder flexibiliteit, maar van elementaire compensatie.'



...

Caroline Gennez...

...

De Gedachte

De man met de schroevendraaier

Caroline Gennez wil het onderscheid tussen arbeiders en bedienden opheffen

Caroline Gennez is voorzitster van de sp.a

Onlangs werd de voorzitter van de Europese socialisten Poul Nyrup Rasmussen gevraagd voor een interview in een Vlaams tijdschrift. Over de werking van de arbeidsmarkt en van de financiële markten. Hij belde me vooraf om beter zicht te krijgen op een aantal bijzonderheden van de Belgische arbeidsmarkt. Hij was met verstomming geslagen toen ik hem uitlegde dat we in België nog een onderscheid maken tussen het statuut van arbeiders en bedienden. Zijn verbazing was terecht. Het Antwerpse Arbeidshof kwam vorige week overigens tot eenzelfde inzicht in zijn arrest over de zaak Meert.

De discussie over het eenheidsstatuut is minstens vijfentwintig jaar oud. Ondertussen beseft zowat iedereen dat het onderscheid tussen arbeiders en bedienden voorbijgestreefd is. Toch slaagden de sociale partners er tot nu toe niet in om een oplossing te vinden. Vier jaar geleden werden in de context van het Interprofessioneel Akkoord (IPA) opnieuw dure eden gezworen. De werkgroepen onder leiding van professor Vanachter leidden helaas tot niets. Het eindrapport werd zelfs nooit gepubliceerd. Twee jaar geleden zijn er opnieuw afspraken gemaakt. Tot op vandaag zonder enig resultaat. Straks beginnen de sociale partners aan de bespreking van een nieuw IPA. Het is hun laatste kans. Het arrest van het Antwerpse Arbeidshof zegt in wezen dat er onmiddellijk een oplossing nodig is. De rechtsonzekerheid wordt gewoon te groot.

We zijn het enige land in Europa dat het onderscheid tussen arbeiders en bedienden nog maakt. Gemeten naar de wettelijke opzegtermijnen moet de Belgische arbeider zo ongeveer de slechtst beschermde van Europa zijn. Daarenboven is het uitgangspunt om in een kennismaatschappij te doen alsof sommige werknemers niet zouden nadenken ronduit beledigend. Het argument van de werkgever in het bovengenoemde arrest dat de betrokkene een arbeider was omdat hij een schroevendraaier op zak had, is hallucinant. Arbeiders, met of zonder schroevendraaier, zijn ook kenniswerkers, en kennis evolueert vandaag zeer snel.

Waarom is de wens om het statuut van arbeiders en bedienden gelijk te schakelen tot nu toe dode letter gebleven? Zeggen dat het enkel en alleen te doen is om het feit dat de vakbondscentrales leden zouden verliezen, is te gemakkelijk. Helaas speelt dit wel mee. De structuur van het Belgische sociaal overleg is door het onderscheid tussen arbeiders en bedienden fundamenteel bepaald. Dit is het resultaat van een lange geschiedenis. Wie dit onderscheid wil opheffen, moet ook de structuur van het sociaal overleg en de vakbonden veranderen. Dat dit niet met een vingerknip kan, wil iedereen begrijpen. Maar dit is geen argument om deze discussie een kwarteeuw te laten aanslepen. Op zijn minst kan je verwachten dat de bonzen hun machtsposities niet laten primeren op het belang van de werknemers. Maar het gaat om meer.

Er bestaan ook inhoudelijk sterke verschillen in de statuten: opzegtermijnen, carensdag, verloning, gewaarborgd loon bij ziekte, vakantiegeld enzovoort. Sterke sectoren hebben de kloof al kleiner kunnen maken via hun sectoraal overleg. In minder sterke sectoren is de kloof nog heel groot. Een duidelijk stappenplan kan die verschillen binnen een afzienbare termijn wegwerken. Het mag echter geen voorwendsel zijn om het arbeidsrecht te versoepelen en de bescherming die werknemers genieten te verminderen. Van liberale kant wordt er te gemakkelijk gesteld dat alleen de vakbonden een oplossing bemoeilijken. Het is echter duidelijk dat de agenda van de werkgevers allerminst nobel is.

De hamvraag in de hele discussie is natuurlijk waar we willen uitkomen. Onze doelstelling is een nieuw statuut te creëren dat maximale bescherming garandeert aan alle werknemers. Daarbij vertrekken we uiteraard van de feitelijke situatie. Wie statisch redeneert vraagt dat het nieuwe werknemersstatuut volledig samenvalt met het huidige bediendestatuut. Maar dat is wellicht niet in het belang van iedereen. Sommigen proberen het arrest Meert aan te grijpen om meer flexibiliteit van de werknemers te vragen. Dat zal zonder ons zijn.

Het arrest van het hof van beroep in Antwerpen komt in elk geval op een goed moment. Het moet een aansporing zijn om in het kader van het komende IPA eindelijk tot een goede oplossing te komen. Want op zich zijn de feiten eenvoudig: arbeiders zijn bedienden, en omgekeerd. Voorbeelden op de werkvloer tonen dit aan. Sinds de herstructurering bij Ford Genk doen een 300-tal arbeiders het werk dat vroeger door bedienden uitgevoerd werd. Hun inspanningen worden door het bedrijf in dank aanvaard, naar het bediendestatuut kunnen ze fluiten.

Iedereen moet nu zijn verantwoordelijkheid nemen. Dat geldt in de eerste plaats voor de sociale partners. Het zou onverantwoord zijn om opnieuw twee jaar tijd te verliezen. In de volgende maanden zullen de partners tot duidelijke afspraken moeten komen. Geen voornemens, maar concrete invullingen van de belangrijkste elementen. Ik zal mijn vrienden bij het ABVV en het ACV wijzen op hun verantwoordelijkheid. Voor sp.a heeft deze discussie lang genoeg geduurd. En ik raad hen aan om even stil te staan bij het interview met een van de auteurs van het boek Farewell to the Leftist Working Class. "Het belang van handenarbeid wordt enorm miskend. Daardoor worden arbeiders minder gewaardeerd", stelt de Vlaamse socioloog Anton Derks. En even verderop zegt hij dat "vroeger de arbeider een held was. Vandaag spreekt men vooral over laaggeschoolden".

Als Vlaamse socialisten willen we deze grove maatschappelijke oneerlijkheid de wereld uit helpen en zo snel mogelijk tot een eenheidsstatuut komen. En als de sociale partners opnieuw mislukken, moet de politiek zijn verantwoordelijkheid nemen. Ik geef alvast mijn woord aan alle arbeiders in België.

18/08/08 - 11u57

BRON :
http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/385457/2008/08/18/De-man-met-de-schroevendraaier.dhtml

...

...

...& Aangezien het hier toch wel gaat om een vrij belangrijke materie die men drastisch ~de ene nog drastischer dan de andere~ wil hervormen, zijn we maar eens op zoek gegaan naar wat verhelderende & keiharde info om u die vervolgens rond de oren te slaan ...& dàt allemaal in de hoop dat u wakker schiet !!

Om te beginnen willen we toch wel stellen dat ons kleine bananenrepubliekje aan de Noordzee ~tot nader order nog steeds België genoemd~ één van de betere, zoniet niet de beste sociale wetten ter bescherming van de arbeider & de bediende heeft die Europa rijk is... & dàt wringt... Hier ontslaat men niet ″zomaar″ een arbeider of bediende van de één op de andere minuut, want tot op heden hebben die ~gelukkig maar~ nog énige ″Rechten″... Nu, hoe men 't draait of keert, dàt ″steekt″ behoorlijk aan de kant van de werkgever... Menige ″Grote Patron″ heeft hier al menigmaal over gevloekt & geketterd dat het niet meer mooi was... maar intussen zijn we ~tot spijt van wie 't benijdt~ toch maar mooi & goed beschermd...

Màààrrrr... men wil daar komaf mee maken... ″wat aan sleutelen & wat aan bijvijlen″ zegt de ene... sommigen ~zoals onze goede vrienden van de LDD~ zouden daar het liefst vanal eens met de botte bijl doorgaan... Lees maar meteen : gewoonweg volledig komaf mee maken !! ...& Wie onze beschouwing over ″flexicurity een beetje grondig heeft gelezen, die weet dat er al her & der veranderingen zijn ingevoerd, die ~zeg maar~ onze sociale verworvenheden alles behalve ten goede komen, maar die ons eerder gaan terug gooien naar de 19de eeuwse toestanden van weleer...

...& Om u enig inzicht te geven in wat onze verworvenheden ~lees : RECHTEN !!~ wel zijn, hebben we voor u 't één & ander opgezocht... meer bepaald over ″de ontslagprocedure″, zowel die van de arbeider, als die van de bediende... We hebben er nog enkele andere ″rechten″ aangaande die zelfde ontslagprocedure er bij gezet die we ~tot hiertoe~ nog hebben... Toegegeven, 't is allemaal een behoorlijke brok leesvoer dat we u door de strot rammen, maar al bij al méér dan de moeite waard om te weten & zeker om daarna te kijken naar wat er zo vaagjes omschreven in het LDD-programma staat... In dit àlles wil men dus hakken ~lees : een complete kaalslag houden~ dat 't niet meer mooi is !! Wees u dus daarvan géén 100% mààr wel degelijk 200% van bewust !!

We zijn ten andere ook wel héél nieuwsgierig of u die ″Rechten″ wel àllemààl kent... ″jaja horen we u al roepen...″ ...maar omdat we daar nogal behoorlijk aan twijfelen kunt u ze hier nog eens voor een stukje herlezen... Kent u ze, zoveel te beter, kent u ze niet... dan horen we u straks misschien tot in Keulen donderen, omdat u er dan achter bent gekomen dat men u al eens een oor heeft aangenaaid... anders hopen we, dat we u tenminste tot enig nadenken hierover hebben kunnen aanzetten...

...& In deze... ook al heeft u ~net als wij overigens~ een trits bedenkingen bij de werking & het correct functioneren van de huidige vakbonden, we moeten toegeven we zullen ze GODVERrrr wèl nodig hebben bij de komende onderhandelingen & wèl omdat zij nu eenmaal véél beter een stuk van die materie beheersen & kennen dan u & ik !! ...& zij komen tenminste nog op voor onze rechten & onze belangen !! ...wat van de rest niet kan gezegd worden !! Doen we dit niet, hebben we daar geen vertrouwen ~meer~ in &/of hechten we daar geen belang aan, dan moeten we beseffen dat we straks meteen met "Den Duvel in Persoon" gaan onderhandelen !! Besef... we zullen het dus NIET cadeau krijgen van onze ultra-rechtse boy's & girls, zoveel is zeker... & als u onze beschouwingen wat gevolgd hebt, dan moet dat €urocentje nu toch wel gevallen zijn...

Uit eigen praktijkervaring durven we ook te stellen dat vooral in KMO’s er nogal wat mensen zijn die absoluut géén enkel benul hebben van welke rechten ze in werkelijkheid hebben. Zo kennen we wel persoonlijk een aantal bedienden die plots van de één op de andere dag bij hun baas werden geroepen met uitgebreide felicitaties ~...& met sigaren & whisky~ voor de jàà-renlange trouwe dienst... Waarbij hen als kers op de taart een functieverandering, uiteraard mèt bijgaande loonsverhoging werd toegekend !! Er werd mompelend bij verteld dat zij nu wel op uurbasis zouden betaald worden, màààrr ach dat had nu ook niet zoveel belang, ze zouden tenslotte wèl méér verdienen !! ...'t Was niet meer dan gewoon een kwestie van een paar papieren eventjes te ondertekenen & klaar was Kees... Inderdaad bleek dat er meer overbleef op het einde van de maand... Màààrr... men had alléén niet door dat men plots van het bediendestatuut was terechtgekomen in een arbeidersstatuut… Kortom... 3 maand later stonden ze op straat met een belachelijke pruts van een ontslagvergoeding in handen... die langs géén kanten, zelfs NIET eens in de buurt kwam van wat ze als ″ontslagen bediende″ zouden hebben gekregen !!! ...& Erger was nog, hier was dus géén enkel verhaal tegen in te brengen, want ze hadden allemaal blindweg een nieuwe arbeidsovereenkomst ondertekend in het volste vertrouwen.... Wat betekent dat voor de arbeidsrechtbank, èlke rechter zal oordelen dat een volwassen iemand die kan lezen & kan schrijven, wel éérst terdege zo'n arbeidsovereenkomst leest & begrijpt alvorens hij dat voor acceptatie ondertekent… PUNT !!

...& We zetten het hierbij dus nog even voor u klaar & duidelijk op een rij... een kleine toelichting over het berekenen van de verschillende ontslagvergoedingen die horen bij de respectievelijke verschillende statuten, eveneens enkele andere aanverwachte ″Rechten″. ...& als u dit leest, besef aub nu eindelijk eens dat als men tot een nieuw eenheidsstatuut wil komen, dat er een hele hoop verworvenheden daarvan zullen sneuvelen als daar geen algemeen verzet tegen komt, allemaal tot eer & glorie van dat zogenaamde "Gouden-Bergen-belovende-flexicurity-model"... Het mag dan voor sommigen demagogisch in de oren klinken, maar als u morgen wilt dat u van de ene op de andere dag ontslagen kunt worden om eender welke goedkope & nietszeggende reden... dan moet u vooral niets doen & vooral op uw luie krent blijven zitten... & anders mag u NU wel direct – stande pede – onmiddellijk héél snel wakker worden !!

...

BEDIENDE

...

opzegwijzer

De opzeggingstermijn voor bedienden (onbepaalde duur)

De opzeggingstermijn voor bedienden hangt samen met het bruto jaarloon. Men houdt rekening met het lopend loon, het dubbel vakantiegeld, de eindejaarspremie en andere voordelen (bv. maaltijdcheques, groepsverzekering, privégebruik firmawagen/gsm,... ).

Men maakt volgende onderverdeling op basis van dat bruto jaarloon:



Bruto jaarloon is 28.093 euro of minder

Indien het bruto jaarloon 28.093 euro of lager is, dan bedraagt de opzeggingstermijn die de werkgever moet respecteren 3 maanden per begonnen schijf van 5 jaar.

De opzeggingstermijn die de bediende moet respecteren bedraagt in principe de helft van wat de werkgever zou moeten naleven. Het absolute maximum is echter 3 maanden.

Voorbeeld:

Een bediende met een bruto jaarloon van 24.000 euro en een anciënniteit van 11 jaar die door zijn werkgever wordt ontslagen, moet een opzeggingstermijn van 9 maanden krijgen.

Geeft hij zelf zijn ontslag, dan zal hij een opzeggingstermijn van 3 maanden moeten geven.



Bruto jaarloon ligt tussen 28.093 en 56.187 euro

Indien het bruto jaarloon tussen de 28.093 euro en 56.187 euro ligt, moeten werkgever en werknemer de opzeggingstermijn in een overeenkomst vastleggen, ten vroegste op het moment dat de opzegging gegeven wordt. Komen ze niet tot een akkoord, dan zal de rechter de termijn moeten bepalen.

Als de werkgever opzegt, is de opzeggingstermijn minimum de termijn voor de bediende met een loon van 28.093 euro of lager (3 maanden per begonnen schijf van 5 jaar).

Als de werknemer opzegt, is de opzeggingstermijn maximum 4,5 maanden.

In de praktijk wordt voor deze categorie van werknemers meestal gebruik gemaakt van de formule Claeys om de opzeggingstermijn te bepalen. Deze formule is een richtlijn bij het bepalen van de opzeggingstermijn, ze houdt rekening met het loon van de werknemer, zijn anciënniteit en zijn leeftijd.

Voor de berekening, helpt de Opzegwijzer je verder.



Bruto jaarloon is hoger dan 56.187 euro

Indien het bruto jaarloon hoger is dan 56.187 euro, dan kunnen de partijen ook een opzeggingstermijn afspreken. Zij mogen dit ten laatste op het ogenblik van de indiensttreding doen.

Als de werkgever opzegt, is de opzeggingstermijn minimum de termijn voor de bediende met een loon van 28.093 euro of lager (3 maanden per begonnen schijf van 5 jaar).

Als de werknemer opzegt, is de opzeggingstermijn maximum 6 maanden.

De opzeggingstermijn begint de eerste dag van de maand volgend op de maand waarin de opzegging gegeven werd.

BRON :
http://www.vacature.com/art1172

...



Einde deel (2) ...wordt vervolgd...!!

24-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- j3

Begin deel (3) ...Het vervolg...!!



..."De formule Claeys" :

...

opzegwijzer

Wat is de formule Claeys?

Opzegtermijn

De duur van de opzeggingstermijn voor een bediende is afhankelijk van zijn anciënniteit, zijn leeftijd en de hoogte van zijn loon:

# jaarloon < 28.580 euro (bedrag 2008):
Bij een jaarloon tot 28.580 euro (geïndexeerd grensbedrag, van toepassing op ontslagen waarvan kennis wordt gegeven vanaf 1 januari 2008) gelden vaste termijnen.

# jaarloon > 28.580 euro (bedrag 2008):
Bij een jaarloon hoger dan de voormelde grens moet de door de werkgever te respecteren opzeggingstermijn worden vastgesteld in akkoord tussen de werkgever en de werknemer. Als er geen akkoord bereikt wordt, bepaalt de rechter de opzeggingstermijn.



Formule Claeys

Er bestaan een aantal berekeningsformules die kunnen worden gebruikt als richtlijn bij het bepalen van deze opzeggingstermijn. Een veel gebruikte formule is de formule Thierry Claeys, die rekening houdt met anciënniteit, jaarloon en leeftijd van de bediende.

De ontslagvergoedingen voor bedienden dalen langzaam maar zeker, stelt advocaat Thierry Claeys vast. Op basis van uitspraken uit de arbeidsrechtbank berekende hij al voor de zevende keer hoeveel rechters gemiddeld als opzegtermijn toestaan, en maakte op basis daarvan zijn nieuwe formule Claeys. Of moeten we zeggen 'formules Claeys', want er wordt een onderscheid gemaakt tussen bedienden met een jaarloon tot 120.000 euro en bedienden met een jaarloon hoger dan 120.000 euro.

Formule Claeys voor bedienden met een jaarloon tot 120.000 euro:

Opzegtermijn =
(anciënniteit x 0,87) + (leeftijd x 0,06) + (loon/1000 x 106,53* / index maand ontslag** x 0,037) – 1,45



Formule Claeys voor bedienden met een jaarloon hoger dan 120.000 euro:

Opzegtermijn =
(anciënniteit x 0,87) + (leeftijd x 0,06) + (loon/1000 x 106,53* / index maand ontslag ** x 0,029) – 1,45

*[gemiddelde index consumptieprijzen 2007, basis 2004]

**[basis 2004]

De nieuwe formule geeft grosso modo een lager resultaat dan de vroegere formule Claeys. Ze is onmiddellijk bruikbaar aangezien ze een correctere weerspiegeling is van de recentste stand van zaken in de rechtspraak.



Formule Claeys

# Bereken zelf je opzegvergoeding.

# In onze rubriek Salaris & Beloning vind je alles over je loon.

# Is het niet meteen duidelijk wat je brutoloon precies omvat ? Spiek dan even in onze LoonFiche.

i.s.m. SD Worx

BRON :
http://www.vacature.com/art3227

...

...

ARBEIDER

...

opzegwijzer

De opzeggingstermijn voor arbeiders (onbepaalde duur)

De opzeggingstermijn voor arbeiders wordt berekend op basis van de anciënniteit van de arbeider. Wanneer de werknemer ontslag geeft, gelden andere opzeggingstermijnen dan wanneer de werkgever het ontslag geeft.



Ontslag door de arbeider


anciënniteit arbeider opzeggingstermijn die arbeider moet respecteren
< 6 maanden (1)
14 kalenderdagen
6 maanden < 20 jaar
14 kalenderdagen
vanaf 20 jaar
28 kalenderdagen

(1) let wel

# verkorte opzeggingstermijnen voor arbeiders < 6 maanden anciënniteit. De arbeidsovereenkomst, het arbeidsreglement of een cao kan een verkorte opzeggingstermijn voorzien voor arbeiders. voor de werkgever: min. 7 kalenderdagen voor de arbeider: max. de helft van de termijn die de werkgever dient te respecteren

# specifieke regeling voor arbeiders wiens arbeidsovereenkomst tijdens de proef beëindigd wordt

Opmerking : Op sectoraal vlak zijn zeer vaak afwijkende opzeggingstermijnen bepaald.



Ontslag door de werkgever

Op 20 december 1999 werd cao nr.75 gesloten binnen de Nationale Arbeidsraad. Deze cao verlengt de opzeggingstermijnen die de werkgever moet naleven indien hij een arbeider ontslaat. Op 1 oktober 2000 trad de cao volledig in werking.

De cao nr.75 is niet van toepassing wanneer een sector beschikt over een eigen regeling omtrent opzeggingstermijnen of maatregelen die een bijpassing naar aanleiding van het ontslag voorzien voor de arbeiders. Om cao nr.75 uit te sluiten is het niet noodzakelijk dat de sectorale regeling gunstiger is voor de werknemer dan cao nr.75.

Vele sectoren voorzien in eigen regelingen die de toepassing van cao nr.75 uitsluiten. Vaak zijn deze regelingen al gelijkwaardig aan cao nr.75.

Er zijn dus 3 situaties mogelijk:



a. toepassing van cao nr.75

Door de werkgever in acht te nemen opzeggingstermijnen indien cao nr.75 van toepassing is:


anciënniteit opzeggingstermijn
minder dan 6 maanden
minstens 7 kalenderdagen (2) of 28 kalenderdagen
6 maanden tot minder dan 5 jaar
35 kalenderdagen
5 jaar tot minder dan 10 jaar
42 kalenderdagen
10 jaar tot minder dan 15 jaar
56 kalenderdagen
15 jaar tot minder dan 20 jaar
84 kalenderdagen
20 jaar en meer
112 kalenderdagen

(2) op voorwaarde dat deze termijn is opgenomen in de arbeidsovereenkomst, het arbeidsreglement of in een cao.



b. sectoren met een stelsel dat een maatregel bevat als bijpassing naar aanleiding van het ontslag

Door de werkgever in acht te nemen wettelijke opzeggingstermijnen:


anciënniteit opzeggingstermijn
minder dan 6 maanden
minstens 7 kalenderdagen (3) of 28 kalenderdagen
6 maanden tot minder dan 20 jaar
28 kalenderdagen
20 jaar en meer
56 kalenderdagen

(3) op voorwaarde dat deze termijn is opgenomen in de arbeidsovereenkomst, het arbeidsreglement of in een cao.



b. sectoren met een stelsel dat een maatregel bevat als bijpassing naar aanleiding van het ontslag

Hier raden we aan de eigen sectorale regelingen op te vragen, daar die van sector tot sector kan verschillen. De afwijkende sectorale opzeggingstermijn mag korter zijn dan de opzeggingstermijn van cao nr.75. Een afwijkende sectorale opzeggingstermijn korter dan de wettelijke, kan enkel indien dit in een Koninklijk Besluit staat.

BRON :
http://www.vacature.com/art1171

...

...Wie zijn huiswerk gemaakt heeft zoals het hoort & zich de moeite heeft getroost om zich door deze hele zwerk van cijfertjes & regels te worstelen, die zal onmiddellijk snappen waarom de frisse knapen van de LDD die statuten graag veranderd zagen worden tot één makkelijk & uiteraard één uniform minimaal statuutje met een minimum aan bepalingen, regels, regelgevingen & beperkingen, waardoor het voor hen makkelijker wordt om in de toekomst mensen te ″dumpen″ zoals je een kleenex gebruikt & daarna weggooit...

...

...& ook dit gaat dus allemaal mee door de breekmolen... Ook hier zal men trachten aan te sleutelen & op te beknibbelen...

...

Ontslag

Algemene beëindigingsvormen van een arbeidsovereenkomst

Het einde van een arbeidsovereenkomst is niet altijd het gevolg van een eenzijdige beëindiging door één van de partijen. Er bestaan een aantal algemene beëindigingsvormen.

Elk van die vormen maakt een einde aan de arbeidsovereenkomst. Ze gelden voor alle soorten overeenkomsten en staan los van de bescherming tegen ontslag waarvan een werknemer op een bepaald moment kan genieten.



1. Akkoord van de partijen

Werkgever en werknemer kunnen in onderling akkoord vrij en op elk moment een einde maken aan de arbeidsovereenkomst. De partijen zetten dit akkoord op papier.



2. Afloop van de termijn

Een contract van bepaalde duur wordt gesloten voor een bepaalde periode. De vervaldatum van het contract is op voorhand gekend door beide partijen.



3. De voltooiing van het werk waarvoor de overeenkomst werd gesloten

Dit doet zich voor in geval van een overeenkomst voor een duidelijk omschreven werk. Deze overeenkomst eindigt automatisch bij het voltooien van de opdracht waarvoor de werknemer in dienst genomen werd. De opdracht moet in dit geval duidelijk omschreven zijn.



4. De dood van de werknemer

Het overlijden van de werknemer betekent het einde van de arbeidsovereenkomst.

Wanneer de werkgever overlijdt, stopt het arbeidscontract alleen als het overlijden het einde van de activiteit betekent waarvoor het contract werd opgesteld of als het ging om persoonlijke medewerking. In zulke gevallen is het aan de rechter om te oordelen.



5. Overmacht

We spreken van overmacht wanneer de gebeurtenis niet te wijten is aan de werkgever noch aan de werknemer, wanneer de gebeurtenis buiten de normale verwachtingen valt en wanneer de gebeurtenis een onoverkomelijke hindernis vormt voor werkgever en werknemer. (bv. Definitieve en blijvende arbeidsongeschiktheid van de werknemer)



6. Ontbindende voorwaarde

De ontbindende voorwaarde is een toekomstige maar onzekere gebeurtenis. Het voorvallen van deze gebeurtenis leidt tot het eindigen van de arbeidsovereenkomst. Om welke voorwaarde het precies gaat moet worden vastgelegd in de arbeidsovereenkomst. (bepaalde gebeurtenissen mogen niet als ontbindende voorwaarde vermeld worden, bijvoorbeeld zwangerschap of huwelijk)



7. Gerechtelijke ontbinding

Wanneer de ene partij de andere tekort doet in het uitvoeren van de overeenkomst, kan de benadeelde partij een vordering tot gerechtelijke ontbinding instellen bij de rechtbank. Indien de rechter een ernstige tekortkoming vaststelt, kan hij de overeenkomst ontbinden.

BRON :
http://www.vacature.com/art1166

...

...

Maar er zijn ook striktere spelregels...

...

Ontslag

Specifieke beëindigingsvormen van een arbeidsovereenkomst

Naast de algemene manieren om een arbeidsovereenkomst te beëindigen, zijn er ook een aantal specifieke manieren om dit te doen. We sommen ze hier voor je op.

Alle soorten arbeidsovereenkomsten kunnen op deze manier eindigen.



Onmiddelijke beëindiging om een dringende reden

Zowel werkgever als werknemer kunnen een overeenkomst onmiddellijk beëindigen om een dringende reden.

Onder dringende reden verstaan we de ernstige fout die elke verdere professionele samenwerking tussen beide partijen onmiddellijk en definitief onmogelijk maakt. De partij die de dringende reden inroept moet ze eveneens kunnen bewijzen.

Wie een arbeidsovereenkomst onmiddellijk en om dringende reden wil stopzetten, moet een aantal formaliteiten vervullen:

1. De arbeidsovereenkomst moet beëindigd worden binnen de 3 werkdagen na de dag van de gepleegde feiten.

2. Een tweede termijn van 3 werkdagen is bedoeld om de andere partij in kennis te stellen van de gepleegde feiten. (deze termijn begint de dag na het beëindigen van de overeenkomst).

3. De dringende reden moet schriftelijk (aangetekend schrijven, deurwaardersexploot of door afgifte van een geschrift dat ondertekend wordt voor ontvangst), binnen deze termijn bekend gemaakt worden. Alleen deze schriftelijk neergelegde reden(en) kunnen worden gehanteerd in het rechtvaardigen van het onmiddellijke ontslag.

4. Je kunt niet zomaar een dringende reden inroepen, je moet je reden kunnen bewijzen en je moet de wettelijke procedures/termijnen respecteren.



Voorbeelden van een dringende reden:

# diefstal

# agressief gedrag

# daden van oneerlijke concurrentie

# herhaalde ongerechtvaardigde afwezigheid na verwittiging door de werkgever



Handeling beschouwd als contractbreuk

Bepaalde handelingen kunnen als verbreking van de arbeidsovereenkomst beschouwd worden, ook al is er geen sprake van een expliciet ontslag.



Voorbeelden :

# Een niet gerechtvaardigde afwezigheid van de werknemer van meerdere dagen en na aanmaning tot werkhervatting door de werkgever.

# Een belangrijke eenzijdige wijziging van een essentiële voorwaarde van de arbeidsovereenkomst door de werkgever.

BRON :
http://www.vacature.com/art1168

...

...& Onder sommige omstandigheden kan je al helemaal niet ontslagen worden, hoe graag een ″Patron″ dat ook wel zou willen doen !! ...& ook hier hebben wij het donkerbruine vermoeden dat men dat wilt "aanpassen" naar een tot wat zij noemen, "méér werkbaar & soepeler model"... We kunnen ons met de beste wil van de wereld niet inbeelden dat deze regelgeving heelhuids blijft bestaan...

...

Ontslag

Wanneer ben je beschermd tegen ontslag?

Werknemers hebben op bepaalde momenten extra bescherming nodig. Ook die gevallen zijn voorzien in de wet. Het gaat ondermeer om:



1. Zwangere werkneemster

Een zwangere werkneemster mag niet worden ontslagen omwille van een reden die verband houdt met haar lichamelijke toestand en dit, vanaf het moment dat de werkgever op de hoogte is van de zwangerschap tot één maand na het postnatale bevallingsverlof



2. Militaire verplichtingen

Werknemers die onder de wapens geroepen worden mogen slechts ontslagen worden om een voldoende reden die niets te maken heeft met de militaire verplichting.



3. Ondernemingsraad en comité preventie en bescherming op het werk

Leden van de ondernemingsraad en van het comité voor preventie en bescherming op het werk kunnen slechts ontslagen worden om economische, technische of dringende redenen. Ontsla nooit op eigen houtje een beschermde werknemer. De te volgen procedure is zeer complex.



4. Provincie-, federatie-, gemeente- of OCMW-raad

Werknemers die lid zijn van een provincieraad, federatieraad, gemeenteraad, OCMW-raad kunnen enkel ontslagen worden wanneer de reden van hun ontslag niet ligt in de uitvoering van hun mandaat.



5. Tijdskrediet

Loopbaanonderbreking, tijdskrediet en betaald educatief verlof zijn evenmin redenen om mensen te ontslaan



6. Vakbond

Vakbondsafgevaardigden zijn beschermd tegen ontslag en mogen dus niet worden afgedankt om redenen die verband houden met hun functie binnen de vakbond.



7. Regeling van willekeurig ontslag (arbeiders)

Alle arbeiders via de regeling van willekeurig ontslag: arbeiders mogen maar ontslagen worden om redenen die te maken hebben met hun geschiktheid of gedrag of om economische redenen

bv. een ontslag als vergelding voor een klacht bij de vakbond is een willekeurig ontslag



8. Misbruik van recht (bedienden)

Bedienden zijn eveneens beschermd via het begrip ' misbruik van recht': een recht (in dit geval het recht om te ontslaan) mag maar toegepast worden in functie van het vooropgestelde doel, hier: het belang van de onderneming.

bijv. een ontslag dat volgt op een vraag tot loonsverhoging is niet wettelijk



9. Zijn verder ook wettelijk beschermd tegen ontslag:

# de preventieadviseur

# werknemer in vaderschapsverlof of in adoptieverlof

# werknemer bedreigd door het invoeren van nieuwe technologieën

# werknemer die de regel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen inzake de tewerkstellingsvoorwaarden heeft doen gelden

# werknemer die opmerkingen heeft genoteerd in het register op het ogenblik dat het ontwerp van arbeidsreglement publiek werd gemaakt.

In elk van deze gevallen bestaat er een precieze wetgeving over de te volgen procedure in geval van ontslag. Het niet respecteren van deze wetgeving kan leiden tot het uitbetalen van hoge vergoedingen.

BRON :
http://www.vacature.com/art1168

...

...

...& Dan hebben we ook nog deze vorm van ontslag, met z'n bijhorende regelgeving... & gelooft u ons maar ~tenzij u natuurlijk goedgelovig, hardhoofdig, str#nteigenwijs & Oost-Indisch Doof bent~ als we zeggen dat ook deze ontslagvorm wel eens onder de sloophamer van de LDD-boy's zou kunnen terecht komen om daar tot compleet schroot te worden herleid... Om vervolgens in de vergetelheid van de eeuwigheid te verdwijnen !!

...

Ontslag

Collectief ontslag

Een werkgever die wil overgaan tot collectief ontslag, moet drie bijzondere voorwaarden naleven. Hij moet :

# de werknemersvertegenwoordigers vooraf inlichten en raadplegen;

# de directeur van de subregionale tewerkstellingsdienst op de hoogte brengen van het voornemen tot collectief ontslag;

# een bijzondere vergoeding uitbetalen aan de werknemers.

In dit dossier leggen we je uit wat 'collectief ontslag' juist inhoudt, waar de werkgever aan moet voldoen om tot deze vorm van ontslag over te gaan en welke vergoeding je mag verwachten.

Als de zaken slecht draaien, kan je je, in sommige gevallen, naast collectief ontslag ook verwachten aan de sluiting van de onderneming. We gaan hier uitgebreider op in.



Het begrip Collectief ontslag

Een collectief ontslag is een ontslag om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemer, dat in de loop van een periode van 60 dagen ten minste het volgende aantal werknemers treft:


Aantal ontslagen werknemers Tewerkgestelde werknemers (in het kalenderjaar voorafgaand aan het ontslag)
Ten minste 10
20 tot 99
Ten minste 10%
100 tot 299
Ten minste 30
Ten minste 300

De ontslagen waarvan de redenen betrekking hebben op de persoon van de werknemer (bv. onvoldoende beroepsgeschiktheid, fouten en gebreken) komen niet in aanmerking. Het moet dus gaan om redenen die inherent zijn aan de onderneming, het gaat m.a.w. over ontslagen om economische en technische redenen.



De bedoelde onderneming

De onderneming

Het begrip onderneming is te begrijpen als technische bedrijfseenheid (TBE), zoals bedoeld in de wetgeving m.b.t. de oprichting van de ondernemingsraden.

De reglementering is dus niet van toepassing op het niveau van de juridische entiteit, maar wel op het niveau van de TBE. Ook op het niveau van een afdeling van een onderneming kan er sprake zijn van een collectief ontslag. Een afdeling is een onderdeel van een onderneming dat een zekere samenhang vertoont en zich onderscheidt van de rest van de onderneming door een eigen technische onafhankelijkheid en door een onderscheiden duurzame activiteit of bedrijvigheid en personeelsgroep.



Het minimumaantal werknemers

Van een collectief ontslag kan enkel sprake zijn in ondernemingen waar het jaar voorafgaand aan het collectief ontslag gemiddeld meer dan 20 werknemers tewerkgesteld waren. Dit gemiddeld aantal werknemers wordt berekend op basis van de kwartaalaangiften bij de RSZ.



De informatie- en raadplegingsprocedure

Wanneer een werkgever een collectief ontslag overweegt, is hij verplicht om de werknemersvertegenwoordiger hierover in te lichten en te raadplegen.

Het doel van deze raadpleging is tweeërlei:

# onderzoeken van de mogelijkheid of het collectief ontslag voorkomen kan worden;

# onderzoeken van de mogelijkheid om de gevolgen te verzachten, door het nemen van begeleidingsmaatregelen (het zogenaamde Sociaal Plan).

De werkgever dient hierbij een zeer strikte formele procedure na te leven.



Verloop procedure

1. De werkgever die het voornemen heeft om tot collectief ontslag over te gaan, deelt dit mee aan de werknemersvertegenwoordigers (de ondernemingsraad of bij ontstentenis daarvan de vakbondsafvaardiging of, bij ontstentenis daarvan, de werknemers).

2. Samen met de mededeling van dit voornemen overhandigt de werkgever een geschreven document aan de werknemersvertegenwoordigers (document economische verantwoording).

3. De werkgever bezorgt een afschrift van deze schriftelijke mededeling aan de directeur van de subregionale tewerkstellingsdienst van de plaats waar de onderneming gevestigd is.

4. Tijdens een vergadering met de werknemersvertegenwoordigers geeft de werkgever een mondelinge toelichting bij het geschreven document ‘economische verantwoording’. Deze mondelinge en schriftelijke inlichtingen moeten de werknemersafvaardiging in staat stellen opmerkingen en suggesties te formuleren.

5. Naast het overmaken van deze inlichtingen moet de werkgever de werknemersafvaardiging raadplegen over de mogelijkheden om het collectief ontslag te voorkomen of te verminderen en over de mogelijkheden om de gevolgen van de ontslagen te verzachten. Tijdens deze fase van de procedure kunnen de werknemersvertegenwoordigers dan ook hun voorstellen, bedenkingen, suggesties, bezwaren, vragen,… aan de werkgever overmaken.

6. De werkgever onderzoekt deze voorstellen, bedenkingen, suggesties, bezwaren, vragen en beantwoordt ze. Van deze vergaderingen moeten notulen worden opgesteld die door alle partijen ondertekend moeten worden.

7. De werkgever brengt bij een ter post aangetekend schrijven zijn voornemen ter kennis van de directeur van de subregionale tewerkstellingsdienst.

8. Tegelijkertijd moet de werkgever een afschrift van de kennisgeving aan de directeur van de VDAB

# bezorgen aan de ondernemingsraad;

# aanplakken in de onderneming;

# bij een ter post aangetekende brief bezorgen aan de werknemers die al in het kader van het collectief ontslag ontslagen zijn, en wier arbeidsovereenkomst een einde heeft genomen op de dag van de aanplakking.

9. Binnen 30 dagen na de kennisgeving van het voornemen aan de directeur van de subregionale tewerkstellingsdienst

# kunnen de werknemersvertegenwoordigers bezwaren formuleren over de naleving van de procedure;

# kan de werkgever niet tot ontslag overgaan.



Einde deel (3) ...wordt vervolgd...!!

24-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- j4

Begin deel (4) ...Het vervolg...!!





De termijn voor ontslag

De werkgever mag gedurende de eerste 30 dagen na het einde van de informatie- en raadplegingsprocedure geen werknemers ontslaan.

De termijn van 30 dagen kan verkort of verlengd worden (bv. wanneer de procedure niet werd nageleefd of wanneer de directeur van de VDAB vindt dat de ondernemingsraad te weinig werd geraadpleegd).

Tijdens de 30 dagen dat de werkgever niet tot ontslag mag overgaan, kan hij met de werknemersvertegenwoordigers onderhandelen over de sociale begeleidingsmaatregelen van het collectief ontslag, het zogenaamde Sociaal Plan.



De betwisting

Collectief

Vanaf het einde van de informatie- en raadplegingsprocedure hebben de werknemersvertegenwoordigers 30 dagen de tijd om bezwaren betreffende de naleving van de informatie- en raadplegingsprocedure in te dienen.

Wanneer er collectief bezwaar wordt ingediend, ligt de procedure stil. De werkgever zal moeten bewijzen dat hij de procedure correct heeft gevolgd.



Individueel

De individuele werknemer kan gedurende 30 dagen na zijn ontslag of vanaf de dag waarop de ontslagen het karakter krijgen van een collectief ontslag de naleving van de raadplegingsprocedure betwisten. Hij kan dit enkel voor zover de werknemersvertegenwoordigers collectief bezwaar aangetekend hebben.

Ook wanneer de werknemer reeds uit dienst is, kan hij de informatie- en raadplegingsprocedure nog betwisten.

Wat de gevolgen van dit ingediende individuele bezwaar betreft, moet er een onderscheid gemaakt worden naargelang de arbeidsovereenkomst al dan niet reeds beëindigd werd.



Ontslag van de werknemer met toekenning van een opzeggingstermijn

De opzeggingstermijn van de werknemer die bezwaar aantekent wordt geschorst. De schorsingstermijn neemt een einde 60 dagen na de hernieuwde kennisgeving van de werkgever van zijn voornemen om tot collectief ontslag over te gaan aan de directeur van de VDAB.



Ontslag van de werknemer met toekenning van een opzeggingsvergoeding

De werknemer waarvan de arbeidsovereenkomst reeds beëindigd werd en die de naleving van de raadplegingsprocedure betwist, moet tevens de reïntegratie in zijn betrekking vragen.

De werkgever zal de werknemer wiens bezwaar gegrond is, moeten reïntegreren in de onderneming binnen 30 dagen na het indienen van het bezwaar. Daarnaast moet de werkgever in dit geval aan de werknemer het gederfde loon uitbetalen vanaf de dag van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst. De werknemer op zijn beurt zal de aan hem uitbetaalde opzeggingsvergoedingen moeten terugbetalen aangezien hij niet langer ontslagen is.

De werkgever die de werknemer niet binnen 30 dagen reïntegreert, zal een bijkomende vergoeding moeten betalen. Deze bijkomende vergoeding stemt overeen met het lopend loon voor de periode die aanvangt op de dag van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst en eindigt 60 dagen na de dag van de kennisgeving aan de directeur van de VDAB.



De sancties

De werkgever die de raadplegings- en informatieprocedure en/of de inlichtingsplicht ten aanzien van de subregionale tewerkstellingsdienst niet naleeft, kan strafrechtelijke sancties en/of administratieve sancties oplopen.

Verder kan de werkgever in die gevallen niet genieten van een aantal voordelen, o.m. de versoepelde brugpensioenvoorwaarden voor ondernemingen in herstructurering, de mogelijkheid om de opzeggingsvergoeding in maandtermijnen te betalen,…



De vergoeding

In het kader van de vergoeding collectief ontslag, wordt als collectief ontslag gezien elk ontslag om economische of technische redenen dat in de loop van een ononderbroken periode van 60 dagen ten minste het volgende aantal werknemers treft:

# Ten minste 6 ontslagen werknemers wanneer het totale aantal werknemers in het kalenderjaar voorafgaand aan het ontslag 20 tot 59 bedraagt.

# Ten minste 10 % ontslagen wanneer het totale aantal werknemers in het kalenderjaar voorafgaand aan het ontslag 60 of meer bedraagt.

De werkgever is verplicht om de werknemers die getroffen worden door het collectief ontslag, een bijzondere vergoeding uit te betalen.



Voor welke werknemers?

In principe hebben alle werknemers die door een collectief ontslag getroffen worden, recht op een vergoeding.

Het gaat om:

# de werkloze werknemers die werkloosheidsuitkeringen genieten;

# de werkloze werknemers die om een reden onafhankelijk van hun wil geen werkloosheidsuitkeringen genieten;

# de werknemers die een nieuwe betrekking hebben waarin zij minder verdienen dan hun vorig loon;

# de werknemers die een beroepsopleiding voor volwassenen doorlopen en die een vergoeding ontvangen die lager ligt dan het loon dat zij vroeger verdienden.



Uitsluitingen

Een aantal categorieën van werknemers wordt uitgesloten van de toepassing van de bepalingen ‘vergoeding wegens collectief ontslag’. Het gaat o.m. om:

# werknemers aangeworven met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd of voor een duidelijk omschreven werk;

# arbeiders uit het bouwbedrijf;

# seizoenpersoneel tewerkgesteld in ondernemingen voor groenten- en fruitconserven evenals in de jamfabrieken;

# arbeiders die ressorteren onder het PC van het havenbedrijf, scheepsherstellingsbedrijf;

# uitzendkrachten.



Werknemers die één of meer van volgende uitkeringen ontvangen, hebben evenmin recht op de vergoeding collectief ontslag:

# de vergoeding bij sluiting van onderneming;

# diverse beschermingsvergoedingen.



Het bedrag van de vergoeding

Het bedrag van deze vergoeding is gelijk aan de helft van het verschil tussen het netto-referteloon en de werkloosheidsuitkeringen.

Het netto-referteloon is gelijk aan het brutomaandloon begrensd tot 2.791,67 euro (bedrag op 01.10.2006) en verminderd met de persoonlijke sociale zekerheidsbijdrage en de fiscale inhoudingen. Dit begrensd brutomaandloon wordt geïndexeerd.



De duur van de vergoeding

De vergoeding is verschuldigd gedurende een periode van vier maanden, die aanvangt na het beëindigen van de arbeidsovereenkomst of na het verstrijken van de opzeggingstermijn.

Wanneer de opzeggingstermijn de drie maanden overtreft of de opzeggingsvergoeding stemt overeen met een opzeggingstermijn van meer dan drie maanden, wordt de periode van vier maanden verminderd met de duur waarmee de opzeggingstermijn de derde maand overtreft.



De sluiting van de onderneming

Soms vindt een collectief ontslag plaats in het kader van een sluiting van onderneming. In dat geval moet de werkgever zowel de verplichtingen die hem door de wetgeving collectief ontslag zijn opgelegd als diegene die gelden in het kader van de sluitingswetgeving naleven.

Onder onderneming wordt de technische bedrijfseenheid in de zin van de wetgeving m.b.t. de oprichting van de ondernemingsraden verstaan. Elke afdeling - een afdeling is een onderdeel van een onderneming dat een zekere samenhang vertoont en zich onderscheidt van de rest van de onderneming door een eigen technische onafhankelijkheid en door een onderscheiden duurzame activiteit of bedrijvigheid en personeelsgroep - wordt in het kader van de sluitingswet gelijkgesteld met een onderneming.

De sluiting van een onderneming of een afdeling ervan brengt voor de werkgever een dubbele verplichting met zich mee, nl :

# de naleving van een informatieverplichting;

# het betalen van een sluitingsvergoeding aan de werknemers die het slachtoffer zijn van de sluiting.



Wanneer is er sprake van een sluiting?

Er is sprake van een sluiting van een onderneming of een afdeling ervan wanneer volgende twee voorwaarden gelijktijdig vervuld zijn:

# de hoofdactiviteit van de onderneming of een afdeling van de onderneming wordt definitief stopgezet;

# het aantal werknemers daalt met 3/4 t.a.v. het aantal werknemers dat gemiddeld tewerkgesteld was tijdens het voorgaande kalenderjaar.

Het beheerscomité van het Sluitingsfonds kan met sluiting gelijkstellen:

# verplaatsing van de exploitatiezetel;

# fusie;

# verkoop;

# herstructurering.



Informatieverplichting voorafgaand aan de sluiting

Bepaalde sectoren hebben de wijze bepaald waarop de voorafgaande informatie moet worden meegedeeld. Het gaat o.a. over de sector van het garagebedrijf (PC 112), de sector van het tabaksbedrijf (PC 133), de sector voor de levensmiddelenbedrijven met talrijke bijhuizen (PC 202), de sector van de diamanthandel en -nijverheid (PC 324).

Enkel binnen ondernemingen waar het jaar voorafgaand aan het collectief ontslag gemiddeld meer dan 20 werknemers tewerkgesteld waren, en die sluiten, dient de informatieverplichting nageleefd te worden. Dit gemiddelde aantal werknemers wordt berekend op basis van de kwartaalaangiften bij de RSZ. De informatieverplichting geldt niet voor ondernemingen zonder handels- of industriële finaliteit, noch voor de beoefenaars van vrije beroepen.

Voor zover er geen afzonderlijke sectorale procedure bepaald werd, moet de algemene, hierna uiteengezette, procedure gevolgd worden.

De werkgever die beslist om over te gaan tot een sluiting van onderneming, moet drie instanties van zijn beslissing op de hoogte brengen, nl;

# de werknemer; deze mededeling gebeurt door aanplakking van een gedagtekend en ondertekend bericht op een goed zichtbare plaats in de onderneming;

# de ondernemingsraad of bij ontstentenis daarvan de vakbondsafvaardiging;

# een aantal overheidsinstellingen.

De inlichtingen die de werkgever verstrekt, moeten volgende elementen bevatten:

# naam en adres van de onderneming;

# aard van de activiteit, vermoedelijke datum van stopzetting;

# volledige lijst van het personeel dat op datum van de kennisgeving in dienst is, met vermelding van een aantal vaste gegevens per personeelslid.

De informatie moet onmiddellijk na de genomen beslissing verstrekt worden.



Informatieverplichting volgend aan de sluiting

Binnen vijftien dagen na de sluiting van de onderneming moet de werkgever bij aangetekend schrijven nog bijkomende inlichtingen (met link naar de bijkomende inlichtingen) verschaffen aan het Sluitingsfonds.

De werkgever moet volgende bijkomende inlichtingen aan het sluitingsfonds bezorgen:

1. naam en adres van de onderneming;

2. aard van de activiteit van de onderneming of afdeling van de onderneming;

3. het paritair comité waaronder de onderneming of de afdeling ressorteert;

4. het aantal in de onderneming of in de afdeling in dienst zijnde werknemers gedurende elke maand van de 12 maanden die de sluiting voorafgaan;

5. de lijst van werknemers

# die ten minste 5 jaar anciënniteit in de onderneming hebben;

# die verbonden zijn, of geweest zijn, door een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde duur;

# van wie de arbeidsovereenkomst werd beëindigd, hetzij tijdens de 12 maanden die de sluiting voorafgaan, hetzij op het ogenblik van de sluiting.



De sluitingsvergoeding

De werknemers die het slachtoffer zijn geworden van een sluiting van de onderneming of een afdeling ervan, hebben ten laste van hun werkgever recht op een sluitingsvergoeding.

Wanneer de werkgever nalaat om een sluitingsvergoeding te betalen binnen de voorziene termijn, zal het Sluitingsfonds de vergoeding uitkeren.



Wie heeft er recht op een sluitingsvergoeding?

De werknemers die ontslagen worden ten gevolge van een sluiting van onderneming, hebben recht op een sluitingsvergoeding, voor zover zij voldoen aan volgende voorwaarden:

# verbonden zijn door een arbeidsovereenkomst gesloten voor onbepaalde duur;

# één jaar anciënniteit in de onderneming hebben;

# niet ontslagen zijn om dringende reden;

# door de werkgever ontslagen zijn, binnen een periode van 12 maanden voorafgaand of volgend op de sluiting of ontslag genomen hebben om een dringende reden in hoofde van de werkgever. Voor bedienden wordt de periode van 12 maanden voorafgaand aan de sluiting verlengd tot 18 maanden. De periode van 12 maanden wordt op 3 jaar gebracht voor de werknemers die deelnemen aan de vereffeningswerkzaamheden van de onderneming

Bepaalde categorieën van werknemers, hebben geen recht op een sluitingsvergoeding. Het gaat o.a. om

# werknemers aangeworven met een arbeidsovereenkomst van bepaalde duur of voor een duidelijk omschreven werk;

# uitzendkrachten;

# arbeiders en leerlingen die ressorteren onder het PC voor de diamantnijverheid.

Verder zijn er ook nog individuele werknemers die geen recht hebben op een sluitingsvergoeding. Het gaat o.a. om:

# werknemers die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt;

# werknemers die de aanvullende vergoeding in geval van brugpensioen genieten;

# werknemers die door toedoen van de werkgever onmiddellijk worden herplaatst in een andere onderneming met behoud van loon en anciënniteit en voorzover zij binnen een periode van 6 maanden niet ontslagen worden;

# werknemers die een schriftelijk aanbod tot tewerkstelling vergezeld van een schriftelijke verbintenis van de werkgever die hem in dienst wenst te nemen, heeft geweigerd.



Hoeveel bedraagt de sluitingsvergoeding?

De sluitingsvergoeding is samengesteld uit een basisbedrag en, in sommige gevallen, uit een bijkomend bedrag. Beide bedragen worden geïndexeerd.

Het basisbedrag van de sluitingsvergoeding bedraagt 133,89 euro per jaar anciënniteit in de onderneming met een maximum van 2.677,80 euro (bedragen op 01.10.2006). De werknemer heeft recht op een bijkomende vergoeding van 133,89 euro voor elk jaar dienst in de onderneming vanaf de leeftijd van 45 jaar, met een maximum van 2.677,80 euro (bedragen op 01.10.2006).

De vergoeding moet door de werkgever betaald worden

# binnen 15 dagen na de beëindiging van de arbeidsovereenkomst;

# binnen 15 dagen die volgen op de datum van de sluiting indien de arbeidsovereenkomst werd stopgezet voor de sluiting;

# binnen 15 dagen na de door het beheerscomité van het Sluitingsfonds vastgestelde datum, wanneer die beslist heeft om de vergoeding toe te kennen aan werknemers wier arbeidsovereenkomst geschorst is.



Met welke vergoedingen kan de sluitingsvergoeding gecumuleerd worden?

De sluitingsvergoeding kan gecumuleerd worden met:

# een opzeggingsvergoeding;

# uitkeringen voor sociale zekerheid (bv. werkloosheidsuitkeringen);

# beschermingsvergoedingen.



Het Sluitingsfonds

Binnen de R.V.A. werd er een 'Fonds tot vergoeding van in geval van sluiting van ondernemingen ontslagen werknemers' (het Sluitingsfonds) opgericht. Het Sluitingsfonds vervult twee bijzondere taken:

# het betaalt sluitingsvergoedingen uit aan de werknemers waarvan de arbeidsovereenkomst werd beëindigd in het kader van een sluiting van onderneming, indien de werkgever de sluitingsvergoeding niet heeft betaald;

# het waarborgt binnen bepaalde grenzen en beperkingen de uitbetaling van de lonen en vergoedingen die verschuldigd zijn aan de werknemers indien de werkgever bij de sluiting van zijn onderneming zijn verplichtingen niet naleeft.

BRON :
http://www.vacature.com/art26053

...

...

...& nog een recht !!

...

Ontslag

Wanneer heb je recht op sollicitatieverlof?

Zowel arbeiders als bedienden hebben tijdens hun opzegperiode het recht om met behoud van loon afwezig te zijn om ander werk te zoeken (sollicitatieverlof). Het maakt daarbij niet uit of je je ontslag gegeven, dan wel gekregen hebt.



Aantal dagen waar je recht op hebt

Het bruto jaarloon wordt gebruikt om de grenzen te bepalen:

# De algemene regel is: Tijdens de hele opzeggingstermijn heb je recht op 1 dag sollicitatieverlof per week. Deze mag je in 2 keer opnemen (dus 2 halve dagen).

# Ben je een bediende en verdien je meer dan 27.597 euro, dan heb je aanvankelijk recht op slechts een halve dag per week. De laatste 6 maanden van je opzegperiode wordt dat uitgebreid tot een hele dag per week. Die dag kan je dan ook weer in 2 keren opnemen.

# Heb je als arbeider een opzeggingstermijn korter dan 7 dagen, dan is je sollicitatieverlof beperkt tot een halve dag



Wat als je al een andere job hebt?

Het doel van het sollicitatieverlof is de werknemer de mogelijkheid te geven om ander werk te zoeken. Dat verlof moet dan ook voor dat doel aangewend worden.

Heb je al een andere job, dan ligt het wat moeilijker om nog verlof te krijgen tijdens de opzeggingsperiode. De wetgever geeft in dat geval namelijk geen antwoord.

# Als je werkgever van je verlof geen probleem maakt, is er natuurlijk niets aan de hand.

# Staat je werkgever weigerachtig tegenover je verlof, dan leg je je daar best bij neer. Mocht zo'n geschil namelijk voor de rechter gebracht worden, dan beschikt die over een souvereine beoordelingsbevoegdheid. Waarschijnlijk zal hij zich laten leiden door de uitspraak van het Hof van Cassatie, waarin gesteld wordt dat sollicitatieverlof dient om een nieuwe betrekking te zoeken. Eens die betrekking er is, vervalt de aanspraak op het verlof. Deze uitspraak zal dus waarschijnlijk primeren boven een ministerieel standpunt dat stelt dat het recht op afwezigheid blijft omdat je altijd een nóg betere betrekking kunt vinden.

BRON :
http://www.vacature.com/art1174

...

...

...& als uitsmijter, mocht je zelf je ontslag aanbieden &...

...

Ontslag

Je huidige baas doet een tegenaanbod

Soms gebeurt het dat een bedrijf een werknemer niet zomaar wil laten vertrekken.

Het kan dan een tegenaanbod doen door bijvoorbeeld meteen een promotie te geven, gelijk op te gaan met het nieuw onderhandelde loon of door allerhande beloftes te maken voor de toekomst.

Een tegenaanbod is meestal verleidelijk genoeg om je te doen twijfelen. Logisch, want het streelt niet alleen je ego ("Je bent één van onze meest capabele medewerkers") maar het speelt ook in op je emotionaliteit ("De workload van je collega's zal er ook niet op verminderen wanneer je vertrekt.") waardoor alle objectieve redenen voor je vertrek in het niet verdwijnen.

Toch zijn er verschillende redenen om sceptisch te zijn tegenover een tegenaanbod:

# De factoren die je in de eerste plaats deden zoeken naar een andere job zullen na verloop van tijd opnieuw opduiken.

# Vraag je af voor wat een bedrijf je werkt wanneer je al moet dreigen met ontslag alvorens je bijvoorbeeld een loonsverhoging krijgt.

# Door je ontslagvoornemen heb je duidelijk gemaakt dat je niet tevreden bent. Wanneer je ingaat op het tegenaanbod, zal je loyaliteit constant in twijfel gesteld worden.

# Vraag je af van waar het geld voor je loonsverhoging plots komt. Misschien is het gewoon de geplande opslag die je nu vervroegd al krijgt.

# Wanneer er in de toekomst iemand gepromoveerd zal worden, zal je waarschijnlijk naast die promotie grijpen omdat je in het verleden al toonde dat je niet loyaal was.

# Neem je een tegenaanbod aan, dan moet je kunnen leven met de wetenschap dat je 'gekocht' werd om te blijven.

# Als bekend raakt dat je dankzij een tegenaanbod blijft, zal dat zijn invloed hebben op de relatie met je collega's.

BRON :
http://www.vacature.com/art1174

...

...

...

Zo, dit was dan een zéér beperkt overzicht van een deeltje van bestaande rechten... in dit geval ″Rechten″ die je hebt bij ontslag... hopelijk heb je bij deze weer eens genoeg stof tot nadenken gekregen...

...& bij deze herhalen we nogmaals onze vraag van daarnet : ... Kende je al je "Rechten″ ?!... Of waren er enkele bij waarbij je grondig gevloekt hebt ?!... We kunnen het ons levendig voorstellen, als je reeds een paar maal de ervaring hebt gehad van ontslagen te zijn geweest & men je daarbij ″domweg″ niet geïnformeerd & gewezen heeft op de ″Rechten″ die je eigenlijk had. In dat geval zal het je dan waarschijnlijk ook nog eens een hoop centen gekost hebben op de koop toe...

Wees er u van bewust dat er in dit bos dus deftig zal gehakt worden, waarbij er zo wie zo spaanders zullen vallen... & als 't van onze LDD'rs afhangt, dan wordt dit ganse bos gerooid... & blijft er slechts een minimale wetgeving over, die dan NIET in het voordeel van de kleine man zal zijn &/of worden opgesteld... een wetgeving die zooo soepel zal zijn, dàt àlles goed uitdraait voor ″De Patron″...

Leest u het nog maar eens na bij het volgende LDD-programmapunt...

...

(Het LDD-programma) Aangezien in het Legomodel nog slechts minimale wetgeving bestaat is het de uitgelezen kans om het onderscheid, niet alleen uit de wet, maar ook uit de hoofden van de mensen te halen.

Daar jullie het bestaande Lego-model nog eens willen aanpassen naar jullie normen ~die we ondertussen zo reeds beginnen te kennen~ zullen we het maar meteen een ″bric à brac″-modelleke noemen... platweg opportunistisch knip- & plakwerk dat dan vooral voor jullie voordeel oplevert, waarbij jullie naar eigen willekeurig inzicht vooral kunnen doen & laten waar jullie goesting voor hebben... Met andere woorden... Jan & Mieke Modaal hebben voor jullie liefst van al wéér eens GEEN rechten !

Het zou dus inderdaad voor jullie een uitgelezen kans zijn, mocht de gewone kleine man in de straat vergeten welke rechten hij tot hiertoe nog heeft & mocht hij deze willen ruilen voor het vergiftigde geschenk van ″Flexicurity″ met het bijhorende sociaal slagveld... Bijvoorbeeld voor eens & altijd gedaan met de hoge opzegvergoedingen bij het ontslag van bedienden... yeah right !!

We beseffen maar al te goed dat eenmaal het bestaande statuut afgeschaft ~natuurlijk samen met àl de bijhorende rechten~ dat een hele hoop oude knarren meteen de deur zal worden gewezen onder het mom van reorganisatie ~dat met jullie systeem uiteraard véél minder, zoniet géén verplichtingen voor jullie oplevert~ om deze vervolgens schaamteloos te vervangen door een contingent jonge flexibele krachten aan een minimumloon die voortaan zullen onderhevig zijn aan de willekeur van ″Dè Patron″...

Maar hélaas-hélaas... ook de kleine man, de Jan & Mie modaal heeft wel eens ″gezond verstand″ tussen de oren zitten & kan dus soms best nadenken voor zichzelf...

...



"De papieren versie"

Om het u wat makkelijker te maken & vooral om het wat overzichtelijk te houden ~want het is tenslotte een hele turf geworden~ zullen we hier voortaan onze bijgewerkte papieren versie van "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV" erbij zetten, kwestie mocht u de voorgaande afleveringen gemist hebben, dat u deze hier onmiddellijk in terug vindt.

...

Je kunt dus dit document in pdf-vorm ~uiteraard probleemloos af te printen~ downloaden via onderstaande link...

Download-URL : "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV"

...

24-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
21-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- i1

De financiering van de vergrijzing

Wij willen het recht op welvaart en welzijn ook aan onze kinderen spijkerhard garanderen. Daarvoor is het onder meer nodig om geld opzij te leggen en dat geld te kapitaliseren. De vergrijzing zal immers extra uitgaven in de sociale zekerheid, voor pensioenen en gezondheidszorgen, noodzakelijk maken.

Onder ″welvaart″ & ″welzijn″ verstaan wij klaarblijkelijk wel iets totaal anders dan een complete sociale afbraak van de ″welvaartsstaat″... Tot hiertoe hebben wij vooral welvaart & welzijn zien toekennen aan de rijken van ons kleine Belgenland... NIET aan de kleine man, noch aan Jan & Mieke Modaal !!

Met een sociaal kerkhof zien wij ook nergens toekomst ~lees welvaart & welzijn~ voor onze kinderen... tenzij de LDD natuurlijk dit letterlijk bedoelt voor "HUN" kinderen !!

...& Verder, als wij aan het kapitaliseren van gelden denken onder een LDD-bewind zien wij & lezen wij vooral ~& zeker tussen de regels~ het ″privatiseren″ & het “Enron-iseren” van de pensioenen !!

Wat is Enron & wat bedoelen we met het "Enron-iseren" van het pensioen zult u vragen ?!...

...een bloemlezing :

...

BBC NEWS - world edition

Enron probe won't restore pension funds

David Schepp - BBC News Online's North America Business Reporter

In ordering the US government to review pension regulations and corporate-disclosure laws, President George W Bush has sought to further distance himself from Enron's woes.

But neither soothing words from the president nor an investigation by the Department of Justice (DOJ) will result in former employees of the energy firm getting their retirement money back.

Enron employees, whose pension scheme - or 401(k) plan, as they are sometimes called - consisted mainly of Enron stock, have lost as much as $1bn (£700m) in funds.

Under the scheme employees' retirement plans, 62% of the contributions consisted of Enron stock, which traded as high as $83 a year ago but have since fallen to below 70 cents a share.



Freezing shares

Enron employees lost billions of dollars when the company barred them from selling its shares contained in retirement accounts as they plummeted in value.

When Enron shares started to tumble during the autumn months, the company's management moved to restrict employees from moving the assets of their retirement plan.

Enron effectively froze the shares by imposing technical rules, prohibiting employees from trading their shares.

In doing so, Enron prevented a probable massive sell-off of its shares. It is akin to what an economically stricken country might do to prevent a run on its banks.

It underscores the need for pension reform in the US, says Eli Gottesdienes, attorney for the Enron employees.



Criminal probe

While some may welcome the government's involvement in sorting out the case against the energy-trading giant, Enron employees may become marginalized in the process.

"It makes it more difficult in the immediate sense for us to pursue our civil litigation because when a criminal probe starts, typically judges will defer to prosecutors and defendants in this case," Mr Gottesdienes.

Those defendants include Enron's top officials, including its chief executive Kenneth Lay and former chief financial officer Andrew Fastow.

Despite the possible downsides, Mr Gottesdienes told BBC News a criminal investigation is likely to move more quickly and carry more weight.



Political costs

What has become obvious to Americans is more Bush administration officials have some involvement with Enron than with any other US corporation.

"Their political interest is in not having Enron hung around their heads," says Michael Wolff, media columnist for New York magazine.

Bush officials will seek to manage the administration's relationship to Enron's collapse, he says.

It is a move made somewhat necessary by election-year politics and Mr Bush's desire to be perceived as a friend of the working class.

But Mr Bush has a long way to go to repair the trust Americans now have in 401(k) retirement schemes.

His efforts are doubly difficult given recent congressional testimony by Enron employees who tearfully described how their life savings have been reduced to near nothing after Enron shares in recent months.

While Enron employees' experience may be extreme, many Americans can empathise with the losses, having watched the value of their retirement portfolios dwindle in the wake of the tech-stock shakeout.

BRON :
http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/1754211.stm

...

...

...

Enron connection

Ataulfo Riera - 01-02-2002

Het schandaal van het failliet van de energiemastodont Enron doet meer dan één ziel nadenken over de ware natuur van de neoliberale politiek. Wat de grond van de zaak betreft, het gaat hier om een kapitalistische logica die maar één bestaansreden heeft: de verrijking van een minderheid ten nadele van de sociale meerderheid.

Alles ging zo goed in de wereld volgens Bush: een goede oorlog op wereldschaal tegen het “terrorisme” en een populariteits-niveau die de huurders van het Witte Huis sinds Roosevelt niet meer gekend hebben. Kortom, ingrediënten genoeg om de pil van de economische crisis in de strot van de Noord-Amerikanen te duwen zonder tegensparteling, om een aantal reactionaire maatregelen door te voeren en alle naties in het gelid te doen lopen onder de vleugels van het yankee-imperialisme.

En plots, pataat! Op het moment dat het Argentijnse volk een “democratisch” verkozen regering omverwerpt - wat een durf - in een massarevolte tegen de neoliberale politiek dat een nochtans rijk land ruineerde, wordt de energiemaatschappij Enron failliet verklaard, tot algemene consternatie. Enron staat zevende genoteerd op de jaarlijst van grote ondernemingen, opgemaakt door “Fortune”, het prestigieuse tijdschrift van de heersende elite. De liquidatie van Enron komt neer op het grootste failliet van een onderneming in de geschiedenis van de VS. De mastodont woog 80 miljard dollar...



De zakken vol

Vandaag blijkt dat de verantwoordelijken van Enron tot het einde toe de werkelijke situatie van het bedrijf hebben verdoezeld door de winsten kunstmatig op te blazen (bijna 400 miljoen dollar) en door de schulden te verdoezelen (meer dan 30 miljard dollar - de lijst van schuldeisers bedraagt 54 pagina’s!). Deze verdoezeling liet toe dat tussen 1999 en 2001, voor het failliet, de 29 verantwoordelijken van Enron voor 17 miljoen dollar aandelen van hun bedrijf terug verkochten voor de waarde van meer dan een miljard dollar.

Daar bleef het niet bij: terwijl ze op de hoogte waren van de belabberde financiële situatie, hebben ze druk gezet op duizenden werknemers om hun pensioen, in de vorm van aandelen, toe te vertrouwen aan een pensioenfonds, opgericht door het bedrijf zelf. Maar in het contract stond dat die aandelen niet konden verkocht worden. Zo komt het dat op het moment van het failliet duizenden werknemers van Enron hun werk verloren en ook hun spaarcentjes van heel een leven werken omdat ze aandelen in handen hebben die ineens niets meer waard zijn.



Love story

De verantwoordelijken van Enron hebben niet alleen gehandeld. Bij de medeplichtigen vindt men het prestigieus zakenkabinet “Arthur Andersen”, die voor Enron borg moest staan voor de waarde van de aandelen op de beurs van Wall Street. Die kabinetsmensen hebben gewetenloos gelogen en hebben bewust een massa belastende documenten vernietigd.

Met een patronaat stijl negentiende eeuw moet dit failliet een impact hebben op de regering Bush. Tussen Bush en de leiders van Enron heerst er een oude liefde. De economische raadsman van de president, Larry Linday en de handelsvertegenwoordiger Robert Zoellick zijn bijvoorbeeld direct overgegaan van de leiding van Enron naar de regering Bush. De voornaamste ondernemingsleider, Kenneth Ley, is een lid van de familie Bush sinds twintig jaar.

Enron heeft veel te danken aan deze “dynastie”. En omgekeerd ook. Het hoofd van de onderneming bevindt zich in Houston, de hoofdstad van de staat Texas waar Bush lang gouverneur was. Onder zijn toezicht zijn de deregulerings- en privatiseringsmaatregelen genomen en is de onderneming heel de energiesector gaan veroveren. Eerst in Texas, gaandeweg in veel andere staten. De “energiecrisis” in Californië kwam Enron goed gelegen. Door de stijgende energieprijzen is de waarde van de aandelen verviervoudigd tussen 1997 en 2001. Als geschenkje heeft Enron altijd de kiescampagnes van Bush Junior gesteund, ook al doet ze hetzelfde met de democratische kandidaten.

Het staat buiten kijf dat Bush en co op de hoogte waren van deze kwalijke Enron-zaak. Gedurende de laatste maanden waren er veelvuldige contacten tussen hoge verantwoordelijken van de Bush-regering en van het bedrijf. Bush en zijn omgeving wisten waarschijnlijk over het reilen en zeilen van Enron en hebben meegeholpen dit te verdoezelen. Maar de zaak gaat waarschijnlijk nog verder want verschillende medewerkers van Bush (de defensiesecretaris Donald rumsfeld, en adjunct-secretaris van Financiën Mark Weinberger, de ondersecretarissen van economie Kathleen Cooper en van onderwijs Eugène Hickok o.a.) waren in het bezit van een grote hoeveelheid aandelen van Enron. Het gerecht wil nu weten of die aandelen terug verkocht werden voor het failliet wat uiteraard een grove misdaad zou zijn.

Wat men de “Enrongate” noemt blijkt de regering Bush niet in moeilijkheden te brengen, toch niet op korte termijn. De schok van 11 september en de oorlogspropaganda hebben nog steeds effect. Op dit moment zijn het enkel de werknemers van Enron die de prijs betalen. En zij zitten er voor niets tussen natuurlijk. Deze kwalijke historie betekent een les voor de uitgebuitenen: zonder compromis moeten we de neoliberale politiek en haar handlangers aan de kaak stellen. Want deze politiek heeft maar één doel: het laat de gieren van de heersende klasse, van Enron, van Argentinië en andere landen, toe de rijkdom uit de handen te rukken van zij die het produceren.

BRON :
http://www.grenzeloos.org/artikel/viewartikel.php/id/331.html

...

BELEGGER.NL - "Steun en toeverlaat voor beleggers" zoals ze zichzelf omschrijven, herinnerde er ons in 2006 nog eens aan...

...

Het Enron-schandaal

BOB EMANUELS - 25 OKTOBER 2006

Deze week werden we weer even herinnerd aan een van de grootste financiële schandalen van de vorige eeuw. Jeffrey Skilling, ex-CEO van Enron, werd afgelopen maandag veroordeeld tot een gevangenschap van iets meer dan 24 jaar.

In januari 2002 werd een strafrechtelijk onderzoek ingesteld naar de praktijken van Enron, nam de directie ontslag en pleegde een ex-topman zelfmoord. Dit schandaal was een van de aanleidingen tot wereldwijd verhoogde aandacht voor corporate governance, en indirect de oorzaak van een verscherpte wetgeving op dit vlak, onder meer door invoering van de wet Sarbanes-Oxley.



Wereldwijde schandalen

Maar het Enron-schandaal stond niet op zichzelf. Schandalen bij verschillende gerenomeerde bedrijven, waaronder Worldcom, QWest en Tyco International, Livedoor en Ahold, lieten vele overeenkomsten zien. En het waren niet alleen de bestuurders die de fout ingingen. Accountants en zelfs financieel analisten probeerden de financiële feiten te verdraaien en te verbergen. Zo omschreef analist Henry Blodget van Merrill Lynch in een interne mail het aandeel Infospace als 'a piece of shit', maar adviseerde hij tegelijkertijd op tv de beleggers het aandeel te kopen. Infospace was naar de beurs begeleid door - inderdaad - Merrill Lynch. Maar ook de beleggers zelf gaan wat mij betreft niet vrijuit. Hun continue drang naar excessieve winsten gaf een voedingsbodem voor het gedrag van bestuurders van deze bedrijven. Nieuwe wetgeving heeft de positie van de beleggers verbeterd en de kans op dergelijke misstanden verkleind. Maar het is goed om de historie van Enron vers te houden. Daarom deze bloemlezing. Opdat u gewaarschuwd bent: uw hebzucht wordt lang niet altijd beloond!

In de jaren tachtig van de vorige eeuw was Enron een Amerikaans energiebedrijf, dat vooral gas leverde. Begin jaren negentig ging het bedrijf zich toeleggen op handel: de kernactiviteiten verschoven van gaslevering naar kopen en verkopen van leveringscontracten op de termijnmarkt. In korte tijd investeerde Enron ook miljarden in water, telecommunicatie, metaal, chemie, internet, verzekeringen en andere producten en diensten. Het bedrijf werd hét grote voorbeeld voor iedereen die meende dat in de nieuwe economie snel veel geld te verdienen viel.



Gebakken lucht

Maar Enron gaf meer uit dan er binnenkwam en hield verliezen uit de boeken, door schimmige constructies met honderden dochterondernemingen, die in sommige gevallen zelfs toebehoorden aan managers van Enron. Zo wist Jeffrey Skilling de winsten op te blazen. Het leverde hem in 2001 de post op van topman. In dat jaar werd het bedrijf nog uitgeroepen tot de meest innovatieve onderneming van de VS. Skilling waande zich onaantastbaar. Hij had van Enron een ongekend succes gemaakt op Wall Street. De voormalige consultant was het brein achter de strategie om van de elektriciteitsmaatschappij een handelshuis te maken dat geen enkele bezitting meer op de balans had staan. Toen het bedrijf uiteindelijk over de kop ging, bleek dat managers miljoenen in hun zak stopten, accountants bewijsmateriaal vernietigd hadden, het bedrijf de verkiezingscampagnes van vrijwel alle presidentskandidaten, zowel Democraten als Republikeinen had gefinancierd en dat er bijna duizend dochterondernemingen waren opgezet om belasting te ontduiken en de boekhouding op te fleuren.

Na onderzoek door de Amerikaanse financiële controlecommissie (SEC) werd niet alleen duidelijk dat het bedrijf haar winsten lange tijd fors had overdreven, maar zou ook blijken dat Enron 20 miljard dollar in het rood stond. December 2001 was de energiereus failliet en stonden 21.000 werknemers op straat. Het bankroet van Enron kostte niet alleen duizenden mensen hun baan en pensioen, talloze particuliere beleggers gingen voor miljarden de boot in, omdat Skilling samen met zijn collega Kenneth Lay de winsten als een zeepbel had opgeblazen.



Geen medelijden

Skillings geschiedenis als meedogenloos manager zal weinig compassie oproepen bij de rechter. Jaarlijks gooide hij 20 procent van zijn ondergeschikten op straat, omdat ze slechter presteerden dan de rest. Zelf eigende hij zich een inkomen van 132 miljoen dollar per jaar toe. Nog schokkender vonden Amerikanen de grap die Skilling maakte toen heel California plat lag vanwege een energiecrisis die mede was uitgelokt door Enron. De topman vergeleek California met de Titanic. ‘Alleen had de Titanic nog het licht aan toen hij ten onder ging.’



Lessen uit het verleden

Ik hoop dat beleggers lering trekken uit Enron. De les dat excessieve winsten nu eenmaal gepaard gaan met navenante risico’s en dat ook ‘Blue Chips’ het risico in zich dragen om failliet te gaan. Dat uw gezond verstand noodzakelijk is om zicht te houden op de werkelijkheid en dat u niet moet springen, wanneer u niet weet hoe diep de afgrond is. Enron is daarvan het mooiste voorbeeld. Ik wens u succes bij uw beleggingen.



Bob Emanuels is Hoofd ABN AMRO Trading voor de divisie Consumer Banking, The Netherlands. De informatie in deze column is niet bedoeld als individueel beleggingsadvies of als een individuele aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Iedere belegging, die u overweegt, dient u te toetsen aan uw persoonlijk beleggersprofiel of te bespreken met uw beleggingsadviseur. De standpunten en vooruitzichten van Emanuels geven zijn mening weer over het genoemde aandeel en van de uitgever in dezen in zijn hoedanigheid als Hoofd ABN AMRO Trading voor de divisie Consumer Banking, The Netherlands. Zijn beloning is gerelateerd aan het totaal resultaat van ABN AMRO Bank N.V. Trading. Emanuels belegt niet in aandelen waarin hij adviseert.

BRON :
http://www.grenzeloos.org/artikel/viewartikel.php/id/331.html

...

...& De docu-film die er over gemaakt werd :



"Enron: The Smartest Guys in the Room"
duur : 1 uur 49 minuten
Docu-film - Regie en scenario: Alex Gibney - 2005


...



...& We verhopen natuurlijk dat dit niet de LDD hun betekenis is van "Geld te kapitaliseren"... Want we vrezen dat we dan wel eens naar een compleet bankroet van België zouden kunnen verglijden !!

We zeggen dat maar weer eens héél expliciet omdat we merken dat dit programma vooral bol staat van niet-onderbouwde holle frases... Men poneert & poneert, maar nergens zien we degelijk onderbouwde redeneringen... & voor een programma dat dan desgevallend beleid wilt worden vinden we dat vrij schraal.

...

Want het màg & moet gezegd, de ganse Enron-kwestie heeft toch overal maar mooi een hoop vragen opgeworpen wat het "spelen met gelden van pensioenfondsen" betreft...

...

"Onafhankelijk onderzoek geïnitieerd naar Pension Fund Governance (PFG)"

AMSTERDAM, January 29 /PRNewswire/ --

- Uitvoering door Nyenrode Business Universiteit en INHOLLAND

- Eerste resultaten in najaar 2008

Op initiatief van Stichting Performance is een onafhankelijk onderzoek gestart naar Pension Fund Governance. Het onderzoek staat onder leiding van prof. dr. Jaap Koelewijn , hoogleraar Finance aan de Nyenrode Business Universiteit en hogeschool INHOLLAND. Eerdere internationale onderzoeken maken het aannemelijk dat een goede governance al snel 0,5% tot 1% uitmaakt in het lange termijn rendement van pensioenfondsen. Volgens de DNB bedraagt het pensioenvermogen circa EUR750 miljard en derhalve is goed onderzoek uiterst relevant. Het onderzoek zal duidelijk verder reiken dan alleen onderzoek naar de implementatie van de huidige regelgeving.

Goed bestuur moet gewaarborgd zijn: dat staat letterlijk in de wet die per 1 januari 2008 van kracht is geworden. Bij de invoering van de zogeheten Invoeringswet is afgesproken dat er een onderzoek zou komen hoe pensioenfondsen vorderen met de PFG-principes. Naast de juridische vereisten is er óók een groot economisch (intrinsiek) belang. Onder andere de onderzoeksresultaten van Keith Ambachtsheer - ontvanger eind 2007 van de top Outstanding Industry Contribution Award - geven dat helder aan.

Doel van het onderzoek zal zijn om pensioenfondsen (liefst meetbare) handvaten te bieden om de aangegeven economische voordelen te helpen realiseren. Dit is een lastig traject omdat governance vaak ook een zaak is van cultuur en instelling wat minder makkelijk meetbaar is. Aan de andere kant zijn de afgelopen jaren wetenschappelijk grote vorderingen gemaakt op het gebied van de effectiviteit van goede governance mede naar aanleiding van het Enron debacle.

Het streven is om de eerste resultaten van het onderzoek in het najaar van 2008 gereed te hebben. Het onderzoek wordt begeleid door een stuurgroep bestaande uit vertegenwoordigers uit de pensioenwereld onder voorzitterschap van mevrouw Bibi de Vries, Achmea.

Profiel Stichting Performance

De stichting richt zich al 20 jaar zonder winstoogmerk op beleidsadviezen en operationele ondersteuning van bestuur en management van pensioenfondsen en verzekerings-maatschappijen. Meest bekende activiteit is de performance meting. In 2004 en 2005 deed de Stichting uitgebreid onderzoek naar de Z-score leidend tot de publicatie "De P-Square score". Het PFG onderzoek wordt mede gesponsord door Achmea/Interpolis en Mn Services N.V.

Noot voor de redactie / niet voor publicatie:

De genoemde onderzoeksresultaten zijn te vinden in het working paper "THE STATE OF GLOBAL PENSION FUND GOVERNANCE TODAY: BOARD COMPETENCY STILL A PROBLEM" van juni 2007, op te vragen via de link http://www.rotman.utoronto.ca/userfiles/departments/icpm/File/October%202006/Governance%20Study%20Paper_Submission_June%202007.pdf

Distributed by PR Newswire on behalf of Stichting Performance

BRON :
http://www.prnewswire.co.uk/cgi/news/release?id=217905

...



Einde deel (1) ...wordt vervolgd...!!

21-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- i2

Begin deel (2) ...Het vervolg...!!



...Zelfs de Big Boy's van Ecofin lagen er van wakker...





























...

...& Dan spreekt de LDD losjes weg van ″Geld te Kapitaliseren″ op de Markt ?!... Sta ons toe na al wat we tot hiertoe in dit LDD-programma al gelezen te hebben daar zo onze vragen bij te hebben...

...

Màààrr... we willen toch wel eventjes beklemtonen dat er ook andere meningen zijn wat betreft pensioenen & die zijn alles behalve "privatiseren"...

...

dossier

BOVENAL HET WETTELIJK PENSIOEN VERZEKEREN

De ACLVB aanvaardt het debat over de tweede pensioenpijler op voorwaarde dat de financiering van de eerste pijler - het wettelijk pensioen - gegarandeerd wordt. We kunnen ons best voorstellen dat een toekomstige regering, geconfronteerd met uiterst ingewikkelde financiële problemen, beslist om van al diegenen die genieten van inkomsten uit de tweede dan wel derde pijler het wettelijk pensioen proportioneel te verlagen. Wat natuurlijk onrechtvaardig en dus onaanvaardbaar is.

Is dit scenario mogelijk ? We stelden deze vraag aan Sabine Slegers, Nationaal Secretaris van de ACLVB.

Sabine Slegers : “Elke werknemer heeft recht op een behoorlijk inkomen uit het pensioen. De eerste pijler moet daarvoor de garantie vormen. De uitwerking van een tweede pijler kan en mag geen argument zijn om de eerste pijler te bevriezen of te ontmantelen. De maatregelen uit het Generatiepact en de koppeling van de sociale uitkeringen aan de welvaart gaan in de goede richting.”



Vrijuit : “We hebben soms de indruk dat de tweede pijler een onmisbare maatregel vormt om een behoorlijk inkomen te verzekeren indien men met pensioen gaat.”

Sabine Slegers : “De werknemers moeten zich geen al te grote illusies maken over de hoogte van het aanvullend pensioen. Op dit ogenblik is het rendement van de premies gebruikt voor de tweede pijler niet erg hoog en bijgevolg zijn de gespaarde sommen ook niet erg hoog. Zelfs al gebruikt men de volledige budgettaire marge die beschikbaar is, dan nog zullen de premies nog niet voldoende hoog zijn om hoge aanvullende inkomens te garanderen. Investeren in een eerste pijler blijft meer dan ooit noodzakelijk.”



Vrijuit : “Nochtans aanvaarden de werknemers steeds meer het idee dat ze aan een aanvullend inkomen, op sectoraal of bedrijfsniveau, moeten werken.”

Sabine Slegers : “Op voorwaarde dat de eerste pijler blijft genieten van een voldoende financiering heeft de ACLVB steeds de tweede pijler als een aanvaardbare piste beschouwd.

We hebben echter steeds voorwaarden gesteld. Zo moet onder meer de toegang tot het aanvullend pensioen voor alle werknemers openstaan.”



Vrijuit : “Vandaar het idee om voorrang te geven aan sectorale pensioenplannen.”

Sabine Slegers : “Ja ! Veel werknemers kunnen geen beroep doen op een aanvullend pensioenplan omdat ofwel de onderneming waar ze werken er nog niet over onderhandeld heeft of omdat hun loopbaan bestaat uit uitzendarbeid en contracten voor bepaalde duur ... De kloof tussen de inkomens van diegenen die een goed loon hebben en de anderen blijft groter worden nadat men op pensioen is gegaan.”



Vrijuit : “In de ondernemingen stellen onze onderhandelaars vast dat de jongeren weinig gevoelig zijn voor de noodzaak te sparen voor hun pensioen. Ze geven de voorkeur aan onmiddellijke loonsverhogingen, zelfs onder de vorm van premies en voordelen die niet tellen voor de berekening van het wettelijk pensioen.”

Sabine Slegers : “De vakbonden hebben nog werk voor de boeg. We sensibiliseren de werknemers over de noodzaak van aanvullende pensioenen. We trachten hen ervan te overtuigen om de materie op te nemen in de eisenbundels voor het sociaal overleg.”



Vrijuit : “De principes van het aanvullend pensioen zijn vastgelegd bij wet, inclusief het vermijden van discriminatie.”

Sabine Slegers : “De wet op de aanvullende pensioenen schrijft voor dat er geen ongeoorloofd onderscheid gemaakt mag worden tussen werknemers. Er bestaat geen unanimiteit over de interpretatie. Dat hebben we kunnen vaststellen in de Commissie voor Aanvullende Pensioenen. De werknemers- en werkgeversvertegenwoordigers waren het niet steeds eens. Als gevolg daarvan is het mogelijk dat er grote verschillen bestaan tussen kaders, bedienden en arbeiders. Men tracht nog steeds om de verschillende categorieën anders te behandelen en aan de rechter te vragen om zich uit te spreken over het “ongeoorloofd onderscheid”.”



Vrijuit : “De wet op de aanvullende pensioenen regelt de deelname van de werknemers aan het pensioenplan.”

Sabine Slegers : “Dezelfde wet heeft de Commissie voor Aanvullende Pensioenen, waarin de ACLVB zetelt, ingesteld. Zij moet geraadpleegd worden voor elke beleidsbeslissing over deze materie. Op persoonlijk vlak is het noodzakelijk dat elke werknemer betrokken wordt bij zijn eigen dossier. Collectieve informatiesessies bij de introductie en bij wijzigingen aan het plan volstaan niet. Op dit ogenblik zijn er te weinig mensen die gepersonaliseerde inlichtingen kunnen verschaffen aan de werknemer. De vakbond beschikt niet steeds over de nodige gegevens. Ook de werkgever niet die geregeld verwijst naar het pensioenorganisme, maar het contacteren van die laatste is niet altijd evident voor de werknemer.”



Vrijuit : “Hoe kunnen de werknemers en de vakbonden controle uitoefenen in zulk een complexe materie ?”

Sabine Slegers : “Moeilijk. Het volstaat niet om het brutorendement te vergelijken. Er moet rekening gehouden worden met de kosten verbonden aan de inning van de bijdragen, het beheer ... Bovendien is de technische complexiteit van de plannen ontmoedigend. Er zijn de juridische, contractuele en actuariële (tak 21, 23, 26, 27) aspecten. Er moet gekozen worden tussen een pensioenfonds en een groepsverzekering ... De gegevens noodzakelijk voor het correct berekenen en beheren van het pensioenplan worden op een inefficiënte wijze, vaak via verschillende tussenstops, overgemaakt aan het pensioenorganisme. Als gevolg daarvan moet het pensioenorganisme de gegevens controleren, wat veel tijd vergt en de kosten verhoogt. Een betere samenwerking met de Kruispuntbank zou dit probleem moeten oplossen.”



Vrijuit : “Tijdens de sectorale onderhandelingen vormen de aanvullende pensioenen slechts een van de punten. Klopt dit ?”

Sabine Slegers : “Ja, aanvullend pensioen komt vaak in concurrentie met alle andere eisen voor de verhoging van de koopkracht : lonen, premies ... Zelfs bijvoorbeeld de hospitalisatieverzekering staat in concurrentie met de groepsverzekering. Men geeft vaak de voorkeur aan de hospitalisatieverzekering omdat het gedekte risico dichterbij ligt in tegenstelling tot het pensioen. Het wettelijk pensioensysteem zoals dat nu bestaat, de eerste pijler, volgens het verdelingsprincipe (de werknemers van vandaag betalen voor de gepensioneerden van nu) wordt bedreigd door de demografische evolutie. Het is onze verantwoordelijkheid als vakbond om het verlies aan koopkracht dat gepaard gaat met de pensionering te beperken door alle mogelijke pistes te onderzoeken.”

BRON :
http://www.aclvb.be/uploads/media/september_03.pdf

...

...& We hebben nog zo'n méér dan gezonde hoofdbreker waar u eens rustig over moogt nadenken... Tenzij u natuurlijk géén enkel ethisch noch moreel besef hebt & dus niet echt wakker ligt vanwaar uw geld vandaan komt...

...

Gepubliceerd: 5 april 2007

Meerkeuzepensioen

'Ons' pensioenfonds ABP investeert onder meer in de wapenindustrie, bleek onlangs. Maar kiezen voor een ander fonds kan niet; je zit er automatisch aan vast. Twee wetenschappers over de kwestie of de werknemer zou moeten kunnen kiezen.

Mieke Fiers

Je spaart bij de groene Triodosbank, je stroom komt van windmolens, je koffie van Max Havelaar, je bent actief bij Amnesty International, en je pensioen spaar je bij een fonds dat onder meer belegt in wapenproducenten. Onwaarschijnlijk? Niet echt. Tegenwoordig kun je - moet je - bijna alles kiezen, behalve je pensioenfonds. Als werknemer kun je niet kiezen voor een fair-trade pensioenproduct. Er is geen pensioenfonds dat uitsluitend belegt in bijvoorbeeld mens- en milieuvriendelijke bedrijven.

Sterker nog, je kunt helemáál niet kiezen: werk je bij werkgever A, dan zit je automatisch bij pensioenfonds B. Voor werknemers van de Universiteit van Tilburg, of elke andere onderwijs- of overheidsinstelling, betekent dat sparen voor het pensioen bij het ABP. En dat is nu juist een van de pensioenfondsen waarvan onlangs bekend werd dat het onder (veel) meer belegt in wapenindustrie en zelfs in producenten van clusterbommen.

Wie praat over pensioenfondsen, praat over heel veel geld. In deze zogenaamde tweede pijler van de oudedagsvoorziening gaat in Nederland tussen de zes en zeven miljard euro om. De eerste pijler is de aow, de algemene ouderdomswet, in Nederland goed voor ongeveer de helft van het oudereninkomen. Deze uitkering wordt betaald van premies van mensen die op dat moment nog werken. De derde pijler (zo'n tien procent) is aanvullend, gespaard of belegd door de werknemer zelf, helemaal naar eigen inzicht. Ook de tweede pijler (zo'n veertig procent) wordt door de werknemer zelf tijdens zijn werkzame leven gespaard. Het pensioenfonds beheert dit geld en zorgt er door beleggingen voor dat dit appeltje voor de dorst flink groeit.

Maar wie het niet eens is met hoe zijn geld wordt belegd, kan niet zijn relatie met het pensioenfonds opzeggen. Daar zijn goede redenen voor, vindt Gerry Dietvorst, hoogleraar toekomstvoorziening en daarnaast werkzaam bij Achmea Pensioenen. "Verplichting en solidariteit zijn de kernbegrippen in ons robuuste pensioenstelsel. Een fonds dwingt solidariteit tussen de werknemers af. Meestal is dat een bepaald percentage van het loon. Jongeren betalen op deze manier over het algemeen een beetje teveel, ouderen een beetje te weinig." Omdat zo'n 95 procent van de mensen verplicht onder een pensioenfonds valt, kent Nederland nauwelijks mensen die geen of veel te weinig pensioen hebben opgebouwd.

In andere landen is dat heel anders, vertelt Theo Nijman, hoogleraar financiën en voorzitter van 'pensioen-onderzoeksinstituut' Netspar. "In bijvoorbeeld de Verenigde Staten is iedereen vrij om te kiezen hoe hij of zij een pensioen wil opbouwen. Veel mensen daar kiezen simpelweg niet, ze sparen niet, of ze beleggen verkeerd."

De zwaktes van het vrije systeem werden onder meer duidelijk in de Enron-affaire. "Zoals vaker hadden de werknemers hun pensioengelden geïnvesteerd in het bedrijf waar ze werkten. Toen Enron failliet ging, waren ze dus niet alleen hun baan kwijt, maar ook hun pensioen."

Ook Dietvorst is absoluut tegen het volledig vrijlaten van de pensioenopbouw. "Dat is zo complex, dat moet je niet eens zelf wíllen doen", zegt hij. "Het lijkt vreemd dat je tegenwoordig alles moet en kan kiezen - internet provider, energieleverancier - en dat dat bij je pensioen niet kan. Maar dit is een punt waarbij de overheid de mens moet beschermen."

Hij vertelt dat Engelse werknemers, enkele jaren geleden toen de beurs aantrok, konden kiezen om uit de vaste pensioenafspraken te stappen. "Het was één groot drama. Het kwam zelfs voor dat mensen die nog maar een paar maanden te werken hadden, het advies kregen met hun geld de beurs op te gaan. En dat ze zo hun hele pensioen verspeelden."

In Nederland is het historisch zo gegroeid dat vrijwel elke bedrijfstak een eigen pensioenfonds heeft. Er zijn 68 verplicht gestelde bedrijfstakpensioenen. Daarnaast hebben vele ondernemingen een eigen pensioenfonds. Zelfstandig ondernemers moeten zelf iets regelen. Ze sluiten daar vaak een verzekering voor af. "Maar", zegt Dietvorst, die zelf bij zo'n verzekeringsmaatschappij werkt, "een pensioenfonds is gewoon veel goedkoper omdat ze efficiënter kunnen werken "

Dat bleek ook uit een studie die in december 2006 uitkwam. Pensioenfondsen werken veel goedkoper dan individuele verzekeringen - door de schaalgrootte, door de efficiëntie, doordat ze nauwelijks reclame hoeven te maken en omdat ze geen winst hoeven te maken. Dietvorst zit dan ook niet te wachten op meer keuzevrijheid voor de pensioensparende werknemer: "Ik zie geen reden om de individualisering door te voeren ten koste van de uitvoering."

Ironisch genoeg heeft hij zelf wel een beperkte keuzemogelijkheid in zijn pensioenregeling. Hij staat bij zusterbedrijf Interpolis op de loonlijst, en die heeft een eigen pensioenfonds. Daarin is vastgelegd dat elke werknemer baas is over de beleggingen van een klein deel van zijn pensioengelden. Hij kan kiezen tussen een bepaald aantal beleggingsfondsen, in dit geval alle fondsen van Robeco.

"Ik vind het helemaal niks", verzucht Dietvorst. "Bij verreweg de meeste pensioenfondsen staat het bedrag dat straks maandelijks wordt uitgekeerd, vast. Bij mij komt er een bedrag beschikbaar en daar moet ik dan een pensioen van kopen. Hoeveel geld dat is, hangt af van mijn beleggingen. Een slechte belegging betekent minder geld. Dat is niet goed. Een pensioen moet veilig zijn, het moet zeker zijn. Het gaat wel over het salaris dat je krijgt tussen je vijfenzestigste en tachtigste."

"Het aanbieden van een keuzemogelijkheid werkt alleen wanneer iemand de gevolgen ervan kan overzien", zegt Nijman. "En als hij, wanneer blijkt dat het toch een foute keuze was, deze kan herzien." Als je internet provider dagenlang uit de lucht is of duurder uitvalt, ga je naar een concurrent. "Voor pensioenen geldt dit allemaal niet. Wanneer je er op je vijfenzestigste achterkomt dat je een foute keuze hebt gemaakt, dan kun je het niet de volgende keer anders doen."

Toch vindt Nijman dat er voor de pensioensparende werknemer iets te kiezen zou moeten zijn. Hij denkt aan 'een aantal verstandige pensioenconstructies, die bedacht zijn door professionals'. Werknemers die via hun cao verplicht bij een pensioenfonds zitten, zouden dan meerdere varianten aangeboden kunnen krijgen. "Bijvoorbeeld een waarbij in bepaalde industrieën niet wordt belegd, maar waar je dan wel een iets hogere premie betaalt."

Niet omdat bijvoorbeeld ethisch beleggen automatisch minder rendement oplevert, maar omdat het aanbieden van keuzemogelijkheden meer administratie en voorlichting met zich meebrengt. Voor dat extraatje kan de werknemer die dat wil, wel kiezen. Voor een ethisch verantwoord beleggingsfonds bijvoorbeeld, zonder clusterbommeninvesteringen dus. Voor een appeltje zonder nare bijsmaak.

[Mieke Fiers]

BRON :
http://www.uvt.nl/univers/nieuws/0607/28/waanvandemaand.html

...

...

...

dossier

"Bouwen aan pensioen"

Een attaché van onze Studiedienst staat in zijn artikel stil bij de gevolgen van inactieve periodes tijdens de loopbaan: loopbaanonderbreking, tijdskrediet én thematische verloven. Sommige werknemers kiezen al dan niet bewust voor deeltijdse arbeid. Ook zij kijken later tegen een lager pensioen aan. Hoe beïnvloeden al deze fases in je beroepsloopbaan je latere pensioenbedrag? Een must om te lezen voor wie bewust zijn beroepscarrière tijdelijk wil onderbreken of afbouwen.

Recente studies tonen aan dat de gemiddelde Belg zijn later pensioen overschat. We berekenen de vervangingsratio, de kloof tussen pensioenbedrag en laatste loon. De resultaten zijn bedroevend. Ondanks méér vrije tijd en grotere vitaliteit van onze senioren volstaat het wettelijke pensioen niet meer om de verworven levenstandaard te behouden. Gezinnen moeten zelf het initiatief nemen om hun later pensioen te verhogen. We moeten hen sensibiliseren om gebruik te maken van de fiscaal voordelige formules van de tweede en de derde pijler. Pensioenen mogen niet langer een ‘ver van mijn bed show' blijven. Ook niet voor jonge gezinnen.

Verder geven we gouden tips om een degelijk pensioen op te bouwen. Naakte cijfers. Om duizelig te worden. Maar nodig. Om later je wettelijk pensioen aan te vullen.

Houden onze wettelijke pensioenen stand in de tsunami van de vergrijzing? Kunnen onze gepensioneerden blijven rekenen op een wettelijk pensioen dat meer is dan een basispensioen? Het blijft een retorische vraag. Gilbert De Swert van het Algemeen Christelijk WerkersVerbond is er gerust in. Tenminste als aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Vooral rond de financiering van ons repartitiestelsel. Onder meer door de basis van de solidariteit te verruimen. Naar alle inkomens. Zijn mening over een kapitalisatiesysteem is kordaat. Kapitalisatie kan krap worden. Hij heeft het dan ook over "krapitalisatie". Geen schrijffout, maar een bewuste woordspeling.

Een schril contrast met de visie van Marc De Vos, docent Sociaal Recht aan de Gentse en de Vrije Brusselse Universiteit. Volgens hem lijdt ons repartitiestelsel schipbreuk. Hij heeft het dan ook niet langer over drie pijlers, maar over één pijler en twee krukken. Bovendien is hij van mening dat het wettelijke pensioen verschrompelde tot een basispensioen. Ontoereikend voor een menswaardig bestaan. Hij vindt de situatie zorgwekkend. En structureel. Hij ziet de toekomst van ons wettelijk pensioen somber in. Daarom pleit hij voor het kapitalisatiesysteem als bijkomende pensioenformule van de 21ste eeuw. Een noodzakelijke én wenselijke formule.

Wat zal het worden? Dat is koffiedik kijken. Aangezien we zelf geen kristallen bol hebben, vragen we het aan mensen die het kunnen weten. Of zouden moeten weten.

Bruno Tobback, minister van Pensioenen stelt ons gerust in zijn artikel. Ons repartitiestelsel blijft overeind. Ondanks de zware uitdagingen: vergrijzing, ontgroening en een almaar krimpende actieve beroepsfase: amper nog de helft van ons leven. Een schril contrast met vroeger. Toen werkten mensen praktisch hun gans leven. Vandaag studeren we langer, maar stoppen vroeger. Liefst op 55 jaar. De minister zet het werk van zijn voorganger Frank Vandenbroucke onvervaard voort. Zijn belangrijkste prioriteit is onze wettelijke pensioenen vrijwaren én nog versterken. Een verademing, na alle onheilspellende berichten. Wettelijke pensioenen moeten overeind blijven. Voor hen die vandaag niets opzij kunnen zetten voor later. De grote beleidslijnen van de minister stellen ons gerust: wettelijk pensioen veilig stellen, aanvullende pensioenen democratiseren en gezinnen degelijk informeren. Een strikte noodzakelijkheid. Vooral voor vrouwen die veelal de zorg opnemen voor onze kinderen en hulpbehoevende familieleden. Alleen wie goedgeïnformeerd is, kan zorgvuldig en doeltreffend de beroepscarrière plannen. Ook de rustpauzes.

In het pensioenvraagstuk zijn zelfstandigen vaak een vergeten groep. Federaal minister van Middenstand Sabine Laruelle zegt dat de huidige paarse regering daar een belangrijke kentering in bracht. Discriminaties werden recent rechtgezet. De minister kijkt echter ook naar de toekomst. Zij wil de levensvatbaarheid van de uitkeringen voor zelfstandigen verzekeren en pleit daarom voor de oprichting van een wettelijk kapitalisatiesysteem: de eerste pijler bis. En voor een duurzame herfinanciering via andere financieringsbronnen. Zonder de sociale bijdragen te verhogen. Zonder de bestaande plafonds van de sociale bijdragen te verhogen of zelfs af te schaffen. Zelfstandigen hebben recht op een volwaardig sociaal statuut.

Wie ondanks alle goede raad toch onvoldoende spaarde voor zijn oude dag en zijn pensioen te laag vindt, moet: bijklussen. Om zijn maandbudget te verhogen. Maar gepensioneerden mogen niet onbeperkt bijverdienen. De inkomsten van de toegelaten arbeid mogen bepaalde plafonds niet overschrijden. Eén eurocent teveel kan je een deel of zelfs je hele pensioen kosten. Reden genoeg dus om het artikel over bijverdienen aandachtig te lezen. En ook om te weten wat je uiteindelijk netto overhoudt. Aanbevolen lectuur voor bijklussers.

Blijft ons repartitiestelsel overeind? Of neemt kapitalisatie het roer over? De toekomst zal het uitwijzen. Eén zaak staat vast: de Gezinsbond blijft pleiten voor leefbare én betaalbare wettelijke pensioenen. De overheid moet de eerste pijler blijven garanderen. En welvaartsvast maken. Aanvullende pensioenen kunnen helpen om de onvermijdbare inkomenskloof tussen actieve loopbaan en pensioen te dichten. Daarom moet de overheid de tweede pijler democratiseren zodat deze toegankelijk wordt voor méér gezinnen. De overheid moet hen ook beter informeren over hun later pensioen.

Kortom, een degelijk pensioen bouw je niet op in een decennium. Dat vergt minstens twintig à dertig jaar. Net zoals dichteres Claudia E. Mulder in 1986 schreef. "Er zijn momenten waarop ik begin te denken: is het nog geen tijd om oud te worden?". Start met je pensioenopbouw van jongs af. Een gouden raad: "Jong geleerd is oud gedaan"

BRON :
http://www.gezinsbond.be/index.php?option=com_content&task=view&id=211&Itemid=84

...



Einde deel (2) ...wordt vervolgd...!!

21-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- i3

Begin deel (3) ...Het vervolg...!!



...Uit KMOPME - de dagelijkse tool voor KMO-Leiders...

...

"Wachten tot 65 om met pensioen te gaan?"

De Belgische regering heeft een aantal maatregelen in de maak om werken tot 65 jaar en zelfs langer, financieel aantrekkelijk te maken. In die context kondigde ze de maatregel aan die het aanvullend pensioenkapitaal aan een lagere belastingvoet van 10% i.p.v. 16,5% onderwerpt op voorwaarde dat de begunstigde tot de pensioengerechtigde leeftijd aan de slag blijft. De HR services van PricewaterhouseCoopers in samenwerking met Paul Roels zien hierin meteen mooie opportuniteiten en planningstrategieën.

Een pensioenkapitaal dat samengesteld werd door werkgeverstoelagen wordt gunstig belast. Er moet vandaag maar 16,5 % belasting betaald worden. Maar om langer werken aantrekkelijk te maken, voerde de regering voor wie tot de wettelijke pensioenleeftijd "actief" blijft, een nog lagere belasting van 10 % in. Die wettelijke pensioenleeftijd is 65 jaar, voor vrouwen tijdelijk tot en met 2008 nog 64 jaar. Door die maatregel moet er op het pensioenkapitaal bovendien ook minder gemeentetaks betaald worden. Christiaan Moeskops van PricewaterhouseCoopers becijferde dat blijven werken, voor een belastbaar pensioenkapitaal van 100.000 Euro al gauw een fiscaal voordeel van bijna 7.000 Euro op levert.



Regels

De fiscus heeft zo pas de regels ingevuld die gehanteerd zullen worden bij de beoordeling van wat "actief zijn tot de wettelijke pensioenleeftijd" betekent. Het komt erop neer dat men de laatste drie jaar ononderbroken moet gewerkt hebben. Over onvrijwillige periodes van inactiviteit wordt de spons geveegd. Bijvoorbeeld als dat gebeurt omwille van ziekte of invaliditeit of werkloosheid. Maar in dit laatste geval moet men wel actief op zoek blijven gaan naar werk. Deeltijds werken is al voldoende, zelfs als het gecombineerd wordt met deeltijds brugpensioen of met deeltijds tijdskrediet. Maar daartegenover wordt voltijds brugpensioen, voltijds tijdskrediet of vervroegd pensioen niet beschouwd als actief werkzaam zijn. In die laatste gevallen zal men het voordeel van de lagere belasting van 10 % op het aanvullend pensioenkapitaal niet kunnen genieten.



Voordeel

De regering brengt een batterij maatregelen in stelling om langer werken financieel aantrekkelijker te maken. De fiscale maatregel voor het aanvullend pensioenkapitaal is er één van. Nog maar pas werd ook de "pensioenbonus" ingevoerd. Wie tussen zijn 62ste en 65ste nog actief blijft als werknemer, krijgt daarvoor per gewerkte voltijdse dag 2 euro meer pensioen per jaar. Door een jaar langer te werken is de loopbaan die in rekening wordt genomen voor het pensioen bovendien een jaartje langer. Dat op zich genereert eveneens meer pensioen. Het gaat om 60 % van 1/45ste van het loon van dat jaar, met als maximum 588 euro extra jaarlijks pensioen. Daar komt nu ook nog de pensioenbonus bovenop. Die bonus levert voor een vol jaar langer actief blijven maximaal 624 euro meer pensioen op. Dat wettelijk pensioen wordt levenslang betaald en is geïndexeerd.

Paul Roels, expert van PROcrea Consulting verduidelijkt: "Een jaar langer werken kan dus tot 1.212 euro - of tot 1.359 euro indien gezinspensioen - meer bruto wettelijk pensioen per jaar opleveren. Louter financieel bekeken mag de economische "waarde" van deze maatregel geschat worden op een theoretische bruto kapitaalwaarde van ongeveer 23.000 Euro. Dus pas op 65 met pensioen gaan in plaats van op 62 geeft een aanzienlijk en dubbel voordeel : een hoger wettelijk pensioen én een lagere belasting op het pensioenkapitaal. De economische waarde van dit voordeel loopt al snel op in de tientallen duizenden euro. "



Planning

Een werknemer heeft doorgaans zelf weinig inspraak wat betreft het ogenblik waarop hij met pensioen (moet) gaan. Tenzij misschien sommige hogere kaderleden.

Christiaan Moeskops, Partner HR Services bij PricewaterhouseCoopers merkt op: "Het loont voortaan voor een werknemer die op latere leeftijd ontslagen wordt, de moeite om even de financiële rekening te maken. Gaat men voor een vervroegd wettelijk pensioen, of kiest men voor de werkloosheid waarbij men beschikbaar blijft voor de arbeidsmarkt. Of tracht men nog een aantal jaren zijn capaciteiten ter beschikking te stellen als zelfstandige. Daardoor zal er vanaf 65 meer wettelijk pensioen ontstaan, en kan men dan genieten van een aanzienlijke belastingbesparing op het aanvullend pensioenkapitaal."



Zelfstandigen

Zelfstandigen hebben meer dan werknemers de mogelijkheid om zelf het geschikte moment te kiezen om te stoppen met werken.

Ook voor hen bestaat er een pensioenbonus. Die bedraagt 156 Euro voor ieder kwartaal - vanaf de leeftijd van 62 jaar - waarin de zelfstandige de wettelijk minimum sociale bijdrage betaalt. Daarnaast bestaat voor de zelfstandigen nog altijd een 'pensioenmalus' op grond waarvan het pensioen wordt verminderd met 5% per jaar gelegen tussen de leeftijd van vervroegde pensionering en 65 jaar. Die 'malus' neemt af naarmate men later pensioneert.

Ook het pensioenkapitaal van een zelfstandige wordt op de wettelijke pensioenleeftijd lager belast, aan 10 %. Daarvoor moet hij of zij de laatste drie jaar vóór de pensioengerechtigde leeftijd onafgebroken aangesloten geweest zijn bij een sociaal verzekeringsfonds, én er de minimumbijdrage van "zelfstandige in hoofdberoep" betaald hebben.

BRON :
http://www.kmopme.be/news/wachten_tot_65_om_met_pensioen_te_gaan

...

Een ander klokje, welliswaar extremer, maar dat is het standpunt van de LDD ook volgens ons...

...

Ons programma

9. Een wettelijk minimumpensioen van 1.000 euro

De pensioenen en de andere vervangingsinkomens blijven achter op de stijging van de lonen en van de levensduurte. 80% van de gepensioneerden uit de privé-sector moet rondkomen met minder dan 1.000 euro per maand. Volgens de officiële statistieken leeft 22% van de gepensioneerden in ons land onder de armoedegrens.

De regeringen van cd&v, Sp.a en vld hebben sedert 1996 het pensioen van vrouwen met meer dan 10% verlaagd. Vroeger kreeg een vrouw die 30 jaar gewerkt had, 30/40e van een volledig pensioen. In naam van de ‘gelijkheid tussen man en vrouw’ werd dat eerst 30/44e en in 2005 30/45e. ( Op dat aantal jaren wordt het pensioen van de mannen berekend.) Het is sociaal een pensioenhervorming te verdedigen die in de omgekeerde richting gaat. Een loopbaan van 40 jaar moet volstaan om van een volledig pensioen te kunnen genieten. Elk gewerkt jaar zou dan meetellen voor 1/40e van het volledige pensioen. Deze hervorming zou de uitgekeerde pensioen fors doen stijgen.

Ook de ‘gelijkgestelde periodes’ (voor arbeidsongeschiktheid, ziekte en invaliditeit, werkloosheid, loopbaanonderbreking …) staan daarbij de jongste tijd steeds meer ter discussie. Sommigen willen namelijk dat die niet langer worden meegeteld bij de berekening van de pensioenuitkering. Het is sociaal dat deze gelijkgestelde periodes juist worden uitgebreid met bonusjaren voor zware (nacht)arbeid en voor de opvoeding van de kinderen.

Voor de pensioenbedragen is een inhaaloperatie nodig, vooral voor de laagste. Wij vinden dat de minimumpensioenen na een volledige loopbaan tot 1.000 euro moeten opgetrokken worden voor een alleenstaande en tot 1.200 euro voor een gezin. En wel onmiddellijk. Alle pensioenen moeten om de twee jaar worden verhoogd zodat hun stijging gelijke tred houdt met die van de lonen. De kloof tussen wat sommige arbeiders en vooral bedienden aan sociale bijdragen hebben afgedragen en het hen uitgekeerde pensioen is veel te groot. Het verzekeringsprincipe (dat de uitkering in verhouding staat tot de betaalde bijdragen) moet hersteld worden door het loonplafond (dat het globale bedrag van de pensioenen beperkt tot een vastgelegd maximum)op te trekken tot driemaal het minimumloon.

Alle pensioenen moeten tweejaarlijks worden verhoogd met een bedrag dat gelijke tred houdt met de gemiddelde stijging van de lonen.

We zijn er ons van bewust dat deze voorstellen tot verbetering van de wettelijke pensioenen veel geld zullen kosten. Dit geld kan gevonden worden:

# Door een eind te maken aan de vrijstelling van de patronale bijdragen voor de Sociale Zekerheid.

# Door een tewerkstellingspolitiek die meer inkomsten oplevert voor de Sociale Zekerheid.

# Door de fiscale voordelen voor het extralegale pensioensparen te gebruiken voor de verbetering van een solidair wettelijk pensioenstelsel.

# En door een fortuinenbelasting.

Actiepunten PVDA

# Een minimumpensioen van 1.000 euro voor een alleenstaande en van 1.200 euro voor een gezin.

# Het aanvangspensioen naar omhoog door elk gewerkt jaar te laten meetellen voor 1/40e in plaats van voor 1/45e .

# Het aanvangspensioen naar omhoog door de gelijkgestelde periodes uit te breiden met bonusjaren voor zware arbeid en voor de opvoeding van kinderen.

# Het aanvangspensioen naar omhoog door het loonplafond op te trekken tot driemaal het minimumloon.

# De pensioenen tweejaarlijks aanpassen aan de stijging van de lonen.

BRON :
http://www.pvda.be/nl/wie-zijn-we/programma/pensioen.html

...

LDD wil onder meer de brutoschuldgraad terugbrengen tot maximaal 40% van het BBP, een “voorzichtig niveau”.

In 2006 zaten we dus aan 87,2% dus vooraleer we die 40% halen met de verminderde inkomsten die LDD hier voorstelt dreigt dit hier nog wel wat enige jaartjes aan te slepen… Natuurlijk met al die gigantische terugverdieneffecten ~de wishfull thinking tussen de oren~ kan dat natuurlijk géén argument zijn...

& wie zijn wij tenslotte om geloofd te worden... we zijn natuurlijk vijandige elementen… *GRIJNS*

...

...

Lissabon strategie - Nationaal hervormingsprogramma 2005-2008 : Vooruitgangsrapport 2007

1.2. Een verantwoord begrotingsbeleid

1.2.1. Een begroting 2006 in overschot

Voor de begroting 2006 stelden de Belgische overheden voor de gezamenlijke overheid een begrotingsevenwicht voorop. Voor een zevende jaar op rij kon deze doelstelling bereikt en zelfs licht overtroffen worden. De begroting sloot immers af met een overschot van 0,2 % van het bbp Met dit resultaat blijft België deel uitmaken van de lidstaten uit de eurozone die een evenwicht of een overschot kunnen voorleggen.

Bij de opmaak van de initiële begroting werd uitgegaan van een bbp-groei van 2,2 % en de begrotingscontrole van maart 2006 had die verwachtingen bevestigd. Het economisch herstel was in feite hoger dan vooropgesteld, net als in de andere lidstaten van de Europese Unie. De groeihypothese is dan ook door de Belgische overheden opwaarts bijgesteld tot 2,5 % bij de begrotingscontrole van juli 2006 en tot 2,7 % in de economische begroting van oktober. De groei bedroeg uiteindelijk 3 % van het bbp, wat, zoals tijdens de vorige jaren, een hoger percentage is dan het gemiddelde van de eurozone van 2,7 %.

Samen met een aantal eenmalige maatregelen leidden deze krachtige groei en de nauwgezette opvolging van de uitgavenevolutie tot een begrotingsoverschot van 0,2 %.

De openbare schuldgraad is eind 2006 tot 87,2 % van het bbp gedaald, rekening houdend met de overname van een deel van de nmbs-schuld door het Fonds voor Spoorweginfrastructuur. Het verschil tussen de Belgische schuldgraad en de gemiddelde schuldgraad binnen de eurozone kon opnieuw verminderd worden, ondanks de daling van de schuldgraad binnen de eurozone.



1.2.2. Verwachte evolutie van het begrotingssaldo op korte en middellange termijn

Het eind december 2006 voorgelegde Stabiliteitsprogramma 2007-2010 is een bijwerking van het vorige en legt het begrotingstraject vast voor de betrokken periode. De voornaamste doelstellingen daarvan zijn ongewijzigd: de geleidelijke vorming van overschotten en de verdere vermindering van de schuldgraad.

De in het programma voorziene doelstelling voor 2007 is een overschot van 0,3 % van het bbp; in de daaropvolgende jaren wordt die doelstelling telkens met 0,2 % van het bbp verhoogd tot 0,5 % van het bbp in 2008 (het laatste jaar gedekt door het huidige Nationaal Hervormingsprogramma) en tot 0,9 % van het bbp in 2010. In toepassing van de wet op het Zilverfonds zullen deze overschotten benut worden om het Zilverfonds op een structurele manier te financieren.

Overeenkomstig de in het programma opgenomen conjunctuur- en begrotingsvooruitzichten zou de openbare schuldgraad blijven dalen tot 83,9 % van het bbp eind 2007 en tot 72,6 % van het bbp in 2010. Zoals de beoordeling van het Stabiliteitsprogramma onderstreept, is de gestadige daling van het uitstaande bedrag van de schuld een voorbeeld van een begrotingsbeleid dat in overeenstemming is met het Stabiliteits- en groeipact.

Naast de begrotingsdoelstellingen werden er nieuwe prioriteiten in de begroting 2007 bepaald. In aanvulling tot de gegarandeerde middelen voor onder meer de mobiliteit, zijn het beleid inzake onderzoek en ontwikkeling, het milieu- en het woonbeleid belangrijke aandachtspunten.

De conjunctuur voor 2007 is gunstiger dan de begrotingsverwachtingen vooropstelden, al lijkt de groei gematigder dan vorig jaar. In haar economische vooruitzichten van juni 2007 heeft de nbb immers haar groeiramingen verhoogd tot 2,5 % van het bbp. Deze groei heeft bovendien veel werkgelegenheid geschapen en wordt, wat de samenstelling ervan betreft, ondersteund door de binnenlandse vraag en de uitvoer. De hypothese bij de initiële begroting was daarentegen voorzichtiger met een geraamde groei van 2,2 % van het bbp. Dit groeipad werd behouden bij de begrotingscontrole van maart 2007.

De periode van de regeringsvorming beperkt de mogelijkheden om budgettaire aanpassingsmaatregelen te nemen. De jongste beschikbare gegevens met betrekking tot de begrotingsverwezenlijkingen suggereren dat de begroting van 2007 ongeveer in evenwicht zal zijn(1). Strenge controleprocessen inzake ontvangsten en uitgaven zijn van toepassing.



1.2.3. Beheersing van de gezondheidsuitgaven

De beheersing van de gezondheidsuitgaven is een essentiële factor als men het financieel evenwicht van de sociale zekerheid duurzaam wil waarborgen. Ze kadert overigens in het beleid ter versterking van het Belgische hoogkwalitatieve socialezekerheidsstelsel. De maximale jaarlijkse stijging van de openbare gezondheidsuitgaven was in 2003 vastgelegd op 4,5 % in reële termen.

Ingevolge de overschrijding van deze groeinorm in 2003-2004 werden door de federale overheid structurele besparingsmaatregelen genomen om de evolutie van de uitgaven beter te controleren. Bijzondere aandacht ging naar het versterken van de verantwoordelijkheidszin bij de actoren en instellingen. Dankzij die maatregelen kon de evolutie van de uitgaven omgebogen worden. De uitgaven stegen immers in 2005 met slechts 0,5 % in reële termen, een aanzienlijk lager percentage dan de groeinorm.

Dit beleid inzake de strikte beheersing van de uitgaven werd in 2006 bevestigd. Daardoor werd de stijging van de gezondheidsuitgaven opnieuw onder de groeidoelstelling gehouden: de uitgaven zijn slechts met 1,4 % gestegen in vergelijking met het voorgaande jaar. Wat de geneesmiddelensector betreft, konden besparingen ten belope van 80 miljoen euro gerealiseerd worden. Deze gunstige evolutie is vooral toe te schrijven aan de maatregelen die genomen werden om de artsen aan te moedigen meer generische geneesmiddelen voor te schrijven.

Er wordt in de begroting 2007 voorzien dat de gezondheidsuitgaven de reele groeinorm van 4,5 % moeten blijven naleven. Volgens de meest recente ramingen van het riziv, die evenwel nog bevestigd moeten worden voor de rest van het jaar, zou het groeipercentage van de gezondheidsuitgaven de norm benaderen.

De nauwgezette opvolging van de begroting voor gezondheidszorg heeft het mogelijk gemaakt nieuwe initiatieven te ontwikkelen. Zo wordt onder meer de bescherming van de patiënten verbeterd en wordt de huisartsengeneeskunde geherwaardeerd.

Bovendien wordt een vooruitziende strategie ontwikkeld door de oprichting, naast het Zilverfonds, van een structureel financieringsmechanisme van de gezondheidszorg. Vanaf 2012 zullen de uit de demografische vergrijzing voortvloeiende medische kosten gecompenseerd worden door het Zilverzorgfonds. In dit Fonds, waarvoor in 2007 een bedrag van 309 miljoen euro gereserveerd wordt, zullen daarna de eventuele overschotten op de begroting voor geneeskundige verzorging gestort worden, volgens te bepalen voorwaarden.

Vanaf 2007 geniet de begroting van de sociale zekerheid overigens de verwachte positieve weerslag van de verminderingen van de werkgeversbijdragen op de economische activiteit: een bedrag wordt voorafgenomen op de opbrengst van de personen- en van de vennootschapsbelasting en dit wordt gebruikt ter financiering van de sociale zekerheid. Het bedraagt 46,8 miljoen euro voor 2007.



1.2.4. Een versterkte sociale bescherming

Het behouden van een hoogstaand niveau van sociale bescherming is ook een belangrijke doelstelling. De sociale bescherming bevordert de samenhang op sociaal vlak en de strijd tegen armoede en ondersteunt de economische activiteit en de groei door de levensstandaard van de gezinnen op peil te houden. Om aan die economische en sociale doelstellingen tegemoet te komen, wordt een hele reeks sociale uitkeringen verhoogd.

Naast de verhoging eind 2006 van de inkomensgarantie voor ouderen, is de stijging van het leefloon met 2 % die voor oktober 2007 voorzien was, vooruitgeschoven naar april 2007. Die versnelde uitvoering kost 16 miljoen euro. Het leefloon zal overigens op 1 januari 2008 verder met 2 % verhoogd worden, ten belope van 32 miljoen euro. Vanaf 2009 zal dit inkomen aan de welvaart gekoppeld worden, zoals de andere sociale uitkeringen.

In het kader van het Generatiepact werden bijkomende middelen voorzien om de oudste en de laagste pensioenen in 2007 te herwaarderen en om gelijkaardige maatregelen inzake arbeidsongeschiktheid te financieren. Een financiële enveloppe van 85 miljoen euro kwam dus bovenop de oorspronkelijk voorziene enveloppe van 75 miljoen euro.

Bij de opmaak van de begroting 2007 heeft de regering beslist een bijkomende enveloppe van 22 miljoen euro vrij te maken voor de welvaartsaanpassing van de pensioenen door middel van het toekennen in april 2007 van een forfaitaire "jaarlijkse welvaartsbonus"(2). Dit bijkomende bedrag zal in 2008 opnieuw toegekend worden. De bonus zal verhoogd worden met een nieuwe bonus en zal toegekend worden aan een ruimere categorie van pensioenen. De geraamde kost van de welvaartsaanpassing bedraagt 70 miljoen euro voor 2007 en 196 miljoen euro voor 2008.

Teneinde de koopkracht van de gezinnen te verhogen, wordt de schoolpremie in 2007 opnieuw toegekend. Bovendien wordt een toeslag bij de kinderbijslag toegekend aan de eenoudergezinnen met een laag inkomen. Wat de zelfstandigen betreft, werd de kinderbijslag voor het eerste kind sinds april 2007 verhoogd en zullen de kleine risico's vanaf 2008 in de verplichte ziekteverzekering van alle zelfstandigen opgenomen worden(3).

Om een behoorlijk inkomensniveau voor de ouderen te verzekeren, wordt bovendien de toegang tot het minimumpensioen versoepeld voor de deeltijdse werknemers en wordt ook het minimumrecht per loopbaanjaar verhoogd ten voordele van de werknemers met lage lonen.



1.2.5. De uitdaging van de vergrijzing

Om de gevolgen van de demografische vergrijzing te ondervangen, hebben de Belgische overheden een globale strategie ontwikkeld waarin het begrotingsbeleid een cruciale rol speelt. Dit beleid is bedoeld om de houdbaarheid van de openbare financiën op lange termijn te verzekeren; volgens de evaluatie van het vooruitgangsverslag 2006 wordt die houdbaarheid beschouwd als een aandachtspunt.

De geleidelijke vorming van begrotingsoverschotten, die bestemd zijn om het Zilverfonds te stijven en de gestadige en aanhoudende daling van de schuldgraad zijn twee pijlers van die strategie. De begrotingsmarge die vrijkomt door de vermindering van het gewicht van de rentelasten op de schuld, maakt het mogelijk de aan de vergrijzing toe te schrijven bijkomende kosten op te vangen. Volgens het verslag van de scv van juni 2007 kost de vergrijzing 4,4 % van het bbp voor de periode 2006-2030 en 6,2 % voor de periode 2006-2050(4).

Met de in het Zilverfonds opgebouwde reserves moet de financiering van de verschillende wettelijke pensioenstelsels tot 2030 verzekerd worden. In 2006 werd het Fonds gestijfd met een bedrag dat overeenkomt met het begrotingsoverschot. De opbrengst van een reeks niet-fiscale ontvangsten en het saldo van de Eenmalige Bevrijdende Aangifte werden in 2006 ook ter beschikking gesteld van het Fonds. Eind mei 2007 bedroegen de reserves ervan 15,1 miljard euro.

Het stimuleren van de participatie op de arbeidsmarkt past ook in het kader van deze strategie om de weerslag van de vergrijzing op te vangen. Het actief ouder worden aanmoedigen speelt in dit opzicht een belangrijke rol.

Zoals opgemerkt in de evaluatie van het Vooruitgangsrapport 2006, blijft de verhoging van de werkgelegenheidsgraad van de ouderen prioritair. In aanvulling tot de reeds vermelde verminderingen van de sociale bijdragen is in het Generatiepact een hele reeks initiatieven voorzien om de ouderen ertoe aan te zetten langer actief te blijven. Meerdere van deze maatregelen zijn nu van kracht en vullen de bestaande bepalingen aan(5). Het gaat in het bijzonder om het toekennen van een "pensioenbonus", de uitbreiding van de mogelijkheden voor cumulatie van een pensioen en een inkomen uit beroepsactiviteit en de toepassing van verhoogde sociale bijdragen op de betaalde vergoedingen in het kader van pseudo-brugpensioenen.



(1) In voorkomend geval zullen de door de volgende regering genomen begrotingsbeslissingen opgenomen worden in een addendum bij dit verslag.

(2) Deze welvaartsaanpassing gebeurt ook in de vorm van een percentage. Een toeslag bij de bonus wordt toegekend wanneer die bonus lager is dan de verhoging van de pensioenen met 2 %.

(3) De starters en de zelfstandigen die recht hebben op de inkomensgarantie voor ouderen of op een heel laag pensioen, zijn reeds sinds 1 juli 2006 verzekerd tegen de kleine risico's.

(4) Hoge Raad van Financiën, Studiecommissie voor de Vergrijzing, 2007, Jaarlijks verslag, juni 2007.

Ten opzichte van het vorige verslag gaat het om een opwaartse herziening van respectievelijk 0,6 % en 0,4 %. Deze herwaardering doet zich grotendeels op middellange termijn voor. Ze neemt de kosten van de nieuwe bepalingen in aanmerking, vooral de pensioenverhoging voor zelfstandigen en de verhoging van de inkomensgarantie voor ouderen. Deze herziening kan ook verklaard worden door een hele reeks technische factoren, waaronder het opnieuw evalueren van de macro-economische omgeving. Het noemereffect mag in feite niet verwaarloosd worden en er is geen ontsporing van de uitgaven ten opzichte van de vorige evaluatie. Bovendien blijft de evaluatie van de Commissie heel voorzichtig, zoals aangetoond door de gevoeligheidsanalyse inzake gezondheidszorg.

(5) In hoofdstuk 3 wordt meer bepaald de tewerkstelling van ouderen behandeld; afdeling 3.1.2. onderzoekt in het bijzonder de maatregelen ter aanmoediging van het actief ouder worden.

BRON :
http://www.be2010.eu/html_docs/nhp_2007/nl/1_2007_nl3.html

...

Vergrijzingskosten kunnen ook deels worden opgevangen door het investeringsbudget van de overheid te verhogen (en deze investeringen te financieren zonder schulden aan te gaan).

Niet meer vertoond sinds de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van de broden door Jezus in z’n bestseller – Nu onder impuls van LDD: de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van de investeringsbudgetten van de overheid

Bij een investering is er een terugverdieneffect.

Over welke “ontvette” overheid en over welke investeringsbudgetten na al dat drastisch gesnoei hebben de Staats- Rekenkundige genieën van de LDD het nu uiteindelijk ?!...

Mjaaaa… als we al onze lege fleskes Duvel en trappist bijhouden tot op het einde van ’t jaar & met Kerstmis gaan we 't statiegeld op ’t leeggoed incasseren, dan levert ons dat elk jaar een aardige cent op, màààrr of dit dan ook terug te brengen is onder een terugverdieneffect ?!... Wij vrezen ervoor...

De overheidsinvesteringen zelf zijn teruggevallen op minder dan 2% van het BBP. We moeten terug boven dat niveau.

Euh... *VERBIJSTERD* ...Hier staat ons verstand toch wel eventjes stil !! …Is het nu minder of meer staat ?!... Minder of méér privatisering & is men hier de beroemde alomgekende wetenschappelijke ″Gouden Gids methode″ niet uit het oog verloren ?!...

Verder willen wij geld opzij zetten en kapitaliseren, niet in eigen overheidsobligaties, maar op de markt. De Hoge Raad van Financiën stelt dat een begrotingsoverschot van 1,5% van het BBP moet gerealiseerd worden om aan de gevolgen van de vergrijzing het hoofd te bieden.

...Greedy-greedy-greedy... Of hoe gulzig kan men zijn !! Als we naar de beruchte Enron-geschiedenis kijken, zou het moeten duidelijk zijn dat gulzigheid steeds bestraft wordt !! Er bestaan géén markten met fenomenale winsten !! Dat er gegoocheld wordt met zéér mooi cijferwerk, daar zijn we ons maar al te zeer van bewust... Maar in de meeste gevallen blijkt dat maar al te vaak ook ″gebakken lucht″ te zijn...

We zouden ~& we denken dat we mogen spreken voor 't overgrote deel van de Belgisch Werkende Mens~ het niet weten te waarderen dat ″de-partij-die-beweert-van-zoveel-gezond-verstand-te-hebben″ nu eens zware risico-beleggingen gaat doen met 's lands mooie kapitaal waar géén enkele garantie voor bestaat !! ...Of had men soms wilde plannen om dat op één of andere manier onder de ″vriendjes-van″ te gaan verdelen ?!...

We zouden ten andere dan ook wel eens ~& liefst héél uitvoerig~ willen weten wat er zo verkeerd is met ″eigen overheidsobligaties″ ?!...

...



"De papieren versie"

Om het u wat makkelijker te maken & vooral om het wat overzichtelijk te houden ~want het is tenslotte een hele turf geworden~ zullen we hier voortaan onze bijgewerkte papieren versie van "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV" erbij zetten, kwestie mocht u de voorgaande afleveringen gemist hebben, dat u deze hier onmiddellijk in terug vindt.

...

Je kunt dus dit document in pdf-vorm ~uiteraard probleemloos af te printen~ downloaden via onderstaande link...

Download-URL : "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV"

...

21-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
20-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- h1

De economische bijdrage

De werkgevers en werknemers mogen niet meer instaan voor de financiering van de sociale zekerheid. Op dit ogenblik is het echter nog niet mogelijk arbeid totaal te ontlasten omdat anders de directe fiscaliteit te veel zou verhogen. We willen wel gaan naar een daling van de parafiscaliteit tot 60%.

Euhh… "De werkgevers en werknemers mogen niet meer instaan voor de financiering van de sociale zekerheid" ?!... We zouden dan toch eens onderhand willen weten wie dat die sociale zekerheid dan wèl gaat betalen ?!... Sinterklaas ?!...

Wat wel blijft bestaan aan parafiscaliteit moet dienen om het socio-economische beleid van de overheid te financieren, want dat komt uiteindelijk de financierende ondernemingen ten goede.

LDD wil dus eerst de facto het grootste deel van de belastingsinkomsten & de overheid afschaffen... maar vervolgens nog wel belastingen overhouden om een socio-economisch beleid van de overheid te financieren ?!...

...& voor we het vergeten... waar staat dat sociale beleid van de LDD ?!... Weten ze daar überhaupt wat "sociaal" betekent ?!... Want een "socio-economisch beleid" is ons inziens wel iets anders of iets méér dan dat wat LDD voorspiegelt... zeg maar 'n iets véééél ruimer begrip dan het vakje "economisch beleid" & het het vakje "Sociale Zekerheid" samen geteld bij elkaar !!...

De economische bijdrage zou vandaag – gemiddeld – ongeveer 17,5% van het brutoloon bedragen. Gemiddeld, omdat in het Legomodel de ene werkgever zwaarder zou belast kunnen worden dan de andere.

Gaan de ultraliberalen, de mannen die de mens centraal stellen, nu eens fiscale discriminaties gaan invoeren ?!... Een stelsel van fiscale segregatie ontplooien ?!... Onderscheid maken tussen de ene & de andere ?!...

...& Welke werkgever gaat dan zwaarder belast worden dan een andere ?!... De restauranthouder zwaarder dan de caféhouder ?!... De oud-ijzer-marchand zwaarder dan de staalgigant Mittal ?!..

... effe terzijde : Lego is Deens & wil zeggen : "leg godt" = "speel goed"... "speel verstandig" !! Wij lezen anders zéér weinig verstandige spielereien hier...

Zelfstandigen die geen personeelsleden tewerkstellen zouden de economische bijdrage niet moeten betalen. Het gaat om een bijdrage op uitgekeerd brutoloon.

Goh !! ...Weer een cadeau-ke !! Iedereen zelfstandig !! Wedden dat dit zeer veel arbeidsplaatsen zal opleveren ?!... *cynical*

Het moet ons trouwens eens van het hart dat het moet gedaan zijn met steeds maar weer dat altijd terugkerende indianenverhaal over dàt toenemend aantal zelfstandigen de wereld in te sturen. In dàt zogezegde paradijs genaamd de USA, waar iedereen zonder veel moeite zelfstandige kan worden zonder de “fnuikende” belastingen blijft het totaal aantal zelfstandigen al decennia ongewijzigd… Deze tendens is trouwens al volop bezig zoals blijkt uit deze link :

...

Economie

vrijdag 14 april 2006 | Bron: belga

Ruim 52.000 zelfstandigen werken zonder personeel in bouwsector

BRUSSEL - Er zijn ruim 52.000 'Zelfstandigen Zonder Personeel' (zzp’ers) actief in de Nederlandse bouwsector. Dat blijkt uit een telling bij de Kamer van Koophandel die uitgevoerd werd door USP Marketing Consultancy.

Twee derde (35.000) van de zzp’ers zijn generalisten. Zij voeren allerlei klussen uit van schilder- en stukadoorswerken tot metsel- en timmerwerk. Het overige deel (17.000) bestaat uit specialisten (schilders, tegelzetters, metselaars, dakdekkers, loodgieters en installateurs).

Het aantal zzp’ers zal de komende jaren toenemen en hun rol in de bouwsector is ook aan het veranderen, zo meldt USP Marketing Consultancy. Vroeger werden ze enkel als onderaannemer ingezet, maar tegenwoordig wordt de invloed van de zelfstandige zonder personeel groter. Ze krijgen steeds meer verantwoordelijkheid voor de keuze van het materiaal, het merk en de aankoopplaats.

De vroegere hoofdaannemer schuift steeds meer verantwoordelijkheden van zich af om de rol van coördinator op zich te nemen. Uit cijfers van de Bouwbarometer blijkt dat 40 procent van de zzp’ers in het eerste kwartaal van 2006 een omzetstijging noteerde.

VMJ

BRON :
http://www.usp-mc.nl/grafieken/2006/16.pdf

...

Concreet betekent dit dus dat de hoofdaannemer een werk laat uitvoeren door 40 zelfstandigen …weer zeer interessant voor de transparantie en de waarborgen voor de klant …of dacht u het tegenovergestelde ?!...

Oww... dus wanneer ze mensen in dienst nemen, m.a.w. jobs creëren moeten ze meer betalen? Dat klinkt veelbelovend



De sociale bijdragen

De werknemers dienen zich louter te verzekeren tegen de zogenaamde arbeidsgerelateerde risico’s (arbeidsongevallen, beroepsziekten en werkloosheid).

We herhalen dit effe heel uitdrukkelijk & zetten dit meteen ook vetjes in een vette kader !!



"De werknemers dienen zich louter te verzekeren tegen de zogenaamde arbeidsgerelateerde risico’s (arbeidsongevallen, beroepsziekten en werkloosheid)."




Een aandachtige lezer leest hier inderdaad wat er staat !! De werk-NEMER dient zich te verzekeren !!... Tot op de dag van vandaag, is dat nù de werk-GEVER !! Laat het dus onomwonden zéér duidelijk zijn dat we hiermee dus ontegensprekelijk regelrecht terug gaan naar het begin van de 19de eeuw… de Priester Daens & Co-toestanden !! Terug naar de willekeur, de uitbuiting & het misbruik !!

...

Kortom samengevat :

Het hoeft hier niet al te veel uitleg dachten we zo... dit is de wereld op z'n kop !! Als het van de frisse LDD-jongens & -meisjes afhangt mogen we :

# ...& hard & lang labeuren ~lees : werken~ voor een hongerloon !!

# ...& onszelf verzekeren tegen ALLES & nog wat !!

# ...& zelf nog eens onze Sociale Zekerheid verzorgen... !!

Moet er nog zand zijn Meneer Dedecker ?!... Had u nog andere wensen ?!... Ons bloed nog bijvoorbeeld ?!...

...

Hun sociale bijdrage verlaagt tot 2,17% (op 100% van het loon). Van de werkgevers willen wij, naast de economische bijdrage, toch nog een sociale bijdrage. Ze is bedoeld als een prikkel om actief en bewust bij te dragen tot de bestrijding van de werkloosheid en op de verhoging van de werkzaamheidgraad. De hoogte van de sociale werkgeversbijdrage wordt daarom afhankelijk gemaakt van de “inactiviteitgraad” (de hoogte van de werkloosheid en van het aantal faillissementen in een jaar) enerzijds, en de werkzaamheidgraad (mensen aan het werk) anderzijds. Naarmate de inactiviteitgraad daalt en de werkzaamheidsgraad stijgt, betalen zij een lagere sociale werkgeversbijdrage.

...& ook deze passage zetten we in een mooie vette kader & vetjes en we vermoeden dat elke commentaar overbodig is...



"Hun sociale bijdrage verlaagt tot 2,17% (op 100% van het loon). Van de werkgevers willen wij, naast de economische bijdrage, toch nog een sociale bijdrage. Ze is bedoeld als een prikkel om actief en bewust bij te dragen tot de bestrijding van de werkloosheid en op de verhoging van de werkzaamheidgraad. De hoogte van de sociale werkgeversbijdrage wordt daarom afhankelijk gemaakt van de “inactiviteitgraad” (de hoogte van de werkloosheid en van het aantal faillissementen in een jaar) enerzijds, en de werkzaamheidgraad (mensen aan het werk) anderzijds. Naarmate de inactiviteitgraad daalt en de werkzaamheidsgraad stijgt, betalen zij een lagere sociale werkgeversbijdrage."




Beeldt u eventjes in, dat dit toegepast wordt op één van de bedrijven van onze grote Vlaamse bedrijfsleider & voorbeeldig investeerder gekend onder de naam "Boer De Clerck"... Je moet niet àl te veel verbeelding hebben om het vervolg te kennen, nietwaar... of dacht u toch weer anders ?!...

...Een bloemlezing...

...

Binnenland

Dallas in Vlaanderen: de familie Beaulieu

Fiscus eist 400 miljoen achterstal van Beaulieu-groep rond Roger ‘Boer’ De Clerck

Met de merknaam Berry Floor sierde de Beaulieu-groep de billen van zesvoudig tourwinnaar Lance Armstrong en met Domo die van Museeuw en Van Petegem. Met hun producten komen de leden van de textieldynastie De Clerck graag in het nieuws, maar veel vaker halen ze de media tegen hun zin.

Roger – Boer – De Clerck (81) uit Wielsbeke ligt aan de basis van een economisch succesverhaal waaraan altijd de kwalijke reuk hing van zakken vol zwart geld. Nu wil de fiscus afrekenen en eist 400 miljoen euro achterstallige belastingen.

Tweehonderd vijftig miljoen Belgische frank. Dat was het losgeld dat Jan en Martine De Clerck in 1992 betaalden voor de vrijlating van hun ontvoerde zoon Anthony, toen elf jaar. Ze hadden er van bij het begin van de ontvoering geen twijfel over laten bestaan: als ze hun zoon konden vrijkopen, zouden ze geen seconde twijfelen. Een normale, uiterst begrijpelijke reactie voor de ouders van een ontvoerd kind. Maar bij de familie De Clerck lijkt het wel een way of life: ,,Duikt er een probleem op, dan kopen we ons wel een weg naar buiten.’’

Jan en Martine De Clerck kochten zich in 1997 ook letterlijk een weg uit de gevangenis, door een borgsom van 2,5 miljoen euro op te hoesten nadat ze waren aangehouden op verdenking van financieel gesjoemel. Een jaar later trokken ze hun portefeuille nog eens pijnlijk wijd open om hun problemen met de fiscus te regelen. Hoe diep ze in de buidel moesten tasten om de boetes, de achterstallige personenbelastingen en vennootschapsbelastingen te betalen, is nooit echt duidelijk geworden. Vele miljoenen euro’s, zoveel is zeker. Er zijn zelfs bronnen die gewagen van een bedrag van 50 miljoen euro.

Het kostte Jan niet alleen veel centen, maar ook veel sympathie bij de rest van zijn familie. ,,Ze hebben hem laten vallen’’, zei Johan Verbist, de advocaat van Jan De Clerck toen het akkoord met de fiscus bekend raakte. Een regeling treffen komt feitelijk neer op schuld bekennen, en schuld bekennen zet meteen de hele verdedigingsstrategie van de rest van de familie op losse schroeven. Met vader Roger De Clerck op kop houdt de hele familie Beaulieu nu al vijftien jaar tegenover het gerecht en de fiscus vol dat ze niets verkeerds hebben gedaan.

De Clerck sr. en zijn zes kinderen hebben dan ook veel te verliezen. Vorig weekend raakte bekend dat de Bijzondere Belastinginspectie 228,5 miljoen euro achterstallige belastingen eist van de tapijtgroep Beaulieu. De rente meegerekend komt de eindfactuur op zo’n 400 miljoen euro. De verschillende Beaulieu-takken hebben bezwaarschriften ingediend, maar de claims hangen wel als zwaarden van Damocles boven verschillende afdelingen. Sommige bedrijven van de groep hebben het bovendien nu al moeilijk.



Werkgelegenheid als excuus

De familie De Clerck heeft niet alleen de fiscus, maar ook het gerecht achter zich aan. Zo’n vijftien jaar geleden begon in Brussel een grootscheeps gerechtelijk onderzoek naar de praktijken van de Beaulieu-groep. Ongeveer vier jaar geleden sloot onderzoeksrechter Bruno Bulthé het dossier af. Kort daarvoor kregen heel wat leden van de familie een brief in de bus met de melding dat ze in verdenking waren gesteld. Onder hen de intussen 81-jarige stamvader Roger De Clerck, die vervolgd wordt wegens schriftvervalsing, bendevorming en inbreuken op de wetgeving voor vennootschapsbelasting.

Als Roger De Clerck ooit voor de raadkamer moet verschijnen – nadat de eindvordering van het parket eindelijk klaar is en de verwachte extra onderzoeksdaden van de verdachten zijn uitgevoerd – zal hij niet aan zijn proefstuk zijn. Hij heeft het allemaal al eens meegemaakt in 1987. Hij werd er toen van verdacht enorme kapitalen uit zijn bedrijven naar het buitenland te hebben versast onder het mom van commissielonen. De onderzoekers traceerden een geldstroom van 1,5 à 2 miljard Belgische frank.

Een proces is er echter nooit gekomen. De raadkamer oordeelde dat de feiten weliswaar bewezen waren maar dat de verdachte opschorting van straf – juridisch jargon voor ‘geen straf’ – kreeg. Een veroordeling zou volgens de rechter erg vervelend zijn voor de sociale positie van De Clerck en voor de werkgelegenheid van zijn personeel. De tycoon ontsnapte ook in beroep.

Het zou niet de laatste keer zijn dat Roger De Clerck of een van zijn kinderen met het argument ,,werkgelegenheid’’ zouden schermen als het gerecht voor de deur stond. Toen Jan De Clerck midden de jaren negentig werd verhoord, gooide hij het argument onmiddellijk op tafel.



Vechtersbaasje

Stamvader Roger De Clerck werd in 1924 geboren als de tweede zoon van een vlasboerengezin uit Wielsbeke. Hij groeide op in boerderij Ter Lembeek. Die afkomst – maar ook zijn aanpak – bezorgden hem later de bijnaam ‘Boer Clerck’. De jonge Roger was niet bepaald een vlijtig scholier. Een doener, dat wel. Zo wordt hij ook omschreven in de biografie die enkele medewerkers van het eerste uur in elkaar boksten ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag.

Roger was blijkbaar niet echt een sympathiek jongetje. Hij wilde altijd zijn zin krijgen. Een karaktertrekje dat hij van zijn moeder had geërfd. Zijn vechtlust – dikwijls op het agressieve af – wekten zowel bewondering als angst. Volgens de biografen zou het wel eens daarom kunnen zijn dat de twee broers van Roger ervoor kozen priester te worden. Roger had besloten dat hij de boerderij zou overnemen. Zijn broers moeten beseft hebben dat ze geen enkele kans meer maakten.

Kort nadat Roger in 1951 getrouwd was met Anne-Marie Hanssens uit Gullegem en hij de boerderij van zijn ouders had overgenomen, stortte de markt van het vlas ineen. Noodgedwongen stapte de jonge boer over op een andere activiteit: hij zou enkele weefgetouwen in zijn stal plaatsen en meubelstof maken. Maar hij was niet van plan lang zelf te weven. Roger De Clerck zag het groter. Hij zou bedrijfsleider worden, thuiswevers voor zich laten werken en veel geld verdienen. Ook politiek bouwde hij een stevige machtsbasis uit, via de CVP. Burgemeester van Wielsbeke is hij nooit geworden. Dat liet hij onder meer aan zijn medestander van het eerste uur: Noël Demeulenaere.

Diezelfde Demeulenaere (66) doet er de jongste jaren alles aan om het blazoen van zijn vriend op te poetsen. Hij haalde in 1999, ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van Roger De Clerck zelfs voormalig VS-president George Bush en ex-premier Margareth Thatcher naar Wielsbeke voor een feestje. In een interview naar aanleiding van zijn afscheid bij Beaulieu enkele dagen geleden zei hij: ,,Misschien hebben we ooit fouten gemaakt. Maar nooit moedwillig, en zeker niet van dien aard dat het de jarenlange agressiviteit tegenover Beaulieu rechtvaardigt.’’



,,Uitzonderlijk ondernemer’’

Ter Lembeek werd onder impuls van Roger al snel een begrip. Ook in het buitenland, waar ze graag met De Clerck samenwerkten vanwege zijn lage prijzen en goede kwaliteit. Het bedrijf groeide vliegensvlug, begon ook tapijten te weven en gaf zichzelf de naam Beaulieu, een verwijzing naar een beroemde poort van het stadje Ayre-sur-Lys waar de Leie voorbijstroomt.

De groep Beaulieu werd gestuurd vanuit een duidelijk motto: Roger is de baas. Hijzelf eiste van zijn mensen het uiterste. Er moest keihard gewerkt worden. Hij controleerde alles: het beleid en de werkvloer. Als iets niet liep zoals hij wilde, schreeuwde hij de fotolijsten van de muren.

,,Het wordt te vaak vergeten, maar Roger is een uitzonderlijk ondernemer’’, zegt Fa Quix, directeur-generaal bij textielorganisatie Febeltex. ,,Hij combineerde ambitie met visie. Hij zag de mogelijkheden van de markt, speelde er pijlsnel op in en zorgde er zo voor dat zijn bedrijf als een komeet omhoog schoot. Hij is begonnen met twee weefgetouwen in een schuur. Nu is Beaulieu een van de grootste textielgroepen in de wereld. De verschillende takken samen stellen zo’n 20.000 mensen te werk, van wie zo’n 8.000 in België.’’

,,Maar hoewel Beaulieu een grote onderneming werd, bleef er wel de wendbare KMO-spirit. Roger had geen nood aan een zwaar management. Hij controleerde, van de top tot de werkvloer. Roger wil – moet – de baas zijn. Vandaar ook zijn aversie voor overheidsbemoeienis. Dat botst met zijn Sturm und Drang-stijl.’’ Dat de concurrentie De Clerck niet echt een warm hard toedraagt, verbaast Fa Quix niet. ,,Zaken doen is een beetje oorlog voeren. Roger De Clerck heeft de hele sector overhoop gegooid, zonder oog voor diplomatie. Als hij een concurrent pijn kon doen, zou hij niet aarzelen. En hij heeft er veel pijn gedaan.’’

Tegelijk heeft hij de West-Vlaamse concurrenten ook meegezogen. ,,Van alle Europese tapijten wordt nu de helft in België gemaakt. In de jaren zestig was dat amper vijftien procent. Dat is grotendeels de verdienste van Roger De Clerck.’’



,,Slachtoffer van jaloezie en roddels’’

Na de opdeling van de groep in 1989 (zie Voor elk kind een mini-Beaulieu) blijft Beaulieu op slechte voet staan met het gerecht en de fiscus. In 1989 gaat het een eerste keer mis in Groot-Brittannië. Jan De Clerck, zijn broer Dominiek en vijf kaderleden vliegen in Londen een week in de cel. De Britse douane beschuldigde hen ervan hun tapijten in Groot-Brittannië grotendeels ‘in het zwart’ te verkopen. Het zwarte geld zou door koeriers naar België gesmokkeld worden, verstopt tussen de bagage en in kleren.

Na twee jaar sloot de Beaulieugroep een minnelijke schikking met de Britse douane. Er werd zo’n 6,2 miljoen euro betaald, maar zonder schuld te bekennen. Het bedrijf betaalde alleen ,,om een proces en tegelijkertijd veel kosten, reizen en tijdverlies te vermijden’’.

In het al vijftien jaar oude Belgische onderzoek onder leiding van onderzoeksrechter Bruno Bulthé zijn de De Clercks even ,,onschuldig’’ en ,,het slachtoffer van jaloezie en roddels’’. Er wordt ook ,,constructief meegewerkt met het onderzoek.’’ Dit alles nog altijd volgens de biografie.

In gerechtelijke kringen wordt daar wel even anders over gedacht. ,,Op alle mogelijke manieren hebben ze ons tegengewerkt’’, klinkt het daar. Er circuleren al jaren verhalen over pogingen om onderzoeksrechter Bulthé tot mildheid te stemmen of om de onderzoekers te compromitteren. Zonder succes. De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat de Beaulieu-groep jarenlang valse commissielonen heeft uitbetaald aan de Libanese familie Khatchadourian. Eerst via vader Aram, en nadien via diens drie zonen Harout, Nar en Shahe. Die traden officieel op als tussenpersonen voor de verkoop in onder meer het Midden-Oosten en Rusland. Zo presenteerden ze zich ook op allerlei textielbeurzen. Maar de onderzoekers vermoeden dat ze gewoon stromannen waren. Hun commissielonen op de verkochte producten zouden bedoeld zijn om de winst van de Beaulieu-vestigingen af te romen en zouden in de vorm van leningen, investeringen of gewoon in het zwart teruggestroomd zijn naar de familie De Clerck.

Iedereen ontkende. Het onderzoek leek geleidelijk aan ook vast te lopen in die ontkenningen. Tot de onderzoekers plots de zwakste schakel van de ketting ontdekten: Jan De Clerck.



Commissielonen voor fictieve medewerkers

De oudste zoon van Roger was op eigen houtje beginnen experimenteren met zwart geld en valse commissielonen. Hij deed dat via zijn vriend Ronny Verhoeven, bankier bij de Generale Bank in Sint-Niklaas en al sinds midden de jaren tachtig een vertrouwensman van de De Clercks. De man, een geboren entertainer, zal later tijdens zijn bekentenissen smakelijke anekdotes vertellen over hoe hij ’s avonds met zijn auto naar de villa van Roger De Clerck werd geroepen om daar de zakken met zwart geld te laten inladen.

In een eerste fase werd de Libanese familie Khatchadourian nog eens uit de kast gehaald als de zogezegde titularissen van de verschillende zwarte rekeningen van Jan De Clerck. Later, na protest door de Khatchadourians, laat Jan De Clerck zijn trouwe bankier Verhoeven gewoon rekeningen openen op naam van niet-bestaande personen, Schenker en Nicolaidou. Miljoenen euro’s zouden via die rekeningen versluisd zijn. Zakgeld. Of beter ,,kletskes geld’’, zoals De Clerck het zelf noemde.

Toen het gerecht die rekeningen ontdekte, zat De Clerck in de val. Hij kon moeilijk volhouden dat hij echte commissielonen had uitbetaald aan niet-bestaande personen. Als die commissielonen aan Schenker en Nicolaidou vals waren, dan was het erg aannemelijk dat ook die aan de Khatchadourians nep waren. Als Jan De Clerck de Khatchadourians valse commissielonen uitbetaalde, werd het plots erg aannemelijk dat ook de commissielonen door de rest van de Beaulieu-groep niet helemaal koosjer waren.

Op hulp van de Khatchadourians moest De Clerck niet rekenen. Die hadden hem tijdens een geheime vergadering op de luchthaven van Zürich in 1996 al gezegd dat ze van hem een brief verwachtten waarin hij verklaarde dat zij niets met die rekeningen in Sint-Niklaas te maken hadden. Omdat De Clerck niet op hun vraag inging, dienden ze begin 1998 een klacht tegen hem in wegens schriftvervalsing. Ook een poging om Ronny Verhoeven te overtuigen de schuld op zich te nemen, faalde jammerlijk. De bankier bedankte zelfs voor het vriendelijke aanbod van de familie De Clerck om voor hem een peperdure advocaat in te schakelen en te betalen.

Verhoeven had geen zin in enkele jaren cel en begon na zijn arrestatie in september 1997 vlot te bekennen van wie de rekeningen waren en waarvoor ze gebruikt werden. Hij vertelde ook dat hij zo’n 880 miljoen frank voor De Clerck had beheerd.

Kort nadien vlogen ook Jan De Clerck en zijn vrouw Martine achter de tralies. Veertig dagen zouden ze vastzitten. Dan mochten ze naar huis, in ruil voor een borgsom van 2,5 miljoen euro.

Het schaakspel tussen De Clerck, het gerecht en de Libanezen – die ermee dreigen Domo in de problemen te brengen – ging na de vrijlating gewoon door. Tot De Clerck in april 1998 nog maar één mogelijkheid zag om een complete schaakmat te ontlopen: de waarheid vertellen, de torenhoge prijs betalen en met een schone lei beginnen. Domo was gered, maar de breuk met de rest van de familie leek een feit. Hoewel de familie zelf ook dat nog altijd ontkent.

door Steven DE BOCK

BRON :
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=dma28012005_026#

...

...We denken dat ieder weldenkend mens hier wel voor zichzelf de nodige conclusies aan kan verbinden !!



Einde deel (1) ...wordt vervolgd...!!

20-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- h2

Begin deel (2) ...Het vervolg...!!



Subsidies aan ondernemingen

Tegenover de daling van de vennootschapsbelasting en de parafiscaliteit staat de afschaffing van subsidies aan de ondernemingen. Alleen subsidies voor starters en ter ondersteuning van onderzoek en ontwikkelingsinspanningen van bedrijven moeten mogelijk blijven. Maar ook in dat geval moet voorrang geheven worden aan risicodragende financieringsinstrumenten.

...& "risicodragende financieringsinstrumenten" zal door jullie vervolgens op de juiste manier worden ingekleed, zodat die koe ook nog eens gemolken kan worden...

Subsidies zijn marktverstorend en oneerlijk: kleine bedrijven hebben vaak geen weet van de mogelijkheden, of geen middelen om te lobbyen en vallen dus uit de boot.

Klinkt mooi... maar hierover alleen kan je intussen al een complete roman schrijven... want Europa heeft daar ook wel een aantal zeer duidelijke ideetjes over... deze passage is dus behoorlijk wazig...

...

Volkswagen: kroniek van een aangekondigde dood.

op 2006/12/2 - 13:40:00

4000 ontslagen in Volkswagen en 8000 in de toeleveringsbedrijven. Elke keer weer ziet België zich geconfronteerd met massale afdankingen, fabriekssluitingen etc. Wat is er aan de hand? Kan een regering daar iets aan doen? Welke politiek voert de regering nu en wat is het resultaat daarvan? Is er een alternatief op Belgisch vlak? Of moeten we de zaken Europees of zelfs mondiaal aanpakken en kan dat dan wel? Hebben we er de instellingen voor? Of moeten we een coherente nationale, Europese en mondiale politiek voeren (ook als klein land). Een poging tot een alternatief aan de hand van het VW-débacle.

Dat de grote bedrijven kunnen rekenen op een voorkeursbehandeling vanwege de overheid en de werknemers hoeft geen betoog. De werknemers van VW stemden in met zaterdagwerk en een grotere flexibiliteit op maat van de werknemers. De overheid kwam over de brug met onvoorwaardelijke lastenverlagingen en overheidssubsidies. De overheid (en dus de Belgische belastingbetaler) heeft € 35 miljoen geïnvesteerd in automotive park om VW in Vorst te verankeren.

De MIVB en NMBS (ook al in handen van de belastingbetaler) stelden terreinen ter beschikking. Dit jaar alleen al kreeg VW al € 40 miljoen van de overheden en de NMBS investeerde nog eens € 70 miljoen op de site. De Belgische bevolking in het algemeen en de VW-werknemers in het bijzonder hebben zich dus heel erg gastvrij opgesteld voor VW. Maar deze apprecieert deze gastvrijheid niet. De citroen werd uitgeperst en zonder pardon weggegooid.

Was er enige economische noodzaak voor VW om deze gastvrijheid zo zwaar te misbruiken? Het antwoord is nee. In 2005 verdubbelde VW zijn winst tot € 1,12 miljard. Maar in het wilde kapitalisme is dit natuurlijk niet genoeg. Tegen 2008 wil VW zijn winst verhogen tot € 5,1 miljard of 205 miljard oude Belgische franken. De totale beurswaarde van het bedrijf bedraagt € 28,8 miljard.

Om de winst op een steeds hoger niveau te brengen voert VW een beproefde tactiek: die van chantage en angst. VW kondigde reeds aan dat de fabriek misschien niet helemaal gesloten hoefde te worden maar dat er misschien mogelijks in 2009 een kleiner model zou kunnen worden gebouwd. De overheid zou dan wel een oplossing moeten vinden om de tijd tussen nu en 2009 te overbruggen (lees de belastingbetaler kan opdraaien voor de kosten) en het personeel zou (vanzelfsprekend) heel erg veel moeten inleveren. Toen het bedrijf besloot de poorten te sluiten was Vande Lanotte de eerste om te roepen dat de Sinterklaaspolitiek van de regering naar het bedrijfsleven niet mocht worden stopgezet en zelfs moest worden geïntensifieerd.

Toen VW opperde dat er in 2009 misschien een kleiner model kon worden geproduceerd op de site in Vorst reageerde de regering opgelucht. De VW –politiek is echter doorzichtig. Iedereen (met uitzondering van de regering) weet dat een moderne assemblagefabriek minstens 3 modellen moet produceren om leefbaar te zijn. 1 model betekent de langzame wurgdood voor de fabriek. Maar VW wil nog meer geld van de regering en wil de arbeiders nog meer doen inleveren om hun winstprognoses waar te maken. Wat ze nu voorstelt wist ze natuurlijk al maanden vooraleer ze de VW-sluiting aankondigde. Het is immers een welberekende strategie van chantage en angstcreatie. Kan de regering aan zoveel arrogantie iets doen of is ze in een geglobaliseerde vrije markteconomie (waar ze trouwens zelf heel erg hard heeft aan meegewerkt) overgeleverd aan de goodwill van de multinationals en zo ja heeft een democratie dan nog wel zin als ze toch niks te zeggen heeft? Wij geloven van wel. Wat kan een klein land dan wel doen? België kan op 3 niveaus handelen doen om het tij te keren:



1. Nationaal.

De Sinterklaaspolitiek heeft bewezen contraproductief te zijn. De regering gooit met miljarden euro’s sociaal zekerheids – en belastinggeld richting patroons zonder daar enige tegenprestatie voor te vragen. De vermindering van de sociale bijdragen voor de patroons bedraagt momenteel € 5,4 miljard/jaar of 216 miljard Belgische frank of 50.760 Fr. per Belgisch gezin per jaar. Nadeel is dat elke (sociale zekerheids)frank die je aan de patroons geeft, niet kan geven aan degenen waarvoor de sociale zekerheid is bedoeld nl. aan de mensen bij wie zich een bepaald risico heeft voorgedaan (ziekte, invaliditeit, pensioen, werkloosheid en sinds kort ook de nood aan een poetsvrouw want via de dienstencheques wordt dit nu ook al betaald door de Sociale Zekerheid). Rechtstreeks gevolg is dat (volgens het planbureau) 27% van de werklozen in bittere armoede leeft en zelfs 40% van de werkloze mannen arm is. Niet moeilijk want sinds 1980 daalde de gemiddelde uitkering van 45,7% naar 27% van het gemiddelde loon.

Of om het nog duidelijker te stellen. De werkloosheidsverzekering stelt voor de 600.000 werkzoekenden in dit land € 8,2 miljard ter beschikking. De € 5,4 miljard die de regering onvoorwaardelijk weggeeft bedraagt dus bijna 66% van het budget voor de werklozen. De ene zijn brood is dus duidelijk de andere zijn dood.

Hoe onvoorwaardelijker de regering met geld gooit naar het patronaat, des te meer voorwaarden stelt men, aan de bevolking om van een uitkering te kunnen genieten. Door de techniek van de zogenaamde sluitende aanpak worden jaarlijks duizenden werklozen geschorst omdat er geen werk is. De sluitende aanpak is er dus op gericht om zoveel mogelijk mensen uit te sluiten. Heeft de sinterklaaspolitiek t.a.v. de patrroons met sociaal zekerheidsgeld zoden aan de dijk gebracht? Nee, Renault en VW (naast vele andere) zijn daar de trieste bewijzen van. De regering denkt altijd dat werkgevers door die cadeaus bereid zullen zijn werk te scheppen.

De realiteit bewijst het tegendeel. Voor de patroons zijn die verminderingen een wapen in de concurrentieoorlog en zeker geen middel om werk te scheppen. Want daar doen ze geen voordeel mee. Ze willen de loonkost 10 % naar beneden. Voor de patroons was de loonkost tien jaar geleden ook al 10 procent te hoog en dat zal hij blijven zolang het kapitalisme bestaat. Ondertussen hebben ze 20 procent vermindering van patronale bijdragen gekregen, maar is de bijdrage nog altijd 10 procent te hoog. Want het is een koers op leven en dood om de loonkost per eenheid product naar beneden te krijgen. Die kan door lagere lonen, door sneller en flexibeler te doen werken, door dezelfde productie te doen met minder volk. Kortom door een aanval op alle fronten. Het is een illusie te geloven dat men de patroons met cadeaus tot "rede" kan brengen. De regering schijnt (reeds 20 jaar) vergeten te zijn dat de tijd van het industriële kapitalisme (waarbij de winsten hoofdzakelijk gereïnvesteerd werden in economische activiteiten) voorbij is en we in een financieel kapitalisme leven. In het financiële kapitalisme (vanaf de jaren 80) worden de winsten veelal geïnvesteerd in financiële markten. De winsten zorgen dus niet meer voor werkgelegenheid: ze dienen enkel voor speculatieve doeleinden om de rijkdommen van hun eigenaars te vergroten.

Naast subsidies met sociaal zekerheidsgeld strooit de regering ook kwistig belastinggeld rond. Hierboven schetsten we reeds de cadeaus die VW terzake heeft gekregen maar ook voor Renault legde de overheid gratis en voor niets een viaduct aan.

Niemand is tegen het voeren van een industriepolitiek. Een gezonde industriële basis is goed voor een economie (alhoewel niet noodzakelijk zoals de Hongkongse economie die enkel uit diensten bestaat reeds bewezen heeft). De gevoerde politiek moet echter voorwaardelijk zijn. Dit betekent dat, indien de multinational zijn belofte breekt (en dat doen ze altijd), ze een deel van het door de overheid geïnvesteerde kapitaal (via RSZ of belastingen) moet terug betalen. Concreet: als de overheid t.b.v een bedrijf een viaduct bouwt en dit bedrijf vertrekt of sluit, dan moet het bedrijf de restwaarde van dit viaduct aan de overheid terug betalen. Dit is makkelijk contractueel te bepalen. Als het bedrijf zijn beloftes nakomt, is er niks aan de hand en moeten ze ook niet betalen. Eerlijk is eerlijk.

We pleiten hier dus voor een nationale voorwaardelijke industriepolitiek.

Natuurlijk zullen bedrijven altijd sluiten, relocaliseren, herstructureren. Dit is nu eenmaal eigen aan het kapitalistische beest en zolang het kapitalisme bestaat zal dit ook zo blijven. Een regering kan zijn bevolking daar wel tegen wapenen. Hoe dan? Wel, het aandeel van arbeid in onze nationale rijkdom neemt jaar na jaar af ten voordele het aandeel van kapitaal. Nochtans draagt dit kapitaal niet bij tot de werkgelegenheid maar wordt veelal voor speculatieve doeleinde gebruikt. Het kapitaal wordt (in verhouding tot de productiefactor ‘arbeid’) zwaar onderbelast.

Een regeringkan hier meer evenwicht in brengen en met de vrijgekomen middelen zijn bevolking beschermen tegen de grote risico’s die het kapitalisme met zich meebrengt. Zo kan de regering middelen creëren en tegelijkertijd een eerlijker evenwicht tussen de belastingen op arbeid en kapitaal verwezenlijken door:

De vennootschapsbelasting te diversifiëren. Arbeidsintensieve bedrijven krijgen voordelen. Bedrijven met grote winsten (zoals VW) en die volk afdanken betalen een grotere belasting Financieel gezonde bedrijven (zoals VW) dienen bij herstructureringen zelf te zorgen voor een nieuwe job tegen vergelijkbare voorwaarden voor het ontslagen personeel. Zoniet moeten ze opdraaien voor de werkloosheidsuitkeringen voor betrokkenen gedurende bvb. 3 jaar (een dergelijk systeem bestaat reeds in Nederland) Een vermogensbelasting (bestaat reeds in andere EU-landen zoals Nederland en Frankrijk Een belasting van 25% op meerwaarden van aandelen. In België bedraagt deze 0%. In de VS en het VK bedraagt deze 25%.

Aan middelen is er dus geen gebrek, men moet enkel de politieke moed hebben om ze vrij te maken. Het gaat hier dus om een luxeprobleem dat de regering maar niet wens op te lossen ondanks het feit dat andere EU-regeringen dit wel doen.

De middelen moeten dan efficiënt worden ingezet. Hieronder geven we een aantal denkpistes:

# Er komt een werkverzekering: deze houdt in dat mensen die worden ontslagen, worden begeleid naar gelijkwaardige tewerkstelling. Elke ontslagen werknemer krijgt een krediet waarmee hij bij een instelling naar zijn keuze hulp kan inkopen. Daarnaast is er een gediversifieerde degressieve bonus die de werkloze moet stimuleren om zelf vlug werk te vinden. Zo zal een hooggeschoolde een lagere bonus krijgen dan een ongeschoolde. Indien de werkloze binnen de 3 maand werk vindt mag hij de bonus behouden, daarna vermindert het bedrag in de tijd. De begeleidingsinstellingen krijgen een bedrag per prestatie met een bonus bij doorstroming (in plaats van te werken met openbare aanbestedingen zoals bij de tendering). Een begeleidingsinstelling kan geen werklozen weigeren tenzij z’n erkende contingent volzet is. Het beleid is dus gericht op de belangen van de werklozen i.p.v. de belangen van de instituten zoals VDAB, interimkantoren, tenderingbedrijven etc.

# Bij ontslag van 10% of meer van het personeel van een onderneming van meer dan 20 werknemers moeten de sociale partners een beroep doen op een regeringsbemiddelaar. Deze becijfert alle voorstellen van de sociale partners om ontslagen te vermijden. Slechts wanneer de sociale partners daarna overeenkomen dat ontslagen niet kunnen worden vermeden, kan begonnen worden met het onderhandelen van sociale begeleidingsplannen. Indien de werkgever haalbare plannen om ontslagen te vermijden niet wenst te implementeren, dan betaalt hij gedurende de eerste 3 jaar de werkloosheidsuitkering van de ontslagenen. De ontslagenen genieten van de werkverzekering. Daar de overheid hier een specifieke opdracht heeft, worden de regeringsbemiddelaars betaald uit de staatskas.

# Er komt een denktank die een concreet voorstel uitwerkt om arbeidsduurvermindering te realiseren met compenserende aanwervingen. In deze denktank zitten werkgevers, werknemers, de overheid e.a.deskundigen. Deze arbeidsduurvermindering dient niet lineair te zijn. We denken aan tijdkrediet, brugpensioen etc. met verplichte compenserende aanwervingen. Deze systemen kunnen worden ondersteund door RSZ-middelen daar het terugverdieneffect gegarandeerd is. De voorstellen van de denktank moeten besproken worden door de regering. Er moet een incentive o.v.v. RSZ-korting voor de werkgevers worden voorzien. Het terugverdieneffect is immers gegarandeerd.

# Er komt een federaal tewerkstellingsfonds. Dit fonds stelt middelen ter beschikking van projecten van algemeen maatschappelijk nut die sommige, door de minister bepaalde, doelgroepen tewerkstellen. Dit is een niche waarin alle mensen die niet meer 100% rendabel zijn volgens de huidige productienormen, de kans moeten krijgen om een tewerkstelling op maat aan te gaan. Dit segment moet creatief en flexibel omspringen met de noden mogelijkheden van de werknemers.

# We denken hier vooral aan projecten m.b.t. de ontwikkeling van buurtdiensten, sociale economieprojecten etc. De tewerkstelling kan gerealiseerd worden door VZW’s of Lokale Besturen of door een samenwerkingsverband tussen de 2. Gemeenten gekenmerkt door langdurige werkloosheid hebben automatische trekkingsrechten op het fonds.

Dit zijn maar enkele voorstellen om de burgers te beschermen tegen de risico’s van het internationaal kapitalisme. De vraag dringt zich op waarom onze regering deze dan niet neemt. Wel, de regering is overgeschakeld van een politiek van volledige tewerkstelling naar een politiek van volledige werkloosheid. De productiviteit is groter dan ooit (VW Vorst was de nr. 2 van het VW-concern voor wat betreft de productiviteit en kwaliteit). Het noodzakelijke werkvolume is dus veel kleiner dan het volume dat aangeboden wordt door de vraag naar werk (600.000 werklozen). Je zou dan kunnen denken dat de regering de voorwaarden zou scheppen omdat mensen zich zouden kunnen terugtrekken (geheel of gedeeltelijk, tijdelijk of niet) door de arbeidsduur te verkorten (i.p.v. te verlengen via het generatiepact), door uitbreiding van het tijdkrediet (i.p.v. inkrimping met 80%), door het toekennen van soepeler brugpensioen (i.p.v. de dé facto afschaffing ervan), door het verlagen van de pensioengerechtigde leeftijd etc.

We merken integendeel dat de sluitende aanpak zoals hierboven beschreven iedereen verplicht (op straffe van bittere armoede) om koste wat het kost een job te zoeken. Dit gaat ten koste van de kwaliteit van de jobs (cfr. dienstenchequejobs). Het opschuiven van de leeftijd voor brugpensioen en de jacht op werklozen duwt duizenden mensen uit de sfeer van inactiviteit, echter niet richting tewerkstelling maar richting werkloosheid, aangezien de huidige politiek een massale jobcreatie verhindert door het ontmoedigen van het verminderen van de arbeidstijd, een fiscaliteit die veel zwaarder is voor lonen dan voor kapitaal, een monetaire politiek ten gunste van renteniers en tegen de groei, het afslanken van overheidsdiensten, het schrappen van de verplichting om loopbaanonderbrekers en bruggepensioneerden te vervangen etc.

Bovenstaande toont aan dat de regering inderdaad de politiek van volledige tewerkstelling heeft verlaten en opteert voor een beleid van hoge werkloosheid (ook Europees!!). Deze beleidskeuze kan onmogelijk openlijk toegegeven worden. Daarom is de slogan van de regering werk, werk, werk… Voor wie echter het economisch nieuws een beetje volgt is de beslissing om de werkloosheid op een hoog niveau te houden overduidelijk: het is de voorwaarde om de vakbondsmacht te breken en de lonen te verminderen. De regering is daar trouwens goed in geslaagd. Ondanks al onze CAO’s etc. is de koopkracht van de Belg er de laatste 10 jaar op achteruit gegaan. Dit blijkt uit het onderzoek ’10 jaar koopkracht 1996-2005’ van het Onderzoeks- en informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties. De armen verloren in die periode 3,26% aan koopkracht, de ambtenaren 2,28% en de loontrekkenden 2,08%. De kapitaalbezitters zagen hun koopkracht verhogen. De regeringspolitiek is dus geslaagd.

Willen we een andere politiek, een politiek in het algemeen belang i.p.v. het particuliere aandeelhoudersbelang, dan zullen nieuwe partijen met frisse ideeën moeten opstaan. Momenteel zijn alle partijen in België (ook de socialisten en Vlaams Belang) in hetzelfde bedje ziek. Hun sociaal-economische politiek bestaat erin de belangen van het grootkapitaal veilig te stellen in de hoop dat dit dan de goedheid zal hebben een paar jobs te creëren ons land. Het illusoire van zo’n politiek wordt door het VW-drama nog maar eens aangetoond. De mensen beginnen ook te beseffen dat de spiraal naar beneden (steeds grotere werkloosheid en steeds lagere koopkracht voor de werkenden tegenover steeds meer winsten voor de aandeelhouders) geen enkele oplossing biedt. Vandaar ook de spectaculaire verkiezingsoverwinning van de SP in Nederland. Ook in andere landen zijn de partijen links van de sociaal-democraten in opmars. In België wordt links niet meer vertegenwoordigd. De SP.a/PS zijn zover opgeschoven naar rechts (fiscale amnestie, sluitende aanpak, cadeaus voor het kapitaal) dat je ze bezwaarlijk nog links en nog minder socialistisch kan noemen. Er ligt dus een groot politiek terrein braak voor een andere politiek.



2. Europees

Indien de EU zijn geloofwaardigheid tot een minimum wil herstellen bij de bevolking (cfr. Het massaal afwijzen van de EU-grondwet), dan zal ook daar uit een ander vaatje moeten worden getapt. Laat ons even nagaan of de EU daartoe de hefbomen heeft of dat het overgeleverd is aan de willekeur van het internationaal kapitaal.

Er zijn heel wat internationale organisaties waarin de EU iets in de pap te brokken heeft zoals het Internationaal Monetair Fonds(IMF), de Wereldbank, de Wereldhandelsorganisatie (WHO), de internationale arbeidsorganisatie (IAO) etc. Kenmerkend voor deze organisaties is dat hoe minder democratisch en ondoorzichtiger de besluitvorming is, hoe meer macht en hoe bindender de beslissingen van deze organisaties zijn. De verslagen van de wereldhandelsorganisatie zijn bvb. geheim maar wel bindend en afdwingbaar over gans de wereld. De beslissingen van de IAO, zijn democratisch en openbaar maar helemaal niet afdwingbaar. De EU kan ijveren om:

1. de beslissingen van alle internationale organisaties op elkaar af te stemmen. Nu staan deze dikwijls lijnrecht tegenover elkaar. Zo is de WHO tegen minimumlonen terwijl de IAO er voor is.

2. de IAO-beslissingen als productievoorwaarde te stellen voor import in de EU. Op die manier kunnen goederen die in mensonwaardige omstandigheden zijn geproduceerd en niet voldoen aan de IAO-normen onze markten niet meer overspoelen zodat de oneerlijke concurrentie uit die hoek vermindert of, bij voldoende controle, zelfs op houdt te bestaan. Ook binnen de EU moeten de landen produceren volgens de IAO-normen.

3. de EU-leden moeten worden verplicht hun standpunten die ze innemen in de internationale organisaties openbaar te maken en actief te communiceren naar de bevolking. De standpunten die de lidstaten innemen dienen onderhevig te zijn aan een parlementair debat. De EU kan deze standpunten publiceren op zijn website. Nu nemen, ten gevolge van de geheimhouding, lidstaten (waaronder België) dikwijls standpunten in die ze nationaal zeker niet innemen. Zo is de regering in België voor een minimumloon maar is ze in de WHO daartegen. Dat kan toch niet!!!



3. Internationaal

Door de globalisering en het openstellen van de Indiase en Chinese economieën voor het wereldwijde kapitalisme is het aantal arbeidskrachten wereldwijd ongeveer verdubbeld. De hoeveelheid investeringskapitaal is ongeveer gelijk gebleven. Kapitaal is dus heel wat schaarser geworden dan arbeid. Het is dus zaak het evenwicht te herstellen en zelfs ten voordele van de ‘productiefactor’ arbeid te doen kantelen. Dit om de levensstandaard in de ontwikkelde economieën op zijn minst te handhaven en het lot van de mensen in de derdewereldlanden te verbeteren.

Dit kan door derdewereldlanden ertoe aan te zetten volgens de IAO-normen te produceren (zie hoger). Op die manier kan kinderdarbeid gradueel verminderen. Daar de productie voor de EU volgens de IAO-normen moet gebeuren zullen de betrokken ouders hun kinderen kunnen laten studeren daar ze het inkomen uit kinderarbeid niet meer nodig zullen hebben om in hun basisonderhoud te kunnen voorzien. Als die kinderen dan op hun beurt ingeschakeld worden in het productieproces zullen ze door hun hogere scholingsgraad ook producten met een grotere toegevoegde waarde kunnen produceren en exporteren. Dit is op zijn beurt goed voor de handelsbalans van het (ontwikkelings)land. Vergeet immers niet dat het steeds verder verarmen van veel ontwikkelingslanden te wijten is aan hun export van producten met een lage toegevoegde waarde (bvb. cacao uit Afrika) tegenover een import van goederen met een hoge toegevoegde waarde (bvb. medisch materiaal). Ze betalen dus meer voor hun import dan ze krijgen voor hun export met als gevolg dat de lonen nog moeten dalen en er nog meer kinderarbeid moet komen om nog meer producten met een lage toegevoegde waarde te exporteren om zo de handelsbalans in evenwicht te brengen. Op een manier zitten de ontwikkelingslanden evengoed als de industrielanden in een negatieve spiraal veroorzaakt door het internationaal kapitalisme.

Deze negatieve spiralen kunnen en moeten omgebogen worden naar positieve spiralen. De instrumenten zijn er, de politieke wil (voorlopig?) niet.

BRON :
http://www.anderepolitiek.be/nieuwecap/modules/news/article.php?storyid=38

...

...



De werkloosheidsval

De werkloosheidsval betekent dat het voor sommige personen niet voldoende economisch interessant is om uit de werkloosheid te treden. Dat er een groot aantal werklozen is en anderzijds een massa vacatures niet ingevuld geraken is het gevolg van de werkloosheidsval. Ons systeem van werkloosheidsuitkeringen die onbeperkt zijn in de tijd (en uniek in de wereld) is één element van deze val. De werkloze geniet ook van talrijke sociale & fiscale voordelen die hij verliest als hij gaat werken.

Hier hadden we zo toch wel eens héél graag een uitgebreide & zéér omstandige opsomming gekregen van “de zo talrijke sociale en fiscale voordelen” waarvan de werkloze hier ten lande zo gul geniet of zou kunnen genieten ?!…

Wij kunnen hier niet meteen lange opsommingen uit ons zéér kort mouwtje schudden & we kennen het probleem nochtans van zeer nabij !! …of anders uitgedrukt "we zitten zo goed àls met onze neus op de feiten gedrukt"... Met onze ″super″-minimumuitkering kunnen we zooo ″ruim, royaal & gigantisch″ rondkomen dat we uit pure ellende wekelijks een voedselpakket moeten gaan halen bij de voedselbank willen we niet omkomen van honger & ellende... Zoals de LDD het voorstelt lijkt het hier wel Walibi als je werkloos wordt !!

...

Het LDD-programma schept de voorwaarden om meer mensen aan het werk te krijgen. Op zich is dit niet voldoende. De werklozen moeten ook nog aan het werk willen. Zolang werken niet meer loont dan niet-werken is duidelijk dat men het werkloosheidsprobleem nooit zal kunnen oplossen. Dit kan onder meer door het stelsel van de werkloosheid qua kost terug te brengen naar een normaal Europees niveau. De totale uitgaven van de eigenlijke werkloosheidsuitkeringen bedragen 2,60% van het BBP. Gemiddeld ligt dat minstens een percent lager. Wij voorzien de hervorming van het stelsel naar Nederlandse model. Het is verre van het strengste van Europa en kent een sterk verzekerend karakter (een hogere “vervangratio” dan bij ons), waarbij de toegang afhankelijk is van een minimum arbeidsgeschiedenis (26 weken op 36 voorafgaand aan de aanvraag). De uitkeringsduur is beperkt tot 38 maanden.

Om te beginnen hebben wij hier niets zien scheppen buiten poen... voor de rijken dan wel te verstaan... Verder is het niet omdat er aan een volledige sociale afbraak wordt gedaan, ten koste van de kleine man & ten gunste van de rijken dan men daarmee ″werk″ creëert, laat staan werk verschaft... Voor zover wij tot hiertoe hebben kunnen lezen ~wat er staat & ook wat er zich tussen de regeltjes door bevindt~ zien we hier vooral het creëren van véél sociale ellende... nog méér dan dat er op dit moment reeds is !!

...& verder... HOP... dààr hebben we het weer, de culpabilisering van de werkloze : ″De werklozen moeten ook nog aan het werk willen″... Zo te horen & te lezen, zou de LDD het liefst vanal de werkloosheidsuitkeringen zo ontoegankelijk maken dat er géén enkele werkloze gebruik kan van maken, dan is het ganse probleem ook ineens opgelost...

...& na die 38 maanden ? ...leven van ? ...we zegden het al : uit de afvalcontainers eten & leven op de straat... want waarvan moeten we onze huishuur betalen nietwaar... pee-schijven misschien ?!...

Misschien moet de LDD er maar eens op gewezen worden dat België één van de laagste misdaadcijfers telt van West Europa.... Maar als hij de zelfde weg op wilt van Frankrijk of Engeland (al 22 tienermoorden in 2008 in Londen alléén), dan is hij op goede weg... Het soort losgeslagen criminaliteit ingevolge de sociale verloedering heeft een hoge prijs die door LDD niét in mindering wordt gebracht, méér nog... waar er precies niet eens over nagedacht wordt !

...

Zo komt jaarlijks 5 miljard euro sociaal geld vrij dat men op een meer moreel verantwoorde manier kan aanwenden, nl. voor de instandhouding van de totale sociale zekerheid nu en in de toekomst.

...Misschien vergissen we ons, maar euh... we hebben tot hiertoe enkel gelezen van het afschaffen van de te betalen sociale bijdragen door de werkgever... & verder ook van het afschaffen van belastingen allerhande... Met wat simpel lagere school rekenwerk betekent dit dus ook géén inkomsten in de sociale zekerheid... waar komt die 5 miljard € dan vandaan ? ...uit de hemel ?!... Sinterklaas ?!...

....& Verder voor alle duidelijkheid : Van bovenstaande passage krijgen wij zo ongeveer een acute darminfectie met chronische spetter-diaree die gepaard gaat met spontane kotsneigingen !!... In het bijzonder van het zinnetje : "Zo komt jaarlijks 5 miljard euro sociaal geld vrij dat men op een meer moreel verantwoorde manier kan aanwenden" ...

...Hoe hoogstaand jullie zijn op moreel & ethisch vlak, is ons intussen genoegzaam bekend... We lezen het hier regel per regel...

...& Zonder te zeveren of te zwanzen, wij wensen met dit soort holle priet-praat ~wij noemen het zelfs ronduit regelrechte populistische bla-bla-bla~ NIET te lezen in een programma dat bol staat van puur egoisme & egocentrisme voor de ″rijken″ - PUNT !!

...



"De papieren versie"

Om het u wat makkelijker te maken & vooral om het wat overzichtelijk te houden ~want het is tenslotte een hele turf geworden~ zullen we hier voortaan onze bijgewerkte papieren versie van "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV" erbij zetten, kwestie mocht u de voorgaande afleveringen gemist hebben, dat u deze hier onmiddellijk in terug vindt.

...

Je kunt dus dit document in pdf-vorm ~uiteraard probleemloos af te printen~ downloaden via onderstaande link...

Download-URL : "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV"

...

20-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
19-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- g1

(LDD-programma) Bij het belasten van vermogen gaat het altijd om opbrengsten: de vruchten worden belast, nooit de boom.

Wij stellen ons anders wel eens de vraag of die boom er enkel gekomen is door "noeste arbeid" of door iets anders...

...

Naar een taks op financiële transacties

Oproep voor een Europese campagne

door Attac Vlaanderen

Attac Vlaanderen stelt voor om samen met de andere afdelingen van Attac in Europa een campagne op te zetten voor de invoering van een taks op financiële transacties. De Belgische wet kan immers slechts van kracht worden als alle landen van de Eurozone een dergelijke wetgeving hebben aangenomen.

Het internationale debat over ontwikkelingssamenwerking en armoedebestrijding wordt momenteel volledig beheerst door de ‘millenniumdoelstellingen’. Dit VN-programma zou het aandeel van de extreem arme mensen in de wereld met de helft willen verminderen tussen 1990 en 2015. Iedereen weet inmiddels dat deze doelstellingen niet zullen gehaald worden, maar de Blairs, de Bono’s, de Angelina’s en de Gates van deze wereld maken zich sterk als mondiale armoedebestrijders. Heel wat ngo’s en sociale bewegingen volgen hun spoor, de een al wat kritischer dan de ander. Geld voor deze armoedebestrijding is er echter niet, ondanks alle plechtige beloften om de ontwikkelingshulp op te voeren. Vandaar dat men nu haastig op zoek gaat naar ‘innovatieve mechanismen’ om de armoedebestrijding te financieren.

De Tobintaks, een minimale belasting op speculatieve transacties, is één van de oudste voorstellen voor een mondiale belasting. Het idee komt van James Tobin, nobelprijswinnaar voor economie in 1981. Na de verbreking van de Bretton Woods akkoorden in de jaren ’70, stelde hij een ‘belasting op valutatransacties’ voor om de onberekenbaarheid en de instabiliteit van de financiële markten te voorkomen. Hij wou de overmatige liquiditeit verminderen en de kapitaalstromen op korte termijn afremmen.

Dit idee is actueler dan ooit. Met het vrije kapitaalverkeer flitst er elke dag tussen de 1500 en 2000 miljard Euro elektronisch de wereld rond. Meer dan 80 % van dat flitskapitaal heeft niets te maken met de ‘reële economie’, dit is de aankoop en verkoop van goederen en diensten of met produktieve investeringen. Het is zuiver speculatief met als doel zo hoog mogelijke winsten te bereiken. Door grote geldhoeveelheden in te zetten, kan men op minieme wisselkoersverschillen ook snel miljoenen Euro rijker worden. De financiële crises van de afgelopen jaren hebben laten zien wat voor sociale drama’s daarvan het gevolg kunnen zijn. In Mexico, Rusland en Zuidoostazië is de economie zogenaamd wel hersteld, maar de sociale gevolgen van werkloosheid en verdwenen sociale voorzieningen blijven duren.

De kern van Tobin’s idee is dat met een kleine belasting van 0,1 % op deze financiële transacties, deze korte-termijnkapitaaltransacties worden ontmoedigd en worden afteraden. UNCTAD, de VN-Conferentie voor Handel en Ontwikkeling, nam het idee in 1990 over en stelde dat een dergelijke belasting veel meer kon doen voor de werkgelegenheid in de wereld dan de toen - en nu - beleden inflatiebestrijding.

Het is ook dit idee dat aan de basis ligt van ATTAC - Associatief netwerk voor een taks op financiële transacties -. Ignacio Ramonet, hoofredacteur van Le Monde Diplomatique, schreef in 1997 een artikel over de noodzakelijke ‘ontwapening van de markten’. Het netwerk van ATTAC werd in het leven geroepen, als antwoord op de vele reacties op dit artikel. Het speerpunt is de invoering van de Tobintaks.

Het verzet tegen die Tobintaks kwam even snel op gang. Financiële kringen proberen te bewijzen dat de belasting technisch niet uitvoerbaar is, een veel te zware bureaucratische inspanning zou vergen en de financiële markten hun soepelheid zou doen verliezen. Al deze bezwaren kunnen makkelijk worden weerlegd. Het verzet moet dan ook gezien worden als een klassieke angst voor belastingen, zoals dat ook honderd jaar geleden met de gewone inkomensbelastingen het geval was.

In Frankrijk werd het principe van de Tobintaks door het parlement goedgekeurd. In België werd in 2004 een aangepaste en betere versie van de Tobintaks in het parlement goedgekeurd. Deze ‘Spahn-variant’ betekent dat er een kleine belasting - 0,02 % - per transactie kan worden geïnd. Van zodra de wisselkoersen zich buiten een (dynamische) bandbreedte gaan bewegen, wordt het percentage opgetrokken (tot 80 %) om speculatieve aanvallen te vermijden en de instabiliteit te beperken. Als instrument tegen speculatieve transacties is dit dan ook bijzonder efficiënt en het geeft de politieke instanties een mogelijkheid om te interveniëren op de financiële markt. Dit kan bijdragen tot een stabilisering van de wisselkoersen.

De Belgische wet bepaalt echter ook dat het systeem pas in werking treedt wanneer alle landen van de Eurozone zijn toegetreden. Vandaar dat het belangrijk is nu andere landen ervan te overtuigen om ook een dergelijke wetgeving goed te keuren.

Met de discussie over de ‘millenniumdoelstellingen is het debat in een hogere versnelling gekomen. Iedereen is koortsachtig op zoek naar geld en er zijn verschillende ideeën in bespreking. Zo dacht men er aan een deel van de goudvoorraad van het IMF te verkopen, een internationale lening uit te schrijven als voorschot op de ontwikkelingshulp, een internationale loterij te organiseren, een taks te heffen op CO2-emissies of op vliegtuigbrandstof, enz.

Het idee dat het als eerste heeft gehaald is echter een taks op vliegtuigtickets. Frankrijk en Brazilië zijn de eerste landen die de belasting zullen invoeren. Iedereen die een vliegtuigticket koopt zal worden gevraagd daar een klein bedrag bovenop te betalen. De opbrengst zal worden gestort in een fonds waarmee aidsmedicijnen kunnen gekocht worden. Dit is de eerste echte mondiale belasting.

Helaas is het ook een consumentenbelasting. Het is een onrechtstreekse taks die iedereen even erg treft, ongeacht het inkomen. Er gaat geen enkele structurele herverdeling van uit. Daarenboven worden die aidsmedicijnen bij grote westerse multinationals aangekocht, en zijn het dus de consumenten die zorgen voor de winst van die multinationals. Terwijl de rijke landen er nog steeds niet in slagen hun ontwikkelingshulp daadwerkelijk op te trekken.

De Tobintaks was in eerste instantie bedoeld als structurele maatregel voor de stabilisering van de financiële markten en voor het beperken van de volatiliteit als gevolg van speculatie. Die stabiliteit kan worden gezien als een mondiaal publiek goed. Het is duidelijk dat ook voor andere mondiale publieke goederen aan mondiale taksen kan worden gedacht. Economische en sociale ontwikkeling, water en stroomvoorziening, een schoon milieu, sociale rechtvaardigheid, openbare diensten... De Tobintaks en milieutaksen zijn uitstekende instrumenten om te werken aan een structurele solidariteit van herverdeling tussen Noord en Zuid, van rijk naar arm.

Het is vandaag het neoliberale beleid dat de armoede in de wereld, zoals in Afrika, doet toenemen. Vandaar dat de andersmondialiseringsbeweging zich in eerste instantie tegen dat neoliberalisme verzet. En vandaar dat er maatregelen nodig zijn om de financiële dictatuur te doorbreken. De armen in de wereld hebben geen liefdadigheid maar wel een structurele herverdeling nodig.

Wij doen daarom een oproep om in alle Europese landen een campagne te voeren voor de invoering van de Tobintaks. Meer dan wat ‘zand in de machine’ kan de Tobintaks zorgen voor meer stabiliteit. Het is een ‘Robin Hood’ taks, want het zijn de rijken die deze belasting voor de armen zullen moeten betalen. Het is een taks die zorgt voor meer mondiale fiscale rechtvaardigheid en mogelijkheden biedt voor een daadwerkelijk mondiaal democratisch beleid. In de strijd voor een ‘andere wereld’ is de Tobin taks een onmisbaar instrument om de democratische politiek te doen zegevieren op de dictatuur van de financiële markt.

BRON :
http://vl.attac.be/article770.html

...

...De Tobintaks

...

10 veel gestelde vragen over de Tobin-taks

door attac vlaanderen



1. Wat is een Tobin-taks ?

Een Tobin-taks is een - kleine - belasting op international wisseltransacties. Bij elke omwisseling van Dollars in Yens, Ponden in Reals, of - om een ander voorbeeld te noemen - Kronen in Euros zal door de invoering van een Tobin-taks over het gewisselde bedrag belasting worden geheven. Daarbij wordt gedacht aan een zeer laag tarief, van bijvoorbeeld 0,1 of 0,25 procent. Toch kan zo’n belasting, als zij wereldwijd ingevoerd zou worden, een enorm bedrag opleveren. Want volgens de Bank voor Internationale Betalingen (BIB) gaat op de international valutamarkten gemiddeld per dag wel 1500 miljard dollar om. ATTAC kiest expliciet voor een belasting op alle internationale wisseltransacties. Sommige voorstanders van een Tobin-taks bepleiten uitsluitend een heffing op speculatieve valutatransacties. Bedoeld worden dan vooral die gevallen waar geprobeerd wordt om koersen uit balans te brengen, om vervolgens op de koersschommelingen die daarvan het gevolg zijn winst te maken. In het verlengde daarvan zijn ook voorstellen gedaan om speculatieve transacties met een hoger tarief te belasten dan ’gewone’ wisseltransacties. Het probleem is echter dat het technisch niet mogelijk is onderscheid te maken tussen speculatieve en gewone transacties: bij iedere transactie wordt immers gestreefd winst te maken. Door te kiezen voor een kleine belasting op alle internationale wisseltransacties wordt veel onnodig gesteggel voorkomen.



2. Waar komt die naam ’Tobin-taks’ vandaan ?

Het idee voor zo’n belasting is afkomstig van de Noord-Amerikaanse econoom James Tobin, dus naar hem is deze heffing vernoemd. Tobin, die in 1981 de Nobelprijs voor economie won, presenteerde zijn idee voor het eerst tijdens een lezing in Princeton in 1972. Op dat moment werd nauwelijks op het voorstel gereageerd, maar sindsdien duikt het tijdens elke financiële crisis weer op. En inmiddels wordt onder andere in het Europees Parlement en in de Verenigde Naties gestudeerd op de mogelijke invoering van een belasting op internationale wisseltransacties. In de financiële wereld zijn ze daar helemaal niet blij mee. Otmar Issing, economisch brein van de Duitse Bundesbank liet dat goed merken toen hij tijdens een valutacrisis door journalisten gevraagd werd naar de Tobin-taks: ’O, dat. Het monster van Loch Ness steekt zijn kop weer op!’



3. Waarom een Tobin-taks ?

Niemand is dol op het betalen van belasting, maar verschillende zwaarwegende argumenten pleiten voor invoering van deze nieuwe taks. Allereerst zal door invoering van een Tobin-belasting de enorme speculatie op de wisselmarkten enigszins worden geremd. Het overgrote deel van de valutatransacties betreft het wisselen van bedragen naar een andere munt en weer terug (round trips) in één week, of zelfs één dag. Het merendeel van deze transacties is speculatief en dient geen enkel productief doel. Maar de volatiliteit (vluchtigheid) en instabiliteit van de wisselkoersen neemt er sterk door toe, waardoor ook de onzekerheid in de economie als geheel groter wordt. ’Hit and run’ speculatie kan binnen enkele dagen grote bedragen opleveren, maar daarvoor betalen anderen een hoge prijs. Het zijn de armsten in de samenleving die het meeste last hebben van de prijsstijgingen, faillissementen en werkloosheid die daar onder andere het gevolg van kunnen zijn. Door elke keer als geld gewisseld wordt daarop een kleine belasting te heffen, wordt veelvuldig geld wisselen om speculatiewinsten te behalen minder aantrekkelijk. Daarmee samenhangend kan invoering van een Tobin-taks ook de sterke greep waarin de geglobaliseerde financiële markten de nationale staten houden wat losser maken. Tijdens de pesocrisis eind 1994 in Mexico en de recente crisis in Azië is opnieuw gebleken welke vernietigende invloed het geglobaliseerde financiële stelsel kan hebben op economieën door speculatie tegen munten en het van de ene op de andere dag verplaatsen van kapitaal naar financieel lucratievere oorden. Tot slot, en dat is niet de minst belangrijke reden, kan een Tobin-taks veel geld opleveren, dat gebruikt kan worden voor sociale doelen. Het precieze bedrag is natuurlijk sterk afhankelijk van de mate waarin zo’n taks speculatief handelen ontmoedigt - hoe beter dat lukt, des te geringer de opbrengst. Maar om de gedachten te bepalen: voor het United Nations Development Programme (UNDP) berekenden economen dat een heffing van 0,1 procent jaarlijks 148 tot 166 miljard dollar in het laatje kan brengen, en een tarief van 0,25 procent zelfs 290 miljard dollar.



4. Zet zo’n belasting geen rem op economische handelingen ?

Niet alle internationale wisseltransacties zijn natuurlijk schadelijke speculatie. Een bedrijf dat in het buitenland producten in- of verkoopt zal valuta moeten wisselen. En wie buiten de eigen landsgrenzen op vakantie gaat heeft ook buitenlands geld nodig. Omdat bijna niemand zulke activiteiten af wil remmen wordt vaak de vraag gesteld of een Tobin-taks daar geen schadelijke gevolgen voor heeft. Het antwoord is ’nee’, en wel om een simpele reden. Voor wie speculerend op koersstijging of -daling verschillende malen per week of dag hetzelfde bedrag wisselt kan zelfs een heel kleine belasting op elke transactie uiteindelijk enorm oplopen: bij een maand lang elke dag tien keer wisselen betekent een tarief van 0,1 procent bijvoorbeeld al een heffing van 30 procent per maand. Maar een éénmalige heffing van 0,1 procent op de betaling van in- of uitgevoerde goederen of een som geld om een buitenlandse investering mee te financieren is eigenlijk verwaarloosbaar. Daarom zal een Tobin-taks wel ontmoedigend werken op speculanten, maar zullen niet-speculatieve transacties er niet door worden gehinderd.



5. Is dit dé manier om de macht van financiële markten in te tomen ?

Oh nee, zeker niet. De belangrijkste beperking van een Tobin-taks is dat valuta slechts een deel van de portefeuilles van grote beleggers en speculanten uitmaken: de handel in obligaties en aandelen wordt door een Tobin-taks niets in de weg gelegd. Een andere beperking is dat een Tobin-taks alleen onder ’normale omstandigheden’ zinvol is, om de bij vraag 3 genoemde redenen. Maar in crisistijden is een dergelijke belasting niet effectief. En ook een Tobin-taks zal niet kunnen verhinderen dat nieuwe crises zoals in Mexico of Azië uitbreken. Want als de koers van een munt echt flink onder vuur komt te liggen laat geen valutahandelaar zich van mogelijke miljardenwinsten afhouden door een kleine heffing, die in geen verhouding staat tot zijn potentiële winst. Het idee voor een Tobin-taks is het meest tot de verbeelding sprekende instrument om iets tegen de negatieve gevolgen van de financiële globalisering te doen. Daarom zet ATTAC zich internationaal in voor de invoering van een Tobin-taks als eerste stap. Maar een Tobin-taks is geen doel op zich en zal geen eind maken aan de schadelijke gevolgen van de financiële globalisering. Er zijn daarom ook andere ideeën en voorstellen internationaal in discussie, waar vaak ook door ATTAC en anderen actie voor wordt gevoerd. We noemen er twee:

# Tot het begin van de jaren zeventig was het normaal dat landen controle uitoefenden op en beperkingen stelden aan grensoverschrijdende financiële stromen, om ruimte te scheppen voor eigen economische keuzes die niet direct afgestraft kunnen worden door kapitaalvlucht van beleggers en speculanten. Sindsdien is daar door de wereldwijde deregulering en financiële globalisering een eind aan gekomen, met als gevolg dat geldkapitaal nu in een fractie van een seconde van het ene naar het andere land verplaatst kan worden. Tegen die ’tijdgeest’ in hebben Chili en Maleisië de afgelopen jaren een klein voorbeeld gesteld door kapitaalcontroles in te stellen om de in- en uitvoer van speculatief kapitaal (tijdelijk) af te remmen, of geheel aan banden te leggen. Financiële experts en internationale organisaties voorzagen economische catastrofes als gevolg van deze inbreuk op de vrijheid van kapitaal om zich ongehinderd over de wereld te verplaatsen. Maar de voorspelde rampspoed en ellende bleven uit. En nu geven ze soms zelfs schoorvoetend toe dat de gevolgen van deze maatregelen positief waren, omdat deze landen minder kwetsbaar waren geworden voor de gevolgen van speculatie.



# Een ander belangrijk voorstel is een wat verdergaande variant van de Tobin-taks en is genoemd naar Paul Bernd Spahn, de bedenker van het plan. Omdat een kleine heffing op wisseltransacties zoals we zagen in tijden van crisis geen enkele indruk zal maken op valutahandelaren die dikke winst ruiken heeft de Duitse hoogleraar Spahn voorgesteld af te spreken dat het tarief van een in te voeren Tobin-belasting onmiddellijk sterk verhoogd wordt wanneer dat nodig is om een munt tegen speculanten met dollartekens in de ogen te beschermen. Alleen al de geloofwaardige aankondiging dat in zo’n geval een hoge belasting - van indien nodig 50 of zelfs 100 procent - op valutatransacties geheven zal worden kan preventief werken.



6. Is het voorstel praktisch wel uitvoerbaar ?

Tegenstanders van een Tobin-taks vinden dat een belasting op wisseltransacties helemaal niet nodig is. Volgens de economische standaardtheorie zorgen financiële markten immers voor - zoals dat zo mooi genoemd wordt - ’een efficiënte allocatie van schaarse middelen.’ Maar sinds de financiële crises in het laatste decennium van de vorige eeuw wordt dat argument niet meer gebruikt. Niemand durft daarna nog vol te houden dat er géén grote risico’s zitten aan het functioneren van de geglobaliseerde financiële markten. Niemand weet waar en wanneer, maar iedereen gaat er vanuit dat nieuwe financiële crises zullen ontstaan. Niet voor niets hebben internationale organisaties als het IMF en regeringsleiders het ene na het andere plan gelanceerd voor - zoals dat zo mooi genoemd wordt - de ’herstructurering van de internationale financiële architectuur’, overigens tot nu toe met weinig resultaat. In deze voorstellen speelt een Tobin-taks geen rol. Tegenstanders beroepen zich nu vooral op de onuitvoerbaarheid van zo’n taks. Er is de afgelopen jaren daarom veel onderzoek gedaan naar de praktische uitvoerbaarheid. Op zichzelf is er technisch gezien geen probleem, concluderen bijvoorbeeld de internationale topeconomen Barry Eichengreen en Charles Wyplosz. Integendeel, implementatie is zelfs eenvoudiger geworden door de informatietechnologie, die het mogelijk maakt de handel in valuta continu te monitoren. En de Britse econoom John Grieve Smith schreef in de Cambridge Journal of Economics dat invoering van de Tobin-taks zeker niet complexer, en misschien zelfs wel eenvoudiger, is dan het heffen van BTW of inkomstenbelasting. Want een Tobin-belasting kan geheven worden door de banken, die de berekening en heffing van de belasting in hun gecomputeriseerde systemen kunnen inbouwen.



7. Maar verplaatst de valutahandel zich niet naar landen die niet meedoen ?

Als gevolg van de internationale verwevenheid en liberalisering van financiële markten zal invoering van een Tobin-taks in één land er wellicht toe leiden dat een deel van de valutahandelaren met zijn transacties uitwijkt naar een ander land. Het is daarom op zich natuurlijk het beste als alle landen in de wereld tegelijkertijd beginnen met het in dezelfde mate belasten van de valutamarkten. Maar afwachten tot dat zeer onwaarschijnlijke moment aanbreekt is niet nodig. Er zijn verschillende landen die op eigen houtje jarenlang bepaalde financiële transacties hebben weten te belasten: zo inde de Engelse fiscus nog begin jaren negentig 13 miljard dollar per jaar met een belasting op aandelentransacties in Londen. En met name de Europese Unie (EU) zou een voorbeeld kunnen stellen, aangezien de helft van de dagelijkse valutaomzet plaatsvindt in lidstaten. Die handel kan nooit en te nimmer volledig verplaatst worden naar de rest van wereld. Bovendien kan zulk uitwijken ook nog eens minder aantrekkelijk gemaakt worden door bijvoorbeeld een ontmoedigingsheffing op transacties tussen partijen binnen en buiten het heffingsgebied.



8. Zal er niet geprobeerd worden de Tobin-taks te ontduiken ?

Ja natuurlijk. Maar er is toch ook niemand die voorstelt uit de wet te halen dat iemand vermoorden strafbaar is omdat die wet toch niet alle moorden weet te voorkomen? Zoals bij elke belasting zal uiterst creatief geprobeerd worden een Tobin-taks te ontduiken. Daarom zullen niet alleen onmiddellijke (’spot’) en termijn- (’forward’) transacties belast moeten worden, maar ook valutaopties, -swaps en -futures om de ontsnappingsmogelijkheden zo klein mogelijk te maken. Het dichten van gaten in belastingstelsels behoort echter tot de dagelijks routine van regeringen en parlementen. Net als bij elke andere belasting is voor de invoering van een Tobin-taks de politieke wil belangrijker dan de administratieve uitvoerbaarheid.



9. Wat gebeurt er met de opbrengst ?

Een belangrijke vraag, want het gaat zoals we hebben gezien om nogal wat geld. Het is het meest efficiënt een Tobin-taks direct te innen op de plaats waar geld gewisseld wordt. Maar het probleem daarmee is dat ruim 90 procent van de wisseltransacties in de wereld in dertien landen plaatsvindt: 30 procent in Engeland, 16 procent in de Verenigde Staten, 10 procent in Japan, en bijvoorbeeld bijna 2 procent in ons land. Omdat het niet rechtvaardig is het overgrote deel van de opbrengst van een Tobin-taks in deze rijke landen terecht te laten komen, wordt er in verschillende uitwerkingen van het voorstel meestal van uitgegaan dat een aanzienlijk deel of het geheel van de opbrengst voor internationale doelen wordt bestemd, en derhalve moet worden beheerd door een nieuw op te richten internationale organisatie waarin nu eens een keer niet de rijkste landen de dienst uit moeten maken. Bij een heffing van 0,05 procent kan een Tobin-taks per jaar bijna 100 miljard dollar opleveren, en bij een heffing van 0,1 procent bijna 150 miljard dollar. Met zulke bedragen kan een eind gemaakt worden aan veel ellende in de wereld. Voorbeelden? Elementaire medische zorg voor alle wereldburgers zou de kindersterfte halveren en kost volgens de Verenigde Naties 5 tot 7 miljard dollar per jaar. Het garanderen van universele vrije toegang tot veilig drinkwater kost 10 tot 15 miljard dollar per jaar. Voor 5 tot 6 miljard dollar per jaar krijgt iedereen in de wereld een elementaire schoolopleiding en kan het analfabetisme onder volwassenen worden gehalveerd. En de totale schuldenlast die landen in de Derde Wereld als een molensteen om hun nek hangt is zo’n 170 miljard dollar per jaar. Er zijn, kortom, zoveel goede doelen, dat het eigenlijk onbegrijpelijk is dat een Tobin-taks niet allang is ingevoerd. De verklaring hiervoor is volgens internationaal erkend deskundige Barry Eichengreen eenvoudig: machtige gevestigde belangen willen zo’n belasting niet.



10. Wat kan gedaan worden om de Tobin-taks toch ingevoerd te helpen krijgen ?

Allereerst moet natuurlijk het voorstel voor een Tobin-taks landelijk, regionaal en plaatselijk bekend worden gemaakt. Daar kan iedereen haar of zijn steentje aan bijdragen. Bijvoorbeeld door het schrijven van brieven en artikelen. Door het organiseren van kleine en grotere discussie- en actiebijeenkomsten. Door het verspreiden van materiaal, zoals deze kleine introductie. Of - zoals een groep wil gaan doen - door het uitwerken van een kampanje voor invoering van een lokale Tobin-taks, als symbolisch begin. Daarnaast kan de discussie over een Tobin-taks verbreed worden door van alles en iedereen - niet op de laatste plaats partijen en politici, vakbonden en NGOs - te verlangen dat zij een standpunt innemen over de invoering van een Tobin-taks, en dat actief uit gaan dragen. Dan zal ook heel duidelijk worden waar en bij wie de weerstanden zitten en wat het draagvlak is voor invoering van een Tobin-taks. In andere landen wordt hier al langer aan gewerkt. Zo hebben de gemeenteraden van onder anderen ruim vijftig steden in Frankrijk en Sao Paulo in Brazilië zich uitgesproken voor invoering van een Tobin-taks. Ook verschillende vakbonden in de wereld hebben zich voor een Tobin-taks uitgesproken, waaronder de AFL-CIO, de belangrijkste vakcentrale in de Verenigde Staten. En bij het Franse parlement, het Europees Parlement en het Congres in de Verenigde Staten zijn voorstellen voor invoering van een Tobin-taks ingediend. In Canada werd zo’n voorstel in 1998 al door het parlement aangenomen. In Finland heeft de regering zich zelfs voor een Tobin-taks uitgesproken. In ons land wil ATTAC hier samen met anderen mee aan de gang.

BRON :
http://vl.attac.be/article128.html

...

...



Einde deel 1 ...wordt vervolgd...!!

19-08-2008 om 23:57 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV- g2

Begin deel 2 ...Het vervolg...!!



(LDD-programma) De klassieke vormen van vermogensbelasting kunnen (tijdelijk) blijven bestaan: de schenkingsrechten en de successierechten. Ze moeten wel algemeen, ongeacht de begunstigde, worden begrensd op 3%. Van zodra om budgettaire redenen blijkt dat deze vormen van vermogensbelasting afgeschaft kunnen worden, moet hiertoe overgegaan worden.

Nice try !! Dit zal dan wel meteen een unicum betekenen op wereldvlak !! Schenkingsrechten begrensd op 3% ONGEACHT DE BEGUNSTIGDE ?!... Dit betekent dat gelijk ″wie″ gelijk ″wàt″ kan schenken aan iemand ~de eerste de beste~ ZONDER dat er hier ook maar enige herverdelingsfactor optreedt ?!...

Het hoeft geen betoog dat iedereen er wel kan inkomen dat er verminderde rechten zijn naargelang de begunstigde de partner of de kinderen zijn, maar zomaar gelijk wie ??!!... Dit is COMPLETE WAANZIN !!!

Bovendien geeft deze passage nog maar eens duidelijk aan dat gans dit programma enkel & alleen op maat van de “rijken” werd gesneden. PUNT aan de lijn !!! Wie rijk geboren wordt zal nog rijker sterven !!

…& ondertussen maar zeveren, zeiken & afgeven over “profitariaat” ??!!... Laat ons eventjes ernstig blijven !! Het echte profitariaat bevindt zich volgens ons niet zozeer in de hoek van de werklozen waar je slechts van de miserie kan profiteren. Het bedrijfsleven zit echter vol van profiteurs die hun vetbetaalde jobkes via netwerken en familiebanden hebben gekregen ….we kunnen dit misschien ook eens onder ogen zien…en elke werknemer in Belgistan (en elders) kent zo wel een aantal gevallen in zijn/haar onmiddellijke omgeving of niet soms ?!...

Echte sociale uitkeringen (niet de vervangingsinkomens zoals de werkloosheidsuitkeringen) moeten belastingsvrij blijven. Het is onzinnig om uit de algemene middelen, het belastingsgeld, een sociale uitkering toe te kennen en hier dan opnieuw een belasting op te heffen. Wij beschouwen pensioenen niet als een vervangingsinkomen, maar als een op zich staand recht.

...& met hoeveel belasting dacht men een minimumuitkering van de werkloosheid, die lager ligt dan de Europese armoedegrens te belasten ?!...

Zo moeten gezinsuitkeringen zoals kinderbijslag, de pensioenen, maar ook dividenden uit pensioenfondsen belastingsvrij blijven.

Men blijft zeer vaag over de financiering van de pensioenen om niet te zeggen overweldigend stil… Maar de laatste zin, waarbij men spreekt over dividenden uit pensioen-FONDSEN geeft ~hoogstwaarschijnlijk~ zéér duidelijk dat men het dan NIET heeft over het klassieke “wettelijke pensioenstelsel” !!

Als het pensioen dus geprivatiseerd wordt onder de vorm van een pensioenfonds dan is het inderdaad geen vervangingsinkomen maar een op zich staand recht dat contractueel vastligt…je moet hier dus waarschijnlijk tussen de regeltjes lezen...

...



Indirecte belastingen

Belasting op arbeid en op inkomen is belasting op productie. De belasting moet op de consumptie gelegd worden.

Hogere BTW tarieven ?!... Om te beginnen, welke BTW voor welke producten denkt men te verhogen ?! ...& Hoe gaat de LDD dat ~bijvoorbeeld Europees~ voor elkaar krijgen ?!... Vraag : ...& met een BTW verhoogd tot bijvoorbeeld 30 %… wie zal er dan nog geld ~komen~ uitgeven in België ?

De rijken kunnen dan misschien hun boodschappen in één van onze omringende buurlanden gaan doen... want dat halen zij er dan wel uit met een rit naar Nederland, Frankrijk of Duitsland... Maar de autoloze Belg &/of die arme sukkelaar met z'n vervangingsinkomen... die betaalt zich dan wel blauw intussen...

Al lijkt ons een "super"-BTW voor pure luxe-produkten zoals "super-villa's", super-privé-domeinen, extra-vagante tweede verblijven, 3de & 4de woningen, privé-zwembaden, sportvliegtuigjes, yachten, sportwagens, luxe-wagens met een "véél-te-hoog-PK" om onder de gewone klasse van milieuvriendelijke wagens te resorteren, e.d.m. op zich niet verkeerd... Voor ons mag àl dat energie-verslindende & verspil-zuchtige-speelgoed extra belast worden !...

Indirecte fiscaliteit is veel ruimer dan BTW alleen. Het gaat ook om accijnzen,invoerheffingen en dergelijke meer.

De zelfde vraag hier : hoe denkt de LDD de geroemde buitenlandse investeringen naar hier halen als de belastingen op consumptie de hoogte ingaan ?!...

Waarom verbruiksbelastingen boven productiebelastingen verkiezen? Allereerst draagt iedereen bij in functie van zijn eigen draagkracht. Belasten via het verbruik doet een meer duurzame economie ontstaan. De belastingsbasis is breder en transparanter. Men kan slecht éénmaal belast worden op een handeling en door verbruik moedigt men investeringen aan.

Waar men deze uiterst bedenkelijke theorie haalt, weten we niet, maar het staat zeker NIET vast dat belastingen op consumptie leiden tot een duurzame economie. Het "kàn" een instrument zijn om bepaalde correcties aan te brengen... màààrr voorbeelden van dergelijke belastingsytemen wijzen zeker niet uit dat hiermee deze theorie opgaat !! Alleen al omdat de verleiding zeer groot is om hierdoor protectionistisch te worden t.o.v. sommige concurrerende producten. Wij vragen ons trouwens af hoe men dit zal klaar spelen in "een sterk ontvette staat", het staatsmodel waar de LDD naar toe wil. Elk product moet dan immers zijn specifieke belasting krijgen. Wij geven hieronder zulk een sprekend voorbeeld uit Frans Polynesië waar men zulk een systeem toepast... & het gaat hier dan nog maar over wat USB-sleutels, harde schijven & geheugenkaartjes… Van ″transparantie″ & "eenvoud" gesproken… of hoe een mooi klinkende theorie in de praktijk volledig haaks kan staan op sommige basisprincipes van het zelfde politieke programma…

...

...

Décrets, arrêtés, circulaires

TEXTES GÉNÉRAUX

MINISTÈRE DE LA CULTURE ET DE LA COMMUNICATION

Décision du 9 juillet 2007 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle relative à la rémunération pour copie privée NOR : MCCB0764606S La commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle, Vu le code de la propriété intellectuelle, notamment ses articles L. 311-1 et suivants et R. 311-1 et suivants ;

Vu l’arrêté du 20 avril 2006 relatif à la composition de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu la décision du 30 juin 1986 de la commission prévue à l’article 34 de la loi no 85-660 du 3 juillet 1985 (art. L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle) ;

Vu la décision du 4 janvier 2001 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu la décision du 6 décembre 2001 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle portant conversion en euros de la décision no 1 du 4 janvier 2001 ;

Vu la décision du 4 juillet 2002 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu la décision du 10 juin 2003 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu la décision du 6 juin 2005 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu la décision du 22 novembre 2005 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu la décision du 20 juillet 2006 de la commission prévue à l’article L. 311-5 du code de la propriété intellectuelle ;

Vu les délibérations de la commission en date du 16 janvier 2007, du 18 juin 2007 et du 9 juillet 2007 ; Considérant l’examen entrepris de l’évolution des caractéristiques techniques, des pratiques de copie privée et du marché de certains supports numériques d’enregistrement ; Considérant que la commission a réuni les éléments d’information et d’appréciation nécessaires et suffisants pour lui permettre, au vu de ses délibérations et décisions précédentes, de fixer les montants de rémunération pour copie privée due aux ayants droit des oeuvres fixées sur des phonogrammes ou des vidéogrammes ou sur tout autre support au titre de l’utilisation de nouveaux supports d’enregistrement hybrides amovibles constitués par les cartes mémoires, les clefs USB et les supports de stockage externes à disque ;

Considérant que la commission a réuni les éléments d’information et d’appréciation nécessaires et suffisants pour lui permettre, au vu de sa décision no 1 du 4 janvier 2001 modifiée, de réviser le montant de la rémunération pour copie privée due aux ayants droit au titre des DVD enregistrables ; Considérant qu’elle entend par ailleurs poursuivre dans la suite de ses travaux les études et analyses complémentaires lui permettant, en tenant compte de l’évolution des technologies, des matériels, des usages de consommation, des pratiques d’enregistrement et de copie privée, de procéder, le cas échéant, à la révision de ses décisions antérieures, à l’intégration de nouveaux bénéficiaires de la rémunération ou à l’élection de nouveaux types de supports d’enregistrement,

Décide :

Art. 1er. − Sont éligibles à la rémunération due au titre des articles L. 311-1 et suivants du code de la propriété intellectuelle les supports d’enregistrement hybrides amovibles tels que définis ci-après :

– les cartes mémoires ;

– les clefs USB ;

9 septembre 2007 JOURNAL OFFICIEL DE LA RÉPUBLIQUE FRANÇAISE Texte 15 sur 49

– les supports de stockage externes à disque utilisables directement avec un micro-ordinateur personnel, c’est-à-dire sans qu’il soit nécessaire de leur adjoindre un équipement complémentaire hormis les câbles de connexion et d’alimentation.

Art. 2. − Selon les supports susvisés, le montant de la rémunération est assis sur une capacité d’enregistrement nominale faisant l’objet :

– d’une pondération selon le taux de copiage retenu par la commission à partir des informations portées à sa connaissance sur les pratiques de copie privée d’oeuvres protégées relevant de chacun des domaines sonore, audiovisuel, écrit et image fixe ;

– d’un coefficient de conversion horaire des capacités nominales correspondant aux pratiques de compression reconnues ;

– d’un abattement correspondant à la proportion du support non utilisée par le copiste, telle que définie à partir des informations portées à la connaissance de la commission sur les caractéristiques techniques des supports et les usages en copie privée ;

– d’un abattement correspondant à la possibilité que lesdits supports soient utilisés conjointement avec d’autres supports sur lesquels une rémunération aurait été perçue au profit des ayants droit ;

– d’un abattement prenant en compte la grande capacité de certains supports. Par application des règles susvisées, le montant de la rémunération unitaire est fixé par type de support et par palier de capacité conformément aux tableaux annexés à la présente décision.

Art. 3. − Les déclarations faites par les redevables aux sociétés chargées de percevoir la rémunération devront mentionner de façon distincte, pour chaque catégorie de support, le nombre de supports assujettis à la rémunération ainsi que, pour chacun d’eux, leur capacité d’enregistrement. La capacité d’enregistrement desdits supports est présumée être celle déclarée par le redevable concerné. Les modalités de versement des rémunérations arrêtées par la présente décision sont celles prévues par les dispositions de l’article 6 de la décision du 30 juin 1986 susvisée.

Art. 4. − Pour les supports d’enregistrement du type de ceux mentionnés aux tableaux figurant en annexe, dont les caractéristiques techniques et les pratiques d’utilisation ne diffèrent de celles des supports entionnés auxdits tableaux que par une capacité nominale supérieure d’enregistrement, la rémunération prévue pour la capacité nominale maximale des supports mentionnés auxdits tableaux sera appliquée à titre conservatoire, dans l’attente de la fixation d’une rémunération spécifique pour cette capacité nominale d’enregistrement.

Art. 5. − Le taux de rémunération pour copie privée au titre des DVD Ram, DVD R data et DVD RW data est fixé à 21,27 € pour 100 Go, soit 1 € pour 4,7 Go.

Art. 6. − Le taux de rémunération due par type de supports annexé à la décision du 6 décembre 2001, modifiée par les décisions du 6 juin 2005 et du 20 juillet 2006 susvisées, est ainsi modifié :

La ligne :

DVD Ram, DVD R et DVD RW data... 23,40 € 100 Go est remplacée par la ligne : DVD Ram, DVD R et DVD RW data... 21,27 € 100 Go

Art. 7. − La présente décision sera publiée au Journal officiel de la République française et entrera en vigueur à compter du premier jour du mois suivant sa publication.

Fait à Paris, le 9 juillet 2007.

Pour la commission :

Le président,

T. D’ALBIS

9 septembre 2007 JOURNAL OFFICIEL DE LA RÉPUBLIQUE FRANÇAISE Texte 15 sur 49

A N N E X E

TABLEAUX DE RÉMUNÉRATION DUE EN APPLICATION DE L’ARTICLE 2

Tableau de la rémunération due sur les cartes mémoires non dédiées

RÉMUNÉRATION

en euros par gigaoctet (€/Go) CAPACITÉ NOMINALE D’ENREGISTREMENT

(1 Go = 1 024 Mo) 0,144 Inférieure ou égale à 512 Mo.
0,090 Supérieure à 512 Mo et inférieure ou égale à 2 Go.
0,072 Supérieure à 2 Go et inférieure ou égale à 5 Go.
0,062 Supérieure à 5 Go et inférieure ou égale à 10 Go.
0,059 Supérieure à 10 Go et inférieure ou égale à 16 Go

.

Tableau de la rémunération due sur les clefs USB non dédiées

RÉMUNÉRATION en euros par gigaoctet (€/Go) CAPACITÉ NOMINALE D’ENREGISTREMENT
(1 Go = 1 024 Mo)
0,300 Inférieure ou égale à 512 Mo.
0,225 Supérieure à 512 Mo et inférieure ou égale à 1 Go.
0,180 Supérieure à 1 Go et inférieure ou égale à 2 Go.
0,144 Supérieure à 2 Go et inférieure ou égale à 5 Go.
0,130 Supérieure à 5 Go et inférieure ou égale à 10 Go.
0,125 Supérieure à 10 Go et inférieure ou égale à 16 Go.

Tableau de la rémunération due sur les supports de stockage externes à disque utilisables directement avec un micro-ordinateur personnel, c’est-à-dire sans qu’il soit nécessaire de leur adjoindre un équipement complémentaire hormis les câbles de connexion et d’alimentation

RÉMUNÉRATION en euros par gigaoctet (€/Go) CAPACITÉ NOMINALE D’ENREGISTREMENT
0,0597 Inférieure ou égale à 80 Go.
0,0507 Supérieure à 80 Go et inférieure ou égale à 120 Go.
0,0403 Supérieure à 120 Go et inférieure ou égale à 160 Go.
0,0333 Supérieure à 160 Go et inférieure ou égale à 200 Go.
0,0272 Supérieure à 200 Go et inférieure ou égale à 320 Go.
0,0237 Supérieure à 320 Go et inférieure ou égale à 400 Go.
0,0200 Supérieure à 400 Go et inférieure ou égale à 1 000 Go

BRON :
http://admi.net/jo/20070909/MCCB0764606S.html

...

...

Indien de consumptie en dus de BTW en accijnsontvangsten voldoende toenemen, zit er zelfs een verlaging van het BTW-tarief naar een gemiddeld Europese niveau van 19% in. Een laag BTW-tarief is belangrijk voor onze kleinhandel.

...

De accijnzen op brandstoffen moeten naar omlaag.

We hadden dus ook niet anders verwacht... Dus lekker met z’n allen nog méér CO² uitstoten... Hélaas-hélaas voor de LDD, integendeel… de accijnzen op brandstof moeten naar omhóóg !! Mààr, door eventueel de autobelasting af te schaffen ~voor energiezuinige & milieu-vriendelijke kleine wagens~ verplaats je de belasting wél van het bezit van een auto naar het verbruik van een auto : dus iemand die een auto bezit kan zélf beslissen hoeveel belasting hij of zij betaalt, naarmate men vaker al eens de fiets neemt om naar de bakker te gaan !

Nieuwe vormen van indirecte fiscaliteit moeten in de plaats komen: een kilometerheffing die rekening houdt met de mate aan uitstoot van schadelijke gassen en vervuilende deeltjes. Vaste heffingen in de sector van het vervoer moeten verdwijnen. In de sector van de woningen, moet de huidige vastgoedfiscaliteit wijken voor heffingen op het gebruik van energie.

Kijk hier hebben we weer zo een tegenstrijdigheid die ~typisch eigen aan~ in het ganse LDD-programma te pas & te onpas opduiken... Het zijn al bij al ook tegenstrijdigheden die er ons op wijzen dat dit een programma is, volkomen gesneden & op maat gemaakt van de ″rijken″ & de ″super-rijken″ van onze samenleving. Enerzijds moeten de accijnzen op brandstoffen naar beneden of anders uitgedrukt : men vermindert de heffing op de energie… een lijntje verder moet dan de huidige vastgoedfiscaliteit wijken voor energieheffing… Bovendien weet elke kleuter dat dit soort maatregelen in het vastgoed neerkomt op een aderlating van de zwakste groep huiseigenaars... namelijk de eigenaars die onvoldoende middelen hebben om hun eigendom energiezuinig te maken, terwijl de ″rijken″ & de ″super-rijken″ dat weer probleemloos kunnen doen… maar aan dat trukje van de foor hadden we ons reeds verwacht !!... Nog maar eens, wéér àlles voor de ″rijken″ & niets voor de middenklasse, laat staan voor de zwaksten van onze samenleving... Het zijn immers dezelfde ″rijken″ & ″super-rijken″ die gemakkelijk een Porsche Cayenne met extra propere roetfilter zullen kunnen kopen die dan wel wat meer verbruikt... maar vermits de accijnzen dan toch naar beneden gaan… terwijl de bestuurder van de Kia & de Dacia… Ach-ach, het wordt ééntonig…

...& Tussen twee regels door vinden we natuurlijk ook iets voor de vervoersector... ook dààr moeten àlle heffingen verdwijnen... alternatieven zoals vervoer over water & per trein komen hier ~uiteraard~ niet aan bod...



Afbouw van de belasting op arbeid

Vandaag financiert de “sociale bijdrage” (van werknemers enerzijds, maar vooral van werkgevers anderzijds) voor ongeveer 75% de ganse sociale zekerheid. Dit is onhoudbaar.

Het zal u binnenkort hélemààl duidelijk worden wat de SZ voor de LDD nog wèl inhoudt... & dat zal van een tó-tààl àndere orde zijn, dan de huidige bestaande... als we nog tenminste van "enige" Sociale Zekerheid zullen kunnen spreken... & wie dat àllemààl betaalt zal u dan ook duidelijk zijn... u mag nu alvast beginnen met gokken !!...

Arbeid belasten is in alle geval in wezen pervers. Arbeid is de voornaamste bron van economische groei. Het consultancybureau McKinsey heeft berekend dat een daling van de werkgeversbijdragen aan de SZ met 44% tot 400.000 nieuwe jobs zou opleveren.

Het is al bij al in wezen nog perverser, mensen te laten werken voor een zéér laag loon & onder slechte werkomstandigheden & dat alleen maar omdat een werkgever telkens opnieuw ~nog~ méér winst wil maken ! ...& Hoe "pervers" de LDD is, zal hier binnen aanzienlijke tijd wel ~snel~ duidelijk worden, als het intussen al niet ~voor de meesten~ duidelijk is geworden !! Als arbeid dan toch de belangrijkste vorm is & wezenlijk onontbeerlijk is voor enige economische groei, is het niet verkeerd van uw "werkmensen" ~zij dat het arbeiders of bedienden zijn~ tenminste te respecteren door ze goed te verlonen.

Wat de prognoses & de zaligmakende voorspellingen van consultancy-bureaus betreft... wij stelle daar zo onze vragen bij... Net als bij de zogezegde 400.000 nieuwe jobs die nu eens plots pardoes uit de lucht komen vallen. Wat de LDD hier eigenlijk niet verteld, is...

# dat ze de huidige bestaande SZ liever compleet afgeschaft zag...

# dat ze iedere hardwerkende Belg het liefst vanal zelf zag opdraaien voor zijn eigen SZ (maar dat wordt u later nog duidelijker !)

# dat men liefst vanal zomaar mensen kan aannemen ZONDER enige patronale bijdrage (dat wordt u eveneens later ook duidelijker !)

# ...

Kortom, terug naar het einde van de 19de Eeuw... Sja, zo krijgen wij er ook wel 400.000 aan 't werk !! ...& desnoods zullen we dat werk of wat voor werk moet doorgaan, dan ook wel ter plekke uitvinden !!

Laat het duidelijk zijn dat de afgelopen 2 - 3 decennia, er steeds opnieuw rond het half miljoen ~500.000~ werklozen waren & altijd zijn geweest... dàt àlle voorgaande regeringen daar van de eerste tot de laatste allemaal dure beloftes rond gezworen hebben om daar nu eens voor eens & voor altijd verandering in te brengen... met als enigste resultaat... Dàt er van tijd tot tijd eens ~op papier~ langs "hier" 100.000 banen werden geschapen, terwijl er langs "dààr" dan weer ~jammer genoeg~ 200.000 banen verloren gingen... Dat de "werkloosheidscijfers" weliswaar daalden... maar dat dat dit meer te wijten was aan rekenkundige trukjes die werden toegepast, dan door de gecreëerde banen... & dat in het overgrote deel van de gevallen die "werkloosheidscijfers" enkel & alleen KUNSTMATIG daalden, omdat er mensen gewoon werden geschorst, die daarmee ook verdwenen uit de statistieken !! Laat ons elkaar daar vooral géén blaasjes in wijsmaken !! ...& Voor de zoveelste maal willen wij beklemtonen : & dàt ondanks àlle dikke vette cadeaus die er onder allerlei vormen door de verschillende regeringen telkenmale opnieuw werden uitgedeeld aan het patronaat & de industrie !!

...

In het LDD-programma gaan we veel verder dan 44%. In BBP-termen voorzien we een daling met 60%.

Deze “hoge bijdragen” financieren wel wat belangrijke zaken zoals pensioenen, ziekteverzekering… & men verkeert telkens in geldnood… dus een daling met 60% betekent overduidelijk het mes zetten in deze materie, tenzij het manna toch vanuit de hemel neer zou dalen ?!... Dus de 400.000 jobkes die hierdoor zullen gecreëerd worden interesseren ons dus persoonlijk bitter weinig !! Mogen we er trouwens op wijzen dat die 400.000 jobkes ~wathever tey are~ zéér moeilijk zullen ingevuld geraken... tenzij men natuurlijk de goedkope werkkrachten van elders wenst te importeren…

...



"De papieren versie"

Om het u wat makkelijker te maken & vooral om het wat overzichtelijk te houden ~want het is tenslotte een hele turf geworden~ zullen we hier voortaan onze bijgewerkte papieren versie van "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV" erbij zetten, kwestie mocht u de voorgaande afleveringen gemist hebben, dat u deze hier onmiddellijk in terug vindt.

...

Je kunt dus dit document in pdf-vorm ~uiteraard probleemloos af te printen~ downloaden via onderstaande link...

Download-URL : "Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV"

...

19-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
18-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV-f1

Pestbelastingen

Wij willen af van de pestbelastingen, dit zijn belastingen die gemeenten heffen louter omdat ze extra ontvangsten willen genereren, maar hierdoor het bedrijfsleven in moeilijkheden brengen.

...& niet alleen het bedrijfsleven, dit gaat net zo goed op voor de gewone burger...

...Màààrr hoe langer hoe meer krijgen we de indruk dat de ″doodgewone″ brave "hardwerkende burger" bij de LDD uitgesloten wordt van alle geneugten... In simpele bewoordingen gezegd, in die brave hardwerkende burger is men enkel geïnteresseerd als die geld opbrengt... voor jullie wel te verstaan !

LDD wil dat de gemeenten (stads- en streekgewesten), lokale opcentiemen kunnen heffen op de vennootschapsbelasting. Dit is verantwoord omdat de fiscale druk uit opcentiemen altijd redelijk is. Het is een extra percentage geheven boven op de verschuldigde belasting berekend op basis van het resultaat van de vennootschap. Doet de onderneming het bepaalde jaren minder goed, dan riskeert ze niet door blinde lokale belastingen nog meer kopje onder geduwd te worden.

Elke andere vorm van lokale fiscaliteit die ondernemingen treft – de zogenaamde “pestbelastingen” – wordt ontmoedigd. Zulke belastingen zouden niet meer kunnen, louter en alleen om ontvangsten van de gemeentekas te genereren.

Hier kunnen inderdaad wel een paar zinnige & terechte vragen gesteld worden over het aantal belastingen die er in Belgistan worden geheven, maar dat geldt dan niet alleen voor de bedrijven &/of zelfstandigen, maar net zo goed voor de gewone burger. ...& Omdat we geenszins van slechte wil zijn, citeren we zelfs eventjes het VBO in deze :

″Enkele algemene resultaten van het onderzoek : bedrijven in België betalen in totaal liefst 63 heffingen zelf, en innen nog eens 32 belastingen of bijdragen voor rekening van de verschillende overheden”

Hoe kunnen we dit garanderen? De opbrengsten van ondernemingsbelastingen worden in mindering gebracht van de overdrachten die lokale overheden ontvangen van de overheid (gemeentefonds, provinciefonds, enz.).

Anderzijds wil LDD dat gemeenten (in ons programma gaat het om Stads- of Streekgewesten) die als bedrijfsvriendelijk worden beschouwd, extra geld ontvangen uit het gemeentefonds.

...dit zou ook wel mogen opgaan voor andere zaken dan enkel & alleen maar het "bedrijfsvriendelijke" ...



Overige fiscale maatregelen

Wij zijn radicaal gekant tegen elke vorm van vermogensbelasting of meerwaardebelasting in de personenbelasting omdat op het vormen van vermogen al belastingen werden geheven. De bestaande moeten opnieuw afgeschaft worden.

...

...& ook hier luiden er andere klokken & dan nog wel vanuit de rechtse hoek :

...

Personenbelasting verlagen, was kapitale fout"

15/02/2007 - 09:00

Premier Guy Verhofstadt verschuift de lasten op arbeid naar milieuheffingen om het broeikaseffect te lijf te gaan. Intussen laat hij zijn begroting ontsporen. Hij had beter de vennootschapsbelasting verlaagd en de sociale zekerheid hervormd, zegt internationaal belastingspecialist Frans Vanistendael.

Op 9 februari buigt de Nationale Klimaatcommissie zich over nieuwe maatregelen om bijna 5 miljoen ton minder CO2 uit te stoten. Intussen breekt Guy Verhofstadt (VLD) een lans voor Kyoto Plus, dat de strijd tegen het broeikaseffect moet versterken. Aansluitend op het nieuwe rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) wil de premier de belastingen op arbeid verschuiven naar milieuheffingen. Maar Frans Vanistendael, hoogleraar Belastingrecht aan de KU Leuven en internationaal belastingexpert van het advocatenkantoor Loyens, pleit voor bescheidenheid: "Als amateur-meteoroloog weet ik dat je de natuur niet kunt dwingen. Een wijziging van ons gedrag zal geen verschil maken. Als er echt een opwarming aan de gang is, kunnen wij die evolutie niet tegenhouden. Anderzijds kunnen we het ons niet veroorloven niets te doen. In de meteorologie is een verschil van een graad Celsius soms van levensbelang."

Toch maakt Vanistendael (de broer van schrijver Geert van Istendael) zich meer zorgen om de openbare financiën van ons land. In de laatste editoriaal van het Algemeen Fiscaal Tijdschrift vorig jaar - "après nous le déluge" - beschuldigt Vanistendael de regering van slechte loodgieterij. "De jongste begrotingen zijn van een ondraaglijke lichtheid. Ondanks de stijgende belastingopbrengsten en de lage rentevoeten slaagt paars er enkel in een budgettair evenwicht te realiseren dankzij eenmalige maatregelen, die de lasten naar de toekomst verschuiven. En het belangrijkste verlies is nog niet in de begroting 2007 ingecalculeerd: de hervorming van de personenbelasting in 2004."



TRENDS : Zijn debudgetteringstechnieken niet van alle tijden?

VANISTENDAEL (KU LEUVEN, LOYENS) : "Ja, maar de manier waarop het nu gebeurt en het volume kent geen voorgaande. De oorzaak ligt in de vermindering van inkomsten uit de personenbelasting als gevolg van de tariefverlaging die deze regering heeft doorgevoerd. Dat is een kapitale fout geweest, die de schatkist jaarlijks bijna 3 miljard euro kost. Zo'n groot gat heeft nog geen enkele regering in de begroting gekapt. Daar betaalt ze de prijs voor. Zonder deze maatregel zaten we met een budgettair overschot om de problemen van de toekomst aan te pakken."



TRENDS : De vergrijzing hangt als een zwaard van Damocles boven ons hoofd?

VANISTENDAEL : "Inderdaad. De babyboomgeneratie gaat met pensioen. Dit betekent dat de hoge lonen op het einde van de loopbaan worden vervangen door lage pensioenen, eventueel aangevuld met extralegale vergoedingen. Maar ze compenseren nooit volledig het bedrag van de lonen. Daardoor dalen de fiscale ontvangsten van de personenbelasting, ook al omdat de pensioenen van een gunstiger belastingregime genieten. In het begin zal dit effect enigszins worden gecamoufleerd door de (relatief lage) heffing op de uitkering van pensioenkapitalen. Na enkele jaren zullen de gevolgen zich opstapelen. De lonen van de jongeren die tot de arbeidsmarkt toetreden, leveren niet dezelfde belastingopbrengsten als de lonen van de ouderen die met pensioen gaan. Samen met de btw is de personenbelasting de voornaamste bron van overheids-inkomsten in ons land. De vraag is: hoe zal de regering dit verlies opvangen?"



TRENDS : Met een vermogensbelasting?

VANISTENDAEL : "De vermogensbelasting als een jaarlijkse belasting op het nettovermogen is de laatste jaren in veel landen afgeschaft. Er zijn andere vormen van onrechtstreekse belasting op kapitalen - zoals de onroerende, maar ook de roerende voorheffing. Zowel wat grondslag als tarief betreft, ligt deze fiscaliteit op hetzelfde niveau als dat van onze buurlanden. Probleem is dat vele belastingplichtigen eraan ontsnappen. Maar hier proberen de Europese spaarrichtlijn en de internationale antiwitwasregels een stokje voor te steken. Laten we eerst de gevolgen van deze maatregelen - een verschuiving van de fiscale druk van arbeid naar kapitaal - afwachten, vooraleer we de lasten op het vermogen verhogen. Jammer genoeg tonen de voorstellen die in bepaalde kringen circuleren, aan dat links nog altijd niets heeft geleerd van de fiscale excessen eind jaren zeventig, toen het maximumtarief nog 72 % op alle inkomsten (ook uit vermogen) bedroeg. Met de gemeentelijke opcentiemen en de tijdelijke solidariteitsbijdragen erbij kwam je zelfs aan 90 %. Niet verwonderlijk dat toen slechts 10 % van de belastingplichtigen het verschuldigde bedrag op de inkomsten uit vermogen betaalde."



TRENDS : Nochtans zijn de voorwaarden voor de invoering van een vermogensbelasting nog nooit zo gunstig geweest, schreef u drie jaar geleden.

VANISTENDAEL : "De technische voorwaarden worden een voor een gerealiseerd. Het bankgeheim is doorbroken, de effecten aan toonder worden afgeschaft en de financiële instellingen moeten informatie van hun klanten aan de overheid doorgeven. Maar dat wil niet zeggen dat er ooit een vermogensbelasting komt. Zeker in het vooruitzicht van de verkiezingen zal geen enkele politieke partij, behalve de Partij van de Arbeid, voor deze maatregel pleiten. Wel worden inkomsten uit beleggingen steeds meer belast - zoals de heffing op beveks of levensverzekeringen (Tak 21 en 23) - om de discrepantie tussen lasten op arbeid en kapitaal te verkleinen en de afbrokkeling van de belastbare basis in de personenbelasting te compenseren."



TRENDS : Zijn lagere tarieven voor kapitaalbelastingen niet onrechtvaardig, omdat inkomsten uit vermogen niet voortvloeien uit persoonlijke inspanningen?

VANISTENDAEL : "Dat argument stamt uit de negentiende eeuw. De belastingtarieven worden niet bepaald volgens de inspanningen die iemand moet leveren om zijn inkomen te verwerven. Zeelui, mijnwerkers en bouwvakkers krijgen geen lager tarief omdat ze harder moeten werken voor hun loon. Renteniers moeten niet werken, maar brengen wel permanent een economisch offer om hun kapitaal te laten renderen. Het geld dat ze beleggen, kunnen ze namelijk niet gebruiken voor leuke dingen zoals vakanties, etentjes of terreinwagens. Er staat dus wel een economische tegenprestatie tegenover de vergoeding voor het gebruik van het kapitaal: in plaats van onmiddellijke consumptie wordt het kapitaal gebruikt om te voldoen aan andere behoeften. Bovendien is voor de meeste mensen het vermogen opgebouwd uit inkomsten uit arbeid, die in het verleden al aan een zware belasting zijn onderworpen. Dat wil niet zeggen dat vermogen niet belast mag worden. Wel moet het tarief niet noodzakelijk even hoog liggen als de belasting op inkomen uit arbeid. Ten slotte bestaat de last op arbeidsinkomen in de eerste plaats uit sociale bijdragen, die recht geven op tegenprestaties (werkloosheid, pensioen, ziekteverzekering). Zij komen, met uitzondering van de kinderbijslagen, vooral de lagere inkomenscategorieën ten goede. Belastingen op inkomsten uit vermogen leveren geen enkele individuele tegenprestatie op in de sociale zekerheid."



TRENDS : Maar dit socialezekerheidsstelsel stevent toch recht op een failliet af?

VANISTENDAEL : "Ja, maar daar doet de regering helaas niets aan. Wel heeft ze de personenbelasting verlaagd. Het effect van deze maatregel op de economische groei blijft echter beperkt, omdat ons land grotendeels van de export leeft. Een verbetering van de internationale concurrentiepositie werpt veel meer vruchten af. Daarom kan je beter de arbeidskosten verminderen. Dat is geen probleem van de personenbelasting, maar van de sociale zekerheid. Aan dit stelsel wordt jammer genoeg niet geraakt. Probleem is dat deze private sociale verzekering taken op zich neemt die niets met arbeid te maken hebben, maar wel door heffingen op arbeid worden gefinancierd. Denk bijvoorbeeld aan de kinderbijslag en de gezondheidszorg. Daarom kampt het regime, als je de fiscale ontvangsten niet meerekent, met een jaarlijks tekort van 30 %. Belastingbetalers delgen deze put, maar krijgen geen inspraak. Waarom moeten gepensioneerden bijvoorbeeld geen sociale bijdragen betalen? De organisatie en controle van de sociale zekerheid blijft in handen van de sociale partners. Als voormalig lid van de Hoge Raad van Financiën pleit ik al meer dan twintig jaar vruchteloos voor een grondige hervorming van dit systeem. Maar de vakbonden en het patronaat voelen niet veel voor dit debat. Door de financiële stromen te wijzigen, zou je aan hun beslissingsbevoegdheid raken en zou een gedeelte van de beslissingen worden onderworpen aan politieke arbitrage vanuit alle sectoren van de overheid. Dat willen ze niet."



TRENDS : Intussen pleit Unizo voor een tarief van 20 %.

VANISTENDAEL : "Ik sta daar volledig achter. De aanslagvoet in Duitsland ligt sinds begin dit jaar op 25 % en ze plannen een verdere daling naar 18 of zelfs 15 % in 2008. België zal deze trend moeten volgen om economisch te kunnen overleven. Daarom pleit ik voor een degressief tarief in de vennootschapsbelasting en niet een progressief tarief, zoals Unizo voorstaat. Geen lagere aanslagvoeten voor kmo's - zoals nu - maar voor grote bedrijven, die aan internationale concurrentie onderworpen zijn. Kleine ondernemingen met enkele werknemers - zoals de bakker om de hoek - opereren vooral op lokaal vlak en hebben geen last van de globalisering. Zij kunnen gerust meer betalen. Nu ligt voor zelfstandigen de fiscale druk dubbel zo hoog in de personenbelasting als in de vennootschapsbelasting. Dit extreme onevenwicht verklaart ook de opmars van de zogenaamde managementvennootschappen, wat verkapte arbeidscontracten zijn. Bovendien betalen ze geen sociale bijdragen. Gewone werknemers en ambtenaren hebben die uitvalsweg niet."



TRENDS : Moeten de sterkste schouders niet de zwaarste lasten dragen?

VANISTENDAEL : "Grote ondernemingen maken relatief gezien niet de grootste winsten. Bovendien hebben zij te kampen met de felste wereldwijde competitie. Hun producten en diensten kunnen makkelijk worden verplaatst. Daarom moeten ze kunnen genieten van dezelfde lage tarieven als in het buitenland, zoals Ierland (12,5 %)."



TRENDS : Kan naar het voorbeeld van de Oost-Europese vlaktaks het mes worden gezet in de talrijke vrijstellingen?

VANISTENDAEL : "Internationaal vindt een algemene tariefdaling plaats. Ook zou de vermindering van het aantal vrijstellingen een goede zaak zijn. Maar je moet wel opletten dat je zo geen dubbele belastingen creëert. Wat de personenbelasting betreft, pleit ik voor een vlaktaks met een proportioneel tarief van 50 % en een drastische verhoging van het belastingvrije minimum tot ongeveer 11.000 euro. Zo kunnen alle bijzondere regimes voor vervangingsinkomens - inclusief pensioenen - en het huwelijksquotiënt worden afgeschaft. Dat is niet asociaal. Dankzij de aanzienlijke vrijstelling betalen de lage inkomens praktisch geen belastingen meer en de werkende gezinnen uit de lagere looncategorieën houden netto meer over dan de niet-actieven. Zo los je het probleem van de werkloosheidsval op. De afschaffing van alle vrijstellingen lijkt mij politiek niet haalbaar, maar je kan daar wel een maximumbedrag op plakken. Na verloop van tijd zullen een aantal vrijstellingen dan vanzelf verdwijnen, met een enorme vereenvoudiging van de aangifte tot gevolg."



TRENDS : Zit het ministerie van Financiën in een crisis, zoals de vakbonden beweren?

VANISTENDAEL : "De fiscus heeft geen tijdelijke crisismanager à la Karel Vinck nodig, zoals begrotingsminister Freya Van den Bossche (SP.A) stelt. Wel een vaste bewindsman of -vrouw, die aandacht heeft voor goed bestuur. Een staatssecretaris van Financiën zou die rol kunnen vervullen, op voorwaarde dat het geen voorwendsel wordt om de belastingwetgeving politiek te verkavelen onder drie personen (Financiën, Begroting en Belastingen), die behoren tot drie verschillende politieke partijen. De eerste opdracht is paal en perk stellen aan de voortschrijdende politisering en de beroepsbekwaamheid en -integriteit centraal stellen. De tweede opdracht is het personeel reorganiseren en efficiënter inzetten, en eventueel aanvullen met ontbrekende professionele krachten. De derde opdracht is het volledig doorvoeren en gebruiken van de informatisering in al haar aspecten. De laatste opdracht is het moderniseren van de wetgeving over controle en onderzoek. Dat is geen opdracht van een of twee jaar, maar een permanente opdracht op langere termijn, die het best wordt toevertrouwd aan een specialist."



TRENDS : Op 30 september gaat u met pensioen. Wat zijn uw plannen?

VANISTENDAEL : "Ik heb een opdracht aanvaard om twee dagen per week te werken als academic chairman van het International Bureau of Fiscal Documentation in Amsterdam. Voorts zal ik zo lang mogelijk - al dan niet als gastprofessor - het belastingrecht blijven volgen. Ten slotte hoop ik nog een paar dagen per week gewoon thuis te zijn voor familie, poëzie, muziek en het bestuderen van weerkaarten."

Eric Pompen

BRON :
http://www.trends.be/nl/4-1573-43000/personenbelasting-verlagen--was-kapitale-fout-.html#topPage

...

...een studie in opdracht van de vakbond

...

HIVA-studie over vermogensbelasting en fiscale amnestie

Het is in Europese regeringskringen blijkbaar hip, allerlei voorstellen en initiatieven inzake fiscale amnestie. De Belgische regering is er van overtuigd dat dankzij de regeling van de eenmalig bevrijdende aangifte fiscale zondaars hun zwarte centen opnieuw -gewit en wel- in de Belgische economie zullen pompen en meteen ook de hongerige schatkist zullen spijzen. Duitsland en Italië hadden al voorheen dergelijke maatregelen op de rails gezet. En ook in Frankrijk borrelt dit idee opnieuw op.

Het resultaat van de Belgische fiscale amnestie is op dit moment nog niet bekend. Zullen de vooropgestelde miljarden vooral spookmiljarden blijken te zijn? Wat zijn de nadelige gevolgen van de hele operatie? Of is het uiteindelijk allemaal veel geblaat en weinig wol? Heel wat vragen staan nog open. Toch vroeg het ACV aan het HIVA (Hoger instituut voor de arbeid, onderzoeksinstelling verbonden aan de KUL) om te onderzoeken hoe het nu gesteld is met de discussie over de kapitaalinkomstenbelasting en de vermogensbelasting in België en Europa. En wat de invloed de fiscale amnestie op deze discussie is. De resultaten van de studie "Zonder pardon. Spaarfiscaliteit, vermogensbelasting en fiscale amnestie" werden gepresenteerd tijdens een studiedag. Hieronder vind je de belangrijkste conclusies en kan je de volledige studie nalezen.

1. België heeft steeds een bescheiden rol weggelegd voor kapitaalinkomstenbelastingen en vermogensbelastingen. Het aandeel in de totale inkomsten van de overheid en als percentage van het nationaal inkomen is relatief laag.

2. Als men een ruimere definitie hanteert van belasting op niet arbeid blijft dat beeld behouden, verslechtert de relatieve last op de factor arbeid in de jaren ‘80, maar valt ook op dat de marge om de belastingen te verhogen beperkt is. Deze beperking valt zowel op omwille van de buitenlandse vergelijkspunten, als omwille van het optreden van ontwijkend zoniet ontduikend gedrag in eigen land. Op het einde van de jaren ’90 is vooral onder invloed van de gestegen vennootschapsbelasting de impliciete belastingdruk op kapitaal gestegen.

3. Het verruimen van de belastbare basis door zoveel mogelijk inkomens of vermogenscomponenten te vatten is het enige alternatief.

4. Ook hier heeft België geen voortrekkersrol gespeeld. Ondermeer in het kader van het nationaal werkgelegenheidsbeleid valt op dat een strategie van belastingverlaging op inkomen uit arbeid en verlaging van de parafiscale druk, niet of onvoldoende gepaard ging met het zoeken naar alternatieve inkomsten, ondanks het feit dat de richtsnoeren van de EU daar aanleiding konden toe geven. Mogelijkheden om meer eco-fiscaliteit, kapitaalinkomstenbelasting, strijd tegen de fraude en betere inning te organiseren, komen maar langzaam op gang.

5. Op het vlak van de kapitaalinkomstenbelasting is de kost van het niet belasten nog altijd aanzienlijk en wordt geraamd op 11,5 miljard euro tegenover een belasting van 14,3 miljard euro.

6. Een aantal van deze vormen van niet belasten zijn verantwoord vanuit bepaalde sociaal economische doelstellingen als aanmoedigen van het spaarwezen in het algemeen, de woonpolitiek en het langetermijnsparen of voorzorgsparen, in casu het pensioensparen, in zijn meest ruime betekenis.

7. Zowel op het vlak van de tarieven als van de belastingbasis valt België op door zijn lage tarieven of het substantieel uitsluiten van diverse componenten van het vermogen en zijn inkomen voor belasting. Op andere domeinen als bepaalde tarieven van erfenisrechten kan men spreken van exuberante tarieven of quasi confiscatie. De correcties die men doorvoert getuigen nog niet van veel zin voor billijkheid of belasting naar draagkracht.

8. Tal van voorbeelden kunnen gevonden worden in het buitenland, binnen de EU of de OESO-landen, waarbij de tarieven van de belasting op kapitaalinkomsten hoger zijn.

9. Deze voorzichtigheid in België is, al dan niet terecht, ingegeven doordat wij als kleine open economie met een belastingparadijs over elke grens voor niet-ingezetenen voortdurend geconfronteerd waren met het gevaar van ontwijking en ontduiking.

10. De introductie van de Europese spaarfiscaliteit zal kortelings en ingrijpend hierin verandering brengen. België zal hieruit zijn voordeel halen.

11. Het federale beleid zal er nu dienen voor te zorgen dat de belastbare basis voor kapitaalinkomsten verder wordt verruimd. Niet alleen zal zij de Europees gedefinieerde/circulerende tarieven dienen te gebruiken, maar ook dient ondermeer de ontwijking via sicav’s worden opgedoekt.

12. Om dit te maximaliseren heeft zij de fiscale amnestie niet nodig, afgezien van de onzekerheid of het enig substantieel reëel effect (in volume) zal hebben.

13. Op het vlak van fiscale moraliteit en burgerzin was het ook niet wenselijk aangezien het een vrijbrief was voor diegenen die in het verleden de belasting hebben ontdoken, wat een verkeerd signaal geeft naar de toekomst. Het schaadt in onze ogen het imago van de modelstaat België, waar vertrouwen in de overheid en strijd tegen fraude toch al laag scoren.

14. De geloofwaardigheid van het beleid - ook een belangrijke norm - (noem het ‘Bundestreu’) maakt dat op Vlaams niveau weinig ruimte bestond om de gevolgen voor haar belastingstelsel niet te accepteren, wat ook een feit werd: de nieuwe Vlaamse regering zal een ‘gedoogbeleid’ voeren voor de fiscale amnestie die ook zal gelden voor de ontdoken erfenisrechten.

15. Het gewicht daarvan wordt echter geleidelijk gerelativeerd doordat een beweging op gang is gezet van verlaging van erfenisrechten, in eerste instantie van de schenkingsrechten. In het licht van een vergrijzende bevolking, waar de ouderen een nogal relevante belangengroep vormen voor deze vorm van fiscaliteit, alhoewel de volgende generaties de erfgenamen zijn, is dit onderscheid tussen schenkingsrechten en erfenisrechten niet houdbaar. Wanneer de ouderen zolang mogelijk de autonomie en controle (het spreekwoord ‘niet uitkleden voor men naar bed gaat’ betekent volgens het woordenboek letterlijk ‘niet bij zijn leven al zijn bezittingen verdelen’) wensen te behouden is een beleid van verlaagde schenkingsrechten niet de gepaste weg, maar moet dit tot alle erfenisrechten veralgemeend worden.

16. Wanneer de erfenisrechten reeds in rechte lijn als zwaar worden aangevoeld, wat ook tot ontduiking bij kleine vermogens aanleiding geeft, geldt de onbillijkheid voor de zijlijn, en de exuberante tarieven die daar gelden. Het onderscheid in deze tarieven is op traditie maar zeker niet meer op moderne argumenten van draagkracht of billijkheid terug te brengen.

17. De op gang komende Europese harmonisering van de spaarfiscaliteit en de betere controle nationaal lijkt vooral het kleine spaarwezen en de middeninkomens te treffen. Fiscale constructies, vermogensplanning en ontwijking, in zowel vermogensbelasting, inkomensbelasting als erfenisrechten lijken verder aan belang te winnen.

18. Het Europees (en OESO) beleid inzake fiscale paradijzen, ongeoorloofde fiscale concurrentie en het niet belasten van spaarinkomsten lijkt op termijn succes te hebben. Het wordt hoog tijd dat men een gelijkaardige strategie in gang zet voor de fiscale ontwijkingsmechanismen die zelfs geen fiscale amnestie nodig hebben.

De studie : "Zonder pardon. Spaarfiscaliteit, vermogensbelasting en fiscale amnestie" - Een evaluatie

BRON :
http://acv-zuid-west-vlaanderen.acv-online.be/actueel/thema_s/fiscale_amnestie/hiva_studie/zonder_pardon.asp#

...

...& Laat het misschien bij deze ook duidelijk zijn, dat Jan & Mie Modaal daar ook een totaal andere mening over hebben...

...

Financieel Actie Netwerk op straat voor vermogensbelasting

By Marc-Antoon — 06/06/2008 - 16:07

BRUSSEL – Het Financieel Actie Netwerk (FAN) – een samenwerkingsverband tussen ngo's, de beweging Attac en de twee grote vakbonden - betoogde vrijdag in Brussel voor een rechtvaardige fiscaliteit. “Nu zijn het vooral de werkende mensen die belastingen betalen, niet de rijken. Wij vragen geen belastingsverlaging maar een belastingsverschuiving: van arbeid naar vermogens,” zegt coördinator Eric Goeman. Het FAN stelt een 'drietrapsraket' aan maatregelen voor: de opheffing van het bankgeheim, het aanleggen van een vermogenskadaster, en het heffen van een vermogensbelasting.



“Het idee dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen geldt vandaag niet voor ons belastingssysteem. De progressieve belasting is uitgehold,” aldus Goeman. Het FAN stelde een lijst op van recente fiscale cadeaus aan de grote vermogens en ondernemingen. Van de notionele intrestaftrek over de fiscale amnestie tot het ontbreken van een vermogensbelasting: de overheid loopt vele miljarden mis. De betogers gaven die cadeaus symbolisch terug aan de ambtenaren van het ministerie van Financiën. Hun goede werk wordt volgens het FAN onmogelijk gemaakt door pesterijen, onderbemanning en slechte wetgeving.



Vermogensbelasting

Het resultaat van dit alles is een onevenwichtige financiering van de overheid. Bijna alle lasten worden op de schouders van de werknemers gelegd. Om daaraan te verhelpen pleit het FAN voor de heffing van een vermogensbelasting. Dat veronderstelt drie verschillende maatregelen. Eerst moet het bankgeheim worden afgeschaft. “Pas dan kan de fiscus een vermogenskadaster aanleggen, zodanig dat ze niet alleen van onroerende maar ook van roerende goederen weet wie, wat, hoeveel en waar het zit. Alleen dan kan je beginnen nadenken over een vermogensbelasting,” legt Goeman uit.

De kleine spaarder hoeft niet te vrezen, benadrukt hij: het FAN viseert slechts de fortuinen vanaf 1 miljoen euro. “Als daarop een tax van 2 procent geheven wordt, levert dat 6,8 miljard euro per jaar op,” rekent hij voor.



Koopkracht

Het FAN organiseerde deze manifestatie in aanloop naar de sociale actieweek rond koopkracht van de vakbonden, volgende week. “Dalende koopkracht, dat zijn niet alleen stijgende prijzen in de supermarkt,” legt Goeman uit. “Het betekent ook dat steeds meer mensen steeds moeilijker toegang hebben tot sociale voorzieningen en openbare diensten. Dat het remgeld stijgt, dat de terugbetaling van medicijnen moeilijker wordt. Dat is ook 'koopkracht', en het kan bijgestuurd worden door fiscale herverdeling. Een goede dienstverlening, een goede gezondheidszorg, goed onderhouden scholen met goed betaald personeel,... al die zaken hebben te maken met fiscaliteit. Als men ons zegt: 'daar is geen geld voor', dan zeggen wij: 'er is wél geld, maar het wordt gewoon niet geïnd'.”

BRON :
http://www.indymedia.be/en/node/27958

...

We geven u bij deze ook nog eens de resultaten van de belastingsenquëte van attac Vlaanderen... Dan hebt u toch enig idee hoe de verschillende partijen tegen ~vermogens~ -belasting aankijken...

...

Resultaten belastingsenquête 5 partijen beantwoorden de rechtvaardige belastingsvraagjes

DE ANTWOORDEN

VRAAG 1. Zou uw partij, om te komen tot een doorzichtige en gelijke belastingbehandeling van alle inkomens (toepassing van artikels 10 en 11 van de Belgische grondwet) bereid zijn om vóór het einde van 2008 een einde te maken aan de aandelen aan toonder en het fiscale bankgeheim op te heffen ?(*)

(*)toelichting : We bedoelen hiermee het afschaffen van artikel 318 van het WIB en artikel 62bis van het BTW-wetboek, het oprichten van een register van de bankrekeningen, en het invoeren in het WIB van de verplichting voor financiële bemiddelaars om jaarlijks een nominatieve lijst van de begunstigden van financiële inkomsten op te stellen.

Antwoorden

SPa

Sp.a is er in de voorbij legislatuur in geslaagd om de effecten aan toonder af te schaffen. Vanaf 1 januari 2008 mogen in België geen effecten aan toonder (aandelen, obligaties, kasbons,...) meer worden afgeleverd. Voor effecten die reeds in omloop zijn, geldt een overgangsperiode. Na 31 december 2013 zijn de effecten aan toonder dan volledig afgeschaft.

Wij zijn ook voorstander om het bankgeheim af te schaffen.



Groen!

Uit ons programma : Groen! pleit voor een nauwere samenwerking tussen fiscus, politie en gerecht om fraude(urs) te achterhalen. Groen! wil meer preventieve maatregelen:

# de invoering van een vermogenskadaster;

# de afschaffing van de effecten aan toonder;

# het opheffen van het bankgeheim en

# het stoppen van financieel gunstbeleid van de federale regering dat grote bedrijven en multinationals bevoordeelt.



CD&V

CD&V kan zich vinden in de geleidelijke afschaffing van de effecten aan toonder. In de praktijk stellen wij vast dat steeds meer gebruik wordt gemaakt van een effectenrekening wat t.a.v. het bezit van effecten aan toonder aanzienlijke voordelen biedt. Zo beginnen banken steeds meer de werkelijke kosten door te rekenen voor de fysieke levering van de stukken. In die zin versnelt de afschaffing een maatschappelijk proces dat reeds aan de gang is.

CD&V kan dan ook instemmen met een wettelijke wijziging waardoor de dematerialisatie van effecten in ons land een feit wordt. Wij verwijzen trouwens naar Wet van 7 april 1995 tot wijziging van de wetten op de handelsvennootschappen, gecoördineerd op 30 november 1935 en tot wijziging van het koninklijk besluit nr. 62 van 10 november 1967 ter bevordering van de omloop van effecten, die CD&V destijds mee goedkeurde.

Alleen de wijze waarop de overgangsregeling in de wet van 2005 inzake de afschaffing van de effecten aan toonder wordt uitgewerkt, roept bij ons heel vragen op. De boetes die voorzien werden ingeval van vertraging (10% per jaar), zijn volgens CD&V niet verantwoordbaar door een fout van de eigenaar van het effect. Ook de Raad van State is die mening toegedaan. Vaak zal de vertraging immers het gevolg zijn van onwetendheid (bijv. erfgenamen die op verborgen effecten stoten). Bovendien moeten alle spaarders goed en tijdig geïnformeerd worden. Een publicatie in het Belgische Staatsblad alleen volstaat natuurlijk niet.

Daarnaast vindt CD&V dat in vergelijking met de wet van 24 juli 1921 op de ongewilde buitenbezitstelling van titels aan toonder, het ontwerp afbreuk doet aan het eigendomsrecht van de bezitters van dergelijke effecten. Dit niet alleen omwille van de boete, die in de feiten neerkomt op een confiscatie na 10 jaar, maar ook de gedwongen verkoop vanaf 1 januari 2015 van de niet omgezette effecten roept vragen op. Ten aanzien van effecten die niet op een gereglementeerde markt genoteerd worden, doet de verplichte verkoop van de eigendom op onevenredige wijze afbreuk aan het eigendomsrecht. De Koning kan dan wel de verkoop reglementeren, maar hij kan geen markt creëren. Wanneer er geen markt bestaat voor niet genoteerde effecten, is het zeer twijfelachtig of de rechthebbende ooit een juiste prijs voor zijn effecten zal ontvangen.

Tenslotte betreurt CD&V dat, in tegenstelling tot wat de Minister van Financiën naar aanleiding van een mondelinge vraag van CD&V-kamerlid Carl Devlies (15 maart 2005) had toegezegd, niets wordt ondernomen zodat de kleine spaarder een effectenrekening kan openen tegen de laagst mogelijke prijs.

Het fiscaal bankgeheim is voor CD&V overigens geen struikelsteen om de belastingcontrole en # inning op een meer efficiënte en gelijke wijze te organiseren. Zo bepleiten we onder andere de oprichting van een Comité F, om een gelijke behandeling van belastingplichtingen over heel het land te garanderen.



Pvda

De PVDA+ is volledig akkoord met het principe van een doorzichtige en gelijke belastingsbehandeling van alle inkomens en met een snelle invoering van beide essentiële maatregelen (alle waardepapieren op naam en afschaffing fiscaal bankgeheim).

In ons verkiezingsprogramma hebben we genoteerd:

België pronkt op de lijst van fiscale paradijzen die de Oeso opstelde. Maar dat paradijs is er niet voor iedereen. Volgens de Belgische afdeling van de Deutsche Bank is België ‘zowel een fiscale hel als een fiscaal paradijs. Een hel voor wie leeft van een inkomen uit arbeid. (...) België is echter erg voordelig inzake belasting op roerende goederen.’ Dat fiscale paradijs is het resultaat van een reeks interessante maatregelen voor de grote fortuinen en voor de bedrijven:

1. Er is geen fortuinenbelasting;

2. Winsten bij de herverkoop van aandelen (meerwaarden) worden niet belast;

3. Inkomsten uit belegd geld worden niet bij het inkomen gevoegd voor de belastingsaangifte, maar worden apart belast aan een laag tarief (15%);

4. De vennootschapsbelasting wordt voortdurend verminderd zodat meer dividenden worden uitbetaald aan de aandeelhouders.

België is samen met Oostenrijk en Luxemburg het enige land in de Europese Unie dat weigert fiscale informatie uit te wisselen over financiële inkomens. Het bankgeheim staat nog ongeschonden overeind en grote fraudeurs hebben tot twee keer toe kunnen profiteren van een voordelige fiscale amnestie.

Met de huidige technologie is een fortuinenbelasting gemakkelijk in te voeren. Het is een kwestie van politieke wil. In Frankrijk, Spanje, Zweden, Finland, Griekenland, IJsland, Noorwegen en zelfs Zwitserland bestaat zo’n belasting.

Het komt eropaan een kadaster van de fortuinen op te stellen en het bankgeheim op te heffen. Deze twee maatregelen laten tegelijk toe de strijd tegen de fiscale fraude efficiënt te voeren. Door deze fraude verliest de Belgische schatkist naar schatting jaarlijks ongeveer 30 miljard euro. Oude studies van prof. Franck hebben aangetoond dat de 10% rijksten van de bevolking verantwoordelijk zijn voor 60% van het verlies door de fiscale fraude. Als men daar korte metten mee maakt, betaalt elk gezin ieder jaar 7.000 euro minder belastingen.

(zie 5. Fortuinenbelasting: een kwestie van sociale rechtvaardigheid)



CAP

ja



Spirit

De aandelen aan toonder worden vanaf 2008 afgeschaft. Het lijkt ons weinig zinvol om in de laatste maanden van 2007 nog vlug-vlug de regels te veranderen. Het zou ook geen teken van goed bestuur zijn. Over het fiscale bankgeheim kan zeker worden gesproken. Het is trouwens nu al sterk uitgekleed. Van zodra er een vermoeden van fraude is, kan het bankgeheim niet meer worden ingeroepen. En in de laatste programmawet stond een bepaling die uitdrukkelijk zegt dat bankiers zich tegenover de invorderingsambtenaar - op het vlak van de inkomstenbelastingen - niet op het bankgeheim kunnen beroepen.



Open VLD

Open Vld is van mening dat de wet op de afschaffing van de effecten aan toonder onverkort moet uitgevoerd worden, binnen het voorziene tijdsschema. Al de betrokken actoren organiseren zich immers in functie van deze wet en uit respect voor de rechtszekerheid pleit Open Vld voor het behoud van de goedgekeurde regels terzake zonder nieuwe wetswijzigingen. Anderzijds is het zo dat ten gevolge van een hele reeks recente maatregelen het bankgeheim al aanzienlijk is uitgehold en de belastingadministratie bij het minste vermoeden van fraude toegang krijgt tot de financiële rekeningen van de belastingplichtige.

= = = = = = = = = = = = =



Einde deel (1) ...wordt vervolgd...!!

18-08-2008 om 22:51 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het LDD-programma & onze ongewenste comments - Wallonie-Bruxelles tegen Vlaanderen - DEEL XXV-f2

Begin deel (2) ...Het vervolg...!!



VRAAG 2. Zou uw partij bereid zijn om een kadaster van alle soorten vermogens op te richten, d.w.z. naast het register van de lonen en onroerende goederen, ook een kadaster van de financiële eigendommen op te stellen?

Antwoorden

SPa

We hebben geen plannen om een algemeen vermogenskadaster op te richten.



Groen!

Uit ons programma : Groen! is voor een vermogensbelasting of belasting op groot kapitaal. De grote kapitalen (aandelen, kapitaal op rekeningen, geld, onroerend goed) en de inkomens uit vermogens willen we op een meer billijke wijze laten bijdragen aan de fiscaliteit en aan de sociale zekerheid. Er komt een belasting op vermogensinkomsten vanaf € 500.000. De bestaande vermogensbelastingen worden hierbij herzien. Begeleidende maatregelen zijn onder meer: wetgeving die ervoor zorgt dat financiële instellingen roerende vermogens aan de belastingdiensten kenbaar maken (zoals ook de arbeidsinkomsten bij de staat bekend zijn); meer mensen en middelen voor de fiscale administratie; betere controle- en sanctiemechanismen. Op die manier kunnen we komen tot een “vermogenskadaster”, waardoor België op een geloofwaardige en efficiënte manier een grootkapitaalbelasting kan invoeren.



CD&V

Vooreerst merkt CD&V op dat er geen register is van de lonen. De loongegevens worden enkel uitgewisseld tussen de werkgever en de fiscus. Zij worden niet centraal bijgehouden waar zij raadpleegbaar zijn door derden. Dit zou strijdig zijn met het beroepsgeheim en de wet op de privacy.

Het ‘register’ van de onroerende goederen heeft daarentegen een dubbele doeleinde. Ten eerste heeft het een belangrijke publiciteitsfunctie. Ons publiciteitsstelsel wordt in het buitenland benijd omwille van de goede registratie van de eigendomstitel en lasten op het onroerend goed. Daarnaast vormt het de basis voor de belastingheffing.

De oprichting van een kadaster van de financiële eigendommen of van roerende goederen zoals voorzien in de informatiseringprogramma, STIPAD, heeft enkel nut in de mate men deze gegevens ook zou aanwenden voor een vermogensbelasting. CD&V is van mening dat een gedifferentieerde heffing op vermogens, zoals de beurstaksen, verzekeringstaksen, registratierechten, successierechten, de jaarlijkse taks op de collectieve beleggingsinstellingen, de jaarlijkse taks op de spaarboekjes en op de verzekeringsinstellingen, enz., meer opbrengt voor de schatkist dan één globale vermogensbelasting en dit met een lagere administratieve kostprijs. Een gedifferentieerde heffing leidt ook tot minder belastingontwijking.



Pvda

Voor de PVDA+ is dat een essentiële maatregel. De partij steunt ondermeer het uitgewerkt wetsvoorstel voor een vermogenskadaster door het “Comité van de 600” een aantal jaren geleden. De PVDA+ wijst er bovendien op dat technisch gezien een vermogenskadaster vandaag eenvoudiger te realiseren dan vroeger dank zij de informatisering.



CAP

ja



Spirit

Ja. Met de afschaffing van de aandelen aan toonder moet dat mogelijk worden.



Open VLD

Open Vld ziet het nut niet in van de opmaak van een kadaster van roerende waarden, waaraan een aanzienlijke kostprijs zou verbonden zijn. Dit zou door de belastingplichtigen ongetwijfeld ervaren worden als een belangrijke fase in de aanloop naar de invoering van een vermogensbelasting. Open Vld is absolute tegenstander van de invoering van dergelijke vermogensbelasting. Het hoeft dan ook geen betoog dat de opmaak van dergelijk kadaster een massale kapitaalvlucht voor gevolg zou hebben, met alle negatieve gevolgen vandien.

= = = = = = = = = = = = =



VRAAG 3. Zou uw partij bereid zijn om alle financiële inkomsten, met inbegrip van de financiële meerwaarden * (opnieuw) in de jaarlijkse belastingaangifte te globaliseren, met een belastingvrijstelling voor volkssparen (bijvoorbeeld 2.000,00 € per persoon)?(*)

(*) toelichting : De globalisatie (samenvoeging) van alle financiële inkomsten in de personenbelasting zou met diverse maatregelen moeten gepaard gaan, zoals een hogere heffing op kortetermijn-meerwaarden, het vermijden van dubbele belasting op dividenden, enz.

Antwoorden

SPa

Wij zijn voorstander van een verschuiving van lasten op arbeid naar lasten op kapitaal. In plaats van een globalisering in de belastingaangifte, verkiezen wij uit efficiëntieoverwegingen een bevrijdende roerende voorheffing.



Groen!

ja



CD&V

CD&V is niet bereid om de roerende inkomsten opnieuw te globaliseren zoals voor 1983 het geval was. Het verleden heeft ons geleerd dat dit tot een enorme kapitaalvlucht leidt en tot lagere inkomsten voor de overheid. Zelfs met de invoering van de spaarrichtlijn, zou de kapitaalvlucht niet vermeden kunnen worden omdat het marginaal tarief van 50% hoger is dan de woonstaatheffing zoals voorzien in de spaarrichtlijn (35% vanaf 2011).

Bovendien zou een vrijstelling voor het volkssparen van 2.000,00 euro per persoon nagenoeg overeenstemmen met de vrijstelling van de intresten op spaarboekjes (1790 euro) en die van coöperatieve aandelen (160 euro) vermeerderd met het financieel voordeel dat de spaarder geniet doordat hij bij aangifte pas 2 jaar later, bij de belastingafrekening, 15% belasting moet betalen. Het voorstel houdt bijgevolg weinig voordeel in voor de mensen die willen sparen.

De hogere belastingheffing op korte termijnmeerwaarden die verwezenlijkt worden met speculatief oogmerk zijn nu reeds belastbaar aan 33% tenzij de globalisatie van de belastingberekening voordeliger is. De verhoging van het tarief zou er bijgevolg in de praktijk toe leiden dat de globalisatie voordeliger wordt waardoor een hogere belasting relatief beperkt blijft.



Pvda

Zeker en vast. In de Operatie Robin Hood voor een Rechtvaardige Fiscaliteit, die de PVDA+ begin deze maand lanceerde, is de samenvoeging van alle inkomens in de personenbelasting is één van de fundamentele punten.

Operatie Robin Hood voor een Rechtvaardige Fiscaliteit vertrekt vanuit volgende twee vaststellingen:

1. Vandaag komt meer dan 40 procent van de belastingen uit verbruiksbelastingen (vooral BTW en accijnzen). Verbruiksbelastingen treffen in verhouding vooral de mensen met een klein inkomen. Ook de belastingen op de inkomens uit arbeid (en op de vervangingsinkomens) vertegenwoordigen 40 procent van alle belastingen.

2. Daarentegen vertegenwoordigen de belastingen op de bedrijfswinsten, én de belastingen die betrekking hebben op het vermogen (bezit, overdracht of inkomens uit vermogen) amper 20 procent van de totale belastingen. Het is tijd dat aan dit structureel onevenwicht een einde komt.

Operatie Robin Hood voor een Rechtvaardige Fiscaliteit bestaat uit volgende vijf maatregelen, vanuit het principe dat de sterkste schouders ook de zwaarste lasten dragen:

1. een vermindering van de verbruiksbelastingen op levensnoodzakelijke goederen en diensten. Zo willen we bijvoorbeeld dat de BTW op gas en elektriciteit wordt verminderd van 21 procent (het tarief voor luxe-goederen) naar 6 procent (het tarief voor levensnoodzakelijke goederen). Of dat de BTW op medische hulpmaterialen wordt afgeschaft.

2. het samenvoegen (globalisatie) van de inkomens uit arbeid en uit vermogen en aan hetzelfde tarief belasten. Hierbij willen we opmerken dat er vandaag soms een grote kloof bestaat tussen het officieel aangegeven belastbaar inkomen en het reële inkomen. De officiële belastingsstatistieken spreken daarbij boekdelen. De PVDA+ is dus ook voor maatregelen op dat vlak. Zo denken we aan de afschaffing van het oneigenlijk gebruik van vennootschappen of van “alternatieve” verloningsformules (die enkel tot doel hebben de socialezekerheidsbijdragen en de belastingen te ontlopen). Of aan het voordeelregime waarvan (meer dan 15.000) buitenlandse kaders van multinationals in België genieten: zij betalen geen belasting op de helft van hun arbeidsinkomen, een aderlating van minstens 2 miljard euro voor de fiscus. Door de inkomens uit vermogen te globaliseren en aan de zelfde (hoger vermelde) aanslagvoeten te onderwerpen, zullen personen die een groot deel van hun inkomen uit vermogen betrekken, op dit deel van hun inkomen meestal méér belasting betalen dan vandaag.

3. een grondige hervorming van de personenbelasting in progressieve zin. Concreet stellen we voor om de belastingsvrije som te verhogen tot 10.000 euro (argumentatie: wie een globaal jaarinkomen heeft dat kleiner is dan dit bedrag, heeft het al niet breed om rond te komen) en om een groter aantal aanslagvoeten te hanteren: 10% voor de inkomensschijf tussen 10.000 en 12.500 euro, 15% voor de inkomensschijf tussen 12.500 euro en 15.000 euro, enz. (de aanslagvoeten verhogen met 5% per inkomensschijf van 2500 euro) ... tot 70% voor de inkomensschijf boven 40.000 euro. (tot in 1988 bedroeg de hoogste aanslagvoet in ons land 67%). Dit betekent een belastingsverlaging voor de grote meerderheid van de personen (huishoudens) waarvan het inkomen enkel (of in grote mate) uit arbeid wordt betrokken, dus zeker voor de meeste loontrekkenden. Enkel de 10 procent allerhoogste inkomens betalen wel méér

4. een vermogensbelasting van 1 procent op het deel van het vermogen boven 500.000 euro en van 2 procent op het deel boven 750.000 euro. Deze maatregel treft vooral de 10 procent rijkste inwoners van ons land (zij bezitten samen bijna de helft van ’s lands rijkdom)

5. een Europese vennootschapsbelasting van minimaal 35 procent

Samengevat : De PVDA+ is met haar Operatie Robin Hood voor een Rechtvaardige Fiscaliteit, voor een grondige hervorming van de personenbelasting. De globale opbrengst blijft gelijk (nuloperatie) want de inkomsten van de personenbelasting zijn noodzakelijk voor een sociaal beleid. Operatie Robin Hood voor een Rechtvaardige Fiscaliteit brengt twee grote verschuivingen met zich mee:

Hogere belastingen op de inkomens uit vermogen, lagere belastingen op de inkomens uit arbeid door de globalisering van de inkomens.

Lagere belastingen voor de kleine en middelmatige inkomens en hogere belastingen voor de hoogste inkomens door de progressiviteit te versterken.



CAP

ja



Spirit

Dat is zeker het overwegen waard. Als we de lasten op arbeid substantieel willen laten zakken, moeten andere zaken, zoals inkomens uit kapitaal en onroerend goed, beter belast worden.



Open VLD

Open Vld pleit duidelijk voor het behoud van de bevrijdende roerende voorheffing. Wij zijn zeker geen vragende partij voor de invoering van een belasting op meerwaarden. Indien deze er toch ooit zou komen, moeten alleszins ook de minderwaarden in aftrek kunnen worden gebracht. Het voorstel van Open Vld tot invoering van een fairtaks - als mogelijke aanloop tot de invoering van een vlaktaks - gaat bovendien ook gepaard met maximale afbouw van het aantal belastingaftrekken en -verminderingen, waarbij de resterende aftrekposten zouden gehergroepeerd worden in drie korven: wonen, pensioen en kinderen.

= = = = = = = = = = = = =



VRAAG 4. Zou uw partij bereid zijn om af te zien van deze anonieme heffing en mee te werken aan het systeem van automatische informatie-uitwisseling van intrestgegevens? Zou uw partij de automatische gegevensuitwisseling willen verruimen tot de andere onderdelen van het sparen, namelijk dividenden en meerwaarden?

Antwoorden

SPa

Tweemaal ja..



Groen!

ja



CD&V

Neen. CD&V is ook van mening dat een bronheffing een veel efficiëntere belastingheffing is dan de uitwisseling van gegevens.



Pvda

De PVDA+ kan zich vinden in beide voorstellen. Het is een schande dat Belgische politici zich wegsteken achter “Europa” om belastingsontwijking in België te gedogen. Daarmee werken ze in de feiten een Europese maatregel, die een goede aanzet is, tegen.



CAP

ja



Spirit

ja



Open VLD

Ons land heeft bij wet van 17 mei 2004 de Europese Spaarrichtlijn zeer correct geïmplementeerd en gekozen voor de invoering van de woonstaatheffing in plaats van het systeem van informatie-uitwisseling. Het percentage van deze woonstaatheffing stijgt naarmate de overgangsfase vordert: 15% tot en met 30 juni 2008; 20% voor de periode 1 juli 2008 tot en met 30 juni 2001 en 35% vanaf 1 juli 2011. De Europese Commissie zal om de drie jaar een verslag opstellen over de werking van de Richtlijn. Desgevallend zal de Europese Raad aanpassingen aan de Richtlijn formuleren. Open Vld is voorstander van het behoud van het huidige systeem van de woonstaatheffing, maar is uiteraard van mening dat aanpassingen moeten worden doorgevoerd indien het verslag van de EC de noodzaak hiertoe zou aantonen.

= = = = = = = = = = = = =



VRAAG 5. Zou uw partij bereid zijn om nationale en internationale maatregelen te nemen om de ondernemingen tegen een minimumtarief (b.v. 35%) op hun wereldwijde inkomsten te belasten?

Antwoorden

SPa

De nieuwe EU-lidstaten pakken uit met een lage vennootschapsbelasting. sp.a wil met de volgende regering bij Europa blijven aandringen op een Europese ondernemingsfiscaliteit. Binnen de EU wil sp.a een harmonisering van zowel tarieven als grondslag in de vennootschapsbelasting. Ook pleit sp.a voor een internationaal geconsolideerd winstbelastingsysteem.



Groen!

Andere groene voorstellen i.v.m. de vennootschapsbelasting :

# Vereenvoudigen : Groen! verkiest een doorzichtig systeem boven een systeem met een hoog nominaal tarief gecombineerd met een kluwen aan aftrekmogelijkheden. Bij een hervorming van de vennootschapsbelasting moet rekening gehouden worden met het KMO-vriendelijke karakter ervan.

# Vergroenen. De vennootschapsbelasting vergroenen, onder meer door de autokosten te variabiliseren (lagere vaste kosten, hogere variabele kosten) om een ecologisch gebruik te begunstigen en door de fiscale voordelen verbonden aan het privégebruik van een firmawagen eerlijker te belasten. Milieuvriendelijke investeringen sterker aanmoedigen.

# Fiscale achterpoortjes sluiten. Fiscale achterpoortjes sluiten door het gunstregime van de InfoCap af te schaffen en steekpenningen niet langer fiscaal aftrekbaar te laten. De fiscale aftrekbaarheid van steekpenningen aan buitenlandse functionarissen uit de wetgeving te schrappen, gezien deze praktijk gelijk staat aan concurrentievervalsing en berust op competitie en niet kwalitatieve voordelen.



CD&V

CD&V is bereid om in een Europese context te streven naar een harmonisatie van de belastbare grondslag zoals we die gekend hebben in de BTW. Daarbij zou er net zoals voor de BTW ruimte worden gelaten aan de EU-lidstaten om zelf het tarief te bepalen. Momenteel heft ieder land volgens de overeenkomsten tot vermijding van dubbele belasting en tot het voorkomen van het ontgaan van belastingen, vennootschapsbelasting op de winst gerealiseerd in zijn land. Het lijkt ons ondenkbaar dat grote landen zouden afzien van hun vennootschapsbelasting op de winst gerealiseerd in hun land ten voordele van een Belgische vennootschapsbelasting op de wereldwijde winst. Het voorstel van om de Belgische vennootschappen te belasten op hun wereldwijd inkomen, zou enkel tot dubbele belastingen leiden wat nefast zou zijn voor de vestiging en expansie in België van Belgische vennootschappen met een internationale activiteit.



Pvda

Dat is één van de 25 centrale verkiezingseisen van de PVDA+. De PVDA+ stelt in haar verkiezingsprogramma (hoofdstuk 19): Fiscale harmonisering van de bedrijfsbelasting. Een aanslagvoet van 35% in heel Europa.(zie 19. De beste sociale verworvenheden veralgemenen naar alle landen van de Europese Unie)

Vandaag spannen de landen zich in om investeerders aan te trekken door systematisch de belasting op winsten en kapitaal te verlagen. In België bedraagt de aanslagvoet officieel 33%, al is dat in de realiteit dikwijls veel minder. Andere landen zijn al gezakt tot 17%. Dat verlies aan inkomsten compenseren de landen door... andere belastingen in te voeren. Zij verhogen de tarieven van de openbare diensten, ze vragen meer voor administratieve dienstverlening, ze verhogen de btw. Of ze verminderen hun uitgaven: dat komt dan neer op lagere sociale uitkeringen of minder tewerkstelling in de openbare diensten.

Om deze eindeloze spiraal te stoppen is een Europese harmonisering van de belastingen nodig. Wij stellen een gemeenschappelijke aanslagvoet voor van 35% op de winsten van de bedrijven; vooral van de grote ondernemingen. Die aanslagvoet was in de jaren 1990 ruim verspreid. We herinneren er aan dat in de jaren ’70 binnen de Europese Gemeenschap gediscussieerd werd over een gezamenlijk minimumtarief van 45% à 48% voor de vennootschapsbelasting.



CAP

ja



Spirit

Principieel wel, maar dat valt erg moeilijk in de praktijk te brengen, vrezen we.



Open VLD

Eerst en vooral is het zo dat uit het jongste jaarverslag van de NBB blijkt dat de belastingen op de vennootschapswinsten niet dalen, maar wel voor het derde jaar op rij fors toenamen, namelijk van 3,4 pct. bbp in 2005 tot 3,7 pct. De hogere ontvangsten kunnen voor een groot deel worden toegeschreven aan de snelle stijging van de voorafbetalingen van de vennootschappen, namelijk met 7,4 pct., tegen de achtergrond van het hogere bruto bedrijfsresultaat en ondanks de invoering van de aftrek voor risicokapitaal en de aftrekbaarheid van de gewestelijke subsidies. Aangezien de vermindering van de belastingdruk op de bedrijven aanleiding geeft tot hogere ontvangsten uit de belastingen op de bedrijfswinsten omwille van het positieve effect op de economische groei, is Open Vld van mening dat het tarief moet verlaagd worden tot een effectief tarief van 20% (inclusief de notionele interest) en dat de crisisbelasting voor de bedrijven stelselmatig moet worden afgeschaft.

= = = = = = = = = = = = =



VRAAG 6. Zou uw partij bereid zijn om in 2007 binnen de FOD Financiën een gespecialiseerde dienst voor een efficiëntere bestrijding van de belastingontduiking* op te richten?(*)

(*)toelichting : Zie het « Voorstel van resolutie over de belastingparadijzen » dat op 1 februari 2007 in voltallige zitting door de Kamer van volksvertegenwoordigers werd goedgekeurd (DOC 51 2762/004).

Antwoorden

SPa

Ja, de door u aangehaalde resolutie over de belastingparadijzen gaat uit van sp.a



Groen!

Ja



CD&V

Wij treden het standpunt bij van Staatsecretaris Hervé Jamar, die erop wijst dat het ter bestrijding van de belastingontduiking en -ontwijking niet echt nodig is een nieuwe gespecialiseerde structuur op te richten. België beschikt immers reeds over een aantal gespecialiseerde instanties, zoals de BBI, de «Eenheid Fraudebestrijding» en de cel «Verrekenprijzen», die ressorteren onder de FOD Financiën of de FOD Binnenlandse Zaken. Die bestaande instanties moeten derhalve worden ingezet, en hun prestaties moeten worden aangescherpt door hun specialisatiegraad te verhogen. Het komt er niet op aan almaar nieuwe diensten te creëren, het komt er op aan om de bestaande efficiënt te laten werken!



Pvda

De PVDA+ is vragende partij voor een gespecialiseerde dienst voor belastingsontduiking. Tegelijkertijd vindt de PVDA+ dat ook de ‘gewone’ belastingsdiensten en belastingsambtenaren moeten meer armslag krijgen om belastingsontduiking aan te klagen en aan te pakken.

A. De strijd tegen de belastingsparadijzen

Fiscale paradijzen, inbegrepen de paradijzen op het grondgebied van de Europese Unie, zijn vluchthavens voor het witwassen van geld afkomstig uit misdaad, corruptie en fiscale fraude. Zij zijn bovendien vrijplaatsen waar hoge winsten buiten schot blijven van belastingscontrole. Fiscale paradijzen moeten volgens de PVDA+ ontmanteld worden. Wij stellen voor dat België daarbij een positieve rol speelt, in plaats van een negatieve.

Ons land is zelf een belastingsparadijs voor multinationals (via de coördinatiecentra en andere fiscale gunstregimes) en voor rijke buitenlanders. In ons land bestaat immers geen vermogensbelasting en geen belasting op meerwaarden.

België is één van de weinige landen (samen met Luxemburg en Oostenrijk) die de spaarrichtlijn van de Europese Unie niet uitvoeren wat betreft het onderling uitwisselen van informatie.

Om de fiscale fraude en het uitwijken naar belastingsparadijzen aan te pakken is fiscale transparantie (doorzichtigheid) een noodzaak. De banken spelen hierin een sleutelrol. Daarom is de opheffing van het bankgeheim voor de fiscus een essentiële maatregel.

Een paar gespecialiseerde privé-bedrijven, zogenaamde “clearinginstellingen” (met zetel in Luxemburg en in België) traceren vandaag alle geldtransferten tussen de banken van de hele wereld. De informatie om de fiscale fraude en de uitwijking naar belastingsparadijzen in kaart te brengen, bestaat dus. We stellen voor dat deze privé-instellingen onder democratische controle van de nationale regeringen (België, Luxemburg) of van de Europese Unie gebracht worden.

B. Meer armslag voor alle belastingsdiensten en belastingsambtenaren

Om de kleine man te belasten werkt de fiscus snel. Zo wordt de personenbelasting van de loontrekkenden maandelijks van het loon afgehouden (via de bedrijfsvoorheffing). BTW, accijnzen en andere verbruiksbelastingen snijden zelfs uit het meest bescheiden huishoudbudget minstens een vijfde weg.

Daarentegen is laksheid troef zodra de hoge inkomens, de grote vermogens, de grote bedrijfswinsten of de grote fraudeurs aan de beurt zijn. Vijftien procent van de bedrijven dient zelfs geen belastingsaangifte in. De belastingsachterstand, die zich vooral bij de vennootschappen situeert, bedraagt meer dan 25 miljard euro. Fiscale fraudeurs kunnen rekenen op amnestie.

De PVDA+ stelt volgende pistes voor om tot een betere belastingsadministratie te komen.

1. De vakbonden bij de belastingsadministratie stellen terecht dat heel wat vitale diensten onderbemand zijn om hun taken naar behoren uit te voeren. En dat daardoor miljarden euro’s aan belastingen van bedrijven en fraudeurs niet worden geïnd. Wij vragen dat het wettelijk voorziene personeelskader dringend ingevuld wordt.

2. Voor een correcte belastingsethiek, lijkt het ons aangewezen dat het aan leidende belastingsambtenaren verboden wordt om mee te werken aan cursussen van de financiële wereld. Die cursussen hebben vooral de belastingsontduiking of -ontwijking tot doel.

3. Het is ook nodig dat de ambtenaren de wettelijke middelen krijgen om fraude aan te pakken. Daarom is het aangewezen dat het bankgeheim voor de fiscus wordt afgeschaft. Ook de grote cash-transacties moeten worden afgeschaft. Het oneigenlijk gebruik (louter als fiscale constructie voor belastingsontwijking) van vennootschappen moet verboden worden. BTW-carroussels moeten ons inziens, net zoals in Duitsland, als samenzwering tegen de staat worden getakseerd zodat ze veel harder kunnen worden aangepakt.

4. Belastingsambtenaren die grote fraudeurs op het spoor zijn worden nu vaak afgeschrikt door deze witteboord-criminelen die met dure advocatenbureaus eindeloze nepprocedures opstarten en hoge schadeclaims vorderen. Het lijkt ons dan ook het beste dat fiscale ambtenaren een statuut krijgen dat hen beschermt tegen de chantage vanwege maffiose figuren.



CAP

ja



Spirit

Zeker



Open VLD

Lagere belastingen impliceren ook een correcte aangifte van inkomsten en inning van belastingen. Lagere belastingen zullen voor meer inkomsten zorgen, maar tegelijk moet er dan een nultolerantie zijn voor fraudeurs. Er is dan immers geen enkele reden meer om inkomsten niet aan te geven. Die nultolerantie geldt ook voor sociale fraude. Open VLD kiest resoluut voor een effectieve, efficiënte en strenge, maar rechtvaardige belastingcontrole. Open Vld wenst zich echter nog niet uit te spreken over concrete initiatieven die in dit verband zouden kunnen of moeten genomen worden. Dit vereist toch enig studiewerk vooraf door de volgende regering.

= = = = = = = = = = = = =



VRAAG 7. Zou uw partij, in aansluiting op de "initiatieven Lula-Chirac" m.b.t. de financiering van de ontwikkelingssamenwerking (*), bereid zijn voorstellen te doen voor:

het herstel en ondersteunen van de belastingadministraties in de ontwikkelingslanden;

de bestrijding van corruptie en belastingontduiking, te beginnen bij degene die de administratie omkopen (grondstoffenindustrie, bank- en financieel systeem).

(*)toelichting : Zie in dit verband het verslag "Closing the floodgates" van het Tax Justice Network, dat op 6 en 7 februari 2007 werd voorgesteld aan de conferentie van de groep landen die voorstellen betreffende de ontwikkelingsfinanciering ondersteunen. Dit verslag werd opgemaakt in opdracht van het Noorse Ministerie van Buitenlandse Zaken.(klik om het te lezen)

Antwoorden

SPa

Ja



Groen!

Ja



CD&V

VRAAG 1 : Het doorbreken van armoede en de economische marginalisatie in de ontwikkelingslanden kan maar in de mate dat de regeringen in de betrokken landen zelf het kader willen en kunnen creëren. Zij zijn verantwoordelijk voor een goed bestuur, de strijd tegen corruptie en investeringen in armoedebestrijding.

Maar deze landen kunnen dit niet alleen en daarom wil CD&V in de het verlengde van de wet van 1999 inzake de internationale samenwerking de capaciteit betreffende goed bestuur via begeleiding en vorming versterken. Dit houdt in concreto in: de strijd tegen corruptie, de uitbouw van een duidelijk fiscaal stelsel, de uitbouw van degelijke infrastructuur, de uitbouw van goed werkend overheidsapparaat inclusief het herstel en het ondersteunen van de belastingsadministratie, .....

VRAAG 2 : CD&V heeft in het verleden meermaals gepleit voor een ethische codevoor internationale bedrijveninhetbuitenland, voor meer transparantie van het Nationaal Contactpunt van de OESO en voor een voorbeeldfunctie voor de Nationale Delcrederedienst. Corruptieen misbruik van de zwakke positie van de ontwikkelingslanden moeten effectief gesanctioneerd worden. Kortom, CD&V wil een echt maatschappelijk verantwoord ondernemen in het Zuiden.



Pvda

De PVDA+ gaat akkoord met voorstellenom de belastingadministraties in de ontiwkkelingslanden effectief te ondersteunen en te herstellen. Alsook de corruptie en belastingsontduiking harder aan te pakken. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we zelf nog geen voorstellen hebben uitgewerkt rond deze assen. Maar de oriëntatie enerzijds naar een zero-tolerantie voor corruptie, fraude en witte-boord-criminaliteit, en anderzijds naar een versterking van de belastingsadministratie en een grote transparantie - ook in de internationale samenwerking en internationale handel, spreekt wel uit ons programma.



CAP

Ja



Spirit

deel 1 : Ja. Het opbouwen van een bureaucratie is de eerste vereiste om een performante overheid op te bouwen.

deel 2 : Ja. Voor spirit is dat een erg belangrijk punt. We willen de ontwikkelingssamenwerking boven de 0,7 procent van het BNP tillen, maar dan moeten we er wel voor zorgen dat het geld niet in de zakken van de leiders en de hoge ambtenaren blijft kleven.



Open VLD

Voor Open Vld is de opbouw van institutionele capaciteit (de zogenaamde capacity building) een absolute prioriteit in de ontwikkelingssamenwerking. Enkel op die basis is echte ontwikkeling - want door het land in kwestie in handen genomen - mogelijk. De uitbouw van goed functionerende belastingadministraties is daar een belangrijk onderdeel van. Open Vld wil dat de volgende regering het werk van minister De Gucht op dit vlak verder zet.

Dat geldt ook voor de strijd tegen de corruptie. Zowel de lokale autoriteiten als de betrokken ondernemingen en andere actoren (niet-gouvernementele organisaties bijvoorbeeld) die steekpenningen (moeten) betalen om ter plaatse actief te blijven dragen hier een verantwoordelijkheid. Ons land moet dus ten eerste blijven hameren op de noodzaak van goed bestuur in de ontwikkelingslanden. Ten tweede wil Open Vld dat België een voortrekker blijft in het uitwerken van het normatief kader, zoals de OESO-guidelines terzake. Tenslotte wijzen we er nog op dat voor Vlaams minister Moerman het maatschappelijk verantwoord (internationaal) ondernemen een belangrijk punt is in haar beleid. Open Vld is tevreden dat de bedrijfswereld zich meer en meer bewust wordt van de problematiek. De overheid moet dit stimuleren.

= = = = = = = = = = = = =



Noot

Eén van de aangeschreven kandidaten, Filip De Bodt (onafhandelijk kandidaat lijst Groen !), motiveerde zijn onthouding om de vragenlijst in extenso te beantwoorden als volgt (het spreekt vanzelf dat wij zijn keuze respecteren en nemen ondertussen nota van zijn algemene houding tav het belastingsthema) :

Ik heb jullie vragenlijst aandachtig gelezen (bedankt voor toesturen overigens) en kan voor de volle 100 % achter alle voorstellen staan. Ze zouden er eindelijk kunnen toe leiden dat er een echte strijd tegen de sociale fraude komt. Toen ik onlangs in discussie was met iemand over vergrijzing zocht ik wat cijfers op en kwam tot de vaststelling dat de kosten voor de vergrijzing ongeveer 12 miljard € bedragen, de fiscale fraude 15 miljard €. We hebben de centen van die fraude dus méér dan nodig om in Zuid en Noord armoede te bestrijden, klimaatsacties te ondernemen, privatiseringen tegen te gaan, de sociale zekerheid verder uit te bouwen...

Als onafhankelijke kandidaten voor Rood op Groen, op de kamerlijst van GROEN! in Oost-Vlaanderen kunnen we geen standpunten innemen namens de partij GROEN! Wel engageren wij ons als Rood Op Groen om tenvolle mee te werken aan de verwezenlijking van jullie eisenpakket.

Als niemand van ons verkozen raakt, dan hebben we de belofte van GROEN! in onze pocket zitten om ook onze standpunten in het parlement te verdedigen. We zullen daar dan ook op staan en deze optie, uiteraard samen met jullie, verdedigen door GROEN! in dat geval te vragen ze te vertalen in wetsvoorstellen.

BRON :
http://vl.attac.be/article-impression.php3?id_article=923

...

18-08-2008 om 22:51 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
16-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.″FLEXICURITY″ ...ofte... ″werken zoals eind 19de eeuw″ - De staking in Zaventem - PART II

Begin deel (b) ...Het vervolg...!!



Tot slot laten we Filip Rogiers - redacteur bij De "Kwaliteitskrant" De Morgen aan het woord... Maar hierbij kunnen we het toch niet laten om volgende opmerking te plaatsen...

We verwachten van een Krant als De Morgen wel wat meer... Enige diepgang bijvoorbeeld, of zich tenminste ter plekke gaan vergewissen van de situatie... met dan enige journalistiek zoals het hoort, in dit geval gesprekken met de werknemers in kwestie... zodat er bij een duiding of een opinieweergave ook terdege ten gronde wordt geduid, de kern van de zaak wordt weer gegeven & dat een "gedachte" niet verwordt tot redactionele prietpraat !

...

De Gedachte

Modern times

Telkens als er in een vitale sector zoals het spoor of de luchtvaart stakingen uitbreken, hoor je hetzelfde lied: we willen de reizigers niet gijzelen, maar we hebben geen keuze. Al kun je de afweging om 'de band stil te leggen' op een moment dat extra veel reizigers rekenen op een trein of vliegtuig, niet echt willoos noemen. We willen best aannemen dat de mensen die in Zaventem de bagage afhandelen, geen leven hebben. "Ze zijn nummers geworden", zegt vakbondsman Hendrik Vermeersch (BBTK). "Ze moeten steeds harder werken en steeds flexibeler zijn."

Ongetwijfeld herkennen heel veel werknemers zich in die omschrijving. Het vliegwiel van de geglobaliseerde economie gaat niet alleen hard in Zaventem. Wereldwijd zet de beweging van hogere productie en dito winsten tegen lagere kosten sociale basisnormen onder druk.

Alleen, in het gros van de bedrijven hebben velen die evenveel of zelfs meer druk ervaren niet eens de ultieme keuze waar werknemers bij spoor en luchtvaart wel af en toe naar grijpen. Ze hebben niet zo'n machtige tool die hun protest direct voelbaar maakt in de samenleving.

Wie in wat overbleef van VW Vorst of Ford Genk nog iets harder en langer moet werken dan voor de herstructureringen, is minder zichtbaar voor de buitenwereld. Die werknemers 'mogen' ook niet klagen, laat staan staken, want dat zou ondankbaar zijn tegenover afgevloeide collega's. Dat krijgen ze ook constant ingepeperd door managers en politici: liever een kleine boîte dan geen.

Er is daarbuiten, of liever, daarbinnen, achter fabrieksmuren van geherstructureerde multinationals iets vies aan de gang. "Modern times revisited", zei onlangs een socialistische excellentie die na enige bedrijfsbezoeken schrok van de realiteit achter het nochtans door de socialisten mee goedgekeurde Generatiepact.

Er is dus veel onrecht en veel nieuw onrecht om aan te klagen. Juist daarom kan er maar beter heel wijs met stakingsrecht en andere strijdmiddelen worden omgesprongen. Een recht verliest zijn waarde als het buitenproportioneel gebruikt wordt.

Als de publieke opinie staking als stalking ervaart, ondergraaft dat het draagvlak voor een veel bredere tegenmacht. En die macht zal nog nodig blijken voor die vele overgestreste werknemers die geen andere keuze meer hebben dan voort te werken en te zwijgen. Gelukkig storen die tot nader order geen reizigers.

Filip Rogiers
redacteur

13/08/08 - 07u26

BRON :
http://www.demorgen.be/dm/nl/996/Economie/article/detail/379847/2008/08/13/Bedienden-Flightcare-aan-de-klaagmuur.dhtml

...

...& Dat dit verhaal dus al langer aan de gang is, bewijst het volgende artikel...

...

Geld & Zaken

Bedienden Flightcare stappen naar rechter voor correcte uitbetaling

Bij bagageafhandelaar Flightcare stappen 220 bedienden naar de rechtbank omdat ze niet correct uitbetaald zijn. De premies voor flexibel werken (onder meer avond-, nacht- en ploegenarbeid) zijn niet mee verrekend geweest bij het loon voor onder andere feestdagen, vakantiegeld, ziekte, arbeidsongeval en eindejaarspremie. Dat melden de vakbonden BBTK en LBC-NVK maandag in een persbericht.

"Na het ontslag van Maria Vindevoghel tijdens de zomer van 2005 is de problematiek nog maar eens ter sprake gekomen", zo luidt het. De vakbonden maakten toen het dossier over aan de sociaal bemiddelaar van de overheid, waarna Flightcare aangemaand werd om zich in regel te stellen met de wetgeving in België.

"Dat gebeurde niet en daarom hebben de vakbonden bij Flightcare naar het ultieme middel gegrepen: de rechtbank. We hebben dit soort processen al gevoerd bij Aviapartner en Renault en telkens gewonnen", klinkt het nog. De vakbonden hebben op vrijdag 19 oktober het bedrijf officieel gedagvaard via deurwaardersexploot.

"We vinden het jammer dat we het zo moeten aanpakken, maar bij Flightcare kan het blijkbaar niet op een andere manier. Dit probleem van het variabel loon is niet het enige dat we met het bedrijf hebben, maar wel het eerste dat we aanpakken. Daarna zullen we de andere problemen aanpakken, door te onderhandelen met de directie als het kan en op andere manieren - zoals nu - als het moet", besluiten de vakbonden. (belga/dm)

05/11/07 - 12u17

BRON :
http://www.demorgen.be/dm/nl/996/Economie/article/detail/50414/2007/11/05/Bedienden-Flightcare-stappen-naar-rechter-voor-correcte-uitbetaling.dhtml

...

...& We keren terug nog wat verder in de tijd, naar 2005...

...

archief 2005

Vakbonden noemen toestand bij luchthavenbedrijf Flightcare middeleeuws

by christophe callewaert - Tuesday, Jul. 19, 2005 at 6:29 PM

BRUSSEL -- Het ontslag van Maria Vindevoghel is volgens de vakbonden maar het topje van de ijsberg. Luchthavenbedrijf Flightcare lapt de veiligheids- en sociale regels aan de laars, luidde het tijdens een nieuwe persconferentie. Vandaag nog trekken de bonden met hun klachtenbundel naar het kabinet van minister Freya Vanden Bossche.

Het sociaal conflict bij Flightcare, het afhandelingsbedrijf op de luchthaven van Zaventem is nog lang niet van de baan. De directie van Flightcare ontsloeg vorige week vakbondsafgevaardigde Maria Vindevoghel en weigert sindsdien op die beslissing terug te komen. De bonden reageerden vrijdag met een eerste stakingsactie, maar ook dat kon de directie niet vermurwen.

Het ontslag van Vindevoghel is slechts de druppel die de emmer deed overlopen, zeiden de vakbonden dinsdagmorgen tijdens een persconferentie. Flightcare ontsloeg Vindevoghel omdat ze de veiligheidsregels overtreden zou hebben door na haar werktijd op de luchthaven te verschijnen, maar volgens de bonden neemt Flighcare zelf een loopje met de sociale en veiligheidsregels. Zij bundelden de klachten over Flightcare en hopen daarmee bij minister van Werk Freya Vanden Bossche een reactie los te weken. De toestand is schrijnend, zegt Bert Verhoogen van de socialistische bond BBTK. “Inde catacomben van de luchthaven hebben wij dingen vastgesteld die je anno 2005 niet meer voor mogelijkheid houdt. Echt middeleeuwse toestanden.”



Veiligheid in het gedrang

Jean-Marc Urbain van het ACV somde de overtredingen van de veiligheidsregels op. “De technische inspectie stelde begin april vast dat Flightcare een loopje neemt met de veiligheidsregels. Radioactief materiaal wordt verkeerd gestockeerd en soms ook verkeerd geladen wegens gebrek aan gekwalificeerd personeel. Er zijn problemen met de hygiëne. Er is geen performante alarminstallatie. De brandblusapparaten zijn over datum en veel rollend materiaal is amper nog rijwaardig. De luchthaven is ook zo lek als een zeef. Op veel plaatsen staat geen bewaking.” Het ging hier om een inspectie van de cargo, maar volgens Urbain zijn de problemen op de passagiersluchthaven gelijkaardig.

De veiligheidsinspecteur overhandigde het rapport aan de directie van Flightcare. Naast alle overtredingen stond een datum vermeld waarop er een oplossing moest zijn. Het rapport moest ook worden overgemaakt aan de leden van het Comité voor Preventie en Bescherming op het Werk. Maar een oplossing is er nog altijd niet en de bonden kregen enkel een sterk afgezwakte versie te zien, aldus Urbain.



'Werknemers zijn jojo's'

Bij Flightcare komen niet alleen de veiligheidsregels in het gedrag. Lode Verschingel van het ACV schetste een onthutsend beeld van de schrijnende arbeidsomstandigheden bij het luchthavenbedrijf. “Toen het Spaanse FCC (de huidige eigenaar van Flightcare, nvdr) Sabena Handling overnam, had het een nieuw arbeidsreglement moeten opstellen. Het bedrijf riep overmacht in omdat het allemaal snel moest gaan, maar drie jaar later is er nog altijd geen arbeidsreglement. Vorig jaar kreeg Flightcare van het Paritair Comité een paar maanden de tijd om dat in orde te brengen, maar ook dat leverde niets op.”

Vaste uurroosters zijn er ook al niet. Verschingel: “In een normaal bedrijf zijn er slechts een paar verschillende uurroosters. Bij Flighcare kan er elk half uur een shift beginnen. Die shifts kunnen drie tot negen uur duren. We hebben uitgerekend dat er daardoor 5 à 600 verschillende uurroosters bestaan.” Om de twee piekmomenten op te vangen – 's morgens en 's avonds – moeten sommige werknemers bovendien in een zogenaamde splitshift werken. Volgens Verschingel liggen de uurroosters ook nooit vast. “Het bedrijf houdt zich het recht voor om de uurroosters tot 24 uur voor de aanvang van de shift te veranderen.”

Een werknemer van Flightcare heeft pas na twee jaar uitzicht op een vaste job. Gewoonlijk krijgt hij eerst vier tijdelijke contracten van zes maanden voorgeschoteld. Hoewel het bedrijf voltijdse werknemers nodig heeft, krijgt iedereen eerst een halftijds contract. Verschingel: “Gedurende een bepaalde periode komen daar dan zogenaamde annexen bij die daarna ook weer kunnen wegvallen. De werknemers worden zo jojo's in de handen van het management.” Volgens Verschingel bestaat er geen enkel evaluatiesysteem voor de mensen die einde conctract zijn. De verlening gebeurt daardoor volledig onwillekeurig. Verschingel ziet daarin een verklaring voor het feit dat niet alle werknemers het werk durfden neerleggen. “De check-in agents vertelden ons dat ze de actie steunden, maar dat ze bang waren voor hun toekomst in het bedrijf. Staken betekent geen annex of zelfs geen verlening van het tijdelijk contract, zeiden ze. Blijkt dat ze nog gelijk hadden ook. De mensen die vrijdag staakten kwamen in een aparte ploeg terecht die niet zoals gewoonlijk tien minuten eerder mocht stoppen om de afstand naar de prikklok te overbruggen. Sommigen werden ook vlakaf bedreigd.”

Het bedrijf zou de werknemers jaarlijks ook 1 miljoen euro ontfutselen door tijdens vakantieperiodes enkel het basisloon uit te betalen. Wie zo flexibel werkt, heeft recht op premies voor nacht-, weekend- en ploegenwerk. Dat flexibel loon moet ook tijdens de wettelijke vakantie worden doorbetaald. Het bedrijf erkent dat, maar weigert de premies uit te betalen.

Het bedrijf erkent tenslotte ook de delegatie van de christelijke bond niet. Verschingel: “Kort geleden verliet onze hoofddelegee, Francis Kelfkens het bedrijf. Na maanden geviseerd te zijn en psychologisch gekraakt. Toen al zei de directie dat we niet moesten afkomen met die en die personen. De nieuwe samenstelling van de delegatie werd geweigerd. En nu wordt onze afgevaardigde op basis van gebakken lucht buiten gegooid.”



Bemiddelen en actievoeren

Volgens Lode Verschingel worden deze aanklachten door luchthavenuitbater Biac niet betwist. “Maar Biac kan moeilijk de licentie van Flightcare intrekken want dan ligt de luchthaven plat. Ook wij pleiten niet voor draconische maatregelen. Wij willen enkel dat de overheid en Biac voldoende druk uitoefenen om dit soort praktijken te bannen. Ofwel moet het management er uit ofwel moeten ze andere instructies krijgen van hun aandeelhouders.”

De komende dagen willen de bonden vier sporen bewandelen. Minister Freya Vandenbossche stelde een sociaal bemiddelaar. Die brengt woensdagmorgen de twee partijen rond de tafel. De bonden willen ook juridische stappen ondernemen tegen de dwangsommen die een rechter oplegde voor iedere reiziger die verhinderd wordt zijn vlucht te nemen. Verschingel: “Het stakingsrecht wordt hier beperkt tot de individuele beslissing van de werknemer om het werk neer te leggen. Elke vorm van organisatie wordt onmogelijk gemaakt.” De bonden willen ook zo snel mogelijk een gesprek met de minister Van Werk Freya Vanden Bossche. Acties worden tenslotte niet uitgesloten. Joris Welters van ACV-Transcom herhaalde dat het de bedoeling blijft om het bedrijf pijn te doen zonder de reizigers te raken. “We gaan door met de acties zolang er geen oplossing is.”

BRON :
http://archive.indymedia.be/news/2005/07/98325.html

...

Wat zijn we toch gedweeë & brave Belgen dat we dit allemaal blijven pikken... Méér nog, wat zijn we toch kl**tz*kken als we mensen kwalijk nemen dat ze staken voor betere werkomstandigheden !! Want dàt is er toch maar mooi de laatste dagen weeral eens gebeurd !!

Om het onder de publieke aandacht te brengen is er gestaakt & aan de lezersreacties te lezen die we zo her & der vonden... was de solidariteit ver zoek !! Shame on you, want het zou je maar eens zelf moeten overkomen !!

Wij vragen ons af, hoe lang er hier in België nog gelaten op de wonderen gaat gewacht worden ?!... Hopelijk niet tot het tè laat is hiervoor !!

...

Wij graven intussen nog wat dieper naar nog meer uitleg over het zogezegde fenomeen van "flexicurity", het economische werkmodel dat de europese economie zogezegd uit het slop zal halen... Wij stellen ons echter de vraag : is dat ook zo ?!... Of gaat het hier gewoon om een platte sociale afbraak van verworvenheden, onder het mom van...

Eerlijk gezegd, wij vermoeden het laatste... & dàt allemaal voor de mooie winst van de baas... & die laatste is echt niet geïnteresseerd in het wel & wee van de Kleine Man... Gelooft u ons maar, die ligt daar niet van wakker !

...

Nog flexibeler werken voor minder loon

Het plus minus conto in de auto-industrie

Onder de naam plus minus conto wil de regering een nieuwe vorm van flexibiliteit invoeren in de arbeidswet. Hiermee worden de grenzen van de arbeidsduur fors verruimd: tot 10 uur per dag en 48 uur per week. De referteperiode waarbinnen een werknemer de gemiddelde arbeidsduur moet presteren, wordt van één op zes jaar gebracht. Uurroosters moeten slechts drie dagen vooraf worden meegedeeld.

Deze superflexibiliteit kan ingevoerd worden in ondernemingen die onderhevig zijn aan een sterke internationale concurrentie, die werken met dalende of stijgende productiecycli die over meerdere jaren lopen. Door de tussenkomst van het ACV werd het oorspronkelijk wetsontwerp gelukkig nog bijgestuurd. Zo moet de minister van Tewerkstelling en Arbeid na een advies van de Nationale Arbeidsraad vooraf zijn toestemming geven en moet nagegaan worden of de nieuwe flexibiliteitregeling wel noodzakelijk is voor het behoud of de toename van de tewerkstelling. De invoering vereist bovendien een collectieve arbeidsovereenkomst in de sector én in de betrokken onderneming.
Met deze wet geeft de regering uitvoering aan het princiepsakkoord dat in het kader van de Vlaamse Task Force voertuigenindustrie in mei 2006 tot stand kwam. De nieuwe maatregelen zullen van toepassing zijn op de arbeiders in de autoassemblage, de truck- en busbouw en hun toeleveranciers, samen goed voor 100.000 werknemers. De bediendebonden werden niet betrokken bij die Vlaamse Task Force en het princiepsakkoord. Volgens de ondertekenaars van het princiepsakkord zouden die maatregelen immers niet van toepassing zijn op bedienden en kaderleden.



Ongerust

Toch is de LBC-NVK er niet gerust in. Nu deze flexibiliteit in een wet wordt gegoten, is het gevaar groot dat de werkgevers deze regeling willen uitbreiden naar de bedienden en de kaderleden in de voertuigenindustrie, maar ook naar andere sectoren. Volgens de LBC-NVK gaat deze flexibiliteit te ver. Het werkritme is nu vaak al zeer hoog. Werkdagen van tien uur of werkweken van zes dagen, wie kan dat volhouden? Zeker oudere werknemers dreigen andermaal het kind van de rekening te worden. Langer of minder lang werken als de productie het vereist, legt een zware hypotheek op iemands sociaal leven. Een goed evenwicht tussen arbeid en gezin of privé-leven wordt zo goed als onmogelijk. Tegenover de zeer grote flexibiliteit die de ondernemingen krijgen, staat geen echte garantie inzake werkzekerheid of behoud van de tewerkstelling. De financiele vergoedingen zoals we die kennen voor overuren of andere vormen van flexibele arbeid worden met één pennetrek weggeveegd. Van overloon of vergoedingen voor zaterdagwerk is geen sprake meer. Een forse looninlevering dus voor de betrokken werknemers. Ook andere werkgeversorganisaties zullen zich snel geroepen voelen om het voorbeeld van de voertuigenindustrie te volgen. Heel wat sectoren werken immers in context van internationale concurrentie.



spiraal

De LBC-NVK onderkent de zeer grote druk die multinationale ondernemingen op de werknemers uitoefenen. Maar zich laten meeslepen in een sociaal neerwaartse spiraal is niet de oplossing. We mogen niet meegaan met het eenzijdig verhaal dat de loonkosten de grote oorzaak zijn van herstructureringen en sluitingen. Investeringsbeslissingen zijn steeds gebaseerd op een complex geheel van factoren, waarbij de loonkost niet de enige, noch de belangrijkste factor is. Volgens automobielspecialist Vic Heylen zijn de zo gevreesde Belgische loonkosten eigenlijk te verwaarlozen, omdat deze “nog maar vijf of zes procent van de totale productiekosten uitmaken”. Zo zijn er ook voorbeelden van automobielproductie die van lage naar hoge loonlanden wordt getransfereerd.
Of meer flexibiliteit goed is voor de tewerkstelling, is zeer de vraag. Stijgende productie verplicht de werkgevers normaal gezien tot bijkomende aanwervingen. Meer flexibiliteit laat hen precies toe de arbeidstijd van hun werknemers naadloos te laten aansluiten op productiepieken en -dalen en dus nieuwe aanwervingen te vermijden. Bij Volkswagen Vorst weten ze intussen beter. Precies de op één na meest efficiënte en flexibele fabriek van de 50 VWvestigingen wordt met verlies van 3.000 à 3.500 van de 5.200 jobs geconfronteerd. Het gevolg van de machtsstrijd aan de top van het concern en de winsthonger van de nieuwe en tevens grootste aandeelhouder, de familie Porche. De grote herstructureringsgolf in de automobielsector is eerder het gevolg van de overcapaciteit die de grote concerns zelf gecreeerd hebben in hun onderlinge concurrentiestrijd en niet aan het gebrek aan inzet van de werknemers. De LBC-NVK pleit ervoor om zich niet te laten meeslepen in de neerwaartse sociale spiraal die momenteel door de multinationals wordt georganiseerd, hierin vaak geholpen door het neoliberale beleid van Europese en nationale overheden. Integendeel, wij blijven kiezen voor sociale vooruitgang, voor meer en kwaliteitsvolle tewerkstelling.

BRON :
http://lbc-nvk.acv-online.be/Images/Flexicurity_OR_erikvandenheede_tcm21-133411.pdf

...

Een vakbondsmening over "flexicurity"...

...

Editoriaal

Flexicurity : oplichterij

De Europese Commissie heeft onlangs een werkdocument (Groenboek) uitgegeven met als titel “Het arbeidsrecht moderniseren om de uitdagingen van de XXIste eeuw aan te gaan”. Dit Groenboek beroept zich op de strategie van Lissabon, meer bepaald “het streven naar een duurzame groei met meer en betere banen”.

Doel van de Commissie is een openbaar debat op gang te brengen over de modernisering van het arbeidsrecht zoals die bepaald zijn in de doelstellingen van Lissabon. De Commissie wil daarbij de flexicurity bevorderen, d.w.z. meer flexibiliteit verzoenen met zoveel mogelijk zekerheid (flexibility and security).



Moderniseren of afbreken?

Wat betekent dat “het arbeidsrecht moderniseren”? Simpel: voor de Europese Commissie is het arbeidsrecht te “beschermend”, te “strak”. Het zou niet voldoende aangepast zijn aan een veranderende wereld. Het zou de werkgevers ontmoedigen om aan te werven in periodes van economisch herstel. Het zou zelfs verantwoordelijk zijn voor de arbeidssegmentatie; er zouden namelijk verschillende beschermingsniveaus zijn voor zij die werk hebben (de “ins”) en zij die moeite doen om werk te vinden (de “outs”).

De vaststelling van de Europese Commissie is juist: er is een kloof ontstaan tussen zij die een vaste job hebben en zij die geen enkele zekerheid hebben, een onzeker inkomen en een onzekere toekomst.



Flexibiliteit hebben we al…

Dat hadden wij al eerder vastgesteld dan de Europese Commissie. Kijk maar eens om je heen. Jongeren hebben het vandaag erg moeilijk om een job te vinden en vooral te houden. De werklozen zijn er nog steeds, alleen zie je ze niet meer, omdat de stempelcontrole - gelukkig maar - verdwenen is. Flexibele arbeidsvormen vermenigvuldigen zich in sneltempo: contracten van bepaalde duur, uitzendarbeid, deeltijds werk, variabele uren, overuren …

Die flexibiliteit noemen wij stress. Voor zij die van de ene interim in het andere contract van beperkte duur verzeilen, betekent dit: angst voor de dag van morgen en zeer lage lonen. Wij noemen dat “bestaansonzekerheid” en we blijven dit aanklagen.

Het lijkt dus logisch dat je die bestaansonzekerheid alleen maar kunt bestrijden door: meer en betere banen te creëren, de werkonzekerheid de kop in te drukken, een einde te maken aan de overvloed aan “atypische” contracten, op doeltreffende manier de strijd aan te gaan met sociale fraude en zwartwerk en door op Europees niveau de ongebreidelde concurrentie van de sociaal laagst biedende - zoals Bolkestein het graag had gewild - te verhinderen.

…en nu willen ze ook nog onzekerheid

Maar tegen de verwachtingen in stelt de Commissie het tegenovergestelde voor, nl. meer flexibiliteit. De Commissie is tot de eigenaardige vaststelling gekomen dat om de hoger vernoemde kloof te dichten, het beschermingsniveau van de werknemers naar omlaag moet. Iedereen gelijk, iedereen uitgesloten?

Waar de Europese Commissie op doelt, is de contractuele flexibiliteit, aangezien alle andere vormen al bestaan. Ze wil komaf maken met de nu al beperkte bescherming tegen ontslag. Nochtans is het blijkbaar niet zo moeilijk om te ontslaan; onze automobielindustrie schrikt bij herstructureringen niet terug voor massale ontslagen.

Om de pil te vergulden stelt de Commissie ons de “flexicurity” naar Deens model voor: je kunt snel je baan verliezen, maar in ruil heb je - gedurende maximum 4 jaar - een hoge werkloosheidsuitkering. In die periode vind je bijna zeker opnieuw werk. Dat ziet er goed uit. Dat lijkt een rechtvaardige overeenkomst te zijn. Het probleem is echter dat de flexicurity, zoals ze in het Groenboek wordt aangeprezen, niet meer dan een schandalige imitatie is.

Wij kunnen niet dezelfde werkgelegenheidcijfers voorleggen als Denemarken. De werkzaamheidsbgraad is bij ons niet zo hoog. Werk vinden nadat je je C4 hebt gekregen, is geen sinecure.
Bovendien zijn de Europese werkgevers die meer flexibiliteit willen, niet bereid een prijs voor de zekerheid te betalen. Denemarken heeft de hoogste belastingsdruk ter wereld, maar de werkgevers willen minder belastingen. Denemarken heeft erg hoge sociale bijdragen maar de werkgevers willen ze verlichten. Denemarken betaalt hoge werkloosheidsuitkeringen (90 % van het loon); de liberalen vinden ze bij ons nog altijd te hoog vergeleken met de lonen. En op de koop toe willen ze loonmatiging.



Nep

Het Deense model dat ze ons proberen te verkopen, is zoals een superblinkend juweel waarmee ze zwaaien, om ons dan de nepversie, de namaakversie te verkopen. Op die manier wordt flexicurity pure oplichterij. De flexibiliteit hebben we al. Wat ons nog rest aan zekerheid, willen ze ons nu afnemen. Ze willen ons én de flexibiliteit én de precariteit verkopen, of beter gezegd: de “flexiprecariteit”.

Terloops wijzen we erop dat Denemarken - dat als voorbeeld voor flexicurity gebruikt wordt - bewijst dat het voor een Europees land perfect mogelijk is een sterke, op vernieuwing en opleiding gebaseerde economie te hebben, een beperkte werkloosheid, een doeltreffende sociale bescherming, een uitstekend onderwijssysteem én tegelijk een hoge belastingsdruk en zware sociale lasten; en daarover een consensus te hebben.

Wij zullen hierover in debat gaan op het Congres van het Europees Verbond van Vakverenigingen in Sevilla van 21 tot 24 mei. De voorbereidende discussies wijzen erop dat de Europese vakbonden op dezelfde golflengte zitten en het erover eens zijn dat precaire jobs “zekerder” moeten worden en omgevormd moeten worden tot contracten van onbepaalde duur, zodat iedereen zijn plaats vindt in onze maatschappij en opnieuw hoop kan koesteren en toekomstplannen kan maken.

Werk betekent voor ons stabiele betrekkingen voor iedereen, geen stoelendans tussen werknemers en werkzoekenden. Geen spel waarbij je een ander te snel af moet zijn, of moet wachten tot hij het opgeeft, om niet eindeloos in het rond te blijven draaien.

BRON :
http://www.fgtb.be/PDF/nl/DeWerker/2007/dw070511/p03.pdf

...



Einde deel (b) ...wordt vervolgd...!!

16-08-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)



Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is terug...de Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in Vlaanderen....de SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • IN MEMORIAM
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • WE WON'T PAY
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ...de ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • Onze AO-POSTERS
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.


    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap
  • http://weblog.startpagina.be
  • http://weblog.startpagina.nl/
  • http://weblog.startkabel.nl/
  • http://weblogger.startbewijs.nl/
  • http://besteblogs.eigenstart.nl/

  • Een interessant adres?





    www.desesperado.be

    View blog top tags


    View blog authority




    Pagerankkeyword ranking search engine

    TECHNORATI
    PROFILE




    DOSSIER ENERGIE-DEBAT
  • BLOGBERICHT
    van PART I t.e.m XIII
  • PDF-DOCUMENT
    van PART I t.e.m XIII


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!