..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afghaans sprookje
Klik op de afbeelding om de link te volgen Vermits onze jongens en meisjes nu ook onze grenzen verdedigen in het verre Afghanistan, kunnen we moeilijk anders dan ook wat aandacht te besteden aan deze verre buitengrens. En omdat we toch bezig zijn met fabels vertellen we jullie vandaag het "sprookje" van Malalai Joya want we vrezen dat hier het beeld zal blijven hangen dat ginds aan onze buitengrens dus,alle madammen slechts wandelende blauwe tenten zijn. Wat natuurlijk weer een cliché is, zo hoog als de Baraque Fraiture.  Als er ooit slachtoffers vallen onder "onze jongens", wat we natuurlijk niet wensen mee te maken, dan weten we tenminste voor welk "hoog ideaal" ze zijn gesneuveld op het veld van eer en de Belgische driekleur op hun buik.

Malalai Joya: The woman who will not be silenced

Enraged by Taliban oppression Malalai Joya became a women’s rights activist, and after the US-led invasion, took on the new regime as an MP. But speaking out has come at a cost. She tells Johann Hari why death threats won’t stop her exposing ugly truths about Afghanistan.

Tuesday, 28 July 2009

The story of Joya is the story of another Afghanistan - the one behind the burka, and behind the propaganda


The story of Joya is the story of another Afghanistan - the one behind the burka, and behind the propaganda

I am not sure how many more days I will be alive," Malalai Joya says quietly.

The warlords who make up the new "democratic" government in Afghanistan have been sending bullets and bombs to kill this tiny 30-year-old from the refugee camps for years – and they seem to be getting closer with every attempt. Her enemies call her a "dead woman walking". "But I don't fear death, I fear remaining silent in the face of injustice," she says plainly. "I am young and I want to live. But I say to those who would eliminate my voice: 'I am ready, wherever and whenever you might strike. You can cut down the flower, but nothing can stop the coming of the spring.'"

The story of Malalai Joya turns everything we have been told about Afghanistan inside out. In the official rhetoric, she is what we have been fighting for. Here is a young Afghan woman who set up a secret underground school for girls under the Taliban and – when they were toppled – cast off the burka, ran for parliament, and took on the religious fundamentalists.

But she says: "Dust has been thrown into the eyes of the world by your governments. You have not been told the truth. The situation now is as catastrophic as it was under the Taliban for women. Your governments have replaced the fundamentalist rule of the Taliban with another fundamentalist regime of warlords. [That is] what your soldiers are dying for." Instead of being liberated, she is on the brink of being killed.

The story of Joya is the story of another Afghanistan – the one behind the burka, and behind the propaganda.

I "We are our sisters' keepers"

I meet Joya in a London apartment where she is staying with a supporter for a week, to talk about her memoir – but even here, her movements have to be kept secret, as she flits from one safe house to another. I am told not to mention her location to anyone. She is standing in the corridor, small and slim, with her hair flowing freely, and she greets me with a solid handshake. But, when our photographer snaps her, she begins to giggle girlishly: the grief etched on to her sallow face melts away, and she laughs in joyous little squeaks. "I can never get used to this!" she says.

Then, as I sit her down to talk through her life-story, the pain soaks into her face once more. Her body tightens into a tense coil, and her fists close.

Joya was four days old when the Soviet Union invaded Afghanistan. On that day, her father dropped out of his studies to fight the invading Communist army, and vanished into the mountains. She says: "Since then, all we have known is war."

Her earliest memory is of clinging to her mother's legs while policemen ransacked their house looking for evidence of where her father was hiding. Her illiterate mother tried to keep her family of 10 children alive as best she could. When the police became too aggressive, she took her kids to refugee camps across the border in Iran. In these filthy tent-cities lying on the old Silk Road, Afghans huddled together and were treated as second-class citizens by the Iranian regime. At night, wild animals could wander into the tents and attack children. There, word reached the family that Joya's father had been blown up by a landmine – but he was alive, after losing a leg.

There were no schools in the Iranian camps, and Joya's mother was determined her daughters would receive the education she never had. So they fled again, to camps in western Pakistan. There, Joya began to read – and was transformed. "Tell me what you read and I shall tell you what you are," she says. Starting in her early teens, she inhaled all the literature she could – from Persian poetry to the plays of Bertolt Brecht to the speeches of Martin Luther King. She began to teach her new-found literacy to the older women in the camps, including her own mother.

She soon discovered that she loved to teach – and, when she turned 16, a charity called the Organisation for Promoting Afghan Women's Capabilities (OPAWC) made a bold suggestion: go to Afghanistan, and set up a secret school for girls, under the noses of the Taliban tyranny.

So she gathered her few clothes and books and was smuggled across the border – and "the best days of my life" began. She loathed being forced to wear a burka, being harassed on the streets by the omnipresent "vice and virtue" police, and being under constant threat of being discovered and executed. But she says it was worth it for the little girls. "Every time a new girl joined the class, it was a triumph," she says, beaming. "There is no better feeling."

She only just avoided being caught, again and again. One time she was teaching a class of girls in a family's basement when the mother of the house yelled down suddenly: "Taliban! Taliban!" Joya says: "I told my students to lie down on the floor and stay totally silent. We heard footsteps above us and waited a long time." On many occasions, ordinary men and women – anonymous strangers – helped her out by sending the police charging off in the wrong direction. She adds: "Every day in Afghanistan, even now, hundreds if not thousands of ordinary women act out these small gestures of solidarity with each other. We are our sisters' keepers."

The charity was so impressed with her they appointed her their director. Joya decided to set up a clinic for poor women just before the 9/11 attacks. When the American invasion began, the Taliban fled her province, but the bombs kept falling. "Many lives were needlessly lost, just like during the September 11 tragedy," she says. "The noise was terrifying, and children covered their ears and screamed and cried. Smoke and dust rose and lingered in the air with every bomb dropped."

As soon as the Taliban retreated, they were replaced – by the warlords who had ruled Afghanistan immediately before. Joya says that, at this point, "I realised women's rights had been sold out completely... Most people in the West have been led to believe that the intolerance and brutality towards women in Afghanistan began with the Taliban regime. But this is a lie. Many of the worst atrocities were committed by the fundamentalist mujahedin during the civil war between 1992 and 1996. They introduced the laws oppressing women followed by the Taliban – and now they were marching back to power, backed by the United States. They immediately went back to their old habit of using rape to punish their enemies and reward their fighters."

The warlords "have ruled Afghanistan ever since," she adds. While a "showcase parliament has been created for the benefit of the US in Kabul", the real power "is with these fundamentalists who rule everywhere outside Kabul". As an example, she names the former governor of Herat, Ismail Khan. He set up his own "vice and virtue" squads which terrorised women and smashed up video and music cassettes. He had his own "private militias, private jails". The constitution of Afghanistan is irrelevant in these private fiefdoms.

Joya discovered just what this meant when she started to set up the clinic – and a local warlord announced that it would not be allowed, since she was a woman, and a critic of fundamentalism. She did it anyway, and decided to fight this fundamentalist by running in the election for the Loya jirga ("meeting of the elders") to draw up the new Afghan constitution. There was a great swelling of support for this girl who wanted to build a clinic – and she was elected. "It turned out my mission," she says, "would be to expose the true nature of the jirga from within."

II "I would never again be safe"

As she stepped past the world's television cameras into the Loya jirga, the first thing Joya saw was "a long row with some of the worst abusers of human rights that our country had ever known – warlords and war criminals and fascists".

She could see the men who invited Osama bin Laden into the country, the men who introduced the misogynist laws later followed by the Taliban, the men who had massacred Afghan civilians. Some had got there by intimidating the electorate, others by vote-rigging, and yet more were simply appointed by Hamid Karzai, the former oilman installed by the US army to run the country. She thought of an old Afghan saying: "It's the same donkey, with a new saddle."

For a moment, as these old killers started to give long speeches congratulating themselves on the transition to democracy, Joya felt nervous. But then, she says, "I remembered the oppression we face as women in my country, and my nervousness evaporated, replaced by anger."

When her turn came, she stood, looked around at the blood-soaked warlords on every side, and began to speak. "Why are we allowing criminals to be present here? They are responsible for our situation now... It is they who turned our country into the centre of national and international wars. They are the most anti-women elements in our society who have brought our country to this state and they intend to do the same again... They should instead be prosecuted in the national and international courts."

These warlords – who brag about being hard men – could not cope with a slender young woman speaking the truth. They began to shriek and howl, calling her a "prostitute" and "infidel", and throwing bottles at her. One man tried to punch her in the face. Her microphone was cut off and the jirga descended into a riot.

"From that moment on," Joya says, "I would never again be safe... For fundamentalists, a women is half a human, meant only to fulfil a man's every wish and lust, and to produce children and toil in the home. They could not believe that a young woman was tearing off their masks in front of the eyes of the Afghan people."

A fundamentalist mob turned up a few hours later at her accommodation, announcing they had come to rape and lynch her. She had to be placed under immediate armed guard – but she refused to be protected by American troops, insisting on Afghan officers.

Her speech was broadcast all over the world – and cheered in Afghanistan. She was flooded with support from the people of her country, delighted that somebody had finally spoken out. One dirt-poor village pooled its cash to send a delegate hundreds of miles across the country to explain how pleased they were.

An extremely old woman was brought to her in a rickety wheelbarrow, and she explained she had lost two sons – one to the Soviets, one to the fundamentalists. She told Joya: "I am almost 100 years old, and I am dying. When I heard about you and what you said, I knew that I had to meet you. God must protect you, my dear."

She handed over her gold ring, her only valuable possession, and said: "You must take it! I have suffered so much in my life, and my last wish is that you accept this gift from me."

But the US and Nato occupiers instructed Joya that she must show "politeness and respect" for the other delegates. When Zalmay Khalilzad, the US Ambassador, said this, she replied: "If these criminals raped your mother or your daughter or your grandmother, or killed seven of your sons, let alone destroyed all the moral and material treasure of your country, what words would you use against such criminals that will be inside the framework of politeness and respect?"

She leans forward and quotes Brecht: "He says, 'He who does not know the truth is only a fool. He who knows the truth and calls it a lie is a criminal.'"

The attempts to murder her began then with a sniper – and have not stopped since. But she says plainly, with her fist clenched: "I wanted the warlords to know I was not afraid of them."

So she ran for parliament – and won in a landslide. "I would return again to face those who had ruined my country," she explains, "and I was determined that I would stand straight and never bow again to their threats."

III "In every corner is a killer"

Joya looked out across the new Afghan parliament on her first day and thought: "In every corner is a killer, a puppet, a criminal, a drug lord, a fascist. This is not democracy. I am one of the very few people here who has been genuinely elected." She started her maiden speech by saying: "My condolences to the people of Afghanistan..."

Before she could continue, the warlords began to shout that they would rape and kill her. One warlord, Abdul Sayyaf, yelled a threat at her. Joya looked him straight in the eye and said: "We are not in [the area he rules by force] here, so control yourself."

I ask if she was frightened, and she shakes her head. "I am never frightened when I tell the truth." She is speaking fast now: "I am truly honoured to have been vilified and threatened by the savage men who condemned our country to such misery. I feel proud that even though I have no private army, no money, and no world powers behind me, these brutal despots are afraid of me and scheme to eliminate me."

She says there is no difference for ordinary Afghans between the Taliban and the equally fundamentalist warlords. "Which groups are labelled 'terrorist' or 'fundamentalist' depends on how useful they are to the goals of the US," she says. "You have two sides who terrorise women, but the anti-American side are 'terrorists' and the pro-American side are 'heroes'."

Karzai rules only with the permission of the warlords. He is "a shameless puppet" who will win next month's presidential elections because "he hasn't yet stopped working for his masters, the US and the warlords... At this point in our history, the only people who get to serve as president are those selected by the US government and the mafia that holds power in our country."

Whenever she would despair in parliament, she would meet yet more ordinary Afghan women – and get back in the fight. She tells me about a 16-year-old constituent of hers, Rahella, who ran away to an orphanage Joya had helped to set up in her constituency. "Her uncle had decided to marry her off to his son, who was a drug addict. She was terrified. So of course we took her in, educated her, helped her." One day, her uncle turned up and apologised, saying he had learnt the error of his ways. He asked if she could come home for a weekend to visit her family. Joya agreed – and when she got back to her village, Rahella was forced into marriage and spirited away to another part of Afghanistan. They heard six months later that she had doused herself in petrol and burned herself alive.

There has been an epidemic of self-immolation by women across the "new" Afghanistan in the past five years. "The hundreds of Afghan women who set themselves ablaze are not only committing suicide to escape their misery," she says, "they are crying out for justice."

But she was not allowed to raise these issues in the supposedly democratic parliament. The fundamentalist warlords who couldn't beat Joya at the ballot box or kill her chanced upon a new way to silence her. The more she spoke, the angrier they got. She called for secularism in Afghanistan, saying: "Religion is a private issue, unrelated to political issues and the government... Real Muslims do not require political leaders to guide them to Islam." She condemned the new law that declared an amnesty for all war crimes committed in Afghanistan over the past 30 years, saying "You criminals are simply giving yourselves a get-out-of-jail free card." So the MPs simply voted to kick her out of parliament.

It was illegal and undemocratic – but the President, Hamid Karzai, supported the ban. "Now the warlord criminals are unchallenged in parliament," she says. "Is that democracy?"

We in the West have been fed "a pack of lies" about what Afghanistan looks like today. "The media are 'free' only if they do not try to criticise warlords and officials," she says in her book, Raising My Voice. As an example, she names a specific warlord: "If you write anything about him, the next day you will be tortured or killed by the Northern Alliance warlords." It is "a myth" to say girls can now go to school outside Kabul. "Only five per cent of girls, according to the UN, can follow their education to the 12th grade."

And it is "false" to say Afghan culture is inherently misogynistic. "By the 1950s, there was a growing women's movement in Afghanistan, demonstrating and fighting for their rights," she says. "I have a story here" – she rifles through her notes – "from The New York Times in 1959. Here! The headline is 'Afghanistan's women lift the veil'. We were developing an open culture for women – and then the foreign wars and invasions crushed it all. If we can regain our independence, we can start this struggle again."

Many of her friends urge her to leave the country, before one of her wannabe-assassins gets lucky. But, she says, "I can never leave when all the poor people that I love are living in danger and poverty. I am not going to search for a better and safer place, and leave them in a burning hell." Apologising for her English – which is, in fact, excellent – she quotes Brecht again: "Those who do struggle often fail, but those who do not struggle have already failed."

Today, she fights for democracy outside parliament. But, she says, any Afghan democrat today is "trapped between two enemies. There are the occupation forces from the sky, dropping cluster bombs and depleted uranium, and on the ground there are the fundamentalist warlords and the Taliban, with their own guns." She wants to help the swelling movement of ordinary Afghans in between, who are opposed to both. "With the withdrawal of one enemy, the occupation forces, it [will be] easier to fight against these internal fundamentalist enemies."

If she were president of Afghanistan, she would begin by referring all the country's war criminals to the International Court of Justice at the Hague. "Anybody who has murdered my sisters and brothers should be punished," she says, "from the Taliban, to the warlords, to George W Bush." Then she would ask all foreign troops to leave immediately. She says that it is wrong to say Afghanistan will simply collapse into civil war if that happens. "What about the civil war now? Today, people are being killed – many, many war crimes. The longer the foreign troops stay in Afghanistan doing what they are doing, the worse the eventual civil war will be for the Afghan people."

The Afghan public, she adds, are on her side, pointing to a recent opinion poll showing 60 per cent of Afghans want an immediate Nato withdrawal. Many people in Afghanistan were hopeful, she says, about Barack Obama – "but he is actually intensifying the policy of George Bush... I know his election has great symbolic value in terms of the struggle of African-Americans for equal rights, and this struggle is one I admire and respect. But what is important for the world is not whether the President is black or white, but his actions. You can't eat symbolism."

US policy is driven by geopolitics, she says, not personalities. "Afghanistan is in the heart of Asia, so it's a very important place to have military bases – so they can control trade very easily with other Asian powers such as China, Russia, Iran and so on.

"But it can be changed by Americans," she adds. She is passionate now, her voice rising. "I say to Obama – in my area, 150 people were blown up by US troops in one incident this year. If your family had been there, would you send even more troops and even more bombs? Your government is spending $18m (£11m) to make another Guantanamo jail in Bagram. If your daughter might be detained there, would you be building it? I say to Obama – change course, or otherwise tomorrow people will call you another Bush."

IV "It's hard to be strong all the time"

"It's not good to show my enemies any weakness, [but] it's hard to be strong all the time," Joya says with a sigh, as she runs her hands through her hair. She has been speaking so insistently – with such preternatural courage– that it's easy to forget she was just a girl when she was thrust into fighting fundamentalism. She was never allowed an adolescence. The fierce concentration on her face melts away, and she looks a little lost. "Yes, my mother is proud of me," she says, "but you know how mothers are – they worry. Whenever I speak to her on the phone, the first sentence and the last sentence are always 'Take care'."

Two years ago, she got married in secret. She can't name her husband publicly, because he would be killed. Her wedding flowers had to be checked for bombs. She will only say that they met at a press conference, "and he supports everything I do". She has not seen him "for two months", she says. "We meet in the safe houses of supporters. I cannot sleep in the same house two nights running. It is a different home every evening."

Where does this courage come from? She acts as if the answer is obvious – anyone would do it, she claims. But they don't. Perhaps it comes from her belief that the struggle is long and our individual lives are short, so we can only advance our chosen cause by inches, knowing others will pick up our baton. "When I die, others will come. I am sure of that," she says.

She certainly has a strong sense of belonging to a long history of Afghans who fought for freedom. "My parents chose my first name after Malalai of Maiwand. She was a young woman who, in 1880, went to the front line of the second Anglo-Afghan war to tend the wounded. When the fighters were close to collapse, she picked up the Afghan flag and led the men into battle herself. She was struck down – but the British suffered a landmark defeat, and, in the end, they were driven out."

When she ran for office, she had to choose a surname for herself, to protect her family's identity. "I named myself after Sarwar Joya, the Afghan poet and constitutionalist. He spent 24 years in jails, and was finally killed because he wouldn't compromise his democratic principles... In Afghanistan we have a saying: the truth is like the sun. When it comes up, nobody can block it out or hide it."

Malalai Joya knows she could be killed any day now, in our newly liberated Warlord-istan. She hugs me goodbye and says, "We must keep in touch." But I find myself bleakly wondering if we will ever meet again. Perhaps she senses this, because she suddenly urges me to look again at the last paragraph of her memoir, Raising My Voice. "It really is how I feel," she says. It reads: "If I should die, and you should choose to carry on my work, you are welcome to visit my grave. Pour some water on it and shout three times. I want to hear your voice." I look up into her face, and she is giving me the bravest smile I have ever seen.

'Raising My Voice' by Malalai Joya is published by Rider at £11.99. All profits will go to supporting the cause of women's rights in Afghanistan. You can donate to her campaigns at

Het is maar dat we gewaarschuwd zijn want als er ooit slachtoffers vallen zullen de officiële toespraken lichtjes afwijken van deze versie van de feiten. Dat weten we nu reeds...

05-09-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt vraag van 3,4 miljard € of de tweede slag van Oosterweel
Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezertjes, we mogen op beide oren slapen we komen zonder kleerscheuren uit de crisis. Vandaag vernemen we immers dat jeugdconsulenten GRATIS hun diensten zullen aanbieden omdat de Vlaamse regering (= diegene die alles zo veel beter doet!) niks wil doen aan de wachtlijsten voor jongeren met problemen.
Als onze hardwerkende Vlaamse politici er nu nog in slagen om het onderwijzend personeel, de Vlaamse ambtenaren en een paar andere beroepen te overtuigen van het nut van dit initiatief dan hebben we geld op overschot. Wij durven hier te suggereren dat onze Vlaamse politici dit als een na te volgen voorbeeld zouden kunnen beschouwen. De overgrote meerderheid bewijst immers uur na uur enkel hun onvervangbaarheid als kolderartiest. Als in een landje van een zakdoek groot het inderdaad door een vice-ministerpresident van de Vlaamse regering en een heleboel van onze verkozenen niet meer hoort de lof van zijn land te bezingen dan verwachten wij dus een geste van deze verlichte geesten. Vermits de belastingen voor het grootste deel toch nog een Belgische aangelegenheid zijn en hun niet al te karige loon uit deze potjes komt stellen wij voor dat ze dat als propaganda voor de zo gehate Belgische Staat zouden willen beschouwen en het verontwaardigd terugstorten.
Wij vinden De Vlaamse Leeuw, Sarie Marijs, Zo lang de lepel in de rijstpap staat en Rijden in een karreke zonder wielen ook niet meteen culturele hoogvliegers maar daarom maken we er nog geen drama van als iemand dat wil zingen. Elk initiatief dat zich uitspreekt voor het behoud van de Belgische eenheid, zonder de Vlaamse verworvenheden zelfs maar in vraag te stellen wordt door een toplaag Vlaams profitariaat versleten voor achterhaald en krijgt een portie ironie over het hoofd. Deze elite mag zich wel eens de vraag stellen wie hun loon en hen andere akkefieten wel betaalt. Niemand wil terug naar de tijd van onze voorouders en niet alleen wat betreft het taalgebruik. Maar het overgrote gedeelte van de inwoners van dit land wil niet weten van separatisme en daarmee uit. Voilà dat is dan misschien eens ouderwets uitgedrukt maar tenminste duidelijk.
Dan het hoofdstukje "Vlaamse huizen": We verwachten daar dus een debat ten gronde over. Niet omdat wij grote druk kunnen uitoefenen op onze Vlaamse politici, daarvoor is ons blogje te onbetekenend, maar omdat de eigen Vlaamse administratie het zelf vraagt. Dat hebben we hier gisteren met kopie van de bewuste brief aangetoond. En ook omdat de doelstellingen van de ganse Vlaamse zwik in het buitenland nogal onduidelijk zijn. Wie doet wat en is cultuur niet enkel een dekmantel voor o.a. de promotie van o.a. de Vlaamse wapenindustrie? Trouwens we hebben er stilaan genoeg van dat sommige kunstenaars plots geannexeerd worden bij Vlaanderen. Het moet eens in sommige warhoofden doordringen dat België, of men dat nu leuk vindt of niet, bestaat sinds 1830 en dat er wel degelijk een Belgische kunst bestaat sinds die datum. Niet ervoor, maar sindsdien en tot nu. Voor diegenen die bijvoorbeeld James Ensor willen uitroepen tot Vlaams kunstenaar zetten wij hier graag een link naar het enige Vlaamse interview die deze brave man ooit gegeven heeft. Zijn talrijke brieven waren allemaal in het Frans geschreven en zijn Nederlands lijkt ons niet meteen vlekkeloos ABN te zijn. Tenzij jullie ons van mening kunnen doen veranderen...Het is een opname uit 1936 die een paar geleden werd "herontdekt" en jullie moeten maar eens aandachtig "lusjteren" :
Na dit korte culturele intermezzo terug naar onze Vlaamse Huizen. Er komt dus een onderzoek. Merk dus op: geen debat ten gronde ondanks de brief, maar "efficiëntiewinst". Een term die zo uit het handboekje van "de perfecte manager" komt. We zijn dus benieuwd, maar vrezen het ergste . In elk geval wordt het een "ex-posterioridebat" en we kijken nu reeds reikhalzend uit naar de inbreng van onze sossen in dit debat...
En beste lezertjes, vergeet niet dat er nu een vraag bestaat van 3,4 miljard € (maar over de kostprijs is evenmin eensgezindheid) en die luidt:

Moet de stad Antwerpen een gunstig advies geven voor een stedenbouwkundige vergunning van de Oosterweelverbinding op het huidige voorziene tracé tussen Zwijndrecht/Linkeroever en Merksem/Deurne? Ja of neen."

rarara wat zullen de Antwerpenaars (minstens 10% is er nodig om enig gevolg te krijgen...) hierop antwoorden. Come and See next time. Voor het ganse dossierke verwijzen we graag naar een eerdere bijdrage, beste lezertjes.

04-09-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leve Belgie wordt opgenomen in de rijke Vlaemsche liederenschat
aiaiai, een lied verdeelt de Belgische geesten. Clouseau zingt een Vlaamse liedekijn (met een paar Franse regeltjes en het zit er bovenarms op. Geert Bourgeois Vlaams Minister van alles en nog wat en meer bepaald we herhalen na eventjes diep inhalen : Geert Bourgeois, Viceminister-president van de Vlaamse Regering en Vlaams minister van Bestuurszaken, Binnenlands Bestuur, Inburgering, Toerisme en Vlaamse Rand, Geert Bourgeois dus is niet blij. Clouseau, of de broers Wauters, zelf uit de Vlaamse rand en dus duidelijk onder de bevoegdheid vallende van Bourgeois, verrijken de Vlaamse liederenschat met het strijdlied "Leve België" Dat vindt Bougeois dus niet leuk en zal waarschijnlijk dan ook niet gebruikt worden bij de verplichte inburgeringscursus.

Geert Bourgeois: "Clouseau-single 'Leve België' is propagandalied"

geert bourgeois clouseau single leve belgie is propagandalied

02/09 Vlaams Minister Geert Bourgeois is niet opgezet met de Clouseau-single 'Leve België, een nummer waarmee de groep zich tegen het separatisme keert.

"Voor ons is dit geen politieke boodschap, maar een lied over vaderlandsliefde", zegt Koen.

Geert Bourgeois, Vlaams-nationalist, spreekt echter van een "propagandaliedje".
"Clouseau houdt een pleidooi voor slecht bestuur. België werkt niet meer."

Wij, en daarmee bedoelen we dan de fractie der Hangmatsocialisten met afdelingen o.a. in de Vlaamse rand, dachten nochtans dat alles moest gedaan worden om het Vlaemsche lied te promoten. Propagandaliederen zijn volgens ons strijdliederen die deel uitmaken van de Vlaemsche liederenschat die door de openbare omroep op regelmatige basis, laat ons zeggen om de 10 minuten, moet worden gepromoot.
Ons ijzersterk geheugen voor belangrijke politieke onderwerpen doet ons teruggrijpen op een vraag die in de tijd van de Vlaamse Raad (toen de dieren nog Vlaams spraken in de Vlaamse Rand) werd gesteld over dit prangende probleem door enen Meneerke Peeters (de stripfiguur?)

Wij zijn trots jullie kunnen duidelijk te maken hoe sommige verkozenen des Vlaemsche Volk onze rijke cultuurschatten vededigen tegen een hongerloon.

Vraag nr. 256
(zitting 1985-1986)
van 8 augustus 1986
van de heer P. PEETERS
BRT - Promotie van het Vlaamse lied
Het antwoord van de geachte Minister op mijn parlementaire
vraag nr. 193 van 27 mei ll. over het in
gebreke blijven van de BRT inzake de promotie van
het Vlaamse lied heeft me meer dan verbaasd maar
niet verwonderd.
Dat het voor de Vlaamse Gemeenschapsminister van
Cultuur ,,niet duidelijk is wat bedoeld wordt met het
eigen Vlaamse of het eigen Vlaamse volkse lied”, ook
er vooral in de context van de vraag (,,slechts wanneer
één of andere toondichter overlijdt, of bij een elf
julidag, krijgt het Vlaamse lied enkele minuten toegewezen”)
is bedroevend en doet tot nadenken stemmen!
Zo de geachte Minister als (liberaal) student ooit
,,de” studentencodex (van het KVI-IV) heeft bezeten,
dan kan ik hem daarnaar verwijzen. Ook programmabrochures
van IJzerbedevaarten en Zangfeesten,
zelfs kinder- en schoolzangfeesten, zullen mogelijk
verhelderend werken.
Ook zangboekjes van jeugdbewegingen en tekstboeken
van honderden koren in Vlaanderen kunnen de
Minister enig idee geven van het eigen Vlaamse volkse
lied en van onze liederenschat.
Wat de ,,differentiatie naar genre” betreft kan ik de
geachte Minister mededelen dat ons rijke liederrepertorium
alle genres bevat, gaande van het kinderlied,
het liefdeslied, het danslied, het drinklied, het stemmingslied,
het studentenlied, het heimatlied en het
staplied tot het strijdlied. Ook volkse religieuze liederen
vallen er onder.
Wat de gevraagde ,, differentiatie naar tijdsperiode”
betreft kan ik de geachte Minister van Cultuur mededelen
dat onze rijke Vlaamse liederenschat liederen
bevat van de late Middeleeuwen tot hedendaagse liederen,
met een bijzondere rijkdom aan liederen die
ontstonden in de periode van de tweede helft van de
19e eeuw en in de eerste helft van de twintigste
Graag zou ik de Minister ook verwijzen naar BRTuitzendingen,
doch daar het Vlaamse, volkse lied enkel
te horen is in het programma voor de derde leeftijd,
en dan meestal nog gezongen door de bejaarden
zelf, is dit onmogelijk. Dit is dan ook het onderwerp
van mijn vraag. Zal de geachte Minister er bij de
BRT op aandringen opdat in de toekomst meer aandacht
zou besteed worden in de uitzendingen aan het
eigen lied, en wel zoveel mogelijk geïntegreerd in de
diverse programma’s?

Kijk, geachte Minister Bourgeois uit bovenstaande, nog steeds actueel zijnde, opsomming van de rijkdom onze Vlaemse liederenschat is het voor ons duidelijk dat ook het nummer "Leve België" hierin kan opgenomen worden onder de categorie strijdliederen. Wij zijn er immers van overtuigd dat het nummer zal terug te vinden zijn in de volgende herziene versie van de liberale studentencodex en op de website van Moeder Westland na "De slag om Matadi" en voor "Burschen Heraus" (
Wij verzoeken Uwen excellentie dan ook uw door ons diepbetreurde mening te willen herzien...

04-09-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ex-posteriori-discussie over Flanders House
Klik op de afbeelding om de link te volgen Kijk beste lezertjes, dat Flanders House blijft ons boeien. Om jullie nu duidelijk te maken waarom wij een iets diepzinnigere analyse van de zaak mogen verwachten van brulkikkers à la De Decker geven we jullie hieronder een kopieke van en briefke van de "strategische Adviesraad Internationaal Vlaanderen" -inderdaad een hele mond vol- en dus een onverdacht orgaan in de hele discussie. Dat briefke is gedateerd van 7 juli 2008 en dus van voor de officiële opening. Het is geadresseerd aan de Vlaamse Vice-Minister-President en we laten het jullie met veel plezier lezen:


1. Flanders House Inc. (artikelen 35 tot en met 37)
Uit de memorie van toelichting blijkt dat de Vlaamse regering in haar vergadering van 21 december
2007 haar goedkeuring hechtte aan het voorstel tot oprichting van een rechtspersoon in de vorm van
een “non-for-profit corporation” naar Amerikaans recht, genaamd “Flanders House”. Het betreft, zo
nog de memorie van toelichting, een rechtspersoon met als “doel om Vlaanderen in de VS te
promoten en de Vlaamse cultuur er uit te dragen door middel van diverse communicatiekanalen en
activiteiten. De bedoeling van de bepaling van dit artikel is om met terugwerkende kracht tot de
oprichtingsdatum een decretale machtiging te verlenen voor de toetreding van de Vlaamse Regering
tot de NFP.”

De Raad wenst op te merken dat uit artikel 9 van de Bijzondere Wet tot Hervorming der Instellingen
volgt dat de oprichting door de Vlaamse Gemeenschap van organismen met rechtspersoonlijkheid en
de regeling van hun samenstelling, hun bevoegdheid, hun werking en toezicht bij decreet dienen te
worden geregeld. Door de oprichting in kwestie, buiten elk decretaal kader om, bij loutere
regeringsbeslissing te nemen en thans via een retroactieve decreetsbepaling te regulariseren, beperkt
de Vlaamse Regering de betrokkenheid van zowel de Raad als van het Vlaams Parlement tot een
loutere ex posteriori-rol, waarbij er nauwelijks ruimte overblijft om zich uit te spreken over de grond
van de zaak en over de modaliteiten ervan.

Gelet op het strategische belang van het initiatief in kwestie wil de Raad de Vlaamse Regering
uitnodigen aan de Raad meer informatie m.b.t. het “Flanders House” voor te leggen, zodat de Raad
zich hierover verder kan beraden. Deze informatie zou niet alleen dienen te slaan op het Flanders
House in New York maar ook op het beleid inzake "Vlaamse Huizen" in het algemeen, d.w.z. zowel de
reeds gecreëerde huizen als de verdere toekomstplannen van de Vlaamse Regering in deze materie.

Of dit allemaal intussen gebeurd is hadden wij wel heel graag te weten gekomen en misschien kan opperkikker dat nu eens laten navragen. Want zeg nu zelf, beste lezertjes, erg gezond en Vlaams-efficiënt klinkt dat allemaal niet. Het klinkt eerder vertrouwd à la façon de Charleroi...

Bovendien is het misschien niet meteen bij iedereen bekend dat er reeds in 1985 (op 26/3/1985 om precies te zijn) een " Flanders House" werd opgericht namelijk op de 15de verdieping van de nr 295 op Fifth Avenue in het zelfde Amerikaanse dorp.

Het initiattief ging toen echter niet uit van wat in deze onheugelijke tijden van het Belgische terreurregime nog bescheiden "De Vlaamse raad" werd genoemd maar van het VEV (Vlaams Economisch Verbond)

Onze pientere lezertjes zullen dit terugvinden in onderstaand Bulletin van Vragen en Antwoorden van de Vlaamse Raad daterende van 2 april 1985.

vraag nr 54 van De Heer De Sutter....

Volgens onze onbeschaamde rooie en kwaaie linkse mening die dus niks met de ideeên van Meneer De Decker te maken heeft gaat het om de overname van het VEV-initiatief (dat destijds niet geheel onbesproken was nl rond het "dossier Sikorsky") en dus over een verkapte subsidie aan het VEV door er een klein karreke Vlaemsche cultuur aan vast te hechten. En dat allemaal, beste lezertjes, vinden wij nu toch een ex-posteriori-discussie waard...

03-09-2009 om 14:08 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De fantasmen van Vlaemsche topkakkewieten en het spel der gelijkenissen
Klik op de afbeelding om de link te volgen Er verscheen vandaag een leuk vervolg op het LDD-standpunt ivm ons Vlaemsch Huis In New-York. Gisteren publiceerden we Jürgen Verstrepen in naam van de LDD-fractie in het Vlaemsch parlement bij de openingsrel rond onze eigen Vlaemsche diplomatieke vestiging en vandaag in De Standaard het standpunt van chefbruller naar aanleiding van het ontslag van de verantwoordelijke. Die brave man werd ontslagen, laat dat duidelijk zijn, niet omwille van gesjoemel maar omwille van -en we lezen er even Knack erop na-
"Fontaine voerde opdrachten van de raad van bestuur niet uit. Er waren ook problemen met de rapportering en met het personeelsbeleid."

Maar nu "muilentrekker" De Decker zelf; of hoe men zijn mening 180° kan aanpassen aan "sensatiezucht" ipv van bij de aanvang de vraag te stellen wat nu de toegevoegde waarde zou kunnen zijn van dergelijke Vlaemsche prestigprojecten die toch wel een centje kosten aan de brave belastingbetaler. Want als we de kostprijs van al die dingen lezen, hebben we niet meteen de indruk dat dit geld goed besteed wordt. Wij hebben alleen maar de indruk dat ipv optimaal samen te werken met de reeds bestaande instellingen dit Vlaemsch vehikel moet dienen bepaalde fantasmen van sommige Vlaemsche topkakkewieten in vervulling zien te gaan. Dus meneer De Decker ipv van dergelijke literatuur over o.a. de competenties van een archeoloog te spuien als ex-judocoach hadden we graag wat diepergravende analyses willen lezen...

Ontslagen in New York

  • donderdag 03 september 2009

  • Auteur:
Ontslagen in New York

Ontslagen in New York

© RaphaÎl Demaret

PARCOURS VAN EEN BROKKENPILOOT — Philip Fontaine, de omstreden directeur van het Vlaams Huis in New York, is ontslagen. Het was politicus JEAN-MARIE DEDECKER die begin deze week de kat de bel aanbond. Maar met het ontslag van Fontaine is het Vlaams Huis nog niet opgeruimd, schrijft hij.

'New York, if you can make it there, you can make it anywhere.' Met dit cliché opende toenmalig Vlaams minister Patricia Ceysens het Vlaams Huis in de Amerikaanse metropool New York. Hopelijk een zinspeling op de zangkwaliteiten van Frank Sinatra, en geen onbewuste woordspeling gebaseerd op zijn dubieuze levenswandel. Nu directeur Fontaine ontslagen is, lijkt de Vlaamse regering daar niet meer zo zeker van. Maar Fontaine is niet het enige Vlaamse probleem in 'the big apple'.

Een jaarlijks huurprijs van 500.000 dollar voor een optrekje op de 44ste verdieping van de New York Times Building, op een boogscheut van Broadway en met zicht op de Hudson en de Empire State Building, behoort tot de megalomanie van onze Vlaamse bewindvoerders. Noblesse oblige.

Het Vlaams Huis herbergt drie verschillende diensten. Naast Flanders Investment & Trade en Toerisme Vlaanderen, met elk een apart werkingsbudget, ook Flanders House Incorporated voor promotie, networking en imagoverkoop van ons polderland in de Nieuwe Wereld. Kortom: handelsreizigers van de Vlaamse identiteit. Toerisme Vlaanderen werd verondersteld een deel van de niet onaardige huurprijs op te hoesten, maar dat kan het niet. Het moet zijn centen nog besteden om de huur te betalen voor een leegstaand pand aan de 220 East 42nd Street, suite 3402 op de 34ste verdieping, dat ze samen betrok met het Waalse 'Office du Promotion et du Tourisme'. Wat we zelf doen, doen we beter.

Sinds zijn oprichting in februari is Flanders House uitgegroeid tot een gedrocht van wanbestuur en geldverkwisting. Het personeel (allen Vlamingen) werkt zich uit de naad maar werd geterroriseerd. Tot twaalf uur werken per dag, nog een achttal uurtjes kloppen in het weekend en tot op heden geen dag vakantie.

Flanders House Incorporated is een vzw naar Amerikaans recht. Een bediende heeft minder rechten dan een illegale Pakistaan in een Brusselse sweatshop. Door de willekeur van de baas, Philip Fontaine, zàt je onmiddellijk op het vliegtuig richting Brussel met een ingetrokken arbeidsvisum en zonder één dollar ontslagvergoeding. De prijs van de willekeur is de vrees van de naked civil servant.

Op een jaarsalaris van 46.000 dollar houden ze amper 2.800 dollar per maand over om te leven. Te bedenken dat een éénkamerflat in The Big Apple minimum 1.200 dollar per maand kost en dat Flanders House Inc. het vertikt sociale bijdragen te betalen voor zijn personeel (en dus niet zorgt voor ziekteverzekering, RSZ, of arbeidsongevallen) dan weet je dat het prestigieuze Vlaams Huis zijn personeel laat werken tegen een overlevingstarief en een hamburger bij McDonald's.

Dit is omgekeerd evenredig met de graaicultuur van directeur Philip Fontaine. Met een jaarsalaris van 250.000 dollar netto incasseerde hij meer dan zijn vier bedienden samen. Daarnaast is deze 'managing director' ook nog eigenaar-stichter van Italian Days Inc. (538 Portside Drive, Edgewater NY 07020). Samen met zijn echtgenote Anastasia Bizarri had het koppel een bizar systeem opgezet om voor tienduizenden dollars diensten en kosten te factureren aan Flanders House Inc.

Er wordt in New York nogal geschoven met budgetten. Naast de jaarlijkse dotatie van circa één miljoen euro worden er heel wat 'projectfiches' goedgekeurd op het departement 'Internationaal Vlaanderen' van de cel buitenlands beleid onder leiding van minister-president Peeters. Van een documentaire film over 'The Flemish American' tot een academische zitting van Ons Erfdeel.

Hoe kon Philip Fontaine zo lang zijn eigen weg gaan? De man die volgens het geruchtencircuit al een paar faillissementen achter de rug heeft, werd geselecteerd door headhuntingbureau Hudson, vaste leverancier van de Vlaamse overheid en in New York blijkbaar koppensneller van de belastingbetaler. Als Ivan De Witte, ceo van Hudson (vroeger De Witte & Morel) en van voetbalclub AA Gent, op dezelfde manier zijn voetballers zou 'screenen', dan speelde Gent nu in vierde provinciale.

Het cv van Philip Fontaine eventjes natrekken en je krijgt het parcours van een brokkenpiloot, van Zaventem over Italië tot Silicon Valley. Zal Hudson, het huiskantoor van Jobpunt Vlaanderen, het selectiebureau van de Vlaamse overheid, de royale vergoeding teruggeven wegens inschattingsfout of zal het toegeven dat dergelijke schijnexamens enkel dienen als windowdressing voor politieke benoemingen?

'Brussel' was nochtans al lang op de hoogte van het wanbeheer. De Vlaamse Huizen staan onder toezicht van minister-president Kris Peeters en het departement Internationaal Vlaanderen. Archeoloog Koen Verlaeckt, politiek vertrouweling van ex-ministers Moerman en Ceysens kreeg na een carrière op hun kabinetten een uitloopbaan als secretaris-generaal van het Departement Internationaal Vlaanderen. Zijn aanstelling kwam er na een selectieprocedure, aldus een persbericht van de Vlaamse regering. Het bureau Jobpunt Vlaanderen in samenwerking met Hudson-De Witte en Morel. De wereld van de politieke benoemingen op het Martelaarsplein is heel klein.

Koen Verlaeckt werd maanden geleden al door het personeel op de hoogte gebracht van het wanbeleid en de zelfbediening 44 hoog aan de Hudson. De facturencarrousel van Italian Days Inc. werd al opgestart in december 2008. De documenten werden zelfs aan Verlaeckt overgemaakt met Fedex en er kwam een medewerker uit New York om de raad van bestuur van Departement Internationaal Vlaanderen in te lichten.

Misschien dat voor een archeoloog als Koen Verlaeckt een dossier slechts interessant wordt als er stof op ligt, maar dat hij als secretaris-generaal zijn personeel niet in bescherming neemt en niet optreedt omdat hij zijn politieke vriendjes moet beschermen, doet nieuwe vragen rijzen. Na het ontslag van Fontaine is meer dan ooit een doorlichting nodig van het gedoogbeleid aan het Martelarenplein.

Jean-Marie Dedecker is voorzitter van LDD.

en nog even Morelleke Forelleke aan het woord laten over onze Verstrepen en dan kunnen we een spelletje spelen: zoek de tien gelijkenissen...

"Bij het kerstinterview van Gazet van Antwerpen vroeg men me naar mijn reactie op al die bijnamen die ik in 2007 verzamelde ... Mijn reactie: "Ach, ik heb me eigenlijk alleen mateloos geërgerd aan Jurgen Verstrepen, die mij vergeleek met Madame de Pompadour. ”Vanhecke heeft de bankkaarten, Morel de pincodes van het VB, zei hij. Uitgerekend Verstrepen, die als verruimer bij het VB kwam maar alleen zijn eigen bankrekening heeft verruimd. Hij had een mooie wedde als Vlaams parlementslid, maar hij liet zich extra betalen voor elk filmpje dat hij voor de partij draaide. Wie bij het VB gaat, doet dat uit idealisme en in de wetenschap dat het leven er niet comfortabeler op wordt. Maar zo had Jurgen het niet begrepen. Hij reed voor zichzelf en dacht: na ons de zondvloed, après nous le déluge."
En nu dient Jurgen Verstrepen klacht in tegen
mij wegens laster en eerroof. Hij doet maar. De facturen van de tv-filmpjes liggen hier klaar. De facturen van zijn web-radio-uitzendingen liggen hier klaar. Net zoals de facturen die bleven komen toen er al lang geen web-radio-uitzendingen meer plaatsvonden ...
Ik kijk uit naar de postbode ...."

03-09-2009 om 09:55 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaemsche fabel van Fontaine en LDD
Klik op de afbeelding om de link te volgen Meneer Fontaine, de Vlaamse hopman van het Flanders House in New-York wordt dus met alle nodige vergoedingen ontslagen...Volgens ons hadden ze die vergoedingen beter kunnen gebruiken om het personel daar aan de nodige verzekeringen te helpen in plaats van de Vlaamse Fontaine te vergoeden. Maar wie zijn wij natuurlijk. Tot vermaak van groot en klein publiceren we hieronder de Handelingen van de belgische Senaat 4-65 van de namiddagzitting van 5 maart 2009 of een superieur stukje superieur Vlaemsch cabaret :

Mondelinge vraag van de heer Karim Van Overmeire aan de vice-eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken over «het Flanders House in New York en de samenwerking tussen de federale diplomatie en de Vlaamse vertegenwoordigers in het buitenland» (nr. 4-657)

De heer Karim Van Overmeire (VB). - Mijn vraag gaat niet alleen over het Flanders House in New York, maar ook over de samenwerking tussen de federale en de Vlaamse vertegenwoordigers in het buitenland, alsook over de bijdrage van de Belgische ambassade in het automobieldossier.

Minister-president Kris Peeters uitte bij de opening van het Flanders House in New York kritiek op de manier waarop de Belgische ambassade in Washington hem niet, of minstens onvoldoende, geholpen had in het automobieldossier. Hij vond dat `de informatie niet optimaal doorstroomde'. Hij werd vergezeld door een diplomaat van lagere rang die niet goed op de hoogte was van het dossier.

De minister van Buitenlandse Zaken was dan weer heel scherp voor het pas geopende Flanders House, alhoewel dat een initiatief van de Vlaamse regering is en er ook een Open Vld-excellentie bij de opening aanwezig was. `Een Flanders House in New York heeft een zeer beperkt nut', merkte hij op. `Een Vlaamse diplomatie die naast en niet met de Belgische werkt, heeft weinig of geen zin'. De minister-president antwoordde dan weer dat het niet slecht zou zijn als ook minister De Gucht zijn diensten eens aan een evaluatie onderwerpt. Zo ging dat nog even door.

Het is natuurlijk een feit dat de Belgische diplomatie nog altijd geen Vlaamsvriendelijk imago heeft. Er bestaan nog altijd ambassades waar er geen onthaal in het Nederlands is. Het omgekeerde is mij niet bekend. Sommige Belgische diplomaten vertegenwoordigen met veel enthousiasme en professionalisme Vlaanderen en de andere gefedereerde entiteiten, maar anderen hebben duidelijk heimwee naar de tijd dat `het buitenland' een exclusief Belgische aangelegenheid was.

Vlaanderen heeft de voorbije vijftien jaren een netwerk uitgebouwd. De samenwerking met de Vlaamse vertegenwoordigers en diensten verloopt vaak heel goed, maar vaak ook niet. Voormalig kabinetsadviseur voor buitenlands beleid, professor Lieven Tack, schrijft hierover: `Hoewel de relaties tussen de ambassades en de deelstaatkantoren door de band genomen op een professionele en zeer correcte manier verlopen, leggen de uitzonderingen smeulende conflicten bloot. Er zijn concrete casussen waarbij de deelstaatvertegenwoordigers in hun doen en laten heimelijk worden gedwarsboomd. De subtiele pesterijen gaan van fragmentarische of vertraagde informatiedoorstroming - zelfs wanneer het zuivere gewest- of gemeenschapsmateries betreft - tot het tegenwerken of gemeen belemmeren van de actie- en netwerkmogelijkheden van de gefedereerde vertegenwoordigers'.

In de praktijk hangt alles af van de goodwill van de mensen op het terrein. Vlaanderen heeft bovendien geen enkele inspraak in de keuze van de locaties van ambassades en consulaten, noch in de omvang en de bestaffing van deze posten. Dit alles betekent natuurlijk dat Vlaanderen in de federale diplomatie niet altijd het geschikte instrument vindt om zijn buitenlandse beleid uit te oefenen. Dat alles doet een aantal vragen rijzen.

Welk probleem rees er concreet in het automobieldossier en op welke manier is dit probleem nu verholpen?

Hoe staat de minister van Buitenlandse Zaken tegenover de oprichting van Vlaamse huizen, waarin de Vlaamse vertegenwoordigers en diensten in een bepaald land samengebracht worden? Meent de minister dat het nuttiger is om deze vertegenwoordigers en diensten in de Belgische ambassades te herbergen?

Hoe evalueert de minister de samenwerking tussen de federale en de Vlaamse vertegenwoordigingen in het buitenland?

De heer Karel De Gucht, vice-eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken. - Eerst een woordje over wat er zich eigenlijk heeft afgespeeld. De vraag is wie begonnen is. Volgens mij de heer Peeters, die zei dat de federale diplomatie niet goed gewerkt heeft, dat de informatie niet doorgestroomd is en dat ik dringend een Vlaamse diplomaat naar de VS moet sturen.

De realiteit is dat die informatie wel zeer goed is doorgestroomd. Er zijn in totaal elf mails met informatie over de automobielsector naar de Vlaamse regering verzonden. Net voor het gesprek in Detroit plaatsvond, heeft onze ambassadeur ter plaatse, de heer Matthysen, die overigens een Vlaming is, de minister-president gebrieft over een onderhoud dat een Europese minister had gehad met de leiding van General Motors in Detroit.

De federale diplomatie heeft dus perfect gewerkt. Wie, zoals de heer Peeters, beweert dat de federale diplomatie niet werkte, zegt eigenlijk dat ik niet goed werk. Ik sta immers al bijna vijf jaar aan het hoofd van Buitenlandse Zaken. Ik verdedig mijn diplomaten omdat ik vind dat dit mijn taak is.

Bovendien slaat de kwestie van de Vlaamse diplomaat in Washington nergens op. Tot 2007 is daar altijd een diplomaat geweest. Die man heeft toen verlof zonder wedde genomen om een bijkomende universitaire opleiding te volgen, maar werd niet vervangen. Het is toch niet mijn verantwoordelijkheid dat de Vlaamse regering heeft nagelaten een Vlaams diplomaat te vervangen. Wellicht zag niemand er de noodzaak van in.

Ik denk inderdaad dat Vlaamse huizen weinig nut hebben, zeker niet in New York. Er zullen niet veel mensen spontaan even aanlopen op de 43ste verdieping van de New York Times Building. De Vlaamse diensten waren vroeger ondergebracht in de kanselarij van het consulaat-generaal in New York, een gebouw dat door de federale administratie is gehuurd. Ze konden daar in volle onafhankelijkheid werken en ze werden daar goed onthaald. De oprichting van het Vlaams Huis in New York is eigenlijk het uitgestelde resultaat van het initiatief - of de fata morgana - van de heer Bourgeois. Hij was van oordeel dat er in New York absoluut een Vlaamse diplomatische vertegenwoordiging moest komen. Wij zijn met iets meer dan tien miljoen Belgen, maar hij vindt dat we op vier verschillende niveaus diplomatiek vertegenwoordigd moeten zijn: op het Vlaamse, het Waalse, het Brusselse en het federale niveau. Ik heb gezegd dat het bijvoorbeeld veel nuttiger zou zijn een belangrijke tentoonstelling of concert in New York te organiseren en daar de sociaaleconomische milieus bij te betrekken.

Een element dat ik op dat ogenblik niet kende, maar totaal toevallig te weten ben gekomen, is dat er in het Museum of Modern Art binnenkort een belangrijke tentoonstelling over Ensor wordt geopend. Ensor is een van onze beroemdste schilders, trouwens een van de weinige Vlaamse schilders die deel uitmaken van de permanente collectie van het MoMA. Het federale niveau heeft voor die tentoonstelling een vrij aanzienlijke financiële bijdrage geleverd, maar de Vlaamse regering niet, omdat ze het geen nuttig initiatief vond. Als politicus zet ik al die zaken op een rij en verkondig ik mijn mening. Wie het daar niet mee eens is, mag daar gerust op antwoorden, maar liefst met argumenten.

De heer Karim Van Overmeire (VB). - Gisteren was er in het Vlaams Parlement ook applaus, maar dan voor minister-president Peeters, die ongeveer het tegenovergestelde verklaarde. Ik begrijp dat de minister van Buitenlandse Zaken zijn rol speelt. Het zou erg zijn als hij de federale diplomaten niet verdedigde.

Toch verbazen zijn verklaringen mij. De minister wijkt geen millimeter af van zijn eerste standpunt. Hij is minister-president Peeters geenszins tegemoet gekomen. Hij zegt dat de heer Peeters absoluut geen reden tot klagen had omdat het federale niveau daar perfect heeft gefunctioneerd. Ik heb de heer Peeters daarover gisteren ondervraagd en heb vastgesteld dat hij daar nog altijd een andere mening over heeft. Hij heeft namelijk ervaren dat de federale diplomatie niet ten volle functioneert wanneer het gaat om vragen van het Vlaamse niveau. Hij stelt vast dat er nog altijd veel federale diplomaten zijn die het bijzonder moeilijk vinden om niet alleen de hele federatie, maar ook de gefedereerde entiteiten te vertegenwoordigen.

In een normaal federaal land neemt het federale niveau alle diplomatieke en buitenlandse aangelegenheden voor zijn rekening, maar België is geen normaal federaal land. Nog niet zo lang geleden heeft de minister zelf gezegd dat België eigenlijk alleen nog een diplomatieke conferentie is en dat de toestand alleen maar erger wordt. Tegen die achtergrond kan niemand het Vlaanderen kwalijk nemen dat het een eigen diplomatiek netwerk uitbouwt. Minister De Gucht noemt dat een fata morgana; ik noem dat een verstandige zet.

Wenst de federale diplomatie ook in de toekomst nog een rol te spelen, dan zou ze best wat meer rekening houden met het Vlaamse niveau en goed beseffen dat ze niet alleen de federatie vertegenwoordigt, maar ook de gefedereerde entiteiten, dus ook Vlaanderen, dat de meerderheid in de federatie uitmaakt. Er zijn nog altijd ambassades waar Vlamingen niet in hun eigen taal terechtkunnen. De telefoon wordt er in het Engels of het Frans opgenomen, maar niet in het Nederlands. Dat staat symbool voor een mentaliteit die op veel ambassades heerst.

De heer Karel De Gucht, vice-eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken. - Ik heb niet beweerd dat Vlaanderen geen vertegenwoordigers mag uitzenden. Ik heb er bij de Vlaamse regering al verschillende malen op aangedrongen om meer handelsattachés naar het buitenland te sturen.

De vraag is of het zinvol is de Vlaamse vertegenwoordiging afzonderlijk te huisvesten en 20 miljoen euro per jaar meer uit te geven, dan wel een kantoor te openen op het Belgische consulaat waar handelsattachés van de gewesten in volledige onafhankelijkheid hun werk kunnen doen. Dat was een opmerking als goed huisvader.

Verder heb ik gereageerd op de uitspraak van minister-president Peeters, die zich beklaagde over de federale diplomatie. Daar heeft hij mijns inziens geen enkele reden toe. Er kan uiteraard altijd iets verkeerd lopen; dat zou ook in de Vlaamse diplomatie kunnen gebeuren. Ik heb de klachten echter grondig onderzocht en ze zijn niet gegrond. Ik heb de toespraak van minister-president Peeters in het Vlaams Parlement niet gehoord, maar mocht hij bij zijn opmerkingen blijven, zoals de heer Van Overmeire beweert, dan zou ik dat spijtig vinden.

In verband met de taal waarin het ambassadepersoneel de telefoon opneemt, wil ik het volgende zeggen. Op een ambassade werken meestal één, twee of drie diplomaten en het andere personeel wordt grotendeels ter plaatse in dienst genomen. In kleinere ambassades kan het voorvallen dat een plaatselijk personeelslid dat de telefoon opneemt, toevallig geen Nederlands kent of de telefoon niet spontaan in het Nederlands opneemt. Dat heeft niets te maken met een doelbewust beleid.

Mijn departement behandelt alle gewesten op voet van gelijkheid en steunt ten volle elk initiatief van welke gefedereerde entiteit dan ook. Daarom bevallen die opmerkingen me niet. Ze slaan nergens op. Misschien kan vraagsteller voorstellen om een gemengde onderzoekscommissie Vlaams Parlement-Senaat op te richten om die zaak uit te spitten. Dat zou wel plezierig zijn.

en omdat we De Decker zijn pleziertje gunnen omdat hij "het schandaal" uitbracht zijn we zo goed even de geheugens op te frissen en we publiceren dus met licht leedvermaak de LDD-reactie van 4 maart over deze zelfde rel:

“Wij zitten daar goed in New York”

Vlaams parlementslid Jurgen Verstrepen ondervroeg donderdag minister-president Kris Peeters over het beleid inzake Vlaams Huizen in het buitenland.

Verstrepen: "Vlaanderen mag gerust trots zijn op zichzelf en mag met open vizier initiatieven nemen in het buitenland."

Jurgen Verstrepen:

"Mijnheer de minister-president, wij hebben allemaal het mooie verhaal van het Vlaams Huis gevolgd. Ik heb gezien dat u zich in New York hebt kunnen uitleven. Het was een mooie receptie. Er was zelfs, ook al hebben wij daar nog geen vertegenwoordiger, een man van ons aanwezig op het feestje bij de opening van het Vlaams Huis in New York.

U hoort mij niet zeggen dat de opening van die Vlaamse Huizen slecht is. Maar ik vind het wel vreemd dat er, als Vlaanderen dan toch uit zijn kerktorenschaduw treedt en zichzelf wil promoten in het buitenland en daar wat centjes voor over wil hebben, meteen overal kritiek komt en wij in onze eigen voet schieten. Dat is een spijtige zaak.

Dan kun je nog discussiëren over de kostprijs, ik kom daar zo dadelijk op terug. Als je ziet wat de Nederlanders al hebben besteed in New York. Zij dromen van een Peter Stuyvesant-evenement. Dat is al een ander bedrag dan het bedrag dat de Vlaamse overheid besteedt in New York.

Wij zitten goed in New York. Ik zal de vragen die mijn collega's hier al hebben gesteld, niet herhalen. Ik houd niet van herhalingen.

Het enige spijtige aan de zaak was dat aan de overkant de pitbull van de Open Vld plotseling begon te grommen. Hij gunde u en Vlaanderen het succes niet. Hij reageerde en zei dat dit niet kan. Uit goede bron vernam ik dat ook ter plaatse Belgische diplomaten - ik zal het maar zo omschrijven - begonnen te grommen en te knorren bij uitspraken als 'Flanders my country'. De spanningsboog was daar dus.

Dan vind ik het een beetje spijtig dat u heel snel, wanneer iemand op federaal niveau, zoals de heer De Gucht, begint te grommen, zegt dat er geen wrijvingen zijn en dat we dat van die extra gezant zullen herbekijken.

Geven wij in deze tijden te veel uit om daar resultaten te boeken?

We moeten inderdaad kijken naar de return op de middellange termijn en vervolgens de balans opmaken. Met betrekking tot de kostprijs geef ik u de volgende tip mee. Het gaat om een mooi detail, u kunt het misschien meenemen naar uw collega Karel De Gucht.

De Belgische consul woont in de residentie van de consul, een pand aan 5th Avenue met uitzicht op Central Park. De waarde van dat pand wordt voorlopig geschat tussen 10 en 15 miljoen euro - als het niet méér is. Als u nog eens een dergelijke opmerking krijgt over het Vlaamse budget, kunt u de heer De Gucht misschien eens voorstellen dat hij overweegt om dat pand te verkopen en het geld te gebruiken in de federale begroting. Dit volledig terzijde.

Ik zou, in aanvulling op alle andere vragen, zeer concreet willen weten of u nu al dan niet extra Vlaamse diplomatenvertegenwoordigers wilt in de Verenigde Staten. U bent wat teruggekrabbeld. Ik zou willen weten of dat nog een innige wens is. Wilt u dat nog en op welke termijn ziet u dat?"

Minister-president Peeters:

"Mevrouw de voorzitter, collega's, dit zijn veel vragen. Het antwoord is in twee delen op te splitsen. Het eerste deel betreft de problematiek van de automobielsector en onze diplomatenvertegenwoordiger in Washington; anderzijds is er het Huis in New York. We moeten, rekening houdend met de reacties en met uw vragen, beide uit elkaar houden.

Ik ben er nu nog meer dan ooit van overtuigd dat het beleid dat wij, ook mijn voorganger Geert Bourgeois en alle andere voorgangers, gedurende vijftien jaar vanuit Vlaanderen hebben gevoerd, een goed beleid is. Wij moeten het onverkort voortzetten. Het wordt hoog tijd dat wij duidelijk maken aan de rest van de wereld wat Vlaanderen te bieden heeft. 'Be proud but humble': met enige fierheid en trots zeggen waarvoor we staan, maar ook die bescheidenheid die zo belangrijk en ons eigen is, niet uit het oog verliezen en ons niet andere karaktereigenschappen, die wij nu niet hebben, eigen maken.

Ik ben ervan overtuigd dat vijftien jaar Vlaams buitenlands beleid een goed beleid is. Het moet ook door de volgende Vlaamse Regering, hopelijk daarbij gesteund door dit Vlaams Parlement, onverkort worden voortgezet. Ik zal er in de laatste rechte lijn naar de verkiezingen alles voor doen om te realiseren wat is afgesproken. Niet alleen wat in het Vlaams regeerakkoord staat maar ook wat de voorgangers hebben opgebouwd.

Wat u op een rijtje zet, is juist. Wij hebben tien diplomatieke posten: acht bilaterale, één bij de Europese Unie en één bij de internationale instellingen. Er is een netwerk van 75 economische vertegenwoordigers in zestig landen. Wij hebben ook twee vertegenwoordigers van het VLAM, drie van het VAIS, dertien toeristische kantoren, het Flanders Center in Osaka en het Flanders House in New York.

Ik heb al gezegd dat we dit aan een evaluatie zullen onderwerpen, maar geef de mensen de kans om alles te realiseren. De verwachtingen zijn zeer hoog gespannen. Na een jaar of na een bepaalde periode zullen we evalueren of het geld dat we daar hebben geïnvesteerd effectief goed is besteed.

De vertegenwoordiger in Washington is in loopbaanonderbreking. Op dit moment is er dus geen Vlaamse vertegenwoordiger in Washington. Binnenkort moet hij beslissen of hij terug naar Washington gaat of niet. De diensten moeten eens nagaan hoe snel we een vervanger naar Washington kunnen zenden, als de man niet wenst terug te gaan.

Het tweede dossier is het dossier Detroit. We zijn daar geweest. Mevrouw Moerman heeft lang geleden ook een bezoek gebracht aan GM en Ford. Dat was een heel belangrijk bezoek in het licht van de discussie die nu volop aan de gang is. Natuurlijk moeten wij nu zeer snel informatie hebben. Ik heb gisteren in Madrid ook met mijn Spaanse collega's gesproken. Het is van essentieel belang om zeer snel te weten hoe de vork in de steel zit in de Verenigde Staten. Wat zegt de administratie van Obama? Wat zeggen de Republikeinen? Wat is de positie van de Democraten? Die informatie hebben we absoluut nodig om op een juiste manier te kunnen onderhandelen en om het dossier GM, Ford en andere te kunnen oplossen.
Aangezien er op dit moment geen vertegenwoordiger is in Washington, ben ik bereid om zeer snel iemand naar Washington te sturen om er zeker van te zijn dat die informatie ook wordt geleverd en dat we alle krachten inzetten. Ik zou niet graag hebben dat men achteraf op het federale niveau zegt dat men die informatie niet kon geven, maar dat onze persoon ook in loopbaanonderbreking was. Ik wil absolute zekerheid, en als die niet kan worden gegarandeerd, dan stuur ik iemand speciaal voor deze periode naar Washington om die informatie te hebben.

De ambassadeur reageerde door te zeggen dat hij er persoonlijk voor zou zorgen dat die informatie aan mij en aan de diensten Vlaanderen Internationaal zou worden gegeven. Met die garantie van de ambassadeur ga ik dan ook geen onnodige kosten doen als er duidelijke afspraken zijn gemaakt.

Dit is hier wat uitgesponnen als een incident. Ik vind het normaal dat ik als minister-president zeg dat dit zo'n belangrijk dossier is dat ik absolute zekerheid wil dat ik informatie heb. En als ik die informatie niet snel kan krijgen of als er een probleem is, dan sturen we iemand extra naar daar. Maar als men mij garanties kan geven, dan is het voor mij geregeld. Dat is wat hier is gebeurd.

Ik heb gereageerd op de reactie van federaal minister De Gucht op het Vlaams Huis in Madrid. Ik betreur dat, maar ik denk dat we moeten doen wat we moeten doen. We voeren ons buitenlands beleid, telkens op een zeer goede manier afwegend welke investering we zullen doen. We hebben daarover grondwettelijke bevoegdheden, we hebben beslissingen en we hebben projecten. Die zullen onverkort doorgaan. Ik betreur dat er reacties komen, maar het is belangrijk om er niet verder op in te gaan. Iedereen moet doen wat hij moet doen. Vanuit Vlaanderen zullen wij de acties voortzetten, zoals is afgesproken."

Jurgen Verstrepen:

"Mijnheer de minister-president, ik dank u voor uw antwoord. Ik vond het een goed antwoord. Ik houd van mannen met plannen. Ik mis echter nog iets.

We zitten daar met een mooi huis, Flanders House, in New York. Je kunt zeggen wat je wilt, maar New York is zowat het centrum van de wereld, op allerlei vlakken. We zitten daar nu, we geven daar iets uit. Het is al aangehaald dat de Nederlanders ons vergeten. De Nederlanders kennende, zullen ze zeggen: u moet evenveel geld op de tafel leggen als u mag meespelen. Ik stel meteen de vraag in het verlengde van wat er nu is. Als je dat plant op langere termijn, is er naast de economische mogelijkheden, ook die andere tak, namelijk de promotie, de pr, de evenementen.

Bent u er voorstander van dat die Vlaamse Huizen - maar laten we beginnen in New York, dat zou al een mooie testcase zijn - zich ook inschakelen in een of ander verhaal om een dergelijk evenement te hebben, om de mogelijkheid te creëren om Vlaanderen volwaardig te promoten, naast al die andere activiteiten die vanuit dat Huis vertrekken?

Het is nogal moeilijk om daarop te antwoorden voor de verkiezingen, maar neem het maar mee naar de volgende legislatuur, als de verhoudingen hetzelfde blijven. Zou dit een prioriteit van u en van deze Vlaamse Regering kunnen zijn om dat stukje erbij te nemen?"

Minister-president Peeters:

"Collega's, ik dank u voor de ondersteuning voor het beleid dat nu wordt gevoerd. We moeten dat beleid onverkort voortzetten en moeten onszelf duidelijk en met zelfvertrouwen in het buitenland manifesteren, met de juiste toon, de juiste acties en de juiste evenementen. Dat is meer dan ooit de toekomst. Er is in die vijftien jaar een hele weg afgelegd, maar we mogen ons niet te timide opstellen of ons in een hoek laten drummen. Dat is nu niet het geval en dat mag ook in de toekomst niet het geval zijn.

Waar we kunnen samenwerken, moeten we samenwerken. Wanneer we alleen moeten gaan en wanneer samenwerking niet kan, moeten we daar ook zeer duidelijk voor opteren. Iedereen is het erover eens dat er resultaten moeten worden geboekt. Dat is het belangrijkste. We doen dat best in samenwerking met zo veel mogelijk partners. Als dat niet kan, zullen we alleen datgene verzorgen wat in het buitenland wordt verwacht. We moeten dat met een groot pragmatisme en een grote resultaatgerichtheid aanpakken.

Ik heb begrepen dat ik daarvoor de steun krijg van een groot deel van dit parlement. Waarvoor dank."

Jurgen Verstrepen:

"Collega's, als ik alle reacties hoor, wil ik gewoon nog stellen dat Vlaanderen gerust trots mag zijn op zichzelf en met open vizier initiatieven mag nemen in het buitenland. Als daarvoor meer prioriteiten moeten worden gelegd in dat beleid, dan ben ik daar een voorstander van."

Wij houden van een goeie portie Vlaemsche Humor en dit is werkelijk een klucht van de bovenste plank waar Vlaanderen werkelijk trots mag op zijn en verder met open vizier dergelijke initiatieven mag verder zetten in het buitenland, zouden we ook zelf zeggen...
wij liggen in een deuk...Dank u LDD

02-09-2009 om 22:27 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedenkstaette Kitoko
Klik op de afbeelding om de link te volgen Eindelijk hebben we weer eens een minister die zich "out". Lang geleden was dat. Pascal Smet is dus homo. Als nu nog Van Rompuy zich out als alien en Bourgeois als spiderman dan hebben we eindelijk een onderwerp over de Belgische of Vlaamse regering. Van een Waalse regering verwachten we niet anders als dat het een een slaaptherapie voor mannen in zwarte pakjes en dames in mantelpakjes is. Van de anderen hoop je minstens een reutel of een scheet op te vangen. Nou moe, volgende regering kan net even mooi geleid worden door Guust Flater.
Gelukkig hebben we nog Justitie die op apegapen ligt en van plan is dat nog tot volgende eeuw vol te houden net als het begrotingsdificit maar dat is minstens voor een paar eeuwen zo te zien. Tussen het gesnurk van de federale ministers door koren we wel eens het woord kernenergie vallen. Maar of we d'r nu uit- of instappen is niet uit te maken. Net zo voor het begrotings(on)evenwicht maar dat is totaal onbelangrijk.
We hebben van enige vrije uren misbruik gemaakt om eens te snuisteren in de Vlaamse blogs. Een formidabel zoekinstrument is de Vlaamse Weblinkpagina. Hier zie, beste lezertjes :
Hier vind je werkelijk alles en iedereen die in Vlaanderen al ooit een letter heeft uitgesproken. Van over naar de met "wow" aangeduide alom bekende de mama van de nog veel bekendere Jasmijn. De "wow's" blijken echter voorbehouden te zijn aan NV-a'ers van het zevenendertigste knoopsgat. Maar dat stoort ons niet meteen. Wat ons met enige fierheid opvalt is de totale afwezigheid van ons eigen blogje. Al maanden staan we nochtans op nr 1 of tenminste bij de top 3 van de politieke blogs bij Bloggen dat zich uitgeeft als grootste blogprovider (of hoe noem je zoiets?) in Vlaanderen. Niks, beste lezertjes. De "Vlaamse Weblinkpagina" heeft ons nog niet ontdekt en dat terwijl Wollie Konijn ( en zelfs  wel opduiken in de Vlaamse weblinks. Hoe zou dat toch komen, beste lezertjes? Zouden wij geen Nederlands schrijven? Maar dat doet bijvoorbeeld en al die "gedenkstaetten" ook niet tenzij wij wat lessen modern nederlands zouden gemist hebben.
Wees er dus van overtuigd, trouwe lezertjes, dat dit blogje, Kitokojungle, geschreven wordt vanop de Bismarckeilanden en niet ergens op het Vlaemsche platte land. Wij zullen dus nooit met een "wow" aangeduid worden. Dat is misschien al een kleine aanwijzing hoe het er ooit in een onafhankelijk Vlaanderen zal aan toe gaan wat betreft objectiviteit. Niet dat we d'r meteen van wakker liggen want om daar ergens tussen en terecht te komen...geef ons daén maar meteen een "gedenkstaette".

02-09-2009 om 16:52 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stormfront vriendjes van Poetin?
Eigenaardig hoe sommige verbonden gesmeed kunnen worden. De versie van het uiterst rechtse Stormfront die we hier gisteren aanhaalden over het begin van de tweede wereldoorlog en de zogenaamde schuld van Polen wordt vandaag dus plots de officiële Russische versie. En volgens ons citeren ze zelfs de zelfde bron... Rare allianties toch... en wat hadden we weer gezegd over de Duits-Russische inval?

Rusland: "Polen gaf aanzet tot Tweede Wereldoorlog"

De Russische premier Vladimir Poetin en zijn Poolse collega Donald Tusk.
Terwijl premier Vladimir Poetin in Gdansk deelneemt aan ceremonies die de 70ste verjaardag van de Duitse inval in Polen herdenken, heeft Rusland vandaag archieven publiek gemaakt die Polen ervan beschuldigen de bedreiging van de nazi's aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog te hebben onderschat. Het is een nieuwe stap in de sterk gepolitiseerde 'battle of history' die de voorbije zomer losbarstte.

Verschillende Centraal-Europese landen hadden het niet-aanvalsverdrag tussen Nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie, het Molotov-Ribbentroppact of 'Duivelspact', als voorbode van de oorlog bestempeld. Rusland reageerde furieus, benadrukte dat Stalin niets te maken had met het uitbreken van de wereldbrand en beschuldigde er Polen zelfs van de aanzet tot de oorlog te hebben gegeven. Die beschuldiging wil Moskou nu staven door documenten openbaar te maken over 'de geheimen van de politiek van Polen in 1935-1945'. "Bij het lezen van deze documenten krijg je de indruk dat Polen veel meer gedaan kon hebben om een systeem van collectieve veiligheid te vormen", verklaarde generaal Lev Sotskov.

In 1934 ondertekende Polen een niet-aanvalspact met de westerbuur. Volgens de archiefstukken deden de toenmalige Poolse leiders alles wat in hun macht lag om de Sovjet-Unie te isoleren, waarbij ze het naziregime danig onderschatten, aldus de generaal. Die citeerde uit het verslag van een ontmoeting in 1937 tussen de Poolse ambassadeur in Washington en een hooggeplaatste binnen het Amerikaanse departement van Binnenlandse Zaken. De ambassadeur zou toen gezegd hebben dat "Polen geen dreiging ziet uitgaan van Nazi-Duitsland. De prioriteit is om de Sovjet-Unie te isoleren". Hij voegde er nog aan toe dat het er zwart op wit staat. Poolse journalisten reageerden fel op de verklaringen en uitten hun twijfels over de authenticiteit van de documenten.

Volslagen leugen
Het lijkt een voorlopig hoogtepunt in een polemiek die al enkele maanden aanhoudt en waarop de ceremonies rond de 70ste verjaardag niet meteen een bezwerend effect hebben, ondanks sussende taal van premier Poetin. Zondag nog had Russisch president Dmitri Medvedev gezegd dat het een volslagen leugen was te zeggen dat Stalin enige verantwoordelijkheid droeg voor de oorlog. Een Kremlin-gezinde historica, Natalja Narotsjnitskaja, verweet Polen dat het zichzelf als onschuldig slachtoffer wil voorstellen.

Noodzakelijke achtergrond bij de polemiek is de strijd om het behoud van Russische invloed in vroegere Sovjetrepublieken als Oekraïne en de Baltische staten. Het maakt de interpretatie van het verleden alleen maar belangrijker. "Geschiedenis is extreem belangrijk. Terwijl de West-Europese landen erin slaagden om de discussie over historische problemen buiten de politiek te houden, kent Oost-Europa een lange traditie van het vermengen van geschiedenis en politiek", duidt Fjodor Loekjanov, redacteur bij het magazine Russia in Global Affairs. (belga/lpb)
01/09/09 16u59

We vinden nogal wat van deze theorieên terug in onderstaande obscure werkje

Hierin wordt ook gewag gemaakt van de herkaaldelijke schendingen van de Duitse grens door het Poolse leger eind augustus 1939. Eigenaardig is dat, want de duitsers waren verplicht om de operatie "Himmler" op te zetten om een officiële reden te vinden om de aanval te openen op 1 september. Dus zo vaak zullen de Polen dan ook niet hebben aangevallen zeker? We stellen vast dat de "oorlogspropaganda" vandaag 2009 nog steeds op volle toeren draait!
Hitler en Stalin zijn nog springlevend, net zoals elvis en Michael Jackson...Maar met het eerste duo valt niet te lachen...

1 september 1939: De Inval in Polen

In juni 1939 werd Himmler ontboden op het kantoor van Göring. Al maanden werd de inval in Polen voorbereid, alleen ontbrak het Adolf Hitler nog aan een goed voorwendsel om de grens met Polen te overschrijden. De nazi's waren duidelijk op zoek naar een oorlogsverklaring van Polen, en zochten naar middelen en provocatie, om Polen te dwingen de eerste stap te zetten. Operation Himmler kon van start gaan.

Alfred Naujocks verhaalde later op het Proces van Nürenberg: "Op of omtrent 10 augustus 1939 heeft Heydrich mij persoonlijk het bevel gegeven een gefingeerde aanval uit te voeren op het radiostation van Gleiwitz (Gliwice), en het te doen voorkomen of de aanvallende gevechtsgroep uit Polen bestond." Heydrich had duidelijk Naujocks bevolen: "Er is een daadwerkelijk bewijs van deze Poolse aanvallen nodig voor de buitenlandse pers en de Duitse propaganda."

Aldus werd Gleiwitz, een kleine Duitse grensstad (nu Gliwice genoemd en in Polen gelegen) met ongeveer 120.000 inwoners (1940), het gefingeerde toneel waar de eerste krijgshandelingen plaatsvonden, die de aanzet werden tot de Tweede Wereldoorlog. Naujocks getuigde verder: "Mijn instructies luidden, het radiostation te bezetten en lang genoeg in handen te houden om een Pools sprekende Duitser, die mij ter beschikking zou worden gesteld, de gelegenheid te geven aan anti-Hitler speech in het Pools te houden voor de radio. Intussen zouden aan een dozijn in Poolse uniformen gestoken gevangenen uit een concentratiekamp dodelijke injecties worden gegeven door een dokter die hiervoor door Reinhard Heydrich geëngageerd was.

De gevangenen werden naar Gleiwitz overgebracht om daar dood te worden achtergelaten dichtbij het radiostation, nadat zij eerst op een overtuigende wijze waren neergeschoten -ik bedoel hun verwondingen moesten bloedig zijn- ten bewijze dat zij tijdens de aanval door kogels getroffen waren. Na het incident zouden leden van de pers naar de plaats worden gebracht, waar zij de zogenaamde Polen konden fotograferen, zodat deze foto's in een kranteverslag konden worden opgenomen als bewijs van de Poolse agressie."

De actie werd uitgevoerd tussen 31 augustus 1939 middernacht en 8 uur 's ochtends de 1ste september. De Völkischer Beobachter (de krant van de nazi's) blokletterde de volgende dag al: "Een troep Poolse oproerlingen is gisteravond het gebouw van Radio Gleiwitz binnengedrongen. Op dat tijdstip was slechts een kleine groep van de wacht in dienst. Het is duidelijk dat de Poolse aanvallers bijzonder goed op de hoogte waren in het station. Zij sloegen de wacht neer en stormden de studio binnen, waar ze met knuppels en golfsticks op het aanwezige personeel insloegen."

Na de actie, die nauwelijks 20 minuten duurde, lazen de aanvallers een korte boodschap voor. Later werden alle aanvallers die betrokken waren in de operatie geëxecuteerd, enkel Naujacks overleefde en zette zijn carrière verder. Enkele uren na deze opgezette aanval op het radiostation van Gleiwitz, vielen de Duitsers Polen binnen. Twee dagen na de inval in Polen, verklaarden op 3 september 1939, Groot-Brittannië en Frankrijk de oorlog aan Duitsland.

02-09-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onze hersenen en kloten bedreigd door de GSM!
Klik op de afbeelding om de link te volgen Er is een nieuw rapport verschenen over de relatie tussen GSM's en hersentumoren. Ons zal je niet betrappen op enige discussie over dit heikele thema want we zijn totaal onbevoegd en incompetent in deze materie. Het is enkel een persoonlijke bedenking dat wanneer er enige waarheid schuilt in dit rapport er een ware genocide zal plaatsvinden op deze aardkloot. Misschien moeten we ook even stilstaan bij een bedenking die we vonden op één van de beginpagina's van het rapport :

A quote from one of this report’s endorsers:
“In a world where a drug cannot be launched
without proof that it is safe, where the use of
herbs and natural compounds available to all
since early Egyptian times are now questioned,
their safety subjected to the deepest scrutiny,
where a new food cannot be launched without
prior approval, the idea that we can use mobile
telephony, including masts, and introduce WiFi
and mobile phones without restrictions around
our 5 year olds is double-standards gone mad. I
speak, not just as an editor and scientist that has
looked in depth at all the research, but as a father
that lost his beloved daughter to a brain
Chris Woollams M.A. Biochemistry (Oxon).
Editor Integrated Cancer and Oncology News (icon
magazine). CEO CANCERactive.

Het volledige rapport kunnen jullie downloaden op :

...en de studie heeft het niet enkel over GSM-toestellen maar eveneens over alle draadloze toestellen...

een klein uittreksel:

Concern 7: The danger of brain tumors from cellphone use is highest in
children, and the younger a child is when he/she starts using a cellphone, the
higher the risk.
“In [2005 in] the United States, studies show that over fifty percent of children own their own
personal cell phones.” [36] Since 2005, the percentage of children using cellphone is much
Since “texting” became popular it is common that children sleep with their cellphones
underneath their pillows. The cellphones are in vibrate-mode so their parents won’t hear the
phone ring. When a message arrives, the child wakes up, and sends a text message reply (so
the parents won’t hear them talking). Because cellphones are frequently radiating unless
turned off, and irrespective of sleep deprivation, even though the cellphone beneath the
pillow is radiating far less average power than when a phone call is being made, sleeping
with a cellphone beneath a pillow results in a night-long exposure, every night.
An Israeli study of brain tumors resulting from scalp irradiation of children (average 7 years
of age) with X-rays found 40 years later, that the children who were exposed when they were
younger than 5 years had the highest risk (a 356% increased risk of a brain tumor), children
who were irradiated between 5 and 10 years of age had a 224% increased risk, and those who
were irradiated at over 10 years of age, had a 47% increased risk of a brain tumor. [37]
Brain tumor risk increases as the age of an exposed child decreases. But the age at exposure
has no effect on latency time. Whether children or adults, the latency time between first
exposure and brain tumor diagnosis remains the same (~30 years). [37]
If the risk of brain tumors is still increasing after 40 years from a single X-ray to the scalp,
could it also be that risk of brain tumors would still be increasing 40 years after children first
started using cellphones? In response to this question the appropriate thing to do would be
to take precautionary measures now instead of taking no action and waiting to see what may
happen. See Appendix 2, The Precautionary Principle Applied to Cellphone Use for a description
of appropriate actions.
Compounding this concern is a recently published Swedish study reporting a 420% increased
risk of brain tumors from cellphone use, and a 340% increase risk from cordless phone use
when wireless phone use began as teenagers or younger. [30]
For more details including numerous graphs see Appendix 1, A Description of the Interphone
Study’s Design Flaws, Flaw 4: Exclusion of young adults and children from studies.

en waarde heren, niet alleen onze hersenen worden bedreigd, wat voor velen van deze sekse misschien een mindere zorg zal zijn MAAR RAMP ook hun kl.... worden bedreigd en dat is natuurlijk fataal...

Concern 15: Male fertility is damaged by cellphone radiation.
This concern also is not about brain tumors per se, but is of such potential consequence that it
is discussed here.
Men, and particularly teenage boys, place their cellphone in the pants/trousers pockets when
they are not holding it to their heads in conversation. There are multiple studies showing
deleterious effects on sperm including decreased sperm counts and reduced sperm motility.
[55-57] One study found a highly significant (99.99% confidence) 59% decline in sperm count in
men who used cell phones for 4 or more hours per day as compared with those who did not
use cell phones at all. [56]
Another study reported an 80% increased near-significant risk (93.9% confidence) of
testicular cancer when the cellphone was kept in the left pocket, then the left testicle
developed cancer; kept in the right pocket, then the right testicle developed cancer. [58]
Because there have been no cellphone studies on female fertility it is unknown if there are
deleterious effects. And, it is also a truism, if you don’t look for an effect, you will not find an

Vrolijker worden we d'r weer niet van...en we krijgen d'r schele hoofdpijn van

01-09-2009 om 19:09 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een verjaardag om niet te vergeten 1september 1939
Klik op de afbeelding om de link te volgen Buiten ontsporende budgetten en Vlaamse foefelarijen vieren we vandaag natuurlijk nog iets gans anders. Een verjaardag. Feestelijk kan je het moeilijk noemen want het gaat over het begin van de tweede wereldoorlog of de Duits-Russische (laten we dat tweede gedeelte in deze samenstelling vooral niet vergeten al begon het Russische gedeelte pas op 17/9/1939!) inval in Polen. Dat er tot op vandaag nog steeds een heleboel nonsens worden verspreid over deze inval kan je nagaan als je bij de website van het fascistische Stormfront gaat neuzen. Wat je daar leest moet elke weldenkende mens met algemene stomheid slaan.

Al in de openingszin begint de totale waanzin met de gevleugelde woorden :

"Na de oorlogsverklaring van het internationale jodendom aan Duitsland in maart 1933, en het daaropvolgende wereldwijde economische boycot tegen Duitsland, probeerde Hitler er vanalles aan te doen om tegen de stroom in te gaan, om Duitsland te redden."

Dat snorremans en zijn bende eerst de Joden heeft laten aanvallen, hun eigendommen vernietigd en aangeslagen, hun synagogen in brand gestoken en de deportatie en uitroeing had uitgeroepen om het Duitse volk te "ontluizen" lezen we hier niet...

Dan volgt een beschrijving uit een obscuur werk van het racisme waarvan de Duitse Polen het slachtoffer waren. Dat willen we nog allemaal geloven en de Duitse vraag naar een corridor naar Dantzig en de andere ingesloten Duitse gebieden daar zal nog wel veel over geschreven worden maar de zin :

"Poland's decision of August 30, 1939 that was the basis for general mobilization marked a turning point in the history of Europe. It forced Hitler to wage war at a time when he hoped to gain further unbloody victories." Dit spreekt voor zich. Twee dagen voor Hitler's inval begon Polen troepen samen te trekken voor de grens. In vele oorlogen werd dat als daad van oorlogsverklaring gebruikt, ook bij vb. Yom Kippoer, of was het aanleiding tot een gewapende tegenactie.

Hier vergelijkt men twee oorlogen waarvan we geen van beiden enige sympathie kunnen opbrengen maar die volstrekt niks met elkaar te maken hebben. De Duits-Russische inval in Polen vergelijken met de Yom-Kippoer is heel straf!
Bovendien is de stelling dat het samentrekken van troepen bij een grens als oorlogsdaad wordt gezien door de buur aan de andere kant zeer juist maar geldt voor allebei de kanten. Als je schrijft dat de Poolse mobilisatie begint op 30 augustus moet dat aan iets te wijten zijn geweest. En wat zou de oorzaak hiervan kunnen zijn? Juist de samentrekking van de Duitse legergroepen die plots op 1 september met zo maar eventjes 1miljoen 250.000 soldaten de grens overtrokken. Formidabel uitgerust zowel qua bewapening als qua bevoorrading. Zal dus geen plotse reactie geweest zijn op de Poolse mobilisatie van 30 augustus dus twee dagen tevoren...
De Duitsers zijn goeie organisatoren maar een leger van 1,25 miljoen soldaten op één dag klaarzetten voor een reactie op een mobilisatie dat lijkt ons echt vergezocht ...

Maar we geven jullie een objectiever relaas van de gebeurtenissen die op 1 september de wereldgeschiedenis een ander gezicht hebben gegeven en die duidelijk maken dat gans dat geleuter van Stormfront best kan worden vergeten:

Bovendien willen we toch ook het fameuse "Unternehmen Tannenberg" van onder het stof halen want de Stormfronters hebben blijkbaar een zeer selectief geheugen:


Operation Tannenberg

:This article relates the anti-Polish action of German forces at the beginning of World War II. For related activities see: Gleiwitz incident

Operation Tannenberg (German: Unternehmen Tannenberg) was the codename for one of the extermination actions directed at the Polish people during World War II, part of the Generalplan Ost. Conscription lists (Sonderfahndungsbuch Polen) of more than 61,000 Polish activists, intelligentsia, actors, former officers, etc who were to be interned or shot. Members of the German minority living in Poland assisted in preparing the lists.

The plan was created in May of 1939. Following the orders of Adolf Hitler, a special unit dubbed Tannenberg was created within the Reich Security Main Office (Reichssicherheitshauptamt). It commanded a number of Einsatzgruppen der Sicherheitspolizei und des SD formed of Gestapo,Kripo and SD officers who were theoretically subordinate to local Wehrmacht commanders. Their task was to arrest all the people listed on the proscription lists prepared before the outbreak of World War II.

First, in August 1939 about 2,000 activists of Polish minority organisations in Germany were arrested and murdered. The second part of the action started September 1, 1939 and ended in October resulting in at least 20,000 murdered in 760 mass executions by special units, Einsatzgruppen, in addition to regular Wehrmacht units. In addition to them a special formation was created out of the German minority living in Poland called Selbstschutz, whose members trained in Germany prior the war in diversion and guerilla fighting. The formation was responsible for many massacres and due its bad reputation dissolved by Nazi authorities after September Campaign.

de inval in Polen kan je vinden onder :

erg interessante lectuur, ook om de Russische kant van de aanval eens te bekijken. Dat Russische gedeelte zal waarschijnlijk vandaag weinig aan bod komen en verder vergeten worden ook op 17/9...

01-09-2009 om 16:21 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Flanders house of the rising sun
Wat we in Vlaanderen zelf doen, doen we natuurlijk veel beter dan alle andere kneusjes op deze aardkloot. Foefelen bijvoorbeeld, arrogant zijn, geen kat die ons kan verbeteren...gisteren stelden we ons al de vraag wat een Vlaams huis in New-york dan wel meer kan dan een consulaat of een ambassade. Wel vandaag krijgen we al een antwoord in onze goede pers maar eerst even naar het verleden en de ronkende verklaringen over de "missie" van dat Vlaams Huis van wantrouwen. Eerst de Vlaamse Volksbeweging die zo haar eigen gezwollen taaltje hanteert als er iets Vlaams wordt ingehuldigd:

Vlaams huis in New-York

Verzonden op: 02-03-2009

Verzonden door: Marc Van de Woestyne 03 320 06 31

Aantal keren gelezen: 760


Hiermee wil het OVV het bestaan van het Vlaams Huis in New-York (en van de andere Vlaamse Huizen in andere landen) toejuichen. Op deze wijze krijgt Vlaanderen de mogelijkheid om een eigen imago in het buitenland op te bouwen, de nodige contacten te leggen om de Vlaamse economie, kunst en cultuur te promoten. Op deze wijze kunnen de Vlaamse belangen in het buitenland beter behartigd worden dan de federale overheid dat tot hiertoe heeft gedaan. De reactie van de federale minister van Buitenlandse Zaken is een typische conservatieve en unitaire Belgische oprisping. De Vlaamse regering en het Vlaams Parlement hebben met een eigen buitenlands beleid een terechte keuze gemaakt.

Huguette De Bleecker-Ingelaere Voorzitter van het OVV

Voor meer informatie, zie Rudi Dierick, politiek secretaris 0494/58.78.65 en op

Dat eigen imago bleek inderdaad een heel eigen Vlaamse invulling te hebben als we De Standaard van vandaag lezen :

De val van een mooiprater

  • dinsdag 01 september 2009

  • Auteur: Steven Samyn
Een voormalige zakenrelatie: 'Ik denk dat nagenoeg iedereen die ooit met hem heeft gewerkt, Philip zal omschrijven als een charlatan.' belga

Een voormalige zakenrelatie: 'Ik denk dat nagenoeg iedereen die ooit met hem heeft gewerkt, Philip zal omschrijven als een charlatan.' belga


BRUSSEL - Veel positieve verhalen vallen er niet te rapen over Philip Fontaine, de directeur van het Vlaams Huis in New York.

Van onze redacteur

'Verbaasd dat Fontaine in opspraak komt, ben ik niet', zegt iemand die ooit geregeld professioneel met hem in contact kwam maar zijn naam liever niet in de krant ziet. 'De directeur van het Vlaams Huis in New York wordt omschreven als een playboy, een vlotte kerel die perfect mensen kan inpakken. 'Maar dat duurt nooit echt lang. Ik denk dat nagenoeg iedereen die ooit met hem heeft gewerkt, Philip zal omschrijven als een charlatan.'

De verhalen uit zijn verleden zijn niet echt positief te noemen. Zo zou hij er geen graten in gevonden hebben om antiek of meubels van werkgevers mee naar huis te nemen. Ook zou hij ooit geprobeerd hebben om het geld van een rekening van de vennootschap waarvoor hij werkte, naar een eigen rekening te transfereren. Omdat het bedrag te groot was en hij de hele zaak nogal vreemd vond, ging de bankier dwarsliggen. Het resulteerde uiteindelijk in het ontslag van Fontaine.

De directeur van het Vlaams Huis wil geen commentaar kwijt op de berichten. Hij is niet de enige die de lippen op elkaar houdt. Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA) wil niet reageren of antwoorden op vragen. 'Alle communicatie verloopt via het kabinet van minister-president Kris Peeters (CD&V)', klink het daar. Ook bij verschillende leden van de raad van bestuur van Flanders House New York wordt naar het kabinet-Peeters verwezen.

Fontaine is afkomstig uit Grimbergen. Hij studeert rechten aan de KU Leuven en gaat in 1992 aan de slag bij de Belgische vestiging van een Amerikaans bedrijf. Al snel verhuist de vlotte, ambitieuze Belg - hij bezit vandaag ook de Amerikaanse nationaliteit - naar het hoofdkwartier in Ohio. In 1996 wordt hij terug naar België gestuurd.

Twee jaar later vertrekt hij opnieuw naar de VS, deze keer naar San Francisco. Daar werkt hij kort voor enkele beginnende bedrijfjes. Het jobhoppen zal een constante worden in zijn carrière. In 2002 verhuist hij naar New York, waar Anastasia Bizarri woont, zijn Italiaanse vriendin. Hij doet er verschillende projecten voor internetbedrijfjes en richt er samen met zijn partner Italian Days op. De onderneming verhuurt vakantieverblijven in Italië en organiseert er uitstappen en kookcursussen. Het zijn de transacties tussen het Vlaams Huis en zijn bedrijfje, dat ondertussen ook evenementen begint te organiseren, die hem nu in opspraak brengen.

Als Bourgeois in de regering-Leterme I het plan opvat een Vlaams Huis in New York op te richten, wordt een selectiekantoor ingehuurd om een directeur te vinden. 'Er waren 79 kandidaten, van wie er 15 werden onderworpen aan een persoonlijkheids- en management-assessment door het kantoor Hudson. De vijf geschiktste kandidaten werden vervolgens geïnterviewd door de raad van bestuur van het Vlaams Huis. Fontaine werd als eerste gerangschikt', zegt Koen Verlaeckt, de secretaris-generaal van het Departement internationaal.

Dat Fontaine een uitgesproken Vlaams profiel heeft, is mooi meegenomen. Toen hij nog in België werkte, stuurde hij ooit facturen die in het Frans waren opgesteld, terug naar afzender omdat zijn kantoor in Vlaanderen lag. Als directeur waakt hij er streng over dat er geen pro-Belgische verklaringen te lezen zijn op de website van het Vlaams Huis.

Bij de opening van de grote Ensor-tentoonstelling in het Museum of Modern Art (MoMA) kreeg Pieter Vanhove de vraag om een artikel voor de website te schrijven. 'Fontaine had bij de opening van het Vlaams Huis aangekondigd dat iedereen vrij zou kunnen spreken, maar dat bleek niet het geval te zijn', zegt Vanhove. 'Ik had geschreven dat ik mij als “Pieter de Belg, voorstelde in New York. En ik had de vraag gesteld of chocolade, bier, Kuifje en Ensor nu plots Vlaamse exportproducten waren omdat het Vlaams Huis meer werkingsmiddelen kreeg dan het Belgisch consulaat. De directeur censureerde die passage persoonlijk. In de versie die op de site staat, werd het: “Ik heb gekozen om Pieter de Belg te zijn, maar ik had mezelf net zo goed als een Vlaamse jongen kunnen voorstellen., '

Fontaine slaagt erin om zichzelf in een minimum van tijd onpopulair te maken. Bij de voorbereiding van het bezoek van Kris Peeters en toenmalig Vlaams minister Patricia Ceysens (Open VLD), in februari, botst hij frontaal met de Belgische consul-generaal, Herman Portocarero. 'U moet uw dienstwagen afstaan tijdens dit bezoek', schreeuwt Fontaine op een bepaald moment Portocarero toe. Waarop die repliceert: 'Ik moet niets.'

Maar uiteindelijk is het de manier waarop hij zijn personeel behandelt, die hem de das omdoet. Sterke verhalen over zijn manier van werken zijn al langer een geliefkoosd gespreksonderwerp in de Belgische gemeenschap in New York. Vorige week bereikten de klachten van het personeel uiteindelijk ons land.

Of Boer Ganzendonck in New-York

en nog even de reactie van De Gucht bij de opening van het Huisje weltevree waarnaar de Vlaamse Volksbeweging al verwees in haar perscommuniqué...:

Karel De Gucht: "Welk nut heeft Vlaams Huis in New York?"

karel de gucht welk nut heeft vlaams huis in new york

27/02 Woensdagavond werd met veel vertoon het Vlaams Huis geopend in het hart van New York. Het heeft als opdracht het imago van Vlaanderen in de Verenigde Staten te versterken. Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open Vld) is allesbehalve onder de indruk van het initiatief.

Hij vindt dat het Vlaams Huis in New York een zeer beperkt nut heeft. "Vlaanderen heeft de autonomie om zoiets te doen. Maar het hele initiatief, dat een pak geld kost, zal weinig of niets veranderen aan het imago van Vlamingen of Vlaanderen in de VS. Mocht de Vlaamse overheid zo krap zitten als de federale, dan zou ze er niet eens aan moeten denken om zoiets op te richten. Weet u hoe groot New York is? Je verzwelgt daar in de massa."


"De Vlaamse vertegenwoordigers zaten perfect in de kanselarij. Daar konden ze goed samenwerken met de federale diplomatie en andere kanalen. Maar neen, Vlaanderen moest in New York zo nodig een eigen huis oprichten. Het is gewoon een prestigeproject van Geert Bourgeois", de voormalige Vlaamse minister voor Buitenlands Beleid.

"Als je in New York Vlaanderen op de kaart wil zetten, doe dat dan met een groot evenement, een mooie tentoonstelling van Ensor, Magritte of Rubens. Maar nu op de 44ste verdieping van de New York Times Building aparte kantoren gaan huren, daar geloof ik niet in" aldus De Gucht.

"Wat wél zin heeft, is dat Vlaanderen binnen de Belgische diplomatie een belangrijke rol speelt. Kan een land als België het zich veroorloven om vier diplomatieën naast elkaar te hebben? De vraag stellen is ze beantwoorden. Daarmee leid je alleen maar de aandacht af. Langs vier verschillende kanalen naar investeerders trekken, is zelfs contraproductief."


Geert Bourgeois (N-VA) is niet opgetogen met de uitlatingen van De Gucht. Hij noemt het Vlaamse Huis een schitterende zaak. "Het huis is een basis van waaruit onze bedrijven contacten kunnen leggen, een pied à terre voor onze artiesten en een plaats van waaruit we onze toeristische troeven, zoals de kunststeden, kunnen promoten."

De voormalige Vlaamse minister laat het ook niet na om even na te schoppen. Hij geeft toe dat er op de meeste Belgische ambassades goed werk wordt geleverd, maar er zouden voorbeelden van het tegendeel zijn. Bourgeois vindt dat de Open VLD precies wil terugkeren naar het oude federale België.

Volgende week zal er in de Spaanse hoofdstad Madrid opnieuw een Vlaams Huis geopend worden. Het zal al de tiende Vlaamse stek in de wereld zijn.

Een schitterende zaak dus beste Geert, zeker voor een bepaalde soort artiesten!

We moeten dus vaststellen dat een "Vlaams profiel" iets te lmaken heeft met het terugsturen van franstalige facturen en dat vrije meningsuiting geen Vlaams begrip blijkt te zijn...We zijn weer goed bezig....Maar het sluiten van dit soort kostelijke grappen kan het ontsporende Vlaamse en federale budget alleen maar baat brengen en daar worden we met z'n allen beter van. Niet alleen de artiesten van Geert Bourgeois...

01-09-2009 om 08:59 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brussels is not a problem, Brussels is an opportunity
Beste lezertjes, jullie kennen nu allemaal het standpunt van de Vlaamse Ijzerstrijdorganisaties over het probleem Brussel. Als rasechte en loepzuivere marxisten denken wij dat het economische de echte motor tot verandering is en niet allerlei neogotische dromerij over territorialiteitsbeginsels en volkszielen. Wat vinden we dus over Brussel binnen de economische elites? Denkt de Vlaamse economische elite anders over de toekomst van Brussel dan de Brusselse, laat staan de Waalse economomische elite? Rarara. Als we de a,alyse van de Iizerpelgrims en -bedevaarders geloven moet er een wezenlijk verschil terug te vinden zijn tussen deze dominante economische baronieën over "het probleem Brussel".
En zie wat merken onze lodderige oogjes? De economische bovenlaag, ongeacht of ze Vlaams, Brussels of Waals is lijkt het roerend eens te zijn over de toekomst van het probleemkindje. Ze hebben grootse en vooral gezamenlijke plannen waarin er heel wat wordt toegevoegd aan de huidige 19 gemeenten. Of de 5000 of de 1500 bedevaaders en/of pelgrims daar nu voor of tegen zijn maakyt waarschijnlijk niks maar dan ook niks uit. We kunnen natuurlijk Brussel uitroepen tot een veredeld natuurreservaat maar dat zal de massale werkloosheid niet oplossen. Wij zijn dus eerder geneigd om het initiatief van de economische "decisionmakers" aandachtig door te nemen eerder dan het gebral der Vlaamse leeuwkes die mekaar bevechten in de Ijzervlakte.

Lees met ons dus even mee welke grootse plannen men heeft met de "hoofdstad van Europa":

Een routeplan voor metropool Brussel

Voka, Beci, UWE en VBO lanceerden op 19 november 2008 hun toekomstplan voor de Brusselse metropool onder de naam ‘Business Route 2018 for Metropolitan Brussels’.

Business Route 2018 For Metropolitan Brussels

Bij de lancering verschenen niet alleen de voorzitters van de werkgeversorganisaties op het appel, maar ook de gewestelijke en federale premiers. Al die belangstelling en aanmoedigingen over de gewestgrenzen heen zijn geen toeval. De Brusselse metropool (Brussels Metropolitan Region, BMR), waar het plan voor bestemd is, omvat niet alleen het hoofdstedelijke gewest, maar ook de arrondissementen Nijvel en Halle-Vilvoorde. De sociale en economische noodzaak om deze zone als een geheel te benaderen, overstijgt de politieke gevoeligheden. Brussel, Wallonië en Vlaanderen springen samen in het bad.

We schrijven 2018. De Brusselse metropool bruist meer dan ooit tevoren. Ze is nu het belangrijkste Europese centrum voor congressen. Chinese zakenlui verkiezen de metropool tot beste businessstad van Europa. In de hitparade van beste stadsregio’s om te wonen en te werken, plaatsen expats Brussel op de derde plaats. De werkloosheid bedraagt er nog amper vijf procent. Brussels Airport stelt liefst 30.000 mensen te werk. Het nieuwe en grootste cultuurcentrum Europolis kende een zeer geslaagde start. De Europese bankencommissie in Brussel krijgt meer bevoegdheden. De files in en om de stad zijn in tien jaar tijd gehalveerd. Haar voorstedelijk netwerk van lichte treinen is rendabel.

Heeft de Brusselse metropool de toekomst voor zich? Of is het een droom? Het bedrijfsleven slaat alvast de handen in elkaar om te werken aan die droom en om van de Brusselse metropool een motor van groei en jobs te maken. De drie regionale werkgeversorganisaties Voka, Beci en UWE werkten met de actieve steun en medewerking van het VBO een visie en actieplan uit om de Brusselse metropool op het groeipad te trekken. Meer dan honderdvijftig bedrijfsleiders werkten eraan mee.


“Brussel is een stadsgewest van paradoxen”, constateert Emmanuel van Innis, voorzitter van de Brusselse werkgeversorganisatie BECI. “Het is in België zowel een motor van de economie als een bron van conflicten. Het is rijk, maar kampt met een dramatisch hoge werkloosheid.” Het is maar normaal dat Brussel met zijn omgeving als een geheel wordt benaderd, vindt Karel Lowette, voorzitter van Voka-Comité Brussel. “Hier zit dertig procent van alle economische activiteit van België verstrengeld”, stelt hij vast. “De samenwerking over de grenzen van de gewesten heen is een primeur voor Brussel. Het is ook de eerste maal dat er voor Brussel een plan en een visie op lange termijn worden uitgewerkt, over de economische en politieke cycli heen.”

Hij benadrukt ook dat Vlaanderen er alle belang bij heeft om Brussel niet los te laten. “Een sociaal-economisch bruisende metropool Brussel vormt een hefboom voor de hele Vlaamse economie. Brussel is immers een enorme internationale troefkaart. Of zoals ik het verwoordde tijdens mijn maiden speech als voorzitter van het Voka-Comité Brussel: ‘Brussels is not a problem, Brussels is a unique opportunity’.”

In opdracht van de initiatiefnemers vergeleek het Zwitserse bureau BAK Basel Economics in 2007 Brussel met veertien andere Europese stadsregio’s. Op de lijst stonden Edinburgh, Dublin, Randstad-Holland, Stockholm, Londen, Luxemburg, Berlijn, Frankfurt, Parijs, Zurich, Wenen, Lyon, Milaan en Madrid. BAK is gespecialiseerd in regionale en urbane statistieken voor heel Europa. BAK betrok de arrondissementen Halle-Vilvoorde en Nijvel erbij en creëerde zo de Brussels Metropolitan Region (BMR), waarin twee miljoen mensen wonen en de economische verbindingen zeer verdicht zijn. Er is bijvoorbeeld een sterke interactie in termen van pendel, bedrijfsvestigingen, klanten en leveranciers.

Volgens de benchmarking is Brussel nog een economische topregio. Productiviteit en bbp per capita liggen bijzonder hoog. Maar de groei was ten tijde van de studie al middelmatig. Zij leverde geen toename van de werkgelegenheid op. Tussen 2001 en 2007 kwamen er netto amper jobs bij. De Brusselse metropool (BMR) is vooral sterk in kennisintensieve sectoren en niches. De stadsregio behoort tot de beste voor financiële diensten, post en telecommunicatie, en scoort uiteraard behoorlijk sterk in de politieke sector. De metropool presteert echter ondermaats voor wat betreft toerisme, handel en transport. Er dreigt een neerwaartse spiraal waarbij Brussel niet aantrekkelijk genoeg is om het nodige talent aan te trekken en daardoor niet genoeg kan groeien.


De uitkomst van de BAK-studie vormde een belangrijk uitgangspunt voor tien thematische werkgroepen die elk een visie en voorstellen uitwerkten. Hun inzichten werden dit najaar geïntegreerd in één visie en actieplan. Het plan moet de gevreesde neerwaartse spiraal ombuigen in een opwaartse. Het bouwt voort op de huidige troeven van de metropool en tekent een groeistrategie uit rond drie speerpunten. Ten eerste moet ons land de BMR ontwikkelen van een administratief centrum tot het kloppend hart en brein van Europa. Ten tweede moeten we de expertise van de BMR in mondiale groeiniches uitspelen, met een focus op financiële diensten, ICT, life sciences en gezondheidszorgen, en logistiek. Ten derde moet de BMR ontwikkeld worden tot een bruisende attractiepool voor talent en zaken.

Het plan denkt ook aan een duurzaam fundament voor die groeistrategie: talentontwikkeling door gepaste vorming en meer privé-initiatieven hierrond, een masterplan voor de mobiliteit en de ruimtelijke ordening, de ontwikkeling van een competitieve fiscale druk en een flexibele arbeidsmarkt, een meer efficiënte bestuurlijke organisatie van de zone; en tot slot de verbetering van de levenskwaliteit met een focus op duurzaam energiegebruik en duurzame mobiliteit.


Het eerste speerpunt moet van de BMR het kloppende hart en brein van Europa maken, eerder dan alleen maar het administratieve centrum ervan. De Europese dimensie van de BMR moet duidelijk zichtbaar worden in het straatbeeld en onlosmakelijk verbonden zijn met het imago dat we wereldwijd uitdragen.
De BMR moet hét expertisecentrum worden voor internationale zaken. Het moet professionals uit de hele wereld aantrekken om kennis op te doen over EU- en NAVO-aangelegenheden en om hun interculturele management skills aan te scherpen. Ook is de BMR goed geplaatst om de belangrijkste Europese hub te worden voor bedrijven uit opkomende markten als Brazilië, Rusland, India en China.
Business Route 2018 formuleert verschillende projectvoorstellen die de rol van BMR als Europese hoofdstad duidelijker in de verf zetten. Zij moeten Brussel zichtbaar maken als Europese ontmoetingsplaats.

Zo ijvert Business Route 2018 voor moderne architectuurprojecten die van de BMR de onmiskenbare hoofdstad van Europa maken. Men kan een architecturaal gedurfd museum voor hedendaagse kunst openen dichtbij het EU-district, met de Europese cultuur als centraal thema. Ook kan men de gebouwen van de Europese instellingen en andere openbare overheden omvormen tot echte vlaggenschepen van de Europese cultuur en architectuur. Internationale evenementen bieden de kans om de BMR te promoten als Europees centrum voor zaken, cultuur en vrije tijd. Concreet onderzoekt Business Route 2018 onder meer de mogelijkheid om de organisatie van een internationaal sport- of cultureel evenement binnen te halen, zoals het Wereldkampioenschap Voetbal in 2018. Het Belgisch voorzitterschap van de Europese Unie in 2010 kan men aangrijpen om tal van culturele evenementen en politieke en economische topconferenties te organiseren.

Business Route 2018 bevat ook concrete plannen om onze expertise rond internationale aangelegenheden beter te valoriseren, bijvoorbeeld door de oprichting van een competentiecentrum voor EU- en NAVO-aangelegenheden, een expertisecentrum voor intercultureel management, een expertisecentrum voor vertaal- en tolkdiensten, en een internationaal pers- en mediacentrum. Tot slot moet een samenwerkingsverband tussen de gewesten en de private sector meer Europese hoofdkantoren van BRIC-investeerders aantrekken.


Het tweede speerpunt is het uitspelen van de Brusselse expertise in wereldwijde groeiniches zoals financiële diensten, ICT, life sciences en gezondheidszorg, en logistiek.
Op financieel gebied wil de bedrijfswereld een hoogstaande Finance Academy oprichten. Ze wil de expertise rond financiële transacties en ICT benutten voor verdere technologische innovatie en om een wereldwijde testmarkt te creëren voor nieuwe producten en diensten. Men wil ook de BMR lanceren als centrum voor pan-Europese pensioenfondsen van internationale bedrijven die hun pensioenverplichtingen centraal willen beheren. Van de overheid verwachten de initiatiefnemers dat ze de kandidatuur van de BMR voor de zetel van toekomstige financiële instellingen verdedigt. De werkgevers denken meer bepaald aan agentschappen voor credit ratings, een Europese overlegstructuur voor financiën of een Europese toezichthouder voor financiële instellingen. De gewesten kunnen ook best de BMR actief promoten als financieel centrum wanneer ze buitenlandse investeerders aantrekken.

In ICT wil Business Route 2018 enkele niches extra groeikansen geven. Het gaat om de multifunctionele en gebruiksvriendelijke chipkaarten of e-cards, de efficiënte beveiligingssystemen voor wereldwijde goederenstromen in de opkomende ‘secure trade lanes’ en de geavanceerde technologieën voor de medische sector onder de noemer e-health.
Die laatste niche sluit goed aan bij de intentie om ook in de gezondheidszorg hoge ogen te gooien. De BMR moet zijn medische producten en dienstverlening fiks kunnen internationaliseren. De toenemende vergrijzing in Westerse landen en de welzijnsevolutie in de snel ontwikkelende BRIC-landen creëren overal een groeiende vraag naar kwalitatieve medische zorgen. Business Route 2018 wil concreet een grootscheepse promotiecampagne opzetten die buitenlandse patiënten moet aantrekken voor specifieke chirurgische ingrepen waarvoor Brussel de nodige competenties en capaciteit heeft. Het door het VBO opgerichte platform Healthcare Belgium kan hierin een leidende rol opnemen. Ook wil men zorghotels oprichten in de buurt van ziekenhuizen, waar buitenlandse patiënten na de ingreep met hun familie kunnen verblijven. Die bieden ook onderdak aan buitenlandse onderzoekers en stagiairs. Verder moet de expertise in bedrijven en universiteiten worden gebundeld, met de gezamenlijke steun van de drie gewesten in het kader van hun innovatiebeleid rond life sciences.

Tot slot wil de BMR een geavanceerde logistieke draaischijf zijn voor de bevoorrading van de regio en van naburige markten. Daarbij wordt ingezet op logistieke activiteiten met een hoge toegevoegde waarde, zoals de eindafwerking van producten op maat van de klant. Business Route 2018 wil een stedelijk, multimodaal logistiek platform uitbouwen, zowel met de zeehaven als met Brussels Airport. Best komt er ook een centrum voor luchthavenlogistiek, dat samenwerkt met al bestaande kennisinstellingen en bijvoorbeeld ook met de Flanders Smart Hub (FLASH) van het bedrijfsleven. Het bedrijfs-leven wil ook de schouders zetten onder een agentschap voor import. De overheid moet er vooral voor zorgen dat zij de positie van Brussels Airport als internationale luchthaven veiligstelt door rechtszekerheid voor de uitbating, een betere ontsluiting en het vrijmaken van nieuwe bedrijfs-terreinen.


Het derde speerpunt voor de BMR moet haar bruisende aantrekkingskracht voor talent en zaken worden. Onder het motto ‘From boring to daring’ moet de BMR wat doen aan zijn uitstraling via zijn cultureel en nachtleven, en via zijn shopping- en vrijetijdsmogelijkheden. Tegen 2018 moet de BMR uitgroeien tot een stad waar het niet alleen goed is om te werken en te wonen, maar ook een stad die behoort tot de ‘hipste’ in Europa, met een trendy en innovatief aanbod van culturele evenementen, entertainment, shopping en diensten. Brussel moet een populaire Europese bestemming voor citytrips worden. De gemiddelde bezettingsgraad van hotels tijdens het weekend moet stijgen van vijftig procent in 2007 tot tachtig procent in 2018. Brussel moet ook de belangrijkste Europese bestemming voor congressen kunnen worden, en de derde aantrekkelijkste zakenstad, na Londen en Parijs.

Daarvoor wil het plan de persoonlijke en medische dienstverlening voor de actieve professionals uitbreiden. De werkgevers willen de stadsregio voorzien van heel wat hotspots voor draadloze communicatie, van innovatieve shoppingfaciliteiten en van een gezondheidscampus met alles voor een gezond leven. De overheid kan helpen met huishoudelijke hulp en een informatief welkomstpakket, een uniek loket voor inwijkelingen en een welkomstbalie in stations en in de luchthaven. Business Route 2018 richt alvast een ‘Board of Foreign Investors’ op als platform voor deze cruciale doelgroep. Het initiatief voorziet ook in accountmanagers die hen begeleiden bij het neerplanten van hun vestigingen of het uitvoeren van hun expansieprojecten. Een doorgedreven partnerschap tussen de publieke en de private sector voor citymarketing vormt het sluitstuk van deze aanpak.


Het is algemeen gekend hoe verduldig plannen op papier zijn. De initiatiefnemers willen het dan ook zeker niet laten bij deze lancering. De vier werkgeversorganisaties richten een projectorganisatie op die de acties verder zal uitwerken en realiseren, samen met de betrokken overheden.
Dat hele opzet zal volgens de initiatiefnemers echter pas succes hebben als het kadert binnen een aanpak van duurzame ontwikkeling. Economische groei, sociale samenhang en levenskwaliteit voor iedereen zijn de hoekstenen van duurzaam succes. Voor een stedelijke metropool is zorg voor milieu en zuinig energiegebruik ook een zaak van overleven. Succes lijkt hen ook pas te boeken als alle maatschappelijke stakeholders samenwerken: de beleidsmakers, het bedrijfsleven, de sociale partners, de milieubeweging en het verenigingsleven, met de steun van de brede bevolking. De lancering van Business Route 2018 is slechts een eerste stap. Nu begint het werk pas om de toekomstvisie waar te maken op het terrein. De initiatiefnemers nodigen alle belanghebbenden uit om samen aan de toekomst te timmeren.

Het volledige toekomstplan vindt u op


Reacties: positief realisme

Aan de doopvont van Business Route Brussels 2018 legden niet alleen de betrokken voorzitters van werkgeversorganisaties geëngageerde verklaringen af. Ook de premiers lieten zich in positieve zin uit over dit grootscheepse initiatief.

Urbain Vandeurzen, voorzitter Voka
“Dit is een uitzonderlijk akkoord over een groots project. Eerder dit jaar al slaagden de werknemersorganisaties erin om het voortouw te nemen om tussen de gewesten een solidariteitspact voor werk tegen 2020 op te zetten met als doel 500.000 nieuwe jobs te creëren. Die zullen in de huidige omstandigheden zeker niet uit de lucht komen vallen.
Een initiatief als Business Route Brussels 2018 kan daar fors toe bijdragen. De Brusselse metropool is een enorme internationale troefkaart, ook voor de Vlaamse economie. Met de Business Route willen we die troefkaart beter uitspelen, bijvoorbeeld om BRIC-investeerders aan te trekken of om Brussels Airport verder te ontwikkelen. Dat kan alleen door een geïntegreerde aanpak voor de hele metropool. We kunnen niet verder doen zoals we bezig zijn.”

Emmanuel van Innis, voorzitter Beci
“Voor het welslagen van de BMR zal men moeten rekening houden met de specifieke institutionele context, maar het succes zal in de eerste plaats afhangen van onze wens en capaciteit om te investeren.”

Rudi Thomaes, afgevaardigd bestuurder VBO
“Met wat deze regio in huis heeft, mogen we geen genoegen nemen met een plaats in de middenmoot, maar moeten we gaan voor een plek in de Europese top. Daarenboven is dit initiatief uniek, in die zin dat deze toekomstvisie een grensoverschrijdende samenwerking is. We zetten alles in op de troeven van vandaag om de groeimarkten en de jobs van morgen te definiëren.”

Eric Domb, voorzitter UWE
“Iedereen weet dat Brussel helpen, heel België helpt. Kritische massa is belangrijk om in te zetten in de beste niches. Ook vorming en onderwijs zijn cruciaal, net als toerisme en cultuur. Daarmee kunnen we de ondermaats presterende lokale diensten in Brussel uit het slop helpen.”

De premiers die aanwezig waren op de lancering lieten natuurlijk het achterste van hun tong niet zien, qua concrete engagementen. Maar het feit dat ze aanwezig waren en het woord namen, was op zich toch wel een aanwijzing voor reële belangstelling. Waals premier Rudy Demotte was op het laatste moment weerhouden, maar liet achteraf zijn sterke interesse blijken.

Kris Peeters, Vlaamse minister-president
“Ik sta zeer positief tegenover zulke langetermijnvisies en tegenover samenwerking over grenzen van gewesten. Dat belangrijke organisaties en veel bedrijfsleiders hun schouders zetten onder deze visie en de belangrijke accenten in de plannen is ook toe te juichen.”

Charles Piqué, Brussels minister-president
“Men verenigt de krachten en formuleert ambities. Vroegere plannen over de grenzen van de gewesten heen werkten niet, maar nu kan het wellicht wel, omdat de enorme uitdagingen ons ertoe zullen verplichten.”

Rudy Demotte, Waals minister-president
“Dit project is positief, ambitieus en creatief. Het is opmerkelijk dat de regionale en federale werkgeversorganisaties hiervoor samenwerken. De socio-economische ontwikkeling van Brussel komt het hele land ten goede.”

jullie kunnen ook nog eens de website van het initiatief bekijken op :

Hoe zit het nu mijne Heren bedevaarders? Dumpen we ze of laten we ze niet los? Alle Vlaamse analyses gaan uit van het scenario van het arme Brussel. Dat Brussel de zaken wel eens zou kunnen omkeren en eigenlijk een oplossing bieden aan de economsche teleurgang van zowel Wallonië als de recentere achteruitgang van Vlaanderen lijkt nog niet helemaal doorgedrongen te zijn bij de Vlaamse Boeren Ganzendonck. Dat Brussel momenteel niet behoorlijk functioneert is inderdaad een uitgemaakte zaak. Over de redenen valt veel te discussiêren en dat de Brusselse politiekers boter op hun hoofd hebben, valt niet te ontkennen. Wij hebben echter de indruk dat Brussel stilaan als grote olievlek uitdeint tot aan de Noordzee en Arlon. En daar zullen de gezwollen discourekes niks aan veranderen.

31-08-2009 om 21:24 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Duc de Gloucester versus Ijzerpelgrims
Klik op de afbeelding om de link te volgen En omdat we nog steeds in een land met taalevenwichten leven volgt na de credo's van de Vlaamse ijzerpelgrims en -bedevaarders een "fransdolle" bijdrage over de aangekondigde energietaksen. Wie anders dan onze geliefde en hier reeds eerder bewierrookte Duc de Gloucester kunnen we beter aan het woord laten. Het is een rasechte woordkunstenaar die met de gekende franse taalzwierigheid heel rake meppen verkoopt. Geniet van elk woord, beste flaminganten en andersdenkenden. Vergelijk ook de zwierigheid" van het taalgebruik bij de Vlaamse taalredenaars van Ijzerwake en -bedevaart en onze Duc de Gloucester weliswaar over een totaal ander onderwerp maar toch...

en over dit onderwerp hebben we toch niks toe te voegen aan de visie van onze Duc. Wij delen ze volledig. Iets wat we niet kunnen zeggen van de visies van onze volkseigen taalgenoten aan de Ijzer...
Bernard Clerfayt repart fort…

Ils sont incorrigibles ! Dès qu’on a le dos tourné, ils plongent les doigts dans le pot de confiture. A peine a-t-on entendu parler de la taxe carbone initié en France par « une mission » du président de la République à MM. Rocard et Jupé, cela fait « tilt » dans la cervelle de Bernard Clerfayt, secrétaire d’Etat à la fiscalité environnementale (le seul qui pouvait prolonger ses vacances et qui ne l’a pas fait).
Personne ne conteste qu’il faille diminuer la pollution de l’air et que le meilleur moyen est de le faire comprendre en alourdissant les coûts de ce qui pollue ; mais, sauter sur tout ce qui peut rapporter de l’argent et le faire sans discernement, à seule fin de remplir des caisses vides, n’est pas un bon moyen, à la limite, il est malhonnête.
L’énoncé des intentions de Clerfayt « opérer un transfert de la fiscalité du travail vers la fiscalité de l’énergie, et ce à fiscalité constante et sans conséquences sociales » est parfaitement illusoire, parce qu’impossible pratiquement dans un esprit de neutralité.
Tout qui consomme de l’énergie « polluante » serait sanctionné au profit d’une catégorie socioprofessionnelle en l’occurrence le patronat, signifie en clair que le citoyen va cotiser une remise à l’industrie. Et même si cela devait engendrer 60.000 emplois, ce qui est loin d’être prouvé pour la raison que la réduction de la TVA dans les restaurants n’a pas produit une diminution des tarifs, ni un accroissement du personnel, de même, il n’est pas dit que l’industrie engagera des travailleurs à la diminution de ses charges. Seule certitude, l’industrie ne sera ni gagnante, ni perdante dans l’affaire. Par contre, le particulier va trinquer, comme d’habitude.
Les Ecolos seront aux anges. Qu’ils se détrompent. Cela pourrait leur nuire. Les partis traditionnels sauront le cas échéant se débiner devant leur responsabilité si l’opinion publique grogne. Dupont et Javaux pourraient s’en mordre les doigts, comme lors de leur mésaventure au sujet des taxes sur les bouteilles plastiques qui n’ont jamais remis en vogue les bouteilles en verre récupérables.
Ce que Clerfayt appelle une opération neutre va obérer les plus modestes revenus, surtout les travailleurs du bas de l’échelle qui ont besoin de leur voiture, celle-ci étant souvent leur seul moyen de transport, compte tenu de la carence des transports en communs dans certaines communes et banlieues, sans compter les pensionnés et les chômeurs déjà à la limite des ressources.
C’est tellement flagrant que Clerfayt, se reprenant, penserait déjà à des compensations sous la forme de chèques aux plus démunis.

Il faut dénoncer une fois pour toute cette façon de procéder comme étant parfaitement injuste. En effet, cette mesure s’arrête à des plafonds de rémunération, c’est-à-dire soulage une petite partie des citoyens, tout en pénalisant la catégorie juste à la frange qui par cet effet produit un tassement de la pauvreté en augmentant le nombre de pauvres, les non-assistés rejoignant les assistés.
Il est inconcevable que cette mesure de détaxation du travail bénéficie à l’industrie automobile qui n’a rien fait pour promouvoir la voiture électrique au cours de ces dix dernières années, laissant aller le goût des 4X4 et les voitures de luxe en plein boum.
C’est toute une philosophie écologique qui est à revoir, si on ne veut pas que ce soient les écolos qui en partant d’intentions louables aggravent le sort des populations déjà fortement touchées par la crise.
On oublie trop facilement que la plupart des pensionnés restent autonomes grâce à l’automobile qui leur permet d’accomplir des petits transports nécessaires en économisant leurs forces et en ménageant leurs jambes.
On a voulu maintenir à tout prix le circuit de Francorchamps symbole parfait de la voiture polluante, chère et inutile. Comment voulez-vous agir par pression sur les grosses cylindrées ? En augmentant le prix des carburants ! Ce qui est une peccadille pour les gros pollueurs, est un drame pour les petites gens.
Une autre catégorie de citoyens, ceux qui se chauffent au mazout et probablement ceux qui utilisent le gaz naturel, par souci d’égalité fiscale, seront pénalisés injustement et de façon inégalitaire comme tout le reste, par cette proposition de Clerfayt.
Là aussi, s’établirait un système de chèques compensatoires ? Décidément, on n’est pas sorti de la ristourne, sauf que le pensionné vivant seul et avec une pension de 900 euros le mois, en plus payant sa cote part dans un chauffage collectif, ne bénéficiera de rien. Pourquoi pas distribuer des pull-overs à cette catégorie à la frange du subside ?
Comme on le voit, le gouvernement à besoin d’argent et tout argument est bon pour remplir le tiroir-caisse.
Ultime question : qui sera habilité pour vérifier que l’argent récolté de la dernière invention fiscale ne va pas boucher des trous un peu partout avant d’orienter ce qui reste vers les postes justificatifs de cette nouvelle ponction ?
On les connaît, les lascars, dispendieux pour eux, parcimonieux pour les autres.
Dès la rentrée, les socialistes vont être dans leurs petits souliers. Convertis depuis longtemps au système économique libéral, nouvellement adeptes de l’écologie, comment vont-ils s’arranger pour nous faire croire que l’augmentation des taxes et accises est une juste mesure « neutre » pour tout le monde ?
Monsignore Di Rupo va avoir besoin de reprendre sa rhétorique sur l’art de faire prendre des vessies pour des lanternes.
Il y aurait pourtant une belle mesure écologique à prendre, ce serait celle qui plafonnerait les revenus et salaires les plus élevés, y compris ceux des hauts fonctionnaires et parlementaires, limiter les revenus des mandats publics et sabrer dans les dépenses de prestiges de l’Etat. On économiserait ainsi des milliards et surtout, on limiterait la vente et la circulation des voitures de grosses cylindrées, y compris le charroi du gouvernement et des représentants de la Nation.
J’avance le chiffre de 5.000 euros par mois maximum. Ce n’est pas du tout courant ce salaire dans le privé. Qu’en pensent Di Rupo, Javaux, Milquet et Dupont ?
On pourrait le leur demander. Je l’ai déjà fait. On ne m’a jamais répondu.

31-08-2009 om 20:08 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over tackles en leeuwen
Klik op de afbeelding om de link te volgen Alle treincompartimenten, cafétogen, bureau's en werkvloeren hadden maar één gespreksonderwerp. het enorme begrotingstekort? De schandalige bankiersmentaliteit? Het regeringsdeficit? De Ijzerbedevaart gnagnagna????? Neen een tackle van Witsel op Wasilewski met één zeer zwaar gewonde....Al gemerkt beste lezertjes dat sommige politieke partijen en drommen caféleuteraars meestal gore opmerkingen menen te moeten maken wanneer exotische namen gelinkt kunnen worden aan criminaliteit...behalve dan in voetbal. Misschien overwegen we best de ververplichte inburgeringscursus te vervangen door een voetbaltest. Niet dat wij een band willen zien tussen crimineel gedrag en ethniciteit. We zeggen dit langs onze neus weg om de dubbele moraal van kranten, partijen en burgers wat uit te lichten.
Er was nog een cliché dan deze weekend op de korrel werd genomen door onze FVlaamse brulboei De Decker: er bestaan Charleroipraktijken in het Vlaams huis te New-York!!!!!!

Gesjoemel brengt directeur Vlaams Huis New York in opspraak

Zet eigen bedrijf steeds vaker in voor allerlei diensten

Directeur Philip Fontaine van het Vlaams Huis in New York krijgt niet alleen een royale wedde. Hij factureert via zijn vennootschap ook voor duizenden dollars aan het Vlaams Huis.

' May the light of Flanders shine brightly from the 44th floor of the New York Times Building .' Met die woorden opende minister-president Kris Peeters (CD&V) eind februari het Vlaams Huis in New York. Daar zijn sindsdien drie diensten ondergebracht: Toerisme Vlaanderen, Flanders Investment & Trade (FIT), de organisatie die investeringen naar Vlaanderen moet halen, en de nieuwe vzw Flanders House, die rond culturele, wetenschappelijke en academische thema's werkt.

De leiding van het Flanders House werd toevertrouwd aan Philip Fontaine. Nu blijkt dat Fontaine niet alleen een royale vergoeding opstrijkt als directeur, naar verluidt 250.000 dollar per jaar. Het Vlaams Huis doet sinds zijn oprichting verbazingwekkend vaak een beroep op Italian Days, de vennootschap die Fontaine samen met zijn partner Anastasia Bizarri in 2003 oprichtte.

Italian Days organiseert vakanties en de verhuur van accommodatie in Italië. Op de website klinkt het nogal lyrisch dat Anastasia en Philip 'de liefde voor het land waar ze allebei zijn geboren, willen delen'.

Nu Fontaine het Vlaams Huis leidt, heeft de vennootschap blijkbaar haar activiteiten uitgebreid. Niet dat ze nu ook reizen naar Vlaanderen aanbiedt. Nee, Italian Days organiseert evenementen in New York. Op het internet verwijst Bizarri potentiële klanten naar foto's van het openingsfeest van het Vlaams Huis. 'Ons werk', luidt het.

Italian Days factureerde in de maand na het feest alleen al 13.475 dollar aan het Vlaams Huis. Nochtans leverde een waaier Belgische bedrijven gratis eten, drank en andere sponsoring voor het evenement. In totaal zou al een kleine 30.000 dollar Vlaams belastinggeld bij Italian Days zijn terechtgekomen.

Het is Jean-Marie Dedecker (LDD) die bij een bezoek aan New York verhalen over Fontaine opving. Hij ontdekte ook dat, terwijl de directeur zijn eigen functie op een heel lucratieve manier invult, Fontaine voor zijn eigen medewerkers een pak minder royaal is. De vier Vlaamse werknemers van Flanders House Incorporated, een soort vzw naar Amerikaans recht, zouden niet eens een ziekteverzekering of arbeidsongevallenverzekering hebben. 'Volgens mijn informatie is zelfs de brandverzekering van de kantoren niet in orde', aldus Dedecker.

Het zijn niet de enige vragen over het geld dat Vlaanderen in New York besteedt. Toerisme Vlaanderen werkt bijvoorbeeld vanuit het Flanders House - waarvoor 500.000 dollar huur per jaar wordt betaald - maar huurt ondertussen nog steeds andere kantoren in Manhattan. Het gaat om een pand waar Toerisme Vlaanderen vroeger samen met zijn Waalse tegenhanger zat.

Dedecker wil zich naar eigen zeggen niet mengen in de polemiek over het nut van een Vlaams Huis. 'Maar ik wil wel tekst en uitleg over de werking van het Vlaams Huis en de manier waarop het Vlaamse belastinggeld wordt besteed.' Lode Vereeck, de LDD-fractieleider in het Vlaams Parlement, gaat minister-president Peeters over het dossier interpelleren.

Hoe zo geen polemiek over het nut van een Vlaams Huis? Volgens ons is gesjoemel en postjespakkerij net de enige bestaansreden om zulk een Vlaams Huis in New-York te vestigen. Wij durven hopen dat België immers beschikt over een deftig werkende ambassade ginder ter plaatse of tenminste een consulaat en wat worden die geacht minder te doen dan een Vlaams Huis waar geen enkele Amerikaan enige boodschap aan heeft? Drukken ze daar misschien de redevoeringen van de voorzitters van het Ijzerbedevaartcomité en van de Ijzerwake af in engelse vertaling op vijfhonderdduizend exemplaren? Zal daar wel wat afgelachen worden...Laten de Vlamingen Brussel nu los of niet?

en we geven jullie de toespraken van gastspreker Crols op de Ijzerwake gratis cadeau. Maar we waarschuwen onze ollandse vrienden dat ze dit met mate moeten lezen want het kan hun een fatale shock bezorgen !

Toespraak gastspreker Frans Crols

Als audiobestand (MP3)

Pelgrims voor Vlaanderen,
Vlaamse radicalen,

Cholera, mazelen, tyfus en pokken grepen Vlaanderen vast in de negentiende eeuw. Onze gezondheid zakte razend snel. De bloedarmoede was algemeen en iedereen leed aan la maladie des Flandres, zoals het ministerie van Volksgezondheid het noemde. Deze maladie des Flandres was een ziekte door ondervoeding. In Wingene moest de veldwachter dagelijks aan alle huizen aankloppen om te horen of iedereen nog in leven was. In Zomergem vielen zoveel tyfusdoden dat bij de begrafenissen de kisten soms in een rij van het altaar tot aan het kerkportaal stonden. De burgemeester van Brugge vaardigde een verbod uit om overdag met lijkkisten door de stad te rijden _ dat werkte te veel op het gemoed van de mensen. Midden de negentiende eeuw waren 205.846 van de 627.046 West-Vlamingen arm, één op drie. Elders was het geen zier beter.
De aardappelen werden aangetast door een onbekende ziekte. Jaar na jaar mislukten de oogsten. De Vlamingen stalen korenaren, groente, krengen. Voedselrellen braken uit. Op 17 mei 1847 werd in de straten van Gent gevochten. Burgemeester Constant de Kerchove de Denterghem werd gewond, alhoewel hij omringd was door een lijfwacht van pompiers. Wij waren een Derde Wereld, een koninkrijk van miserie.

Vlaamse radicalen, wat wij vandaag, hier en nu, een crisis noemen, is al bijna voorbij, en is tegen de achtergrond van ons dichtbije verleden, een crisis die oogt als marsepein.

Op eigen kracht, ALTIJD TOT MEESTAL tegen België in, hebben wij voornamelijk sedert 1950 een industriële, economische en wetenschappelijke renaissance verwezenlijkt. De voorbode van een Gouden Eeuw.

Voor een VOLWAARDIGE Gouden Eeuw is echter dwingend:

- ten eerste, Vlaanderen onafhankelijk verklaren, en

- ten tweede, met Nederland een confederatie vormen: de Confederatie van de Lage Landen. Ondanks de Scheldekwestie is Nederland onze natuurlijke economische, culturele en politieke bondgenoot. 1830 bestaat niet voor Vlamingen.

Ik ben veertig jaar actief in de economische journalistiek en zie de nieuwe Gouden Eeuw groeien.

De economie kent de korte golf en de lange golf. Vandaag is de korte golf de financiële crisis, de bancaire crisis, de economische crisis. Met goed beleid zijn de gevolgen daarvan beheersbaar, omkeerbaar en overwinbaar.

De lange golf is een mengeling van economische, psychologische, sociologische, geografische en historische elementen die soms lang in rijping zijn.

De lange golf is voor onze welvaart en ons welzijn belangrijker dan de rommeligheid van het beleid, dus die korte golf.

Wat is de lange golf in Vlaanderen?

- wij hebben vandaag goede tot uitstekende businessscholen met een Europese allure; het groeide onder André Vlerick tot wat vandaag de Vlerick Leuven Gent Management School is; jaarlijks worden daar, en bij andere businesscholen van Vlaanderen, honderden jonge mensen getraind om goede ondernemers te zijn. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben Vlaamse regeringen met goede economisch plannen. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben vandaag veel centrums van uitmuntendheid. Imec voor nanotechnologie en micro-elektronica, SCK voor de vreedzame kernenergie, VIB voor de biotechnologie, Vito voor de niet-nucleaire avantgardetechnologie, het Tropisch Instituut voor onderzoek naar wereldziekten als Aids, DSP Valley voor de nieuwste communicatiekennis, Leuven Incorporated, in samenwerking met Eindhoven en Aken, voor de uitzaaiing van nieuwe kennisbedrijven. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben vandaag uitstekend lager, middelbaar en hoger onderwijs in Vlaanderen. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben vandaag kranten en magazines die professioneel, hoogstaand verslag uitbrengen over de economie, de ondernemers, de nieuwe en de oude ondernemingen. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben vandaag nieuwe rolmodellen van ondernemingen in belangrijke niches. Melexis voor de autoelektronica, De Eik voor de internationale verkoop van zuivel, Univeg voor de handel in groente en fruit, Roularta Media Group voor de uitgave van kwalitatieve, internationale tijdschriften en magazines, Katoennatie voor de logistiek in Antwerpen, in Europa, in Azië en Latijns-Amerika. Enzovoorts. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben traditionele rolmodellen die zich vernieuwen: Umicore van koper en zink naar duurzame materialen, Carta Mundi van het gekende kaartspel naar de nieuwste modes in de “games”, KBC van Bank van Hier naar de Bank van Europa, Vyncke uit Harelbeke van stoomketels naar milieutechnologie. Enzovoorts.)§WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben vandaag in de dienstenindustrie, dé groeisector bij uitstek, meer en meer activiteit, er zijn rendabele festivals, er zijn Studio 100, Woestijnvis, Alfacam, De Mensen, Sylvester Productions; Vlamingen pionierden in de diensten: VLM, gesticht door Freddy Van Gaever was de voorloper van Ryanair en Easyjet, de Bongo Bonnen, gesticht door twee jonge Vlamingen, vernieuwen het massatoerisme. WIJ ZIJN STERK.
- wij hebben vandaag grote, knappe maatschappen in de architectuur, de advocatuur, de consultancy. WIJ ZIJN STERK.

Die lange golf brengt welvaart en de nieuwe rijken van Vlaanderen, en dat gaat van Jan met de Pet tot het lid van Rotary, vrezen dat het einde van België die welvaart in gevaar zal brengen. Het tegendeel is waar. BHV, de resoluties van het Vlaams Parlement, de techniekjes op het Belgische evenwichtskoord zijn belangrijk. Dat houdt ons, radicalen bezig. De 4.994.000 andere Vlamingen buiten Steenstrate, en hun stem is evenveel waard als die van mij en die van u allen, willen een geruststellende boodschap horen voor hun jonge welvaart.
Wij moeten die welvaart van de nieuwe rijken van Vlaanderen, en ik herhaal, dat gaat DUS van Jan met de Pet tot het lid van Rotary, redden door onafhankelijkheid. Wij moeten los van België of wij gaan kapot met België. Dat is dé boodschap voor alle Vlamingen.

België is het land met proportioneel de hoogste staatsschuld ter wereld;
België is het land met de hoogste belastingen per inwoner in Europa;
België is het land met de laagste pensioenen voor niet-ambtenaren;
België is het land waar een Vlaming een derde meer belastingen betaalt dan een Franstalige;
België is het land waar één volk, het Vlaamse volk, al 179 jaar buiten alle verhoudingen veel geld transfereert naar zijn buren, de Walen en de Brusselaars;
België is het land waar het minste wordt gedaan om de vergrijzing op te vangen;
België is het land waar wegens Waals syndicaal verzet de pensioenleeftijd niet kan worden opgetrokken;
België is het enige land in Europa waar het aantal ambtenaren de jongste tien jaar aangroeide met 87.000 mensen, ofwel 12,2 procent;
België is het land van de onopgeloste problemen (zoals de asielwetgeving, de organisatie van het gerecht, de inning van de belastingen);
België is een land met een elite van politici en een staatshoofd die dag na dag het geloof in het voortbestaan van dat land kwijt spelen. De angst giert door de zalen van Laken en de zalen van de Wetstraat. Koning Albert zou ik niet graag heten en Koning Albert zou ik niet graag zijn; Herman Van Rompuy zou ik niet graag heten en Herman Van Rompuy zou ik niet graag zijn.

Wat moeten wij oplossen en veranderen? Grote dingen en kleine dingen:

- de particratisering moet weg,
- de scheefgetrokken fiscaliteit moet weg,
- vakbonden zijn nuttig en noodzakelijk, toch moeten er in Vlaanderen grenzen gesteld worden aan hun overmacht, aan het parallelle machtscircuit van syndicalisten met een zwakke tot onbestaande legitimiteit; een dergelijke syndicratie moet weg,
- het verzet van de syndicaten tegen de minimale dienstverlening, de hervorming van de arbeidsmarkt moet weg,
- de dominantie van de administratie moet weg,
- het gebrek aan een goede werking van de vrije markt moet weg,
- het multiculturalisme, dat slecht en onderdrukkend is voor de inwijkelingen zelf, moet weg; iedereen in zijn kleuren- en godsdienstvakje stoppen is fout; wie hier binnen komt erkent de Leidende Cultuur, de normen en de waarden van Europa, en krijgt Vlaamse burgerrechten na de controle van zijn of haar graad van integratie.

België is een tranenland waaruit geen verlossing meer mogelijk is. Een land waarover ‘The Economist’, het meest kwalitatieve blad ter wereld, het bestaat 166 jaar en dat doe je maar als je boven alle pietluttigheid werkt, in september 2007 in een hoofdartikel schreef: “Als een land niet meer voldoet aan zijn taken, gom het dan weg.”

De vreedzame strijd voor een onafhankelijk Vlaanderen zullen wij winnen; één veldslag hebben wij verloren en dat moeten wij hier en nu erkennen.

Wat doet een ondernemer als hij wil onderhandelen over een oogmerk als de onafhankelijk-heid van Vlaanderen? Dan doet hij neptoegevingen, toegevingen die hem niks kosten, en die de tegenpartij verleiden of knock-out slaan.

Vlaamse radicalen!!! Schuif een zware grendel weg van de poort naar de onafhankelijkheid. De neptoegeving die wij moeten doen om de onafhankelijkheid van Vlaanderen te bruskeren is luid en zelfbewust zeggen: WIJ LATEN BRUSSEL LOS. Het Brussel van de 19 gemeenten, niet meer. NIET MEER. Die neptoegeving is een mentale omslag in het Vlaamse mythedenken maar die is passend en heilzaam. In talrijke gesprekken van de jongste maanden is mij meer dan duidelijk geworden dat het “WIJ LATEN BRUSSEL LOS” woelt in de hoofden van uw leiders, de leiders van de radicale Vlaamse strijdverenigingen. Er is vandaag een belangrijke Vlaamse vereniging die uitkijkt naar een nieuwe voorzitter en wil dat deze het beginsel “WIJ LATEN BRUSSEL LOS” verdedigt en symboliseert.

Geef, Vlaamse radicalen, uw leiders het mandaat en de moed voor deze neptoegeving. Klets, prakkezeer, fluister niet langer over Vlaamse onafhankelijkheid: geef de actie een stoot, een zweepslag. Dat zal niet lukken met VOORAF aanslepende en uitzichtloze onderhandelingen, neen, draai het proces om. Kies voor een EENZIJDIGE VERKLARING VAN ONAFHAN-KElIJKHEID, een EVO, en onderhandel aansluitend over de praktische kanten. Vraag niet aan België om te mogen scheiden. Volgend jaar, in 2010 wordt een halve eeuw Congolese onafhankelijkheid herdacht. De Congolezen hebben niks gevraagd, zij pakten hun onafhankelijkheid van hetzelfde koninghuis, hetzelfde establishment, hetzelfde verkalkte milieu dat geen Vlaamse onafhankelijkheid wil. Je kan dingen leren van de Derde Wereld.

Waarom zeg en herhaal ik: WIJ LATEN BRUSSEL LOS! Omdat wij ons niet mogen laten afdreigen. Het lossen van Brussel betekent niet het einde of de ondergang van Vlaanderen. Laten we lachen.

Ten eerste, voor wie eerlijk is, en geen kostwinner als beroepspoliticus in Brussel, weet dat wij die stad al decennia kwijt zijn door de onbeholpenheid en lafheid van de politieke generatie Martens (de drieledige staatshervorming was en is een schande). Mark Grammens zei in ’t Pallieterke’ van 9 maart 2009 in een lang interview onomwonden:”maak u als Vlaming niet druk over dat zogenaamde verlies van Brussel, je levert wat bakstenen en architectuur in.”

Ten tweede. Als Vlaanderen zijn politieke greep op Brussel lost dan behoudt het TOCH tot in der eeuwigheid zijn economische, culturele, geografische, mobiliteitsbanden met die stad. Brussel, Vlaanderen en Wallonië blijven leden van de Europese Unie. Zij onderwerpen zich daardoor aan de vrijheid van kapitaalverkeer, de vrijheid van personenverkeer, de vrijheid van goederenverkeer, die de grondslagen zijn van deze Unie. Niks of niemand in Brussel kan, en zal zelfs willen, beletten dat Vlaanderen en Brussel op een nette wijze met mekaar omgaan zoals Vlaanderen (en België vandaag) dat doet en zal doen met Nederland, Zweden, Litouwen, Spanje en de overige lidstaten van de Europese Unie.

Ten derde. Wil je les belges francophones én de Brusselaars doen daveren, zeg dan het samenlevingscontract met de hoofdstad op. Maak hen duidelijk: vrienden, wij laten onze toekomst niet langer hypothekeren door een hoofdstad die de meerderheid van haar landgenoten vies vindt en die stelselmatig Vlaanderen koeioneert.

Ten vierde. De Vlaamse politici van de regering Peeters II, het Vlaamse parlement, de federale beleidsorganen blijven het spookbeeld “Brussel verliezen is een drama” oproepen omdat zij daardoor een alibi hebben, een taboe cultiveren om niks te hoeven doen voor een onafhankelijk Vlaanderen en Wallonië.

Ten vijfde. De hovaardige houding van het Brussels-Vlaams culturele establishment stemt overeen met de visie van de Belgische kolonialen voor de Congolese onafhankelijkheid. Het verhaaltje in 1960 in Léopoldville en Bruxelles luidde: “Laat die zwarten niet los. Zij hebben ons nodig.” Dezelfde praat voor de vaak hoor je bij de pedantocraten, de rijkelijk gesubsidieerden van de Vlaamse cultuurhuizen in Brussel: “Maak die Vlamingen niet los van Brussel. Die provincialen hebben ons nodig om geen clowns te worden.” Om te gieren. Wat Antwerpen, Gent, Brugge, Kortrijk en een resem kleinere steden vandaag doen overstijgt kwalitatief en kwantitatief wat Brussel cultureel en maatschappelijk produceert. De Brusselse culturelen hebben Vlaanderen en zijn belastinggeld nodig, niet wij die stad of hen. En wees er van overtuigd, als Vlaanderen onafhankelijk is, kruipen zij door het stof naar de nieuwe vetpotten van dat onafhankelijke land.

Ten zesde. Elk land dat onafhankelijk wil worden, maakt een afweging van de kosten en de baten. De kost van het verlies van de Vlamingen in Brussel weegt niet op tegen de baat om 5 miljoen Vlamingen hun eigen weg te laten gaan.
Hebben wij na Brussel geen hoofdstad meer? Wij zitten door het historisch schema van Brussel _ een centraliserend waterhoofd _ en de Belgische woestijn daarbuiten met een foute kijk op wat hoofdsteden zijn. Denk aan Den Haag, Bern, tot voor kort Bonn, allemaal volwaardige hoofdsteden in onze buurt. Veel landen hebben een beperkte politieke hoofdstad en spreiden hun diensten, administraties en bevoegdheden.
Maak van Mechelen de hoofdstad van Vlaanderen. Mechelen is mooi, heeft een verleden, een goede ligging en blijft buiten de discussie tussen Antwerpen en Gent over het recht op de eerste rang. Vul dan de rest in op zijn Nederlands met een spreiding van ministeries en taken in Vlaanderen.

Ten zevende. Philippe Moureaux, Olivier Maingain, Charles Picqué en andere Brusselse leiders staan vandaag en morgen zwakker dan de meeste Vlamingen denken. De Brusselaars, les Bruxellois, zijn inderdaad niet gekker dan andere mensen. Het zal de eerste jaren niet van harte gaan maar waarom zouden zij zich, zelfs al zouden zij dat kunnen, afsluiten van de talentenpot en de koopkracht van hun noorderburen en zuiderburen? Wat er DUS NIET, ik herhaal NIET, ontstaat is een 100%-ige breuk tussen Vlaanderen en Brussel. Een samenlevingsmodel als dat van Rijsel met Zuid-West-Vlaanderen zal groeien. Rijsel ligt in een onafhankelijk land, buiten de politieke controle van Vlaanderen of België. Toch hebben Rijsel en West-Vlaanderen drukke economische, commerciële en culturele banden waarvoor West-Vlaanderen niets moet bijdragen dan zijn koopkracht en sympathie.

Ben ik harteloos? Deels wel. De Brusselaars die ik met oprechte spijt en met ongeveinsde wroeging, in de steek laat, is de slinkende groep van moedige Vlaamse mannen en vrouwen _ Sven Gatz, Brigitte Grouwels, Piet Van Waeyenberge, Johan De Mol en tientallen anderen _ die blijvend opkomen voor een kwalitatieve en kwantitatieve politieke Vlaamse aanwezigheid in Brussel. Sorry, dames en heren, de teerling wordt geworpen.

Ik besluit:

- Brusselse vrienden, laten wij scheiden;

- leve de republiek Vlaanderen;

- leve de Confederatie van de Lage Landen.

Frans Crols
23 augustus 2009

Als audiobestand (MP3)

en dan de toespraak van Voorzitter Baeten van de "originele" ijzerbedevaart een paar dagen later...en niet vergeten dat er op de Ijzerwake een 5000-tal aanwezigen waren en op de Ijzerbedevaart amper een 1500. Totaal 6500 Kerels en meiden die België doen bibberen en beven. Een rockfestivalleke in Zichem-Zussen-Bolder trekt al vlug een een meervoud van dit aantal...let vooral op het thema Brussel...Vlaanderen is weer verdeeld...

Diksmuide IJzersterk 2009
82ste IJzerbedevaart
Toespraak van de voorzitter
Gisterenavond werd in de IJzertoren een tentoonstelling geopend rond 90 jaar VOS. Wij
feliciteren hen met hun verjaardag. In 1919 ontstond het Verbond VOS als een
oudstrijdersvereniging met een dubbel doel: enerzijds de materiële en financiële belangen van
de frontsoldaten verdedigen en anderzijds de Vlaamse idealen van de Frontbeweging
voortzetten. Het Verbond VOS , vandaag “VOS, Vlaamse Vredesvereniging” stond mee aan
de wieg van de IJzerbedevaarten.
Toen de Vlaamse soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog opkwamen voor hun rechten, was
hun uitgangspunt: alle mensen zijn gelijkwaardig en moeten dus met hetzelfde respect
behandeld worden. Elkeen heeft het recht om zichzelf te zijn. Het fransdolle belgicistische
“Pour les Flamands la même chose” was het tegendeel van “gelijkwaardigheid”, Solidariteit
met de arme Vlaming was er niet.
Die tijd is lang voorbij en Vlaanderen is zichzelf geworden. De Vlaming is vandaag wel
solidair met het armere Wallonië.
Wordt Vlaanderen daarvoor gerespecteerd? Non.
Kan Vlaanderen de bevoegdheden die absoluut nodig zijn voor een beter bestuur aan zijn
autonomie toevoegen? Non
Is er duidelijkheid over de vele transfers naar Brussel en Wallonië. Non
Alleen nog maar de vraag stellen wordt beschouwd als een gebrek aan solidariteit, aan
federale loyauteit.
Vlaanderen heeft niets te verbergen; ook onze eisen zijn duidelijk. De eisen van de
Franstaligen zijn daarentegen niet duidelijk: ze hebben er geen, zeggen ze. Maar door
zogezegd niets te vragen krijgen ze wat ze willen. Zo onderhandelen wij niet verder.
We willen en zullen onze bevoegdheden ten volle gebruiken, creatief invullen en indien nodig
ook buiten de lijntjes kleuren!
Vroeger was het vanzelfsprekend om onder meer Vlaams onderwijs en Vlaamse cultuur
helemaal zelf te kunnen regelen, zo moet het ook vandaag vanzelfsprekend zijn om het
gezondheidsbeleid, het economisch beleid en het arbeidsmarktbeleid helemaal in eigen
handen te kunnen hebben, want dit zijn de bouwstenen van een samenleving, dit zijn de
bouwstenen van de solidariteit (en voor Wallonië geldt dat eveneens – Pour les Wallons la
même chose, maar dan in de meest positieve betekenis).
Solidariteit is voor ons overigens ook intern, binnen Vlaanderen zelf essentieel: “Vlaanderen
is er voor iedereen.” Met deze slagzin zit de IJzerbedevaart 2009 helemaal in de lijn van de
soldaten die wij vandaag gedenken
Dat Vlaanderen er voor iedereen kon zijn is de kern van het begrip Godsvrede: hoe
verschillend we ook zijn, als mensen zijn we ‘gelijk’, in de zin van gelijkwaardig. Vlaanderen
is er voor iedereen, ook vandaag en ook morgen.
En daarom moeten wij werken aan een sociaal Vlaanderen, een Vlaanderen dat niet alleen de
mond vol heeft van “level playing field”, “facts”, “figures” en andere Engelse termen over
economie en groei, maar ook de simpele taal van de menselijke bekommering spreekt om
ervoor te zorgen dat het ook morgen op sociaal gebied goed gaat met Vlaanderen en dat er
geen mensen meer sociaal verdwijnen onder the facts and figures. Dat Vlaanderen, als het
moet bezuinigen om de crisis het hoofd te bieden, dit niet doet in de sociale uitgaven maar in
de uitgaven voor prestigeprojecten die economisch noch sociaal noch cultureel een
meerwaarde zijn.
“Vlaanderen is er voor iedereen.” Dat betekent in de eerste plaats een sociale politiek, een
politiek van zorg en werkgelegenheid, maar ook een politiek van verdraagzaamheid en
wederzijds respect. Verdraagzaamheid komt niet per decreet, verdraagzaamheid ontstaat uit
gedrag. Wij allen zijn Vlaanderen. Wij allen zijn verantwoordelijk. Verantwoordelijk dat ons
Vlaanderen allereerst een samenleving mag zijn: een gemeenschap waarin mensen kunnen
samenleven met elkaar, in de veelkleurigheid van de menselijke soort. Vlaanderen een open
huis, waar – zoals de dichter het schreef – “wij genodigd zijn aan rijke tafelen”. Niet
opgesloten in zichzelf of in een nostalgie naar een verleden (dat niet eens heeft bestaan), maar
open voor de toekomst.
Precies daarom ook eist Vlaanderen zijn plaats op in de wereld, in Europa en in dit land.
Vlaanderen wil de woelige mondiale, economische stormen en de uitdagingen van de 21ste
eeuw trotseren. Om dat te kunnen is wel degelijk een nieuw institutioneel, financieel en
sociaal-economisch kader nodig.
Dit land moet kantelen naar een evenwichtig en solidair model met homogene bevoegdheden,
financiële responsabilisering en interpersonele solidariteit.
Er is geen oplossing voor de crisis mogelijk zonder een verregaande staatshervorming.
Als Vlaanderen zich tot een volwaardige natie met goed ontwikkelde kenniseconomie wil
ontwikkelen, dan zal het ervoor moeten zorgen dat het een vergaande staatsvorming kan
uitwerken waarvan iedereen beter wordt.
Wij verwachten van onze nieuwe Vlaamse regering moed en standvastigheid, zowel in haar
eigen beleid als in de dialoog met de andere gemeenschappen in dit land. Dat deze regering op
een aantal vlakken maximaal gebruik wil maken van haar bevoegdheden klinkt positief, dat
deze regering een aantal initiatieven neemt om haar bevoegdheden maximaal uit te breiden
verheugd ons.
In 2007 verklaarde Herman Van Rompuy en ik citeer: “Ik weet dat sommigen met het idee
spelen om een paarse regering te vormen die geen meerderheid in Vlaanderen heeft. Een
regering die alleen een meerderheid heeft in Wallonië speelt met vuur. Ik spreek nu in het
belang van het land: dit is staatsgevaarlijk”. Einde citaat
Vandaag is het zover. Herman Van Rompuy leidt zelf een regering die geen meerderheid
heeft aan Vlaamse kant. De partijen waarop hij steunt bezetten maar 41 van de 88 Vlaamse
zetels in de kamer. Bovendien heeft deze regeringsploeg een Franstalige meerderheid, 12
Franstaligen tegenover 9 Nederlandstalige ministers en staatssecretarissen.
Deze regering kunnen wij om democratische redenen onmogelijk als de regering van dit land
De Vlaamse regering is onze enige legitieme regering.
Schaf de federale verkiezingen af. (Er bestaan trouwens in dit land geen echte federale
verkiezingen). De deelstaatparlementen van de twee grote taal en cultuurgemeenschappen in
dit land zijn de enige rechtstreeks verkozen parlementen. Zij zorgen in gezamenlijk overleg
voor een confederaal beleid. Zij bepalen welke bevoegdheden ze nog samen willen
Binnen de fundamenteel tweeledige structuur van dit land bekleedt Brussel een bijzondere
positie. Brussel krijgt voortdurend extra geld toegeschoven, maar weigert zelfs maar een
begin te maken van een correcte toepassing van de taalwetgeving, weigert zelfs nog maar te
denken aan het loslaten van z’n expansionistische dromen richting Vlaamse Rand, zo is er
voor het Brussels establishment geen enkele reden om de steven te keren.
- Wij eisen dat de puntjes op de i‘s gezet worden
- Wij eisen respect voor het territorialiteitsbeginsel. De pacificatie binnen de Europese Unie is
gebaseerd op respect voor dit beginsel. Dit moet logischerwijze ook voor Brussel gelden.
- Wij eisen respect voor de financiële steun die Brussel jaarlijks krijgt vanuit Vlaanderen.
- Wij eisen respect voor de economische dynamiek vanuit Vlaanderen, waar ook Brussel beter
van wordt.
Wij laten Brussel niet los, gisteren niet, vandaag niet, morgen niet. Brussel moet ondersteund
worden door de twee deelstaten van dit land. Maar zonder dit respect gaat de kraan dicht.
Ook hier verwachten wij van de Vlaamse regering moed en standvastigheid in haar beleid.
Ik rond af:
Wij vragen een sterke, stabiele,coherente Vlaamse regering die oog heeft voor de
economische crisis en voor de nodige middelen zorgt om een duurzaam investerings- en
werkgelegenheidsbeleid te kunnen voeren.
Wij vragen een sterke,stabiele, coherente Vlaamse regering die oog heeft voor het welzijn en
de welvaart van alle Vlamingen.
Een warme samenleving vereist een intensieve bestrijding van de armoede, met kansen voor
Wij vragen een sterke, stabiele, coherente Vlaamse regering die aandacht heeft voor de
Nederlandse taal en cultuur en de band met Nederland versterkt en uitdiept (en ook de
Wij vragen een sterke,stabiele,coherente Vlaamse regering die werkt aan de zo noodzakelijke
staatsvorming van de deelstaat Vlaanderen en die in het bijzonder zorg draagt voor de
Vlaamse Rand.
Want, Vlaanderen is er voor iedereen.
Walter Baeten
30 augustus 2009.

Wel beste Ollanders, wil je zulk een zootje d'r nu bij of niet of blijven jullie liever alleen aanmodderen met jullie eigen niet-volksvreemde Balkie en de Oranjes? Wij hadden nochtans willen verzoeken een 6500 bedevaarders /pelgrims te willen opnemen. Waren daar geen plaatsen vrij op bepaalde schepen die jullie hebben aangeboden aan onze Minister van justitie? Valt daar nog over te onderhandelen? Want we zijn ze echt beu die speeches en dat vendelgezwaai en we beloven plechtig Zeeuws-Vlaanderen niet te heroveren als jullie een geste doen...

31-08-2009 om 17:54 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leve de Vlaamse republiek
Klik op de afbeelding om de link te volgen Nadat we onze vakantielectuur hebben uitgelegd willen we onze armlastige lezertjes die geen 9,99€ uit te geven hebben ter hulp komen: Het bewuste boek "het rode vaderland" wordt gratis ende voor niks ter beschikking gesteld via Google Books; Voor diegenen die het willen bestellen bij AMSAB is het verkrijgbaar voor 9€ + portkosten (Bij De Slegte 9,99€)
Hieronder vinden de lamstraaltjes onder onze lezers de nodige linkjes:

Voilà. Nu richten we, zoals beloofd, onze pientere blikken op een bonte groep vlaamse republikeinen die onze vakantielectuur al veel eerder hebben besproken dan onze fractie der hangmatsocialisten. De enige conclusie die we uit deze laatste vaststelling trekken is simpel: wij doen onze naam alle eer aan. Traagheid is immers geen kwaal maar kan een grote kwaliteit zijn, kameraden! Intellectuele nieuwsgierigheid is immers geen ratrace!
Maar terug naar onze Vlaamse progressieve nationalisten en republikeinen :

Je vindt ze terug onder -hoe kan het ook anders- de kliktitel "landdag":

Wie zich echter verwacht aan een losgeslagen bende bonte-avondflaminganten komt nogal bedrogen uit. Buiten wat wazigere ontwerpteksten vinden we bij deze koene kerels heel wat interessante teksten. Al klinkt de term "landdag" voor hun jaarlijkse bijeenkomsten toch wat typisch grootsprakerig "Vlaemsch". Zeker als je het bijgeleverde fotomateriaal bekijkt. Staf De Clercq slaagde er ooit in wat meer volk op de been te krijgen in Kester en zelfs ooit in Wemmel maar zat inhoudelijk natuurlijk niet op de zelfde lijn. Hier hebben we te maken met linksen die wat "Vlaemsche" symboliek meetrekken maar soms heel zinnige dingen zeggen. We geven het graag toe. Als je op hun site de toespraken van hun 5de landdag, ook wel trefdag genoemd beluistert merk je dat er weliswaar geen groot redenaarstalent aanwezig is en dat het schaarse applaus moeilijk als staande ovaties kan worden omschreven. Sommigen zoals enen Dirk De Haes klutsen alles graag door mekaar tot één grote ideologische oersoep met nogal wat interne tegenstrijdigheden. Anderen zoals enen Julien Borremans zeggen dan weer heel zinnige dingen alhoewel we bij hem weinig Vlaams-nationalisme horen. Zijn analyse is echter vlijmscherp en correct.
Opvallend is wel dat deze groep linkse mannen, vrouwen zijn hier weer totaal onzichtbaar, steeds weer met veel sympathie over de "rechtse flaminganten" praten als zouden het broeders in de zelfde strijd zijn. Rare jongens! Sommigen maken weliswaar een onderscheid tussen de democratische Vlaams-nationalistische partijen en het Vlaams Belang maar meestal blijft er een zweem van broederband hangen. Nationalisme is de motor van hun denken ondanks hun gegoochel met klassestrijd en ander linkse termen. Voor ons is de Vlaamse strijd ook een sociale strijd geweest. Maar wat er nu gaande is met het zogenaamde flamingantisme heeft niks meer te maken met een ontvoogdingsstrijd van een onderdrukt volk.
Wij zijn geen bewonderaars van Daens of de Vlaamse missionarissen à la Damiaan zonder evenwel hun persoonlijke moed in vraag te willen stellen. Net zo min zijn we trouwens, en onze trouwe lezertjes weten dat, fans van allerlei Che's of Durutti's. Maar de Vlamingen moeten beseffen en dat ondanks de discours à la De Haes dat in een onafhankelijk Vlaanderen de sociale onderlaag van werklozen, armen en uitgeslotenen op geen enkele solidariteit zal moeten rekenen. Links Vlaanderen staat nergens meer en de "massa's" op de Vlaams-progressieve landdagen zullen daar niks aan veranderen. Spijtig genoeg, waarde Vlaamse kerels, heeft macht en dus de sleutel tot verandering, meer iets te maken met getalsterkte dan met elitevorming al gaat het één niet zonder het ander. Als je geen massaorganisatie achter je hebt dan wordt er niet naar je geluisterd door diegenen die de touwtjes in de handen hebben en we vrezen dat de boodschap van onze linkse republikeinse flaminganten niet in die mate wervend is dat ze de massa's zullen begeesteren. Ze zijn dus gedoemd om landdagen te blijven organiseren in kleine zaaltjes met gelijkgezinden. En wij zullen met veel plezier hun teksten en hun toespraken naderhand lezen.

30-08-2009 om 22:57 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt, Van Ginderachter Maarten en zijn Griet!
Klik op de afbeelding om de link te volgen Blij ons terug onder jullie nieuwsgierige neusjes te bevinden. Daarom een andere klassieker na het grote verlof : de vakantielectuur. Is altijd een voltreffer bij de intellectuelen onder jullie. Wat lazen we aan het strand, op het terras en in het bed? Welke hippe schrijver hebben we ontdekt of hebben we ons overgegeven aan louter funlectuur onder de vorm van misdaadromans of erotische verhalen? Wel beste vrienden, niks van dat soort lectuur heeft ons brein geteisterd. Niet gelezen, alleen maar gemijmerd en geconsumeerd? Neen, eerst een koopje gedaan bij De Slegte. Het bleek een voltreffer voor amper 9,99€. DE aanrader voor iedereen die begaan is met hedendaagse geschiedenis en meer bepaald zelfs met de ontstaansgeschiedenis van het Vlaamse, Waalse en/of Belgische socialisme.
Want we zijn inderdaad sossen al was het dan maar hangmatsossen en we zijn wel erg geïnteresseerd in de worteltjes van van deze uitermate boeiende beweging. Het zal jullie misschien verwonderen, maar wij vertikken het ons een opinie over de binnenlandse arbeidersstrijd te vormen door een ticket te kopen voor de film of de opera "DAENS". Geen van beide kunstzinnige producten ooit bekeken of beluisterd. Boons roman wel gelezen maar het blijft een roman en een goeie roman. Dus fictie. Vlaanderen dreigt fictie met realiteit graag willen te verwarren. Eerst de Vlaamse boer(t)enfims en dan de sociaal bewogen films en daarmee denkt dan elk vlaams kalf de eigen geschiedenis tot in de kleinste details te kennen.

Maar wat lazen we dus? "HET RODE VADERLAND" van Maarten Van Ginderachter uitgegeven door Lannoo/AMSAB in 2005 met als ondertitel :De vergeten geschiedenis van de communautaire spanningen in het Belgische socialisme voor WO I.
Hier zullen jullie nu geen detailbeschrijving vinden van de inhoud. Daarvoor raden we jullie aan dit koopje zelf te doen bij De Slegte want het boek is zijn prijs meer dan waard! VOORTREFFELIJK en tja je kan je je de vraag stellen waarom dergelijke standaardwerken al zo vlug in de ramsj terecht komen. Ons niet gelaten wat zo hebben we het natuurlijk ontdekt. Maar toch ergens jammer al was het maar omwille van de erkenning die dit boek overal verdient
Effe het begin van het nawoord publiceren om toch wat licht te laten schijnen onder jullie schedelpan.

Dit boek is een herziene versie van mijn proefschrift Vaderland in de Belgische Werkliedenpartij (1885-1914). Sociaal-democratie en nationale identiteit from belw. Een casusstudie van Gent, Brussel en de Borinage, dat ik op 1 maart 2005 verdedigde aan de Gentse Universiteit.

Verder nog een bedankje aan allerlei personen waaronder ene "Griet" die blijkbaar niet begreep hoe iemand zo gek kan zijn 4 jaar van zijn leven te verbeuzelen met zoiets saais.
Wel onbekende beste Griet, je mag heel erg fier zijn dat je Maarten 4 jaar lang een saaie nerd was. Wij vonden het alleszins de moeite maar wij hebben met hem natuurlijk nooit het ontbijt moeten delen. Dat scheelt wel wat.
Dus Griet, je zal ons Kitokojungle op ons woord moeten geloven dat het echt wel boeiende inzichten opleverde. Al dat saai geneuzel in stoffige archieven. Het is misschien een magere troost en je leest dit hart onder de riem misschien zelfs nooit maar we wagen het er op. Wij hebben er van genoten, basta en bedankt Maarten en dus ook Griet en promotor Bruno De Wever (yep, broer van ...en hier al wel eerder in de bloemetjes gezet) die blijkbaar steevast politiek incorrecte levenwijsheden debiteerde en dat hebben we dan met hem gemeen. Al zullen onze incorrecte diepzinnigheden een veel minder stevige onderbouw hebben. Het kan ons geen barst schelen als we maar niet klinken zoals de meeste politieke blogs hier in ons Vlaanderenland. Want op BLOGGEN is dat hier huilen met de pet op. Navelstaarders en groot-gelijkhebbers aan de lopende band. De meest idiote rechtse praat, enkel overtroffen door links gelal. Op een paar uitzonderingen na. Maar die zijn echt op de vingers van 1 hand te tellen en om geen steriele polemieken op te starten noemen we geen man en paard. Zoek het zelf maar uit!

Nu nog effe zoeken wie die Maarten Van Ginderachter is :

Email(s) ua:
Telefoon: 032654308
Afdeling: Dept. Geschiedenis
bedrijfsadres: Stadscampus
Grote Kauwenberg 18
2000 Antwerpen

Donderdag van 14.00 tot 15.30 of na afspraak


  • wereldgeschiedenis, globale onderzoeksperspectieven, transnationale transfer
  • nationale identiteit en sociaal-democratie
  • history from below
  • Vlaamse en Waalse beweging
  • gender en nationalisme
  • natievorming van onderuit bekeken (from below benadering van identiteitsconstructie)
  • historisch onderzoek naar de interactie van collectieve identiteiten

Selectieve publicatielijst
Boeken als auteur

Het rode vaderland. De vergeten geschiedenis van de communautaire spanningen in het Belgische socialisme voor WOI, Tielt-Gent, Lannoo-Amsab-ISG, 2005.

Le chant du coq. Nation et nationalisme en Wallonie depuis 1880 (Jan Dhondt Cahiers nr. 3), Gent, Academia Press, 2005.

Boeken als wetenschappelijk uitgever

- VAN GINDERACHTER, Maarten, BROOMANS, Petra, GOFFE, Jensma and VANDEVOORDE, Hans (eds.), The Beloved Mothertongue. Ethnolinguistic nationalism in small nations. Inventories and reflections (Groningen Studies in Cultural Change 33), Leuven, Peeters, 2008.

- VAN GINDERACHTER, Maarten, LAMBERT, Véronique, DE WEVER, Bruno en DE WEVER, Bart (eds.), National identities and national movements in European history, special issue of the Belgisch Tijdschrift voor Nieuwste Geschiedenis/Revue belge d’histoire contemporaine, vol. 34, issue 4, 2004, 146 p.


Trou de mémoire. De droom van Groot-Nederland, in: TE VELDE, Henk en TOLLEBEEK, Jo (eds.), Het geheugen van de Lage Landen, Rekkem, Stichting Ons Erfdeel, 2009, pp. 60-67.

Contesting national symbols Belgian belle époque socialism between rejection and appropriation, in: Social history, vol. 34, no. 1, 2009, pp. 55-73.

Arm Vlaanderen. Het verwaarloosde platteland, het lamlendige volk, in: TOLLEBEEK Jo, BUELENS, Geert, DENECKERE, Gita, DE SCHAEPDRIJVER, Sophie en KESTELOOT, Chantal, België, een parcours van herinnering. Dl. 2 Plaatsen van tweedracht, crisis en nostalgie, Amsterdam, Bert Bakker, 2008, pp. 182-193.

Social-democracy and national identity. The ethnic rift in the Belgian Workers’ Party (1885-1914), in: International Review of social history, vol. 52, issue 2, 2007, pp. 215-240.

Public transcripts of royalism. Pauper letters to the Belgian royal family (1880-1940), in: DENECKERE, Gita and DEPLOIGE, Jeroen (eds.), Mystifying the monarch. Studies on discourse, power and history, Amsterdam, Amsterdam University Press, 2006, pp. 223-234.

Gender, the extreme right and Flemish nationalist women’s organisations in interwar Belgium, in: Nations and nationalism. Journal of the Association for the study of Ethnicity and Nationalism, vol. 11, Issue 2, 2005, pp. 265-284.

L’introuvable opposition entre le régionalisme citoyen wallon et le nationalisme ethnique flamand. À propos de l’Encyclopédie du mouvement wallon, in: Bijdragen tot de eigentijdse geschiedenis/Cahiers d’histoire du temps présent, nr. 13/14, 2004, pp. 67-96.

en zo komen we dus ook terecht bij :

en jullie moeten hier ook maar effe de muis op laten klikken.

Voilà, jullie weten genoeg! Morgen vermeien we jullie met leuke inkijkverhalen over Vlaamse linkse republikeinen en progressieve nationalisten die we dank zij dit boek ontdekten op het wereldwijde net! Gieren en lachen gegarandeerd, pure Vlaamse kermis!

29-08-2009 om 23:55 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De congé payé is weer achter de rug! Back in town!
Klik op de afbeelding om de link te volgen Hallo lieverdjes, ondanks onze radiostilte van een maand staan we nog steeds pal op nr 1 der politieke blogs. Dit gewoon ter info en om iedereen duidelijk te maken dat de komkommertijd in de maand augustus dus wel heel grote vruchten oplevert. Na een verblijf van 5 weken in het mooie vakantiedorp Corleone moet ik vaststellen dat uit de grote stapel ongelezen kranten mij één titel is bij bijgebleven namelijk dat Gaia met trots aankondigt dat 1 miljoen batterijkippen een beter leven zullen hebben. Naar de reden van dit heugelijke bericht heb ik zelfs niet gezocht.
De info dat rechters hier wel eens corrupt zouden kunnen zijn lach ik weg na het familiebezoek aan onze Siciliaanse schoonvader. Bovendien ergert het ons mateloos (dus we zijn wel degelijk met geslepen tandjes en frisse moed terug klaar voor de kamp!) dat allerlei volk, rechter of niet, hier zo maar door de serieuse gazetten als corrupt worden afgemaakt en hun privéleven te grabbel gegooid zonder ook maar één doorslaggevend argument in te roepen. Wij zijn niet naïef en denken dat er in Fortis en andere zaken inderdaad "veel gesjipoteerd" werd. Maar dat had de fameuse parlementaire onderzoekscommissie moeten duidelijk maken en dat werd dus niks. Dus nu wordt dan maar losweg beweerd dat het volledige Brusselse gerecht een bende satrapische nietsnutten zou zijn. Why not? Het volk vraagt brood en spelen ! En een zwart schaap vinden vraagt hier geen maanden!
Het stemt ons blij dat we weer met jullie kunnen praten over al het onheil dat er boven onze kopjes de volgende maanden en jaren zal uitgekieperd worden en om onze vijanden stikjaloers te maken zeggen en schrijven wij hier zoals onze rooie voorzitter ons dat voordoet : wij verdienden schandalig veel poen zodat we 5 weken luxevakantie kunnen betalen. Wij hebben onze Fortisaandelen net op tijd verkocht! En met welke sollen werd jullie Blankenbergse strandvakantie betaald kameraden? Bij  massale reactie plannen wij een vervolgreeks...

29-08-2009 om 01:11 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ruzie en ambras en wij muizen er even tussenuit
Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezertjes, vanaf dit eigenste ogenblik tot en met eind augustus zal de freqentie waarmee we onze ergernissen publiek maken enigszins dalen, al dan niet tot nooit geziene dieptepunten. We willen er toch even van tussen om nog meer geërgerd terug te te keren in september. Jullie kunnen van de gelegenheid gebruik maken om wat oudere bijdragen te bestuderen. Als tip met stip geven we graag ons energiedossier. Energie zal immers een hot item worden in het najaar. Onze lethargische federale regering die tegen dan hopelijk uit een meerderheid genaturaliseerde asielzoekers zal bestaan, zou dan het debat rond het al dan niet langer open houden van de kerncentrales moeten starten.Waarom hopen we op een meerderheid genaturaliseerde asielzoekers, horen wij al her en der vragen? Wel, die mensen hebben tenminste zin in initiatief getoond wat van onze inheemse federale ministers en staatssecretarissen nauwelijks kan gezegd worden. Tenzij de vrouwelijke excellenties die mekaar bijna de ogen uitkrabten. Gelukkig hebben ze met een stoeltjesdans en een vriendelijke afscheidskus het probleem terug binnen de normale perken kunnen brengen. Ondertussen werden de wraakroepende toestanden rond de asielzoekers zogezegd opgelost. Of het klopt durven we niet meteen zeggen want blijkt dat men zelfs de kostprijsberekening van de maatregel is vergeten maar dat zijn we inmiddels al gewoon.
Of de rechtstreeks betrokkenen er mee uit de shit zullen geraken...wij wedden er niet op.
terug naar ons kerndebat, de energie dus. Wij raden elke nog op vaderlandse bodem verblijvende Vlaming aan om vandaag De Standaard te lezen. Niet omwille van één of andere commentaar of artikel maar voor de pagina "E8 Seintjes".
Wat kan daar nu zo al interessants te lezen vallen? Wel daar staat, beste lezertjes een "Kennisgeving Kernenergiewet" vanwege de Nederlandse (Ollandse dus) Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
En we citeren : " op 29 juni2009 (zal louter toevallig zijn...vlak voor de vakantie ) is van Delta Energy N.V. een startnotitie voor de milieu-effectrapportage ontvangen ten aanzien van het voorgenomen bouwen en het vervolgens bedrijven van een tweede kerncentrale te Borsele.
Al een mooi begin voor onze groene meisjes en jongens om zich stilaan een maagzweer te kweken alvorens aan het eigen nationaal debat te beginnen! En moesten jullie onze kerncentrales willen sluiten, beste groentjes, wees dan al maar gerust, de stroom zal dan vanuit Borsele en de Franse kerncentrales rijkelijk ons eigen landje overstromen....dus geen paniek, sluiten die boel. Belgistan zal daartegen wel vol staan met villa's met zonnepanelen op hun dak. Ook zal geen enkele schar of tong zijn weg nog vinden temidden van onze offshorewindmolens.Terloops toch even de vraag stellen aan de nieuwe nog op te richten Vlaamse Energiemaatschappij of ze wel bevoegd is voor deze off-shore-windmolenparken want volgens ons is dit nog niet meteen een uitgemaakte zaak. Er wordt veel over gepraat en in de gazetten geschreven maar zoals iedereen wel weet is dat allemaal niet zo simpel. Zijn die windmolenparken in de Noordzee nu regionale materie of federale? Allez vooruit, de ruzie kan beginnen...!
Voilà, met deze leuke boodschappen laten we jullie wat verweesd achter want er zullen dus zeker geen dagelijkse ergernissen meer verschijnen tot begin september, remember. Tot binnenkort!

22-07-2009 om 09:25 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BHL et le Duc de Gloucester
Als ware socialisten, zij het dan van de hangmatsoort, voelen wij ons erg betrokken bij het diepzinnige debat dat momenteel wordt gevoerd in Frankrijk rond de al dan niet dode Parti Socialiste. Vermits Fransen houden van dergelijke debatten zeker wanneer de grote salonfilosofen als BHL en andere afkortingen er zich mee moeien. BHL is zo een welbespraakt orakel met grijzend Beethovenkapsel waarvan elke scheet gepubliceerd en druk becommentarieerd wordt. Deze keer richt hij zijn vuurwerk dus op de (Franse) PS waarvan hij niet geheel ten onrechte beweert dat deze partij dood is. Het zelfde kan trouwens beweerd worden van vele Europese socialistische partijen. Ze zeulen inderdaad een zwaar verleden en nogal wat mamoetachtigen met zich mee. In ons eigen Belgistan tellen we twee zulke archeologische overblijfselen de sp-a en de Waalse PS die in tegenstelling tot het devies: werkers aller landen verenigt u, mekaar bijna naar het leven staan.
Dus volgen we met de nodige aandacht de regenbui in volle komkommertijd in Parijs en omgeving omdat uit ervaring blijkt dat het dan binnenkort druppelt in Brussel.

Lévy verklaart Franse PS morsdood

  • maandag 20 juli 2009

  • Auteur: Mia Doornaert
Bernard-Henri Lé

Bernard-Henri Lé

© Patrick Othoniel / Jdd/Gamma

BRUSSEL - Opschudding in het Franse politieke landschap. De bekende filosoof Bernard-Henri Lévy zei gisteren in interviews dat de Franse socialistische partij 'dood' is en geen andere toekomst heeft dan zichzelf op te heffen.

Van onze redactrice

'Zal de PS sterven? Neen, ze is al dood. Niemand, of bijna niemand, durft het te zeggen. Maar iedereen, of bijna iedereen, weet het.' In een interview met Le Journal du Dimanche zei 'BHL', zoals de filosoof met zijn initialen bekend is, dat er aan de Parti Socialiste niets meer te hervormen valt. 'De partij verloor wat haar nog aan ziel restte en moet verdwijnen.'

De Franse socialistische partij verkeert inderdaad in crisis. Met een score van 16,48procent in de Europese verkiezingen van juni bleef ze ver onder de 20procent die ze als minimale score had vooropgesteld. Ze kon zelfs geen profijt slaan uit de onpopulariteit van president Nicolas Sarkozy als gevolg van de economische crisis, en slaagt er niet in zich als alternatief aan te bieden.

Verschillende topmensen van de PS hebben al opgeroepen de naam van de partij te veranderen, onder wie Manuel Valls, een 'luitenant' van Ségolène Royal toen ze in 2007 presidentskandidate was.

Lévy zei gisteren dat Valls, volksvertegenwoordiger van het departement Essonne bij Parijs, gelijk had. 'Valls behoort met Royal, met Strauss-Kahn, met anderen tot degenen die een big bang kunnen veroorzaken en iets nieuws kunnen opbouwen op het puin van het oude.'

BHL noemde niet per toeval namen als Royal en vooral Strauss-Kahn. Dominique Strauss-Kahn, is een overtuigd voorstander van een sociaaldemocratische, reformistische koers. Volgens recente peilingen is hij de meest geloofwaardige socialist geworden om de oude partij een nieuw elan te geven.

Maar de ex-minister van Economie en Financiën, die ook bij zijn initialen (DSK) bekend is, staat voor het ogenblik buiten de nationale politiek. Sinds 2007 is hij directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), op voordracht van president Sarkozy. Met die slimme zet sloeg Sarko twee vliegen in één klap: hij beroofde de PS van een van haar bekwaamste leiders en bezorgde Frankrijk, dankzij de brede Europese steun voor DSK, een internationale topfunctie.

De Franse PS is, in tegenstelling tot andere Europese socialistische of sociaaldemocratische partijen, nooit uit de keuze tussen marxisme en sociaaldemocratie geraakt. Nu, aldus heel wat socialisten, is het ogenblik daar om eindelijk een duidelijke keuze te maken ten gunste van een brede centrumlinkse partij.

Daarom, vindt ook BHL, is een naamsverandering 'de eerste vereiste'. De term 'socialistisch' moet verdwijnen omdat die 'een gedachtegoed draagt dat uit een andere tijd stamt en dat zich bovendien met het ergste gecompromitteerd heeft', zei hij gisteren nog in een interview met Radio Europe 1. Lévy verwees daarmee naar de toegeeflijkheid van de partij destijds voor de onderdrukkende communistische regimes.

Zoals anderen binnen en buiten de partij al deden, stelt ook BHL vast dat de PS maar niet losraakt uit interne twisten en rivaliserende ambities van partijbonzen. 'Ik heb zelden politici zoveel energie zien steken in zelfvernietiging', zei hij met enige bitterheid. 'Als het slechts om henzelf ging, zou het niet zo erg zijn. Maar het gaat om een alternatief voor Nicolas Sarkozy, om de hoop en betrachtingen van veel mensen.'

Daarmee wierp de filosoof een flinke steen in de kikkerpoel. Maar het debat zal nog geruime tijd woeden in de PS. Een beduidende fractie, waartoe ook partijleidster Martine Aubry behoort, blijft vinden dat de partij haar bondgenoten in de eerste plaats aan haar linkerzijde moet zoeken en ziet dus niets in de nieuwe, progressieve centrumlinkse formatie waaraan, aldus BHL, 'de Franse democratie dringend behoefte heeft'.

en we vonden een mooie blog met een leuke vergelijking tussen de Franse en Waalse PS dat waard is om gelezen te worden ook in Vlaanderen waar dergelijke commentaren eerder zeldzaam zijn en we zijn in een goeie bui om dergelijk eufemisme te gebruiken.
My kingdom for a blog van RichardIII Duc de Gloucester spreekt tot jullie en de ondertitel van deze blog luidt als een klok alleen in het Frans kan beieren :
"Petite chronique d'ambition, d'argent, de sexe et de religion dans une société que-faute d'autres mots-on appelle démocratie et dans laquelle 10% de salauds font la leçon à 90% d'imbéciles"

Stikjaloers zijn we op zulke ondertiteling, dat geven we grif toe!

BHL au JDD : le PS est nase !

On peut faire la moue à entendre BHL parler de lui-même sous le couvert d’un portrait des autres, ne pas lire ce qu’il écrit depuis qu’on n’est jamais arrivé au bout de son premier ouvrage de philosophie et enfin trouver insupportable ses concepts de la vertu ou du vice des Etats à travers sa vision du libéralisme ; cependant, il peut arriver en politique intérieure, qu’il ait raison. C’est notamment le cas de son interview à JDD (Journal du Dimanche) sur le PS français.
Son point de vue, on peut l’étendre au Parti Socialiste belge, non pas qu’il accuse un coup de fatigue comme celui de Martine Aubry ; mais parce qu’il se trouve lui aussi à la croisée d’un chemin idéologique alors que s’effondrent les raisons qui ont conduit le socialisme à la social-démocratie.
Pour BHL, Martine Aubry serait la gardienne d'une "maison morte", vouée à la démolition. Ce que confirment quelques pointures du PS, sans qu’il faille beaucoup tourner autour du pot pour le dire.
L’autodestruction est visible, même de Belgique.
« On est à la fin d'un cycle. Le PS est dans la situation du PC de la fin des années 1970, quand la désintégration s'amorçait et qu'on tentait de la conjurer par des formules incantatoires sur - déjà - la "refondation", la "rénovation".
En Belgique, la gauche de rechange n’existe pas. C’est la chance de Di Rupo. Jusqu’à présent, les voix qui se perdent, par désillusion, vont au Centre et à Droite, Ecolo recueille un socialisme critique qui trouve un exutoire dans la protection de l’environnement.
Jusqu’à quand ?
La crise à laquelle le PS belge ne répond pas, jette à la rue de plus en plus de travailleurs. Quel est l’oligarque du PS suffisamment connu et suffisamment indépendant qui fédérerait le mécontentement ? Di Rupo a toujours coupé toute possibilité d’expression à un courant opposé à sa politique collaborationniste. En faisant et défaisant les ministres, il tient la face émergente du PS sous sa coupe. C’est là toute son habileté. Tandis que Martine Aubry a raflé la mise en France non pas par un plan de redressement, mais par la haine des coalisés à Ségolène Royal.
BHL : « Aubry est sûrement quelqu'un de très bien. Mais il ne s'agit plus, à ce stade, des qualités de tel ou tel. Elle est dans le rôle de gardien de la maison morte et elle n'y peut rien. Les mots, d'ailleurs, disent tout. On parle du "rappel à l'ordre" de Manuel Valls. Rappel à l'ordre... Le socialisme termine en caporalisation... »
Donc, le PS va mourir ?
BHL : « Non. Il est mort. Personne, ou presque, n'ose le dire. Mais tout le monde, ou presque, le sait. Il est comme le cycliste d'Alfred Jarry qui pédalait alors qu'il était déjà mort. Ou comme le chevalier d'Italo Calvino dont l'armure était vide. Il est mort. »
L’interviewé a beaucoup lu, on ne lui fera pas le reproche de citer Maurice Clavel, dont on se souvient du tonitruant « Messieurs les censeurs, bonsoir ! ». Pour vaincre la droite, il faut d'abord briser la gauche. », réflexion d’un maoïste, certes, mais qui n’exprime pas tant le désir de remplacer la gauche par l’extrême-gauche que de remplacer une gauche molle par une gauche dure.


Les points de convergences entre le PS français exsangue et le PS belge essoufflé sont nombreux. Le plus évident, c’est le manque d’idées qui donnent l’espoir qu’on peut changer le monde. Cette volonté BHL ne la découvre pas chez Aubry, comme je ne suis pas le seul à ne pas la découvrir chez Di Rupo. Est-ce la fonction de président du PS qui le façonne, mais tous les présidents à commencer par Léo Collard ont fini par ressembler à un vieux prof de chimie du secondaire que j’ai connu dans le temps et que je n’ai jamais vu qu’en cache-poussière blanc avec un éternel nœud papillon. Bien longtemps plus tard, en lisant Guignol’s Band de Céline, j’ai trouvé que son personnage, Borokrom, un chimiste proche de la pègre et connu par la police, pourrait préjuger le futur de l’actuel président.
Il est clair pour la plupart des socialistes français et belges que « le PS est quand même le parti qui les protège, qui administre les régions. », quoique, en Wallonie, les affaires judiciaires en cascade des mandataires du PS sont en train de détruire ce sentiment de protection. Mais il faudra faire avec tous ceux qui ont bénéficié d’une « largesse », d’un passe-droit plutôt et qui constitue une clientèle suffisamment attachée au PS belge pour que celui-ci perdure encore un certain temps sans projet et sans volonté de changement. D’autant que cette clientèle n’a pas vraiment de convictions de gauche. Il suffit de faire un tour dans la commune d’Ans pour voir que l’on peut voter pour un socialiste sans avoir des convictions socialistes.
Une ultime réflexion de BHL : « Ce n'est pas parce que Sarkozy débauche des socialistes que le socialisme se meurt. C'est parce que le socialisme se meurt que Sarkozy peut débaucher. »
Il y a un peu de ça en Belgique, dans la collaboration entre les partis, quand le PRL, le parti libéral, était dans les majorités - il n’est plus qu’au Fédéral, à présent - on sentait bien et on sent encore l’emprise que le monde libéral exerce sur le PS belge. Et si cela ne s’appelle pas de la collaboration active, on se demande ce que c’est.
Bien sûr un obsédé de la liberté de comptoir comme Louis Michel, ou un faiseur de mots comme Reynders n’ont jamais débauché un socialiste, tout juste ont-ils séduit un Maingain (FDF) ou un Deprez (ex PSC) ; mais, les ministres PS au Fédéral pensent tout à fait comme eux et, restant au PS, corrompent celui-ci de la pensée libérale mondialiste. C’est pire !
Enfin une dernière réflexion de BHL valable pour les deux partis « Mais, quand son surmoi marxiste s'est écaillé (le PS français), il s'est laissé infiltrer par une idéologie réactionnaire, littéralement réactionnaire, dont il ne guérit pas. »
Entièrement d’accord, en Belgique aussi !

Richard III Duc de Gloucester - 22:15 |

en lees de andere commentaren van deze getalenteerde Duc de Gloucester ook maar eens. Wij klappen ondertussen in beide handjes en kraaien van plezier...

21-07-2009 om 00:24 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.syndicalisme à la bonbonne
Klik op de afbeelding om de link te volgen Tussen al het interessante nieuws dat over onze arme kopjes werd uitgestrooid tijdens dit weekend hebben we één klein berichtje weerhouden. Een klein titeltje in onze eigen pers maar in Frankrijk waar het zich allemaal afspeelde was de aandacht iets groter maar ook niet wereldschokkend. Toch zou het kunnen wijzen op een nieuwe trend. En zoals bekend hebben trends de neiging nogal snel nagevolgd te worden. Deze trend is vrij nieuw in de Europese sociale geschiedenis maar is waarschijnlijk overgewaaid vanuit Azië waar zeker in Korea dit soort acties al wel meer werd gevoerd. Het gaat namelijk over stakingsakties met dreiging om gans de boel op te blazen. Een paar jaar geleden hebben ze in Frankrijk wel eens gedreigd om massaal gif te lozen maar de boel opblazen is dus nieuw. Of dit een verstandige strategie kan genoemd worden laten we aan onze lezers zelf over. Wij waren er niet bij en oordelen dus niet over de drijfveren achter zulke akties. We geven deze info en laten jullie grijze hersencelletjes maar de rest doen. We citeren hier bewust bronnen die niet meteen met een rood of zwart vlagje beginnen te zwaaien van het moment dat het woord staking valt:

Radicalisation : New Fabris menace toujours, JLG retire ses bonbonnes

Le 17 juillet 2009 par Raphaële Karayan
* Mots clés : Automobile, plan social

Les salariés, qui n’ont pas obtenu gain de cause chez Renault, menacent toujours de faire sauter leur usine tandis que chez JLG, une indemnité de 30.000 euros par licencié a été accordée suite à un chantage équivalent.

A l’issue des négociations menées hier au siège de Renault, où ils avaient fait le déplacement, les représentants syndicaux (CGT, CFDT, FO) du sous-traitant New Fabris menaçaient toujours de détruire leur usine le 31 juillet. Leurs revendications, à savoir l’obtention d’une indemnité de licenciement supralégale de 30.000 euros, n’ont en effet pas obtenu satisfaction auprès de Renault que de PSA. Ils réclament 15.000 euros de la part de chacun des deux constructeurs, qu’ils estiment responsables de la liquidation de leur entreprise puisqu’ils ont retiré leurs commandes et qu’ils représentaient 90% du chiffre d’affaires.

Renault s’est engagé à racheter le stock de pièces qui lui étaient destinées, ce qui permettrait de payer une partie des indemnités des 366 salariés, mais la CGT juge cette proposition insuffisante. Le stock de New Fabris est estimé à 1,2 million d’euros pour chacun des constructeurs par le syndicat, ce qui se révèle plus de quatre fois inférieur aux 11 millions nécessaires pour atteindre une prime de 30.000 par salarié.

La prochaine étape de cette négociation aux allures d’ultimatum est fixée au 20 juillet, date à laquelle les syndicats rencontreront le secrétaire d’Etat à l’Industrie Christian Estrosi.

Les New Fabris risquent d’autant moins de désarmer que l’on a appris vendredi la réussite d’un autre « chantage à la bonbonne de gaz». Les salariés de JLG, un fabricant de nacelles élévatrices qui a annoncé en avril le licenciement de 53 personnes, menaçant de détruire leurs produits, ont obtenu de la direction une indemnité supralégale de 30.000 euros pour les collaborateurs concernés par le plan social. Ils étaient en grève depuis trois semaines.

Chantage payant pour les salariés de JLG

L' avec AFP- 17/07/2009 14:55:00

Les salariés de l'entreprise JLG de Tonneins qui avaient menacé de détruire des nacelles élévatrices produites par leur société, ont obtenu que leur indemnité de licenciement soit portée à 30.000 euros . Des bras de fer similaires se poursuivent chez Nortel et New Fabris.

Les salariés de l'entreprise JLG de Tonneins (Lot-et-Garonne), qui avaient menacé de détruire des nacelles élévatrices produites par leur société, ont obtenu "gain de cause" sur le montant des indemnités de licenciement.

"Notre proposition était une indemnité supra-légale de 30.000 euros pour les 53 personnes qui doivent être licenciées. Nous avons obtenu gain de cause", a indiqué vendredi Christian Amadio, le secrétaire du CE. Un accord a été signé avec la direction et un médiateur au cours d'une réunion qui s'est terminée dans la nuit de jeudi à vendredi.

Mercredi, pour faire pression sur la direction, des salariés avaient placé cinq nacelles, prêtes à être livrées, sur le parking de leur entreprise et les avaient entourées de "bouteilles de gaz" -vides selon les gendarmes- ainsi que de "palettes avec du produit inflammable", menaçant de "les faire sauter". La menace avait été levée jeudi soir après l'annonce de la réunion avec la direction.

Les salariés s'étaient mis en grève il y a trois semaines pour obtenir une meilleure prime "supra-légale" pour les employés devant être licenciés dans le cadre d'un plan social annoncé en avril et prévoyant la suppression de 53 des 163 emplois de cette entreprise rachetée par le groupe américain Oshkosh en 2007.

"C'est un peu dommage quand on voit tout ce qu'il a fallu faire pour en arriver à ce résultat. On aurait pu y arriver sans cette perte de temps et tout ce qui s'est passé. Heureusement, il ne s'est rien produit de grave", a commenté Christian Amadio au sujet du recours à la menace des bouteilles de gaz.

"Un chantage à la bonbonne de gaz, c'est pas ça qui permet d'arracher une prime et permet une reconversion", a jugé jeudi sur LCI le secrétaire d'Etat à l'Emploi Laurent Wauquiez, en ajoutant que menaces et chantage n'étaient "pas un élément du dialogue social acceptable".

D'autres chantages en cours

Chez le fabricant de pièces auto en liquidation judiciaire, New Fabris, où les 366 salariés menacent également de "faire sauter" leur usine, les discussions sont au point mort. Les salariés demandent à Renault et à Peugeot, les principaux clients de l'entreprise, d'aider au versement d'une prime de licenciement de 30.000 euros pour "bons et loyaux services". Une réunion entre les représentants syndicaux et la direction de Renault n'ont débouché jeudi sur aucun résultat tangible. Le constructeur se serait dit seulement prêt à racheter le stocks de pièces qui lui sont destinées pour 1,2 million d'euros, soit 3300 euros par salariés. Idem pour PSA. Conséquence, selon un représentant syndical, "l'ultimatum est maintenu au 31 juillet. Nous donnons 15 jours de délai à Renault et PSA pour remonter leurs propositions."

L'exemple des "Conti"

Le 21 avril 2009, les salariés de Continental ont saccagé la sous-préfecture de Compiègne pour protester contre la décision de justice qui confirmait la fermeture de l'usine de pneumatiques. Après plusieurs manifestations et des nouvelles menaces, les 1120 salariés licenciés ont obtenu 50.000 euros d'indemnités de départ, au lieu des 20.000 prévus initialement.

Concernant le conflit chez l'équipementier télécoms Nortel, à Châteaufort, le principe d'une sortie de crise semblait acquis jeudi soir, à l'issue d'une réunion avec le ministre de l'industrie Christian Estrozi. Les salariés, qui réclament 100.000 euros d'indemnités de départ pour 467 salariés licenciés, avaient menacé de faire exploser le site avec des bonbonnes de gaz. Ils les avaient finalement retirer mercredi, une fois "la courverture médiatique" obtenue. "Je pense qu'on va devoir revoir nos ambitions à la baisse. Chacun doit faire des concessions", a confié à l'AFP Farid Bazizi, représentant. De leur côté, les administrateurs proposaient initialement un montant global de 5 millions d'euros d'indemnités supra-légales, soit un peu plus de 10.000 euros par personne. Ils promettaient aussi un pourcentage sur des cessions à venir.

19-07-2009 om 22:14 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!