..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gaza 2009
De "Digital Wargames" van Israël op YouTube...

Wij hadden zo intussen reeds enige tijd het donkerbruine vermoeden dat er nogal behoorlijk wat gemanipuleerd werd & wordt op het grote world wide internet... & jammer genoeg ook, eens temeer wat betreft Gaza. ...& Bij dit alles in het bijzonder spreken we dan hier over het u welbekende youtube !!

Israël is... & niet meer dan terecht, woedend dat Hamas tuigen afvuurt op de burgerbevolking, maar dat wil niet zeggen dat wat er nu ginds gebeurt, dit ook allemaal zo verantwoord. Wij noemen het "tuigen" omdat we die ~toch wel zeer primitieve~ dingen moeilijk kunnen beschouwen als raketten voor zover het gaat over die fameuse "qassamrockets". Dit neemt natuurlijk niet weg dat ook die knutseltuigen moordwapens zijn. In onze eerdere bijdrage(s) hebben we al uitgelegd hoe die dingen werken, maar sinds enige tijd wordt er ook beweerd dat Hamas Gradraketten zou afvuren. Wij durven natuurlijk niet twijfelen aan wat er door al die ernstige lieden wordt verteld... al willen we toch jullie een aantal dingen laten zien zodat jullie een eigen mening kunnen vormen... & aan dat laatste, daar houden wij nogal sterk aan.

Eerst & vooral.. wat is nu het verschil tussen een qassam & een grad ?!... De qassam moeten we niet meer uitleggen dachten we zo... & de gradraket is niet meer dan professioneel spul dat eigenlijk hier beter bekend staat onder de naam "stalinorgel". Het gaat natuurlijk over één zulke raket als we over een gradraket spreken. Hieronder kunnen jullie die in al hun glorie bewonderen:

"Macedonian Missile Defense - BM-21 Grad"
duur : 1:33 minuten


Het hoeft dus geen al te grote &/of omslachtige uitleg, maar na de zoveelste "bewering" vroegen wij ons dus quasi onmiddellijk af hoe Hamas aan dit soort spul zou zijn geraakt... met lanceercamion &/of lanceerplatvorm, kortom tutti quanti ?!... Onmogelijk natuurlijk... Maar na wat speurwerk kwamen we er achter dat er toch een mogelijkheid bestaat om dat spul op een veel eenvoudiger manier af te vuren. Het gaat dan over een iets gewijzigde versie van dat stalinorgeltype.


Weapons: The 9K132 “Grad-P” Rocket


This latest conflict in Israel has highlighted an interesting weapon. Enter the 122 mm Grad Missile, or the 9K132 Grad-P rocket. Why is this different from the Kassam rockets and other homemade stuff? The range and lethality. It can go 20 plus kilometers and it is a factory made rocket. That means more Israeli deaths, and someone outside of the country is getting these things in. It could be Hezbollah, Syria, Iran (their Arash rocket-see article below), Egypt, Russia… Who knows? But they have them, and they are using them. The most recent attacks were Grad rockets, and these longer range rockets were probably the tipping point(as well as just launching a massive amount of homemade missiles) for the recent activity. Just check out how many attacks have increased over the years.-Matt

Edit : According to news sources, these are Chinese made Grad rockets.

9K132 “Grad-P”(Wikipedia)

Single-round man-portable launcher, which can be reloaded and used again. The rocket itself is a 122mm fin-stabilized rocket, armed with any of the warheads used on BM-21 rockets. The weapon is not often used by the Russian military, but is popular with paramilitary and guerrilla force.


The Egyptians domestically manufacture the rockets “Sakr-36″ and “Sakr-18″ with a respective range of 36 and 18 km. Rather than a standard HE-Frag round, the Egyptian military prefers a 23 kilogram cluster munition, which can be extremely effective against lightly armored equipment and troop concentrations. Both rockets, as well as the original Soviet models of course, are fired by locally manufactured rocket launchers like the RL-21 (copy of BM-11) and RC-21 (copy of BM-21, similar to the Hadid HM20). The Helwan Machine Tools Company also produces portable systems with one, three, four and eight launch tubes.


The discovery of BM-21 components indicates that the Palestinians can now buy, or build, more accurate, and longer ranged, rockets. The 150 pound, 122mm Russian designed BM-21 rocket is nine feet long and has a range of 20 kilometers and a 45 pound warhead. Developed in the late 1930s, the 122mm rocket is normally fired in large numbers from many launchers at spread-out targets.That’s because the rockets are unguided. Aim lots of them at a target and you’ll hit something. Aim a few of them at something, and you usually won’t, But the rockets are made by many countries, are relatively easy to get, and favored by terrorists for attacks that terrorize, rather than actually do any damage.

Well that’s a matter of conjecture that ” rather than actually do any damage.” If you believe that shit you haven’t been pounded by them.

An Egyptian company manufactures the BM-21, including a longer range version of the 122mm rocket. This one has a range of 45 kilometers. The additional range is achieved by reducing the size of the warhead. Another terrorist favorite is the is the 42 pound, 107mm, 33 inch long, Russian BM-12. This rocket has a range of about six kilometers and three pounds of explosives in its warhead. Normally fired, from a launcher, in salvoes of dozens at a time, when used individually, they can only be aimed at a large target, like a large village, or small town, with any expectation of hitting anything.

Islamic Jihad, the Palestinian terrorist group that is firing the rockets, says the BM-21s are Russian made, and of the 30 kilometer range variety.

Link Here


9K132 Grad-P missile. Has a range of about 25 kilometers, payload of about 30 kilograms and the accuracy of /- a few kilometers. Pretty useless against modern military formations, but can kill a whole lot of random civilians if fired at, say, Tiberias. Or any of the kibbutzim, moshavim, villages and small towns around the Kinneret.

The timer-operated 9K132 Grad-P can be easily hidden in a loft, a garden, or just some bushes. It can be set to fire an hour or a month after it has been activated. The Syrian military has been stocking up on these lately (Russians were happy to provide them, even canceling Syria’s tremendous debt to do so. Iran has their own variant, basically a mountless Arash missile with a modified launching mechanism) and training their slave-soldiers to operate these.

From the comments section of the Good Neighbor’s Blog


Global Security’s Description of the Rocket

Wikipedia’s Description of the Rocket


Last updated: 20/07/02

Authors: Kirill, Oleg Granovsky

Translated by Noam Primak

Weapons Found on ‘Karine-A’ and ‘Santorini’

* ‘Santorini’

* ‘Karine A’

* Armaments, Type and Quantity

o Rockets

o RPGs

o Small Arms

o Mortars

o Mines

o Explosives

Notre: The article was originally written shortly after the capture of the ship Karin-A, however it is still very relevant, since it provides considerable information about the weapons the Palestinian terrorists could have accumulated in the Gaza strip.

On 6 May 2001 an IAF aircraft on routine patrol over the Mediterranean, spotted a suspicious vessel, named ‘Santorini’. Two ‘Dabur’ patrol craft were sent to intercept the small (length 25 m, displacement 40 tonnes) ship, followed by two missile boats.

The missile boats intercepted the vessel in international waters, some tens of miles from the Israeli coast. Their crews noticed on the ‘Santorini’s deck a large number of plastic barrels of different sizes. A marine commando contingent of the IDF Navy’s Flotilla-13 (’Shayetet-13′, Israel’s naval special forces unit) proceeded to board the vessel. The four crewmen aboard the ‘Santorini’ did not attempt to resist the takeover. Upon inspection, the boarding party found the barrels filled with weaponry. The vessel was escorted to port at Haifa.

The investigation that followed revealed that the shipment had been purchased by Ahmed Jibril’s Popular Front for the Liberation of Palestine - General Command (PFLP-GC). Its value, including the price of the contraband delivery, was estimated at $10 million. The smugglers, who departed with the cargo from Tripoli, Lybia, were tasked with unloading the barrels-carefully sealed and waterproofed along with their contents-at a prearranged location off the Gaza coast, where they would be picked up by Palestinian Authority (PA) representatives.

The next day, 7 May 01, at 8:00 pm local time, a press conference was held on the matter in Haifa, with the participation of the Minister of Defense, Binyamin Ben-Eliezer and commander-in-chief of the IDF Navy, Maj-Gen.Yedidia Yaari. The latter denied any knowledge of recent attempts at smuggling contraband by sea. By the next day, however, the interrogation of the suspects revealed that they had made three such attempts in the past, two of which were successful.

Eight months later, on the morning of 2 Jan 02 a squadron of ‘Dvora’ patrol craft (and possibly ‘Dabur’ boats) and fast attack boats of Flotilla-13 departed Eilat. This time the operation-code-named ‘Noah’s Ark’-was planned well in advance. The task was the takeover of the weapons-laden ‘Karine A’. The actual interception was preceded by months of intelligence activity, code-named Operation Milk and Honey (’khalav u-dvash’).

The patrol vessels are too small to carry the commando boats on board, so the latter traveled the entire distance covered in the operation on their own power, refueling several times from the patrol craft. The takeover of the ‘Karine-A’, which Flotilla-13 personnel executed in 8 minutes without firing a shot, occurred on the night of 3-4 Jan in international waters on the Red Sea, between Egypt and Saudi Arabia, about 500 km from Eilat. Part of the contingent was fast-roped onto the vessel from helicopters, while the rest boarded from the speedboats. The takeover and escort of the ‘Karine-A’ back to Eilat was supported by IAF attack helicopters. The operation was 0commanded from an aerial platform by Brig-Gen (’tat-aluf’) Eli Merom, chief of naval operations (’mispen yam’), with IDF chief-of-staff Lt-Gen (’rav-aluf’) Shaul Mofaz also on board. ‘Karine-A’ arrived in Eilat the evening of 4 Jan 02, the entire operation completed in less than 60 hours.

The same day, at 14:00, the IDF held a press conference (Shaul Mofaz, Yedidia Yaari, IAF commander-in-chief Maj-Gen (Aluf) Dan Halutz, and IDF spokesman Brig-Gen (Tat-Aluf) Ron Kitrey participating) making public the Karine-A’s takeover. The first photos (taken while the ship was still at sea) of the deadly cargo were released. Two days later, on 6 Jan 02 at 17:00, another press conference, this time with the Prime Minister and Defence Minister attending, was held at Eilat naval base. The captured armaments were made available for the inspection of foreign military attaches, diplomatic officials and reporters.

This time the “catch” was more substantial: over 50 tonnes (up to 70-80 T) of arms and ammunition. It was to have been delivered by ‘Karine-A’ (length 97.4m, disp.4000 T, constructed 1979) through the Suez Canal to the Mediterranean off the Egyptian port of Alexandria, where it would be picked up and reloaded onto smaller craft. These were to deliver the payload, packed in 80 (83 according to certain sources) watertight containers, to the Gaza coast. A typical fishing vessel is capable of towing several such containers, with the added advantage that the containers in the rear would remain underwater. If the fishing boat were spotted by an Israeli patrol, the containers could be released and relocated later (with floating markers). The weaponry was hidden under a layer of civilian cargo (clothing, mattresses, suitcases, electronics, etc.)

The captain of the Karine-A was Omar Ashawi, a FATAH activist since 1976, Lt-Col in the PA’s “Naval Police”, and its adviser on maritime affairs. Several other members of the Karine-A’s crew were “Naval Police” officers; the rest were Egyptian sailors, who may or may not have not known of the contraband aboard. Ashawi’s interrogation revealed that the vessel had been purchased by Adal Mugrabi, a representative of the PA. According to Ashawi, the deputy commander of the “Naval Police”, Fatkhi Gazem, and the PA’s finance Fuad Shubaki, also participated in the operation, the latter charged with making payment for the cargo. The ship’s last run took it from the Jordanian port of Aqaba (neighboring Eilat) on 24 Sep 01, to an Iranian island in the Persian Gulf, where its cargo was loaded.

Further investigation revealed that the arms were purchased through Iran’s so-called “Export Committee of the Islamic Revolution” for $15 million. Payment was delivered via Lebanon through Hizballah middlemen. The civilian cargo used to smuggle the contraband was worth about $3 million, the ship itself about $400,000.

It has been reported that the IDF will make use of part of the confiscated materials (including sniper weapons and explosives) and destroy the rest. The vessel may be used by the IDF Navy for training purposes (but its mechanical condition was deemed questionable).

Armaments and Ammunition :


Additional notes on Karine-A cargo:

* The shipment was so large that various items, such as RPG-7 rocket motors and AK magazines were not counted.

* A large part of the weaponry (mortars, anti-tank rockets, RPG-7 and motors) is of Iranian manufacture

* In addition to the Zodiac boats, a substantial quantity of diving equipment was present (diving suits, aqualungs, underwater illuminators).

* All mortar rounds and unguided rockets have impact fuse*

* All mortars and unguided rocket launchers were complete with aiming sights.

* In addition to the fuses in the mines, grenades, and rockets, the cargo included a large quantity of electric and mechanical fuse mechanisms of various types.


“Arash”. Analog to BM-21 ‘Grad’, Iranian manufacture.

Caliber: 122mm

Range: 20.75 km

Weight of rocket: 66.4kg

Warhead (WH): 19.18kg, high-explosive (HE)/fragmentation. Includes 6.4kg HE

Copy of ‘Grad’ MLRS produced in China, Egypt, Rumania, South Africa, Iraq and Iran (’?rash’). Iranian variant is truck-mounted, with up to 30 launch tubes depending on model. Hizballah makes use of lighter trucks with 10 launch tubes, and of single launch tubes analogous to the Soviet 9K132 ‘Grad-P’ (’Partisan’) system. Launchers intended for delivery to the PA were of the latter type.

Range depends on variant and warhead; data above is for BM-21OF (most common variant). Rocket is stabilized in flight by rotation and stabilizer fins, which open after launch.

Link Here


Total rocket attacks:

Since the first rocket fell on Israel on 16 April 2001: 3,706

Since the Israeli withdrawal from the Gaza Strip in August 2005: 3,123

Since the Hamas takeover of Gaza in mid-June 2007: 1,685

This year:

From 1 Jan through 30 Nov 2008: 1,212

Mortar bomb hits since April 2001: 3,948

Please see this link to get the most up to date amount of attacks.




Dit modelleke grad kan dus inderdaad afgevuurd worden op een eenvoudige manier & waarschijnlijk ook door 1 of 2 personen... Màààrrr... bekijk dat type dus eens heel goed & onthou ongeveer de grootte van de eigenlijke raket...

We gaan dan snel eventjes over naar de andere kant, namelijk naar het Israëlische leger die ons zéér boeiende beelden bezorgt van de slechterikken die Gradraketten aan het laden zijn. Jullie hebben dat ding nog steeds in jullie geheugen ?!...

Kijk maar :

"Israeli Air Force Strikes Rockets in Transit 28 Dec. 2008"
duur : 2:42 minuten


...& kijk... Goed als we zijn gunden we ze hier nog het voordeel van enige twijfel... Tót we het volgende filmpje onder ogen kregen... 't Is maar dat u enig idee heeft hoe deze oorlog in werkelijkheid uitgevochten wordt...

"B'Tselem questions Israeli account of attack - 1 Jan 09"
duur : 2:37 minuten


...& Al even veel last hebben we met het volgende filmpje ...

"Israel Air Force Pinpoint Strike on Grad Missile Launchers 30 Dec. 2008"
duur : 0:40 minuten


Volgens onze bescheiden mening gaat het hier toch wel duidelijk over veel grotere types raketten & wij hebben daarbij niet meteen het gevoel dat je zulke dingen door een onderaardse tunnel vanuit Egypte in Gaza kunt naar binnen wurmen... zeg nu zelf...

...& Nog het meest tot de verbeelding sprekende voorbeeld vonden we hier & we vragen daarbij uitdrukkelijk om beide fimpjes goed te bekijken. Wees gerust. Het is dus niet het spel van de 7 fouten. Alleeen de titeltjes & de commentaren werden "aangepast"

"Direct hit of qassam in Ashkelon"
duur : 0:17 minuten


"Grad rocket hitting Ashkelon"
duur : 0:17 minuten


Op het eerste zicht lijken zulke dingen natuurlijk erg banaal. Ach, het is tenslotte een raket. Maar in werkelijkheid is het verschil tussen de in mekaar geknutselde qassamraketten & de pofessionele grad hemelsbreed, laat staan het resultaat van de impact van die dingen... & als je daarbij beseft dat Israël dit als excuus heeft gebruikt om te doen wat ze nu doen ?!...


Tot slot & toch ook een beetje van kwestie van jullie enigszins met de neus op de feiten te drukken, over waar dit artikel over ging...

Ga zo ook maar eens een kijkje gaan nemen op "IDF Spokesperson's Unit", Israëls eigenste propagandakanaal op YouTube, of zeggen we misschien intussen op cynische wijze : MyTube ?!...


IDF Spokesperson's Unit


Lid geworden: 29 december 2008

Laatste aanmelding: 50 minuten geleden

Bekeken video's: 37

Abonnees: 13793

Kanaal aantal keren bekeken: 1036684

The IDF Spokesperson's Unit is the Israel Defense Forces' professional body responsible for media and public relations in Israel and around the world. This is our new site that will help us do so.

We thank you for visiting us and will continue to update this site with documentation of the IDF's humane action and operational success in Operation Cast Lead.

Please visit the IDF's new blog - - for news and other multimedia content.

Woonplaats: Jerusalem

Land: Israël



Sta ons toe dat we daar zo onze vragen bij hebben...

...& Nog zo'n voorbeeld hiervan. We zijn trouwens ook niet de enigen die dat zeggen &/of beweren...

"Oorlogsbloggers op het internet"
duur : 1:52 minuten


Zo vonden we ook bij De Standaard ONLINE het vrij verhelderende filmpje : ‘Digitale media zijn de nieuwste wapens’ met volgende comment, dat daar misschien enig antwoord op kan geven...

05/01/2009 Israëli’s en Palestijnen bestoken elkaar niet alleen met bommen. Ze gebruiken ook steeds meer het internet en telefonie om elkaar te treffen. ‘De digitale media zijn de nieuwste wapens met het internet als ultieme oorlogsfront’, zegt KU Leuven-professor communicatietechnologie Dirk De Grooff.

Wij blijven ons zo de vraag stellen of het geweld dat er op dit moment ginder gebruikt wordt, verhoudingsgewijs staat tot waar het in dit geval allemaal over begon ?!...


...& Wat denken jullie nu zèlf hiervan ?!... In plaats van zonder enige twijfel aan te nemen, van wat men her en der in de kranten zoal vertelt ?!...

07-01-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gaza 2009
White Phosphorus - 's mens grootste smeerlapperij !!

Heeft u enig idee hoe een slachtoffer van witte fosfor ~White Phosphorus~ er uit ziet ?!...


A Vietnam War Remnants Museum photo of a victim of a white phosphorus bomb

Volgens ons behoeft deze foto géén enkele commentaar... buiten misschien "verbijsterend barbaars" !! Wat u hier net kwam te zien was een slachtoffer van de Vietnam-Oorlog die in de jaren 60-tig & 70-tig werden uitgevochten... Intussen enkele decenia verder & 'n ietsje verder "gespecialiseerd" ziet het er niet veel anders uit...

...een eerste toelichting...


White Posphorus used in Operation Silence

Posted by Teeth Maestro July 14, 2007

On 12th July, AAJ Tv boradcasted a program of Live with Talat in which Talat Hussain visited Jamia Hafsa. While touring the bullet ridden compound a number of military personal hovered around, at a certain point Talat Hussain asked an accompanying Army personal about all the evidence of smoke around the area asking, “Why is there so much smoke?”, the solider replied “WP”, Talat put another question “Please explain WP?”, the solider answered “White Phosphorus.”

White Phosphorus is a flare / smoke producing incendiary weapon which is also used as an offensive Anti-Personnel flame compound capable of causing serious burns or death. White phosphorus weapons are controversial today because of its potential use against humans, for whom one-tenth of a gram is a deadly dose and according to the Geneva Convention which was later amended by the Convention on Certain Conventional Weapons signed into effect in 1997, expressively prohibits the use against civilians. White Phosphorus weapons have been used in the recent past by Israel in Lebanon and US and UK in Iraq, but probably the first time ever by a an army against its own people

Article 1 of Protocol III of the Convention on Certain Conventional Weapons

defines an incendiary weapon as ‘any weapon or munition which is primarily designed to set fire to objects or to cause burn injury to persons through the action of flame, heat, or combination thereof, produced by a chemical reaction of a substance delivered on the target’. The same protocol also prohibits the use of incendiary weapons against civilians or in civilian areas. However, the use against military targets outside civilian areas is not explicitly banned by any treaty.

There continues to be a strong debate on how Musharraf should have handled this situation, but what surprises me is the inhumanity of this attack, dexterity of the assault should have meant targeted exchange of fire maybe an occasional rubber bullet to pacify the milder militants, but the indiscriminate use of chemical weapons, by the National Army against its own people. Is jaw dropping serious, its akin to the mass murder which happened in Karachi on May 12th when the Army headed off to the barracks leaving the city at the hands of ruthless killers for six hours..

To understand the gravity of the situation one has only to look at these two images of burnt bodies the sight is excruciatingly painful, when the Americans used White Phosphorous on the victims in Fallujah back in April 2004.

If you look at the top most image which appeared in Dawn on 13th July (link) one sees the classic signs of a high intensity flame, which reached astounding temperatures to melt the steel framework of ceiling fans, one must also noted that the public was not shown the remains of numerous people killed in the disaster and quickly buried them in concealed wooden coffins the next day.

I am shocked and stunned at what has just happened, it should be enough for the world to wake up and ask for an unconditional removal of the dictator



Voelt u zich nog goed bij dit alles ?!... Wij dus niet !!...

Als we onze eigenste Belgistaanse pers mogen geloven, gebruikt Israël op dit eigenste moment fosformunitie & clusterbommen in Gaza tegen Hamas... & het staat dachten we daarbij buiten kijf dat de complete civiele bevolking van Gaza daar ook slachtoffer van is... Mannen, vrouwen... kinderen... ongeacht !!

"Nachtelijke beschietingen in Gaza"
duur : 0:30 minuten


De feeërieke vuurregen die u zonet in het korte beeldfragment uit de lucht zag vallen is géén kerst- of nieuwjaarsvuurwerk... maar is wel degelijk witte fosfor !!

"White Phosphorus 0001"
duur : 0:49 minuten


Owwww... u betwijfelt dit alles ?!...

Test van een fosforbom tot ontploffing gebracht boven de USS Alabama BB-8, September 1921.

An alleged White phosphorous shell fired by the Israeli military explodes in the northern Gaza Strip
- Saturday 3 January 2009 -

...& wat het goedje veroorzaakt :


'Special Weapons' Have a Fallout on Babies in Fallujah

17 june,2008

The new cases, and the number of deaths among children, have risen after "special weaponry" was used in the two massive bombing campaigns in Fallujah in 2004.

After denying it at first, the Pentagon admitted in November 2005 that white phosphorous, a restricted incendiary weapon, was used a year earlier in Fallujah.

In addition, depleted uranium (DU) munitions, which contain low-level radioactive waste, were used heavily in Fallujah. The Pentagon admits to having used 1,200 tons of DU in Iraq thus far.

Many doctors believe DU to be the cause of a severe increase in the incidence of cancer in Iraq, as well as among US veterans who served in the 1991 Gulf War and through the current occupation.

"We saw all the colors of the rainbow coming out of the exploding American shells and missiles," Ali Sarhan, a 50-year-old teacher who lived through the two US sieges of 2004 told IPS. "I saw bodies that turned into bones and coal right after they were exposed to bombs that we learned later to be phosphorus.

"The most worrying is that many of our women have suffered loss of their babies, and some had babies born with deformations."

"I had two children who had brain damage from birth," 28-year-old Hayfa` Shukur told IPS. "My husband has been detained by the Americans since November 2004 and so I had to take the children around by myself to hospitals and private clinics. They died. I spent all our savings and borrowed a considerable amount of money."

Shukur said doctors told her that it was use of the restricted weapons that caused her children`s brain damage and subsequent deaths, "but none of them had the courage to give me a written report."

"Many babies were born with major congenital malformations," a pediatric doctor, speaking on condition of anonymity, told IPS. "These infants include many with heart defects, cleft lip or palate, Down`s syndrome, and limb defects."

The doctor added, "I can say all kinds of problems related to toxic pollution took place in Fallujah after the November 2004 massacre."

Many doctors speak of similar cases and a similar pattern. The indications remain anecdotal, in the absence of either a study, or any available official records.

The Fallujah General Hospital administration was unwilling to give any statistics on deformed babies, but one doctor volunteered to speak on condition of anonymity -- for fear of reprisals if seen to be critical of the administration.

"Maternal exposure to toxins and radioactive material can lead to miscarriage and frequent abortions, still birth, and congenital malformation," the doctor told IPS. There have been many such cases, and the government "did not move to contain the damage, or present any assistance to the hospital whatsoever.

"These cases need intensive international efforts that provide the highest and most recent technologies that we will not have here in a hundred years," he added.

The International Committee of the Red Cross (ICRC) expressed concern Mar. 31 about the lack of medical supplies in hospitals in Baghdad and Basra.

"Hospitals have used up stocks of vital medical items, and require further supplies to cope with the influx of wounded patients. Access to water remains a matter of concern in certain areas," the ICRC said in a statement.

A senior Iraqi health ministry official was quoted as saying Feb. 26 that the health sector is under "great pressure", with scores of doctors killed, an exodus of medical personnel, poor medical infrastructure, and shortage of medicines.

"We are experiencing a big shortage of everything," said the official, "We don`t have enough specialist doctors and medicines, and most of the medical equipment is outdated.

"We used to get many spinal and head injures, but were unable to do anything as we didn`t have enough specialists and medicines," he added. "Intravenous fluid, which is a simple thing, is not available all the time." He said no new hospitals had been built since 1986.

Iraqi Health Minister Salih al-Hassnawi highlighted the shortage of medicines at a press conference in Arbil in the Kurdistan region in the north Feb. 22. "The Iraqi Health Ministry is suffering from an acute shortage of medicines...We have decided to import medicines immediately to meet the needs."

He said the 2008 health budget meant that total expenditure on medicines, medical equipment and ambulances would amount to an average of 22 dollars per citizen.

But this is too late for the unknown number of babies and their families who bore the consequences of the earlier devastation. And it is too little to cover the special needs of babies who survived with deformations.

(Inter Press Service)



...& Als u dacht het allemaal gezien te hebben, als u nog twijfelt over wat de effecten van deze onmenselijke smeerlapperij zijn, dan kunnen we u alsnog aanraden om naar volgende documentaire te kijken. Daar krijgt u het naaldje voor draadje uitgelegd... & voor eenmaal vinden wij het ontzettend jammer dat we u de geur ervan niet kunnen bijleveren, kwestie dat het even in uw geheugen zou doorbranden zodat u zulks nooit vergeet !!

The hidden massacre
by Sigfrido Ranucci

Produced by Italian state broadcaster RAI TV, the documentary charges U.S. warplanes illegally dropped white phosphorus incendiary bombs on civilian populations, burning the skin off Iraqi victims. One U.S. soldier charges this amounts to the U.S. using chemical weapons against the Iraqi people.

"The hidden massacre..."
duur : 27:08 minuten




06-01-2009 om 02:21 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gaza 2009
"ongehoorde meningen" - Wim Van Rooy versus Etienne Vermeersch

Onderstaand delen wij met u nog een stukje dat we hebben "ontleend" van het programma "ongehoorde meningen" op radio 1, waarin Lieven De Maeyer het zal hebben over de gebeurtenissen in de Gaza strook met twee gasten.

De éne is de minder bekende Wim van Rooy, Directeur van de Vrije Israëlitische School Yavne & ook hoofdredacteur van Tijdingen, het blad van de P.E.N. club)

De andere is Etienne Vermeersch, u allen welbekend als ~mits enige overdrijving van onzentwege~ het morele geweten van onze Belgische natie...

Het desbetreffende interview

<bgsound src="" loop="infinite">

De Heer Vermeersch mept hier spijkers met koppen, zodat wij hier dus zelf niet veel meer aan toe te voegen hebben, behalve misschien het volgende :

De Heer Van Rooy vindt het in zijn argumentatie geoorloofd om de Palestijnen uit Gaza plat te bombarderen...

In het kort stelt hij dus dat de vrede gefaald heeft door de schuld van de islamo-fascistische ideologie & dat alleen de taal van de wapens troost kan brengen (noot: de Palestijnen hébben géén wapens.. enkel stenen, slingers & enkele zelf ineen geflanste fusees !!) & hij vindt dat Israël voor eens & voor altijd moet afrekenen met Hamas, "hoeveel slachtoffers dat ook zal vergen" (sic).

Door & door slecht zoals we steeds zijn, rijst in ons verdorven geweten natuurlijk meteen de vraag op : "Aan hoeveel slachtoffers had Meneer Van Rooy dan zo gedacht ?!..."

De teller staat intussen al bijna op 500... & Gaza begint dus nu al stilletjes aan de proporties van Deir Yassin, My Lai, Sabra & Chatila of Lidice aan te nemen... & de tanks zijn nog altijd maar aan 't warm draaien daar in 't grensgebied, als ze tenminste op dit eigenste moment niet de boel aan 't platwalsen zijn... Is 5000 aanvaardbaar voor dhr. Van Rooy ?!... Of 50 000 ?!... Of 500 000 misschien ?!...

...& Is een Arabier z'n leven dan evenveel of minder waard als dat van iemand anders voor de Heer Van Rooy ?!... Zou de Meneer Van Rooy zulke cijfers even aanvaardbaar vinden moesten er 500 Vlamingen, Zweden of Canadezen worden afgeslacht ?!...

Als in een reflex haalt Mijnheer Van Rooy er natuurlijk ook meteen Hitler weer bij & hij verwijst ook naar het "islamo-fascisme". Wij gaan daar nu niet verder op in, maar we hopen dat zeer binnenkort eens wat grondiger aan te pakken...

Wanneer hij in zijn betoog, om het zo te parafraseren, beweert dat de vrede gefaald heeft & dat de Palestijnen enkel de taal van de wapens begrijpen, vergeet hij echter één ding... & nu komen wij tot de kern van ons argument... & dat is dat er gewoon nog nooit een vredevolle oplossing op tafel is gekomen !!

Het is namelijk zo dat het Palestijnse Volk nù al meer dan 60 jaar door Israël onder de knoet gehouden wordt.

Heeft Meneer Van Rooy misschien zichzelf al eens de vraag gesteld hoe ie 't zou vinden om z'n ganse leven lang ~want Meneer Van Rooy is er nog géén 60~ in zo'n onderdrukt oorlogsgebied te leven ?!... Gebied dat in dàt geval dan van zijn voorouders is ontstolen & dat te pas & te onpas om welke futiele reden dan ook "uitgezuiverd" wordt, waarbij vrienden & familie voor 't minste zomaar door de onderdrukker gevangen gezet worden bvb...

Wie in een plas modder op de grond ligt met een legerbottin in zijn nek gedrukt kan in de meeste van die gevallen nogal moeilijk de hand reiken aan de eigenaar van die bottin... als dat al niet als vijandelijk wordt beschouwd tenminste... want in tijden van oorlog weet men immers nooit... & daarom is dit argument van de Heer Van Rooy voor ons dus waardeloos.

De vredelievende oplossing kón gewoon niet falen, omdat ze er nog nooit gewéést is !! ...& misschien is het eens een keer de moeite waard om eens te proberen om Vrede te bereiken door de Bezetting te beëindigen ?!...

"Vrede" houdt echter wel in dat beide partijen pijnlijke toegevingen zullen moeten doen... & we kunnen bezwaarlijk gaan ontkennen dat de Palestijnen de laatste 60 jaar nog geen pijnlijke toegevingen hebben gedaan.

Deze bezetting van de Palestijnen door Israël was er overigens reeds vóór Hamas (1987) er was.

Dezélfde bezetting was er ook al vóór Arafat er was... & nu Arafat verdwenen is, is die bezetting er nog steeds. De énige constante in het conflict is dus niét de aanwezigheid van Hamas, of die van Arafat, maar wél die ellendige 6 decennia durende bezetting van de Palestijnse gebieden door Israël !!

Er is dus geen sprake van een "fascistische (Islam)ideologie", maar wel van een 60-jarige bezetting... & de Heer Van Rooy verwart dus duidelijk het begrip "Vrede" met een soort status-quo of "gezellige rust", terwijl de Palestijnen verder verdreven & weggepest worden...

Het verleden zou ons één ding moeten geleerd hebben... & dat is dat, waar er bezetting is, er nooit vrede kan heersen. Waar er bezetting is zal er dus automatisch ook verzet zijn, zoals dat in "Den Oorlog" ook al het geval was met "Den Weerstand"...

Zodra de bezetting van onze streken door den Duits ophield had ook de Weerstand hier geen reden van bestaan meer & is deze korte tijd nadien dus ook gewoon opgedroogd.

Dus, Mijnheer Van Rooy... we gaan het nog één keer zeggen teneinde dat u het goed in uw oren zou kunnen knopen !!

Het is de bezetting die de oorzaak is van alle ellende... & dat geldt zowel voor de Israëli's als voor de Palestijnen !!

...& al de rest is daar slechts het logische gevolg van !! Niet meer & niet minder !!

Capiche ?!...

03-01-2009 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt er geld om de honger uit de wereld te helpen? Wat denken jullie ???
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Beste lezertjes, vermits een nieuw jaar begint met goede voornemens zullen ook wij ons best doen om deze voornemens te verwezenlijken. Wij willen namelijk iets dat zeer gemakkelijk te verwezenlijken valt. En dat is?.........wel doodgewoon dat -en laten we voor één keer erg regionalistisch egoïstisch zijn- er niempand meer honger moet lijden in ons eigenste vaderland Belgistan. Ok, we dromen weer. In elk geval durven wij nog dromen wat waarschijnlijk van velen onder jullie niet meer kan gezegd worden. Onrealistisch? Absoluut niet. Want we publiceren hieronder graag een artikel dat dateert van bij het begin van de financiële crisis en dat werd gepubliceerd in "Le Nouvel Observateur". Als dat allemaal kan in onze wereld wat daar zonder enige schroom wordt verteld, dan kan men veel makkelijker onze bescheiden doelstelling verwezenlijken. Lijkt ons veel minder surrealistisch....Neem dus eventjes jullie Frans-Nederlandse woordenboek bij de hand en laat ons samen de wonderlijke wereld der financiën betreden. Zet de kotsemmer toch niet te ver uit de buurt...jullie zijn verwittigd! Het geeft een mooi contrast met onze voorgaande bijdrage. Kwestie van evenwichten te bewaren natuurlijk. Het laat ons ook een mooi beeld zien van de beperkte invloed die nationale staten via wet- en regelgeving nog kunnen uitoefenen op het financieel systeem dat zich al lang geen bal meer aantrekt van grenzen. Behalve dan om er misbruik van te kunnen maken. Jan met de pet en Piet met de snot betalen de gebroken potten wel....en Jan en Piet dat zijn wij dus....

Bron :

SEMAINE DU JEUDI 30 Octobre 2008

Enquête chez les seigneurs de la finance
Les naufrageurs
Ni remords ni excuses. Banquiers, gérants de fonds d'investissement, spéculateurs, ils portent une responsabilité écrasante dans la crise qui balaie l'économie mondiale. Certains y ont laissé des plumes. D'autres, à la faveur du krach, continuent de s'enrichir de plus belle. Tant pis pour le petit épargnant. Tant pis pour le contribuable qui devra boucher les trous. A Wall Street, Londres ou Genève, nos reporters ont rencontré ceux qui n'ont d'autre credo que celui du profit. Et ne sont pas près d'abjurer

Au désespoir ! A la ruine ! A ces marchés stupides qui me permettent de m'enrichir ! Simon Cawkwell nous reçoit dans son grand appartement dans le quartier chic de South Kensington, à Londres, et, en hôte attentionné, insiste pour sabrer le champagne et lever un toast en l'honneur du krach. Ce n'est pas tous les jours qu'on trinque avec le diable ! Avec ses 150 kilos débordant de sa chaise, ses chaussettes rouge vif, ses quatre écrans d'ordinateur où défilent non-stop les cours de la Bourse, le personnage rayonne d'une aura falstaffienne. D'ailleurs, son surnom à la city, c'est «Evil Knievil», alias «le chevalier du mal» ou quelque chose d'approchant. «Les krachs, j'adore, il n'y a pas de périodes plus excitantes. J'ai connu celui de 1987, mais j'étais moins riche à l'époque, je ne pouvais pas miser de grosses sommes. Cette crise-là est bonne, très bonne, pour mes affaires. Evidemment, il va y avoir beaucoup de chômage, des années de récession. Mais moi, je vais gagner beaucoup d'argent.» Cawkwell fait partie du club sulfureux des short sellers, ces spé-culateurs qui ont joué à la baisse les valeurs bancaires. Lui, il s'est attaqué à la banque anglaise Northern Rock. Et se rappelle encore avec délice ce jour d'août où il a entendu que la Banque d'Angleterre allait la renflouer. «J'ai compris que cela sentait mauvais et qu'il y aurait beaucoup à se faire.» Northern Rock a ensuite plongé, n'échappant à la faillite que par une nationalisation in extremis. Se sent-il coupable ? «Mais pourquoi, ma chère ? Je serais bien stupide de ne pas en profiter.» Au total, Evil Knievil pense que la crise lui rapportera 4,5 millions d'euros. «Une broutille... Si vous saviez combien certains ont raflé !» C'est peut-être le refrain le plus entonné dans le monde de la finance. Il y a toujours un plus coupable que vous. Les patrons des grandes banques comme Dick Fuld, de feu Lehman Brothers, ou John Mack, de Morgan Stanley ? Ils accusent les short sel- lers, type David Einhorn ou Philip Falcone (épinglé en une par le tabloïd «Daily Mirror» sous l'étiquette «porc milliardaire cupide»), d'avoir conspiré leur chute. Lesquels spéculateurs prétendent eux avoir fait oeuvre d'utilité publique en alertant l'opinion sur les dérives des banques. «On apprend aux enfants à dire pardon. Mais visiblement, dans le secteur financier, personne n'a appris les vertus du mot magique», ironisait une éditorialiste de «l'Evening Standard».

David Freud, petit-fils de Sigmund et exbanquier d'affaires, a l'explication de ce déni collectif : «Il n'y a pas de sens de la responsabilité. C'est un secteur très individualiste, perverti par la culture du bonus. Et le bonus, c'est gagnant-gagnant. Quand vous êtes performant, vous gagnez. Quand vous perdez, vous gagnez toujours, mais moins...» David Freud a lui aussi joué au jeu des bonus, ces mégaprimes qui font passer les salaires des footballeurs pour de vulgaires pourboires : «Si les gens savaient ce qu'on gagne, on rétablirait la guillotine et des têtes valseraient sur des piques.» 1, 2, 15, 20 millions... Pour le commun des mortels, les sommes ne veulent plus dire grand-chose. Pensez ! En plein krach des subprimes, Goldman Sachs, la star du milieu (voir article p. 22), versait 18 milliards de dollars de bonus, soit 600 000 dollars par employé en moyenne... Mais ces dernières années, les mercenaires de la City savaient pouvoir trouver encore mieux ailleurs. Les banques plus «pépères», traditionnellement peu enclines à jouer les acrobates sur les marchés, ont voulu, elles aussi, monter en Ligue 1, celle des Goldman Sachs et autres. Et, pour s'acheter les bons joueurs, ont aligné toujours plus de cash. Et tant pis si les patrons en question furent bien vite dépassés par les tours de passe-passe de leurs nouvelles stars. C'est exactement ce qui s'est passé dans nos Caisses d'Epargne. Ou chez Citigroup, où le PDG, Chuck Prince, ancien avocat, débarqué l'an dernier pour avoir plombé sa banque de subprimes, confessait ingénument son manque total de compréhension des mécanismes financiers en vigueur dans sa boutique : «Aussi longtemps qu'il y a de la musique, vous devez vous lever et danser. Nous dansons toujours.» Les banquiers ont dansé. Les milliards ont valsé. Les chiffres donnent le vertige : les fameux Credit

Default Swaps, ces instruments techniques pour se couvrir contre le risque de faillite d'une entreprise, qui sont en train de faire tomber les banques, ont été inventés fin 1997 : ils représentent désormais 55 trilliards de dollars, soit plus que le PNB de la Terre... «Personne n'avait intérêt à tuer la poule aux oeufs d'or, soupire David Freud. Ni les politiques, ni les banques centrales, ni surtout les banquiers, qui s'enrichissaient tellement. Alors on s'est tous allongé et on a écouté la musique.» Et la musique, qui la dictait ? Tout en haut de la pyramide, voilà les demi-dieux de la finance. La caste mystérieuse des hedge funds, ces fonds spéculatifs qui font désormais la pluie et le beau temps. L'écrivain Tom Wolfe explique ainsi que ces «maîtres de l'univers» qu'il a immortalisés dans «le Bûcher des Vanités» ne sont plus à Wall Street, mais à Greenwich, petite ville près de New York où s'agglutinent les hedgies ou à Londres. Là où l'unité était la dizaine de millions de dollars, les hedgies brassaient des milliards, et comme ils se servaient à la source, ils ont fait exploser les bonus. «Ils n'avaient aucune régulation, et gagnaient tellement plus d'argent. Le rêve de tout trader, c'était évidemment de devenir un hedgie», dit un trader. Et de déménager, à Londres, des bureaux impersonnels de Canary Wharf ou de la City vers l'antre des superriches, le quartier de Mayfair, ses immeubles victoriens, ses milliardaires russes, ses restaurants huppés comme le Gavroche et ses repas à 1 500 euros... Même les conférences busi ness étaient moins ennuyeuses : au rassemblement Hedge Stock, en 2006, sorte de Woodstock de la finance, les rendez-vous se faisaient sous des tentes à fleurs, le tout bercé d'un concert des Who. Autre événement incontournable, le gala de charité annuel du financier Arpad Busson, fiancé d'Uma Thurman, où l'on pouvait l'an dernier enchérir pour gagner une séance de yoga avec Sting, ou une leçon de guitare avec le chanteur de Coldplay suivi d'un dîner avec sa femme, Gwineth Paltrow... Cette année, en juin, il n'y avait «que» Tony Blair, désormais conseiller à mi-temps à la banque JPMorgan, et un concert de Stevie Wonder. 30 millions d'euros furent néammoins levés, malgré les subprimes...
Aujourd'hui, à Mayfair, les hedge funds commencent à fermer : on estime que plus de la moitié risquent de passer à la trappe. Les panneaux «Bureaux à vendre» fleurissent. Peter Wetherell, agent immobilier dans le très haut de gamme, constate un ralentissement de 40% des transactions. «Après la fête, la gueule de bois... Mais pas pour tout le monde. La semaine dernière, il y avait un petit raout chez George, le club privé de Mayfair le plus coté. Il y avait ceux qui pleuraient. Et ceux qui riaient. Personnellement, je ne suis pas inquiet pour mon business. Les riches ont perdu un peu de leur patri moine, mais ils restent toujours riches...» Pauvres riches ? «C'est le paradoxe de la City. Vous êtes riche, mais vous n'en avez jamais assez. Car il y a toujours un plus riche que vous.» Geraint Anderson, un analyste réputé, a décidé de larguer les amarres après avoir amassé «seulement» 3 millions d'euros. Trop de cocaïne, trop de stress, trop de cupidité. «Je devenais un vrai connard. Et puis, au fond de moi, je savais bien que je ne valais pas mon superbonus annuel» Dans la City, le sujet de conversation préféré est le fuck-off money, le montant avec lequel vous pouvez tout plaquer. «On avait fait un pacte il y a trois ans avec des copains en se fixant un seuil de 3 millions d'euros. Eux, ils n'ont pas décroché. Ils doivent être entre 5 et 10 maintenant.» Geraint dit que personne ne décroche dans la City : «C'est comme dans ces films avec ces braqueurs qui disent «encore un dernier hold-up» et c'est fini. En général, ça se termine dans un bain de sang.»
Aujourd'hui, alors que 3 000 milliards seront injectés dans les banques, on pourrait penser que le système fou des bonus a vécu. Pauvres naïfs ! Selon les estimations du «Guardian», les 10 plus gros établissements financiers de Wall Street projettent de distribuer 70 milliards de dollars en primes cette année, soit 10% du plan Paulson ! Ironie du sort, certains des ex-Lehman, la banque qui a largement participé au cataclysme, pourraient même en profiter : Nomura, qui a repris une partie des équipes, a promis de ?
maintenir les bonus que s'était engagé à distribuer leur ancien employeur. «Je ne vois pas pourquoi je paierais les pots cassés ! Si je n'ai pas mon bonus cette année, j'irais voir ailleurs, se justifie un trader. Les banques sont obligées de continuer le jeu pour ne pas perdre ceux qui leur rapportent encore de l'argent. C'est la loi du marché.»
Impunité totale, donc ? Philippe, un des hedge funders les plus connus de la place, nous reçoit à Genève. Off. «Nous, les hedgies, nous sommes les boucs émissaires idéaux. Même l'archevêque de Canterbury nous tape dessus ! Nous sommes comme les joueurs de foot et les chanteurs de rock : les personnes qu'on aime haïr.» Pourquoi Genève ? L'homme qui pèse aujourd'hui 200 millions d'euros a été en bisbille avec la Financial Services Authority, le gendarme de la City. Et a donc quitté Londres pour la cité de Calvin. «On me croyait fini, et puis me revoilà. J'ai survécu à bien des choses, et ce krach-là n'est pas le pire que j'ai connu.» En deux ans, il a créé son propre fonds et levé 5 milliards de dollars.
Une partie de ses fonds sont domiciliés aux îles Caïmans, l'une des destinations favorites des hedge funds. Alors évidemment, la régulation, ça le fait rire. «Ils sont mignons... Si Brown ou les autres veulent se mêler de la politique des bonus et durcir la politique fiscale, pas de problème ! Tout le monde fera comme moi et on ira tous en Suisse.» Et si la Suisse se fait taper sur les doigts ? «Il y aura toujours un autre endroit...»
Doan Bui
Le Nouvel Observateur

02-01-2009 om 23:06 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar het gedoe van De Morgen...
Lezers tippen lezers : Naar Nieverance, de zelfkant waar de zwarte sneeuw valt...

"Vuurwerk 2009"
duur : 8:30 minuten


1 januari - 14.13 - Onze keuze om de kerst- & nieuwjaarstijd van 2008 tot in 2009 door te brengen had eigenlijk weinig of niets om het lijf... Net als de zovele roemloze & naamloze onbekende anderen, hadden wij weinig of géén andere keuze dan... of deze kersttijd op een zinnige manier trachten door te brengen in Nieverance... Het u aller welbekende gat aan de uitkant van de wereld, "In 't Hol van Pluto"... Of ten onder te gaan aan een zekere existentiele eenzaamheid & de daarbij horende quasi ondraaglijke dofheid van dit aardse bestaan... Wij kozen alvast voor het eerste & kregen er het tweede "GRATIS" & voor 't zelfde geld bij...

Ons algehele budget voor deze toch wel obligatoir te noemen schoolreis bij de aanvang van de schoolse kerstvakantie beperkte zich tot op de centiem na, tot het geweldige & te vermorsen bedrag van zegge & schrijven drieëntwintig €uro & achtenzeventig €urocent... & dat was dan voor àlle te maken kosten & alle uitspattingen die men zich daarmee kan veroorloven van het ganse aan ons toegewezen pretpakket... Het verblijf in onze kartonnen doos was al betaald, in dit geval was dit dus ook "GRATIS" te noemen... Onze 23,78€ kon dus losbandig worden opgesoupeerd aan vreten & zuipen voor onze 10-daagse ~zeg maar~ "nood-gedwongen" retraite aan de zelfkant van de maatschappij... Een maatschappij waar wij tot nader order tenslotte ook nog deel van dachten uit te maken, al had deze maatschappij dan misschien wel liever van niet...

Màààrrr dit àlles had ook zo zijn goede kanten, want daar waar anderen bijna overstresst de stad in moesten om nu eenmaal naar goede gewoonte te voldoen aan hun financiële eindejaarsverplichtingen, werden wij van deze waanzin bespaard... Wij konden & mochten dit alles overschouwen van op ons door ons telkenmale zorgvuldig uitgekozen centraal gelegen stadsbankje... Meestal een exemplaar waar we net niet aan vast vrozen, maar waar de koude wel ondergeschikt was aan 't plezier van het u aller bekende mensjes kijken... Ook al zijn wij reeds sedert geruime tijd uitgesloten van deelname aan zulke sociale spektakels wegens een chronisch financieel tekort aan harde cash, toch kunnen we nog wel iet of wat geamuseerd kijken naar dit op zich toch wel jaarlijks herhaald waanzinnige circus met alle sociale verplichtingen vandien die er blijkbaar nog eens aan vast hangen. ook.. Daarbij hoort meestal ook nog eens de telkenmale daar aan verbonden terugkerende schier onoverzichtelijke massa van wurmendende & veel te haastige mensen... een menselijk kluwen dat meestal bepakt & gezakt is, soms zelfs als sjokkende muilezels beladen, waarbij dan de één al wat meer dan de andere mee sjouwt aan vooral dan duur & gegeerd materialisme, in vele gevallen meestal ook nog eens onpersoonlijke consumenten-troep waarvan na nieuwjaar het één al nuttelozer zou blijken te zijn als het andere...

De als nijvere mieren wriemelende menselijke stroom, bijna allemaal zich quasi onophoudelijk haastig spoedend, sommigen een droeve blik op oneindig gericht met in het zog van hun naarstig geloop, anderen die het alfabeest dan maar gedwee of juist heel nors volgden om de meestal volgepropte kerstboodschappenlijst toch maar op tijd afgestreept te krijgen... De hoeveelheid beschamende taferelen die wij van dichtbij of veraf ~als toeschouwer wel te verstaan~ mochten aanschouwen, vooral dan van ruzie makende ~zo gezegde~ geliefden, "vol-van-goede-wil" over de te geven kado's waren soms zo grotesk dat wij ze u omwille van enige beschaafdheid bij deze zullen besparen... In de meeste der gevallen ging het dan ook aan ons voorbij als ware het slechte film met een slecht geschreven scenario, met nog niet te na gesproken meestal ook nog eens de verkeerd gecaste vertolkers van een vooral leeg & oppervlakkig geleefd leven... De menselijke nachtmerrie volgens Sartre... l'enfer c'est les autres...

De walmen van verse wafels vermengd met de weeë geur van veel te lang gebakken hamburgers & slechte gluhwijn hing overal in de lucht wat er voor zorgde dat er her & der enkele fanatieke entoesiastelingen waren die zich hieraan reeds al lang aan te buiten waren gegaan &/of dat duidelijk van plan waren te gaan doen... Groepjes debiele volwassenen met al dan niet flikkerende kerstmutsen of rendiergeweien op het hoofd... Horden van brallende zatte kerstmannen gevolgd door een troep van luidgibberende kerstmanwijfjes, losgeslagen door de kunstmatig opgepepte euforie van feeëriek verlichte kerstmarkten... Ons liet het ons slechts af & toe het water in de bek krijgen van de honger & voor de rest zorgde het alleen maar voor spontane krampen van onze opspelende lege maag, meestal dan nog eens gevolgd door een opvallend leeg gerommel van opspelende spasmisme darmen...

Af & toe herkenden we een lotgenoot, waarvan dan de ene al wat meer getekend was dan de andere door de aftakeling van de armoede... Want zulks wordt na een tijdje zichtbaar & voor wie hier bedreven in kijken & zien is... is één blik al dikwijls voldoende om de onderhuids tragiek te zien die zich bij de andere innerlijk afspeelt...

De zwarte sneeuw van Nieverance wordt dan ook vooral gekenmerkt door zij die deze winter-lente-zomer-&-herfststormen kennen & die ook reeds ettelijke malen hebben ~moeten~ doorstaan als waren zij dan geharde & ervaren poolreizigers & zij die er hebben horen over praten, als was het een zeldzaam fenomeen in Belgistan dat quasi ook onbestaande is & zeker als je het niet wilt zien of wilt weten... Niets is immers zou koud & kil als menselijke koudheid & menselijke onverschilligheid, niets is in zulke gevallen ook beschamender als onbegrip of domheid & blindheid voor elk ander menselijk lijden dan dat van henzelf...

Terwijl 8 miljoen Belgen zich nog quasi te goed konden doen aan ~dure~ kerstfestijnen met enigzins exubertante kerstmenu's & de bijhorende dure kado's, waren 2 miljoen anderen verplicht het met aanzienlijk veel minder te doen of gewoon zelfs met niks... Het feestmaal van ondergetekende beperkte zich tot 2 gebakken zwarte pensen met confituur & een broodje... & wij menen dat we het in vergelijking met sommige anderen dan nog goed hadden, want er zijn anderen die het bij ons weten met nog veel minder moesten doen...

Maar in tegenstelling tot ons, ligt u daar waarschijnlijk ook niet echt wakker van... Zo hebben wij toch mogen merken...


01-01-2009 om 21:54 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen....& Wàt met 2009 ?!...

...& Wàt met 2009 ?!...

31-12-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onze knutselhoek voor beginnende terroristen
Klik op de afbeelding om de link te volgen Kijk, we willen een kleine technische toelichting, vanuit onverdachte bron, geven over het geweldige gevaar van de qassamraketten die Hamas op Israël afvuurt. Voor ons zijn het inderdaad terreurwapens omdat ze totaal ongeleid zijn en neerstorten als de brandstof opgebruikt is. Maar deze krengen zijn niet te vergelijken met wat Hezbollah ooit afvuurde vanuit Libanon. We plaatsen deze bijkomende info eenvoudigweg om jullie te laten nadenken over een bepaald soort berichtgeving dat F16-bombardementen op het dichtstbevolkte gebied in de wereld een "gepaste represaille" vindt voor de dagelijkse "raketaanvallen" vanuit Gaza. En nogmaals wij zijn geen bewonderaars van zulke knutseltuigen...

bron :


by Marshall Brain

If you've been watching the news, you know that Israel is under attack once again. This time, the weapon of choice comes from the skies. It is called the Kassam (or Qassam) rocket, and dozens of them have been landing in Israel.

In America we have a certain mental image that appears whenever we hear the word "rocket." We tend to think of something big, complex and expensive. We get that impression because we are used to seeing huge moon rockets or billion-dollar space shuttles flying precisely into orbit under the control of thousands of technicians.

The Palestinian Kassam rocket is just the opposite. It is small, simple and cheap. The idea is to create an easily manufactured, inexpensive terror weapon that one or two people can launch from almost anywhere.

How can Palestinians manufacture rockets in their basements? The key is to think small and to use everyday items wherever possible. Therefore, a Kassam rocket starts with a simple iron tube. In other words, you start with a piece of pipe. In a Kassam rocket, the pipe is usually about 6 feet long and 6 or 7 inches in diameter. At one end of the piece of pipe you weld on four simple fins made of sheet metal. The sheet metal can come from anywhere - an old car fender will do.

A Kassam rocket lands in a Sderot, Israel synagogue

Since this is a rocket, it needs some kind of rocket fuel inside the pipe. Palestinians use the simplest fuel possible. It is made of sugar and potassium nitrate, also known as saltpeter. The obvious question most people have is, "Sugar?" It turns out that sugar contains quite a lot of energy. You can see that energy when you are roasting marshmallows and one of them catches on fire. The problem is that sugar does not burn fast enough to use it as a rocket fuel. The potassium nitrate solves that problem by providing an oxidizer that accelerates the reaction. In the United States, there is a whole category of model rocketry called "Candy Rockets." American hobbyists hold competitions to see who can create the highest-flying sugar-powered rockets. The Palestinians have simply taken the hobby to an extreme.

Once you have filled your pipe with its sugar fuel, you need a nozzle for your rocket engine. In a Kassam rocket the designers use a round metal plate with seven holes drilled in it. Each hole is about an inch in diameter, because that is about as big as a standard drill bit can get. This round plate then screws onto the bottom of the rocket.

At the other end of the rocket is a small bomb. A Kassam rocket has a payload of 10 to 20 pounds and the bomb is very simple. It is made of a metal casing filled with an explosive like TNT. The TNT is probably the hardest material for the Palestinians to obtain, so they smuggle it in or harvest it from old military hardware. The shell of a rifle bullet acts as a blasting cap to initiate the TNT explosion.

When you put this all together, what you have is a rocket that can lob a 10 to 20 pound bomb through the air for a distance of five or six miles. It is very much like an artillery shell, with the advantage that you do not need a massive artillery piece to launch it. Instead, you need a couple of simple guide rails to act as a launch pad. You set up the rails, lean the rocket against them, light the fuse and stand back. 30 seconds later a 20-pound bomb explodes five miles away. By the time Israelis can react, the people who ignited the rocket can be long gone from the launch site.

Because they have no guidance system of any kind, Kassam rockets do have their limits. There is no way to know precisely where the rocket will land. However, as a tool of terror, that randomness can make the rocket very effective. The Germans employed the same tactic with the V-1 and V-2 rockets that they sent toward London during World War II.

[Editor's Note: Steven Plaut has suggested that Israel could stop the manufacture of rockets in Gaza by the simple expedient of blocking the importing of sugar into the Gaza Strip. Read his essay here.]

Marshall Brain has a degree in computer science. He is founder of the "How Stuff Works" website (, where he explains how things work -- from spud guns to hybrid cars. He lives in Raleigh NC and can be contacted at Visit his website at

This article appeared in Jewish World Review

en een iets "gekleurdere" opinie

Posted by Steven Plaut, June 6, 2007.

1. Sugar Daddies

Want to know WHY al-Kassam rockets are falling on Sderot every day? I mean -- besides the obvious cause, namely, the mega-stupidity of the Israeli government ordering the eviction of all the Jews from the Gaza Strip and turning it over to the genocidal terrorists of the Hamas.

Want to know the OTHER reason why the rockets keep falling?

It is because Israel's government does not have the courage to prevent sugar from being imported into the Gaza Strip.

Huh? -- you say?

Yes, the root problem is sugar. Why sugar? Well, Kassam rockets are primitive little devices thrown together in the basements and underground tunnels of the Gaza Strip. They use a primitive fuel that is mainly a mix of sugar and fertilizer. If you think I am kidding, take a look at
or These are NOT the Katyusha rockets of the Hizbollah, although a few katyushas have also been fired out of Gaza by the savages.

This has been known for years. If Israel had simply announced that no sugar at all (better yet -- no fertilizer either) can be brought into the Gaza Strip, the residents of Sderot would be strolling about in tranquility, enjoying the evening Negev breezes and listening to the birds. Instead, Ehud Olmert and Amir Peretz prefer to be the Sugar Daddies for the Gaza Strip.

The problem is that the same state of Israel that clobbered the Arab aggressors in six days in 1967 and then rescued the Entebbe hostages in 1976 is today too afraid of its own shadow to stop the imports into Gaza of sugar and fertilizer.

Sure, the academic moonbats in Israel would have a fit if the sugar shipments were stopped and Gaza were placed under a sugar embargo. They of course would oppose anything short of unconditional surrender by Israel to stop the rocket barrages on Sderot. Their anti-Semitic friends abroad would also chime in their outrage.

So to keep a lid on things, I hereby propose that Israel announce a new dental health program of preventive dental medicine for Gaza. To help prospective suicide bombers and rocket shooters from developing painful problems of tooth decay, Israel will do the humanitarian thing and stop all sugar imports! Any leftist protesting this would be seen as an anti-dentite.

And then to offset any damages to Gaza from a halt in imports of fertilizer, Israel can also shut off the water supply to Gaza and let the locals fertilize their fields with human organic substances that cannot be used to produce Kassam rockets.

30-12-2008 om 23:27 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onze linkse nitwitsvisie op de massamoorden in Gaza

We kunnen niet blind blijven voor het drama dat zich voor onze ogen afspeelt in Gaza. We lazen vandaag minstens 100 verschillende meningen over het bloedbad dat de staat Israël daar heeft aangericht. En we gebruiken zeer bewust de term "staat Israël" en niks anders. We hebben hier op dit blog steeds het onrecht aangeklaagd dat het Joodse volk werd aangedaan tijdens de naziterreur en we zullen dit blijven doen voor elk volk daar waar nodig. Racisme, genocide, zijn woorden die niet in ons woordenboek passen. We zijn ook geen bewonderaars van Hamas en zijn zeker niet blind voor bepaalde fascistoïde en vreselijk anti-joodse tendensen binnen het radicale Islamisme. Dat zullen we hier eveneens ongenadig aanklagen. Eén gekke grootmoefti was genoeg. Er moeten best geen opvolgers opstaan. Toch moet het gezegd worden en we beweren hier ook weer geen kenners te zijn van het aartsmoeilijke Palestijns-Israëlische conflict, wat er daar nu gebeurt is ontoelaatbaar. Je kan, als zinnige mens, moeilijk verdedigen dat zogenaamde precisiebombardementen slechts slachtoffers maken onder de Hamasmilities. Het gaat hiet begot over één van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld met een meerderheid van bijna uitgehongerde bewoners tegenover één der best bewapende luchtmachten ter wereld. Een bom is, ondanks alle filmpjes en idiote beweringen, nooit zo slim dat ze eens ze ontploft, een onderscheid zal maken tussen een gewapende man en een kind. Punt uit. Je voert geen luchtbombardementen uit in dichtbevolkte gebieden. Het excuus dat de raketlanceerinstallaties van Hamas opgesteld staan tussen de burgerbevolking snijdt gewoon geen hout. Hun vernuftig in elkaar geknutselde Quassamraketten zijn inderdaad geniepige moordwapens maar hebben geen lanceerinstallatie nodig. Dat is net het specifieke van die tuigen je ze hieronder kan zien en je hebt er kleinere en grotere een drietal types in totaal maar die telkens zonder uitgebouwde vaste installatie kunnen worden afgevuurd.
Bovendien is Israël gestart met het uithongeren van Gaza en het in elkaar laten stuiken van de plaatselijke economie begin november. De bombardementen maken dus deel uit van een totaal plan Hieronder publiceren we een uitstekend gedocumenteerd artikel dat we vonden op :

If Gaza falls . . .

Sara Roy

Israel’s siege of Gaza began on 5 November, the day after an Israeli attack inside the strip, no doubt designed finally to undermine the truce between Israel and Hamas established last June. Although both sides had violated the agreement before, this incursion was on a different scale. Hamas responded by firing rockets into Israel and the violence has not abated since then. Israel’s siege has two fundamental goals. One is to ensure that the Palestinians there are seen merely as a humanitarian problem, beggars who have no political identity and therefore can have no political claims. The second is to foist Gaza onto Egypt. That is why the Israelis tolerate the hundreds of tunnels between Gaza and Egypt around which an informal but increasingly regulated commercial sector has begun to form. The overwhelming majority of Gazans are impoverished and officially 49.1 per cent are unemployed. In fact the prospect of steady employment is rapidly disappearing for the majority of the population.

On 5 November the Israeli government sealed all the ways into and out of Gaza. Food, medicine, fuel, parts for water and sanitation systems, fertiliser, plastic sheeting, phones, paper, glue, shoes and even teacups are no longer getting through in sufficient quantities or at all. According to Oxfam only 137 trucks of food were allowed into Gaza in November. This means that an average of 4.6 trucks per day entered the strip compared to an average of 123 in October this year and 564 in December 2005. The two main food providers in Gaza are the UN Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA) and the World Food Programme (WFP). UNRWA alone feeds approximately 750,000 people in Gaza, and requires 15 trucks of food daily to do so. Between 5 November and 30 November, only 23 trucks arrived, around 6 per cent of the total needed; during the week of 30 November it received 12 trucks, or 11 per cent of what was required. There were three days in November when UNRWA ran out of food, with the result that on each of these days 20,000 people were unable to receive their scheduled supply. According to John Ging, the director of UNRWA in Gaza, most of the people who get food aid are entirely dependent on it. On 18 December UNRWA suspended all food distribution for both emergency and regular programmes because of the blockade.

The WFP has had similar problems, sending only 35 trucks out of the 190 it had scheduled to cover Gazans’ needs until the start of February (six more were allowed in between 30 November and 6 December). Not only that: the WFP has to pay to store food that isn’t being sent to Gaza. This cost $215,000 in November alone. If the siege continues, the WFP will have to pay an extra $150,000 for storage in December, money that will be used not to support Palestinians but to benefit Israeli business.

The majority of commercial bakeries in Gaza – 30 out of 47 – have had to close because they have run out of cooking gas. People are using any fuel they can find to cook with. As the UN Food and Agriculture Organisation (FAO) has made clear, cooking-gas canisters are necessary for generating the warmth to incubate broiler chicks. Shortages of gas and animal feed have forced commercial producers to smother hundreds of thousands of chicks. By April, according to the FAO, there will be no poultry there at all: 70 per cent of Gazans rely on chicken as a major source of protein.

Banks, suffering from Israeli restrictions on the transfer of banknotes into the territory were forced to close on 4 December. A sign on the door of one read: ‘Due to the decision of the Palestinian Finance Authority, the bank will be closed today Thursday, 4.12.2008, because of the unavailability of cash money, and the bank will be reopened once the cash money is available.’

The World Bank has warned that Gaza’s banking system could collapse if these restrictions continue. All cash for work programmes has been stopped and on 19 November UNRWA suspended its cash assistance programme to the most needy. It also ceased production of textbooks because there is no paper, ink or glue in Gaza. This will affect 200,000 students returning to school in the new year. On 11 December, the Israeli defence minister, Ehud Barak, sent $25 million following an appeal from the Palestinian prime minister, Salaam Fayad, the first infusion of its kind since October. It won’t even cover a month’s salary for Gaza’s 77,000 civil servants.

On 13 November production at Gaza’s only power station was suspended and the turbines shut down because it had run out of industrial diesel. This in turn caused the two turbine batteries to run down, and they failed to start up again when fuel was received some ten days later. About a hundred spare parts ordered for the turbines have been sitting in the port of Ashdod in Israel for the last eight months, waiting for the Israeli authorities to let them through customs. Now Israel has started to auction these parts because they have been in customs for more than 45 days. The proceeds are being held in Israeli accounts.

During the week of 30 November, 394,000 litres of industrial diesel were allowed in for the power plant: approximately 18 per cent of the weekly minimum that Israel is legally obliged to allow in. It was enough for one turbine to run for two days before the plant was shut down again. The Gaza Electricity Distribution Company said that most of the Gaza Strip will be without electricity for between four and 12 hours a day. At any given time during these outages, over 65,000 people have no electricity.

No other diesel fuel (for standby generators and transport) was delivered during that week, no petrol (which has been kept out since early November) or cooking gas. Gaza’s hospitals are apparently relying on diesel and gas smuggled from Egypt via the tunnels; these supplies are said to be administered and taxed by Hamas. Even so, two of Gaza’s hospitals have been out of cooking gas since the week of 23 November.

Adding to the problems caused by the siege are those created by the political divisions between the Palestinian Authority in the West Bank and the Hamas Authority in Gaza. For example, Gaza’s Coastal Municipalities Water Utility (CMWU), which is not controlled by Hamas, is supposed to receive funds from the World Bank via the Palestinian Water Authority (PWA) in Ramallah to pay for fuel to run the pumps for Gaza’s sewage system. Since June, the PWA has refused to hand over those funds, perhaps because it feels that a functioning sewage system would benefit Hamas. I don’t know whether the World Bank has attempted to intervene, but meanwhile UNRWA is providing the fuel, although they have no budget for it. The CMWU has also asked Israel’s permission to import 200 tons of chlorine, but by the end of November it had received only 18 tons – enough for one week of chlorinated water. By mid-December Gaza City and the north of Gaza had access to water only six hours every three days.

According to the World Health Organisation, the political divisions between Gaza and the West Bank are also having a serious impact on drug stocks in Gaza. The West Bank Ministry of Health (MOH) is responsible for procuring and delivering most of the pharmaceuticals and medical disposables used in Gaza. But stocks are at dangerously low levels. Throughout November the MOH West Bank was turning shipments away because it had no warehouse space, yet it wasn’t sending supplies on to Gaza in adequate quantities. During the week of 30 November, one truck carrying drugs and medical supplies from the MOH in Ramallah entered Gaza, the first delivery since early September.

The breakdown of an entire society is happening in front of us, but there is little international response beyond UN warnings which are ignored. The European Union announced recently that it wanted to strengthen its relationship with Israel while the Israeli leadership openly calls for a large-scale invasion of the Gaza Strip and continues its economic stranglehold over the territory with, it appears, the not-so-tacit support of the Palestinian Authority in Ramallah – which has been co-operating with Israel on a number of measures. On 19 December Hamas officially ended its truce with Israel, which Israel said it wanted to renew, because of Israel’s failure to ease the blockade.

How can keeping food and medicine from the people of Gaza protect the people of Israel? How can the impoverishment and suffering of Gaza’s children – more than 50 per cent of the population – benefit anyone? International law as well as human decency demands their protection. If Gaza falls, the West Bank will be next.

Sara Roy teaches at Harvard’s Center for Middle Eastern Studies and is the author of Failing Peace: Gaza and the Palestinian-Israeli Conflict.

We willen dus zonder problemen uitgemaakt worden door pro-Israël-journalisten als Hans Knoop inde Standaard van vandaag, voor linkse nitwits. Wij beschouwen dat eerder als een soort misplaatste blogtaal ipv gedegen journalistiek en we zullen hem hier in ons blogje dus vanaf nu bedenken met de titel "journalist van mijn kl....". Zo staan we quitte.
En wij zullen hier niet vervallen in een blinde idolatrie voor de Palestijnse zaak maar -en we vallen in herhaling- wat Israêl daar nu uitricht is pure massamoord. Basta. We willen hier eindigen met een artikel dat vandaag door David Grossman in de Israëlische krant Haaretz werd geschreven (ook linkse nitwits meneer Knoop?) en dat ons toch wel heel wat intelligenter lijkt dan het hatelijke zionistische standpunt van meneer Knoop dat fel aanleunt bij (en dat zal Knoop niet graag horen waarschijnlijk) de excuses die door de nazi's ooit werden ingeroepen om de aanval op Polen te rechtvaardigen....propaganda dus meneer Knoop

Last update-14:56 30/12/2008
David Grossman / Is Israel too imprisoned in the familiar ceremony of war?
By David Grossman
Tags: ISrael, Israel News, Hamas

After its severe strike on Gaza, Israel would do well to stop, turn to Hamas' leaders and say: Until Saturday Israel held its fire in the face of thousands of Qassams from the Gaza Strip. Now you know how harsh its response can be. So as not to add to the death and destruction we will now hold our fire unilaterally and completely for the next 48 hours. Even if you fire at Israel, we will not respond with renewed fighting. We will grit our teeth, as we did all through the recent period, and we will not be dragged into replying with force.

Moreover, we invite interested countries, neighbors near and far, to mediate between us and you to bring back the cease-fire. If you hold your fire, we will not renew ours. If you continue firing while we are practicing restraint, we will respond at the end of this 48 hours, but even then we will keep the door open to negotiations to renew the cease-fire, and even on a general and expanded agreement.

That is what Israel should do now. Is it possible, or are we too imprisoned in the familiar ceremony of war?

Until Saturday, Israel under Ehud Barak's military leadership showed remarkable cool. It should not lose its cool in the heat of battle. We should not forget even for a moment that the people of the Gaza Strip will remain our close neighbors and that sooner or later we will want to achieve good neighborly relations with them.

We should in no way strike them so violently, even if Hamas, for years, has made life intolerably miserable for the people of southern Israel, and even if their leaders have refused every Israeli and Egyptian attempt to reach a compromise to prevent this lastest flare-up.

The line of self-control and the awareness of the obligation to protect the lives of the innocent in Gaza must be toed even now, precisely because Israel's strength is almost limitless. Israel must constantly check to see when its force has crossed the line of legitimate and effective response, whose goal is deterrence and a restoration of the cease-fire, and from what point it is once again trapped in the usual spiral of violence.

Israel's leaders know well that given the situation in the Gaza Strip, it will be very hard to reach a total and unequivocal military solution. The lack of a solution might result in an ongoing ambiguous situation where we have already been: Israel will strike Hamas, it will strike and be struck, strike and be struck, and will become unwillingly enmeshed in every trap a situation like this entails, and will not attain its true and essential goals. It might very quickly discover that it is swept up - a strong military power, but helpless to get itself out of the entanglement - into a maelstrom of violence and destruction.

Therefore, stop. Hold your fire. Try for once to act against the usual response, in contrast to the lethal logic of belligerence. There will always be a chance to start firing again. War, as Barak said about two weeks ago, will not run away. International support for Israel will not be damaged, and will even grow, if we show calculated restraint and invite the international and Arab community to intervene and mediate.

It is true that Hamas will thus receive a respite with which to reorganize, but it has had long years to do so, and two more days will not really make a difference. And such a calculated lull might change the way Hamas responds to the situation. The response could even give it an honorable way out of the trap it has set for itself.

And one more, unavoidable thought: Had we adopted this attitude in July 2006, after Hezbollah abducted the soldiers, had we had stopped then, after our first response, and declared we were holding our fire for a day or two to mediate and calm things down, the reality today might be entirely different.

This is also a lesson the government should learn from that war. In fact, it might be the most important lesson.

30-12-2008 om 21:01 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen."clandestiene" poëzie : dood in Venetië
Klik op de afbeelding om de link te volgen Omdat het eindejaar wat poëtischer mag zijn en dat we graag even stilstaan bij één van de meest macabere actuele thema's namelijk de "kinderen zonder papieren" vonden we voor jullie op de Italiaanse site ilmanifesto volgend artikel dat, gelukkig voor ons, in het Frans werd vertaald door de mensen van de uitstekende alternatieve site :

mercredi 24 décembre 2008

Journal d'un "clandestin"

Zaher Rezaï, rêves et espoirs en forme de poésie.

GRISOT Francesca

Zaher Rezaï, 13 ans, soudeur, né à Mazar-el Sharif (Afghanistan), mort à
Venise samedi, écrasé par le camion sous lequel il s'était accroché pour
entrer en Italie.

Fragments de son carnet de voyage :

"J'ai tant navigué, nuit et jour, sur la barque de ton amour..."

Zaher Rezai, fils de Mahmud, était un Hazara de Mazar-el Sharif, la ville
qui, en 1998, fût le théâtre d'un des nombreux massacre de civils Hazaras
que nous rappelle l'Afghanistan. Zaher était tout petit et l'un de ceux
qui avaient eu la chance de survivre. Quelques années plus tard, encore
enfant, Zaher était en Iran. Il travaillait comme soudeur, en notant
soigneusement esquisses et mesures sur son carnet. Le profil qui émerge de
la lecture et traduction de son carnet de « clandestin » est le suivant :
un garçon fuyant la persécution, obligé de travailler très jeune comme
soudeur, qui se jette à contre coeur dans un voyage d'espoir dont il sait
bien qu'il est plein d'embûches.

L'histoire de Zaher peut être reprise comme icône du migrant afghan, le
plus souvent mineur, si ce n'est à l'arrivée, au départ sûrement. En tout
cas potentiel demandeur d'asile. Le cas des migrants afghans, très jeunes
le plus souvent, est l'histoire d'une diaspora silencieuse. Etant donné
son nombre réduit, elle n'a pas d'écho dans les journaux, mais révèle un
malaise social lié non seulement à la guerre ou à l'occupation du pays,
mais aussi à un féroce conflit ethnique et religieux dont on ne parle pas
en Occident. Et s'y ajoute la condition prolongée de diaspora et d'exil,
qui en est désormais à la troisième génération, et, des décennies durant,
a contraint des familles entières à migrer sans répit à travers des pays
frontaliers peu hospitaliers (Pakistan et Iran) et dans des zones
intérieures de l'Afghanistan.

A cette diaspora silencieuse Zaher va finalement donner une voix : une
voix très douce. Dans les vers de ses poésies, il cherche le courage de
continuer, au-delà des mers, là où il croit que son droit d'exister est
garanti. Le carnet qu'on a trouvé dans sa poche contenait en quelques
pages la résumé de sa vie : quelques esquisses talentueuses, rapportées
avec des mesures détaillées, du travail de soudeur qu'il faisait en Iran ;
une note sur les économies grappillées et quelques poésies, inscrites ou
apprises peut-être le long du trajet. La calligraphie du garçon indique un
degré d'instruction très bas et nous confirme que, comme nombre de ses
concitoyens, Zaher n'a pas eu la possibilité de fréquenter l'école. Et
pourtant, difficile à croire pour nous Italiens, il connaissait par coeur
et récitait en lui-même un certain nombre de vers en rimes. Poésies
classiques, poésies très souvent anciennes, de plusieurs siècles, qui
parlent d'amour et de nostalgie ; où l'aimé est Dieu et l'amour mystique
le désir de le retrouver dans la splendeur et la pureté de la prééternité.

Tu portes le parfum des gemmes qui éclosent,
Tu es comme une fleur du printemps...
Et douce ton affection
J'aime parler avec toi...
Tu es un ami enchanteur
Tu es soif de passion et beauté

J'aime souligner cela parce que l'amour de la poésie de ces jeunes
migrants afghans est le premier indice de la sensibilité, de la dignité et
du respect dans lesquels ils sont éduqués dès leur plus jeune âge. Quand
on parle avec eux, trop souvent émergent la souffrance de la
discrimination, la détermination avec laquelle ils luttent pour voir
reconnaître leur droit d'exister tout simplement en tant que « personnes
humaines ». Leur rêve européen est l' « Europe des droits de l'homme ».
Rêve auquel ils n'ont pas l'intention de renoncer. Inutile de les renvoyer
; ils essaieront à nouveau, jusqu'à la mort s'il le faut.

J'ai tant navigué, nuit et jour, sur la barque de ton amour
Qu'à la fin ou à t'aimer j'arriverai ou noyé je mourrai.

Continuer. A tout prix : « En Iran, on ne peut pas rester, en Afghanistan
on ne peut pas retourner », répètent de façon obsessive les jeunes
interviewés. La poésie continue. Elle raconte la peur du rejet ; d'être
traité comme un migrant quelconque ou, pire, comme un voleur ou un

Jardinier, ouvre la porte du jardin,
Je ne suis pas un voleur de fleurs,
Je me suis fait rose moi-même,
Car j'ai besoin d'une autre fleur

La peur du voyage. Le bras de mer qui le sépare encore du droit d'asile.

Ce corps si assoiffé et fatigué
Peut-être n'arrivera jusqu'à l'eau de la mer.
Je ne sais encore quel rêve le destin me réservera,
Mais promets-moi, Dieu,
Que tu ne laisseras point que finisse le printemps.

On est au seuil de l'hiver. Dans les limbes de Patras, Zaher s'embarque
sur un navire qui part pour l'Italie. La mer, la dernière traversée.

Oh mon Dieu, que de douleur réserve l'instant de l'attente,
Mais promets moi, Dieu,
Que tu ne laisseras point que finisse le printemps.

Dans mon expérience de médiatrice, c'est chose banale que les jeunes
afghans, mêmes analphabètes, gardent en mémoire des vers de poésie et les
répètent souvent pour se donner du courage pendant leur voyage et
l'expérience de la diaspora. Ce que j'ai le plus souvent entendu parle de
la douleur de la mort en exil. Je voudrais le dédier pour conclure à
Zaher, en rappelant que malheureusement c'est cette obsession qu'on lit
dans les yeux des migrants afghans avec qui je vis et travaille.

Si un jour d'exil la mort décide de reprendre mon corps
Qui s'occupera de ma sépulture, qui pourra coudre mon suaire ?
Que mon cercueil soit déposé sur une hauteur
Pour que le vent rende à ma Patrie mon parfum


« J'ai tant navigué... »

Recueillis par Hamed Mohamad Karim et Francesca Grisot.

Merci à Domenico Ingenito pour son aide à la traduction

Feuillet 9

Tu portes le parfum des gemmes qui éclosent
Tu es comme une fleur de printemps
Je me fais pour toi ivre et heureux
Quand tu viens me chercher...
Ton affection est douce
J'aime parler avec toi

Feuillet 8

Et même quand tu m'ôtes la parole
Ton repentir est beau
Tu es un ami enchanteur
Tu es soif de passion et beauté
Voyons à présent jusques à quand
Tu t'accorderas à mon coeur

Feuillet 11

Ce corps si assoiffé et fatigué
Peut-être n'arrivera jusqu'à l'eau de la mer.
Je ne sais encore quel rêve le destin me réservera,
Mais promets-moi, Dieu,
Que tu ne laisseras point que finisse le printemps.
Oh mon Dieu, que de douleur réserve l'instant de l'attente,
Mais promets moi, Dieu,
Que tu ne laisseras point que finisse le printemps.

Feuillet 13

J'ai tant navigué, nuit et jour,
Sur la barque de ton amour,
Qu'à la fin ou à t'aimer j'arriverai
Ou noyé je mourrai.
Jardinier, ouvre la porte du jardin,
Je ne suis pas un voleur de fleurs,
Je me suis fait rose moi-même,
Je ne vais pas en quête d'une fleur quelconque

Edition de dimanche 21 décembre 2008 de il manifesto


Traduit de l'italien par Marie-Ange Patrizio

29-12-2008 om 22:40 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wel hoe zit het met 2009 en volgende jaren....een overzichtje
Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezertjes, het is het eindejaar. dat betekent niet alleen dat je je strontlazarus moet zuipen en met een gek hoedje op vuurwerk moet afsteken tot je geen enkele vinger meer aan je handjes zitten hebt. dit betekent dat we een beetje in de toekomst trachten te kijken. Goede voornemens maken enzovoort enzoverder. Wel we beginnen er dan maar lmeteen aan en we gaan naar volgende bron :

IMF Chief Warns Of Riots In Response To Economic Crisis

Paul Joseph Watson
Wednesday, December 17, 2008

The head of the International Monetary Fund has warned that advanced nations will be hit by violent civil unrest if the elite continue to restructure the economy around their own interests while looting the taxpayer.

During a speech in Madrid, Dominique Strauss-Kahn said that “social unrest may happen in many countries - including advanced economies” if governments failed to adequately respond to the financial crisis.

“He added that violent protests could break out in countries worldwide if the financial system was not restructured to benefit everyone rather than a small elite,” reports the Guardian.

Strauss-Kahn’s comments echo those of others who have cautioned that civil unrest could arise, specifically in the U.S., as a result of the wholesale looting of the taxpayer and the devaluation of the dollar.

Widely respected trends forecaster Gerald Celente recently told Fox News that by 2012 America will become an undeveloped nation, that there will be a revolution marked by food riots, squatter rebellions, tax revolts and job marches, and that holidays will be more about obtaining food, not gifts.

Back in October, Senator Chris Dodd said that revolution would unfold if banks refused to lend money.

“If it turns out that they are hoarding, you’ll have a revolution on your hands. People will be so livid and furious that their tax money is going to line their pockets instead of doing the right thing. There will be hell to pay,” Dodd told the New York Times.

Last month, leading economist Nouriel Roubini said that food riots would be the ultimate consequence of the Federal Reserve and the Treasury’s current policies.

Riots and demonstrations have gripped normally sedate Iceland following a financial catastrophe that has wiped out half of the krona’s value and put one third of the population at risk of losing their homes and life savings.

Expectations of violent civil unrest have not gone unnoticed by the U.S. Army War College’s Strategic Institute, who recently issued a report warning that the United States may experience massive civil unrest in the wake of a series of crises which it terms “strategic shock.”

The consequence? The necessity to use “military force against hostile groups inside the United States,” according to the report.

Tens of thousands of active duty military personnel returning from Afghanistan and Iraq are set to conduct “homeland patrols” inside the U.S. and their duties will include tackling “civil unrest and crowd control,” according to a Northcom announcement earlier this year.

Wat verder vonden we via de uitstekende Belgische site:

volgende interessante tekst op:

Thousands of Troops Are Deployed on U.S. Streets Ready to Carry Out "Crowd Control"

By Naomi Wolf, AlterNet. Posted October 8, 2008.

Members of Congress were told they could face martial law if they didn't pass the bailout bill. This will not be the last time.

Background: the First Brigade of the Third Infantry Division, three to four thousand soldiers, has been deployed in the United States as of October 1. Their stated mission is the form of crowd control they practiced in Iraq, subduing "unruly individuals," and the management of a national emergency. I am in Seattle and heard from the brother of one of the soldiers that they are engaged in exercises now. Amy Goodman reported that an Army spokesperson confirmed that they will have access to lethal and non lethal crowd control technologies and tanks.

George Bush struck down Posse Comitatus, thus making it legal for military to patrol the U.S. He has also legally established that in the "War on Terror," the U.S. is at war around the globe and thus the whole world is a battlefield. Thus the U.S. is also a battlefield.

He also led change to the 1807 Insurrection Act to give him far broader powers in the event of a loosely defined "insurrection" or many other "conditions" he has the power to identify. The Constitution allows the suspension of habeas corpus -- habeas corpus prevents us from being seized by the state and held without trial -- in the event of an "insurrection." With his own army force now, his power to call a group of protesters or angry voters "insurgents" staging an "insurrection" is strengthened.

U.S. Rep. Brad Sherman of California said to Congress, captured on C-Span and viewable on YouTube, that individual members of the House were threatened with martial law within a week if they did not pass the bailout bill:

"The only way they can pass this bill is by creating and sustaining a panic atmosphere. … Many of us were told in private conversations that if we voted against this bill on Monday that the sky would fall, the market would drop two or three thousand points the first day and a couple of thousand on the second day, and a few members were even told that there would be martial law in America if we voted no."

If this is true and Rep. Sherman is not delusional, I ask you to consider that if they are willing to threaten martial law now, it is foolish to assume they will never use that threat again. It is also foolish to trust in an orderly election process to resolve this threat. And why deploy the First Brigade? One thing the deployment accomplishes is to put teeth into such a threat.

I interviewed Vietnam veteran, retired U.S. Air Force Colonel and patriot David Antoon for clarification:

"If the President directed the First Brigade to arrest Congress, what could stop him?"

"Nothing. Their only recourse is to cut off funding. The Congress would be at the mercy of military leaders to go to them and ask them not to obey illegal orders."

"But these orders are now legal?'"


"If the President directs the First Brigade to arrest a bunch of voters, what would stop him?"

"Nothing. It would end up in courts but the action would have been taken."

"If the President directs the First Brigade to kill civilians, what would stop him?"


"What would prevent him from sending the First Brigade to arrest the editor of the Washington Post?"

"Nothing. He could do what he did in Iraq -- send a tank down a street in Washington and fire a shell into the Washington Post as they did into Al Jazeera, and claim they were firing at something else."

"What happens to members of the First Brigade who refuse to take up arms against U.S. citizens?"

"They'd probably be treated as deserters as in Iraq: arrested, detained and facing five years in prison. In Iraq a study by Ann Wright shows that deserters -- reservists who refused to go back to Iraq -- got longer sentences than war criminals."

"Does Congress have any military of their own?"

"No. Congress has no direct control of any military units. The Governors have the National Guard but they report to the President in an emergency that he declares."

"Who can arrest the President?"

"The Attorney General can arrest the President after he leaves or after impeachment."

[Note: Prosecutor Vincent Bugliosi has asserted it is possible for District Attorneys around the country to charge President Bush with murder if they represent districts where one or more military members who have been killed in Iraq formerly resided.]

"Given the danger do you advocate impeachment?"

"Yes. President Bush struck down Posse Comitatus -- which has prevented, with a penalty of two years in prison, U.S. leaders since after the Civil War from sending military forces into our streets -- with a 'signing statement.' He should be impeached immediately in a bipartisan process to prevent the use of military forces and mercenary forces against U.S. citizens"

"Should Americans call on senior leaders in the Military to break publicly with this action and call on their own men and women to disobey these orders?"

"Every senior military officer's loyalty should ultimately be to the Constitution. Every officer should publicly break with any illegal order, even from the President."

"But if these are now legal. If they say, 'Don't obey the Commander in Chief,' what happens to the military?"

"Perhaps they would be arrested and prosecuted as those who refuse to participate in the current illegal war. That's what would be considered a coup."

"But it's a coup already."


&topic="politics"" rel="external" title="Digg it!" target="_blank">Digg!

See more stories tagged with: war on terror, amy goodman, vincent bugliosi, u.s. constitution, posse comitatus, 1807 insurrection act, rep. brad sherman

Naomi Wolf is the author of Give Me Liberty (Simon and Schuster, 2008), the sequel to the New York Times best-seller The End of America: A Letter of Warning to a Young Patriot (Chelsea Green, 2007).

Welwel ziet het er allemaal niet geweldig uit?

28-12-2008 om 20:32 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onder het motto:
Klik op de afbeelding om de link te volgen

En nu we het toch al over IJsland hadden doen we maar lekker verder: The Financial times over IJsland...jullie lezen toch mee?


Letter from Iceland

By Robert Jackson. Photographs by Bjarki Reyr

Published: November 14 2008 11:51 | Last updated: November 14 2008 11:51

Hallgrímskirkja cathedral looms up out of the mists and gloom of downtown Reykjavík
Think of Ireland. Rotate it 90 degrees clockwise, make it a third bigger and hang it like a pendant from the Arctic Circle. Crack open the earth’s crust below to release limitless supplies of geothermal steam, then fill its territorial waters, all 200 miles of them, with an abundance of cod.

Give it a population of 300,000, about the same as Coventry, 70 per cent of them in the cities of Reykjavik and Akureyri. Ensure they are all related and give the majority the ability to trace their ancestry back to the times of settlement, more than a thousand years earlier. Endow these people with industry and ambition. Give them their own language – all but unchanged for a millennium – a literary tradition, three national newspapers, two television channels, free universal healthcare and education and close to zero unemployment. Give this country a consistently high ranking in the world standard-of-living charts and you have the Iceland of the recent past. Not a bad place, all in all.

Now allow this country’s banks – virtually unregulated – to borrow more than 10 times their country’s gross domestic product from the international wholesale money markets. Watch as a Graf Zeppelin of debt propels its self-styled “Viking Raiders” across the world’s financial stage, accumulating companies like gamblers hoarding chips. Then sit on the sidelines as the airship flies home and explodes, showering its blazing wreckage over this once proud, yet tiny, nation.

There you see the Iceland of today – the victim of an economic 9/11 and one of the very few places in the world where the words “financial meltdown” can be used without fear of exaggeration.

. . .

There is no daytime TV in Iceland. Parents are at work and children at school, so the test card, that feature of a bygone age, is the only thing aired. For the transmitters to be switched on in mid-afternoon and a sombre-looking Geir Haarde, the prime minister, to appear behind a desk, a national flag at his side, it had to be serious – and it was. The country was on the verge of bankruptcy; the government was taking control of the banks and was going to assume far-reaching powers to secure the safety of the nation and its savers.

As I watched, I felt a detached sympathy for those poor people living on a blighted island – until it dawned on me that I was one of them. Recent events had savaged my net worth by 60 per cent and pushed up my cost of living by more than 20 per cent. Iceland’s plight was mine, too. What I failed to appreciate at the time was the emotion of this unprecedented television address, particularly in the way it finished:

“Fellow countrymen ... If there was ever a time when the Icelandic nation needed to stand together and show fortitude in the face of adversity, then this is the moment. I urge you all to guard that which is most important in the life of every one of us, to protect those values which will survive the storm now beginning. I urge families to talk together and not to allow anxiety to get the upper hand, even though the outlook is grim for many. We need to explain to our children that the world is not on the edge of a precipice, and we all need to find an inner courage to look to the future ... Thus with Icelandic optimism, fortitude and solidarity as weapons, we will ride out the storm.

“God bless Iceland.”

Edda, my partner, was in tears on the sofa beside me.

A drive across town later that afternoon, October 6, at first gave grounds for comfort. The roads were as full as usual for the Reykjavik rush-hour – a half-hour build-up of traffic. Aircraft flew in and out of the downtown airport, students made their way home from schools and universities – note the plural – while visitors went to hospitals and fitness fiends to sports clubs. Reykjavik showed all the outward appearances of carrying on.

But a different picture began to emerge from the hourly news bulletins on the car radio. The Icelandic krona’s freeze in the capital markets had now spilled over into the day-to-day transactions of Icelanders abroad. Holidaymakers and business travellers venturing “til Útlanda”, as it is called, found their credit cards refused, and those wishing to buy foreign currency could not find willing sellers, aside from one or two who limited their purchases to €200.

Trust in the banks had evaporated and people were trying to find a safe haven for their cash. One man had waited for six hours in a bank while his life savings, more than £1m in kronur (at IKr200 to the pound), were counted out in cash in front of him. “I feel like an innocent man dragged from his bed, put in a barrel and hurled over Gullfoss!” wrote one journalist that morning. “We have been brought down by a handful of men who bet our nation’s wealth, fame and prosperity on a throw of the dice.” Gullfoss is one of Iceland’s tourist attractions – a majestic 100ft waterfall.

On collecting our daughter from her handball practice, I learnt the news that her club could not obtain the foreign currency it needed to release their new team shirts from customs. The city’s myriad sports teams rely on local sponsors and our daughter also brought the news that this source of funding for her team was likely to dry up in the months to come. Later that evening, Skype, our communications lifeline, would not renew our credits with an Icelandic credit card. E-mails began to arrive from friends overseas, alarmed by news reports and asking if we were all right.

But all this was trivial compared with the financial distress, in some cases ruin, that now faces a significant proportion of the population.

Easy access to 100 per cent mortgages has seen a change to the traditional pattern of young Icelanders living with their parents until their mid-twenties. The suburbs of Reykjavik have grown by a third in the past decade, most of it housing for first-time buyers. Whole new neighbourhoods have emerged. New streets house young couples, many with children, most with two cars in the drive and furnished with the best that Ikea can provide. All bought with 100 per cent loans, many in foreign currencies.

Iceland is the only country in the world that indexes its loans in addition to charging interest. This means that when Icelanders borrow IKr1,000 from the bank and inflation increases by 5 per cent, the bank increases their debt to IKr1,050 at the end of the year. A great deal for the bank and fine for you, too – so long as the property’s value and your salary are increasing by inflation and more. The majority of Icelandic mortgages are based on this punitive system and with inflation running at nearly 20 per cent, they will see their IKr1,000 loan turn into a IKr1,200 loan. The interest burden will increase proportionally. This is bad enough, but when coupled with falling house prices, it means that many face a particularly savage variety of negative equity. The impact on highly geared borrowers, which in practice means most Icelanders, would be hard enough even with two incomes, but with unemployment set to soar, many households are going to go under.

A recent first-time buyer, a woman in her late twenties, said: “I took a 100 per cent loan to buy an apartment. I placed my savings in Kaupthing’s money market account, because it promised high interest rates, and my pensions in Kaupthing’s Vista 1 at the prospect of becoming a millionaire retiree. Both of these funds were based on stock investments and I knew that they were risky – but I took the bait and the risk. Now most of this money, if not all, is lost.”

Icelanders are by nature frugal people. It was one of the few countries in the world, perhaps the only one, that had a pension system that could meet the needs of its ageing population. But in recent years, many older people have been persuaded by the banks to invest their savings in high-yielding money-market accounts. As a result of the collapse of the banking system, many of these accounts have seen huge write-downs and some are now worth less than half of their previous values. The additional money people had put aside to top up their pensions has been hard hit.

Bjork, Iceland’s ambassadress of cool, summed it up in The Times on October 28: “Young families are threatened with losing their houses and elderly people their pensions. This is catastrophic. There is also a lot of anger. The six biggest venture capitalists in Iceland are being booed in public places and on TV and radio shows; furious voices insist that they sell all their belongings and give the proceeds to the nation. Gigantic loans, it has been revealed, were taken out abroad by a few individuals and without the full knowledge of the Icelandic people. Now the nation seems to be responsible for having to pay them back.”

A homemade banner, made of sheets, hangs over the main motorway in Reykjavik, tied to the railings of a bridge. “Stondum Saman!” it cries out. “Let us stand together!” It’s the new rallying cry of a beleaguered nation.

A cyclist in Reykjavík on a gloomy day
Icelanders have seen their economy swell and shrink from time to time over the centuries, and always handled it calmly. Perhaps their heritage in fishing and agriculture enabled them to meet good years and bad with equanimity. Now they must cope equally well with an attack of economic bulimia. To understand what makes this crisis – kreppa, as it is known here – so unlike any other, a little history is needed.

For Icelanders, the golden years were the early years, shortly after the land was settled in the ninth century. The Viking tradition, the Althing – the legislative assembly dating to 930 – and the literary canon of Sagas and Eddas are the nation’s cultural bedrock. But after that, Iceland almost disappears from the history books. While the agricultural revolution, the Renaissance, the industrial revolution came and went, while the fine cities of Europe were being built, while artists from Michelangelo to Mozart were pouring forth their creations, while the great inventions and discoveries were being invented and discovered, Icelanders were hunkering down in their turf houses, meeting the hardest challenge of all – survival.

They survived plague, famine, earthquakes and volcanoes. There were times when some even considered abandoning the island. But they stayed on. They stayed and survived. Icelanders will tell you that only the fittest survived, but that is only half the story, because survival requires another key attribute: stubbornness. And Icelanders have it in spades. It is a national trait, and they view it not as a weakness but as a virtue. It comes from experiencing hardship and enduring it. It means finding satisfaction in a simple task done well and sticking to it; finding comfort and solace in family and kinship and being bound by those familial bonds and duties. And perhaps most important of all, it means believing in the independence of the individual as part of the fabric of nationhood, and fighting for that independence. Put simply, the country has values.

And this is what sets this catastrophe apart from the earthquakes and plagues of former years. This is a man-made disaster and worse still, one made by a small group of Icelanders who set off to conquer the financial world, only to return defeated and humiliated. The country is on the verge of bankruptcy and, even more important for those of Viking stock, its international reputation is in tatters. It hurts.

. . .

Picture a pig trying to balance on a mouse’s back and you’ll get some idea of the scale of the problem. In a mere seven years since bank deregulation and privatisation, Iceland’s financial institutions had managed to rack up $75bn of foreign debt. In his address to the nation, Haarde put the problem in perspective by referring to the $700bn financial rescue package in America: “The huge measures introduced by the US authorities to rescue their banking system represent just under 5 per cent of the US GDP. The total economic debt of the Icelandic banks, however, is many times the GDP of Iceland.”

And here is the nub. Iceland’s banks borrowed more than $250,000 for every man, woman and child in Iceland, and placed an impossible burden on the modest reserves of the central bank in the event of default. And default they have.

Voices of caution – there were many in Iceland – were drowned out by a media that became fixated on the nation’s emergence from drab pupa to gaudy butterfly. Yet, Icelanders’ opinions were divided. For some, the success of their Viking Raiders, buying up the British high street, one even acquiring that most treasured bauble of all, a Premier League football club, marked the arrival of a golden era. The transformation of Reykjavik from a quiet, provincial fishing port to a brash financial centre had been as swift as it was complete, and with the musicians Bjork and Sigur Ros and Danish-Icelandic artist Ólafur Eliasson attracting global audiences, cultural prestige went hand in hand with financial success. Icelanders could hold their heads high before the rest of the world.

Hallgrimur Helgason, well-known for his novel 101 Reykjavik, said in a letter to the nation in a Sunday newspaper on October 26: “Deep down inside we idolised these titans, these money pop-stars. Awestruck we watched their adventures and admired them when they supported the arts and charities. We never had clever businessmen, not for a thousand years, not to mention men who had won battles in other countries...”

For others, the growth was too rapid, the change too extreme. Many became uncomfortable with the excesses of the Viking Raiders. The liveried private jets, the Elton John parties, the residences in St Moritz, New York and London and the yachts in St Tropez – all flaunted in Sed og Heyrt, Iceland’s equivalent of Hello! magazine – were not, and this is important, they were not Icelandic. There was a strong undertow of public opinion that felt that all this ostentatious celebration of lavish lifestyles and excess was causing the nation to disconnect from its thousand-year heritage. In his letter to the nation, Hallgrimur continued: “This was all about the building of personal image rather than the building of anything tangible for the good of our nation and its people. Icelanders living abroad failed to recognise their own country when they came home.”

What international sympathy there was for Iceland’s plight evaporated with the dark realisation that the downfall of Iceland’s three main banks – Landsbanki, Kaupthing and Glitnir – brought with it the potential loss of £8bn for half a million savers in northern Europe, the bulk of whom were British. The shrill media response in the UK was reported extensively in Iceland. The British government’s use of anti-terror legislation to freeze the assets of Landsbanki pushed Iceland’s banking system into the abyss. It was a move viewed in Iceland as hateful and unnecessary. A few days later the one remaining viable bank, Kaupthing, went under.

Pedestrians brave the cold in Reykjavík, beneath a poster of young Icelanders. The prime minister recently urged people to explain to children that ’the world is not on the edge of a precipice’
Then Landsbanki was placed on a British Treasury list of groups subjected to financial sanctions, along with al-Qaeda and the Taliban. A copy of the UK government webpage appeared in Icelandic papers and a new website,, was launched. A picture on it shows a young girl with a placard that reads: “I am not a terrorist, Mr Brown.”

At this time of year, the most-watched TV show in Iceland is Saturday night’s Spaugstofan, which translates literally as The Spoof Room. It’s a hit-or-miss affair, but events of the past few weeks have provided the writers with a rich seam of source material. A recent episode featured a well-worked lampoon of the film Titanic, entitled Icetanic, with Geir Haarde and the chairman of the governors of the central bank, David Oddsson, standing on the bridge of “the economy that could not sink”. A sketch shows Gordon Brown throwing Icelanders off a life raft. “Get back in the water where you belong, you terrorist bastard!” he shouts as he throws another one overboard.

When I tried to explain Iceland’s plight to a friend in the UK who works in banking, I received short shrift. “You must have gone troppo, Robert! They may not have dressed up in burkas and strapped several kilos of Semtex around their waists. But to go into the high street, persuade charities, pensioners, local authorities to deposit money and then disappear, having trousered nigh on £8bn is, even by City standards, bad. Financial terrorism, grand larceny, call it what you will, but the government had to act and act quickly to stop funds leaving the country.”

Troppo can hardly apply one degree south of the Arctic Circle, but if its northern equivalent is to go polar, then evidently I have.

. . .

Fear, outrage, jealousy and guilt have mingled to form a volatile cocktail of emotions as the blame game has started, and Icelanders attempt to come to terms with it all. They are divided between those who blame the Viking Raiders and those who blame successive governments and central banks for allowing them to behave the way they did.

There have been demonstrations, previously almost unheard of in Iceland, in which families have marched on the parliament buildings, stringing up an effigy of Oddsson along the way.

Of the various Viking Raiders, only one, Jon Ásgeir, of Baugur fame, has had the guts to turn up and face the music on a TV chat show. But any temporary benevolence towards him evaporated when it emerged that he had arrived back in Iceland with high-street billionaire Sir Philip Green in tow. Together they proposed to buy Baugur’s debt, reported at the time as £2bn, thereby acquiring the group’s UK retail assets, including House of Fraser and Hamleys at a significant discount that would involve massive debt writeoffs.

One of the most telling images was the departure of Jon Ásgeir’s private jet on news that the government had nationalised Glitnir Bank (in which his investment vehicle Stodir was a leading shareholder), wiping out his shareholding and rattling the debt-burdened house of cards that is his Baugur business empire. Painted black and as sleek as a Stealth bomber, the aircraft was photographed taxiing from its hangar by Morgunbladid, a daily newspaper. Like the last helicopter out of Saigon, the departure of Ásgeir’s jet symbolised the end of an era, the last act of Iceland’s debt-fuelled spending spree.

Bjorgolfur Thor and his father Bjorgolfur Gudmundsson have, to date, disappeared from the radar. Together they own a majority stake in Landsbanki, and Gudmundsson owns West Ham United football club. Their jets have also flown the coop. Downtown, beside the harbour, construction work on a landmark project underwritten by them, the National Concert Hall, is expected to stop any day now. Like Hallgrimskirkja, the striking cathedral that presides over Reykjavik and that took more than 40 years to complete thanks to a lack of finance, the concert hall might need a change in the country’s fortunes before it can be completed.

The government has announced that it will carry out a thorough investigation into what happened and determine who is to blame. It will be called “The White Book”, and “leave no stone unturned in getting to the truth”. It will not be a slender volume.

. . .

We live now in a foreign-currency lockdown, and although the government has assured everyone that there are sufficient reserves to buy essentials such as oil, grain and medical supplies for the winter, such assurances only serve to create a further sense of unease in a people who have learnt to take such commodities for granted.

There is some encouraging news. The International Monetary Fund is putting the finishing touches to a $2bn bailout package and this is likely to lead to a further $4bn from a consortium of Nordic central banks. These funds will come with stringent conditions that will impose external financial controls and impinge heavily on Iceland’s hard-won sovereign independence. But they should inject some much-needed confidence into the currency and into an embattled people.

There is an Icelandic expression: “We started with two empty hands.” Whoever coined it could not have expected that it would still be so pertinent in 2008, as the nation begins the process of rebuilding its economy and that thing it covets most of all, its reputation.

It is going to be a long, hard struggle.

Robert Jackson is a British journalist who has lived in Iceland since 2003


How the Icelandic banks got it all so wrong

“Let me get lunch,” I said, fumbling in my handbag for my wallet. “Your bank’s just gone bust after all.” But old habits die hard and anyway, the Icelandic banker wanted to find out if his company credit card still worked. He handed it over and drummed his fingers nervously on the bar in the gloomy City pub, writes Sarah O’Connor.

The payment went through. And with a whimper – two sandwiches and two lemonades – the bank’s six-year debt-fuelled spending spree sputtered to a stop. The next day his card was refused.

Barely a month earlier, at his bank’s annual September shindig in Iceland, international financiers who had arranged loans for the bank were treated to quad-biking, axe-throwing, belly-wrestling and copious alcohol – and challenged to run round a traffic cone 10 times while resting their foreheads on top of it. “Believe it or not, but some of the participating bankers fell over. And over. And ... well, you understand,” chortled Euroweek, a trade magazine also flown out for the party.

Kaupthing, Landsbanki and Glitnir sported all the trappings of fully fledged international banks. They had offices around the world, slick PR, extravagant parties and huge amounts of debt. That culture alone could have been enough to pitch them into trouble as the credit cycle turned. But at their core, something deeper was amiss. Two things, actually. The first has been picked over and over since the trio’s calamitous demise: they were too big, and the economy upon which they rested too small to support the huge liabilities they had taken on.

The banks don’t mind this explanation; neither do Iceland’s politicians. It paints them as fearless – if foolhardy – in their expansion, but ultimately as the casualties of a global crisis. They would have survived in spite of their size, they argue, if Lehman Brothers and Washington Mutual had not collapsed, leaving their creditors empty-handed.

In September, creditors’ sense of security evaporated, and soon Glitnir was facing demands for extra money from the increasingly nervous institutions from which it had borrowed. It just didn’t have the money.

Glitnir went to Iceland’s central bank and asked for a bridging loan to see it through to the end of the month in which it was due to pay back a big bond issue. The central bank refused, and took a 75 per cent stake in Glitnir instead. The move triggered panic in international markets. Maybe the government was big enough to bail out Glitnir, but what about the other two Icelandic banks? It surely couldn’t afford to support all three.

In the face of a massive run on Landsbanki by foreign depositors and creditors, the government seized that bank, too, and soon after Kaupthing imploded as well.

A week later, in an upstairs room of the Ministers’ Residence in Reykjavik, Geir Haarde the prime minister looked weary but unruffled as he shook my hand and poured out coffee. “We spoke before didn’t we, earlier this year? As I remember you were very aggressive.”

His special adviser had called me out of the blue in March. She had heard I was writing a story about fears the government was not strong enough to underwrite the banks if they ran into trouble. Would I like to speak to the prime minister about it? I would.

In the interview, he seemed perplexed about the stratospheric cost of insuring against a default by Iceland’s banks on their debts. “If you’re worried about not being repaid, which is what the creditworthiness is about, you shouldn’t be worried when it comes to the Icelandic banks, let alone the Icelandic government,” he said.

But would the government be capable of supporting the banks, given that their foreign currency liabilities dwarfed the country’s ability to generate cash? He didn’t give a clear answer.

It was an odd episode, and highlights the other, deeper problem at the heart of Iceland’s banking system. How did the prime minister’s office know that a junior journalist in London was writing a story about Iceland? Presumably because someone from one of the banks told them. If so, why are they in such close contact? Because the whole system is run by a small group of men who go back a long way and, in the words of one businessman, “sit in the same hot tub three times a week”.

When the banks were privatised in 2002, the government – headed by David Oddsson, then prime minister, and Geir Haarde, then finance minister – sold chunky stakes to a select group of rich businessmen. Father and son team Bjorgolfur and Bjorgolfur Thor Gudmundsson, recently returned from Russia flush with cash, took a 45.8 per cent stake in Landsbanki after a process some have criticised as uncompetitive. These new shareholders used the banks to support their other businesses. For example, FL Group (which then became Stodir) – an investment company owned by the Icelandic retail entrepreneur Jon Ásgeir Johannesson – was both Glitnir’s biggest shareholder and one of its significant borrowers.

There were rumblings of discontent in Iceland over the way the system was being run, but few spoke out. Iceland’s government and supervisory authority did nothing to break up the close-knit network of relationships.

Sveinn Valfells is one malcontent. A private investor now living in London, his grandfather played a key role in setting up one of the banks that were merged to form Glitnir. Sveinn left Iceland in 2004 when he decided the banking system was spiralling out of control. “This was like Eastern Europe, this was like Russia ... In most respects it is a developed country, but the political system and business culture are significantly underdeveloped.”

The banks looked and sounded just like their large international peers. But as one businessman in Iceland says: “Astute investors should have asked themselves, ‘Does this smell right?’”

En we vonden nog andere interessante nieuwtjes:


Iceland Riots Precursor To U.S. Civil Unrest?

Demonstrators call for government to resign in wake of financial collapse

Paul Joseph Watson
Tuesday, November 25, 2008

Riots and protests in Reykjavik calling for the government of Iceland to resign have increased following a financial catastrophe that has wiped out half of the krona’s value and put one third of the population at risk of losing their homes and life savings. Could similar scenes of civil unrest be repeated in the United States as the economy continues to implode?

“It was the latest in a series of protests in the capital since October’s banking collapse crippled the island’s economy. At least five people were injured and Hordur Torfason, a well-known singer in Iceland and the main organiser of the protests, said the protests would continue until the government stepped down,” reports the Scotsman.

As crowds gathered in the drizzle before the Althing, the Icelandic parliament, on Saturday, Mr Torfason said: “They don’t have our trust and they are no longer legitimate.”

Hundreds more gathered in front of a local police station, pelting eggs at the windows, using a bettering ram to force the doors open and demanding the release of a protester.

A banner hung from a government building read “Iceland for Sale: $2,100,000,000,” the amount of the loan the country will receive from the IMF.

Gudrun Jonsdottir, a 36-year-old office worker, said: “I’ve just had enough of this whole thing. I don’t trust the government, I don’t trust the banks, I don’t trust the political parties, and I don’t trust the IMF.

“We had a good country and they ruined it.”

These aren’t the actions of unwieldy mobs in third world countries, we’re talking about a country that had one of the highest living standards in Europe and a relatively wealthy and sedate population, the vast majority of whom are now in revolt over mass redundancies and the fast disappearing values of their paychecks and savings.

More peaceful protests against the Federal Reserve during the End the Fed events over the weekend were largely ignored by the U.S. corporate media, but the potential for wider chaos exists should the dollar finally cave in to the hyperinflationary bubble that is being created by the ceaseless printing of money to fund the multi-trillion dollar bailout.

Those who continue to assert, “It can’t happen here,” only need to look at the scenes in Reykjavik to realize that similar events could unfold across the U.S., where the reaction of militarized riot cops and even the military itself may be a little more heavy handed to say the least.

With top Russian analysts predicting the breakup of the U.S. into different parts, allied with people like deadly accurate trends forecaster Gerald Celente warning of food riots and tax rebellions, the scenes in Reykjavik may be amplified in the U.S. should a significant portion of the public wake up to the monumental fraud of the bailout and begin to feel the impact of its consequences as we enter 2009.

en voor de lezertjes die liever beeldjes horen spreken kunnen we deze filmpjes warm aanbevelen:

27-12-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt aloude Ollandse koopmansgeest en inpolderingsdrang: een voorbeeld
Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezertjes, we hebben al vaak het verwijt gekregen dat we onze Ollandse buren soms wat te onheus behandelen. We, eerst en vooral bestrijden we deze kwakkel en zullen dit beschouwen als een poging tot destabilisering van ons blogje in opdracht van één of andere duistere en dus buitenlandse mogendheid. We hebben trouwens al herhaalde malen een politiek vluchtelingenstatuut overwogen. Recent nog op één van de waddeneilanden. Maar het moet gezegd, en we geven dit grif toe : helemaal vertrouwen doen we ze toch niet onze Bataven. Zeker niet nadat ze ons de grootste en fierste Belgistaanse bank hebben ontfutseld met volgens onze Yves Leterme, lepe streken. We willen evenmin over hun onhebbelijke politiek i.v.m. coffeeshops vlak tegen onze grens discussiëren. Tenslotte verkiezen we nog steeds de Ollandse coffeeshops boven de Franse kerncentrales aan de andere grens. De goedkope Luxemburgse benzinestations lijken ons een aanvaardbare tussenoplossing aan de zuidelijke grens waar onze Duitse buren echter absoluut niks hebben aan te bieden. Zij gebruiken dat stukje grens enkel en alleen om regelmatig een nieuw omsingelingsplan te concretiseren en zo de Franse erfvijand de nek trachten om te draaien. Maar beste lezers, we ontdekten zo pas het snode plan van onze Ollandse ex-dwingelanden waarin ze nogmaals hun vileine koopmansgeest, zelfs in deze barre crisistijden botvieren. Dit natuurlijk zonder enig mededogen en ten koste van den medemensch! Leest u het allemaal maar zelf wat deze ollandse collega blogger-koopman uitgedokterd heeft om profijt te trekken uit de kredietcrisis die onze Ijslandse medeburgers zo hard treft :


Het voordeel van de kredietcrisis

Geld moet rollen zei Wouter Bos, en zo is 't maar net!

Dus alle Hollandse IceSavers zijn - linksom of rechtsom - gered en krijgen hun centjes terug, tot het bedrag van €100.000. Wat wil je nog meer?

Nou, wij willen nog wel wat meer ja. Namelijk dat we die 120.000 spaarders niet via onze eigen belastingcenten gaan terugbetalen.En IJsland zegt niets meer te kunnen betalen, dus is dat land failliet. En zoals dat dan behoort te gaan, wordt de boedel verkocht ten behoeve van de schuldeisers. En die boedel is het - grotendeels lege - land zelf.

Ik stel dus voor dat we een boedelverdeling maken conform het bovenstaande landkaartje. Het cirkeltje linksonder is Reykjavik en directe omgeving. Daar passen alle IJslanders makkelijk in, dus dat mogen ze houden. Wie weet wordt dat, met een beetje professionele begeleiding en know how, nog eens een nordisch Hongkong, Singapore, of Dubai.

De rest wordt dan verdeeld tussen onze Engelse vrienden en ons, waarmee we weer terug zijn in de VOC-tijd, waar onze MP zo graag van droomt. We gaan dus weer koloniseren, maar nu op moderne leest geschoeid. Zonder slavernij.


Soms ligt een oplossing zó voor de hand, dat je die bijna over het hoofd zou zien. Want dit is natuurlijk geweldig, voor alle partijen!

Ten eerste is IJslandin één klap van al z'n schulden af. En vervolgens hebben wij én de Britten elk een nieuw - groot en waardeloos - gebied ter beschikking om nieuwe waarde toe te voegen. Handen uit de mouwen!

De Britten krijgen het westelijke deel, wij het oostelijke. Want dat is handig voor de aardrijkskundeles. Zodat de leerlingen het makkelijk kunnen onthouden. Engeland in het westen en Nederland ten oosten daarvan. En dat het dan op IJsland net zo is en niet andersom, want dat zou maar verwarring geven. Dan heb je voor je het weet de Vijfde Engelse Oorlog.Deze verdeling is trouwens ook gunstig - kijk maar naar het kaartje - omdat wij dan het grootste binnenlandse wateroppervlak krijgen, zodat er eindelijk weer wat in te polderen valt.


Het is ongelooflijk hoe de gang der dingen, de loop van de historische gebeurtenissen, ons steeds weer verrast met nieuwe, onverwachte mogelijkheden en uitdagingen. Denk aan het Cruyff-adagium: 'Elk nadeel hep se foordeel'. En verdomd, het klopt als een bus, tot op de dag van vandaag!

Nu is er de kans om het integratievraagstuk in één uitdagend project aan te pakken en op te lossen. En het kan nu ook! Op 16 september, in haar Troonrede, sprak onze Koningin al over de mogelijkheid van een... gebiedsverbod. Dus voortaan sturen we alle rotjochies die niet willen deugen en de buurt terroriseren, met hun hele gezin voor een langdurig leer-werk-ontwikkelingstraject naar ... Oost Nederijsland.

Onze westerburen doen hetzelfde met hun eigen probleemgroepjes, die dan naar Great Western Britain-Iceland verhuizen.

Een unieke kans

Samen met onze Engelse vrienden gaan we hier een heel mooi project van maken. Voormalige probleemgroepen worden geprikkeld om zich te ontwikkelen tot volwaardige burgers, streng maar rechtvaardig begeleid door de beste deskundigen gerecruteerd uit kringen van PVV en TON.Zijn we daar ook meteen vanaf.

Denk nog even terug hoe de Engelsen vanaf 1788 al hun zware criminelen naar de strafkolonie Australië stuurden. Afgevoerd worden naar 'Down Under' betekende zoveel als 'levenslang'. En kijk nu eens, wat een keurig land dat geworden is!

Let op mijn woorden.

Als dit plan een kans krijgt, zal IJsland over tien tot twintig jaar de leidende positie hebben overgenomen van de VS. Engelse en Nederlandse gastarbeiders zullen zich er melden, bij gebrek aan werk in eigen land.

Hoezo 'crisis'? 't Is maar wat je er van maakt.

26-12-2008 om 19:06 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt grote kerstman spreekt tot u
Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag voelen we ons, gezien de omstandigheden en een volgevreten pens, verplicht om een sterk verkorte bijdrage te plaatsen. Vermits het aantal lezertjes de laatste dagen ook sterk is afgenomen, vermoedelijk eveneens wegens de zelfde omstandigheden hebben we meteen nog een tweede goeie reden om het kort te houden. We beperken ons tot een duidelijke boodschap van de grote kerstman uit Rome die ons een onderhoudend speechke brengt waarin hij de gelijkenissen tussen regenwouden en homseksualiteit uitlegt ...vrolijk kerstfeest aan al onze lezertjes !

hier het linkje en zet de kerstmuts al vast op

25-12-2008 om 22:44 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overjaarse varkenskleppen & Brabantse boerepaarden redden Surrealistisch Belgistan van de ondergang !!

Kijk beste lezertjes... u kunt er van zeggen wat u wilt, maar wij hebben intussen toch maar mooi een generatiepact dat volop werkt !!...

...Het werkt zelfs zó goed, dat we de politiekers die ons landje van de ondergang nog kunnen ~of beter gezegd : zouden MOETEN~ redden, allemaal uit de geriatrie moeten gehaald worden...

Ok, er zijn er bij die dank zij de inplanting van varkenskleppen & waarschijnlijk ook van ossekloten, nog wel erg actief bleven op de huwelijksmarkt, maar om terug een land op het juiste spoor te zetten... allez kom... Laat die oudjes toch met hun kroost in Disneyland blijven... of den andere in zijnen hof in Vilvoorde... Laat die mensen nu toch eens gerust & laat ze toch eens van hunne "Ouwen Dag" genieten...

Plots wordt Martens nu ineens opgevoerd, alsof ie de koene redder des vaderlands is... Wij herinneren ons anders nog héél levendig dat we op een gegeven moment de tel waren kwijt geraakt, aan de hoeveelst Martens-regering we nu eigenlijk zaten... Maar één ding was & bleef ook zeker !! De buitenlandse schuld blééf stijgen, dus op dat vlak hebben we wel degelijk te maken met "een expert" ter zake als we van die kant een oplossing moeten verwachten...

Daarna kwam er onzer, u allen welbekende & bekwame "Gids-Loodgieter" die het allemaal min of meer terug wat onder controle kreeg, alleen hebben we eigenlijk nooit geweten hoe hij dat nu eigenlijk allemaal klaar heeft gespeeld. We ontdekken nog alle dagen truken van zijn foor, zoals afgevlakte indexen & index-sprongen... evenals verdoken taxaties op ziekteverzekeringen & vooral dan zijn gekende ~of zeggen we intussen, zijn beruchte~ "voorlopige" dubbele inhoudingen... maar dan wel "voorlopige" inhoudingen die ondertussen dubbel & dik "definitief" zijn geworden...

*ZUCHT*... & dàt Brabantse boerepaard met loodgietersallures zouden ze nu weer van stal halen ?!... Je zult hier anders in dit Surrealistische Belgistan maar eens twintig jaar oud zijn & dàt hele gedoe ~met grote argusogen~ bekijken met je I-pod op je oren... & dan vooral er het jouwe van denken, vrees ik... Want de huidige generaties Letermes, De Cremmen enz... zeg nu zelf, dat is wat wij noemen "gene vette", tenminste dàt zouden ze hier bij ons achter onzen hoek zeggen...

Maar wat is dan het alternatief zult u vragen... Wel, wij vrezen dat Vlaanderen dat al heeft uitgemaakt... de sossen !! ...We krijgen hier op de redactie haast de lachstuipen als we daar horen over praten...

Caroline Gennez, dàn tóch in een nieuwe regering ?!... Ja, mààr "mét keiharde" voorwaarden... Tja... & zoals wat ?!... De sluiting van onze kerncentrales ?!... In een land dat meer dan anderhalve percent boven het Europese inflatiegemiddelde zat... waarvan anderhalve percent volledig toe te schrijven aan de gestegen energieprijzen... moet je vooral die kerncentrales sluiten kameraden... dàn komen we makkelijk 4 percent boven de anderen uit... Je moet tenslotte in iets de eerste zijn...

Onze brulboei uit Oostende Jean-Marie & zijn LDD dan ?!... zo groot als de VLD voorspellen de peilingen nu reeds !!... Zijn beruchte programma ~verplichte literatuur voor wie denkt dat de man allemaal "goeds" met ons voorheeft~ vinden jullie ten andere netjes in dit blogje terug... & wij kunnen daaruit slechts besluiten... van deze olijke vrolijkerd & zijn bende zal géén enkele constructieve oplossing komen... enkel één groot sociaal slagveld & kerkhof !! ...Wees daar maar gerust in !! Alleen maar méér sores & pakken ellende !! ~lees : dus NIKS~ voor de kleine man... & des te méér voor de rijken !!... De kloof tussen rijk & arm... tussen "the have's" & "the have not's" zal er alleen maar breder, dieper & onoverkomelijker op worden... U gelooft het of niet, maar het kan dus wel degelijk "nóg erger" !!

2009 ziet er dus zéér veelbelovend uit voor onze steeds maar groeiende ergernissen... Dùs overwegen we ~omwille van "politieke & culturele" gezondheidsredenen~ toch maar het politiek &/of cultureel asiel op één van de waddeneilanden aan te vragen... Zijn onze Ollandse vrienden hiervoor te vinden ?!... Stuur ons anders eens een berichtje !!... Wij beginnen alvast al in te pakken & jullie hoeven dààr ècht niks speciaals te voorzien... We worden wel strandjutter of... hebben ze daar al een coffeeshop ?!... of 'n goed Belgische Café ?!... Misschien een Belgische Frituur ?!...

24-12-2008 om 00:53 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzicht JANUARI 2008

Het behoeft waarschijnlijk niet al te veel tekst & uitleg, maar nog 9 keer slapen & we zijn alweer 1 januari 2009... dus zeg maar stilletjes aan tijd voor een klein jaaroverzichtje...

Nu eerlijk gezegd, we doen dit ook wel een beetje, omdat het blogsysteem van zich namelijk beperkt tot slechts het weergeven van ~maximum~ de laatste 200 berichten die werden geschreven. Wij vinden het echter wel belangrijk dat onze lezers àl onze blogberichten op titel kunnen terugvinden, want soms wil een nieuwe lezer wel eens het prille begin ~het ontstaan~ van zo'n blog terugvinden bijvoorbeeld. Nu goed, je kunt dan wel met het systeem van op de "weken" terug gaan, maar dat zegt dan nog altijd niks over de artikels die in die betreffende periode werden geschreven... Vandaar dus ook een beetje dit overzicht. Al bij al vinden we het eigenlijk wel wat jammer dat we met dit blogsysteem niet al onze geschreven artikels in één keer kunnen aanbieden... Maar goed, dit is dan bij deze opgelost...

Op 1 januari 2009 zullen wij ~de redactie van KITOKOJUNGLE~ dan ~juist geteld~ 341 dagen bezig zijn met dit kleffe blogwereldje te teisteren met onze schotschriften, die niet altijd ~hoe kan het ook anders~ bij iedereen in goede aarde zullen zijn gevallen... Dàt hadden we ook al wel door... & eerlijk gezegd, wij liggen van dat laatste niet echt wakker... Wij schoppen u trouwens maar al te graag een geweten als het er op aankomt...


So enjoy !!



# 26.01.08 - De beginselverklaring

# 27.01.08 - DE Mission Statement

# 28.01.08 - HET moreel gezag

# 28.01.08 - Opdracht 40 jaar later 1968-2008, je verbeelding aan de macht

# 29.01.08 - HET pestgedrag der filosofen

# 29.01.08 - DE foto

# 30.01.08 - foto als loketbediende te Beselare

# 30.01.08 - neoliberale gokspelen

23-12-2008 om 20:09 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzicht FEBRUARI 2008


# 01.02.08 - Carnaval is gek geworden

# 01.02.08 - Over de huilende pennen van Brijs en vettig Fonske

# 02.02.08 - Geert en Benno en de hoofddoekjes

# 02.02.08 - Flahaut en De Crem in Afghanistan als Kwik en Flupke

# 05.02.08 - kleine berichten

# 06.02.08 - god is een rukker

# 07.02.08 - Bloch en niet blog is de naam

# 08.02.08 - Geest van Van Severen verjaagt jood uit Panier d'Or te Brugge

# 08.02.08 - leuke medailles

# 09.02.08 - Kitoko Jungle Magazine

# 10.02.08 - De shariarechtbank in België

# 10.02.08 - Weer een ex teruggevonden !

# 11.02.08 - 177ste verjaardag van de overwinning op Van Speijk, leve België

# 12.02.08 - Ten strijde tegen N-VA !

# 13.02.08 - N-VA geprovoceerd !

# 14.02.08 - bericht aan de azijnpissers

# 15.02.08 - Verslag van de aanslag op Leterme

# 15.02.08 - Perscommunique

# 16.02.08 - Guido Gezelle is vette vis

# 17.02.08 - Bedankt Stefan

# 17.02.08 - De wonderlijke verandering van een merelveld in een mijnenveld

# 17.02.08 - Bob Van Geel is blauw

# 19.02.08 - Vlaamse handelspraktijken

# 19.02.08 - WRAAK

# 19.02.08 - Leterme gered door Pater Houben

# 20.02.08 - Mensaje del commandante en jefe of de story der Castrobrothers

# 21.02.08 - Vlaanderen wordt socialistisch

# 21.02.08 - Aftrekken op zijn Belgisch

# 22.02.08 - De oehoe van Peizegem is islamitische terreurcel

# 23.02.08 - Piessens Alfons vervalst Pakistaanse verkiezingen

# 24.02.08 - Vlaanderen verlost van het hellebeest uit Peizegem

# 26.02.08 - De mythe van de klassenloze klas

# 26.02.08 - Vlaanderen ontwaak ! Nieuwe kaakslag is er één te veel !

# 26.02.08 - zwijgende voettocht op het slagveld van de Peene ter uitwissing van de zoveelste kaakslag

# 27.02.08 - Het mysterie van de ontbrekende komma

# 29.02.08 - Beste Hollanders, wanneer rehabiliteert Sarkozy Sus van den Enden ?

# 29.02.08 - Geef ons Zeeuws-Vlaanderen terug of we klonen Balkenende !

23-12-2008 om 20:08 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overzicht MAART 2008


# 01.03.08 - Copsa Mica of Charleroi geef ons Zeeuws Vlaanderen terug, Unoxmutsen !

# 01.03.08 - De Titty Twister staat in Oostende

# 02.03.08 - Volksverheffing in de overtreffende wijze

# 03.03.08 - Liever sexslavin dan met Vervotte en Leterme in de lift

# 05.03.08 - clochards bestormen vlaamse scholen

# 05.03.08 - Wilders geeft premiere van film in de Yab Yum

# 06.03.08 - Terreur bij de staatsveiligheid

# 08.03.08 - de blote billen van Ann en Goedele en ander triestig nieuws op vrouwendag

# 08.03.08 - Bart Dewever vraagt overheveling van Vlaanderen naar Frankrijk.

# 09.03.08 - fascisme is rampzalig, altijd en voor iedereen !

# 10.03.08 - Bintjes als oplossing voor aanslepende regeringsvorming

# 10.03.08 - Cartoonrel in Schouwen-Duiveland !

# 11.03.08 - het subtiele verschil tussen een Brusselse ordonnantie en verordening doen een japanse investeerder hara-kiri plegen

# 12.03.08 - de huisstijl van de Vlaamse Gemeenschapscommissie brengt Japanse investeerders in opperste staat van opwinding

# 14.03.08 - Leterme weldra in pornofilms !

# 15.03.08 - Havermoutpap bij kaarslicht

# 16.03.08 - Amerikaanse callgirl krijgt tegen 4300 dollar per uur het lezersaantal van Kitokojungle omhoog !

# 17.03.08 - Excursies naar de sloppenwijken nieuwe trend

# 18.03.08 - Belgistaanse toestanden en de ware toedracht van de verkrachting van Waris Dirie

# 19.03.08 - wereldwijd belgisch nationalistisch complot ontmaskerd

# 20.03.08 - In memoriam Taslima Nasreen de levende dode en Claus de dode levende

# 22.03.08 - Vervotte nailed on an Alnokeuken en andere verhalen

# 23.03.08 - Romantische mijmeringen over Oostende

# 25.03.08 - Is de aarde plat, heeft de dood zin, wij eisen palliatieve zorgen voor euthanasiebeoefenaars !

# 26.03.08 - Dalai lama en Savonarola même combat !

# 27.03.08 - Dalai lama afgevoerd naar Guantanamo ?

# 28.03.08 - Haartooi Fabiola gaat terug op model van menselijke kanonskogel van admiraal Tromp

# 29.03.08 - Wilders omgeschoold tot mozarellaverkoper.

# 30.03.08 - daklozen worden weldra gehuisvest in dienstwagens van regering Leterme I

# 31.03.08 - Roy Orbison als ultieme tortuur in Guantanamo !

23-12-2008 om 20:07 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.″The Belgian Prison Factory - Inc.″ - PART III
Human Rights & Belgistan ?!... Uh ?!... Qué ?!...

...& Ook dit is weer eens berichtgeving die onze gemiddelde Belgische ~kwaliteits (?)~ Pers niet haalt... Maar hoe kan het anders in tijden van regeringscrisisen die veroorzaakt zijn door daden van "Goed Bestuur"... Nietwaar ?!...

...& We geven het ook grif toe... het is ook niet echt het genre van berichtgevingen dat onze Belgen nu echt graag lezen &/of wakker houden... Want het gaat immers over een deel van de bevolking die we uitsluiten van deelname aan het Grote Maatschappelijk gebeuren... U moet er anders maar eens de lezersreacties op naslaan, die spreken voor zich...

Nochthans zouden we daar wel eens met z'n allen mogen van wakker liggen volgens ons, want het vertelt toch maar weer eens mooi welk een beschavingsniveau we hanteren...

In onze eerste beschouwing over het Belgische Gevangenissensysteem, namelijk : ″The Belgian Prison Factory - Inc.″ - PART I - ″Privatiseer de gevangenissen″ - DEEL 1″ & het bijbehorende & aansluitende ″DEEL 2″ stelden we ons reeds de vraag of we het gegeven van "straffen & gevangenissen" ~wat op zich oude & achterhaalde ideeën zijn~ niet eens vanuit een ander perspectief zouden willen ~& vooral durven te~ bekijken...

...& In "The Belgian Prison Factory - Inc.″ - PART II - Vanaf heden : "Guantanamo nù ook in België !!" stelden we ons nog andere zaken !!

Maar neen, niks van dit alles...




"Situatie in Belgische gevangenissen onaanvaardbaar"

De situatie in de Belgische gevangenissen is van een onaanvaardbaar niveau. Dat zegt de mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa Thomas Hammarsberg. Hij bezocht een week lang de Belgische gevangenissen en ging ook een kijkje nemen in onder meer vluchthuizen en opvangcentra.

Hammarsberg bezoekt regelmatig die instellingen in de verschillende landen die aangesloten zijn bij de Raad van Europa. De Belgische gevangenissen bengelen volgens hem onderaan in het Europese klasje.

Hij klaagt vooral de overbevolking en de verouderde toestand van de gevangenissen in ons land aan.

Snel alternatieve straffen

De mensenrechtencommissaris beaamt dat de Belgische regering werk wil maken van nieuwe gevangenissen. Dat gebeurt echter niet van vandaag op morgen en dus moet er een oplossing op korte termijn worden voorzien, zoals het uitdelen van alternatieve straffen.

Voorts zal de mensenrechtencommissaris in zijn rapport zijn bedenkingen en kritiek formuleren bij het Belgische asiel- en migratiebeleid.



...& We surfen even naar de website van de "Commissioner for human rights"...


Commissioner Hammarberg concludes visit to Belgium

[19/12/08 16:40] Thomas Hammarberg concluded today his four-day assessment visit to Belgium after meetings with members of the federal, community and regional governments. He also met with civil society representatives and visited prisons, closed centres for irregular migrants and shelters for women victims of violence. “The continuous overcrowding in prison has created an intolerable situation for prisoners and penitential staff. It also endangers the aim of reintegrating prisoners into society” pointed out the Commissioner. He also highlighted problems in the detention of minors and asylum-seekers and called for the vigorous implementation of the recently adopted non-discrimination legislation at all levels. The report of the Commissioner’s visit will be published in spring 2009.



...& Een mooie getuigenis misschien...


Friday, April 4, 2008

Rodeo Plays in Belgium Prison, Finds Dildo

posted by Trent Moorman on April 4 at 12:05 PM

Brent Amaker and the Rodeo played inside the maximum security Hoogstraten Prison in Antwerp. Near riot. I asked them about it:

How did you all get booked at a prison in Antwerp?

Rodeo: Not exactly sure. Prisons are terrible places. The walls of this place were covered with framed posters of American prison films. They were EVERYWHERE. I asked our host Herwig about the posters. He said, “They are from the warden’s collection. He brings them in and puts them up. The prisoners don’t like, but…”

Where in the prison did you play?

The room where we set up looked like a high school auditorium. It was a packed house with inmates from the men’s and women’s wings, all seated in plastic chairs. Men up front, ladies in the back row. Serious looking dudes right up front. Sour faces.

How’d it go?

It was a mixed reaction. Some were smiling and trying to have a good time (Herwig says it’s tough to transfer so quickly from dealing with prison life to trying to enjoy a show), some were quiet, some were rowdy and shouting. Prisoners were exchanging things and trying to hide it from the guards. One guy kept standing up and yelling “Fuck you, America!”

We played, went to a backstage area, and then there was a problem returning the prisoners to their cells. Everyone was up and yelling. The men made moves toward the women and the guards started to look overwhelmed. Herwig came backstage, totally bug-eyed, and asked us to get back on stage to draw everyone’s attention. We bust ass, throwing on our guitars, get on stage and play “Howdy Do!” from the new album. The “Fuck America” guy is out of his seat and screaming.

Note to all European prison wardens: “Howdy Do” will stop a riot before it starts. Not joking! By the second chorus, they were all clapping along and singing “HOWDY DO” back at us.

So none of the inmates escaped?

Actually, the day after our show, two inmates broke out and have not been caught. Seriously. We’re keeping an eye out for them.

Damn, be careful. Hide your hats. Anything else happen?

Well, at our hotel in Brussels our bass player Sugar found a purple dildo underneath his pillow. It’s with us now and it’s not going to be leaving us anytime soon.



Laten we eens lezen wat er intussen bijna 2 jaar geleden reeds over geschreven werd...

...'n eerste...


Actualité en Belgique : L'état misérable de nos prisons

Posté par Hocine Ali le 1/2/2007 17:10:00 (1752 lectures)

Le premier rapport du Conseil central de surveillance pénitentiaire fait état de surpopulation, d'hygiène douteuse et de grande misère dans les prisons belges.

Selon son président Michel Rozier, "on est loin d'une détention humaine". Si selon M. Rozier, "le problème central et crucial, c'est la surpopulation", il estime aussi que "la Belgique ne doit pas être fière des personnes qui sont internées en prison".

Dans les annexes psychiatriques de certaines maisons d'arrêt on trouve "un grand nombre de personnes en attente de transfert qui sont sans traitement", rapporte M. Rozier qui estime que "cette situation ne répond pas aux exigences d'une détention humaine".

Il épingle encore des services psycho-sociaux "débordés et peu accessibles", des cellules, sanitaires et cuisines présentant "beaucoup de délabrement". A Lantin et à Forest, le rapport signale la présence importante d'animaux nuisibles (souris, rats, cafards) et de la moisissure sur les murs.

Le rapport épingle encore des détenus qui ont peur d'exprimer une critique quant au fonctionnement de la prison et des agents pénitentiaires qui, à cause de ces conditions de travail, sont très démotivés et connaissent un important taux d'absentéisme. (belga)

Les détenus de Lantin font un film sur la prison

Quelques détenus de la prison de Lantin ont participé, durant un an, à un projet audiovisuel. Ils ont réalisé un film sur l'hygiène et la propreté au sein de l'établissement pénitentiaire.

Le projet est né lors d'un atelier sur l'éducation aux médias qui a rassemblé une dizaine de condamnés détenus à la prison de Lantin. Pendant un an, ils ont suivi une formation sur ce sujet et une formation technique sur l'usage d'une caméra, l'utilisation d'une table de mixage, etc.

Pendant plusieurs mois, les détenus ont filmé l'intérieur de la prison. Ils ont ainsi notamment filmé le pied des tours où s'amoncellent des détritus balancés par les fenêtres des cellules. Ils ont aussi mis en avant la nécessité de porter des gants lors de la distribution des repas.

En raison des libérations, seuls quatre détenus ont porté le projet à leur terme. Celui-ci est en cours de finalisation. Il sera présenté dans les prochains jours à la direction de la prison. Ce film, véritable outil de sensibilisation à l'hygiène, s'adresse tant aux détenus qu'au personnel. Il sera régulièrement diffusé au sein de la prison, et montré notamment aux nouveaux détenus.

"Cette démarche est importante car elle permet de responsabiliser les détenus. Il y a à Lantin 900 détenus pour 630 places. La vie n'est donc pas toujours facile. Il est donc très important de montrer que les détenus peuvent avoir des comportement positifs", a conclu Jean-François Colasse, conseiller en justice réparatrice à la prison de Lantin. (belga)



...Een tweede...


Conditions de vie dramatiques dans les prisons belges

NOUVELOBS.COM | 05.02.2007 | 18:17

Selon le premier rapport du Conseil central de surveillance pénitentiaire, les prisons belges, surpeuplées et souvent insalubres, "ne répondent pas aux exigences d'une détention humaine".

Surpopulation, hygiène douteuse et grande misère: ce sont les principales conclusion du premier rapport du Conseil central de surveillance pénitentiaire belge, présenté mercredi dernier et repris par le quotidien Le Soir dans son édition du jeudi 1er février. Selon le président de ce Conseil central de surveillance pénitentiaire, Michel Rozier, "le problème central et crucial, c'est la surpopulation". "La Belgique ne doit pas être fière des personnes qui sont internées en prison", a-t-il déclaré lors de la présentation de son rapport, mercredi. Dans les annexes psychiatriques de certaines maisons d'arrêt on trouve "un grand nombre de personnes en attente de transfert qui sont sans traitement", rapporte notamment Michel Rozier, qui estime que "cette situation ne répond pas aux exigences d'une détention humaine". Il épingle encore des services psychosociaux "débordés et peu accessibles", des cellules, sanitaires et cuisines présentant "beaucoup de délabrement".

Rats et cafards

Le rapport signale même, dans les prisons de Lantin et de Forest, la présence importante d'animaux nuisibles (souris, rats, cafards) et de la moisissure sur les murs. Il cite enfin des détenus qui ont peur d'exprimer une critique quant au fonctionnement de la prison et des agents pénitentiaires. Ceux-ci seraient, selon le quotidien Le Soir, très démotivés et connaîtraient un important taux d'absentéisme en raison de leurs mauvaises conditions de travail. Créé en 2003, le Conseil central de surveillance pénitentiaire a pour mission de contrôler les conditions de traitement des détenus en Belgique.



...& We geven u nog een boeiend stukje leesvoer van "Entraide & Fraternité" te lezen...


La santé derrière les barreaux

« Le détenu a droit à des soins de santé qui sont équivalents aux soins dispensés dans la société libre et qui sont adaptés à ses besoins spécifiques. »(1) On le sait, les prisons sont peuplées d’hommes (à plus de 95%) et de femmes majoritairement issus de milieux défavorisés. Au-delà des textes, quelle est la réalité de la santé en prison ? Qu’en est-il de l’accès aux soins de santé lorsqu’on est derrière les barreaux ?

(1) extrait de l’article 88 de la Loi de principes concernant l'administration des établissements pénitentiaires ainsi que le statut juridique des détenus

La population carcérale présente nettement plus de problèmes de santé que la population en général. D’une part, les détenus sont largement issus de milieux peu favorisés, qui jouissent en moyenne d’une moins bonne santé que les citoyens plus aisés. Leur incarcération est du reste parfois la conséquence de problèmes liés à la santé, comme l’usage de drogues ou une fragilité psychologique.

D’autre part, la prison est en soi un milieu qui nuit à la santé, physique autant que – et peutêtre surtout - mentale. Le simple fait d’être privé de liberté, séparé de ses proches, confronté à soi-même sans guère d’occasions de diversion engendre un stress et une angoisse importants.

L’environnement physique et humain joue également un rôle négatif : la surpopulation des prisons dans notre pays n’est un secret pour personne. La vétusté de certains établissements non plus. Cela pose des problèmes d’aération, d’éclairage, d’hygiène, de promiscuité. Cette dernière provoque l’élaboration de règles informelles, d’une hiérarchie parallèle à celle de la prison. Avec à la clé des risques sanitaires liés à la violence, à l’usage de drogues ou à des relations sexuelles forcées et non protégées.

La surpopulation des prisons a des conséquences non seulement sur le confort élémentaire et l’espace vital, mais également sur l’alimentation : « La qualité nutritionnelle de ces repas est tributaire du budget, soit trois euros par jour et par détenu, calculés sur la capacité carcérale et non sur la population réelle. A Forest (…) l’établissement peut compter jusqu’à 650 détenus pour une capacité de 405 places. » (2)

(2) Réginald de Béco, président de la Commission de surveillance de la prison de Forest, dans Le Soir du 7 mars 2008.

Les médecins ne chôment pas en milieu carcéral. Il n’est pas rare qu’il y ait 60 à 90 détenus inscrits sur la liste de consultation d’un seul médecin. 10% des détenus consultent quotidiennement, pourcentage quatre fois supérieur au taux de consultation de la population « libre ».(3) Bien sûr, certains consultent pour « passer le temps », pour recevoir des médicaments (calmants, anxiolytiques) qui leur rendront le quotidien plus supportable, pour récupérer un peu de maîtrise sur leur vie, par exemple en allant à la consultation au lieu d’aller travailler. Tâche délicate pour le soignant que de faire la part des choses tout en restant à l’écoute du patient.

(3) Analyse de 500 dossiers médicaux électroniques de détenus libérés. Centre académique de médecine générale, UCL, Bruxelles.

Santé mentale

Les principales pathologies que l’on trouve en prison sont d’ordre psychologique. C’est le premier motif de consultation médicale, mis à part bien entendu le systématique examen médical pratiqué au moment de l’incarcération. Les plaintes ? Anxiété, nervosité, insomnies. D’où la prescription fréquente de psychotropes. Bien souvent, il existe une fragilité psychologique avant l’entrée en prison. Mais il faut être fameusement solide pour garder l’âme sereine lorsqu’on est derrière les barreaux : outre les difficultés personnelles citées plus haut, les relations entre détenus – dont certains sont très violents – engendrent stress et angoisse, voire des pathologies mentales plus lourdes.

Les autres motifs de consultation concernent des problèmes respiratoires et digestifs. D’autres pathologies « typiques » du milieu carcéral sont le SIDA, l’hépatite B et la tuberculose.

Les droits, en prison aussi

Les soins de santé en prison ne suscitent pas assez d’intérêt de la part des pouvoirs publics. Peut-être parce que les citoyens-électeurs eux-mêmes ne se sentent guère concernés. C’est regrettable pour plusieurs raisons. Une partie de l’opinion publique considère que les personnes incarcérées méritent ce qui leur arrive et qu’il ne convient pas de les traiter avec trop d’égards.

D’une part, les droits humains, garantis par des traités internationaux ou par la Constitution belge, concernent par définition tous les citoyens et ne peuvent souffrir d’exception, qu’il s’agisse des demandeurs d’asile ou des détenus. Bien sûr, ces derniers ont porté atteinte aux droits, à l’intégrité physique, voire à la vie d’autrui. Mais la Justice a reconnu ces faits et a prononcé une condamnation qui les a amenés en prison. A partir de là, ce serait sombrer dans l’arbitraire et le totalitarisme que de laisser le personnel des institutions pénitentiaires décider si les détenus « méritent » ou non leurs droits. La loi de principes (voir note 1) le rappelle d’ailleurs lorsqu’elle précise que la privation de liberté doit être la seule peine infligée aux condamnés.

D’autre part, la majorité des personnes incarcérées sortira un jour de prison. Si l’emprisonnement protège temporairement la société, il n’aide que rarement le détenu à se reconstruire et à élaborer un projet de vie qui le tiendra écarté de la récidive une fois libéré. Au contraire, la promiscuité entre petits délinquants et grands criminels, les conditions de vie difficiles, l’oisiveté, la rage ou la rancoeur déstructurent encore des personnalités déjà fragiles et influençables.

Du point de vue de la santé publique, il ne serait pas non plus superflu de se préoccuper de ce qui se passe derrière les barreaux : les maladies citées plus haut (Sida, hépatite B, tuberculose) sont bien entendu contagieuses et, à leur sortie, les anciens détenus qui en souffrent deviendront source de contagion pour le reste de la société.

Quand le détenu devient un patient (pas) comme les autres…

La santé en prison concerne également le monde extérieur, notamment le monde hospitalier. L’hospitalisation d’un détenu est parfois un parcours du combattant. Tout d’abord, chaque sortie pour un soin ou pour une hospitalisation requiert toute une série de démarches administratives. « A Jamioulx, à Nivelles et à Verviers, les transferts dans un hôpital de la région pour une consultation ou un examen demandent plusieurs semaines voire plusieurs mois d’attente. »(4)

(4) Rapport du Conseil Central de Surveillance Pénitentiaire, page 19, sur,

Ensuite, certains hôpitaux refusent tout simplement de soigner les détenus, en raison des risques que leur présence fait courir au personnel et aux autres patients. Les détenus hospitalisés, même accompagnés d’agents pénitentiaires, restent potentiellement violents et dangereux. Le personnel de l’hôpital de Tubize n’est pas près d’oublier l’attaque d’un commando lourdement armé qui est venu « libérer » un détenu hospitalisé.

Si la déontologie médicale oblige le médecin à prodiguer aux détenus des soins « comme les autres », il est clair qu’il a affaire à des patients « pas comme les autres ». Ceux-ci ont officiellement le droit de consulter le médecin de leur choix. Dans la pratique, ce droit s’applique rarement : peu de médecins ont le temps de se déplacer en prison et la volonté de se soumettre aux nombreuses mesures de sécurité qui régissent l’accès à un établissement pénitentiaire. De plus, c’est le détenu qui doit assumer les frais de cette visite.

Lorsque nous avons mal à la tête ou à la gorge, nous passons à la pharmacie acheter un antidouleur ou un sirop. Hors de question pour un détenu : toute prise de médicament nécessite le passage par la consultation du médecin ou au moins par l’infirmerie. Pas d’accès direct non plus à la médecine de seconde ligne : lorsque nous avons un problème de vue, nous nous rendons chez l’oculiste directement. Le détenu, lui, doit toujours passer par le médecin généraliste pour avoir accès à un spécialiste.

L’hygiène en prison reste un grand défi : dans certaines prisons, c’est encore le seau hygiénique, vidé une fois par jour, qui fait office de WC dans des cellules de deux ou trois personnes(5). Les détenus ne reçoivent pas de gant de toilette, parfois un savon, mais le dentifrice est payant. A Lantin, la désinfection des cellules n’est pas prévue après le départ d’un détenu. Les couvertures ne sont pas systématiquement changées(6). Dans les cuisines, les cuisiniers partagent souvent l’espace avec des rats et des cafards…

(5) C’est le cas notamment à la prison de Forest

(6) D’après les propos d’une médecin membre de la Commission de surveillance de la prison de Lantin.

La médecine en prison a d’autres particularités qui la rendent complexe : ce sont ses liens avec la sécurité et la Justice. Le dossier médical est séparé du dossier pénitentiaire. Mais quand on demande l’avis du médecin pour savoir si l’état de santé d’un détenu permet son transfert en régime de sécurité particulier, en « cellule de punition », quand ce sont les surveillants qui assurent la distribution des médicaments, ou qu’ils assistent à la consultation médicale pour raisons de sécurité, le secret médical est mis à mal… Ou quand une peine est assortie de l’obligation de suivre un traitement psychologique… La cloison s’effrite.

Des effets positifs

Paradoxalement, le passage par la case « Prison » peut s’avérer positif pour la santé de certains détenus. Pour les plus marginaux d’entre eux, la prison offre un accès aux soins et une prise en charge médicale systématique dont ils ne bénéficiaient pas quand ils étaient en liberté, parfois sans adresse fixe. La prison peut – elle devrait certainement l’être plus – être le lieu d’une éducation à la santé, à la prévention, etc. Cette éducation, qu’elle soit assurée par la prison elle-même ou par des services extérieurs comme des associations, gagnerait cependant à être plus active (ne pas se limiter à des brochures ou des posters d’information) et plus accessible pour ceux qui ne comprennent pas bien les langues nationales ou qui ne savent pas lire. Or, en 2001, une enquête révélait que 30% des détenus étaient analphabètes ou d’un niveau scolaire inférieur à la 6e primaire(7).

(7) Enquête sur la provenance sociale et le niveau scolaire des détenu(e)s en Belgique, FAFEP (Fédération des associations de formation et d’éducation permanente en prison), octobre 2001.

Pour une pathologie importante, un suivi régulier s’impose. A un patient « normal », le médecin dira : prenez ceci – ou allez faire une radio - et revenez me voir dans quinze jours. Certains patients, par négligence ou manque de moyens financiers, ne suivront pas ces indications. En prison, par contre, le médecin est sûr de revoir son patient autant que nécessaire, puisqu’il programmera la consultation et que le détenu sera obligé de s’y rendre. En cas de maladie grave, comme le diabète, le détenu qui vivait auparavant dans la marginalité a des chances de sortir de prison avec une meilleure information sur sa maladie et la façon de la traiter.

La plupart des soignants en prison font ce qu’ils peuvent pour assurer les soins les meilleurs possibles à leurs patients. Mais ils ne peuvent rien contre l’insalubrité, la vétusté, la surpopulation et le manque de personnel qui sont le lot de trop d’établissements pénitentiaire dans notre pays.

Le manque de personnel soignant se fait surtout sentir en ce qui concerne la santé mentale : dans l’aile psychiatrique de la prison de Forest, il y a 120 détenus(8) pour 1 à 2 psychiatres à temps plein. Dans un hôpital, ils sont 25 pour le même nombre de patients. Il est vrai que les candidats ne se bousculent pas au portillon pour un travail particulièrement éprouvant. « Des candidats pour l’expertise psychiatrique, il y en a, constate Bernadette Ost, infirmière en chef à la prison d’Ittre ; pour l’aspect curatif, par contre, il est beaucoup plus difficile de trouver des candidats motivés. »

(8) Pour une capacité de 76 places !

Or, la prison est une grande destructrice de santé mentale. Il conviendrait de lutter contre cet état de fait par une meilleure prévention (investir, outre dans la rénovation des bâtiments pour de meilleures conditions de vie, dans la création de groupes de parole, d’activités créatives, sportives, formatives, etc. à même de préserver la santé mentale) et, en aval, par une amélioration des soins et de l’encadrement dans les ailes psychiatriques.

Et du côté politique ?

« La santé en prison a dû attendre les années 70 pour être l’objet d’un souci particulier de la part du monde politique, souligne Bernadette Ost. Les services, qui étaient jusqu’alors plutôt des dispensaires, se sont étoffés pour devenir de véritables services médicaux »

En 2005, la Loi de principes concernant l'administration des établissements pénitentiaires ainsi que le statut juridique des détenus promettait des avancées, notamment en matière de santé. « Cependant, souligne le Docteur Mark Vanderveken, membre du Comité de surveillance des prisons, beaucoup d’articles de cette loi attendent encore leurs arrêtés d’application, sans lesquels ils n’entrent pas en vigueur. »

La santé des détenus dépend encore aujourd’hui du Ministère de la Justice. Dans les pays où elle est (logiquement) passée sous la compétence du Ministère de la Santé, on remarque qu’elle fait l’objet d’un intérêt accru, que des formations spécifiques se mettent en place et des progrès sont enregistrés. Ce glissement d’un ministère à l’autre est en discussion en Belgique. Gageons qu’il apporterait une promesse d’éclaircie dans un ciel bien noir : les visiteurs ou les aumôniers de prison témoignent à l’envi des conditions horribles dans lesquelles vivent beaucoup de détenus.

Isabelle Franck
Vivre Ensemble Education, Octobre 2008



...& tot slot ~last but not the least~ verwijzen wij u graag door naar onze tot nader orde Belgische officiële diensten, die ook wel eens nuttige jaarraporten, zoals het Jaarrapport 2005 & het Jaarrapport 2006 schrijven...

...verplichte lectuur zeggen wij maar zo...


Administratieve rechtscolleges

De Centrale Toezichtsraad voor het gevangeniswezen en de Commissies van Toezicht

De Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen en de commissies van toezicht werden opgericht door het K.B. van 4 april 2003 tot wijziging van het K.B. van 21 mei 1965 houdende algemeen reglement van de strafinrichtingen. Het behoort tot de opdracht van deze organen om toezicht te houden op de bejegening van de gedetineerden en de ter zake geldende voorschriften. Het betreft met andere woorden een onafhankelijk toezicht ten opzichte van de penitentiaire administratie. Dit betekent niet dat de toezichtorganen zich actief mengen in het lokaal of centraal beleid. Wel worden waarnemingen gerapporteerd aan de minister van Justitie en het federaal Parlement en worden adviezen geformuleerd over penitentiaire aangelegenheden.

De leden van de commissies van toezicht, die bij elke gevangenis werden opgericht, zijn zodoende bevoorrechte waarnemers van het gevangeniswezen. Belangrijke voorvallen en incidenten die zich voordoen in de inrichting waaraan zij verbonden zijn en die mogelijk wijzen op een slechte werking van de inrichting worden niet alleen geïdentificeerd en geïnventariseerd. Steeds wordt er, in overleg met de directie, de centrale administratie en de Centrale Raad, naar een oplossing gezocht. Hierbij vertrekken de commissieleden steeds vanuit de opvatting dat elke mens uniek is en respect verdient voor zijn waardigheid en voor de uitoefening van zijn rechten, dat niemand kan herleid worden tot de daden die hij heeft gesteld en dat iedere samenleving moet zorgen voor een maximaal welzijn van al haar leden.

Administratieve rechtscolleges

# Jaarrapport 2005 (Word)
# Jaarrapport 2006 (Word)



...Dacht u soms, dat men door misdadigers als "beesten zonder rechten" te behandelen & dan nog soms in mensonwaardige omstandigheden, dat men daarmee mensen op het juiste pad zou kunnen brengen ?!...

Wij horen het anders heel graag, al hebben wij hier duidelijk een andere mening over...


22-12-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Gevangenissen & detentie
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Griekse Tragedie 2008 :
Een getuige vertelt uit eerste hand....

Het hoeft geen groot betoog, we zijn & blijven vooral onconventioneel & vooral onconformistisch... Zeker wat een aantal opvattingen betreft omtrent nieuwsgaring & nieuwsverspreiding... Wat er onder de aandacht wordt gebracht & wàt nét niet...

Wij blijven er dus over schrijven & berichten... Vooral om de publieke aandacht er te blijven op vestigen, want we vergeten nogal eens al te makkelijk wat er buiten onze grenzen gebeurd... aan de andere kant van Ons €uropa bijvoorbeeld...

Evenals om het ook wel eens uit een ander oogpunt te bekijken dan dat we via de traditionele pers voorgeschoteld krijgen...

Een zeer boeiende getuigenis vanuit de eerste hand...


Greek riots :
the extended disco version

The protests about the murder of a 15-year-old by police are still continuing here, if on a slightly smaller scale than the first day. I realize at this point there’s probably zero interest in this outside of Greece, but I’m posting this for my own reference if nothing else.

Yeah, so I wish I had some articles that didn’t make me want to bang my head against the wall (or, more appealingly, bang the head of the journalist who wrote it). I’m not talking just coverage outside of Greece-our own media haven’t exactly covered themselves with glory-but then overreacting and spreading panic *is* what they do best.

As for the boy’s murder itself, this blog post has the best summary I’ve found in English:

Whatever really did happen on Saturday night, one thing is clear from the eye witness accounts (unfortunateley for the police, there are several and they all concur). Alexandros and his friends got into an argument with two police officers in the bohemian district of Exarcheio. There was no baying mob as the police claimed. Shots were fired, supposedly in the air, and an unarmed teenager lay dying on the road as the two officers calmly walked away.

That’s the shooting itself. The rest of the post is worth checking out too, as it gives some idea of why this lead to the shit hitting the fan in such a spectacular manner.

In case anybody does read this and has any questions, I’d be happy to answer them. But right now I’m too drained to even attempt an in-depth analysis, so instead I’ll post some of the best pictures of the events I’ve found online over the last two weeks:

Alex Grigoropoulos, the kid whose murder started it all.

Student protesters.

School kids protesting. School children are at the very epicenter of these protests, occupying schools, taking it to the streets, and having the shit kicked out of them by the police while their middle-aged parents mostly watch it on the news and comment on ‘these young punks’. A Greek comedian insightfully compared the situation to ‘watching a Reality TV show of our own kids’.

It should be noted that our glorious state thugs/police, who did very little in the face of the more violent protests/looting of the first day, saw fit to break out the tear gas and sticks during the peaceful demonstration consisting of school kids and their teachers.

According to numerous statements from kids on the news, they take special pleasure in shouting out classy things like “Come and get it, you little fa****s” and “where’s your Alex now?”, in order to provoke some of the more hot-headed teens and have an excuse to get violent.

I totally believe it, too. The other day, while walking around town, I passed a small demonstration consisting of about 20 University students, doing nothing more innocuous than blocking traffic and holding up some signs. Just as I was heading away, I saw a squad of riot police in full gear heading in their direction, with the air of the Romans about to invade Gaul. Intimidation > constitutional right of protest

Well, fuck you too.

Rioters have taken to using laser pointers to blind the cops during skirmishes. Between this, and blogs, youtube, and videos and police violence getting posted on the hour, I bet they’re really cursing those fucking kids and their damned technology.

Meanwhile, Greek police uses tear gas with an expiration date of 1978 (!). I don’t want to know what the effect would be from breathing an already harmful chemical that is older than me.

I’m just saying, it can’t be healthy.

One of the themes of protest is a demand of disarmnent of the Greek police. I fully support it, but am not exactly holding my breath.

My very own hometown of Thessaloniki.

Now, I’m not personally one to protest violently, but I if I still lived there, I might have been tempted to firebomb a certain TV station (this joke will only make sense to small portion of my friendslist who’s been here for years).

Those are not images commonly shown in the media. Doesn’t sell as much as clashes, fires and Molotov cocktails.

As an aside, among all my frustration at my government, the fucking cops and really, the world, I’m filled with a sense of hope because of those kids. Those kids, that I believed to be apathetic and too into their I-Pods and consumer goods, and Netspeak, those kids have made me so fucking PROUD these days, with their refusal to be bow their heads down, their political activism and surprising eloquence. I didn’t think this generation had it in them.

Of course, when I told ariadneelda as much, she pointed out to me that with every youth revolt in history, the previous generation is all shocked and surprised because the kids weren’t stuck in their own little world. Shit, does that mean I’m officially OLD?

Tear gas: the gift that keeps on giving.

The birthplace of democracy-sometimes the irony can become almost tangible.

I have nothing to say to these, not without exhausting every expletive I know.

A candlelit vigil.

High school students, taking their clothes off and playing symbolically dead in front of the central police station.

(They’re underage, but really, LJ, I’m sure if the news outlets show this, it’s not a ban-worthy picture…right?)

I love this one. So powerful.

This isn’t over.

Well, there's been a violent side to this, no doubt-but since the media have the showing of violence covered (and then some), I chose to show the other side of this.

Another thing to remember: the protest is no one group/ideology/tactics. Much of the violence has been from small groups that seek any occasion to smash and burn (including football games) and are not necessarily affiliated with any political ideology. And yes, there are anarchists that throw molotov bombs, but to reduce the whole unrest to that subgroup is ridiculous. More disturbingly, a tape (that some bystander took) shows groups of mask-wearing, bat-weilding 'anarchists' chatting with police and parting ways amicably, so at least some of it comes from agents provocateurs which, I'm sad to say, is neither surprising nor unusual here. It goes back to the complicated history between anti-authority groups and the police dating back to the military junta a few decades ago. Suffice to say, cops have a vested interest in discrediting any protesters in the public eye.

Anyway, glad you found this useful. I've been frustrated with the news coverage abroad and most of the comments people make online, but I keep reminding myself it's not my job to personally set the facts straight with everybody on the Internet. But I had to at least give my perspective in my own journal.



...U begrijpt waarschijnlijk dat wij iedere verdere comment van onzentwege hierbij overbodig achten...


21-12-2008 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oh Denneboom...

Vandaag speciaal voor diegenen die aan... *BURPZZ* ...kerstshopping hebben gedaan.

Ondergetekende, schrijver dezes moest vandaag dus een aantal primaire boodschappen doen & geloof het of niet, ik zal het dus geweten hebben.

Massa's jachtige consumenten die nog vlug-vlug cadeautjes moeten kopen... & Hopen idioten die zich volproppen aan gratis proefkraampjes in het grootwarenhuis... Je zou haast hopen dat het crisis wordt, om eindelijk verlost te geraken van dergelijk onbegrijpelijk gedrag vanwege wezens die zogenaamd zouden beschikken over rede & rationaliteit. Maar vergeet dat laatste gewoon. Ze zien een kerstboom met gekleurde ballen & wat weeïge muzak met bal- & belgerinkel & plots...

Bon, we moeten dàt soort taferelen niet verder beschrijven... Ga gewoon naar een supermarkt, of beter nog naar een winkelcentrum, zet je daar rustig op een bankje & geniet... Geniet van dit merkwaardig ~lees debiel~ kuddegedrag dat ~tegennatuurlijk~ niet gericht is op enige vorm van overleven. Je zou haast het tegendeel denken & eerder collectieve zelfmoordneigingen kunnen ontdekken.

Maar goed, wij hebben er dus in ieder geval een grondige hekel aan... & We zijn zo te zien dus niet meer alleen... In Athene is men er in geslaagd om de grote kerstboom op het centrale plein (Syntagma) in de fik te steken. Dat was al een paar dagen geleden...

"8/12/08 to Syntagma kaigetai"
duur : 0:52 minuten


...& We geven er nog graag enkele "àndere" sfeerbeelden bij... die niet altijd even vredevol zijn, noch getuigen van "Goede Wil"... want 't is niet alleen een kerstboom die daar brandt...

"Athen Innenstadt brennt!"
duur : 6:07 minuten


Maar... ~de ilussie doet veel~ kerstsfeer zàl & moét er zijn !! ...Een nieuwe kerstboom werd dus neergepoot & tot nog toe houdt hij fier stand. Dat is zowaar een hele prestatie. Een gans cordon van de oproerpolitie bewaakt dag & nacht dit vredevolle symbool ...& maar gelukkig, want anders... Maar kijkt u zelf naar "The battle of the christmastree" een vervolg op "Hamburger Hill"...

"syntagma-prosagoges 20-12-2008"
duur : 3:09 minuten


Wij zeggen in elk geval alvast : Don't let them kill your dreams...


20-12-2008 om 23:11 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!