..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vandaag de combinatie Griekse junk met Van Gheluwe ...
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Je kan je suf piekeren over B-H-V of Van Gheluwe een brave sukkel vinden die niet van de kinderen kon afblijven. Het is eigenlijk allemaal vrij onbelangrijk in vergelijking met wat er stilaan staat aan te komen. IJslandse as? Neen, de Griekse tragedie zoals weleer maar maar dan in minder literaire vorm. Griekenland spartelt als een vis op het droge en het valt te vrezen dat andere Europese vissen ook stilaan in ademnood komen.

Greek bonds rated 'junk' by Standard & Poor's

Greece's debt has been downgraded to junk status by rating agency Standard & Poor's amid concern it could not take steps to tackle its economic crisis.

It makes the struggling nation the first eurozone member to have its debt downgraded to junk level.

Portugal's debt was also lowered on fears the trouble could spread - sending stock markets sharply lower.

Greece wants 40bn euros (£34bn) from eurozone governments and the IMF to shore up its finances.

But there are fears it will not meet conditions needed to access the funds it needs to make looming debt repayments.

Doubts intensify

When ratings agencies downgrade the country's credit rating - it means they think it is now a riskier place to invest. If it reaches junk status, a country loses its investment grade status. Some financial institutions have rules prohibiting them from investing in "junk" bonds.

Greece's 2-year government bond yield surged to almost 15% on Tuesday, making it highly expensive for the country to borrow from the debt market.

Greek 5-year yields hit 10.6%, higher than many emerging market economies, including Ecuador at 10.5% and Ukraine at 7.1%.

The 2-year Portuguese bond yield jumped to 5.23% from 4.16%.

S&P said it was lowering its rating on Greece's debt to BB+ from BBB-. It also reducing Portugal's debt rating by two notches to A- as doubts intensified about countries with substantial debt relative to GDP.

Greece's finance ministry said in a statement that the downgrade "does not correspond with the real data of the Greek economy."

The news rocked markets in Europe and the US. In London, the FTSE 100 index closed down 2.6% with most of the losses following S&P's downgrade of Greece. Germany's Dax index slid 2.7% and the French Cac-40 lost 3.8%. On Wall Street, the Dow Jones index was 1.4% lower at 11,052.1 points.

Meanwhile shares in Greek banks slumped by more than 9%, the largest one-day fall in bank shares for 18 months.

'Prohibitive' rates

On Monday, German Chancellor Angela Merkel had pledged German support to a European financial aid package for Greece, provided "certain conditions" were met.

She said that Germany would play its part in order to ensure the future stability of the euro but that Greece would have to be ready to accept "tough measures" over several years in return.

Protestors in Greece
The unpopularity of austerity measures is worrying markets

Greece needs to raise 9bn euros ($11.9bn; £7.7bn) by 19 May, but has said it cannot go to the markets because of "prohibitive" interest rates.

The Greek government's cost of borrowing on the money markets has reached record levels in recent days amid investor concern over whether a 40bn euro bail-out package for Greece will be agreed.

Eurozone countries, together with the International Monetary Fund, have yet to agree details of the package.

Investors are also concerned that the Greek government's austerity measures - designed to cut domestic spending and reduce its ballooning budget deficit - will prove too unpopular with the Greek public.

S&P warned holders of Greek debt that they only had an "average chance" of between 30% and 50% of getting their money back in the event of a debt restructuring or default.

It said its action to cut the rating resulted from its "updated assessment of the political, economic, and budgetary challenges that the Greek government faces in its efforts to put the public debt burden onto a sustained downward trajectory".

The agency added Greece's weak long-term growth prospects made it less credit-worthy.

en hoe is het zo ver kunnen komen? Dank zij de wizzkids van Goldman Sachs. Je kent ze nog van die leuke mails die hun directieleden naar elkaar sturen...Zij adviseerden de Griekse potverteerders om alzo de rekeningen helpen op te smukken en de statistieken "lichtjes anders" te interpreteren

Welke andere bron kunnen we beter aanboren dan een Duitse?,1518,676634,00.html

How Goldman Sachs Helped Greece to Mask its True Debt

By Beat Balzli

Greek Finance Minister George Papaconstantinou speaking at a
conference in January.

Greek Finance Minister George Papaconstantinou speaking at a conference in January.

Goldman Sachs helped the Greek government to mask the true extent of its deficit with the help of a derivatives deal that legally circumvented the EU Maastricht deficit rules. At some point the so-called cross currency swaps will mature, and swell the country's already bloated deficit.

Greeks aren't very welcome in the Rue Alphones Weicker in Luxembourg. It's home to Eurostat, the European Union's statistical office. The number crunchers there are deeply annoyed with Athens. Investigative reports state that important data "cannot be confirmed" or has been requested but "not received."

Creative accounting took priority when it came to totting up government debt.Since 1999, the Maastricht rules threaten to slap hefty fines on euro member countries that exceed the budget deficit limit of three percent of gross domestic product. Total government debt mustn't exceed 60 percent.

The Greeks have never managed to stick to the 60 percent debt limit, and they only adhered to the three percent deficit ceiling with the help of blatant balance sheet cosmetics. One time, gigantic military expenditures were left out, and another time billions in hospital debt. After recalculating the figures, the experts at Eurostat consistently came up with the same results: In truth, the deficit each year has been far greater than the three percent limit. In 2009, it exploded to over 12 percent.

Now, though, it looks like the Greek figure jugglers have been even more brazen than was previously thought. "Around 2002 in particular, various investment banks offered complex financial products with which governments could push part of their liabilities into the future," one insider recalled, adding that Mediterranean countries had snapped up such products.

Greece's debt managers agreed a huge deal with the savvy bankers of US investment bank Goldman Sachs at the start of 2002. The deal involved so-called cross-currency swaps in which government debt issued in dollars and yen was swapped for euro debt for a certain period -- to be exchanged back into the original currencies at a later date.

Fictional Exchange Rates

Such transactions are part of normal government refinancing. Europe's governments obtain funds from investors around the world by issuing bonds in yen, dollar or Swiss francs. But they need euros to pay their daily bills. Years later the bonds are repaid in the original foreign denominations.

But in the Greek case the US bankers devised a special kind of swap with fictional exchange rates. That enabled Greece to receive a far higher sum than the actual euro market value of 10 billion dollars or yen. In that way Goldman Sachs secretly arranged additional credit of up to $1 billion for the Greeks.

This credit disguised as a swap didn't show up in the Greek debt statistics. Eurostat's reporting rules don't comprehensively record transactions involving financial derivatives. "The Maastricht rules can be circumvented quite legally through swaps," says a German derivatives dealer.

In previous years, Italy used a similar trick to mask its true debt with the help of a different US bank. In 2002 the Greek deficit amounted to 1.2 percent of GDP. After Eurostat reviewed the data in September 2004, the ratio had to be revised up to 3.7 percent. According to today's records, it stands at 5.2 percent.

At some point Greece will have to pay up for its swap transactions, and that will impact its deficit. The bond maturities range between 10 and 15 years. Goldman Sachs charged a hefty commission for the deal and sold the swaps on to a Greek bank in 2005.

The bank declined to comment on the controversial deal. The Greek Finance Ministry did not respond to a written request for comment.

Cost of Greek debt soars

By Jim Brunsden
27.04.2010 / 13:40 CET
EU-IMF financial support for Greece fails to reassure bond markets.

Eurozone governments are today coming under increasing pressure to quickly release emergency loans to Greece, as opinion hardens on the markets that Greece will not be able to honour its debts.

The Greek government's announcement on 23 April that it will seek emergency support from the eurozone and International Monetary Fund has failed to stem a sharp rise in the interest investors charge on Greek government debt, or the cost of insuring it.

Yields on Greek two-year bonds this morning climbed to almost 14%, a record high for the eurozone, and higher than the yields charged to Argentina (which defaulted on its debt in 2001), Venezuela and Pakistan.

There is not going to be a default, there is not going to be debt restructuring as part of the programme

Yields on ten-year bonds reached 9.83%, over 670 basis points higher than those on German bonds, the benchmark rate for the eurozone. Three weeks ago, yields on ten-year bonds were at an, already high, 7.4%.

The spike in yields suggests that investors are pricing in a debt restructuring – that is, they are assuming that Greece will seek to negotiate a reduction or deferral in its obligations to investors – and that they do not believe that the eurozone can or will prevent restructuring.

The cost of insuring €10 million of Greek debt with credit default swaps has jumped by €100,000 since Friday.

Thomas Mayer, chief economist for Deutsche Bank, today described the rising yields as an “insolvency death trap”.

Germany's stance

The mood on the market has not been helped by a tough message from the German government that it will only provide financial support if Greece commits itself to tough economic restructuring measures. Angela Merkel, Germany's chancellor, said yesterday that Greece “must do its homework” before getting financial aid.

The German parliament, which must vote to approve any aid, will be briefed about Greece's situation on Wednesday by Dominique Strauss-Khan, the IMF's director-general, and by Jean-Claude Trichet, the president of the European Central Bank. Both Strauss-Khan and Trichet will urge the parliament to quickly approve aid to prevent Greece's situation from becoming any worse.

Emergency loan facility

Officials from the European Commission and IMF are in Athens negotiating with the Greek government on the restructuring programme it will implement in exchange for support.

Marco Buti, the Commission's director-general for economic and financial affairs, said today that the programme would be finalised in the next few days, and would be designed to ensure that Greece meets its obligations to investors.

“There is not going to be a default, there is not going to be debt restructuring as part of the programme,” he said.

“Having a programme will help a lot in [providing] stability and reassuring markets,” he said. He said that it would be a “very serious programme of adjustment”, spanning at least three years.

He said that it is “a question of days” before member states complete all the internal procedures necessary for the provision of financial support.

Ministers agreed on 11 April to set up an emergency loan facility, funded jointly by the eurozone and IMF, as a response to Greece's debt crisis. It would provide finance to Greece at rates substantially lower than it is currently paying on the markets. The programme is expected to last for three years, with the eurozone providing around two-thirds of the total support. The facility's budget for 2010 is around €45 billion, with €30 billion to be provided by the eurozone and €15 from the IMF. Germany would contribute €8.4bn, the largest single contribution from the eurozone.

Daniel Gros, director of the Centre for European Policy Studies, said that the loan facility was a “recipe, in my view, for potential political disaster”.

“Market participants don't think it would work,” he added.

Gros said that the facility was unlikely to restore Greece's fiscal health, and member states would face difficult decisions after 2010 on whether to provide more support or to allow Greece to default. “When that [€45 billion] is used up you cannot refuse the next tranche,” he said. “Whoever said no would be responsible for a catastrophe,” he added, warning that “this could be the end of political union in Europe”.

Gros is advocating that Greece negotiate with its creditors on a five-year deferral of payment.

Zo, dat is dus nog andere koek dan wat gezever over het splitsen van een tweetalige kieskring of twijfelen aan de noodzaak van bestraffing van een pedofiele bisschop. Over dat laatste willen we doodgewoon kwijt dat op dergelijke zaken geen verjaring zou moeten mogelijk zijn en dan zeker niet wanneer het gaat over mensen met een voorbeeldfunctie. Of hij nu priester was of bisschop, maakt niks uit. Hij had het morele voorbeeld moeten geven en ondanks het feit dat zelfs een éénogige blauwe kanariepiet onmiddellijk zou beseffen dat je met je fikken van kinderen moet afblijven vond de "brave" Van Gheluwe het toch maar nodig om begot bisschop te worden...en nu maar wat zitten grienen in West-Vleteren...kan niet...stuur die man naar Vorst, Lantin, liefst niet naar Brugge. Ze zijn daar nog in staat om een wekelijkse bedevaart te organiseren naar zijn cel.

en om onze rare combinaties verder te zetten geven we jullie een mooi opiniestuk dat in De Standaard verscheen: dus vandaag de combinatie Griekenland -Van Gheluwe op jullie bordje:

Het doet pijn opeens weer in het middelpunt van het wereldnieuws te staan door een verschrikkelijk seksschandaal dat ons allen, gelovigen en niet-gelovigen, diep raakt, en onze gemeenschap op haar grondvesten doet daveren. Hot news: seksschandalen, en dan nog in de kerk. Ongeloof, verbijstering, dat kan toch niet? Niet hier, niet in de katholieke kerk in ons rustig Vlaanderen. Een toonaangevend West-Vlaams icoon valt van zijn sokkel, en dit is hoogstwaarschijnlijk slechts het begin van een weerzinwekkend verhaal dat verder zal uitdeinen.
Ik was niet van plan publiek te reageren omdat er al zoveel is gezegd, zoveel geschreven, maar wat me opvalt, verwondert en mateloos ergert, is het steeds terugkerend zinnetje op het einde van het interview of de lezersbrief. Velen haasten zich om eerst de feiten streng te veroordelen, dan hun onbegrip te uiten, om te eindigen met de beschouwing dat de bisschop toch een goed mens is. Of dat zulke dingen wel overal voorkomen, dus ook in de kerk. Een soort vergoelijking, een excuus, een zoveelste kaakslag voor de slachtoffers.


Neen, beste mensen, bisschop Roger van Gheluwe kan geen goed mens zijn, integendeel. Iemand die jarenlang een kind seksueel misbruikt, macht uitoefent, zich schijnheilig uitspreekt tegen seksueel misbruik, zich afvraagt hoe de Dutroux-affaire zolang kon verborgen blijven, iemand die andere schandalen in de doofpot steekt en priesters/verkrachters het hand boven het hoofd houdt, die zich vastklampt aan zijn macht en prestige en enkel naar buiten is gekomen omdat het niet anders kon, iemand die jarenlang de vraag van zijn slachtoffer negeerde, die zo hypocriet en machtswellustig is: zo iemand is geen goed maar een door en door slecht mens. Wat het nog ergert maakt is dat hij een hoge vertegenwoordiger is van een organisatie die morele waarden juist hoog in het vaandel draagt.

De bisschop is van zijn piëdestal gevallen en dat is maar goed ook, waarschijnlijk is hij zich nu aan het bezinnen in een slotklooster en ik hoop dat hij er alleen maar uitkomt om naar de gevangenis te gaan, wat zijn welverdiende straf is, maar wat waarschijnlijk nooit zal gebeuren, want het is verjaard nietwaar? Hij zal waarschijnlijk niet eens zijn status van priester verliezen, maar verder kunnen genieten van een mooi pensioen en van de geneugten van het leven, iets wat andere misdadigers niet altijd gegund is.

En de kerk likt haar wonden, en looft het sereen en adequaat optreden van aartsbisschop Léonard, terwijl bisschop Danneels diep in zijn geheugen graaft en zich tracht te herinneren wat priester Devillé hem nu precies gezegd heeft. Misschien waren er zoveel verhalen en klachten dat dit ene feit aan zijn aandacht ontsnapt is. Maar als het om zijn vriend bisschop Vangheluwe was gegaan, dan zou hij het zich toch waarschijnlijk wel herinneren.


Kom nu mensen, weg met die hypocrisie alstublieft. Het wordt tijd dat het instituut Kerk in retraite gaat en zich bezint over geloof, religie, macht, celibaat en engagement, en zich afvraagt waar het verhaal vandaan komt dat een goede priester celibatair moet zijn. Uiteraard is het celibaat niet de enige boosdoener en zijn er heel wat alleenstaande mannen binnen en buiten de kerk die normaal met hun medemensen omgaan, maar de meerwaarde van het celibaat is nog nooit aangetoond. Ik kan u getuigen dat het onmeetbare lijden als gevolg van seksueel misbruik, onder andere door verdedigers van hoge morele waarden, wél degelijk aantoonbaar en bewezen is. Ik hoop dat de gezagsdragers van de kerk in het reine komen met zichzelf en ophouden zich te moeien met zaken waarin ze - aseksueel zijnde - per definitie geen expertise hebben, zoals seksuele en reproductieve gezondheid en rechten van vrouwen, kinderen en mannen.

Nu de kerk, noodgedwongen, want geplaagd door schandalen, van koers verandert en zélf de slachtoffers oproept om zich kenbaar te maken met de belofte dat er naar hen zal geluisterd zal worden, is er een begin van therapie mogelijk. Er kan tijd en ruimte komen voor een verwerkingsproces - ook voor de gelovigen. Maar dat alleen is niet voldoende. De slachtoffers moeten ook naar de reguliere hulpverleners stappen: de leerkrachten, dokters, politieagenten, maatschappelijke werkers en rechters. Het wordt tijd dat de maatschappij een actieplan opstelt voor nultolerantie voor seksueel misbruik in en buiten de kerk. Kinderen moeten opgevoed worden tot weerbare mensen, zodat ze alert kunnen reageren op dergelijke vormen van machtsmisbruik. Kinderrechten zijn simpelweg mensenrechten en het is onze plicht signalen van bezorgde kinderen ernstig te nemen. Zo kunnen we vermijden dat ze een tweede keer slachtoffer worden van ongeloof en onverschilligheid van hun omgeving, een omgeving die hen zou moeten beschermen. Kinderen zijn te belangrijk.

Ik hoop ten slotte dat de slachtoffers van seksueel geweld een voorbeeld nemen aan de neef van de Brugse bisschop, die door zijn moedige kruistocht de weg heeft vrijgemaakt voor anderen. Voor mij moet niemand aan het kruis genageld worden en u mag mij geloven. Persoonlijk mogen van mij duizend religies bloeien, maar iemand die kinderen seksueel misbruikt mag geen goed mens genoemd worden. Hij moet gewoon voor de rechtbank komen.


27-04-2010 om 22:42 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een combinatie van B-H-V met de situatie van de Amerikaanse mijnwerkers...
Klik op de afbeelding om de link te volgen Het houdt niet op de ellende die als IJslandse vulkaanas over ons landje wordt uitgestrooid. Populaire bisschoppen lijken enkel slechte klonen van Dutroux en nu valt de regering Leterme 11 dus over B-H-V.Het kan moeilijk erger. Wat ons betreft maken we een beetje de zelfde analyse als onze politieke lieveling Gennez Caroline. Deze regering regeerde als een lamme eend dus niet getreurd dat ze valt. In een noodregering geloven is volgens ons als bij een Brugse bisschop opbiechten dat je je masturbeert. De remedie is in dit geval kwalijker dan de kwaal. Trouwens wie zal daarin zitten in die noodregering? Terug de zelfden want de anderen willen niet.
En verkiezingen? Zullen die iets oplossen?....Wij vermoeden dat vooral NVA garen zal spinnen voor haar inderdaad zeer consequente houding. Consequent betekent in dit geval dus het opleggen van de zogenaamde wil der Vlaamse meerderheid aan de Franstalige minderheid. Volgens hen heet dat democratie. Dat kan zijn als het gaat over vele zaken maar niet binnen de context van communautaire betrekkingen. We bekritiseren graag landen als Roemenië of Hongarije in hun houding t.o.v. de Roma-minderheid of anderstaligen maar in feite doen we hier net het zelfde.
Luc Huyse publiceerde hierover een zeer lezenswaardig artikel in De Standaard dat natuurlijk een massa reacties opriep waarvan de meesten werden ingestuurd door de Vlamingen die lijden aan hersenverlamming en/of acute borderline

(Iemand met de borderline-persoonlijkheidsstoornis heeft vaak een laag gevoel van eigenwaarde en een sterke neiging tot extreme oordelen. In relaties met vrienden en/of partner is het vaak alles of niets, vaak eerst alles en daarna plotseling niets.

Het lage gevoel van eigenwaarde leidt soms tot zelfbeschadigend gedrag (automutilatie, bijv. zichzelf bewust snijden of branden), ook in combinatie met manipulatie, maar sommige Borderline-patiënten proberen hun onzekerheid te overschreeuwen door provocerend gedrag, waarbij je juist geen onzekerheid zou verwachten.)

Als de onderhandelaars het niet eens geraken over BHV, moet een Vlaamse meerderheid de splitsing maar goedkeuren in het parlement. Want dat is toch democratie? LUC HUYSE is het daar niet mee eens.
Wat lees ik nu toch wel bij Frieda Brepoels, algemeen secretaris van de N-VA? Vrouwen vormen demografisch een volstrekte meerderheid, schrijft zij, want zij maken 51procent van de bevolking uit. Zij hebben dus het recht om eenzijdig te beslissen dat, bijvoorbeeld, gelijk loon voor gelijk werk onverwijld en zo nodig met dwang wordt gerealiseerd. Zij voegt eraan toe dat er anders sprake is van democratievervuiling, want wie de meerderheid heeft, mag de macht claimen. Nu, zegt zij, heerst in ons land de dictatuur van de minderheid, gezien de mannen die vrouwvriendelijke maatregel tegenhouden. Vijf minuten politieke moed is er nodig, meer niet. Applaus graag!


Natuurlijk fantaseer ik. Toch spreekt de partij van Brepoels voortdurend dezelfde taal. Alleen heeft men het dan over de splitsing van BHV en, bij uitbreiding, over zowat alle dossiers waarover de gewesten het oneens zijn. De mantra gaat als volgt: de Vlamingen zijn demografisch én in het parlement in de meerderheid; in een democratie beslist de meerderheid; dus moeten wij onze wil onverkort doordrukken; anders is dit land het niet waard democratisch te heten. Deze strijdkreten hoor je uit de mond van De Wever en co., lees je op de website van de Vlaamse Volksbeweging, zit in de manifesten van de Gravensteengroep. Zij kiezen voor de meerderheidsregel in zijn meest absolute vorm: 'the winner takes it all', vrij vertaald als 'wie de grootste is, doet zijn goesting'.

Het geloof dat de meerderheidsregel het democratisch principe bij uitstek is, ontroert. Maar de interpretatie ervan rammelt. Wat men gemakshalve vergeet is dat die strikte definitie alleen verantwoord is in landen met een tweepartijenstelsel waarin de minderheid van vandaag dankzij vrije verkiezingen morgen meerderheid kan worden. Zoals in de Verenigde Staten dus, waar Democraten en Republikeinen geregeld haasje-over springen. En de winnaar inderdaad alle beslissingen naar zich kan en mag toetrekken.

Maar er zijn samenlevingen waar meerderheid en minderheid op demografische, etnische of religieuze gronden rusten. Vaak zitten die numerieke verhoudingen muurvast. In zo'n situatie is de harde meerderheidsregel onbruikbaar als democratisch instrument. Immers, geen enkele bevolkingsgroep die weet dat hij altijd van enige macht verstoken zal zijn, ontwikkelt een blijvend geloof in de democratie. De uitslag van verkiezingen ligt toch op voorhand vast. Vaak wordt dan de weg van het geweld gevolgd, zoals dat jarenlang met het katholieke IRA in Noord-Ierland het geval is geweest. Om dat soort risico's te vermijden is in een aantal landen een heel andere inhoud gegeven aan het meerderheidsprincipe. Een parlementaire meerderheid ontstaat er via onderhandelingen tussen de verschillende kampen. Er wordt gewerkt met technieken die tot een consensus en een 'regeren met wederzijdse toestemming' moeten leiden. Ruime toegang van de minderheid tot parlement en regering is een van die procédés. Als het moet, komen er alarmbellen en zelfs vetorechten, zoals in ons land. Het cultuurpact dat hier in 1972 definitief een einde maakte aan de bittere strijd tussen de katholieke meerderheid en de vrijzinnige minderheid is daarop gebaseerd. Ook de staatshervormingen, van 1970 tot nu, zijn langs die weg verwekt en uitgevoerd.


België is geen uitzondering. Zwitserland werkt zo. Ook Noord-Ierland is enkele jaren geleden toegetreden tot de familie van wat de consensusdemocratieën heet. De premier is een protestant, de vicepremier een katholiek. Het is geen toeval dat met deze stap Belfast nu vrede kent. Zelfs Burundi experimenteert sinds 2005 met allerlei vormen van machtsdeling tussen de Hutu meerderheid (meer dan 80procent van de bevolking) en de Tutsi minderheid. Zo bestaat de kiescommissie die moet toezien op de komende stembusgang uit evenveel Hutu's als Tutsi's.

Een gemakkelijke manier van werken is het niet, dat weten wij hier onderhand wel. Maar democratievervuiling? Het tegendeel lijkt waar. Arend Lijphart is de academicus die de consensusdemocratie haar roepnaam en een eerste profielschets heeft gegeven. In zijn Patterns of Democracy (1999) vergelijkt hij zesendertig democratieën en komt tot het besluit dat de regimes van het consensustype als verzorgingsstaat beter scoren dan de landen die met de pure meerderheidsregel werken.

Een selectieve lezing van wat een democratie hoort te zijn, is van alle tijden. Het is zo verleidelijk om het begrip een inhoud te geven die de eigen belangen dient. Alleen is het ook nogal doorzichtig. Een uitspraak van Peter De Roover, politiek secretaris van de Vlaamse Volksbeweging, laat dat goed zien. In De Morgen (4 april 2009) beschrijft hij consensusland België als een plaats 'waar de normale democratische meerderheidsregel niet van toepassing is en waarvan politieke onbestuurbaarheid een structureel kenmerk vormt'. Dus, besluit hij: 'Wie zowel de brute meerderheidsregel tegen een etnische minderheid (in casu de Waalse) als de huidige formule van het veto-federalisme afwijst, rest alleen nog de scheiding, waardoor de meerderheidsregel zowel in Vlaanderen als in Wallonië bruikbaar wordt.' Zo, daar gaat het dus om. Om de democratie te redden moet Vlaanderen onafhankelijk worden. Of nog anders, om de splitsing van het land te presenteren als een godsgeschenk voor de democratie komt een vervalste, want voor een land als het onze onverantwoorde, definitie van de meerderheidsregel goed van pas. Zeg dat dan!

Dat radicale flaminganten zo uitermate bezorgd zijn om de gezondheid van de democratie is verheugend. Want het is niet altijd zo geweest. Een deel van de Vlaamse beweging heeft tot in de vroege jaren negentig de dictatuur van de blanke minderheid in Zuid-Afrika verdedigd. De demografische meerderheid van zwarten had er niet eens stemrecht. Trouwens, de Vlamingen die nu zo opvallend zwaaien met de vlag van de democratie volgen in hun politieke projecten niet altijd de eigen geloofsleer. Het zou, bijvoorbeeld, getuigen van democratische gevoeligheid als zij die de splitsing van België willen ons zouden vragen hoe dat onafhankelijke Vlaanderen er moet uitzien. Dat hoeft niet, luidt het bij hen. In de woorden van Peter De Roover in het al geciteerde artikel: de vraag welk Vlaanderen we willen is boeiend is, maar staat los van het onafhankelijkheidsproject. 'Dat is onvoorwaardelijk, in die zin dat het niet ondergeschikt is aan de vraag wat de Vlamingen met die autonomie willen doen.' Respect voor de wil van de meerderheid?


Het is waar, ook in een consensusdemocratie geldt dat 'it takes two to tango'. Het model werkt slechts als de minderheid niet roekeloos omgaat met de mogelijkheden die het regeren met wederzijdse toestemming haar bezorgt. Electorale overwegingen hebben Franstalig België de weg van het oneigenlijk gebruik van het vetorecht opgestuurd. Dat is een gevaarlijke ontwikkeling. Maar het probleem ligt breder dan dat. Begin mei 2009 heeft de Universiteit Gent aan Arend Lijphart, daarnet al geciteerd, een eredoctoraat toegekend. Bij die gelegenheid heeft hij de Belgische politiek op de weegschaal gelegd. Zijn analyse: 'De belangrijkste verandering die ik zie is dat de politieke elite zich steeds minder is gaan houden aan de fundamentele spelregels: het vertrouwelijk onderhandelen in besloten kring, het verzakelijken of ontideologiseren van politieke problemen, de inzet om bereikte akkoorden door de achterban te doen goedkeuren, en de waardering van compromissen als een goede in plaats van een kwade zaak.' Het is een evolutie die de hele politieke klasse in ons land kleurt. Daar liggen de radicale Vlamingen niet wakker van. Hoe meer zand er in de politieke machinerie terecht komt, hoe dichter zij bij de splitsing van België staan.

Wat deze dagen aan beide kanten van de taalgrens gebeurt, lijkt op armworstelen aan de rand van een ravijn. Ik weet het wel, het consensusmodel heeft al zwaardere stormen doorstaan. Maar het is en blijft morsen met het democratische gedachtegoed waarop dit land zijn stabiliteit heeft gebouwd.

LUC HUYSEWie? Emeritus hoogleraar sociologie aan de KU Leuven. Wat? Wie over BHV wil stemmen zonder onderhandelen, is het niet om de democratie te doen. Waarom? Ze interpreteren de regels van de consensusdemocratie bewust verkeerd om de zaak te doen vastlopen.

Maar in feite wilden we het daar nu even niet over hebben. Wij wilden het hebben over de mistoestanden in de Amerikaanse mijnen. Want we kijken toch zo graag naar de mistoestanden in China die inderdaad wraakroepend zijn maar in het ontwikkelde Amerika is het even erg zo niet erger.... We hadden het hier al over in een eerdere bijdrage. Wij komen er hier op terug want dit is het ware gelaat van de vrije markteconomie zoals partijen als LDD en andere liberalen ze toch zo als zaligmakend afschilderen terwijl de staatsinmenging en de vakbonden enkel de zwarte piet worden doorgespeeld, verouderd en achterlijk als ze zijn. Vermits we toch stilaan naar nieuwe verkiezingen gaan is het nuttig toch eventjes na te denken over dit soort economieën en zeker niet de fout te begaan om de verdedigers van dergelijke wantoestanden als oplossing voor on,ze problemen te beschouwen...

How Much is a Miner's Life Worth?

Black Hole, Black Death


This is an excerpt from Jeffrey St. Clair's environmental history, Born Under a Bad Sky..

The only thing more predictable than the deaths of those twelve miners in the Sago coal mine on January 2, 2006 was the Bush administration’s rush to exploit a tragedy that they helped foster.

Since 2001, Big Coal has benefited as Washington regulators have turn a blind eye to their rampages across Appalachia. The cost of such official laxity is borne by decapitated mountains, buried and polluted streams, and hundreds of miners injured and killed by an industry that has been liberated from even the most basic regulations governing worker safety and environmental protection.

The Sago miners didn’t even have the minimal protections afforded by membership in a union. In the economics of coal country these days people are so desperate for a job that they will sign up for the most dangerous kind of work while asking few questions about the risks or the precautions taken by the companies. And that’s exactly the way Big Coal wants it.

Since Bush arrived in Washington, more than 230 coal miners have perished in 206 mine accidents. Hundreds of others have been injured. Thousands suffer from chronic ailments and lung diseases caused by hazardous working conditions.

The Sago mine was a death trap. In 2005 alone, the Mine Safety and Health Administration slapped the mine with 208 citations for violations, ranging from the accumulation of flammable coal dust to ceiling collapses.

The accident rate at Sago was abysmal. In 2004, Sago had an accident rate of 15.90 accidents per 200,000 man-hours worked. This rate is nearly three times more than the national average of 5.66. The next year was even worse. In 2005, Sago’s accident rate spiked to 17.04, with at least fourteen miners injured.

But these citations and accidents came without regulatory sanction. Most of them resulted only in negligible fines. In total, the mine was hit with just $24,000 worth of penalties. It’s much cheaper to pay the fine than to fix the problems, even when the conditions are lethal. For example, in 2001 Jim Walters Resources paid only $3,000 in fines for an accident that led to the deaths of thirteen miners in Alabama. That’s $230.76 per dead miner. The company earned more than $100 million that year. Other companies have paid less than $200 in fines for fatalities linked to safety violations.

And these token fines often go unpaid by the mining companies. A review of the Mine Safety and Health Administration’s records since 2000 reveals that the agency has hit the mining industry with $9.1 million in fines following fatal incidents. But the companies have paid less than 30 percent of that puny amount.

All a company has to do is appeal its fine, and it will likely be reduced. More than $5.2 million in fines have been reduced to $2.5 million following appeals. Another $2.2 million is unpaid pending appeal. The agency lists more than $1.1 million in fines as being delinquent, but most of those mines remain in operation.

Under the Bush administration, Big Coal has essentially been handed the responsibility for regulating its own behavior, with few questions asked. Even in the aftermath of the Sago disaster there were no serious calls for congressional hearings or criminal sanctions against the mine bosses and their corporate chieftains. The biggest outrage was reserved for the false report, which stated that the twelve miners had miraculously survived their ordeal in the poisonous pit, where carbon monoxide levels had reached 1,300 parts per million, more than three times the maximum safety level.

Naturally, the Democrats offer the miners almost no relief. In the 2004 presidential campaign, when the election hinged on results from the coal belt, John Kerry wrote off the mining country of southeast Ohio and West Virginia, counties burdened by the highest unemployment in country, and lost by landslide margins to Bush.

If you’re going to tie black ribbon on the gates of the White House, you might as well wrap one around a tree outside one of the Kerry-Heinz mansions, as well. Neither party gave a damn about the lives of those men.

26-04-2010 om 23:43 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Michael Moore is een watje...
Klik op de afbeelding om de link te volgen Voor de lezertjes die Michael Moore's laatste film over het kapitalisme hebben gezien hebben we slecht nieuws. De realiteit is nog veel erger dan de film...lees zelf maar hoe het er in het ware leven aan toe gaat bij Goldman Sachs,

As homeowners were falling behind on their subprime mortgages, wreaking havoc for investors that owned slices of their mortgages in securities peddled by Wall Street, Goldman Sachs was "well positioned," according to internal company emails from top executives.

The firm had "the big short," declared chief financial officer David Viniar -- Goldman Sachs was making money off the souring of the very securities it had peddled to the market.

The internal emails released Saturday by the Senate Permanent Subcommittee on Investigations paint a picture long known by most of the country, yet never before so vividly and explicitly articulated by Goldman officials. (Scroll down to see the full text of the emails.) As early as May 2007, as homeowners were being crushed under the weight of subprime mortgages, the most profitable firm on Wall Street had long taken out a form of insurance on those delinquencies.

The firm made money on the upside -- originating, securitizing and selling subprime mortgage-based securities to investors -- and on the downside, thanks to the insurance.

"Bad news," a May 17, 2007, email began from one Goldman employee to another. A security the firm had underwritten and sold had just lost value, costing Goldman about $2.5 million.

Further down in the email, the employee, Deeb Salem, wrote "Good news...we own 10mm protection...we make $5mm."

The firm made $5 million betting against the very securities it had underwritten and sold.

In a July 25 email that year, Gary Cohn, the firm's chief operating officer, wrote Viniar to update him on the firm's mortgage market activities. The firm lost about $322 million on residential mortgages -- but it made $373 million on its bets against the market, bets that increased in value as the market tanked.

About 25 minutes later, Viniar wrote back, "Tells you what might be happening to people who don't have the big short." The firm made $51 million that day.

"There it is, in their own words: Goldman Sachs taking 'the big short' against the mortgage market," subcommittee chairman Sen. Carl Levin (D-Mich.) said in a statement accompanying the release of the internal emails.

"Investment banks such as Goldman Sachs were not simply market-makers, they were self-interested promoters of risky and complicated financial schemes that helped trigger the crisis," Levin said. "They bundled toxic mortgages into complex financial instruments, got the credit rating agencies to label them as AAA securities, and sold them to investors, magnifying and spreading risk throughout the financial system, and all too often betting against the instruments they sold and profiting at the expense of their clients."

Levin's panel points out that in the firm's 2009 annual report, Goldman Sachs stated that the firm "did not generate enormous net revenues by betting against residential related products."

"These e-mails show that, in fact, Goldman made a lot of money by betting against the mortgage market," Levin said.

Top Goldman Sachs executives will testify before Levin's panel on Tuesday to answer for their subprime activities. The panel is using the firm as a case study to focus on the role played by investment banks in contributing to the worst financial crisis and economic downturn since the Great Depression.

The nearly 18-month-long investigation has already netted impressive results. The panel exposed the subprime shenanigans at failed lender Washington Mutual, and how lax federal supervision allowed it to become the biggest bank failure in U.S. history, and this week it showed how the major credit rating agencies essentially worked with Wall Street in allowing the firms to peddle AAA-rated securities that had no business ever earning top ratings. That lulled investors into buying what they were told was gold but was really just lead.

Goldman Sachs is under a particularly harsh glare, as its profits have engendered the kind of enmity normally reserved for swindlers. The Securities and Exchange Commission filed charges against the firm April 16 for defrauding investors. Goldman vigorously denies that it did anything wrong.

In a Nov. 17, 2007, email, Goldman's chief executive officer, Lloyd Blankfein, wrote to his top lieutenants in response to an upcoming New York Times story about how the firm had profited off the souring subprime market: "Of course we didn't dodge the mortgage mess. We lost money, then made more than we lost because of shorts."

Blankfein is one of the top executives to be questioned Tuesday by Levin.

In an Oct. 11 email that year, one Goldman employee, reacting to news that Moody's Investors Service had downgraded $32 billion in mortgage-related securities, wrote to a colleague: "Sounds like we will make some serious money."

"Yes, we are well positioned," the colleague responded.

Most investors lost money off that downgrade. But Goldman had been shorting the market.

As of November 2007, Goldman had about $2.1 billion worth of long positions in subprime mortgage products, meaning it was betting that those securities would increase in value, according to the firm's 2008 annual filing with the SEC.

But in a cautionary note to investors and regulators, the firm also noted that "At any point in time, we may use cash instruments as well as derivatives to manage our long or short risk position in the subprime mortgage market."

de hierboven geciteerde mails kan je via de link rustig bestuderen....

Benieuwd of de Amerikaanse regering deze jongens zal kunnen aan banden leggen...

25-04-2010 om 23:01 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is weer niet simpel om een pedofiele Belgische bisschop te vervolgen
Klik op de afbeelding om de link te volgen
In Belgistan begint stilaan alles B-H-V-proporties aan te nemen, niks blijkt nog een oplossing te krijgen ...Met wat er tegenwoordig aan kerkelijk volk zou moeten veroordeeld worden kan je een nieuwe kerk stichten maar in Belgistan lopen ze niet onmiddellijk een groot gevaar. Wij bieden jullie een klein overzichtje gratis en voor niks aangeboden door de VLD ...maar eerst naar :

Bisschop Vangheluwe bekent misbruik jongen

bisschop-roger-vangheluweDe 74-jarige Brugse bisschop Roger Vangheluwe heeft ontslag genomen. Aanleiding is zijn bekentenis dat hij een jongen heeft misbruikt. Tijdens een persconferentie werd vandaag meer toelichting gegeven. De bisschop was zelf niet aanwezig, maar er werd een verklaring van bisschop Vangheluwe voorgelezen :

“Toen ik nog geen bisschop was en enige tijd daarna, heb ik een jongen uit een bevriende omgeving seksueel misbruikt. Het slachtoffer blijft hierdoor getekend. Tijdens de voorbije decennia heb ik dit herhaaldelijk bekend tegenover hem en zijn familie en om vergeving gevraagd, maar zowel bij hem als bij mij komt er geen genezing”.

“Ik heb aan paus Benedictus XVI mijn ontslag ingediend en de paus heeft mijn ontslag aanvaard”, klonk de verklaring nog. “Door de mediastorm is het trauma sterker geworden. Het is niet langer houdbaar. Ik heb ontzettend veel spijt”.

Monseigneur Léonard, die ook op de persconferentie aanwezig was, bevestigde dat het ontslag van Vangheluwe onmiddellijk aanvaard is. Een emotionele Léonard zei te hopen dat deze zaak de bisschoppen en vooral de priesters in dit land niet ten onrechte in hun geheel in diskrediet zal brengen.

Gerechterlijk zou er geen onderzoek lopen tegen bisschop Roger Vangheluwe. Volgens de procureur van het Brugse gerecht is er in het verleden nooit een onderzoek geweest en is er zelfs nooit een officiële klacht neergelegd.

Seksueel misbruik kan niet meer verjaren in Nederland

Daders van seksueel misbruik zullen in Nederland in de toekomst tot aan hun dood kunnen worden aangeklaagd en vervolgd voor hun daden. Als het aan de Nederlandse minister van Justitie, Ernst Hirsch Ballin, ligt, zal de huidige termijn waarin slachtoffers aangifte mogen doen, vervallen. Dat liet de uittredende minister weten aan RTL Nieuws.

Een huidige meerderheid in de Tweede Kamer van in ieder geval PvdA, CDA en VVD is daar ook voor, zo bleek eerder al. Eerder deze week had de minister aangekondigd dat hij de afschaffing van de verjaringstermijn zou bekijken, maar hij is nu al tot de conclusie gekomen dat seksueel misbruik altijd vervolgd moet kunnen worden.

Hirsch Ballin vindt dat het strafrecht bij dit "ernstige misdrijf" altijd van kracht moet kunnen blijven, omdat volgens hem steeds weer blijkt dat veel slachtoffers enorme moeite hebben om melding te maken van hetgeen hen is overkomen. Dat blijkt volgens hem ook weer bij de misstanden binnen de katholieke kerk en kerkelijke instellingen die nu naar buiten komen. Slachtoffers durven hier soms tientallen jaren later pas iets over te zeggen.

De afgelopen jaren is de verjaringstermijn al enkele keren verruimd in Nederland. Momenteel bedraagt hij twintig jaar en gaat hij lopen vanaf het achttiende levensjaar van het slachtoffer. Die kan dus aangifte doen tot aan zijn 38ste jaar.

Het voorstel moet nog worden uitgewerkt en zal alleen gelden voor toekomstige gevallen. (anp/sps)
27/03/10 23u08

en voor één keer luisteren we naar VLD en het gaat dus NIET over B-H-V

Mogen pedofiele misdrijven pas na dertig jaar verjaren?

16/04/'09 16 APRIL 2009 - Moeten pedofielen strenger aangepakt worden? Mogen hun feiten pas na dertig jaar verjaren in plaats van na tien zoals nu het geval is? Alvast Sabien Lahaye-Battheu (Open Vld) en Daniël Bacquelaine (MR) willen dat en ze dienden elk afzonderlijk een wetsvoorstel daarvoor in. De Kamercommissie Justitie organiseerde hierover hoorzittingen net voor het paasreces. De meeste getuigen wezen het voorstel af, ze willen de toestand houden zoals hij nu is. Ook Child Focus deed dat. Er kwamen ook alternatieven aan bod: een verjaringstermijn van 15 jaar in plaats van 30 en een wijziging van de burgerlijke procedure voor schadevergoeding. (Een tweede artikel over de hoorzittingen over pedofilie gaat over woonverboden, websites met namen van pedofielen en de meldingsplicht. De verwijzing naar dat stuk vindt U onderaan dit stuk, nvdr).


Verjaring wil zeggen dat een misdrijf na een bepaalde tijd niet meer wordt vervolgd. Men laat de zaak dus zo. Daarvoor zijn drie grote redenen:

* De wet van het vergeten. Na verloop van tijd verstoort het oprakelen van een misdrijf de openbare orde meer dan de bestraffing nog nuttig zou zijn.

* De wroeging van de dader. Men gaat ervan uit dat de dader in de loop der jaren voldoende werd gestraft door gevoelens van spijt en berouw of angst.

* De bewijsproblematiek. Nuttige sporen en bewijsstukken raken verloren en getuigen herinneren zich niet meer wat ze zagen.


In België verjaren de ergste misdaden, die voor assisen moeten komen, na 15 jaar. Andere misdaden, die bij verzachtende omstandigheden naar de correctionele rechter kunnen worden gestuurd, verjaren na 10 jaar. Correctionele feiten (diefstallen e.d.) verjaren na 5 jaar, overtredingen na 6 maanden.

Deze termijnen kunnen telkens éénmaal worden verlengd en dus oplopen tot het dubbele. Het is zo dat het misdrijf moet uitkomen tijdens de eerste fase (de eerste vijf jaar bv.). Het onderzoek moet dus in die eerste periode starten. Maar daarna kan de termijn nog eens verlengd worden tot in totaal 10 jaar na het misdrijf.

Alleen genocide, oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid verjaren nooit.


Voor seksuele misdrijven met minderjarigen is er een speciale regeling, die op twee punten van de klassieke regeling afwijkt.

1. De verjaringstermijn start pas als het slachtoffer meerderjarig (18 jaar) is.

2. Als de misdaad wordt gecorrectionaliseerd, dan nog blijven de verjaringstermijnen die van een misdaad (10 jaar X 2). Voor alle andere misdaden zakken de verjaringstermijnen bij correctionalisering naar 5 jaar (X 2).

Deze afwijkende regeling heb je voor: aanranding en verkrachting van minderjarigen; jeugdbederf; pooierij met een minderjarige; genitale verminking van minderjarige meisjes; mensenhandel met seksuele uitbuiting van minderjarigen.

De redenen van dit aparte regime dat in twee fasen in 1995 en 2000 werd ingevoerd, waren:

* Meestal staat de dader te dicht bij het slachtoffer omdat de feiten in het gezin gebeurden en het slachtoffer als minderjarige daar nog woont.

* Het slachtoffer is op het moment van de feiten bang van de dader omdat hij heel veel invloed heeft.

* De feiten veroorzaken zo'n trauma dat het slachtoffer op dat moment niet durft optreden.


Volgens Sabien Lahaye-Battheu (Open Vld) druist verjaring in dit geval in tegen het rechtsgevoel van de slachtoffers en van de maatschappij. Het systeem van verjaring biedt bovendien de mogelijkheid om vertragingstechnieken te gebruiken en zo aan de straf te ontsnappen. Verjaring heeft volgens Open Vld zijn nut voor misdrijven die onmiddellijk aan het licht komen, maar niet voor seksuele misdrijven tegen minderjarigen die soms pas na vele jaren bekend raken. Daarom moet de verjaringstermijn verlengd worden van tien naar dertig jaar. De MR ontwikkelt in haar voorstel een soortgelijke redenering.

Concreet: een 25-jarige vader die zijn vijfjarig dochtertje verkracht kan daarvoor - in het voorstel Lahaye-Battheu - nog door de rechter veroordeeld worden tot het moment dat hij 98 jaar wordt. De verjaringstermijn start immers als het kind 18 jaar is (de vader is dan 38) en dan lopen twee termijnen van 30 jaar.

De Kamercommissie Justitie organiseerde de voorbije weken hoorzittingen over deze voorstellen.


De Dienst voor Strafrechtelijk Beleid deed een onderzoek naar de toepassing van de wetten van 1995 en 2000, die de huidige, speciale regeling voor verjaring van pedofiele misdrijven invoerden. Onderdirecteur Freddy Gazan stelde het voor tijdens de hoorzittingen.

Gazan ging na of de nieuwe startdatum van de verjaring (18 jaar) tot meer klachten en veroordelingen heeft geleid.

De resultaten waren magertjes. De meeste arrondissementen hadden geen cijfers; enkele arrondissementen hadden er een paar. Alleen in Antwerpen en Brussel waren er beduidend meer. In de eerste elf jaar van de wet (tussen 1996 en 2006) telde Antwerpen gemiddeld slechts 14 extra zaken. In 1997, het jaar met de meeste extra zaken, waren er 36, waarvan er 19 geseponeerd werden.

Het onderzoek wijst uit dat er maar weinig klachten bijkomen door de nieuwe wet en dat ze vooral meer worden geseponeerd.

De DSRB is tegen een verlenging van de verjaringstermijn. Waarom?

* Al in 1995 somde de minister van Justitie een serie nadelen op van de huidige wet, die nog sterker zullen spelen: het is moeilijk om zaken zo laattijdig nog te bewijzen (getuigen zijn overleden of van alles vergeten, lichamelijk onderzoek is onmogelijk, sporen zijn verdwenen); het slachtoffer verliest geloofwaardigheid door zo lang met een klacht te wachten; de rechten van verdediging worden geschonden door zo'n laattijdige behandeling; het is moeilijk om de periode van de criminele feiten en de aard van de verzwarende omstandigheden precies te omschrijven.

* Onderzoek van de Franse Senaat uit 2007 toonde aan dat - buiten Engeland en Wales waar alle zware misdaden onverjaarbaar zijn - geen enkel land een verjaringstermijn van meer dan 20 jaar heeft, ongeacht de leeftijd van het slachtoffer. Bovendien heeft België nu al een van de meest repressieve wetten met betrekking tot dit soort misdrijven.

* Niet alleen het slachtoffer, maar ook het parket en derden kunnen dan zoveel later klacht indienen. Dat kan voor serieuze problemen zorgen als de slachtoffers hun zaak willen vergeten en voortgaan met hun leven.

* En wat als het slachtoffer dood is? Loopt de verjaringstermijn van de misdaden van de dader dan nog verder? Natuurlijk wel, meent de DSRB, en hij wil dat de wet in die zin verduidelijkt wordt.

* En wat met het misdrijf schuldig verzuim? Momenteel is het zo dat iemand die de feiten kende, maar niet optrad en haar kop in het zand stak, door de lange verjaringstermijn de dader kan aangeven, zodat hij vervolgd wordt en de persoon die schuldig verzuim pleegde niet. Omdat voor haar de verjaringstermijn véél korter is, nl. 5 jaar! Dit probleem zal nog erger worden als de verjaringstermijn op 30 jaar komt. De DSRB wil op dit vlak zeker een aanpassing van de wet zodat de verjaringstermijnen voor verkrachting van minderjarigen en voor schuldig verzuim in dezelfde zaak, ook dezelfde zijn.

Gazan beklemtoonde dat zedenfeiten met minderjarigen vele eeuwen onder de mat werden geveegd, maar sinds de zaak-Dutroux worden ze echt wel ernstig genomen door het gerecht en zijn ze ook bespreekbaarder bij de bevolking. Is het dan nog nodig om een aparte behandeling te geven aan zedendelinquenten en niet aan fysieke geweldenaars? Moeten voor exhibtionisten strengere (proceduriële) regels en straffen gelden dan voor de dader van een gewelddadige sack-jacking? De DSRB vindt alvast van niet.

Gert Vermeulen (strafrecht, Universiteit Gent) was ook tégen het verlengen van de huidige verjaringstermijn. "Dat zou nog nuttig zijn, als de opsporing niet op tijd rond zou geraken, maar dat lukt momenteel wel. Bovendien krijgen de Vertrouwenscentra twee keer zoveel meldingen van kindermisbruik binnen als de politie. Laat ons liever wat meer investeren in deze therapeutische aanpak, want die heeft veel meer succes".


Cédric Visart de Bocarmé, procureur-generaal van Luik, sprak zich ook uit tegen een verlenging van de verjaringstermijn. Om de gekende reden, maar ook omdat men dan het systeem van verjaring verlaat. Na zestig jaar kan men niet meer van verjaring spreken.

Bovendien wordt de hele logica van de verjaring door elkaar gehaald: een moord zal na het voorstel-Lahaye-Battheu twee keer sneller verjaren dan een aanranding van een minderjarige en dat stoort het rechtsgevoel.

Volgens de procureurs-generaal is de verlenging van de verjaringstermijn ook nutteloos, omdat dit soort daders toch altijd meerdere feiten plegen. En door het systeem van eenheid van opzet start de verjaringstermijn altijd maar pas vanaf het allerlaatste feit.

De parketten vrezen dat de slachtoffers er zeker niet beter van worden. Waarom zo'n zwaar dispositief vele jaren na de feiten opstarten, met alle emotionele gevolgen voor de slachtoffers vandien, als de kans op resultaat toch klein is. Een verlenging van de verjaringstermijn zal vooral tot meer seponeringen van laat ingediende klachten leiden, vrezen de pg's.

De Orde van Franstalige advocaten sprak zich radicaal tegen het voorstel uit, de Orde van Vlaamse Balies nam geen standpunt in.


De slachtofferorganisaties reageerden verdeeld. Sommige steunden het voorstel-Lahaye-Batheu, maar de bekendste, Child Focus, was tegen.

1. Kristine Kloeck, algemeen directeur van Child Focus, sprak zich tegen de verlenging van de verjaringstermijn uit. "Slachtoffers zijn niet uit op wraak en ze zijn niet gebaat bij een levenslang slachtofferschap. Ze willen vooral erkenning van de gruwelijke feiten en willen na verloop van tijd met hun leven verder gaan. Bovendien wisselen de rollen soms af: 40% van de daders was vroeger ook slachtoffer. Child Focus wil de belangen van het slachtoffer niet uitspelen tegen die van de dader". Volgens Kloeck is dat zeker niet nuttig bij criminele feiten die zich voor 85% binnen het gezin of de familiale context afspelen.

"We moeten alles doen op het moment van de feiten zelf of kort daarna. Als men vele jaren later nog gerechtelijk optreedt, dan dreigen heel oude wonden opnieuw opengereten te worden en dat is niet goed".

Het voorstel-Lahaye-Battheu richt zich volgens Child Focus blijkbaar op die 2% zedendelinquenten die feiten plegen buiten de familiale context en die wellicht altijd zullen hervallen. Kloeck vond dat er voor die groep al voldoende maatregelen zijn: de straf, terbeschikkingstelling na de straftijd en onbeperkte internering. Voor haar was er geen nood aan een verlenging van de verjaringstermijn tot dertig jaar, die volgens haar "het proportionaliteitsbeginsel schendt".

Child Focus meent dat het belangrijker is om de rechten van de slachtoffers in alle fasen van het geding te verbeteren en om hulpverlening uit te bouwen. "Wij krijgen vaak telefoontjes van pedofielen die geholpen willen worden, maar voor wie geen plaats is".

Kloeck stelde bovendien dat de federale overheid nog altijd geen werk heeft gemaakt van het POKO, een instituut binnen het gevangeniswezen dat zeden- en andere delinquenten zou onderzoeken en hun recidivekansen zou bestuderen. Het instituut werd zo'n vijftien jaar geleden beloofd door toenmalig justitieminister...Stefaan De Clerck. Er was zelfs een budget voor uitgetrokken en er was een locatie, maar uiteindelijk is het er nu nog altijd niet. Dat zijn de prioriteiten voor Child Focus.

2. De Werkgroep SOS I, die incestslachtoffers vertegenwoordigt, vond daarentegen dat het voorstel-Lahaye-Battheu een stap in de goede richting was.

Deze werkgroep pleitte voor een opname van een nieuw misdrijf in het strafwetboek: incest. Bij incest moet afwezigheid van toestemming altijd worden verondersteld, ook als het slachtoffer meerderjarig is. Incest moet gedefinieerd worden als "ieder seksueel misbruik door de ouder van iemand met wie het huwelijk uitgesloten is". Seksueel misbruik door schoonouders, ooms, tantes, broers, zussen, samenwonende bijzitten van de ouders moet eveneens als incest worden gedefinieerd. En de straf hiervoor moet altijd tussen de 20 en de 30 jaar liggen.

De verjaringstermijn om klacht in te dienen moet onbeperkt zijn: géén verjaring dus.


Tijdens de hoorzittingen werden twee alternatieve voorstellen geformuleerd.

Professor en advocaat-generaal bij het Hof van Cassatie Damien Vandermeersch kon er zich in vinden om de verjaringstermijn desnoods op te trekken van tien jaar (X 2) naar vijftien jaar (X 2). Dan wordt hij even lang als die van de zwaarste, niet-correctionaliseerbare misdaden en dat zou nog logisch zijn.

Professor Thierry Moreau (UCL) pleitte voor een versoepeling van de burgerlijke procedure, zodat een slachtoffer later makkelijker schadevergoeding zou krijgen. "Voor de slachtoffers is het vooral van belang dat de feiten worden erkend door de dader. Voor de dader is het vooral van belang dat hij niet vervolgd wordt. Ervaringen uit de praktijk wijzen uit dat daders bekennen als er geen straf meer aan vast hangt, ze zijn dan ook bereid om een schadevergoeding te betalen. In plaats van de verjaringstermijn te verlengen, zouden we dus beter de burgerlijke procedure hervormen".

Nu is de verjaringstermijn in principe vijf jaar vanaf het moment dat het slachtoffer zijn schade en de identiteit van de dader kent. Die termijn kan oplopen tot 20 jaar en wordt geschorst tijdens de minderjarigheid. Moreau vond dat het beter was om daar aan te werken.

24-04-2010 om 00:23 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.slim Eandis over slimme meters
Klik op de afbeelding om de link te volgen
We zijn daar weer met ons slimme meters...

Distributienetbeheerder Eandis heeft met niet weinig trots zijn proefproject met de slimme meters voorgesteld en dat in bijzijn van proefbuisminister-president Peeters die over dit onderwerp natuurlijk een paar orakeluitspraken deed.

Hieronder de tekst dat het voltallige Eandispersoneel heeft ontvangen en vervolgens de perstekst...en voor de liefhebbers kunnen we zelfs de presentatieslides opsturen maar dan moet je het ons beleefd vragen. Maar we doen dat graag...

22/04/2010 – Slim energienetwerk voorgesteld
Slim energienetwerk
voorgesteld aan de pers
Deze morgen heeft Eandis de ingebruikneming van de eerste elektronische verbruiksmeters voor elektriciteit en aardgas officieel voorgesteld. Dat gebeurde in aanwezigheid van Kris Peeters, Minister-president van de Vlaamse Regering, en het Stadsbestuur van Mechelen. Ook de pers was ruim aanwezig.
Historische dagen
Dat mogen we wel stellen. In de Mechelse deelgemeente Leest werden de allereerste elektronische meters van het land geplaatst. In het Metering Operation Center (het ‘MOC’) van Eandis in Mechelen, het zenuwcentrum van het hele slimmemetergebeuren, werd met argusogen op de controleschermen uitgekeken naar het resultaat. En met succes. De eerste meters maakten probleemloos tweewegcommunicatie over het elektriciteitsnet met de controlekamer. Meer dan genoeg reden voor de medewerkers van het team Programma Slimme meters om te juichen …
Dat de bewoners van Leest en Hombeek de pioniersrol vertolken als eerste slimme energiegebruikers in Vlaanderen, kadert in het project dat Eandis, samen met Infrax en PBE opzet om de werking van deze meters en de communicatie van de data degelijk uit te testen. Als het opzet met 4 200 elektronische verbruiksmeters voor elektriciteit en aardgas in beide Mechelse deelgemeenten positief wordt geëvalueerd, volgt nog een tweede project met 40 000 meters. Pas als de resultaten van deze proefprojecten positief zijn, kan vanaf 2014 een verdere uitrol in de rest van Vlaanderen volgen.
Een slim netwerk: luxe of noodzaak?
Geert Versnick, voorzitter van Eandis, beklemtoont dat ons bedrijf permanent op zoek gaat naar antwoorden en oplossingen voor de nieuwe maatschappelijke behoeften rond energie. Dat is, via intensief studiewerk, uitgegroeid tot een progressief concept van slimme energienetwerken en slimme meters. Het kadert ook binnen de doelstellingen van het vernieuwingsproject ‘Vlaanderen in actie’ van de Vlaamse regering. Een belangrijk uitgangspunt daarbij is onmiskenbaar de Europese 20-20-20-richtlijn, die 20 % minder broeikasgassen, 20 % minder energieverbruik en 20 % hernieuwbare energie vooropstelt tegen 2020.
De slimme netten en meters zijn niet alleen een technische noodzaak om het tweerichtingsverkeer van de energiestromen, als gevolg van de spectaculair toenemende lokale elektriciteitsproductie, op een kostenefficiënte manier te kunnen beheersen. Ze vormen tegelijk een uitstekende hefboom voor een efficiënt energiebeleid in Vlaanderen. Vlaams Minister-president Kris Peeters beklemtoonde dat dit initiatief cruciaal is voor het behalen van tal van belangrijke doelstellingen rond rationeel energiegebruik en het verminderen van de CO2-uitstoot.
22/04/2010 – Slim enerienetwerk voorgesteld
Slim communiceren via het elektriciteitsnet: Eandis neemt Europese voorsprong
Het concept ‘slimme meters’ dat in Leest en Hombeek wordt uitgetest, steunt op betrouwbare datacommunicatie via de laagspanningskabels. In het jargon noemt men dat Power Line Communication (PLC). De ingenieurs van Eandis hebben – als eerste in Europa – deze communicatie op punt gezet door de ruis, die onvermijdelijk op laagspanningskabels aanwezig is, weg te filteren. Met terechte trots kunnen we melden dat die technische oplossing inmiddels is beschermd met een Europees octrooi, meer nog, er is zelfs een wereldwijd octrooi in behandeling.
Investeren in een slim energienetwerk geeft tal van voordelen
De algemene invoering van een slim netwerk vergt grote investeringen, maar de eindbalans moet positief zijn, niet alleen door de lagere verbruikskosten voor de consument, maar ook door een aantal maatschappelijke voordelen, die zich situeren in volgende domeinen: vermeden kosten voor investeringen in bijkomende productiecapaciteit; dalende verbruikskosten door grotere energie-efficiëntie; beperking van fraude en vermindering van CO2-emissies; een onmiskenbare schakel om het quotum van de hernieuwbare energie te behalen; kwalitatieve baten die onrechtstreeks financieel voordeel opleveren zoals een vlottere administratieve verwerking van verhuizingen, correctere verbruiksfacturen, een beter beheer van storingen op het net.
Eandis neemt eerste elektrische voertuigen in dienst
Met de aankoop van 10 elektrische auto’s wil Eandis onder meer ervaring verwerven over de impact van elektrische voertuigen op het distributienet. Dit is noodzakelijk om de juiste oplossingen te kiezen op vlak van infrastructuuraanpassingen en nieuwe toepassingen op het netwerk, zoals elektrische laadpalen. Eandis neemt overigens deel aan Vlaamse proefprojecten rond de invoering van elektrische voertuigen.
De elektrische voertuigen zullen gratis ter beschikking worden gesteld van personeelsleden die aan carpooling doen. Daarmee ondersteunt Eandis tegelijk de sensibiliseringscampagne ‘ecologische voetafdruk’ die het in 2009 is opgestart.
Meer info
Op ons intern tv-circuit zie je alvast in primeur foto’s van de plaatsing van de eerste meters en de persconferentie van vanmorgen. Ook in de Indruk van april vind je enkele impressies. In de editie van mei volgt een meer uitgebreid artikel over het project Slimme meters. De integrale perstekst is te vinden op Tintranet en onze website.
Bericht namens de directie

22 april 2010
Eandis bouwt aan eerste slim energienetwerk in Vlaanderen
In Leest en Hombeek, twee deelgemeenten van Mechelen, heeft Eandis op 22 april 2010,
de eerste van 4 200 elektronische verbruiksmeters voor elektriciteit en aardgas officieel in
dienst genomen. De start van deze zogenaamde ‘slimme meters’ gebeurde in aanwezigheid
van Kris Peeters, Minister-president van de Vlaamse Regering en het Stadsbestuur
van Mechelen.
Dat de bewoners van Leest en Hombeek de pioniersrol vertolken als eerste slimme energiegebruikers
in Vlaanderen, kadert in het proefproject dat Eandis, samen met Infrax en
PBE opzet om de werking van deze meters en de communicatie van de data degelijk uit te
testen. Als het opzet in beide Mechelse deelgemeenten positief wordt geëvalueerd, volgt
nog een tweede project met 40 000 meters. Pas als de resultaten van deze proefprojecten
positief zijn, kan vanaf 2014 een verdere uitrol in de rest van Vlaanderen volgen.
Een slim netwerk: luxe of noodzaak?
Als onderneming speelt Eandis van nature in op diverse maatschappelijke en technologische
ontwikkelingen. Een van de basisopdrachten van het distributiebedrijf van de Vlaamse gemengde
distributienetbeheerders is om op een economisch verantwoorde wijze, de beste keuzes
te maken voor de uitbouw van het distributienet van de toekomst. De optie voor slimme meters
en netten kadert in een breed maatschappelijk concept.
Geert Versnick, voorzitter van Eandis, beklemtoonde dat het bedrijf maximaal wil inspelen op de
noden van de macro-economische context, en dat het permanent op zoek gaat naar antwoorden
en oplossingen voor de nieuwe maatschappelijke behoeften rond energie. Dit is, via intensief
studiewerk, uitgegroeid tot een geëvolueerd en progressief concept van slimme energienetwerken
en slimme meters. Deze intelligente energienetwerken kaderen tevens in het innovatiespeerpunt
Energie en Milieu van het vernieuwingsproject ‘Vlaanderen in actie – VIA’ van de
Vlaamse regering. Een belangrijk uitgangspunt daarbij is onmiskenbaar de Europese 20-20-20-
De slimme netten en meters zijn niet alleen een technische noodzaak om het tweerichtingsverkeer
van de energiestromen, als gevolg van de spectaculair toenemende lokale elektriciteitsproductie
op een kostenefficiënte manier te kunnen beheersen. Ze vormen tegelijk een uitstekende
hefboom voor een efficiënt energiebeleid in Vlaanderen. Vlaams Minister-president Kris Peeters
beklemtoonde dat dit initiatief cruciaal is voor het behalen van tal van belangrijke doelstellingen
rond rationeel energiegebruik en het verminderen van de CO2-uitstoot.
Slim communiceren via het elektriciteitsnet: Eandis neemt Europese voorsprong
Het concept ‘slimme meters’ dat in Leest en Hombeek wordt uitgetest, steunt op betrouwbare
datacommunicatie via de laagspanningskabels. In het jargon noemt men dat Power Line Communication
(PLC). De ingenieurs van Eandis hebben – als eerste in Europa – deze communicatie
op punt gezet door de ruis, die onvermijdelijk op laagspanningskabels aanwezig is, weg te
filteren. Voorzitter Versnick was terecht trots dat die technische oplossing inmiddels is beschermd
met een Europees octrooi, meer nog, er is zelfs een wereldwijd octrooi in behandeling.
Investeren in een slim energienetwerk geeft tal van voordelen
De algemene invoering van een slim netwerk vergt grote investeringen, maar de eindbalans is
positief, niet alleen door de lagere verbruikskosten voor de consument, maar ook door een aantal
maatschappelijke voordelen, die zich situeren in volgende domeinen:
• vermeden kosten voor investeringen in bijkomende productiecapaciteit;
• dalende verbruikskosten door grotere energie-efficiëntie;
• beperking van fraude en vermindering van CO2-emissies;
• een onmiskenbare schakel om het quotum van de hernieuwbare energie te behalen;
• kwalitatieve baten die onrechtstreeks financieel voordeel opleveren zoals een vlottere
administratieve verwerking van verhuizingen, correctere verbruiksfacturen, een beter
beheer van storingen op het net.
Een slim netwerk heeft een duidelijk maatschappelijk doel: het draagt bij tot minder energieverbruik,
tot meer hernieuwbare energie en tot minder broeikasgassen. Via het intelligente energienetwerk,
kan de gemeenschap de mogelijkheden van hernieuwbare energie en milieuvriendelijk
vervoer ten volle exploiteren. In dat verband zet Eandis fundamentele stappen met als
invalshoek tegenover elk van deze uitdagingen: economisch, ecologisch en maatschappelijk
investeren en innoveren. Die invalshoek is de garantie op een krachtig vervolgverhaal, vol
energie voor mens en samenleving.
Eandis neemt eerste elektrische voertuigen in dienst
In december 2009 had Eandis reeds aangekondigd dat het 10 elektrische voertuigen zou aankopen.
Het eerste voertuig is inmiddels geleverd en werd aan de pers voorgesteld.
De aankoop van deze voertuigen kadert eveneens in de pro-actieve aanpak waarmee Eandis
het energievraagstuk van de toekomst onderzoekt. Met dit project wil Eandis onder meer ervaring
opdoen over de impact van elektrische voertuigen op het distributienet. Dit is noodzakelijk
om de juiste oplossingen te kiezen op vlak van infrastructuuraanpassingen en nieuwe toepassingen
op het netwerk, zoals elektrische laadpalen. Het bedrijf neemt overigens deel aan
Vlaamse proefprojecten rond de invoering van elektrische voertuigen.
De elektrische voertuigen zullen gratis ter beschikking worden gesteld van personeelsleden die
aan carpooling doen. Daarmee ondersteunt Eandis tegelijk de sensibiliseringscampagne ‘ecologische
voetafdruk’ die het in 2009 is opgestart. Het distributienetbedrijf wenst duidelijk een
bijdrage te leveren tot een beheersing van de energievraag en tot een vermindering van de CO2-
uitstoot, onder meer door carpooling en een milieuvriendelijk wagenpark.
Eandis is het bedrijf dat exploitatietaken uitvoert voor de Vlaamse distributienetbeheerders voor elektriciteit
en aardgas Gaselwest, IMEA, Imewo, Intergem, Iveka, Iverlek en Sibelgas.
Perscontact Eandis: Simon Van Wijmeersch
tel 09 263 45 54 - gsm 0476 30 10 34

In De Standaard stonden er ook een paar artikels over dit onderwerp waaronder de visie van UNIZO. Het gebeurt niet vaak dat we gelukkig zijn met de visies die UNIZO meestal meent te moeten rondsturen maar deze keer is het dan een uitzondering want het is zeker niet onzinnig wat er daar beweerd wordt.

BRUSSEL - Een rondvraag van Unizo bij circa 200 leden leert dat de Vlaamse kmo nog wat onwennig staat tegenover slimme energiemeters.

Lees ook

Bijna de helft van de ondervraagde Unizo-leden (45,7 procent) heeft er geen idee van hoeveel elektriciteit hij kunnen besparen als hij via de slimme meters meer informatie krijgt over zijn verbruik.

Bij de kmo's die zeggen er wel een idee van te hebben, overheerst de mening dat de besparing niet groter zal zijn dan 10 procent.

Ruim 13 procent van de ondervraagde Unizo-leden verwacht een daling van zijn verbruik met maximaal vijf procent. Ruim een kwart gaat uit van een daling van het stroomverbruik met vijf tot tien procent.

Unizo merkt wel op dat haar leden heel wat optimistischer zijn over de besparingskansen dan eerder uit een studie van de Vreg, de Vlaamse energieregulator, kon worden opgemaakt.

Voor de leden van Unizo is het overigens zonneklaar dat de slimme meters hen in de eerste plaats moeten helpen om energie te besparen en dat ze in de tweede plaats moeten leiden tot een verlaging van de kosten voor de dienstverlening van de distributienetbeheerders en leveranciers. Het gaat onder meer over de kosten voor meteropname en het sneller kunnen zorgen voor nauwkeurige meteropname.

De rondvraag van Unizo bij haar leden sterkt de belangenorganisatie van de zelfstandige ondernemers in haar overtuiging dat de distributienetbeheerders bij de planning van hun proefprojecten niet louter het accent mogen leggen op de residentiële verbruikers. Zoals dat nu wel het geval is.

Unizo dringt dan ook aan op een proefproject, gericht op kmo's, waarbij bedrijfsterreinen, een winkelcentrum of een winkelstraat uitgerust worden met slimme meters. Een bijkomende troef is dat je daarbij kunt inspelen op initiatieven waarbij bedrijven al geïnvesteerd hebben in kleinschalige elektriciteitsproductie zoals windturbines, warmtekrachtcentrales en zonne-energiesystemen, stelt Unizo.

Volgens de belangenorganisatie van zelfstandige ondernemers kan men uit een dergelijk project heel wat lessen trekken over het werkelijke nut van de slimme meters.

In bedrijvenzones kan immers op microschaal uitgetest worden hoe het elektriciteitsverbruik en de elektriciteitsproductie op lokale schaal met behulp van de slimme meters op elkaar afgestemd kunnen worden.

En zo'n project zal ook meteen zwart op wit aantonen welke voordelen er verbonden zijn aan de plaatsing van slimme meters, voegt Unizo er nog aan toe.

MECHELEN - Er zijn in Vlaanderen grootse plannen voor de plaatsing van een nieuwe generatie elektriciteits- en gasmeters. Die kunnen de stroomprijs met 6 procent doen stijgen.

Voilà, beste lezertjes, de trouwe bezoekers weten wat wij hierover denken en we zien geen enkel tegenargument dat ons van gedacht zal doen veranderen. We vernemen hier dus wel dat Eandis het zoganaamde PLC-systeem heeft ontwikkeld om de gegevens via de laagspanningskabels. Eandis neemt daar zelfs een patent op. Mooi mooi mooi

Eerst toch wel eventjes vermelden dat het gejuich niet zo fel moet zijn geweest dan wat er in de mededeling aan het personeel werd gesuggereerd. De meters vielen namelijk zonder stroom wegens een technisch incident op een bevoorradingskabel maar dit even terzijde...

Wij onthouden vooral 6% meer op de energiefactuur en dat om volgens de Kemastudie die door de VREG werd besteld om de kosten- batenanalyse te maken 1,5% te besparen...snappen jullie dat? Wij dus niet. Wie wint het meeste bij de installatie van de slimme meters die trouwens amper een half zo lange levensduur hebben dan de huidige stomme meters? Diegenen die de data over ons individueel verbruik het best kunnen gebruiken. Wie zijn dat? Eandis? Vergeet het want om hun distributienet te beheren is het voldoende dat zij de globale data hebben zoals nu reeds het geval is. Wat moet de distributienetbeheerder met de individuele gegevens van Janneke en Mieke? Niks en nougabollen. Wie dus wel? De leveranciers om variabele tariefformules te kunnen aanbieden en aldus hun aankoopcontracten aan deze gegevens beter te kunnen aanpassen. Wie draagt echter de volle last van de kostprijs van de installatie van deze meters? Juist, de verbruiker Janneke en Mieke en dus wij allemaal. Wij hebben daar problemen mee...Zoals jullie ergens anders op dit blog kunnen lezen meent ook de Europese vakbondsorganisatie EPSU dat niet de verbruiker alleen voor de meerkost moet opdraaien...
Eandis beweert dat dit nodig is voor de spectaculair toenemende lokale productie. Wij hadden wel graag eerst geweten wat er juist bedoeld wordt met "lokale productie". Zijn dat de zonnepaneeltjes op de villadaken of gaat dat over de windmolens, warmtekrachtkoppelingen en andere alternatieve productiebronnen? Want de zwaardere installaties injecteren niet eens op het distributienetwerk maar rechtstreeks op het Elianetwerk en dus zijn de meters in mijn en jullie kelder daarvoor niet nodig. Daar staan andere meetinstallaties (of zouden moeten staan tenminste) die precies weergeven wat er op het net terechtkomt, het hoogspanningsnet, niet het laagspanningsnet van Eandis. Volgens ons bedoelt men dus met lokale productie wel degelijk de zonnepaneeltjes van mijn rijkere villaburen. Dus al dat gevijs op die zuidgerichte dakjes kost de modale belastingbetaler, en fiscale aftrek, en subsidies en groenestroomcertificaten en nu ook nog 6% op zijn energiefactuur. Gaat dat zo een beetje? Dit is een zuiver voorbeeld van het zogenaamde Mattheuseffect. Wie al veel heeft zal nog veel meer krijgen en wie minder heeft, zal nog minder overhouden...

Nergens lezen we ook maar één letter noch leesteken over de afsluitingen op afstand voor verbruikers in moeilijkheden, nergens een jota over begeleidende sociale maatregelen tegen de betaling in real time als de voorafbetaling wegvalt, nergens een dubbelpunt over de gevaren van heropening van gasmeters op afstand (wettelijk onmogelijk) en ergens een verwijzing naar buitenlandse voorbeelden die uitwijzen dat kleine verbruikers alleen maar duurdere facturen zullen krijgen, nergens ook maar één komma over de realiteit die vandaag reeds uitwijst dat bij de reeds bestaande slimme meters er heel wat meer interventies nodig zijn wegens technische mankementen. Wij verklaren ons even nader bij dit laatste punt. Eandis en anderen willen ons laten geloven dat Leest en Hombeek de eerste slimme meters hebben gekregen. FOUT. Eandis heeft reeds een paar duizenden slimme meters opgesteld voornamelijk in KMO's waar zulk wel nuttig kan zijn zoals UNIZO beweert maar zonder te vermelden dat er reeds zijn geïnstalleerd. Wel, wij weten dat Eandis momenteel veel meer interventies moet doen op deze reeds geïnstalleerde meters omwille van technishe mankementen aan de meter of aan de dataverbinding. Dus veel personeelskosten zullen ze daar niet op besparen. Ze kunnen dan misschien wel een paar laaggeschoolde meteropnemers afdanken maar ze zullen wel veel hoogopgeleide technici in dienst moeten nemen....valt waarschijnlijk onder de noemer efficiêntieverhoging....
Bij Eandis wordt evenmin duidelijk uitgelegd wie dit gigantisch pakket gegevens zal beheren? Eandis zelf, een privéfirma ? Niemand weet het, wat niet onmiddellijk een waterdichte garantie biedt voor onze privacy.
We kunne zo nog wel een tijdje doorgaan maar we kunnen niet telkens alles opnieuw herhalen. Lees onze vorige bijdragen maar eens opnieuw en laat jullie niet wijsmaken dat deze meters veel zullen oplossen voor de verbruikers zoals jij en ik. Ok voor bedrijven maar waar zal de gemiddelde verbruiker van 3500kW/jaar profijt halen? Rarara de kwisvraag levert de winnaar een gratis slimme meter op...

23-04-2010 om 23:31 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Openbare inschrijving monument van het dankbare volk ter ere van Leterme
Klik op de afbeelding om de link te volgen Goed beste lezertjes jullie hebben het wereldnieuws op de voet gevolgd en dus zijn jullie er van op de hoogte dat de Belgische regering vallende is. Of ze nu effectief ook is gevallen lijkt geen evidentie als de binnenlandse pers erop na leest. Heeft de koning het ontslag aanvaard? Geen hond die het weet en dat zijn dan nog de enige schepsels die hierin zijn geïnteresseerd.
Waarover is de federale regering gevallen? We leggen de nadruk op "federale" want zelfs indien dit effectief zou zijn gebeurd, wat dus niemand juist weet, dan dreigt er nog niet meteen een nijpend tekort aan regeringen. Eén meer of minder en er( blijven nog genoeg andere regeringen over. De Brusselse, de Waalse, de Vlaamse en nog een paar...We zijn daar echt niet krenterig mee. En waarschijnlijk zal de volgende staatshervorming er wel voor zorgen dat de helft van de aktieve, maar deze term zorgt voor te veel verwarring, aktieve bevolking dus, zal mogen beschikken over een ministerportefeuille met dienstwagen en chauffeur. Wij creëren hier geen werkgelegenheid volgens de methode van Keynes-zaliger. De anticyclische begrotingspolitiek bestaat er hier doodgewoon in om alle vrienden en kennissen die net iets meer dan één boek per kwartaal lezen, een job te geven in een kabinet . Diegenen die minder getalenteerd zijn, worden minister of tenminste staatssecretaris voor zover ze geen schrik hebben van een micro of een camera.
Waarover is deze regering die onder de bezielende leiding van Yves Leterme. Deze laatse heeft lang geaarzeld tussen een job in een beschutte werkplaats of eerste minister. Uiteindelijk, na lange twijfels, heeft de koning beslist om deze man die niet eens het onderscheid maakt tussen de Franse revolutie en de uitdrijving der Ollanders uit de zuidelijke provincies, tot leider van de federale staat te benoemen. Zijn ganse persoon belichaamde de waarden der federale natie. Hoe zo? hoor ik reeds vragen. Wel hij heeft een geit. Inderdaad, beste lezers en ze heet Trudy.

en maar deze bijdrage is zonder vertaling voor de Ollandse vrienden...

Nu de hamvraag: waarover is Leterme gevallen? Neen geen ongein, beste lezers, de pure harde realiteit. Leterme viel over het groeiende armoedeprobleem in ons land. Het waren voor één keer niet de Walen die de alarmbel trokken maar de armoedebestrijders en 's lands slimste hield de eer aan zich en toog naar de koning...

donderdag 22 april 2010

Armoedebestrijders trekken aan alarmbel

Het armoedebeleid in België draait vierkant. De economische crisis sloeg het hardste toe bij de zwaksten van de maatschappij. Die alarmerende conclusie trekt de coalitie 'Decenniumdoelen 2017' bij de voorstelling van de gloednieuwe Armoedebarometer. "Politici moeten hun beleid eindelijk afstellen op mensen in armoede", klinkt het.
  • -
    Voorzitter van Decenniumdoelen 2017 Jos Geysels aan de zijde van Professor Jan Vrancken. - Foto: Rob De Wilde
  • -

Decenniumdoelen 2017 is een samenwerkingsverband tussen 12 organisaties en sociale bewegingen dat de leefsituatie van mensen in armoede structureel wil verbeteren. In 2007 werden zes meetbare doelen opgesteld in evenveel domeinen ter bestrijding van de armoede die in 2017 gerealiseerd moeten zijn.

Om de vooruitgang op die domeinen te kunnen evalueren ontwikkelde Decennium 2017 samen met onderzoekscentrum OASeS van de Antwerpse universiteit de Armoedebarometer. Die toont de jaarlijkse evolutie van de armoede per domein. De eerste resultaten van de barometer zijn alarmerend.

Professor Jan Vranken van de Antwerpse universiteit had een groot aandeel in het tot stand komen van de Armoedebarometer. Hij licht de belangrijkste conclusies toe: “Wij zien slechts één positieve ontwikkeling: alleen inzake werk is de toestand verbeterd. Maar die conclusie heeft alles te maken met het jaar waaruit de cijfers dateren. In 2008 waren we nog maar aan het begin van de crisis en we mogen dus stellen dat recentere cijfers die ontwikkeling zullen ontkrachten.”

“Voor alle andere indicatoren is er een stagnering en vaak zelfs een achteruitgang geboekt. Enkele conclusies: mensen besparen op gezondheidszorg. Het percentage kinderen dat opgroeit in een gezin zonder inkomen is gestegen. Het aantal mensen dat zelf verklaart moeilijk rond te komen met hun inkomen is fors gestegen tot 14,8 procent van de bevolking. De laagste sociale uitkeringen zitten ruim onder de Europese armoedegrens. Huurders hebben steeds meer problemen om hun woning te verwarmen. De deelname aan het verenigingsleven is gedaald enzovoort.”

Vranken voegt er nog aan toe dat enkele indicatoren ontbreken in het onderzoek omdat er geen cijfers voor bestaan. Hij heeft het dan over cijfers omtrent armoede bij allochtonen, de uitsluiting van ICT en de duurzaamheid van jobs. “We weten wel dat de instroom naar werk tot voor de crisis verbeterd is, maar wat echt telt is de duurzaamheid van een job en daarover zijn geen cijfers.” Vranken roept dan ook op tot meer onderzoek.

Volgens Vranken is het ondertussen algemeen geweten dat armoede een structureel probleem is. “Ik hoop dat we dat nu ook eens gaan zien in het beleid. Ik wil niet het pessimisme verkondigen, maar eerder oproepen dat alle actoren die tegen armoede vechten nu eens aan hetzelfde zeel gaan trekken.”

Vakbonden deden te weinig

Voor die vakbonden is Vranken overigens niet mals. “Zij hebben de voorbije dertig jaar te weinig aandacht besteed aan armoede. Ik ben wel verheugd dat de vakbonden nu allemaal van dichtbij betrokken zijn bij de Decenniumdoelen 2017.”

De vakbonden moesten niet lang twijfelen om mee in Decenniumdoelen te stappen. Ann Van Laer, nationaal secretaris van het ACV, spreekt professor Vrancken tegen. “Het is niet zo dat wij de voorbije dertig jaar niets met armoede hebben gedaan. Armoede is een van de thema’s waarmee het ACV, en ruimer ook het ACW, sterk begaan zijn. De thema’s van onze beweging komen sterk overeen met de thema’s van het platform Decenniumdoelen 2017. Wij willen absoluut vermijden dat de mensen alleen komen te staan. Daarom zijn wij mee in het platform gestapt.”

Eddy Van Lancker, federaal secretaris van het ABVV, durft de hand wel in eigen boezem te steken. “De professor heeft gelijk als hij zegt dat wij te weinig rond armoede gewerkt hebben. Wij hebben ons te veel gericht op het inkomen. Daardoor hebben we de armoede niet structureel genoeg bestreden.”

Jobs versus armoede

Het ACLVB ziet in de corebusiness van de vakbonden - arbeid en sociale zekerheid - een sterk instrument om armoede te bestrijden. Nationaal secretaris Sabine Slegers: “Het hebben van een job is nog altijd een zeer belangrijke kapstok om armoede te voorkomen of om uit de armoede te klimmen. Vakbonden kunnen rond dat item heel wat doen.”

Werken met getuigen

Decenniumdoelen 2017 wil ervaringsdeskundigen in het debat betrekken en laten getuigen. Zo wil de coalitie de armoedebestrijding beter afstellen op de noden van de mensen. Swa Schryvers is zo’n ervaringsdeskundige en getuigt over het belang van een degelijke woning.

“Armoede is stress. Je leeft van dag tot dag of zelfs van uur tot uur. Hoe moet ik betalen voor de school van mijn kinderen? Hoe betaal ik eten? Hoe betaal ik de verwarming? Vroeger woonde ik in een krot samen met mijn vrouw en twee kinderen. Wij waren toen heel vaak ziek en hadden dus hoge dokterskosten. Nu woon ik in een sociale woning. Ik voel me veel gezonder en bespaar dus al op die kosten. Maar ik heb ook veel meer energie en heb opnieuw werk gevonden. Ons budget is verhoogd en wij kunnen meer besteden aan andere zaken dan de dokter.”

Frederic Vanhauwaert werkt nauw samen met Schryvers als coördinator van het ‘Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen’. Hij reageert op de getuigenis met concrete eisen: “Decenniumdoelen 2017 wil 150.000 goede woningen extra tegen 2017. Daarvan moeten de helft sociale woningen zijn. Daarnaast willen wij een grotere substantiële huursubsidie.”

Armoedegrens omhoog: 1,5 miljard euro

Decenniumdoelen 2017 wil de armoedegrens omhoog trekken. “Voorlopig ligt die grens op 899 euro. Dat is veel te laag”, legt Daniëlle Colsoul van Welzijnszorg uit. “Die armoedegrens optrekken zal 1,5 miljard euro kosten. Dat is uiteraard veel geld, maar dat is volgens ons ook zeker haalbaar. Het staat alleszins vast dat de voorbije jaren onvoldoende stappen zijn ondernomen.”

Het is inderdaad erg moedig maar desalniettemin één van de enige nog resterende oplossingen die de Eerste Minister en de Belgische regering nog overbleef na de pijnlijke vaststelling dat ongeveer 15% van de bevolking arm geworden is. Men heeft zelfs een tijdlang met het idee gespeeld om dit probleem via een draconische ingreep uit de wereld te helpen. Namelijk door de splitsing van B-H-V. Maar dit laatste zou geleid hebben tot een Europese crisis waarbij Griekenlands budgettair gefoefel maar kinderspelletjes zouden hebben geleken. Het zou de rente voor de te ontlenen broodnodige buitenlandse kapitalen tot minste 12,36% hebben gebracht en dit had de arme Belgische belastingbetaler niet langer gepikt met dreiging tot volksopstand. Gelukkig heeft onze geitenfluisteraar dit tijdig ingezien en heeft aldus erger onheil kunnen voorkomen. Enkel een tweeduizendtal heethoofden, vooral uit de Westhoek en de meesten stokoud (gelukkig was het parcours maar 3000 meter) bleef vandaag betogen voor de splitsing na het afleggen van een IQ-test. Diegenen met meer dan 67 mochten niet mee doen. Hieronder vinden jullie één van hun meest venijnige opruiende pamfletten die sinds begin van de week door ettelijke vliegtuigen hadden moeten worden uitgestrooid over Vlaanderen. Gelukkig gooide Etnaförslul roet in de lucht

1. Waar start de betoging ?
Op het William Tyndalepark (hoek van de Mechelsesteenweg en de Marius Duchéstraat) in Vilvoorde. Zodra je Vilvoorde binnenkomt, zal je VVB-wegwijzers terugvinden.

2. Hoe laat start de betoging ?
Om 19.30 uur. 19.30 uur is een mooi uur om hopelijk nog net het televisienieuws en Terzake te halen. Een goede organisatie vraagt een stipte start. Zorg er dus voor dat je een half uur vooraf aanwezig bent.

3. Kan ik met een bus meerijden ?
Ja, uit heel het land. "Samen" is toch veel gezelliger: samen drinken, samen zingen, samen betogen... Allemaal zaken die je toch veel liever niet in je eentje doet?

VVB-bussen brengen je voor slechts € 5 op donderdag 22 april naar Vilvoorde. Schrijf in en neem contact met het bussecretariaat (03 320 06 30) of elektronisch via e-post Betalen doe je op de bus.

4. Kan ik met het openbaar vervoer Vilvoorde bereiken ?
Het station van Vilvoorde ligt op de zeer drukke spoorlijnen 25 en 27 tussen Brussel en Antwerpen. Vanuit Brussel-Noord vertrekken treinen om 18.32, 18.42 en 18.54 uur (Antwerpen-Centraal) en om 18.47 uur (Turnhout). Vanuit Mechelen vertrekt een trein om 18.43 (Nijvel) en één om 18.57 (Brussel-Zuid). Er is ook een trein tussen Antwerpen-Centraal en Doornik om 18.35 (aankomst om 19.10 uur in Vilvoorde) met volgende halten: Berchem 18.41, Mortsel Oude God 18.46, Mechelen Nekkerspoel 18.57, Mechelen 19.02 uur.

Wie met de trein in Vilvoorde aankomt, zal aan de bus- en tramhalte VVB-wegwijzers vinden. Het Rooseveltplein is 10 minuten wandelen van het station van Vilvoorde.

De LIJN brengt je met volgende buslijnen naar Vilvoorde.

Vilvoorde Koninklijk atheneum (150 m van start)
222 Zaventem - Vilvoorde
223 Steenokkerzeel - Vilvoorde
224 Grimbergen - Vilvoorde
224 Vilvoorde - Grimbergen
821 Merchtem - Zaventem

Vilvoorde Nowélei (200 m van start)
280 Mechelen - Vilvoorde
282 Zaventem - Mechelen

Vilvoorde Spoorwegbrug (350 m van start)
683 Zaventem - Vilvoorde - Zemst - Mechelen
287 Vilvoorde - Houtem

5. Vilvoorde met eigen wagen ?
Een fluitje van een eurocent. Wie toch de wagen boven de VVB-bus of de trein verkiest, kan Vilvoorde bereiken via de belangrijke verkeersaders als de Woluwelaan, de Ring rond Brussel, de N1 Mechelsesteenweg of de E19 Brussel-Antwerpen. Er zullen VVB-wegwijzers zijn van op alle belangrijke invalswegen. De bussen parkeren op het Rooseveltplein. Voor de personenwagens is op 2 minuten wandelen van de startplaats parkeerplaats voorzien op het Rooseveltplein, het Tyndalepark en het Slachthuisplein. Wegwijzers zijn voorzien.

6. Hoe stappen we op ?
Er is overeengekomen om samen op te stappen, liefst zo kleurrijk mogelijk. Partijvlaggen- en symbolen zijn niet gewenst. Iedereen protesteert die avond als een verontwaardigd en verontrust Vlaamse burger. En we rekenen er op dat zoveel mogelijk mensen een neutrale leeuwenvlag meedragen. Een woud van leeuwenvlaggen moet door Vilvoorde stappen. Op de startplaats kan je een leeuwenvlag met stok kopen voor de spotprijs van € 5.

7. De leuzen : wees creatief
Onze betoging moet een leuke bedoening worden. Geen saaie grimmige optocht maar een sprankelend gebeuren. Spreek af en maak er iets leuk van. Denk er eens aan om wat muziek of lawaai te maken. Hou je aan de hoofdslogans maar eigen accenten mogen uiteraard. Voor alle duidelijkheid nog eens de hoofdslogans :

GENOEG verfranst
GENOEG toegegeven
GENOEG beloofd
GENOEG gediscrimineerd
GENOEG uitgesteld
GENOEG rondjes carrousel gedraaid

8. Hoe lang is het parcours ?
Het parcours is zo'n 3 km lang. Iedereen is dus in de mogelijkheid om deze afstand mee te stappen.

9. Vergeet je afdelingsvlag van TAK of VVB niet !!!

10. Heb je nog vragen ?
Eén adres: het VVB secretariaat : Passendalestraat 1A - 2600 Berchem - http://www.burgerzin.b

Vanaf morgen start dit blogje met een openbare inschrijving voor de oprichting van een monument voor deze grote staatsman Yves Leterme vanwege het dankbare volk. Wij hadden een kopie van het Lincoln memorial in gedachten want minder zou als een kaakslag kunnen geïnterpreteerd worden.

22-04-2010 om 23:34 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt energie van De Morgen
In De Morgen stond of staat volgend artikel over groene energie. De journalist die dit artikel schreef heeft zich in elk geval niet de pleuris gewerkt. Want echt stevig onderbouwde argumenten voor sommige stellingen vinden we niet. En helemaal te gek wordt het als we lezen: " Een paar jaar geleden groeide zelfs het idee om een groot zonne-energiepark in de Sahara te bouwen. Maar dan moet die energie natuurlijk nog altijd hier geraken."
Dit idee groeide inderdaad een paar jaar geleden maar is nog steeds springlevend en krijgt steeds concretere vormen. We komen hier binnenkort op terug...
ondertussen kunnen jullie dit artikel eens rustig lezen

Waarom zon, wind en water nog veel tijd nodig hebben

Zonnepanelen, windmolens, waterkrachtcentrales,... het zijn allemaal middelen om energie op een ecologische manier op te wekken. Waar Denemarken gelooft dat natuurlijke bronnen in al ons energieverbruik kunnen voorzien, denken landen als Frankrijk en de Verenigde Staten opnieuw aan kernenergie. Groene energie en kernenergie zijn allebei een mogelijkheid om de fossiele brandstoffen te vervangen. En toch kunnen ze maar niet hand in hand gaan.

Per persoon moeten we voor 40 jaar energie op een hoeveelheid kernafval ter grootte van een tennisbal rekenen. Die tennisbal wordt dan ook pak groter als we bedenken dat de inhoud duizenden jaren schadelijk blijft

Het probleem met zonne-energie is dat het momenteel verkocht wordt als de oplossing voor al onze problemen
Energiejournalist William Tucker

Noorwegen is vandaag het meest succesvolle Europese land op het vlak van waterkracht. Het land haalt liefst 98 procent van zijn energie uit waterkracht

In Denemarken lagen de plannen voor de bouw van een kerncentrale klaar toen de oliecrisis in de jaren 70 toesloeg. Er kwam echter veel protest, ook uit politieke hoek. Daarom heeft de Deense regering kernenergie definitief verbannen. Met succes, want in geen enkel ander land ter wereld kon groene technologie zo snel groeien. Meer dan vijfduizend windmolens zorgen ervoor dat de Denen op winderige dagen al volledig onafhankelijk zijn geworden van andere energiebronnen. De windmolens vangen zo'n 20 procent van het energieverbruik op.

De tijd van het internet
Het Deense verhaal klinkt bijna als een sprookje. Dat moeten zelfs de grootste voorstanders van kernenergie durven toegeven. Kerncentrales zullen dan wel niet even vervuilend zijn als gewone centrales, achteraf blijven we toch met het afval zitten. Per persoon moeten we voor 40 jaar energie op een hoeveelheid kernafval ter grootte van een tennisbal rekenen. Die tennisbal wordt dan ook pak groter als we bedenken dat de inhoud duizenden jaren schadelijk blijft. Windmolens en zonnepanelen zijn dus nog steeds milieuvriendelijker, maar kunnen zij voor zeven miljard mensen voldoende energie produceren?

De eenvoudigste oplossing is minder energie verbruiken. Of op een efficiëntere manier met energie omgaan. Maar dat proberen experts al jaren en toch zijn we steeds meer gaan verbruiken. Vooral in de Verenigde Staten is het energieverbruik enorm gestegen in vergelijking met 25 jaar geleden. Laten we een blik werpen op een Amerikaanse woning. Koelkasten zijn tegenwoordig veel efficiënter geworden dan de toestellen die vroeger energie opslokten. Maar toen had een gezin slechts één koelkast, vandaag zijn veel woningen in de VS uitgerust met twee of meer koelkasten.

Air conditioning is een ander fenomeen. In 1980 beschikte slechts 27 procent van de Amerikaanse woningen over een luchtkoelingsysteem. Intussen is dat aantal naar een slordige 60 procent gestegen. Nog schokkender is de intrede van de microgolfoven. Dertig jaar terug in de tijd moesten we nog zoeken om een keuken met zo'n toestel te vinden (14 procent). Vandaag is een keuken zonder microgolfoven zeldzaam geworden (88 procent heeft er één).

Het heeft dus weinig zin om efficiënter met energie om te springen als we steeds dingen blijven uitvinden die meer verbruiken. Natuurlijk zou ons energieverbruik nog meer uit de hand gelopen zijn als we er niet over hadden nagedacht. Uiteindelijk zullen we er misschien in slagen om ons energieverbruik per persoon te stabiliseren. Maar intussen blijft het aantal bewoners van deze wereld toenemen en zo zal ook de vraag naar energie onherroepelijk stijgen.

In de hele wereld hebben volkeren potentieel gezien in water. Zelfs de Romeinen maakten gebruik van waterkracht. Begin vorige eeuw kreeg waterkracht een nieuwe dimensie, want dammen werden gebouwd om elektriciteit te produceren. In de VS ging het zelfs zover dat een derde van het energieverbruik werd opgevangen door waterkracht. Intussen is dat percentage onder tien procent gezakt, aangezien er geen plaats meer is om waterkrachtcentrales te bouwen. Dat waterkracht nog steeds voor 90 procent van de groene energie in de VS zorgt, zegt genoeg over hoe duurzame energie in dat land genegeerd werd.

Water was ten tijde van president Theodore Roosevelt de ideale oplossing. De meren die aan de gigantische dammen lagen, konden ook als recreatie gebruikt worden (varen, vissen, enz.). De dammen zorgden ervoor dat steden en dorpen niet overstroomd werden. Toch hadden veel milieujongens kritiek op de dammen. Die enorme constructies lagen immers in belangrijke en historische natuurgebieden.

Noorwegen is vandaag het meest succesvolle Europese land op het vlak van waterkracht. Het land haalt liefst 98 procent van zijn energie uit waterkracht. Ook in Brazilië, Canada, Venezuela en Paraguay speelt waterkracht een niet te onderschatten rol. In sommige landen biedt waterkracht dus enorm veel mogelijkheden, maar dat lukt niet overal.

Misschien kan wind meer succes bieden. In groene kringen wordt dat wel eens de energiebron van de toekomst genoemd. Vooral Denemarken toonde al aan dat wind inderdaad een belangrijke bron kan zijn. Daar zorgt wind nu al voor 20 procent van de elektriciteit. Langs de Deense kust is het moeilijk om een strook zonder windmolens te vinden. Duitsland heeft met meer dan 20.000 MW ook een enorme capaciteit, goed voor 6 procent van de energieproductie. Tegen 2015 zou Duitsland ook 20 procent van zijn energie uit wind willen halen.

In de Verenigde Staten ligt dat aandeel nog een stuk lager. Maar met ruim 20.000 MW groeit de windmarkt er jaarlijks wel met 45 procent. Tegen 2020 zou windenergie voor 10 procent van de Amerikaanse elektriciteit kunnen zorgen. Op langere termijn zou zelfs nog een verdubbeling mogelijk zijn. Maar de tegenwind blijft aanzienlijk en zelfs milieubewegingen zitten met een dubbel gevoel. "Die dingen zijn gigantisch. En we weten pas wat er gaat gebeuren als het te laat is", zegt milieuspecialist Bill Volkert. Uit die onzekerheid groeiden talloze organisaties die zich tegen windenergie verzetten.

Ook windenergie heeft een hoop beperkingen. Zo waait de wind niet altijd en zouden windmolens amper 30 procent van de tijd voor energie zorgen. Wind valt ook moeilijker te voorspellen dan bijvoorbeeld zonneschijn. Als het twintig procent harder gaat waaien, kan de output in enkele minuten tijd verdubbelen. In Denemarken zijn de weersvoorspellingen dan ook van groot belang voor operatoren van windmolens. Aangezien het niet zo eenvoudig is om windenergie op te slaan, moet de meeste energie gebruikt worden tijdens de productie.

Ten slotte hebben windmolenparken behoorlijk veel ruimte nodig en dat zorgt in de ogen van veel mensen voor lelijke en lawaaierige constructies in het landschap. Windenergie heeft dus een niet te onderschatten potentieel, maar zal het erin slagen de kritiek van zich af te werpen en onze belangrijkste energiebron te worden?

Ook zonnepanelen hebben de voorbije jaren een enorme opmars gemaakt. Toch is zonne-energie nog lang niet volledig inzetbaar. Zo kan slechts een beperkt aandeel omgezet worden in energie. Het voordeel van de zon is dat de piekmomenten beter te voorspellen zijn dan die van de wind. En dat piekmoment gebeurt meestal op ogenblikken waarop we de meeste energie nodig hebben.

"Het probleem met zonne-energie is dat het momenteel verkocht wordt als de oplossing voor al onze problemen", schrijft de Amerikaanse energiejournalist William Tucker. Dat kan voor een grote illusie zorgen bij al wie op dit moment investeert in de energiebron van de toekomst. Volgens Tucker kan zonne-energie wel degelijk successen scoren, maar dan moeten we er verstandig mee omspringen.

Zonne-energie werd vooral een hype in Duitsland en Japan. Op Duitse daken kom je tegenwoordig bijna overal zonnepanelen tegen. Ook Spanje en Italië zien het potentieel van zonne-energie in. Een paar jaar geleden groeide zelfs het idee om een groot zonne-energiepark in de Sahara te bouwen. Maar dan moet die energie natuurlijk nog altijd hier geraken.

Een nieuwe kans?
Duurzame energiebronnen zijn meer dan ooit de energiebronnen van de toekomst. Maar hoe ver ligt die toekomst nog? Op dit ogenblik lijkt het niet mogelijk om wereldwijd alle energievraag op te vangen met duurzame bronnen. In sommige landen, zoals de Verenigde Staten, is het bovendien niet eenvoudig om in tijden van crisis in groene technologie te investeren. Toch is het duidelijk dat die investeringen noodzakelijk zullen zijn.

Als we het IPCC mogen geloven, moeten we over een paar jaar een kantelmoment in onze CO2-uitstoot bereiken. Het ziet er voorlopig niet naar uit dat de duurzame energiebronnen tegen ongeveer 2020 sterk genoeg zullen staan om fossiele brandstoffen te verbannen. En dan treedt kernenergie plots weer op het toneel... (gb)

Morgen lees je op Planet Watch hoe Californië een energiecrisis gebruikte om de kaart van groene energie te trekken.
Windenergie (cijfers: 2008)
1. Denemarken 19,1%
2. Portugal 11,3%
3. Spanje 11,1%
4. Duitsland 6,6%
5. Verenigd Koninkrijk 2,0%
1. Noorwegen 98,2%
2. Brazilië 85,5%
3. Venezuela 67,1%
4. Canada 61,1%
5. Zweden 44,3%

21-04-2010 om 23:08 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deel II Ter ere van 29 omgekomen mijnwerkers van de Upper Big Branch Mine

Upper Big Branch Mine Disaster

From SourceWatch

Jump to: navigation, search

The Upper Big Branch mine disaster occurred on April 5, 2010 at Massey Energy's Upper Big Branch Mine at Montcoal in Raleigh County, West Virginia. Twenty-nine miners were killed[1] following an explosion 980 feet underground. Two miners have been hospitalised. The accident was the worst in the United States since 27 miners were killed at Orangeville in Utah, in 1984.[2]

Response to the disaster

On April 6, Massey Energy stated that the rescue effort for the missing miners has been "suspended due to conditions underground." It stated that "rescue efforts will resume as soon as conditions allow."[3] The following day, Massey Announced that the company has four drilling rigs on site "drilling bore holes approximately 1100 feet into the mine to bring the atmospheric conditions to a safe level that will allow the mine rescue teams to re-enter and continue their search and rescue efforts." One hole has been completed but with the others with a substantial way to go.[4]

The Upper Big Branch Mine is in the Coal River Valley, three miles south of Whitesville. It is operated by Performance Coal, a subsidiary of Massey. The non-unionized mine lies beneath a vast expanse of Massey-operated mountaintop removal surface mines.[5]

Mine-safety experts said explosions are typically caused by high levels of methane produced during longwall mining, which mining companies try to dilute with ventilation systems, although Massey has been repeatedly cited for violating this requirement.[6]

Following the disaster, Representative George Miller (D-Calif.), the chairman of the House Education and Labor Committee, dispatched two committee staff aides to West Virginia to investigate the accident. Miller's committee oversees the U.S. Mine Safety and Health Administration (MSHA). In 2006 Miller succeeded in getting mine-safety reforms, which were initially supported by the National Mining Association, through the House but they lapsed in the Senate.[7]

On April 8, Massey informed shareholders that prior to the explosion the company had planned to ship 1.6 million tonnes of coal from the mine in the remainder of 2010. Massey stated that in its sale plan the coal would have been sold for $91.00 per ton. The company also stated that it planned to redeploy miners from the UBB mine to other mines to enable increased production elsewhere. However, it indicated that it did not anticipate that it could increase production from other mines to meet the shortfall from the mine closure.[8]

President Obama Blames Massey Management for Accident

On April 15, 2010 President Obama told reporters that he believed the accident could have been averted by Massey Energy management. "This tragedy was triggered by a failure at the Upper Big Branch mine, a failure first and foremost of management, but also a failure of oversight and a failure of laws so riddled with loopholes that they allow unsafe conditions to continue," said President Obama.

The President added, "Owners responsible for conditions in the Upper Big Branch mine should be held accountable for decisions they made and preventive measures they failed to take."

"Stronger mine safety laws were passed in 2006 ... but safety violators like Massey have still been able to find ways to put their bottom line before the safety of their workers, filing endless appeals instead of paying fines and fixing safety problems," President Obama said.

Shortly after the accident President Obama ordered mine safety officials to report on the explosion, including the mine's safety record and what steps the government could take to prevent further disasters.

Other critics blamed Massey management for the failure. The company defended its record, saying that its accident rate hit an all-time low.[9]

History of Safety Violations at the mine

W.V. Coal Mine Had 53 Safety Violations In March Alone

According to Mine Safety and Health Administration (MSHA) data, the Upper Big Branch mine has had six violations related to ventilation since January and four since March 17, including for failing to control coal dust; improperly planning to ventilate the mine of dust and the combustible gas methane; inadequate protection from roof falls; failing to maintain proper escapeways; and allowing the accumulation of combustible materials.[1]

In 2009, the mine had 50 "unwarrantable failure citations," the most serious findings of negligence a mine inspector can issue, and more than ten percent of the enforcement actions taken by MSHA at the mine, as compared to about two percent at mines nationwide.[2] MSHA had proposed penalties of $900,000 in 2009 resulting from 458 total safety violations at the mine.[3]

Since January 1, 2010, the MSHA has issued Performance Coal 115 safety violations for the Upper Big Branch mine. For six of the past ten years, it has exceeded the national average in safety violations.[4] There have been three other fatalities at the Upper Big Branch mine in the last 12 years.[5]

According to an April 6, 2010 article in the New York Times: "In the past two months, miners had been evacuated three times from the Upper Big Branch because of dangerously high methane levels, according to two miners who asked for anonymity for fear of losing their jobs. Representative Nick J. Rahall II, a Democrat whose district includes the mine, said he had received similar reports from miners about recent evacuations at the mine, which as recently as last month was fined at least three times for ventilation problems, according to federal records."[6]

In response to the long list of safety violations at the mine, Massey CEO Don Blankenship said: "Violations are unfortunately a normal part of the mining process.” Around 2 a.m. on April 6, Blankenship arrived at the mine to announce the death toll to families who were gathered at the site. Escorted by at least a dozen state and other police officers, Blankenship prepared to address the crowd, but was shouted down as the crowd accused him of caring more about profits than miners’ lives. After another Massey official informed the crowd of the death toll, one miner threw a chair. Several people yelled at Blankenship that he was to blame before he was escorted from the scene.[6]

According to West Virginia resident and Ohio Valley Environmental Coalition activist Maria Gunnoe: "These [mine safety] violations are public, and they often don’t surface or get talked about until something like this happens. And that’s a part of the problem here. Massey Energy is allowed—is being allowed to get by with these violations, and in some cases they’re not even made to correct these problems. They’re allowed to send these men back into unsafe situations. And it has created an extremely unsafe environment for these miners."[7]

In a March 2010 Prospectus, Massey lists as a risk factor that "the Mine Safety and Health Administration or other federal or state regulatory agencies may order certain of our mines to be temporarily or permanently closed, which could adversely affect our ability to meet our customers’ demands."[8]

In particular, it states that the "MSHA or other federal or state regulatory agencies may order certain of our mines to be temporarily or permanently closed. Our customers may challenge our issuance of force majeure notices in connection with such closures. If these challenges are successful, we may have to purchase coal from third party sources to satisfy those challenges, negotiate settlements with customers, which may include price reductions, the reduction of commitments or the extension of the time for delivery, terminate customers’ contracts and/or face claims initiated by our customers against us. The resolution of these challenges could have a material adverse impact on our cash flows, results of operations or financial condition."[8]

According to the New York Times, Massey was able to get around the safety regulations implemented by the 2006 MINER Act by aggressively and consistently challenging the company's many violation citations. Unresolved challenges were part of the reason the Upper Big Branch mine was removed from the "potential pattern of violation" list in 2007. Had this not happened, the Mine Safety and Health Administration would have had more power to shut down the mine until the safety violations were resolved.[9]

Massey CEO Don Blankenship

Don Blankenship: Friends of America Rally

Don Blankenship has served as a director of Massey Energy Company since 1996, and has been Chairman and Chief Executive Officer since November 30, 2000. He also serves as a a director of the Center for Energy and Economic Development, a director of the National Mining Association, Mission West Virginia Inc, and is on the U.S. Chamber of Commerce board of directors.[1][2] He is also a member of the American Council for Clean Coal Electricity.[3]

Washington political journalist Michael Tomasky claims that Blankenship is "famous in West Virginia as the man who successfully bought himself a state supreme court justice in 2004 and then tried to buy himself the state legislature, failing spectacularly at the latter effort."[4]

Blankenship is outspoken in declaring that climate change is a hoax. At a public speech to the Tug Valley Mining Institute on Nov 20 Blankenship called House Speaker Nancy Pelosi, Senator Harry Reid and former Vice President Al Gore "crazies" and "greeniacs" and stated, "I don't believe climate change is real." He referred to the support of President Jimmy Carter for energy conservation in the 1970s to communism: "Buy a smaller car? Conserve? I have spent quite a bit of time in Russia and China, and that's the first stage." In a letter to the editor of the Charleston (WV) Gazette dated Oct. 30, 2009 Blankenship denied that global warming exists, and stated: "Why should we trust a report by the United Nations? The United Nations includes countries like Venezuela, North Korea, and Iran." [5]

In 2009, Blankenship, along with other members of the the US Chamber of Commerce like Verizon, sponsored the 2009 “Friends of America Rally.” The rally was to drum up public support against calls for government regulation of mountaintop removal mining. The rally is seen as having the same type of support as Tea Party Patriots.[6]

Massey and Unions

Don Blankenship: "Sell Coal Cheaper And Drive Union Coal Out of Business"

In 2008, the company had 6,743 employees.[1] Of these, only 1.3% -- or approximately 87 -- were represented by the United Mine Workers of America. In a March 2010 prospectus, Massey stated that union members were "spread out amongst five of our coal preparation plants" which handled "approximately 15.8% of our coal production." However, the company states that the "collective bargaining agreements with the UMWA have expired" and that "there are no ongoing negotiations" at present.[2][3]

The company, particularly under Don Blankenship, has actively worked to suppress union membership, preferring to pay legal fees than hire unionized mine workers.[4]In a 1986 film documenting his role in stopping striking miners at Massey operations in Appalachia (see video), Blankenship was frank about his goals to destroy unionization, in order to sell coal cheaper: "non-union competitors have a tremendous advantage and therefore they sell coal cheaper and drive union coal operations out of business."[5]

The United Mine Workers once represented nearly 90 percent of the U.S.'s 400,000 mine workers in the 1960s, but in 2010 represents less than a third of the remaining 10,000 or so coal miners. Part of the decline has been attributed to Blankenship, who was a division manager for Massey in the mid-1980s and helped run a successful, aggressive campaign to destroy the union's role in the company's mines in Appalachia, reminiscent of the early days of coal mining when miners were harassed and intimidated from joining unions. According to truthout, the United Mine Workers tried three times to organize the Upper Big Branch mine, but even with getting nearly 70 percent of workers to sign cards saying they favored union membership, Blankenship personally met with workers to threaten them with closing down the mine and losing their jobs if they voted for a union.[6]

According to former Massey miner Chuck Nelson, not being part of a union "means that the worker, when he was told to do something, you cannot file a grievance. You had to more or less do what they say—what they tell you to do, or else they’ll tell you, 'Well, we have a man to replace you for the next day. You can just go home. You don’t need this job anymore.'”[7] A report from the March 28, 2007, hearing on Protecting the Health and Safety of America's Mine Workers released by the House Committee on Education and Labor, found that less than one-fifth of coal mining fatalities occurred in union mines.[8]

Past Massey Disasters

Aracoma Alma Mine accident

Massey pleaded guilty to criminal violations for a January, 2006 fire at the Aracoma mine in Logan County, WV, which took the lives of two miners. In that accident, Massey officials had reportedly removed key ventilation walls, or stoppings, allowing smoke to enter that primary escape tunnel - a move that U.S. District Judge John T. Copenhaver said "doomed two workers to a tragic death."[9]

In an internal memo to employees that was used in the Aracoma mine trial, Massey's CEO Don Blankenship openly declared: "If any of you have been asked by your group presidents, your supervisors, engineers or anyone else to do anything other than run coal (i.e. build overcasts, do construction jobs, or whatever) you need to ignore them and run coal," the complaint quotes the memo. "This memo is necessary only because we seem not to understand that coal pays the bills."[9]

Martin County Sludge Spill

The Martin County Sludge Spill was an accident that occurred after midnight on October 11, 2000 when the bottom of a coal sludge impoundment owned by Massey Energy in Martin County, Kentucky, broke into an abandoned underground mine below. The slurry came out of the mine openings, sending an estimated 306 million gallons (1.16 billion liters) of sludge down two tributaries of the Tug Fork River. By morning, Wolf Creek was oozing with the black waste; on Coldwater Fork, a ten-foot (3 m) wide stream became a 100-yard (91 m) expanse of thick sludge.[10]

Jack Spadaro, then the head of the National Mine Health and Safety Academy, investigated the spill and reported negligence on the part of Martin County Coal, a subsidiary of coal giant Massey Energy, and lax enforcement by the federal Mine Safety and Health Administration. According to Spadaro, the slurry pond had a spill in 1994 and Massey knew another break was nearly inevitable.[11] Spadaro’s former boss at Mine Safety, Davitt McAteer, defended Spadaro, telling 60 Minutes that major coal sludge fatalities are avoided only "by the grace of God," and that officials expected a report that recommended violations, fines, and possible criminal charges.[11] After Bush took office McAteer was replaced. Spadaro was accused of abusing his authority, and was reassigned to a Pittsburgh office four hours from his home. He resigned.[11]

Massey official appointed to the Mine Safety and Health Administration in 2002

During his terms, former President George W. Bush cut funding for mine safety enforcement by $15 million and replaced Mine Safety and Health Administration (MSHA) officials, such as Davitt McAteer who supported Jack Spadaro's investigation of Massey's Martin County Sludge Spill, with representatives of corporate interests. In 2002, Bush named former Massey Energy official Stanley Suboleski to the MSHA review commission that decides all legal matters under the Federal Mine Act. David Lauriski, the former head of MSHA, spent 30 years as an executive in the mining industry before being tapped to head the agency, and resigned in 2005 to work for a mine-industry consulting company. The next head of MSHA Richard Stickler, appointed by Bush in September 2006, was a former manager of Beth Energy mines. The Bush administration also cut 170 positions from MSHA.[12]

In 2006, federal regulators overhauled mine safety laws for the first time in over three decades with the MINER Act. The overhaul was in response to the deaths of 19 miners in a series of accidents in West Virginia and Kentucky, including the Aracoma mine that brought criminal charges against a subsidiary of the Massey Energy Company.[13] However, when Rep. George Miller (D-CA), the chairman of the House Education and Labor Committee that oversees the MSHA, tried to strengthen safety regulations with the Supplemental Mine Improvement and New Emergency Response Act (S-MINER) Act in 2007, the bill eventually died in the Senate Health, Education, Labor and Pensions (HELP) Committee.”[14]

Mining Industry Invests in Politicians to Stop Mining Safety Law

In April 2010 released data on the United States Mining Industry's donations to politicians. As MapLight explained:

  • In June of 2007, Rep. George Miller (D-CA) introduced the Supplemental Mine Improvement and New Emergency Response Act (S-MINER) Act, which, according to the Congressional Research Service, would have supplemented existing mining provisions in the Federal Mine Act to require: "(1) emergency response plans to incorporate new technology; (2) the Secretary of Labor to require the installation of rescue chambers in underground coal mines; and (3) accident response plans to provide for the maintenance of refuges." Miller chairs the House Committee on Education and Labor, which issued a report stating: "The S-MINER Act aims to prevent disasters and, in cases where disasters do occur, to improve emergency response. It also aims to reduce long-term health risks facing miners, such as black lung." Senator Patty Murray (D-WA) explained the bill was necessary because the 2006 MINER Act provisions had not been effectively enforced. “So far, I am concerned that the slow pace of reform is leaving America's miners at risk. We've made progress. But [the Mine Safety & Health Administration (MSHA)] has not moved aggressively to implement all of the provisions of the MINER Act.”[15]

The House passed the S-MINER Act in January 2008 but the bill died in the Senate Health, Education, Labor and Pensions (HELP) Committee. The HELP Subcommittee on Employment and Workplace Safety, chaired by Sen. Murray, met to consider the bill but no action was ever taken. reports:

  • For the House vote, 25 House Democrats and nearly all House Republicans voted against the bill. On average, House opponents received 103 percent more money from mining interests than House members voting Yes (an average of $12,526 to each member voting No, $6,174 to each voting Yes). Democrats voting No received 197 percent more money from mining interests than their colleagues voting Yes (an average of $16,314 to each Democrat voting No, $5,489 to each voting Yes).
  • Seven House Republicans, including West Virginia's Shelley Capito, supported passage of the bill, although they received little campaign funding from unions, the primary interest found to be supporting the bill.[15]

Below is a table that shows the contributions (2003-2008) from Interest Groups that supported and opposed the S-MINER Act to members of the Senate HELP Committee in the 110th Congress.[15]

Critics argued that the passage of the bill may have prevented the April 2010 Upper Big Branch Mine Disaster in West Virgina.[16]

Contributions (2003-2008) from Interest Groups that Supported and Opposed the S-MINER Act to Members of the Senate HELP Committee in the 110th Congress

Senate HELP Committee Member Party State State Rank in Mining Production $ From Supporting Interest Groups $ From Opposing Interest Groups
Isakson, John Republican GA 20th $0 $97,500
Murray, Patty Democrat WA 32nd $42,000 $74,141
Hatch, Orrin Republican UT 6th $0 $73,350
Murkowski, Lisa Republican AK 10th $0 $72,850
Enzi, Michael Republican WY 3rd $0 $68,600
Burr, Richard Republican NC 26th $0 $63,449
Alexander, Lamar Republican TN 28th $0 $45,800
Roberts, Pat Republican KS 25th $0 $40,300
Bingaman, Jeff Democrat NM 16th $10,000 $33,400
Clinton, Hillary Democrat NY 24th $24,500 $22,700
Coburn, Thomas Republican OK 31st $0 $22,299
Gregg, Judd Republican NH 47th $0 $11,800
Dodd, Christopher Democrat CT 44th $18,500 $9,000
Allard, Wayne Republican CO 12th $0 $7,500
Obama, Barack Democrat IL 19th $29,500 $7,000
Brown, Sherrod Democrat OH 21st $65,250 $6,000
Harkin, Thomas Democrat IA 33rd $23,850 $5,550
Mikulski, Barbara Democrat MD 29th $26,000 $4,500
Reed, John Democrat RI 49th $11,000 $4,000
Kennedy, Edward Democrat MA 39th $4,500 $0
Sanders, Bernard Independent VT 48th $46,800 $0

$301,900 $669,739


Miner's Family Sues Massey

On April 15, 2010, the estate of miner William I. Griffith filed a wrongful death case in Raleigh Circuit Court against Performance Coal, Massey Coal Services, and Massey Energy. Griffith, 54, had been working for Performance Coal since 1992. He and his wife, Marlene Griffith, would have been celebrating their 33rd wedding anniversary on April 30. Griffith began working as a coal miner in 1974, shortly after he graduated from high school.[17]

Shareholder Sues Massey

On April 15, 2010, Manville Personal Injury Settlement Trust - which owns 1,000 shares of Massey Energy stock - sued Massey and its board of directors, alleging the Upper Big Branch explosion shows the company is neglecting safety measures, which has hurt the company's financial standing. The lawsuit was filed in Kanawha Circuit Court.[18]

The shareholder derivative lawsuit names Massey, Don Blankenship, all current board members, former member Gordon Gee, the company's chief operating officer, chief compliance officer, general counsel, and its senior vice president of group operations. Shareholder derivative lawsuits generally allege that mismanagement of a company is decreasing the company's value, which hurts shareholders.[18]

In addition to lost production, the lawsuit maintains that "the company is almost certain to face securities fraud lawsuits, state and federal investigations, fines, heightened regulatory scrutiny, loss of goodwill, and reputational harm."[18]

Upper Big Branch Miners

Twenty nine miners were killed in the disaster. The following slideshow and tribute focuses on those that lost their lives:

  • Christopher Bell
  • Edward Dean Jones
  • Ronald Lee Maynor
  • Joe Marcum
  • Greg Brock
  • William "Griff" Griffith
  • Ricky Workman
  • Howard "Boone" Payne Jr.
  • Steven J. Harrah
  • Benny Ray Willingham
  • Carl "Pee Wee" Acord
  • Deward Allan Scott
  • Robert E. Clark
  • William R. Lynch
  • Jason Atkins
  • Joe Price
  • Mike Elswick
  • Adam Morgan
  • Tim Davis
  • Cory Davis
  • Richard Lane
  • Rex Mullins
  • Nick McCroskey
  • Josh Napper
  • Dillard Persinger
  • Gary Wayne Quarles
  • Grover Skeens
  • Kenneth Chapman
  • James Mooney

20-04-2010 om 23:42 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deel ITer ere van 29 omgekomen mijnwerkers van de Upper Big Branch Mine
Vandaag zullen we het nu eens niet hebben over wind of netwerken maar over koolmijnen. Geen Belgische natuurlijk want die zijn allemaal dicht. Het gaat over Amerikaanse koolmijnen en de 19de eeuwse toestanden die daar in het zogenaamde rijke Amerika vandaag nog steeds heersen.

We beginnen met de herdenking van de gestorven mijnwerkers van de Upper big Branch Mine in West Virginia...

President Obama, Vice President Biden to attend memorial ceremony for Upper Big Branch miners

Tuesday, April 20, 2010

Obama Mine Safety

The White House announced yesterday that President Obama and Vice President Biden would both attend Sunday’s memorial service for the 29 miners killed at Massey Energy’s Upper Big Branch Mine.

A prepared statement said President Obama would “deliver a eulogy honoring the lives of those who perished and offering his deepest condolences to the loved ones they left behind.”

Gov. Joe Manchin announced the service, scheduled for 3 p.m. at the Beckley-Raleigh County Convention Center, earlier Monday.

29 dode mijnwerkers dus... en het was blijkbaar niet de eerste keer dat er daar wat mis ging ...

Staff writer

President Barack Obama looks at a map of the Upper Big Branch Mine during an April 15 Oval Office meeting with MSHA coal administrator Kevin Stricklin (left), MSHA chief Joe Main, MSHA deputy administrator Greg Wagner and Labor Secretary Hilda Solis.

CHARLESTON, W.Va. -- Four years ago, Massey Energy CEO Don Blankenship sent one of his top troubleshooters, Linton Stump, to investigate conveyor belt conditions at his company's Aracoma Alma No. 1 Mine in Logan County.

Stump checked it out and fired off a memo to Blankenship. The memo, dated Jan. 13, 2006, details overheated bearings, missing bolts and other conveyor belt problems.

The memo warned Blankenship that, while mine safety reports from Aracoma managers showed "everything was OK," Stump had found that "indeed it was not."

Six days later, on Jan. 19, a huge fire broke out on one of the Aracoma Mine's conveyor belts. Two miners, Don Bragg and Ellery Hatfield, weren't able to escape, and died deep inside the Logan County mine.

Today, 29 families are mourning the deaths of miners killed in a massive underground explosion on April 5 at another Massey operation, the Upper Big Branch Mine in Raleigh County.

Investigators are just beginning a complex inquiry to try to find out what caused the biggest U.S. coal-mining disaster in 40 years. Political leaders are planning their own examination, and are again promising mine safety reforms. National news outlets are poring over inspection reports and data, raising questions about Massey's corporatewide safety record.

On Thursday, President Obama weighed in, saying in a White House speech that the Upper Big Branch explosion was caused by "a failure, first and foremost, of management." Massey said Obama's remarks were "regrettable" and the president "has been misinformed about our record and the mining industry in general."

At the same time, a group of miners is quietly using the Linton Stump memo -- which has not before been widely seen -- to try to do something other investigations have not: hold the Massey Energy parent company directly responsible for the fatal fire at the Aracoma Mine.

In a little-noticed ruling in late January, Logan Circuit Judge Roger L. Perry said he would allow the miners to try to do just that.

"It could be argued that Mr. Blankenship was personally overseeing operations at Aracoma . . . " Perry wrote in a 15-page, Jan. 15 order that allows the miners to put the question to a jury. Trial is scheduled for mid-October.

'We got to get out of here'

On Jan. 19, 2006, the second shift was just getting started when the conveyor belts ground to a halt deep underground at Massey's Aracoma Mine near Melville, Logan County.

Foreman Michael Plumley called to the surface to find out what was wrong. The main belt was burning, he learned. The mine had to be evacuated.

"We got to get out of here," electrician Mike Shull remembers Plumley telling his crew.

During the evacuation, one group of miners ran into smoke in their primary escape tunnel. They had to try to find another way out. Two workers, Bragg and Hatfield, became separated from the group. They got lost and eventually succumbed to the heavy smoke.

After a 14-month investigation, U.S. Mine Safety and Health Administration investigators cited Massey's Aracoma Coal Co. subsidiary for "reckless disregard" of mine safety rules, including not performing required safety checks, failing to install a sprinkler system, and multiple ventilation and training violations.

The fire itself, investigators concluded, was caused by prolonged operation of a misaligned conveyor belt, along with the buildup of large spills of combustible coal and grease on the belt.

However, when the MSHA report was released in March 2007, then-agency chief Richard Stickler said the most serious problems were the removal of two ventilation walls, called stoppings, which allowed smoke to enter the escape tunnel.

In the months after the Aracoma deaths, reports continued to trickle out about a criminal investigation. U.S. Attorney Chuck Miller confirmed in April 2006 that such an inquiry was ongoing, but declined to say more.

State mine safety director Ron Wooten tried to strip numerous Aracoma foremen of their mining licenses, but was thwarted when the men refused to answer questions, citing the ongoing criminal investigation. During one mine safety board meeting in March 2007, lawyers for several foremen said their clients had been told they were "targets" of the inquiry or were "persons of interest" to federal prosecutors.

The wrongful-death case

In November 2008, lawyers, spectators and local news media crowded into a Logan County courtroom. A jury had started to hear testimony in the wrongful-death case filed against Aracoma Coal Co. and parent company Massey Energy. Widows Delorice Bragg and Freda Hatfield also sued Blankenship, in his capacity as Massey CEO.

Wrongful-death cases against employers are tough to win. Workers' compensation law gives workers' families death benefits, but also generally prohibits such lawsuits. To overcome that, workers have to show their employers had "deliberate intent" -- that they knowingly ignored safety rules that they knew could endanger lives.

The standard for suing other companies for wrongful death is not as tough. Still, to do so, workers must first link parent companies like Massey to direct management of the workplace and violations that led to deaths.

As part of an effort to do that, Bruce Stanley, a lawyer for the Aracoma widows, did a lengthy interview -- called a deposition -- with Blankenship in July 2008 at the Chief Logan Conference Center.

Among other things, Stanley asked Blankenship about the Linton Stump memo. Blankenship testified under oath that he knew the belts at Aracoma "had been bad" but that he "had sent someone there to fix it."

"I was operating under the impression that it had been brought to large enough attention that it would be OK, yes, I mean, I deal with hundreds of coal mines and thousands of people, so yes," Blankenship said, according to a transcript of his deposition.

After he received Stump's memo, Blankenship wrote on it, "Shouldn't we fire Carl White and Larry Gibson," referring to two Aracoma workers charged with checking belt conditions.

Blankenship said in his deposition that he "thought we should discipline, discharge or do something with the people who were perhaps not doing their part."

White was not fired, and was still working at Aracoma the day of the fire. Stanley said his lawsuit uncovered no evidence that Gibson was fired.

Fair 'by West Virginia standards'

During the trial, Stanley showed the Logan jury videotape of parts of Blankenship's deposition.

Jurors heard that Blankenship received mine-by-mine production reports every two hours, and insisted on detailed memos on everything from conveyor belt breakdowns to parts inventories.

They also heard Blankenship answer questions about the Stump memo.

That was on a Friday afternoon. On Monday morning, lawyers announced in court that they had reached a settlement during the weekend. Aracoma Coal would pay an undisclosed sum to the Bragg and Hatfield families. Claims against Massey and Blankenship would be dropped.

A few days later, Blankenship told a statewide radio audience that the undisclosed settlement amount was fair "by West Virginia standards," given what he called the state's "very liberal" court system.

About a month later, two days before Christmas in 2008, U.S. Attorney Miller held a news conference at the federal building in Charleston.

Prosecutors had reached a deal with Massey and its subsidiaries. The Aracoma Coal Co. subsidiary would plead guilty to 10 criminal mine safety violations and pay $2.5 million in fines. Aracoma would pay another $1.7 million in civil penalties, to settle the violations cited by MSHA. The total penalty, $4.2 million, was the largest government penalty ever in a coal-mining death case, prosecutors said.

As part of the deal, Miller agreed that prosecutors would not pursue charges against parent company Massey or any of its officers or employees. A joint statement from prosecutors and the company said the government did not have evidence that Massey "knew, approved, or acquiesced in" Aracoma's faking of escapeway drill logs, the only felony included in the plea agreement.

In mid-January, when U.S. District Judge John T. Copenhaver conducted a hearing to consider approval of the plea bargain, widow Delorice Bragg stood up in court and read a statement opposing the deal.

Bragg told Copenhaver that evidence in the widows' case "made it clear that Massey executives much farther up the line expected the Alma Mine to emphasize production over the safety of the coal miners inside.

"If Massey executives have done nothing wrong and bear no criminal responsibility for the fire that killed Don and Elvis, then why do they need the deal?" Bragg asked. "If they're innocent, they don't."

When he approved the plea deal in April 2009, Copenhaver called the nonprosecution agreement "unusual," but said it was up to prosecutors to make such decisions.

"The government informs the court that it lacks a case in that respect, and the court accepts the government at its word," Copenhaver said.

'Personally running the show'

Over the past two years, at least nine survivors of the Aracoma fire have waged their own court battle against Massey. They say they inhaled smoke from the fire, causing long-term health concerns, and say the experience has caused them serious emotional problems. The survivors are suing Aracoma Coal Co., and their lawyers also are trying to move up the corporate ladder to parent company Massey Energy.

Massey tried to have the case against the parent company thrown out. Massey's lawyers argued, among other things, that the Linton Stump memo did not show that Massey or Blankenship did anything wrong.

In legal filings, Massey lawyers say neither of the belts discussed in the memo were the one that caught fire.

"All mines contain conveyor belts," Massey lawyers wrote. "Conveyor belts are essential to move coal from the inside of the mine to the outside of the mine and eventually to the customer buying the coal.

"Consequently, the fact that upper management in the Massey companies kept abreast of problems with the belts is unremarkable," the lawyers wrote. "Indifference to the belts and associated problems would be noteworthy.

"How this memo can support a claim of directly liability for the Jan. 19, 2006, fire is simply beyond comprehension," Massey lawyers wrote.

Lawyers for the miners disagreed.

"Don Blankenship was aware of the belt problems at Aracoma and personally sent Linton Stump to assess the situation," they wrote. "It is obvious that Mr. Blankenship was ignoring the corporate structure and personally running the show at Aracoma."

Judge Perry, in his Jan. 28 ruling, found the question was "an issue of fact" that a jury should decide at trial.

'Safety, accountability and responsibility'

While the wrongful-death lawsuit and the Aracoma criminal case were making their way through state and federal courts, safety problems were on the rise at another Massey mine, in Raleigh County.

Between 2008 and 2009, citations at the Upper Big Branch Mine near Montcoal doubled. MSHA records show that agency inspectors issued 48 orders for "unwarrantable failure" to comply with safety rules in 2009 alone. The mine repeatedly was cited for serious ventilation violations and for accumulations of coal dust. Proposed fines tripled, to nearly $900,000 last year.

Then, at 3:02 p.m. on April 5, carbon monoxide alarms went off deep inside the mine. A huge explosion -- possibly an ignition of methane made worse by a buildup of coal dust -- ripped through the mine. Twenty-nine workers never made it out alive. Two others were injured.

In a preliminary report to Obama, Labor Secretary Hilda Solis said Upper Big Branch's rate of serious withdrawal orders was 19 times the national rate. Still, the report said, at least three other Massey mines had more total citations than Upper Big Branch.

"In short, this was a mine with a significant history of safety issues, a mine operated by a company with a history of violations, and a mine and company that MSHA was watching closely," the Labor Department report said.

Massey issued a response, saying the company "believes in safety, accountability and responsibility."

"We seek the truth in the ongoing investigation and are cooperating with federal and state agencies to determine the cause of the tragic accident at Upper Big Branch Mine," Massey said. "Unfortunately, some are rushing to judgment for political gain or to avoid blame."

The Bragg and Hatfield families are keeping up with news of the Upper Big Branch disaster. Last week, Stanley released a brief statement on their behalf:

"We were highly disappointed by the U.S. Attorney's agreement not to look upstream," the statement said. "We were concerned that the agreement sent a very dangerous message -- that Blankenship's micro-management style was OK, certainly that there was nothing the feds felt like they could do about it.

"The fear now, of course, is that the same circumstances we discovered at Aracoma may be about to resurface at Upper Big Branch."

Reach Ken Ward Jr. at or 304-348-1702.

Thomas Rodd says:

I’m glad to see this great article, because it gives the lie to the completely bogus claims Massey makes that their safety record is so great.

Two men died! Only four years ago! The Massey “subsidiary” pled guilty to a federal crime — and paid a $2.5 MILLION dollar fine!

I posted a critical comment last week about how journalists weren’t remembering and mentioning the Aracoma incident. What set me off was a shameful “softball” interview with Don Blankenship by the Daily Mail — where they never even brought up Aracoma — unbelieveable!

I hope the national media, including the Washington Post and NY Times, follow up on this story. We need plenty of national scrutiny and pressure to protect the lives of West Virginia miners, and bring real justice.

Thanks, Ken, for getting this out there.

maar ook de baas levert in...maar er blijft blijkbaar toch genoeg over om riant van te leven:

Massey Energy CEO Don Blankenship’s pay

April 19, 2010 by Ken Ward Jr.

Mine Explosion

The Associated Press put out a story about Massey Energy CEO Don Blankenship’s 2009 compensation the other day, reporting:

Total compensation for the head of Massey Energy Co. fell 12.3 percent last year as the coal mining company coped with sluggish demand in wake of the recession, according to an Associated Press analysis of a regulatory filing.

Don Blankenship, chairman and CEO, earned $17.3 million in compensation last year, compared with $19.7 million in 2008. Massey owns the West Virginia mine where an explosion earlier this month killed 29 miners in the nation’s worst coal mining disaster in decades.

The story continued:

The bulk of Blankenship’s 2009 compensation came in a performance award of $11.5 million, nearly double the $6 million he earned in 2008.

Blankenship received $933,369 in salary, down 6.6 percent, as he and other executives took a pay cut because of difficult business conditions. He got a bonus of $300,000.

He received stock awards that Massey valued at $3.9 million when awarded and $609,875 in compensation for such perks as aircraft travel, cost of housing provided by the company, 401k matching contribution and insurance.

By way of explanation:

The Associated Press compensation formula is designed to isolate the value the company’s board placed on the executive’s total compensation package during the last fiscal year. It includes salary, bonus, performance-related bonuses, perks, above-market returns on deferred compensation and the estimated value of stock options and awards granted during the year.

The calculations don’t include changes in the present value of pension benefits, and they sometimes differ from the totals companies list in the summary compensation table of proxy statements filed with the Securities and Exchange Commission, which reflect the size of the accounting charge taken for the executive’s compensation in the previous fiscal year.

Not really discussed in this particular story were the factors that go into deciding Blankenship’s bonus … You can check them out by reading the most recent Proxy Statement Massey filed with the U.S. Securities and Exchange Commission …

Among the factors are Massey’s earnings, tons of coal sold, productivity, and fulfillment of contracts. The bonus also includes a factor for “environmental violation reductions.” As for mine safety, the only measure factored in is the rate of reduction of non-fatal days lost injuries … there is nothing listed for rate of reduction of mine safety and health violations cited by inspectors.

en zeer leerzame lectuur:

Fatalities Higher at Non-Union Mines—Like Massey’s Upper Big Branch

April 9
2:51 pm

Thomas Jones (L), a coal miner, participates in a candelight vigil in Whitesville, West Va., on April 7 for the 25 miners that were killed in an explosion two days earlier at the Upper Big Branch coal mine owned by Massey Energy Company. (Photo by SAUL LOEB/AFP/Getty Images)

By David Moberg

Buried deep in most stories about the West Virginia coal mine disaster at Massey Energy Company's Upper Big Branch mine, if mentioned at all, is one clue to why at least 25 lives were lost: The mine was non-union.

Miners die in unionized as well as non-union mines, of course. And Massey's record of safety violations, penalties, and smaller-scale accidents suggests its management philosophy and practices contributed to the lethal incident, despite the company's claim that its safety performance has improved. Ultimately, official investigations will pinpoint precisely what went wrong.

But an examination of the incidence of coal mine fatalities since 1995 shows that in every year but one fatal accidents occurred in non-union mines at a rate disproportionate–usually much more disproportionate–to the non-union share of the workforce. In other words, unionized mines were much safer.

It would be ideal to compare fatalities per thousand hours worked in union and non-union mines, but those data appear to be unavailable. The United Mine Workers of America (UMWA) has tallied fatalities–noting whether they occurred in underground, surface, open pit, preparation plant or other facilities and whether the workers were UMWA members, non-UMWA workers, non-UMWA contractors, or "company personnel."

And–maintained by Barry Hirsch of Georgia State University and David Macpherson of Trinity University–uses Census data to determine annually the share of each industry that is unionized.

Looking at these data, only in 2001 were there disproportionately more fatalities (39 percent) in union mines (unions represented 30 percent of coal miners that year) than in non-union mines. Recent figures are more typical. In 2006 through 2009 union mines accounted for 10, 6, 10 and 5 percent, respectively, of all coal mine deaths, but over that period unions represented 15 to 22 percent of coal miners. For those years unionized miners appear to have been one-fourth to one-half as likely to be killed in mine incidents as their non-union peers.

In some other years, union mines are only slightly more safe than non-union, but overall the trend is for union mines to be about twice as safe, as indicated by fatalities. (Fatalities, which can't be easily covered over, are a reliable safety indicator, much more than injuries, since non-union mines often cover up or fail to report injuries.)

The bad news is that union representation is down dramatically. In 1996, for example, 42 percent of miners were in unions. In 2009 only 20 percent belonged to a union.

Tougher enforcement of laws, with higher penalties, and stronger safety standards are essential. But unionized miners have the power to enforce those standards before there's an accident, and they can prevent the speed-ups, overwork, and shortcuts that are common in non-union mines, like Upper Big Branch, and that contribute to the dangers of the job.

If Congress and Obama want to do something to save miners' lives, they should first of all protect and strengthen their right to organize.

20-04-2010 om 23:40 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nog steeds wind en ook de slimme meters duiken weer op
Klik op de afbeelding om de link te volgen Ondertussen vonden we nog een interessante site over windenergie en de integratie van de windmolenparken in de bestaande netten. Jullie vinden erg recente informatie op :

Het betreft hier een eerste studie op europees niveau over windenergie. Welke capaciteiten er bestaan, wat de kosten en de baten zijn en welke investeringen er nodig zullen zijn om de windenergie tot bij de eindverbruikers te krijgen. Het grote probleem is namelijk het congestievraagstuk. In sommige gebieden beschikt men over massale hoeveelheden windenergie omgezet in elektriciteit maar op de moment dat je daar veel productie hebt en je hebt overschotten raak je ze niet makkelijk kwijt aan verder afgelegen klanten omdat de bestaande netten deze energie niet aankunnen en reeds op hun maximumcapaciteit zitten. het gevolg is dat je overal stromen krijgt (de wet van de minste weerstand) die moeilijk te controleren vallen. België heeft op het Elianetwerk daarom moeten phasehifters plaatsen. Dit zijn een soort regeltransformatoren die ongewenste stromen kunnen verhinderen om op het net te komen en zo het net te verstoren. Deze dwarsregeltransformatoren zoals dat in schoon vlaams heet bevinden zich op de interconnecties met Nederland en Frankrijk.

Voor diegenen die dus geïnteresseerd zijn in windenergie, lees de slides van de EWIS-studie want daar staat dus zeer interessante informatie.

Nu zullen we het even tussendoor hebben over ons stokpaardje namelijk de slimme meters. De vertrouwde lezertjes weten dat we hier al vaak ons gif hebben gespuwd over deze vernuftige en vooral geniepige dingen. We merken dat er toch stilaan heel wat vragen worden gesteld over de massale plaatsing van deze meters. We kunne daar alleen maar blij mee zijn. De meest recente kritische benadering komt van bij EPSU dat bij de meeste natuurlijk volslagen onbekend is. Daarom verwijzen we eerst naar hun website:
Maar kort samengevat is dit zoals de volledige benaming het al netjes aangeeft : European Federation of Public Service Unions of dus de Europese koepel van de Europese vakbonden die de openbare diensten vertegenwoordigen. En EPSU is voornamelijk maar niet volledig van eerder rooie signatuur. Binnen EPSU vinden we dus ook de vakbonden die de energiesector gas en elektriciteit vertegenwoordigen. In Belgistan is dat via het ABVV de ACOD sector Gazelco. Voor Nederland vinden we daar AKVABO, voor Duitsland VERDI en voor Frankrijk de CGT Fédération Mines et Energie. En ze stellen zich zelf als volgt voor:

EPSU is the European Federation of Public Service Unions. EPSU represents over 8 million workers in
their 274 trade unions in all European countries. EPSU organizes workers in state administration and
central, local and regional government, health and social services and the utilities (energy, water, waste).
In the electricity and gas sector EPSU affiliated unions organise workers in all parts, including the
distribution companies and auxiliary services.

En kijk wat schrijft EPSU over smart meters?

Zeer interessante lectuur en we kunnen het iedereen aanbevelen dit document aandachtig te lezen. Zel zullen we ons beperken tot een klein uittreksel plus de "recommandations":


The Status Review indicates the argumentation for introducing smart meters but nowhere is this
related to proven benefits, especially regarding energy efficiency benefits. The idea that
customers can reduce load on peak days and pay less is solid. But that is already existing. Are
the benefits of advanced meters compared with such measures (shutting of air-conditioners
etc) and their possible extension?
A roll-out will have implications for the meters which normally do have a long lifespan and might
not have been fully depreciated. How are these costs accounted for?
There is increasing pressure to introduce smart meters, but as argued it is not fully proven and
might be expensive. We are surprised therefore that the Regulators argue as part of the Next
Steps …”to ensure a sound future for smart-metering in Europe.” It is not at all the task of the
regulators to ensure this – since when are the regulators to provide a market for the producers
and installers of smart-meters? The Regulators should show restraint and ensure that the
costs are not borne by domestic households.
Also the additional costs to consumers of ensure that smart meters do deliver need to be taken
into account.” If smart meters are to work, utilities must be able to get consumers to interact with
them and become proactive by investing in the various gadgets that allow their utilities to talk to
them. It also means learning how electricity is produced and priced and then working with their
providers to curb usage. Toward that end, utilities and policymakers have a lot of consumer
education ahead of them. “What are the costs of this, the long term programmes etc. We note
here that still many users do not switch to the lowest cost providers.
Sometimes smart meters are confused with smart grids. Smart grids imply technology that is
able to analyze electricity flow, for example, can increase reliability and diminish volatility by
allowing utilities to pinpoint overloaded transformers and therefore avoid power outages. This
makes a lot of sense to allow better management and savings on large amounts of electricity.
EPSU is concerned that the costs for domestic users (and for DSOs equipping
households with a smart meter) might be higher than the potential benefits and that the
benefits have not been demonstrated sufficiently.

III. Recommendations
EPSU is not opposed to the introduction of smart meters. We recognize that smart meters have
the potential to save electricity and gas for large and medium size users. Smart Grid
Technology might likewise have positive effects.
As regards smart meters we have some concerns:
The benefits for small and domestic users are less clear compared with the costs as the
status review clearly demonstrates. More comparative research is needed and especially
why in some cases such analyses come to different results. The regulators should do more
work on this and governments should be required to do a cost-benefit analysis of the
introduction of smart meters. Such overviews should include the advantage or not of smart
meters over other (and already) existing measures. Issues of depreciation and costs for
additional gadgets to make the most use of the technology should be taken into account.
Further work of the regulators on the introduction should include the socio-economic
dimension of:
o Impact on vulnerable users. Will they really benefit or is the risk of disconnection high;
o Impact on the workers in the DSOs, meter reading, data review, installations and other
companies is to be taken into account.
The review should do more work on the licensing arrangements to ensure contractors have
a sufficient and highly skilled workforce respecting social and tax legislation as well as
collective agreements. A comparative overview is required.
There are still several problems that have not been solved: privacy issues, technology
standards plus the above, which should make regulators behave in a restraint manner to
prevent costs are borne by the users.
EPSU recommends that the introduction of smart meters should in all cases be subject
to a cost-benefit analysis. Distribution System operators (DSOs), trade unions, consumer
and other interested stakeholders should be involved in the preparation and evaluation
of the analysis. This will ensure that the different aspects can be properly taken into
account. EPSU is open to be involved in the development of the Guidelines of Good
practice on regulatory aspects of smart metering.

Dus we zijn niet meer de enigen die zo denken...

19-04-2010 om 23:45 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt die Noordzeewind blaast niet voor niks...
Morgen is uiteindelijk overmorgen geworden omwille van het mooie weer. Je kan dan moeilijk de ganse dag voor je schermpje zitten om visoogjes te ontwikkelen.
Wat presenteren we jullie vandaag?
Vandaag gaan we met de teletijdskabine van professor Barabas wat terug in het verleden naar begin 2007 en we vissen op de debatsite van Politics een tussenkomst van ene "la Chunga" op. Jet leuke en tevens het vervelende van internet is natuurlijk dat er alles blijft op staan..Wat er hier staat geschreven daar voelen wij ons niet verantwoordelijk voor maar het is leuke literatuur...en we zweren bij de horens van Mefisto dat wij niks te maken hebben met La Chunga...

Als mensen zich bij momenten als een duivel in een wijwatervat roeren, stel ik me altijd de vraag hoe dat komt.

Toen Johan Vande Lanotte enkele maanden geleden een wetenschappelijke studie - die de gevolgen van de kernuitstap negatief beoordeelde - belasterde als volledig uit de lucht gegrepen en het werk van ei-zo-na corrupte Electrabel-marionetten onder leiding van professor D'Haeseleer, fronste ik danig mijn wenkbrauwen.

Deze week kreeg Johan Vande Lanotte het weer aardig op de heupen na de uitspraken van Vlaams minister Kris Peeters mbt de kernenergie-uitstap. Hij stelde - volledig uit het lood geslagen - dat de SP.a nooit in een federale regering zou stappen als de kernuitstap niet werd uitgevoerd.
Dat Groen!, Ecolo en zijn eigenste SP.a de enigen zijn die nog echt geloven dat de kernuitstap - zoals die is voorzien - realistisch is, schijnt hij uit het oog te verliezen.

Wat bezielt Johan Vande Lanotte? Waarom voelt hij zich zo aangevallen wanneer de woorden 'uitstel', 'uitstap' en 'kernenergie in een zin samenvallen?

Ik wil het niet hebben over hoe vanaf 2015 het sluiten van de kerncentrales - die instaan voor meer dan de helft van het binnenlands elektriciteitsverbruik - zal worden opgevangen.
Evenmin wil ik het hebben over het feit dat de alternatieven voor kernenergie beduidend duurder zijn. Zo is bijvoorbeeld de kostprijs per KWh die met windmolens op zee wordt geproduceerd bijna het dubbele van de kostprijs van een nucleaire KWh.

Waar ik het wél wil over hebben is de vraag indien het halsstarrig verzet tegen de kernuitstap door Johan Vande Lanotte gevoed wordt door een oprechte ecologische overtuiging of schuilt er meer achter?

Ik zou niet durven beweren dat er geen ecologische motivatie achter de terughoudendheid van Johan Vande Lanotte schuilt. Ik betwijfel echter wel indien het milieu zijn eerste bekommernis is.
Laten we een koe een koe noemen: Johan Vande Lanotte profileert zich als ecologist om de kiezers die indertijd van Groen! werden weggekaapt niet in de verleiding te brengen hun rug naar de SP.a te keren.
Misschien is deze electorale overweging wel dé hoofdreden voor het verzet tegen de uitstap bij de SP.a-leden, maar is ze dat ook voor Johan Vande Lanotte?

Ik geloof het niet. Voor Johan Vande Lanotte is het persoonlijk.

Het is geen geheim als ik schrijf dat Johan Vande Lanotte de grote man in Oostende is. We moeten de eerste motivatie voor zijn verzet tegen de kernuitstap dan ook daar gaan zoeken.

Johan Vande Lanotte wil in Oostende een industrieel centrum voor hernieuwbare energie uit de grond stampen. Een vooruitgeschoven kernuitstap zou potentiële investeerders afschrikken waardoor zijn droom in duigen zou vallen. Daarom is Johan Vande Lanotte in de eerste plaats tegen het uitstellen van de kernuitstap.
Let wel, op zich is er niks verkeerd aan de ambitie van Johan Vande Lanotte om zijn stad economisch te laten profiteren van de gevolgen van de kernuitstap.
Wel is het verkeerd om het belang van één stad boven de verzekerde elektriciteitsvoorziening van het ganse land te plaatsen.

Een korte schets ...

Een paar jaar geleden was de Koningin der Badsteden een economisch kerkhof en Vande Lanotte nam - naarmate zijn politieke macht toenam - de taak als redder van Oostende op zich.
Via het afleiden van heel wat regionale, federale en Europese subsidies - Oostende werd door de EU als economisch ontwikkelingsgebied erkend - ving hij zijn economisch reanimatieproject voor Oostende aan.

Van de Lanotte werd voorzitter van de raad van bestuur en lid van het directiecomité van NV AG Havenbedrijf Oostende.
Dit is een autonoom gemeentebedrijf dat het reilen en zeilen in en om de Oostendse haven coördineert.
Bovendien viel de Noordzee - toen hij federaal minister was - onder zijn bevoegdheid dus kwam dat even goed uit.
NV AG Havenbedrijf Oostende kreeg van het Vlaams Gewest enkele honderden hectaren industriegrond ter beschikking waarmee Vande Lanotte zijn 'Big Deal' kon aanvangen.

Het beheer van die honderden hectaren werd in handen gelegd van een speciaal hiertoe opgerichte onderneming die de naam NV Plassendale draagt.
Vanzelfsprekend werd niemand minder dan Johan Vande Lanotte zelf voorzitter van deze nieuwe vennootschap.

Niet zozeer was Vande Lanotte geïnteresseerd in de ontwikkeling van traditionele activiteiten op zijn industrieterreinen maar wel in vernieuwende activiteiten.
Daarom richtte hij met NV Plassendale een samenwerkingsverband op dat Greenbridge Research en Incubator heet. De voornaamste partner van NV Plassendale in Greenbridge is de Universiteit Gent alwaar Vande Lanotte het eerbare ambt van professor publiek recht bekleedt.
Het doel van Greenbridge is om via de afdeling Technologietransfer van de Universiteit Gent high tech, pharmaceutische, chemische en andere spin-off's naar Oostende te leiden.
Hiervoor kreeg de Universiteit Gent voldoende grond ter beschikking en restte nog veel ruimte voor bedrijven zonder band met de universiteit.

Overheidsgeld alleen volstond echter niet om Vande Lanotte zijn droom te realiseren...
De gedelegeerd bestuurder van NV AG Havenbedrijf Oostende (waarvan Vande Lanotte voorzitter is), Gerard Paul (tevens lid van de Vlaamse Havencommissie) richtte het investeringsfonds Amandine Fund op.
Deze vennootschap verschaft risiciokapitaal aan jonge ondernemingen die zich in Oostende komen vestigen.
Amandine Fund heeft een toegestaan kapitaal van zes miljoen euro (drie miljoen eigen middelen en drie miljoen door de Vlaamse overheid via het Arkimedes-decreet).
Naast enkele anderen werd Amandine Fund mede-opgericht door de CEO van Delhaize Belgium, Arthur Goethals, die tevens bestuurder is van De Post en lid van de raad van bestuur van het VBO. Arthur Goethals bezit - waarschijnlijk als dank voor zijn medewerking aan de realisatie van de droom van Vande Lanotte - de eer zichzelf vanaf begin dit jaar voorzitter van de Oostendse basketbalclub te noemen (de zittende voorzitter werd tot ere-voorzitter 'gepromoveerd').

Verder werd dat Amanidine Fund opgericht door NV Electrawinds. Deze firma is gevestigd op de industrieterreinen van de NV Plassendaele waarvan Johan Vande Lanotte dus voorzitter is.
De doelstelling van Electrawinds is het produceren, verkopen en verdelen van elektriciteit op basis van hernieuwbare energie en hierin is onder andere windenergie belangrijk.
Omwille van de uitstap uit kernenergie is investeren in een dergelijke onderneming bijzonder aantrekkelijk. Vandaar ook dat de Europese leidinggevende onderneming in private equity en risicokapitaal, 3i, bereid werd gevonden op 13 december 2006 een kapitaalsverhoging van 30 miljoen euro vol te storten in ruil voor een aandeel van dertig procent in Electrawinds, dat in 2007 voor ongeveer 100 miljoen euro wil investeren. Ondertussen bouwde Electrawinds al een bio-massacentrale in Oostende en plant ze er een in Moeskroen.
Ook vangt begin 2007 normaal gezien de bouw aan van een biostoomcentrale te Oostende en wordt het grootste solarpark van België in Middelkerke neergepoot.
Tot slot richtte Electrawinds een tijdelijke vennootschap op, Eldepasco, die een park in zee van 36 windmolens wil installeren op de Bank zonder Naam voor de Belgische kust. Dit park zou operationeel zijn tegen 2011 en een investering vergen van 500 miljoen euro!
Dat is echter nog niet alles! Herinneren we ons nog hoe Johan Van de Lanotte er alles aan deed om een zeewindmolenpark naar de voor de kust van Oostende gelegen Thortonbank te brengen. Geplande investering door de nieuw opgerichte onderneming C-Power: 800 miljoen euro!

Zullen al deze investeringen voldoende opleveren als de goedkopere kerncentrales langer openblijven?
Zullen investeerders nog bereid zijn risicokapitaal - waarvan hoog rendement wordt verwacht - ter beschikking te stellen?
Wat met de droom van Johan Vande Lanotte?
Loopt hij daarom zo zenuwachtig?
Is hij daarom zo bitsig?
Voelt hij dat hij zich vergaloppeerde?

Waar ging Johan Vande Lanotte in de fout?

Ten eerste heeft hij de boodschap, dat alternatieve energiebronnen nooit het wegvallen van kernenergie zou kunnen opvangen vanaf 2015, nooit ernstig genomen of geloofd.

Ten tweede zag hij kans om op basis van zijn verkeerde premisse iets enorms te doen voor zijn Oostende. Iets wat niemand hem had voor gedaan en dit werd een verblindende obsessie voor hem.

Ten derde is hij al zijn relaties beginnen aanspreken en zijn politieke invloed gaan aanwenden om zijn droom te realiseren.

Ten vierde geloofde hij ondernemingen wanneer die hem verzekerden dat de opvang wel mogelijk was. Die ondernemingen hebben gegronde redenen om te stellen dat zij de opvang wel aankunnen. Stel u voor wat er zou gebeuren met de prijs van elektriciteit mocht het aanbod door het wegvallen van kernenergie ontoereikend zijn.

Het wordt hoog tijd dat Johan Vande Lanotte aanvaard dat de voorziene kernuitstap geen optie is.
Het wordt hoog tijd dat Johan Vande Lanotte tot rede komt en zich niet blijft vastbijten in zijn Oostendse droom ten koste van het belang van een land.

Ondertussen is Vande Lannotte eveneens Voorzitter van de Raad van bestuur van Electrawinds dat eveneens reeds twee vergunningen op zak heeft voor bijkomende windmolenparken:

2010 wordt een cruciaal jaar voor Eldepasco, het eerste offshore windproject van Electrawinds in de Belgische territoriale wateren. Staatssecretaris van de Noordzee Etienne Schouppe heeft de laatste vergunningen ondertekend en daarmee zit Eldepasco in de laatste rechte lijn.

El-dep-as-co wordt het derde offshore windturbineproject in België, na dat van C-power en Belwind. De naam verwijst naar de 4 initiatiefnemers : Electrawinds, het aannemersbedrijf Depret, het windbedrijf Aspiravi en de Colruyt groep.

-Nu de vergunningen verleend zijn, wat is de planning voor 2010 ?

Pieter Dehaene | Assistent Manager Wind Offshore : Op dit moment onderhandelen we nog met 3 leveranciers van offshore windturbines. De finale beslissing zal ten laatste begin 2010 vallen. Afhankelijk van het type dat we kiezen zal Eldepasco bestaan uit 36, 60 of 72 turbines. Het totale vermogen van het park is immers vastgelegd op 216 MW. Meteen daarna kan dan het bodemonderzoek starten : van elke geplande turbine wordt de bodem grondig onderzocht. Met die resultaten wordt dan een funderingsontwerp gemaakt en kunnen we prijzen opvragen bij potentiële bouwers.

Raoul van Lambalgen | Manager Wind Offshore : Momenteel loopt er al een meetcampagne voor Eldepasco. Het Antwerpse bedrijf IMDC voert hydrodynamische testen uit. Een half jaar aan een stuk meten we bijvoorbeeld de watertemperatuur, de stroming, de golfhoogtes, het zoutgehalte, … .

Pieter Dehaene | Dat gebeurt via een soort plaat die op de bodem van de zee wordt gelegd en die alle meetgegevens opslaat in een intern geheugen. Om de zoveel tijd wordt die informatie opgehaald. Zo weten we aan welke natuurkrachten de funderingen van onze turbines onderhevig zijn.

Raoul van Lambalgen | 2010 wordt het jaar van de contracten. Terwijl het Bodemonderzoek loopt en de hydrodynamische testen, onderhandelen we de contracten met de windturbinebouwer en de verschillende partijen die de elektrische infrastructuur leveren. Je hebt niet alleen de kabel die de elektriciteit van zee naar land brengt, ook tussen de turbines zijn er elektrische kabels en je hebt ook een kabel naar het transformatorplatform dat bij het windturbinepark komt.

-Hoe zit het met de financiering ? De investering wordt op 760 miljoen euro geschat. Da’s gigantisch.

Raoul van Lambalgen | Belwind is er in geslaagd om de financiering af te ronden in de slechtst denkbare economische omstandigheden. Dat toont aan dat investeerders geloven in offshore wind. Eldepasco werkt sinds kort met dezelfde financiële adviseurs als Belwind.

-Hoeveel van jullie tijd zijn jullie met offshore bezig ?

Raoul van lambalgen | Op dit moment 110 procent (lacht) ! En er is niet alleen Eldepasco. In juni hebben we de concessie binnengehaald voor Rentel. En mogelijk komt er nog meer op ons af.

Pieter Dehaene | Het project Rentel wordt in 2010 voort uitgewerkt. We starten met het milieu effecten rapport (MER) wat ongeveer een jaar in beslag neemt. Tegelijk zal ook de vergunningsaanvraag voor de kabel en de exploitatievergunning worden voorbereid. Ten vroegste eind 2010 zal dit samen worden ingediend.

Rentel wordt het 4de windturbinepark op de Noordzee en is ingepland in de zone Zuid-West Schaar, gelegen tussen de Thorntonbank en de Bank Zonder Naam, op zo’n 31 kilometer voor de Belgische kust. Rentel komt dus tussen de eerder toegewezen projecten van C-Power en Eldepasco.

Het nieuwe offshore park zal bestaan uit 48 turbines van 6 MW, goed voor een totaal geïnstalleerd vermogen van 288 MW en kan voorzien in het jaarlijkse elektriciteitsverbruik van 265 000 gezinnen. Wanneer het windpark volledig operationeel is wordt de uitstoot van CO2jaarlijks gereduceerd met 463 000 ton. De geschatte investering voor Rentel komt op ca.1 miljard euro.

Rentel verenigt Rent-A-Port en Electrawinds, partners die de nodige knowhow hebben in projectontwikkeling, projectfinanciering en het bouwen en exploiteren van windenergieparken. Beide partners hebben in Rentel een aandeel van 50 procent.

Luc Desender, CEO Electrawinds : “Het toekennen van de concessie is fantastisch nieuws voor ons energiebedrijf. Het versterkt de rol die Electrawinds wil spelen bij de ontwikkeling van windprojecten op de Noordzee. We zijn overtuigd van de mogelijkheden en maken ons sterk dat we dit prestigieuze project tot een goed einde kunnen brengen.”

Marcel Van Bouwel, directeur-generaal van Rent-A-Port: “We zijn bijzonder blij met het toekennen van deze vergunning. Ons bedrijf is zeer actief in het engineeren, coördineren en superviseren van grote infrastructuurwerken op zee in het buitenland. Deze eerste grote referentie in België (naast het andere Belgische project, Shipit) zal onze internationale expansie zeker ondersteunen in een groen vakgebied met veel toekomst.”

Het windpark Seastar is ingeplant in het zeegebied tussen de zandbanken “Bank-Zonder-Naam” en de “Bligh Bank”, zowat 38 kilometer voor de kust. Het nieuwe windturbinepark valt binnen de zone die door de Belgische overheid is toegewezen voor windenergieparken en komt tussen de intussen vergunde projecten Eldepasco en Belwind.

Volgens de aanvraag wordt Seastar een windpark van 246 MW. Electrawinds en Power@sea hebben elk 50 %. Door het samenbrengen van Electrawinds en Power@Sea worden de specifieke kennis en de sterktes van beide ondernemingen gecombineerd.

Electrawinds is één van de pioniers in België voor hernieuwbare energie. Het groene stroombedrijf heeft een ruime ervaring met het ontwikkelen, bouwen en exploiteren van windturbineparken in België, Italië en Frankrijk. Offshore is Electrawinds betrokken bij de projecten Eldepasco (volledig vergund) en Rentel (concessie bekomen in 2009). Electrawinds heeft ook 3 operationele biomassacentrales en verschillende solarprojecten.

Power@Sea is een specifieke investering- en ontwikkelingsmaatschappij die zich toelegt op de uitvoering van engineering opdrachten in verband met milieuvriendelijke energie-opwekking en distributie, alsook de exploitatie van energieprojecten op zee. Het organiseren van onderhoudswerkzaamheden van offshore windenergieparken en andere projecten op zee behoort eveneens tot haar activiteiten.

verder hebben we dan nog Belwind

Home Het Project Feiten en Cijfers Planning Partners Pers Contact


Belwind bouwt momenteel aan het grootste energieproject in België, m.n. een groot windmolenpark gesitueerd op een aanzienlijke afstand van de kust.

Het windpark wordt op 46 kilometer van de kust van Zeebrugge gebouwd.

Het park wordt in 2 fasen van elk 55 turbines gerealiseerd, met een totaal vermogen van 330 MW.

Jaarlijks zal het park 1.1 TWh. aan elektriciteit produceren. Dat is voldoende om ongeveer 350.000 gezinnen van groene stroom te voorzien en 540.000 ton CO2 per jaar te besparen.

Er is geen enkel windpark in de wereld dat even ver in zee is gelegen als Belwind, ook de ontwikkeling ervan is de snelste in de offshore wereld.


Hier hebben we dus een opsomming van de geplande off-shorewindmolenparken voor plusminus 1000MW vermogen.

Dus hopelijk begint iedereen nu te begrijpen waarom we dit artikel overnamen in ons deel I van dit dossier:

De dure rekening van windenergie


  • vrijdag 09 april 2010

Meer windenergie in de Belgische Noordzee betekent dat de elektriciteitsfactuur van de gezinnen en bedrijven in ons land fors zal stijgen. Dat blijkt uit berekeningen van het Energie-instituut van de KU Leuven. De hogere kosten zijn te wijten aan de groenestroomsubsidies voor de windparken op zee, die worden doorgerekend aan de verbruiker. Vandaag gaat het nog om zeer kleine bedragen, maar tegen 2020 is er sprake van een verzeven- tot verveertienvoudiging. De chemie-industrie heeft een voorstel klaar om de toekomstige facturen te drukken. Ze suggereert onder meer dat de overheid een deel van de financiële inspanning draagt.

de rekenwonders onder onze lezertjes moeten maar eens hun zakrekenmachientje uit pakken en netjes berekenen hoeveel ons dat gezoef zal kosten...

18-04-2010 om 23:09 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leve de windmolens van C-power!
Het was vandaag een bijzondere dag. We lazen dat de Europese president, ons aller haiku Herman een haikuboekje heeft uitgegeven in 4 talen onder de wervende titel "haiku" het blijkt volgens de Morgen te gaan over o.a. parende padden en we kunnen ons best indenken dat onze Herman geen moeite had om deze inspiratie te vinden in zijn eigen presidentieel vivarium. Een ander belangrijk nieuws was dat een rododendron zijn naam gaf aan Prins Filip. Of was het omgekeerd. De richting ontsnapt ons even. Het gebeurde in elk geval op de Gentse floraliën. Binnenkort opent onze geliefde prins de week van de aquarium en terrariumvrienden. Benieuwd of hij daar ook een naam krijgt. President Herman zal er waarschijnlijk ook bij zijn want in het buitenland mag hij niet te veel rondlopen...we zijn dus erg benieuwd naar zijn volgende haiku...

neen, beste lezertjes de IJslandse asse benevelt onze geest (nog) niet alhoewel we ons reeds een lamme tong hebben geoefend met het trachten uitspreken van: Eyjafjallajökull-gletsjer en we komen steeds op "lul" aan het einde van deze onmogelijke naam. We merken dat de naam trouwens enkel in de geschreven pers wordt vermeld het zogenaamde "gesproken dagblad" begint er niet eens aan. Maar het is een interessante hint voor een dure kwisvraag, ja zelfs voor de schiftingsvraag als je tenminste één, vooral rijke en gulle, IJslander als sterke kandidaat hebt...

Genoeg gezwets we gaan over tot de stichtelijke lectuur: de supergrids en andere netwerken. Eerst geven we jullie nog een nuttig linkje om jullie wat dringend bij te scholen omdat we uiteindelijk allemaal stomme boerenkloten zijn:

De Europese transmissienetbeheerders hebben zich verenigd in een eigen "sociëteit die ENTSO-e draagt als naam. Voor gastransporteurs bestaat er ook zoiets maar die heten dan zeer logisch ENTSO-g. Maar we laten deze even buiten beschouwing.
Het plekje van de electriciteits-TSO's vinden jullie hier: maar dat is voor diegenen die zich daar willen in specialiseren wat sommige politici wel eens mogen beginnen te doen alvorens nog over energie te spreken en vervolgens te citeren uit Greenpeace- en Bond Beter Leefmilieu-rapporten. Niet dat we iets kwalijks van zin zijn met deze hoogst achtenswaardige organisaties. Ze hebben hun rol als drukkingsgroep te spelen en ze doen dat zeer goed maar het zijn dus GEEN energiespecialisten als het erop aan komt om een realistisch beleid uit te stippelen. Binnen de kortste keren zitten we zonder energiebevoorrading en valt de ganse economie plat met alle katastrofale gevolgen vandien als je zou doen wat deze organisaties zeggen zogenazegd op wetenschappelijke basis...En als onze "progressieve" politici dus enkel de papegaai spelen van deze organisaties en ze laten hun beleidskeuzes enkel door deze groepen bepalen...tja dan zijn we netjes op weg om nostalgisch te worden naar de tijd der Neanderthalers.
Maar het kan blijkbaar nog erger want zo vingen we een twitter op vanwege EPSU ( die het volgende twiet:

UK's Ofgem: 5 Companies Bid To Own, Operate Offshore Grid Links

LONDON -(Dow Jones)- Mar 30

Britain's energy regulator Ofgem said Tuesday it has received bids from five companies seeking to own and operate nine electricity transmission links to offshore wind farms with a capacity of around 2 gigawatts.

The combined bids on the nine links, which were put up for tender last year, total GBP4 billion. The combined asset value of the links totals just over GBP1 billion. The deadline for the bids closed March 16 and the winning bids will be announced in May, Ofgem said.

The companies shortlisted are: Balfour Beatty Capital Ltd., Macquarie Capital Group Ltd., National Grid Offshore Ltd., Green Energy Transmission--a consortium of Equitix Ltd. and AMP Capital Investors Ltd.--and Transmission Capital Partners--a consortium of Transmission Capital, International Public Partnerships Ltd. (INPP.LN) and Amber Infrastructure Group.

Last year, the European Investment Bank said it would provide more than GBP300 million for the first tender and is discussing the potential for future support.

A second round of tenders for the "transitional regime" is due to open this summer with transmission links worth around GBP1 billion, Ofgem said.

The two tenders under the transitional regime cover projects that are either already operating, under construction or where the contracts have already been agreed with cable manufacturers.

Subsequent tenders will be held under the "enduring regime," under which potential investors will be able to bid to design, build, finance and maintain the transmission assets connecting offshore wind farms to the onshore grid.

The U.K.'s Department for Energy and Climate Change and Ofgem will set out the details for the enduring regime tenders later this summer.

An estimated GBP15 billion investment in transmission infrastructure will be needed to meet the government's targets for offshore wind by 2020.

In mensentaal betekent dit bericht dat de Engelse Transportnetbeheerder van plan is om een onderzeese kabel doodleuk te verkopen aan privémaatschappijen...Dat zal de zaak om te komen tot één groot Europees netwerk natuurlijk niet echt bevorderen en zeker de prijs voor de eindverbruiker van deze groene stroom niet doen dalen. We zien hier immers groepen verschijnen die graag een return op hun investering krijgen van twee cijfers...Dit zal de prijs dus zeker en vast nog de hoogte in jagen van groene stroom en dat is dus niet echt de beste manier van werken denken wij...maar wie zijn wij natuurlijk nog maar eens...
Wij weten niet echt hoe het in Engeland staat met het statuut van onderzeese verbindingen naar het vasteland. Maakt dit deel uit van de investering langs de kant van de "productie" en valt ze ten laste van investeerder van de windmolens of maakt ze deel uit van het echte netwerk? In Belgistan in dit evenmin een dwaze vraag. Momenteel wordt deze verbinding een beetje heimelijk (voor het grote publiek) gefinancierd door de consument via de Eliatarieven alhoewel ze apart van de eigenlijke transportnettarieven vallen. In feite maken ze deel uit van de investering van het wijndmolenpark. Hoe het met het eigenlijke eigendomsrecht gesteld is, daar durven we zelf niet meteen een duidelijke taal spreken maar gelukkig vonden we een interpellatie in de senaat over dit heikele onderwerp:


1. Over het ontwerp van wet houdende diverse bepalingen (nr. 3-1302/1)

De heer Brotcorne betreurt dat de Senaat verplicht wordt belangrijke dossiers zoals die over gas en elektriciteit met spoed af te handelen, terwijl de beslissingen van de Ministerraad van Gembloux meer dan anderhalf jaar geleden zijn genomen. Een advies van de CREG is er al evenmin. Bovendien had men hierover hoorzittingen kunnen organiseren.

De regering wil een wettelijk kader tot stand brengen voor de ontwikkeling van een off shore-windmolenpark. ELIA zal de financiering op zich nemen van de kabel die deze installaties met het vasteland zal verbinden, voor rekening van een derde. ELIA zal ook van de eigenaars groenestroomcertificaten moeten kopen tegen prijzen die hoger zijn dan wat momenteel gangbaar is.

Tevens wil de regering een degressief tarief instellen op de federale bijdrage voor de ondernemingen die veel energie verbruiken, om hun concurrentiekracht te waarborgen. Die degressiviteit wordt gekoppeld aan het in acht nemen van het sectorakkoord ter bevordering van maatregelen voor efficiënt energieverbruik.

Door de steun voor de off shore-installaties komen wij onze internationale verplichtingen na.

Men kan zich slechts verheugen over de belangrijke hulp die aan de sector van de off shore-windmolens wordt gegeven. Op die manier reageren we op onze internationale verplichtingen, die voortvloeien uit het Kyoto-protocol en geven we de windmolens — een duurzame energiebron — een plaats.

Niettemin meent de heer Brotcorne dat het ontwerp weinig informatie bevat over de investeringsaanpak en de totaalkost die uiteindelijk door de consumenten zal worden gedragen.

De regering kondigt een meerkost voor de consumenten aan die ongeveer 1 euro per megawatt/uur zal bedragen. Zal met die kostprijs de deelname aan de aankoop van de kabel, waarvan een derde door ELIA zal worden gedragen, worden betaald ? Zal hij ook dienen om de groenestroomcertificaten te kopen, de kosten die dit zal meebrengen voor de netbeheerder en om de tolerantiemarge te verhogen ?

De dagbladpers meldt dat de minister een samenwerkingsakkoord plant met de gewesten over de groenestroomcertificaten. Het verbaast toch dat dat akkoord niet werd gesloten terwijl de laatste hand werd gelegd aan het wetsontwerp, zodat beide tegelijk door het parlement konden worden onderzocht, en een antwoord kon worden gegeven op bepaalde vragen die vandaag nog rijzen.

De groenestroomcertificaten die de regering aan de projectontwikkelaar C-Power wil toekennen, behoren tot de bevoegdheid van de gewesten. Er zijn er vandaag 700 000 in de gewesten en het project van de off shore-windmolens zal er nog eens 600 000 op de markt brengen, met de verplichting voor ELIA om ze te kopen. Dat aantal zal een prijsdaling van de groenestroomcertificaten op de gewestmarkten veroorzaken, wat onrechtstreeks een negatieve weerslag zal hebben op het vertrouwen van de investeerders in de windmolenmarkt. Tevens verplicht het wetsontwerp tot de aankoop van de groenstroomcertificaten tegen 107 euro. In vergelijking met de marktprijs is dat duur : in het Waalse gewest bijvoorbeeld, kost het groenestroomcertificaat 92 euro. Wanneer men die hoge prijs combineert met het aantal certificaten dat op de markt komt, kan men zich afvragen wat de gevolgen daarvan zullen zijn voor de tarieven van de netbeheerders en uiteindelijk voor het tarief dat de consument voorgeschoteld krijgt.

De heer Brotcorne meent dat de bepalingen van het ontwerp eigenlijk slechts over een privé-project gaan, namelijk dat van het C-Power consortium, dat een investering in de Noordzee plant. Het ontwerp lijkt wel op maat gemaakt voor die investeerder en dreigt alle investeerders die zich morgen op de markt kunnen aandienen te discrimineren.

Het ontwerp voorziet immers in vier soorten specifieke hulp :

1. de cofinanciering van de verbindingskabel ten belope van een derde door ELIA, met als maximum 25 miljoen euro;

2. het instellen van een tolerantiemarge van 30 % voor productie-afwijkingen, tegenover 10 % voor de andere vormen van productie;

3. de verhoging van de aankoopprijs van de groenestroomcertificaten die Elia wordt opgelegd;

4. het instellen van een rendabiliteitswaarborg indien het project onderbroken wordt, die overeenkomt met die voor lange-termijninvesteringen met vergelijkbare risico's.

Er is tevens sprake van discriminatie van de on shore-projecten, want die krijgen geen hulp voor de verbinding, noch de volledige waarborg door middel van groenestroomcertificaten en vooral geen verhoging van de tolerantiemarge tot 30 %. Het klopt dat de gewesten bevoegd zijn voor de on shore-windmolens, maar precies daarom was het beter geweest een algemene regeling te treffen na onderhandelingen met de gewesten, zodat de aanpak dezelfde is voor alle investeerders.

Wat de financiering van de onderzeese kabel betreft, was het advies van de CREG noodzakelijk, aangezien het beslag op de middelen van ELIA om daarin te investeren gevolgen zal hebben op de financiering van die onderneming en dus op wat aan de consument zal worden gevraagd.

Wie wordt eigenaar van de kabel ? Wordt ELIA voor een derde eigenaar van de kabel, wat met zijn investering overeenkomt, of geeft die investering het integendeel geen enkel eigendomsrecht ?

In het eerste geval kan ELIA die investering afschrijven en er de kosten spreiden, wat de consument ten goede komt.

De degressiviteit voor de federale ondernemingen die veel energie verbruiken is een positief punt, maar ze wordt alleen toegekend aan ondernemingen die hebben deelgenomen aan een convenant. Dergelijke akkoorden bestaan echter niet in het Brusselse Gewest. In zijn advies op het voorontwerp maakte de Raad van State daarbij gewag van een mogelijke bron van discriminatie.

Tevens heeft de Raad van State erop gewezen dat de federale bijdrage eigenlijk een belasting is. Overeenkomstig de Grondwet moeten de uitvoeringsbepalingen ervan bijgevolg bij wet worden bepaald en niet bij koninklijk besluit. Bovendien moet op die bijdrage BTW worden betaald. BTW opleggen op een belasting komt neer op het dubbel belasten van eenzelfde goed.

De bijdrage zal moeten worden geïnd door de elektriciteitsleveranciers. Ze staan ongetwijfeld dichter bij de consument, maar men zadelt hen op met administratiekosten voor het innen van die bijdrage, met het risico dat ze die zelf doorberekenen in de elektriciteitsprijs.

De heer Steverlynck plaatst kanttekeningen bij de steunmaatregelen voor de installatie van off shore-windmolens (art. 62). De kostprijs voor de maatregelen ter ondersteuning van deze alternatieve energiebron zou 125 tot 130 euro per MW/uur bedragen, terwijl gewone (kern)centrales voor dezelfde prijs 4 tot 5 MW/uur kunnen opwekken. In de bevoegde Kamercommissie zijn heel wat opmerkingen geuit over de discriminatie tussen offshore- en onshorewindmolenparken. Met betrekking tot deze laatste categorie heeft de minister verklaard dat zij een regionale bevoegdheid vormt. In de verantwoording van het amendement nr. 18, ingediend na goedkeuring van het verslag, bestrijdt de auteur van het amendement deze argumentatie. Volgens het amendement « gaat het hier om tariferingen, en daarin worden de balanskosten verrekend. Terzake is de federale overheid bevoegd voor alle vormen van elektriciteitsproductie » (stuk Kamer, nr. 51-1845/31). Vanuit die invalshoek kan de discriminatie tussen offshore- en onshorewindmolens uit de weg worden geruimd. Spreker wenst hierover het standpunt van de minister te kennen.

Met betrekking tot het degressief tarief dat afhankelijk is van de ondertekening van een convenant, heeft de minister verklaard dat een dergelijk convenant « zeer binnenkort » voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zal worden ondertekend. De heer Steverlynck vraagt zich af of hiermee « onverwijld » wordt bedoeld. Wat is het juiste tijdschema ?

Vervolgens verwijst de heer Steverlynck naar de rol van de Nationale Toezichthoudende Instantie (NSA) in de luchtvaartsector (art. 48). Spreker stelt zich de vraag naar de verhouding van deze instantie met Belgocontrol. Voorts worden de werkingskosten van de NSA volledig doorgerekend aan de luchtvaartsector. De Raad van State heeft echter opgemerkt dat niet alle activiteiten van de NSA in het voordeel van de luchtvaartsector zijn. Sommige behelzen het algemeen belang. Bijgevolg kan niet van een heffing worden gesproken. De Raad van State was dan ook van oordeel dat het hier om een fiscale maatregel gaat die niet op deze wijze mag worden ingevoerd. De minister heeft hier in de Kamercommissie geen afdoend antwoord op verstrekt.

De heer Steverlynck stipt verder aan dat de dienst Wetsevaluatie een aantal opmerkingen heeft gemaakt over het gebrek aan concordantie tussen de Nederlandse en de Franse tekst. Is de minister bereid de teksten te corrigeren ?

Antwoorden van de minister van Economie, Energie, Buitenlandse Handel en Wetenschapsbeleid

Over drie elementen van het ontwerp zijn de principiële beslissingen reeds enige tijd geleden genomen en uitvoerig besproken in het Parlement en in de pers.

De CREG heeft een advies uitgebracht over de procedure, maar niet over de keuze inzake off shore en de degressiviteit, aangezien beide afhangen van politieke beslissingen. De CREG speelt de rol van regulator in de sector, met een controle ex ante, maar hoeft uiteraard geen andere bevoegdheden te krijgen waardoor zij rechter én partij zou kunnen worden.

De aankoop van groenestroomcertificaten wordt in het ontwerp niet geregeld. Het samenwerkingsakkoord daarover zal in november worden besproken. Als de markt van de groenestroomcertificaten werkt zoals gepland, bedraagt de totale waarde van een groenestroomcertificaat in de gewesten evenveel als de waarde van de boete die wordt vermeden en waarbij ook nog eens de belasting moet worden geteld die de onderneming moet betalen om de boete netto te kunnen betalen, namelijk ongeveer 110 euro, een hoger bedrag dus dan de vermelde 107 euro.

Het bedrag van 0,99 euro per megawatt/uur stemt overeen met een park van 60 windmolens, een aantal dat we nog niet bereikt hebben.

Het klopt dat C-Power een project heeft ingediend, maar het is niet het enige, en het wetsontwerp heeft geenszins de bedoeling een onderneming te bevoordelen.

Op de verwijten van discriminatie antwoordt dat minister dat de off shore-techniek veel meer onderhevig is aan veranderingen in windsterkte dan windmolens op het vasteland. Het onderscheid inzake tolerantiemarge en rentabiliteitsgarantie is dus gerechtvaardigd.

De termijn wordt bepaald op 20 jaar aangezien een off shore-installatie veel meer kost dan installaties op het vasteland.

Met de degressiviteit hangen geen stijgingen van de administratiekosten samen. Het enige gevolg is dat een degressief plafond wordt ingesteld om de concurrentiepositie van de ondernemingen te waarborgen.

De heer Brotcorne vraagt of ELIA, dat een derde van de onderzeese kabel moet financieren (art. 62) ook mede-eigenaar wordt.

De minister antwoordt dat dat niet het geval is.

Wat de vragen van de heer Steverlynck betreft, stipt de minister aan dat op zee gewonnen windenergie een hoge prijs heeft, maar als België het Kyotoprotocol wenst na te leven, dan dient het zijn bronnen van energiewinning te diversifiëren en daar eventueel een hoge prijs voor te betalen. Bovendien is windenergie een hoogtechnologische aangelegenheid die heel wat research & development vergt. Op die manier voert ons land dus tegelijkertijd ook de Lissabon-agenda uit.

Het verschil tussen off shore- en on shore-windmolenparken is niet louter een kwestie van bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid en de gewesten. Er bestaan ook feitelijke verschillen waarvoor het amendement ingediend in de Kamer onvoldoende aandacht had. Op zee is de tolerantiemarge inzake wind veel gevoeliger. Soms is er te veel wind, soms te weinig. In beide gevallen kan een windmolen op zee niet worden ingeschakeld. Deze extreme situaties doen zich veel minder te land voor.

Voilà, hier staat dus officieel veel uitgelegd wat de meeste consumenten niet weten. Eerst en vooral dat Elia de financiering voor één derde regelt op kosten van de consument van de onderzeese kabelverbinding ZONDER DAT ER EIGENDOMSRECHT WORDT GECREEERD. Elia kan niet eens deze investering afschrijven dat doet C-Power waarschijnlijk wel en C-power zal nadien wel de prijs van haar kabel nog eens doorrekenen in haar Je zou de uitvinder van zoveel leuks al voor minder voorzitter van jet bestuurders maken...vraag het maar eens aan Vande Lanotte nu voorzitter bij C-Power.

Verder vernemen we hier toch nog meer leuke dingen maar die moet je zelf maar ontdekken. Wij ontdekken vooral dat deze kabel wel door ons betaald wordt maar in feite volledig in privéhanden blijft. Dat is dus echt zware kost...als we dat dus doen voor alle windmolenparken dan is meteen het probleem van de supergrids een stuk ingewikkelder....

Voor diegenen die elders lazen dat windmolens in zee efficiënter zullen draaien dan op het vasteland...die zijn er dus ook aan voor de moeite want in Belgistan is dan net het omgekeerde we citeren voor diegenen die het niet meteen terugvinden:

Op de verwijten van discriminatie antwoordt dat minister dat de off shore-techniek veel meer onderhevig is aan veranderingen in windsterkte dan windmolens op het vasteland. Het onderscheid inzake tolerantiemarge en rentabiliteitsgarantie is dus gerechtvaardigd.

Je vindt hier trouwens een Europees rapport over on-shore en off-shore windenergie en je zal merken dat die twee moeilijk te vergelijken vallen omdat een windmolen in zee hoger kan gebouwd worden en dus ook veel meer vermogen kan ontwikkelen...dus helemaal niet wat de Minister hierboven wauwelt...

Verder kunnen jullie hier eens vergelijken, een echte benchmark inderdaad, wat onze buren als minimumprijs hebben vastgelegd voor hun off-shore windmolenparken. In Belgistan is dat dus 107€ gedurende 20 jaar voor C-power...

hier vinden jullie dat op de laatste lijn per land:

Grid issues by country

Republic of Ireland
United Kingdom

en nog veel overtuigender klinkt het hier:

auto’s | Home | Open huizen voor bezichtiging zonne-energie »

RWE Innogy participeert financieel in C-Power’s offshore windenergiepark

5 mei 2009

offshore_windmolenparkRWE Innogy heeft een overeenkomst getekend voor de overname van 20,22% van de aandelen van C-Power. C-Power is de ontwikkelaar en uitvoerder van offshore windenergieparken waarin de Belgische investeringsondernemingen Ecotech Finance en Socofe participeren. RWE Innogy heeft, naast de overname van de directe participatie van Ecotech Finance en Socofe, tevens ingestemd een aanvullend aandeel van 6,5% over te nemen van andere C-Power-aandeelhouders (EDF Energies Nouvelles, NUHMA en DEME).

C-Power heeft niet alleen het offshore windenergiepark Thornton Bank ontwikkeld, maar is tevens verantwoordelijk voor de realisatie hiervan. Het Thornton Bank project is het eerste offshore windenergiepark voor de Belgische kust dat al volledige goedkeuring heeft gekregen. De bouw werd op 23 mei 2007 gestart en na de bouw van de windturbines in de zomer 2008 werd ook de aansluiting op het elektriciteitsnet eind 2008 gerealiseerd en sinds begin dit jaar wordt er reeds elektriciteit in het transportnet geïnjecteerd.

Prof. Fritz Vahrenholt, directeur van RWE Innogy: “Thornton Bank is een van de eerste offshore windenergieparken op de hele wereld. Het park zal worden gebouwd tot 30 km van de kust, op een waterdiepte tot wel 28 meter. Deze investering is voor ons dan ook de uitgelezen kans om een bijdrage te leveren aan de offshore-branche, maar ook om op dit gebied nog veel meer ervaring op te doen. Dit zal zeker ten goede komen aan onze ambitieuze ontwikkelingsdoelstellingen voor de offshore-branche.”

Filip Martens, Algemeen Directeur van C-Power: “We zijn zeer verheugd dat wij in RWE een zeer ervaren partner hebben gevonden voor de bouw en verdere ontwikkeling van het Thornton Bank-project, omdat we met dit windenergiepark hoge standaards willen zetten in de offshore-branche.”

Claude Grégoire, directeur van Socofe: “Socofe en Ecotech Finance begeleiden hun dochteronderneming C-Power al vanaf de start van dit project. Onze betrokkenheid maakt al bijna tien jaar lang de financiering van deze technisch-economische ontwikkeling mogelijk. Met een aandeel van nu 20 procent zijn we nog steeds maatgevend betrokken bij dit project, en zijn wij nog steeds overtuigd van het succes van het project. ”

Michel Savonet, voorzitter van het uitvoerend comité van Ecotech Finance: “We zijn vooral blij met het feit dat de overname wordt gerealiseerd door RWE, een groep met een goede reputatie en kennis van zaken. Samen met Socofe zullen wij het project blijven stimuleren en deelnemen in de financiering van de tweede fase met de verkoopsopbrengst. Ook het opstarten van vergelijkbare projecten is denkbaar.”

Het windenergiepark heeft een totale geïnstalleerd vermogen van wel 300 MW en zal naar verwachting ongeveer 1.000 GWu stroom per jaar produceren. Dit stroomvolume is voldoende voor de energiebehoeften van ongeveer 600.000 mensen. Het park zal worden uitgerust met 60 windturbines van 5 MW. De eerste zes windturbines zijn al in de pilootfase naar tevredenheid gebouwd. Deze zullen naar verwachting gemiddeld ongeveer 3.700 uur maximaal vermogen leveren, wat een zeer goed resultaat is voor offshore windenergieparken. De volgende projectfasen zullen tegen het jaar 2013 volledig uitgevoerd zijn. Het windenergiepark zal al een aanzienlijke bijdrage leveren aan de verwezenlijking van de hernieuwbare energie doelstellingen die de Belgische regering heeft gesteld. In vergelijking met een moderne gasgestookte krachtcentrale zorgt het windenergiepark voor een verminderde CO2-uitstoot van 450.000 ton per jaar.

Voor de productie van de offshore windenergie worden Groene Stroom Certificaten toegekend.
De elektriciteitsleveranciers actief op de Belgische markt moeten in verhouding tot hun geleverd elektriciteitsvolume een bepaald percentage duurzame energie opnemen dat evenredig is aan de doelstellingen. De prijs van de certificaten is gebaseerd op vraag en aanbod, maar afhankelijk van de energietechnologie kan de prijs lager uitvallen. De minimumprijs van een offshore windcertificaat is vastgesteld op EUR 107/MWu voor de eerste 216 MW. Er geldt een toeslag van EUR 90/MWu wanneer de 216 MW wordt overschreden.

RWE Innogy is in Groot-Brittannië reeds sterk vertegenwoordigd in de offshore windenergiesector. Naast het bestaande 60-MW-windenergiepark North Hoyle voor de kust van Wales zal het bedrijf daar dit jaar al zijn tweede windenergiecentrale Rhyl Flats met 90 MW geïnstalleerd vermogen in bedrijf nemen. Het eveneens voor Wales geplande offshore-windenergiepark Gwynt y M(oo)r zal met 750 MW wereldwijd een van de grootste in zijn soort worden. Met 50 procent is RWE Innogy bovendien betrokken bij het voor de Oost-Engelse kusten gelegen offshore-windenergiepark Greater Gabbard. Dit windenergiepark zal tegen de voltooiing in 2011 over een geïnstalleerd vermogen van 500 MW beschikken. Ook langsheen de continentaal-Europese kust wil RWE Innogy de offshore-windenergie-opportuniteiten verder uitbreiden. Zo plant het bedrijf in Duitsland 40 kilometer voor het Noordzee-eiland Juist de aanleg van de circa 960 MW windenergiecentrale Innogy Nordsee 1 en in Nederland zal voor de Noord-Hollandse kust het 300-MW-offshore windenergiepark Tromp Binnen ontstaan. In totaal ontwikkelt RWE Innogy op meerdere locaties in Nederland windenergieprojecten op zee met een geïnstalleerd vermogen van 2.000 MW.

Bron: APS

en kan iemand ons hier even vlug komen uitrekenen hoeveel dat de consument aan groene stroomcertificaten zal kosten als dit park volledig is gebouwd en op volle toeren zal draaien? Gelieve ook rekening te houden met de "kleine toeslag" na het bereiken van 216 MW...en vergeet niet beste lezertjes dat wij dat als consument moeten ophoesten want Elia zal verplicht zijn deze prijs te dokken en zal dat natuurlijk in zijn tarieven moeten doorrekenen tenzij ze het faillissement willen aanvragen....

gesnopen beste lezertjes? En morgen gaan we verder...

16-04-2010 om 23:52 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ha'aretz en de mossad...het begin

en zo kwam Ha'aretz in conflict met de Mossad....

April 13, 2010

Whistleblowing Israeli Journalist Treated as "Fugitive Felon"

Mossad Operation Threatened Against Reporter


in Nazareth.

An Israeli journalist who went into hiding after writing a series of reports showing lawbreaking approved by Israeli army commanders faces a lengthy jail term for espionage if caught, as Israeli security services warned at the weekend they would “remove the gloves” to track him down.

The Shin Bet, Israel’s secret police, said it was treating Uri Blau, a reporter with the liberal Haaretz daily newspaper who has gone underground in London, as a “fugitive felon” and that a warrant for his arrest had been issued.

Options being considered are an extradition request to the British authorities or, if that fails, a secret operation by Mossad, Israel’s spy agency, to smuggle him back, according to Maariv, a right-wing newspaper.

It was revealed yesterday that Mr Blau’s informant, Anat Kamm, 23, a former conscript soldier who copied hundreds of classified documents during her military service, had confessed shortly after her arrest in December to doing so to expose “war crimes”.

The Shin Bet claims that Mr Blau is holding hundreds of classified documents, including some reported to relate to Operation Cast Lead, Israel’s attack on Gaza in winter 2008 in which the army is widely believed to have violated the rules of war.

Other documents, the basis of a Haaretz investigation published in 2008, concern a meeting between the head of the army, Gabi Ashkenazi, and the Shin Bet in which it was agreed to ignore a court ruling and continue carrying out executions of Palestinian leaders in the occupied territories.

Yuval Diskin, head of the Shin Bet, who has said his organisation was previously “too sensitive with the investigation”, is now demanding that Mr Blau reveal his entire document archive and take a lie-detector test on his return to identify his sources, according to Haaretz. The newspaper and its lawyers have recommended that he remain in hiding to protect his informants.

Haaretz has also revealed that, in a highly unusual move shortly before Israel’s attack on Gaza, it agreed to pull a printed edition after the army demanded at the last minute that one of Mr Blau’s stories not be published. His report had already passed the military censor, which checks that articles do not endanger national security.

Lawyers and human rights groups fear that the army and Shin Bet are trying to silence investigative journalists and send a warning to other correspondents not to follow in Mr Blau’s path.

“We have a dangerous precedent here, whereby the handing over of material to an Israeli newspaper … is seen by the prosecutor’s office as equivalent to contact with a foreign agent,” said Eitan Lehman, Ms Kamm’s lawyer. “The very notion of presenting information to the Israeli public alone is taken as an intention to hurt national security.”

The Shin Bet’s determination to arrest Mr Blau was revealed after a blanket gag order was lifted late last week on Ms Kamm’s case. She has been under house arrest since December. She has admitted copying hundreds of classified documents while serving in the office of Brig Gen Yair Naveh, in charge of operations in the West Bank, between 2005 and 2007.

Under an agreement with the Shin Bet last year, Haaretz and Mr Blau handed over 50 documents and agreed to the destruction of Mr Blau’s computer.

Both sides accuse the other of subsequently reneging on the deal: the Shin Bet says Mr Blau secretly kept other documents copied by Ms Kamm that could be useful to Israel’s enemies; while Mr Blau says the Shin Bet used the returned documents to track down Ms Kamm, his source, after assurances that they would not do so.

Haaretz said Mr Blau fears that they will try to identify his other informants if he hands over his archive.

Mr Blau learnt of his predicament in December, while out of the country on holiday. He said a friend called to warn that the Shin Bet had broken into his home and ransacked it. He later learnt they had been monitoring his telephone, e-mail and computer for many months.

In a move that has baffled many observers, the Shin Bet revealed last week that Mr Blau was hiding in London, despite the threat that it would make him an easier target for other countries’ intelligence agencies.

Amir Mizroch, an analyst with the right-wing Jerusalem Post newspaper, noted that it was as if Israel’s security services were “saying to Syrian, Lebanese, Palestinian, Hizbullah and Iranian intelligence agents in London: ‘Yalla, be our guests, go get Uri Blau’.” He added that the real goal might be to flush out Mr Blau so that he would seek sanctuary at the Israeli embassy.

Ms Kamm is charged with espionage with intent to harm national security, the harshest indictment possible and one that could land in her jail for 25 years. Yesterday another of her lawyers, Avigdor Feldman, appealed to Mr Blau to return to Israel and give back the documents to help “minimise the affair”.

“The real question is whether this exceptionally heavy-handed approach is designed only to get back Kamm’s documents or go after Blau and his other sources,” said Jeff Halper, an Israeli analyst. “It may be that Kamm is the excuse the security services need to identify Blau’s circle of informants.”

Mr Blau has already published several stories, apparently based on Ms Kamm’s documents, showing that the army command approved policies that not only broke international law but also violated the rulings of Israel’s courts.

His reports have included revelations that senior commanders approved extra-judicial assassinations in the occupied territories that were almost certain to kill Palestinian bystanders; that, in violation of a commitment to the high court, the army issued orders to execute wanted Palestinians even if they could be safely captured; and that the defence ministry compiled a secret report showing that the great majority of settlements in the West Bank were illegal even under Israeli law.

Although the original stories date to 2008, the army issued a statement belatedly this week that Mr Blau’s reports were “outrageous and misleading”. No senior commanders have been charged over the army’s lawbreaking activities.

B’Tselem, an Israeli human rights group, said its research had shown that “in many cases soldiers have been conducting themselves in the territories as if they were on a hit mission, as opposed to arrest operations”.

It added that the authorities had “rushed to investigate the leak and chose to ignore the severe suspicions of blatant wrongdoings depicted in those documents”.

A group of senior journalists established a petition this week calling for Mr Blau to be spared a trial: “So far, the authorities have not prosecuted journalists for holding secret information, which most of us have had in one form or another. This policy by the prosecution reflects, in our view, an imbalance between journalistic freedom, the freedom of expression and the need for security.”

However, media coverage of the case in Israel has been largely hostile. Yuval Elbashan, a lawyer, wrote in Haaretz yesterday that Mr Blau’s fellow military reporters and analysts had in the past few days abandoned their colleague and proven “their loyalty to the [security] system as the lowliest of its servants”.

One, Yossi Yehoshua, a military correspondent with the country’s largest-circulation newspaper, Yedioth Aharonoth, who is said to have been approached by Ms Kamm before she turned to Mr Blau, is due to testify against her in her trial due next month.

Chat forums and talkback columns also suggest little sympathy among the Israeli public for either Ms Kamm or Mr Blau. Several Hebrew websites show pictures of Ms Kamm behind bars or next to a hangman’s noose.

A report on Israel National News, a news service for settlers, alleged that Ms Kamm had been under the influence of “rabidly left-wing“ professors at Tel Aviv University when she handed over the documents to the Haaretz reporter.

Jonathan Cook is a writer and journalist based in Nazareth, Israel. His latest books are “Israel and the Clash of Civilisations: Iraq, Iran and the Plan to Remake the Middle East” (Pluto Press) and “Disappearing Palestine: Israel's Experiments in Human Despair” (Zed Books). His website is

A version of this article originally appeared in The National (, published in Abu Dhabi.

15-04-2010 om 23:16 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ha'aretz ligt onder vuur in Israel
en in Israel is er ook wat valt daar onze lievelingskrant Ha'aretz aan...

April 15, 2010

"A Shin Bet State"

Israel Targets Ha'aretz



An Arab member of the Israeli parliament is demanding that a newspaper be allowed to publish an investigative report that was suppressed days before Israel attacked Gaza in winter 2008.

The investigation by Uri Blau, who has been in hiding since December to avoid arrest, concerned Israeli preparations for the impending assault on Gaza, known as Operation Cast Lead.

In a highly unusual move, according to reports in the Israeli media, the army ordered the Haaretz newspaper to destroy all copies of an edition that included Blau’s investigation after it had already gone to press and been passed by the military censor. The article was never republished.

Blau has gone underground in London after the Shin Bet, Israel’s secret police, demanded he return to Israel to hand back hundreds of classified documents they claim are in his possession and to reveal his sources. He published several additional reports for Haaretz in 2008 and 2009 that severely embarrassed senior military commanders by showing they had issued orders that intentionally violated court rulings, including to execute Palestinians who could be safely apprehended.

Haneen Zoubi, an MP who previously headed an Israeli media-monitoring organization, said it was “outrageous” that the suppressed report was still secret so long after the Gaza attack. She is to table a parliamentary question to Ehud Barak, the defense minister, today demanding to know why the army suppressed the article and what is preventing its publication now. Barak must respond within 21 days.

She said publication of the article was important both because Israel had been widely criticized for killing many hundreds of civilians in its three-week assault on Gaza, and because subsequent reports suggested that Israeli commanders sought legal advice months before the operation to manipulate the accepted definitions of international law to make it easier to target civilians.

“There must be at least a strong suspicion that Mr Blau’s article contains vital information, based on military documentation, warning of Israeli army intentions to commit war crimes,” she said in an interview. “If so, then there is a public duty on Haaretz to publish the article. If not, then there is no reason for the minister to prevent publication after all this time.”

Zoubi’s call yesterday followed mounting public criticism of Haaretz for supporting Blau by advising him to stay in hiding and continuing to pay his salary. In chat forums and talkback columns, the reporter has been widely denounced as a traitor. Several MPs have called for Haaretz to be closed down or boycotted.

A Haaretz spokeswoman refused to comment, but a journalist there said a “fortress mentality” had developed at the newspaper. “We’ve all been told not to talk to anyone about the case,” he said. “There’s absolute paranoia that the paper is going to be made to suffer because of the Blau case.”

Amal Jamal, a professor at Tel Aviv University who teaches a media course, said he was concerned with the timing of the Shin Bet’s campaign against Blau. He observed that they began interviewing the reporter about his sources and documents last summer as publication neared of the Goldstone report, commissioned by the United Nations and which embarrassed Israel by alleging it had perpetrated war crimes in Gaza.

“The goal in this case appears to be not only to intimidate journalists but also to delegitimize certain kinds of investigations concerning security issues, given the new climate of sensitivity in Israel following the Goldstone report.” He added that Blau, who had quickly acquired a reputation as Israel’s best investigative reporter, was “probably finished” as a journalist in Israel.

Shraga Elam, an award-winning Israeli reporter, said Blau’s suppressed article might also have revealed the aims of a widely mentioned but unspecified “third phase” of the Gaza attack, following the initial air strikes and a limited ground invasion, that was not implemented. He suspected the plans involved pushing some of Gaza’s population into Egypt under cover of a more extensive ground invasion. The plan had been foiled, he believed, because Hamas offered little resistance and Egypt refused to open the border.

On Monday, an MP with the centrist Kadima Party, Yulia Shamal-Berkovich, called for Haaretz to be closed down, backing a similar demand from fellow MP Michael Ben-Ari, of the right-wing National Union. She accused Haaretz management of having “chosen to hide” over the case and blamed it for advising Mr Blau to remain abroad. She said the newspaper “must make sure the materials that are in his possession are returned. If Haaretz fails to do so, its newspaper licence should be revoked without delay.”

Another Kadima MP, Yisrael Hasson, a former deputy head of the Shin Bet, this week urged Haaretz readers to boycott the newspaper until Blau is fired. A petition calling on the Shin Bet to end its threat to charge Blau with espionage has attracted the signatures of several prominent journalists in Israel.

“We believe the Blau case is unique and are concerned this unique case will create a dangerous precedent,” their letter states. “Until now, prosecution authorities have not sought to try reporters for the offence of holding classified information, an offence most of us are guilty of in one way or another.”

A group of Israeli human rights organisations is due to submit a letter this week to the government demanding that the investigation concentrate on lawbreaking by the army rather the “character assassination” of Blau and his sources.

Yesterday, the supreme court tightened restrictions on Anat Kamm, one of Blau’s main informants, who has been under house arrest since December for copying up to 2,000 military documents while she was a soldier. She is accused of espionage with intent to harm the state, a charge that carries a tariff of 25 years in jail.

The papers copied by Kamm, 23, included military orders that violated court rulings and justified law-breaking by soldiers.

Judge Ayala Procaccia said: “The acts attributed to the respondent point to a deep internal distorted perception of a soldier's duties to the military system he or she is required to serve, and a serious perversion from the basic responsibility that a citizen owes the state to which he or she belongs.” Kamm, the court decided, must not leave her apartment and must be watched by a close relative at all times.

Media coverage of the case in Israel has been largely hostile to both Kamm and Blau. Gideon Levy observed in Haaretz today: “The real betrayal has been that of the journalists, who have betrayed their profession -- journalists who take sides with the security apparatus against colleagues who are doing their job bringing light to the dark.”

Calling Israel “a Shin Bet state”, Levy added: “If it depended on public opinion, Kamm and Blau would be executed and Haaretz would be shut down on the spot.”

Jonathan Cook is a writer and journalist based in Nazareth, Israel. His latest books are “Israel and the Clash of Civilisations: Iraq, Iran and the Plan to Remake the Middle East” (Pluto Press) and “Disappearing Palestine: Israel's Experiments in Human Despair” (Zed Books). His website is

A version of this article originally appeared in The National (, published in Abu Dhabi.

15-04-2010 om 23:05 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Groene energie vanop de IJzertoren?
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Kijk eens aan. Nu de IJslandse goden zich wreken om al het onrecht dat hun land werd en wordt aangedaan door de financiële crisis en de bankencrisis en ze ons massa's stof en as sturen om ons luchtverkeer in de war te sturen begint ook de Vlaamse regering zich te roeren in het energiedebat.
En wat beweegt er nu plots?

Vlaanderen maakt werk van energiebedrijf

  • donderdag 15 april 2010

  • Auteur: Bart Brinckman
BRUSSEL - Het Vlaams Energiebedrijf staat volop in de steigers. De N-VA is van plan strikt toe te kijken.
Van onze redacteur

Vijftien jaar geleden richtte de Vlaamse regering Telenet op, mede om de monopoliepositie van Belgacom te doorbreken. Het initiatief groeide uit tot een succes. Momenteel staat het Vlaams Energiebedrijf (VEB) in de steigers. Dat moet de kleine groenestroomproducenten en -leveranciers verenigen in één maatschappij en zo ‘op een kleinschalige manier' de concurrentie met Electrabel aangaan.

Voor de N-VA was zo'n energiebedrijf een van de speerpunten in haar campagne. De oprichting ervan valt onder de bevoegdheid van Vlaams viceminister-president Ingrid Lieten (SP.A). Voor dit jaar schreef de regering 200miljoen euro aan investeringskredieten in. Maar voorlopig raakte nog geen concreet project op de regeringstafel. N-VA-parlementslid Liesbeth Homans moest gisteren dan ook toegeven dat het ‘onduidelijk blijft welk project de regering zal ontwikkelen. Maar wij hopen dat er rekening wordt gehouden met onze visie'.

Concreet ziet Homans vier redenen om zo'n energiebedrijf op te starten. Ten eerste zou het Vlaanderen de kans bieden om zelf bij te dragen aan enkele Europese energiedoelstellingen. Bovendien zou de afhankelijkheid van de buitenlandse energie-import erdoor verkleinen. Monopolist Electrabel zou (iets) meer concurrentie krijgen en dat kan ten slotte een lagere energiefactuur in de hand werken.

Homans blijft realistisch. Een investering van 200 miljoen is niet meer dan een peulschil. Voor de N-VA moet het energiebedrijf een ‘rollend fonds' worden, een investeringsmaatschappij met een eigen knowhow. ‘Als investeringsmaatschappij moet het VEB participaties nemen in rationele energie-installaties en -producenten', legt Homans uit. ‘Als bepaalde initiatieven na verloop van tijd levensvatbaar zijn, kunnen de participaties worden verkocht, waarna geïnvesteerd kan worden in nieuwe initiatieven.' De N-VA rekent ook op een samenwerking met de Europese Investeringsbank.

Via de participaties kan het VEB volgens de N-VA uitgroeien tot dé motor om de bestaande producenten en leveranciers van groene stroom te verenigen in één maatschappij. ‘Zo krijgen we een relatief sterkere groep die verder kan groeien en streven naar een groter marktaandeel', zegt de partij. Het VEB moet daarbij ook participeren in de productie en rationeel energiegebruik.

Ook proefprojecten in hernieuwbare energie kunnen profiteren van de oprichting van de maatschappij. Met een eigen energiebedrijf geeft Vlaanderen bovendien het goede voorbeeld. Het VEB zou projecten rond energiebesparende maatregelen in de gebouwen van de Vlaamse overheid (installeren dubbele beglazing) kunnen voorfinancieren. Met de besparingen die daardoor worden gerealiseerd, kan de investering achteraf worden terugbetaald.

Ten slotte kan het VEB deelnemen aan klimaatfondsen om emissierechten te verwerven. Zo kan de kloof worden gedicht tussen de eigen inspanningen op het vlak van CO2-uitstootreductie en de door Europa opgelegde doelstellingen.

Voilà, je ziet dat zo voor je ogen. Ze gaan participeren aan de interconnectie met Duitsland zodat de Scandinavische groene stroom massaal naar Vlaanderen kan vloeien...neen want die interconnectie zal op Waals grondgebied komen...uitgesloten dus. Tenzij er een onderzeese kabel via de "Vlaamse" kust naar ginder getrokken wordt misschien. Ander interessante piste: de uitbreiding van de interconnectie met Frankrijk om meer energie opgewekt door waterkracht naar hier te halen....maar wat Frans is vals is en dus ook neen.... We vrezen dat het dus beperkt zal blijven tot de opwekking van groene energie op basis van Vlaamse varkensmest of van spruitjesafval. Of daarmee de monopoliepositie van Electrabel in het gedrang komt valt te betwijfelen. Kijk, zulke initiatieven is dus puur weggegooid geld. Als je een bijna-monopolist als Electrabel wil uitroken moet je voldoende volume op de markt krijgen. En wanneer je dan opteert voor groene energie dan moet je die halen waar deze wordt geproduceerd en tot nog toe is dat niet hier in Vlaanderen ...tenzij je die dakpanelen als een gevaar voor de concurrentiepositie van Electrabel wil beschouwen. Je kan ze natuurlijk zelf produceren, die groene energie, maar dan spreek je over andere bedragen en je rijdt dan best niet de bestaande initiatieven in de wielen. En vooraleer grote volumes op te wekken moet je dan ook nog denken dat je die nog tot bij de consument moet krijgen en tot nog toe zijn onze netten hier niet op voorzien.
In elk geval heeft de voorfinanciering van dubbele beglazing van Vlaamse overheidsgebouwen niks maar dan ook niks te maken met een Vlaams energiebedrijf. Je kan daarvoor perfect andere instrumenten gebruiken. Bijvoorbeeld fiscale aftrekposten maar dat is dan weer federale materie en geen Vlaamse bevoegdheid. Belgistan is dus een zeer interessant land voor zulke energieprojecten. Transportnetten zijn federaal, distributie is regionaal, productie is dan weer federaal en vooral privé en dan heb je een Vlaamse energiemaatschappij... die wil bijdragen tot de verwezenlijking van Europese doelstellingen...die natuurlijk niet samenvallen met Belgische noch met Waalse doelstellingen...we zijn echt benieuwd. We suggereren de installatie van zonnepanelen op de IJzertoren en op de Antwerpse boerentoren of de verdeling van spaarlampen met een Vlaamse leeuw als opdruk.

Morgen gaan we verder...

15-04-2010 om 22:33 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt zoevende windmolentjes deel 3 supergrids
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Vandaag leiden we jullie naar de website van de vrienden van de supergrid (de Europese variant). Want een aantal firma's waaronder het belgische Elia heeft een vereniging opgericht om de supergrid te promoten. Of je nu voor- of tegenstander van dit idee bent maakt niks uit. Het gaat erom te begrijpen waarover het gaat en op hun site vind je heel wat informatie


"Supergrid" is the future electricity system that will enable Europe to undertake a once-off transition to sustainability.

The concept of Supergrid was first launched a decade ago and it is defined as “An electricity transmission system, mainly based on direct current, designed to facilitate large-scale sustainable power generation in remote areas for transmission to centres of consumption, one of whose fundamental attributes will be the enhancement of the market in electricity”.

Supergrid is not an extension of existing or planned point to point HVDC interconnectors between particular EU states. Even the aggregation of these schemes will not provide the network that will be needed to carry marine renewable power generated in our Northern seas to the load centres of central Europe. Supergrid is a new idea. Unlike point to point connections, Supergrid will involve the creation of “Supernodes” to collect, integrate and route the renewable energy to the best available markets. Supergrid is a trading tool which will enhance the security of supply of all the countries of the EU.

There can, of course, be many forms of Supergrid. The Offshore Supergrid is based on the seas around North Western Europe. There will be others, such as a Solar Supergrid in the Mediterranean. These grids will ultimately be linked to supply electricity across the EU.


Supergrid will be developed and built using the next generation of HVDC technology, of installation vessels, and of marine generating plant. It will capture clean energy generation and deliver firm renewable power across the EU.

As a result of advances in HVDC technology, it is now technically possible to transmit electricity efficiently and cheaply from remote locations at sea or in the desert to the urban areas where most of us live and work.

Supergrid will be developed and built using the next generation of HVDC technology, of installation vessels, and of marine generating plant. It will capture clean energy generation and deliver firm renewable power across the EU.

The full significance of a switchable HVDC innovation has not yet been appreciated by policy makers or by the business community. It is clear that a network incorporating a HVDC grid with the redundancy and reliability of current AC grids is now a reality and that the limits of what is technologically possible have been greatly expanded.

HVDC technology will open markets, strengthen security of supply and create another global opportunity for European companies to export sustainable energy technology. The technology underpinning the Supergrid will give competitive advantage to the companies involved with its specification and design. This type of integrated AC/DC grid will be a template for what will be needed in other global markets including the US and China.

Europe's Opportunity

At an average growth rate of two per cent, Europe's demand for electricity will double by 2050. At a three per cent growth rate, it will more than treble.

Europe is building an “electric economy”. Electricity is set to become the dominant source of energy. It will drive the transition to a low carbon, high growth future. By 2050 most of our transport could be powered by electricity, with the possible exception of some heavy commercial vehicles.

As part of this transition, electricity grids will no longer be seen as a national resource. They will become international corridors of trade bringing renewable energy generation from northern marine and southern solar generation to European centres of population.

If we are to reduce carbon emissions by 80% then all of this increased demand will have to be met by renewable energy. Existing coal, oil and gas generation will have to be phased out – completely. By 2030 there will be no more fossil fuel plant built in Europe. New build will consist only of renewables and nuclear. Already we can see that trend develop, with more wind energy installed in Europe in 2008 and 2009 than any other form of electricity generation.

If we are to fully exploit these renewable resources, and deliver power on a continental scale, then the energy sector has to significantly reduce investment costs through a whole series of innovations, from plant design to voltage source technology. In offshore wind, scale will come from combining large clusters of simplified turbines into wind-fired power stations. These stations are the modules on which the Supergrid will be built.

The efficiencies of scale resulting from larger turbines configured in 500MW modules will reduce unit production costs over time in accordance with the cost curve common to all industries growing to maturity. The supply chain for Round 3 in the UK is already expanding to meet anticipated demand, and ports and harbours across Northern Europe are competing to bring these new North Sea industries to their regions.

A Supergrid for Europe

Europe is embarked on a once off transition to sustainability. Member States of the EU have committed to reduce their Kyoto Greenhouse Gas emissions by at least 20% below 1990 levels by 2020. The UK has undertaken to reduce its GHG emissions by 80% by 2050.

In addition, the EU has agreed that by 2020 20% of all energy produced by Member States has to come from renewable sources. This will require at least 30% of the EU's electricity to come from renewable sources by that date. By 2050 all of Europe's electricity could come from zero carbon sources.

Further, the EU has embarked on a process to open up the European electricity market to competition, to facilitate cross-border trade and to reduce the market dominance of existing national suppliers. This competition will drive down prices, increase innovation and underpin the growth of a low carbon economy across Europe.

The primary fuel sources for this transition to renewable generation will be wind, solar and marine energy. These assets are by their nature continental and not national resources. To fully harness and deliver over 1500GW of firm renewable power into load centres across the EU will require large-scale interconnection joining the centres of production.

The IEA has estimated that on current plans around €200bn will have to be invested to upgrade existing transmission assets in Europe through to 2030. The opportunity presented by the transition to sustainability is to create an integrated cross-border grid network that will replace the need to upgrade these national assets, while delivering significant savings on the operational cost of power generation by creating a flexible HVDC network that bypasses existing grid bottlenecks.

This integrated network is Supergrid.

In late 2009, Norway joined nine member states of the EU, including the UK and Germany, to develop policy to advance offshore interconnection in Europe. This is tangible evidence of government support for cross-border connectivity as part of Europe's move to open its electricity markets to trade in renewable energy.

Supergrid has received support from within the European Institutions, within EU member state governments, and from across the energy sector. The concept of large-scale DC interconnection to deliver equally large-scale renewable electricity generation has become an accepted part of the policy debate around Europe's long-term energy future.

It will require a new framework for the ownership and operation of the European grid network. It will draw together entrepreneurs and established transmission operators, as well as design, engineering and construction consultants and builders, to create the templates for interconnection and electricity trading.

Its time has come because there is a political imperative to source clean energy, to ensure security of supply and to restore our global competitiveness.

Its time has come because we now have the technologies to hand which can meet each of these three objectives.

Its time has come because it is the only available guarantee that our children will enjoy low cost, low carbon and low risk energy supplies.

met leuke videootjes en verstaanbare uitleg.

Wij onthouden in elk geval dat het een enorme uitdaging wordt, met een gigantisch potentieel aan tewerkstelling maar vooral ook dat het de mogelijkheid biedt om eindelijk uit de huidige politiek van nationale grenzen te stappen op het vlak van energiebevoorrading. Dit wil concreet zeggen dat er geen lokale monopolies meer zouden zijn en dat de goedkope elektriciteit die bijvoorbeeld door waterkrachtcentrales, windmolenparken en grote zonne-energiecentrales beschikbaar komt voor alle verbruikers wat nu niet het geval is. Het zou het mogelijk maken de huidige zware vervuilers eindelijk te sluiten. Het moet het mogelijk maken om massale winsten die momenteel in sommige landen zoals Belgistan worden gemaakt door oude klassieke centrales om te bouwen naar zogenaamde "groene centrales een halt toe te roepen. We bedoelen hiermee sommige centrales die omgebouwd worden niet zozeer om elektriciteit te produceren maar om vooral groene stroomcertificaten op te strijken. Centrales die gestookt worden met kersen-of olijfpitten, houtpellets of lokaal aangeplante bomen. Dat klinkt allemaal wel heel alternatief maar is het niet. het gaat meestal om centrales die in reserve worden gehouden in geval er een centrale in een beperkt regelgebied zoals Belgistan uitvalt. De transportnetbeheerde rbetaalt dan de in reserve gehouden centrale alsof ze echt zou produceren en factureert deze kost natuurlijk aan de eindverbruiker. De producent vangt de volle prijs + groene-stroomcertificaten voor de zogezegd geproduceerde stroom...Dit soort erg dure praktijken ten nadele van de consument maar ten voordele van sommige producenten zou definitief gedaan zijn. Onnodig te zeggen dat sommige producenten niet meteen grote voorstanders zijn van het idee van supergrids...

trouwens even kijken waar de smerigste centrales zich bevinden dwz met de meeste CO2 uitstoot:

EU's "dirty 30" carbon dioxide emitters in '09

Tue Apr 6, 2010 5:01pm BST

LONDON (Reuters) - A Polish coal-burning plant topped the list of Europe's dirtiest installations for a third straight year in 2009, despite the plant cutting its emissions by 4.5 percent, preliminary European Commission data showed.The Belchatow plant, run by state-owned utility BOT Elektrownia, belched 29.5 million tonnes of climate-warming carbon dioxide (CO2) into the atmosphere last year, down 1.4 million tonnes from 2008 but still roughly equivalent to the total emissions of Croatia.With 12 out of the top 30, Germany was again home to most of Europe's biggest emitters. The "dirty thirty," a term first coined by green group WWF, collectively emitted 348.1 million tonnes of CO2 last year, down 10.2 percent from 2008 and 12 percent below 2007 levels.The data, released on April 1, showed total CO2 released by all plants regulated by the EU's Emissions Trading Scheme fell by over 11 percent last year, underlining the severe impact of a global economic downturn on European industry.The top 30 emitting plants received some 265.4 million EU emissions permits under the scheme. This was below their total emissions, meaning they were forced to buy an additional 82.7 million from the market at a cost of around 1.1 billion euros ($1.48 billion).Coal-fired power plants made up the bulk of 2009's top 30 though two steel plants managed to remain on the list: one in France owned by ArcelorMittal and the other in Germany run by ThyssenKrupp.Belchatow and Vattenfall's Jaenschwalde plant are among those due to get 180 million euros in EU funding to help them bury their emissions underground.

Reuters) - A sharp fall in carbon emissions last year across the European Union's emissions trading scheme underlined on Thursday the impact of recession on industry.

Preliminary EU data showed emissions across the scheme fell 11.2 percent, with some industrial sectors down at least 30 percent, and Estonia, Romania, Hungary, Spain and Italy registering bigger national tumbles.

"It reflects the impact of a very deep recession on output, and a greening of European power in a move toward gas and renewables," said Barclays Capital analyst Trevor Sikorski.

Power demand was down 5-6 percent last year but the electricity generation sector's carbon emissions showed a steeper 8.5 percent drop, underlining a move to zero carbon wind and low-carbon natural gas.

The EU emissions trading scheme (ETS) limits the carbon emissions of over 12,000 factories and power plants, covering 44 percent of EU emissions, and is meant to drive the 27-nation bloc's compliance with targets under the international Kyoto Protocol.

The drop in emissions, widely forecast by analysts, reinforced expectations that companies will have more permits called EU allowances (EUAs) than they need during the whole second trading phase of the scheme from 2008-2012, continuing a surplus seen in the first period from 2005-2007.

Carbon prices as a result are too low to drive investment in more expensive green technologies such as carbon capture and storage, fitted to the smokestacks of coal plants.


The highly polluting steel industry has in particular accrued valuable windfalls of surplus permits.

"They got something for nothing and they're worth something, so it is a windfall profit if they sell them today," said Deutsche Bank analyst Mark Lewis.

He estimated a roughly 115 million tonne surplus of EU allowances (EUAs) from 2008-2009 for the European steel sector, worth 1.5 billion euros ($2.02 billion) at Thursday's prices.

Low prices, surpluses of permits and controversies including tax fraud and re-selling of used permits have damaged the reputation of the EU carbon market, as similar proposed cap and trade schemes stall in the United States, Japan and Australia.

Supporters say EU carbon prices will bite again when the economy recovers and oil and gas prices rise, and so drive power generators to switch from coal to less carbon intensive gas.

"For the next year, two years, gas prices in Europe will stay low. I have big doubts they will stay low further out," said Lewis.

EU carbon prices closed up nearly two percent at 13.08 euros a tonne on Thursday, boosted not by the data but by higher crude oil and German power prices, traders said.

Benchmark prices for phase 2 permits rose by 2.4 percent over the first quarter of 2010, but are still well below 2009 and all-time highs of 16.04 euros and 29.69 euros respectively.

Last year cash-strapped companies sold their excess permits on the spot market to boost their balance sheets, a trend which pushed prices to an all-time low of 8.05 euros in February 2009, but a repeat of that sell-off is not expected this year.

The European Union's executive Commission said the data published on Thursday included at least 80 percent of all emissions covered by the scheme.

For more news and analysis on the carbon markets, go to here

(Reporting by Michael Szabo, writing by Gerard Wynn, Editing by Anthony Barker)

List of the EU's "dirty thirty" including CO2 figures for 2008 and 2009 in Mt of CO2 equivalent, percentage change, the number of free emissions permits allocated and the permit surplus/deficit faced by each.



















BOT Elektrownia






























Drax Group








































Enel SPA

TE Brindisi Sud









Public Power

Agios Dimitrios



















BOT Elektrownia

Turow Bogatynia









BOT Elektrownia











Schwarze Pumpe









Public Power









































Ratcliffe on Soar









BOT Elektrownia










Scottish Power










BOT Elektrownia





















West Burton









Eesti Elektrijaam








25 14-04-2010 om 23:03 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tweede deel over de zoevende windmolentjes...

We beginnen met wat uitleg die we vonden op Wiki over de zogenaamde "supergrids". Het gaat hier wel voornamelijk over de Amerikaanse supergrid waarvan een gedeelte reeds blijkt te functioneren.


The idea of creating long distance transmission lines in order to take advantage of renewable sources distantly located is not new. In the US in the 1930s, a proposal was made to ship hydroelectric power from dams being constructed in the Pacific Northwest to consumers in Southern California, but was opposed and scrapped. By 1961, U.S. president John F. Kennedy authorized a large public works project using new HVDC technology from Sweden. The project was undertaken as a close collaboration between General Electric of the U.S. and ASEA of Sweden and is now known as the Pacific Intertie.

The concept of a "Super grid" dates back to the 1960's and was used to describe the emerging unification of the Great Britain grid[1]. What has changed during the past 40 years is the scale of energy and distances that are imagined possible in a super grid. Europe began unifying its grids since the 1950's and its largest unified grid is the synchronous grid of Continental Europe serving 24 countries. Serious work is being conducted on unification of the European UCTE grid with the neighboring IPS/UPS grid. If completed, this massive grid would span 13 time zones stretching from the Atlantic to the Pacific.[2]

While such grids cover great distances, due to congestion and control issues, the capacity to transmit large volumes of electricity remains limited. The SuperSmart Grid (Europe) and the Unified Smart Grid (US) specify major technological upgrades that proponents claim are necessary to assure the practical operation and promised benefits of such transcontinental mega grids.

[edit] Concept

In current usage, "super grid" has two senses – one of being a superstructure layer overlayed or super-imposed upon existing regional transmission grid or grids, and the second of having some set of superior abilities exceeding those of even the most advanced grids.

[edit] Mega grid

In the "overlay", or "superstructure" meaning, a super grid is a very long distance equivalent of a wide area synchronous network capable of large-scale transmission of renewable electricity. In some conceptions, a transmission grid of HVDC transmission lines forms a layer that is distinctly separate in the way that a superhighway system is separate from the system of city streets and regional highways. In more conventional conceptions such as the proposed unification of the European UCTE and IPS/UPS system of the CIS, such a mega grid is no different from typical wide area synchronous transmission systems where electricity takes an ad-hoc transit route directly through local utility transmission lines or HVDC lines as required[3]. Studies for such continental sized systems report there are scaling problems as a result of network complexity, transmission congestion, and the need for rapid diagnostic, coordination and control systems. Such studies observe that transmission capacity would need to be significantly higher than current transmission systems in order to promote unimpeded energy trading across distances unbounded by state, regional or national, or even continental borders[4]. As a practical matter, it has become necessary to incorporate smart grid features such as wide area sensor networks (WAMS) into even modest sized regional grids in order to avert major power outages such as the Northeast Blackout of 2003. Dynamic interactions between power generation groups are increasingly complex, and transient disturbances that cascade across neighboring utilities can be sudden, large and violent, accompanied by abrupt changes in the network topology as operators attempt to manually stabilize the network.[5]

[edit] Superior grid

In the second sense of an advanced grid, the "super grid" is not only superior because it is a wide area mega grid, but it is highly coordinated from a macro level spanning nations and continents, all the way down to the micro level scheduling low priority loads like water heater and refrigeration. In the European SuperSmart Grid proposal and the US Unified Smart Grid concept, such super grids have intelligence features in the wide area transmission layer which integrate the local smart grids into a single wide area super grid. This is similar to how the internet bound together small networks into single ubiquitous network.

Wide area transmission can be viewed as a horizontal extension of the Smart grid. In a paradigm shift, the distinction between transmission and distribution blurs with the integration as energy flow becomes bidirectional. For example, distribution grids in rural areas might generate more energy than they use turning the local smart grid into a virtual power plant, or a city's fleet of one million vehicles could be used to trim peaks in transmission supply by integrating them to the smart grid using vehicle to grid technology.

A 765 kV AC transmission grid designed to carry 400 GW of wind power to cities from Midwest at a cost of $60 billion.[6][7]

One advantage of such a geographically dispersed and dynamically balanced system is that the need for baseload generation is significantly reduced since intermittency of some sources such as ocean, solar and wind can be smoothed.[8] A series of detailed modeling studies by Dr. Gregor Czisch, which looked at the European wide adoption of renewable energy and interlinking power grids using HVDC cables, indicates that the entire European power usage could come from renewables, with 70% total energy from wind at the same sort of costs or lower than at present. [9][10][11]

To some critics, such a wide area transmission layer is not novel – pointing out that the technology has little difference from that used for regional and national power transmission networks. Proponents respond that beyond the qualitative smart grid features that allow instantaneous coordination and balancing of intermittent power sources across international boundaries, the quantitative comprehensiveness has a quality all its own. The claim is made that super grids open up markets[12]. In the same way that freeways only revolutionized interstate transport and the internet revolutionized online commerce when comprehensive high capacity networks for them were built, it is argued that a high capacity super grid must be built in order to provide a distribution network so comprehensive and with such available capacity that energy trading is only limited by how much electricity that entrepreneurs can bring to market.

[edit] Technology

Wide area super grids plans typically call for bulk transmission using high voltage direct current lines. Europe's SuperSmart Grid proposal relies on HVDC, and in the US, key decision makers such as Steven Chu favor a national long distance DC grid system.[13] There are industry advocates of HVAC. Although FACTS alternating current have drawbacks for long distances, American Electric Power has championed a 765 kV super grid they call I-765 that would provide 400 GW of extra transmission capacity required for producing 20% of US energy from wind farms based in the midwest. (See figure above).[7] Advocates of HVAC point out that HVDC systems are oriented to point bulk transmission and multiple connections to them would require expensive complex communication and control equipment as opposed to the simple step up transformers needed if AC lines were used. Currently, there is only one multipoint long distance HVDC transmission system.[14] In the more distant future the voltage loss of current methods could be avoided using experimental superconducting "SuperGrid" technology where the transmission cable is super cooled by a liquid hydrogen pipeline which is also used to move energy nationwide.

Coordination and control of the network would use smart grid technologies such as phasor measurement units to rapidly detect imbalances in the network caused by fluctuating renewable energy sources and potentially respond instantaneously with programmed automatic protection schemes to reroute, reduce load, or reduce generation in response to network disturbances.

[edit] Government policy

[edit] Significant scale

One study for a European super grid estimates that as much as 750 GW of extra transmission capacity would be required- capacity that would be accommodated in increments of 5 GW HVDC lines[15]. A recent proposal by Transcanada priced a 1,600-km, 3-GW HVDC line at $3 billion USD and would require a corridor 60 meters wide[16]. In India, a recent 6 GW, 1,850-km proposal was priced at $790 million and would require a 69 meter wide right of way[17]. With 750 GW of new HVDC transmission capacity required for a European super grid, the land and money needed for new transmission lines would be considerable.

[edit] Energy independence

In Europe, the energy security implication of a super grid has been discussed as a way in part to prevent Russian energy hegemony. [18] In the U.S., advocates such as T. Boone Pickens have promoted the idea of a national transmission grid in order to promote United States energy independence. Al Gore advocates the Unified Smart Grid which has comprehensive super grid capabilities. Gore and other advocates such as James E. Hansen believe super grids are essential for the eventual complete replacement of the greenhouse gas producing fossil fuel use that feeds global warming [19].

[edit] Permits for corridors

Large amounts of land would be required for the electricity transmission corridors used by the new transmission lines of a super grid. There can be significant opposition to the siting of power lines out of concerns about visual impact, anxiety over perceived health issues, and environmental concerns. The US has a process of designating National Interest Electric Transmission Corridors, and it is likely that this process would be used to specify the pathways for a super grid in that country. In the EU, permits for new overhead lines can easily reach 10 years.[20] In some cases, this has made underground cable more expedient. Since land required can be one fifth than that for overhead and the permit process can be significantly faster, underground cable can be more attractive despite its weaknesses of being more expensive, lower capacity, shorter lived, and suffers significantly longer downtimes.

[edit] Business interests

[edit] Siting

Just as superhighways change valuations of land due to the proximity to the ability to transport valuable commodities, businesses are strongly motivated to influence the siting of a super grid to their benefit. The cost of alternative power is the delivered price of electricity, and if production of electricity from North Dakota wind or Arizona solar is to be competitive, the distance of the connection from the wind farm to the interstate transmission grid must not be great. This is because the feeder line from the generator to the transmission lines is usually paid for by the owner of the generation. Some localities will help pay for the cost of these lines, at the cost of local regulation such as that of a public utilities commission. T. Boone Pickens' project has chosen to pay for the feeder lines privately. Some localities, such as Texas give such projects the power of eminent domain which allows companies to seize land in the path of the planned construction. [21]

[edit] Technology preferences

Energy producers are interested in whether the super grid employs HVDC technology, or uses AC, because the cost of connection to an HVDC line is generally greater than that if the AC is used. The Pickens plan favors 765 kV AC transmission,[7] which is considered to be less efficient for long distance transmission.

[edit] Competition

In the 1960's, private California power companies opposed the Pacific Intertie project with a set of technical objections that were overruled. When the project was completed, consumers in Los Angeles saved approximately U.S. $600,000 per day by use of electric power from projects on the Columbia River rather than local power companies burning more expensive fossil fuel.

en over de Europese Supergrid vonden we dit pleidooi:

Christian Kjaer

Why Europe needs an electricity Supergrid

Christian Kjaer, chief executive of the European Wind Energy Association, argues that a supergrid is essential to EU efforts to cut carbon emissions

BusinessGreen, 11 Mar 2010
Offshore wind farm

Over the next 12 years 360GW of new electricity-generating capacity – 50 per cent of Europe's current supply structure - needs to be built to replace ageing power plants and meet the expected increase in demand for electricity. The time is ripe for a complete overhaul of our electricity supply structure. We must use the next ten years to change the way the electricity is produced, transmitted and consumed in Europe.

Europe must use this opportunity to construct a new, modern power system capable of meeting the energy and climate challenges of the 21st century, while enhancing Europe's competitiveness.

Europe's current electricity structure still bears the characteristics of the time in which it was developed. It is national in nature, the technologies applied are ageing and the markets supporting it are underdeveloped. Given the international nature of the energy challenges we face, it is astounding that 24 years after the Single European Act was signed, we still do not have an internal market for electricity.

We urgently need to establish the free movement of energy; the Supergrid will be fundamental for establishing that freedom.

The power system must be supported by modern infrastructure technology, research and development, and well functioning markets for electricity and transmission in which investors, rather than consumers, are exposed to fuel and carbon price risk.

Supporting the expansion of wind energy and other renewable energy technologies, Europe needs dramatically improved competition in the Internal Energy Market, through new electricity infrastructure, changes in system operation and development of effective electricity markets throughout the EU.

While the EU's climate and renewable energy targets have set the direction for renewable technology and CO2 reductions in the short term, the missing element today is a common European vision for the architecture of a future modern pan-European electricity network – onshore and offshore.

The Supergrid provides such a vision.

A single European grid and effective competition in the European power markets are essential elements, not only for the integration of large-scale wind power and other renewables, but also to ensure that European consumers have access to affordable and domestically produced energy.

By 2020, most of the EU's renewable electricity will be produced by onshore wind farms. Europe must, however, use the coming decade to prepare for the large-scale exploitation of its largest indigenous resource, offshore wind power.

We must stop thinking of electrical grids as national infrastructure and start developing them – onshore and offshore – to become European corridors of electricity trade. And we must start developing them now. The faster it is developed, the faster we will have a domestic substitute if future fuel import supplies are disrupted or the cost of fuel becomes prohibitively expensive, as the world experienced during 2008 when the oil price touched $150 per barrel for the first time.

Christian Kjaer is chief executive of the European Wind Energy Association

This article is extracted from a speech delivered at the Supergrid: The future of renewable energy integration event in London earlier this week

en morgen gaan we verder...

13-04-2010 om 22:34 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoor de windmolentjes idyllische beelden van smartgrids
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Zoals iedereen wel langzaam begint te beseffen staan we de volgende decennia voor enorme uitdagingen wat betreft de energiebevoorrading. Niet enkel op Belgiscfh of Europees niveau maar op wereldschaal. Als we sommigen mogen geloven dan ligt ons aller heil in het vastvijzen van zonnepanelen op zuidgerichte villadaken liefst massaal gesubsidieerd want dan is het meteen een uitstekende belegging. Van dat soort mensen zijn er dan nog een heleboel die ons dan willen laten geloven dat hun panelen deel zullen uitmaken van een slim netwerk met slimme meters en dan zijn we vertrokken...Vermits wij brave mensen zijn met goedgelovige inborst willen we dat wel allemaal geloven maar er is een probleem. Want tenslotte verliezen we met die zogenaamde decentrale productie één belangrijk aspect uit het oog. Het gaat inderdaad over decentrale productie maar vooral ook over individuele productie en dat is al een ander paar mouwen. Goedgelovig als we zijn hebben we het wat lastig met het besef dat wat nu centraal wordt opgewekt in centrales al dan niet nucleair plots gaat vervangen worden door individuele productiemiddelen. Dat een klein gedeelte hierdoor kan geproduceerd worden willen we nog aanvaarden maar geen duizenden megawatts. Dit is absurd en trouwens één enkele vraag volstaat om jullie een idee te geven van het probleem. Die vraag luidt wie zal de prijs van dat soort electriciteit bepalen? Mijn buurvrouw met haar zuidgericht villadak of iemand anders? De distributienetbeheerder die nu reeds vloekt dat het te veel aan geproduceerde stroom aan het zelfde tarief wordt op zijn net gegooid zonder bijkomende inkomsten. We zeggen wel degelijk tegen het zelfde tarief omdat de huidige mechanische meters bij levering van stroom doodgewoon achteruit draaien en dus de factuur van de verbruiker-leverancier gevoelig verminderen en dat tegen een identiek tarief als dat van de stroomafname. De pret zal uit zijn wanneer de zogenaamde slimme meters zullen worden geïnstalleerd. Dan kan er immers van op afstand beslist worden of de bijkomende stroom van de villadaken wel nodig is en kan er een apart tarief worden vastgelegd dat natuurlijk lager zal zijn dan het tarief bij levering.
Wat ons ook opvalt is dat er veel slides en presentatiemateriaal (vb : over smartgrids maar slechts een paar pilootprojecten die zich eigenaardig genoeg steeds bevinden op het platteland en dan nog vrij residentieel. Dat doet ons steeds denken aan het ideaalbeeld van een volledig geïsoleerde groep gelukkige mensen waar alles vredig verloopt met zoemend windmolentje en veel zon op de paneeltjes...of dat soort dingen een antwoord biedt voor de helft van de wereldbevolking die in steden leeft en niet altijd in optimale condities zal de aanhangers van dit soort oplossingen waarschijnlijk worst wezen. Ons is dit geen worst want wij geloven immers dat iedereen recht heeft op een basispakket energie. En dat kan alleen wanneer er voldoende centrale productie blijft bestaan. Want centrale productie staat garant voor een betere controle op de prijs. Doodgewoon al omwille van het feit dat er optimaler kan geproduceerd worden op een veel grotere schaal en op gelijk welk moment van de dag, de nacht het seizoen enz...met je individuele windmolentje en je paneeltjes kan jet dit wel vergeten.
We horen sommigen nu al knorren dat dit met windmolenparken wel zou kunnen en dan komen we bij het thema van onze bijdrage. Inderdaad dat kan wanneer je al de windmolenparken overal in Europa (en elders) met elkaar gaat verbinden zodat je in feite ook tot een bepaalde constante minimumproductie komt ongeacht weer en wind of zon en duisternis want je kan grotere zonneënergie-installaties ook met elkaar verbinden natuurlijk. Wel niet alle dakpanelen van alle individuele buren....
Als je al deze on- en offshorewindparken en andere alternatieve productie-eenheden verbindt kan je eveneens het probleem van de zogenaamde "baseload" opvangen. Wat is de baseload? Dat is de constante productie die je op elk moment van de dag en het jaar moet hebben om minstens aan de minimumvraag te kunnen voldoen. Je kan daar nooit onder gaan produceren want dan valt alles doodgewoon uit en stil...totale black-out en iedereen terug naar de Middeleeuwen...Dit is zeer rudimentair uitgelegd. Maar het verklaart meteen waarom je momenteel de wind- en zonne-energie onmogelijk kan inschakelen voor het leveren van de baseload. Doodgewoon omdat je op dit moment nooit kan weten wat de productie van die dingen zal zijn. Je kan massaal windproductie hebben ergens in de scandinavische landen en totale windstilte in de Noordzee. Maar je krijgt je productie niet van het Noorden naar hier. Je bent dus op dit moment verplicht om voor elke megawatt productie in windmolenparken evenveel klassiek productie in reserve te houden anders dreigt de boel plat te vallen. Dat betekent dus dat eigenlijk alles steeds dubbel moet bestaan. Toch is er een middel om dit te vermijden en zonder hiervoor in pure science-fiction of idyllische autarctietoestanden te vervallen. Hoe zien we morgen...

12-04-2010 om 21:27 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Janssens P, de redder der vrije meningsuiting???????
Even een tussendoortje. Nog maar eens over onze geliefkoosde ingeweken unoxmuts Benno Banghart. We schreven hier eergisteren reeds onze ergernis neer over deze meneer en ook over de verdediger van de kleine man, de sociaal-democraat, chef-reclame van de SP-a en ook burgemeester van A die stilaan een kloon van De Winter wordt op vlak van de verdediging der burgerrechten van minderheden. We hebben het over...juist DE PATRICK Janssen en Janssens.
Deze grote democraat vond het dus nodig het minst democratische middel in te roepen om Benno Banghart zijn speechke te gunnen zonder kabaal en rumoer in een zaal met pluche zeteltjes waarschijnlijk. Hij stap)te dus naar een rechter en vroeg een kortgeding aan. Had hij geleerd van de bazenorganisaties die dat wel eens gebruiken tegen stakingspiketten. Geen tegensprekelijk debat, gewoon verbieden en astronomische dwangsommen opleggen....echt socialistisch zouden we zeggen...en we willen wel eens een vergelijking maken tussen het systeem van kortgeding in zaken als vrije meningsuiting en de sharia...we zijn er niet van overtuigd dat de sharia minder democratisch zal zijn....Allah zal niet beledigd mogen worden bij de enen en Benno niet bij de anderen. What's the difference?

Nu vonden we dit weekend een standpunt van twee personen die niet onmiddellijk bekend staan als volslagen idioten op het vlak van rechten. Het gaat over Dirk Voorhoof en Eva Brems of in omgekeerde volgorde als we de beleefdheidsregels zouden naleven.De ene is professor mediarecht en de dame professor mensenrechten aan de universiteit van Gent. Wij hebben een stil vermoeden dat deze twee personen met iets meer kennis van zaken kunnen spreken dan Den Patrick Janssen en Janssens als het gaat over vrijheid van meningsuiting...maar we zullen ons wellicht vergissen...

Juridisch spierballengerol


  • zaterdag 10 april 2010

  • Juridisch spierballengerol
  • Juridisch spierballengerol
Toen moslims een lezing van Benno Barnard verstoorden, trok de Antwerpse burgemeester Patrick Janssens naar het gerecht. Dat leverde volgens DIRK VOORHOOF en EVA BREMS een ‘uitzonderlijk bevel' af, dat Straatsburg wellicht niet zou overleven.
De voorzitter van de rechtbank te Antwerpen kondigde op 7 april 2010 een wel heel uitzonderlijk rechterlijk bevel af. Na de verstoring van een geplande lezing door Benno Barnard in een aula van de Universiteit te Antwerpen op 31 maart (‘Leve God, weg met Allah') oordeelt de rechter het absoluut noodzakelijk om deze lezing toch te kunnen laten doorgaan. Het bevelschrift herinnert er nog eens aan dat de vrijheid van meningsuiting immers een pijler is van de democratische samenleving.

In essentie legt de rechterlijke beschikking verbod op om de vrije toegang tot de volgende lezing van Benno Bernard aan de Universiteit Antwerpen te verhinderen en vooral om handelingen te stellen die indruisen tegen de vrijheid van meningsuiting en die de orde kunnen verstoren of de toehoorders of de spreker zouden kunnen intimideren. Volgens de rechter dringen zich na de feiten van 31 maart immers bepaalde maatregelen op om oproer en intimidatie te vermijden en om de veiligheid en rust van iedereen te verzekeren.

Kracht van wet

Na vaststelling door een gerechtsdeurwaarder van de niet-naleving van dit rechterlijk bevel kan een dwangsom opgelegd worden van 25.000 euro. Wie dus de rust verstoort door een handeling die indruist tegen de vrijheid van meningsuiting, riskeert een soort boete. De beslissing van de rechter impliceert overigens ook dat iedereen die in de buurt komt van de lezing van Benno Barnard aan de UA en handelingen stelt die als rustverstorend of intimiderend kunnen worden beschouwd, op aanwijzing door de gerechtsdeurwaarder en op vraag van de politie zijn identiteit moet bekendmaken. Wie dit deel van het rechterlijk bevel niet naleeft, riskeert een dwangsom van 2.000 euro.

Opmerkelijk is niet enkel dat deze rechterlijke uitspraak is tot stand gekomen op eenzijdig verzoekschrift, zonder tegensprekelijk debat dus, maar vooral dat het verbod van de rechter een soort kracht van wet uitstraalt. Het is dus geen rechterlijke beslissing tegen een bepaalde persoon, een organisatie of rechtspersoon, zoals toch gebruikelijk is bij rechterlijke beslissingen die een conflict tussen partijen beogen te beslechten. De beslissing van de Antwerpse rechter is een verbod tegenover iedereen die de rust zou komen verstoren of intimiderend gedrag zou vertonen bij de volgende lezing van Benno Barnard aan de Universiteit Antwerpen. Een beslissing ‘erga omnes' noemen juristen dat, waardoor de rechter zich even gaat gedragen als een wetgever. Een hoogst ongebruikelijke en zeer omstreden vorm van rechterlijk activisme.

Het rechterlijk bevel laat bovendien wel erg veel ruimte aan een gerechtsdeurwaarder om te interpreteren wat zoal als rustverstorend kan worden beschouwd en als ‘een handeling die indruist tegen de vrijheid van meningsuiting'. Om dan vervolgens tot invordering van 25.000 euro over te gaan. Een wettelijke bepaling met een dergelijke vage omschrijving zou alvast niet veel overlevingskans hebben bij het Grondwettelijk Hof en al helemaal onaanvaardbaar zijn bij het Europees Mensenrechtenhof in Straatsburg.


De rechterlijke uitspraak kwam er op verzoek van de stad Antwerpen en burgemeester Patrick Janssens, terwijl het toch uitgerekend de burgemeester zelf is die in toepassing van de gemeentewet geacht wordt, met bijstand van de politie, de openbare veiligheid of rust in de stad te waarborgen. De toestemming, laat staan een bevel van de rechter, heeft de burgemeester daarvoor niet nodig. En een rechterlijk bevel om de identiteitskaart te tonen is al evenmin nodig, want de politie heeft al een wet die dit mogelijk maakt. Opmerkelijk is trouwens ook dat de vordering niet is ingesteld door de Universiteit Antwerpen, terwijl de organisatie van de lezing toch uitging van en plaatsvond in de gebouwen van de universiteit. Bizar dat in dit geval niet de organisator, maar de stad en de burgemeester zelf zich spontaan in de juridische strijd gooien.

De tussenkomst van de rechter lijkt ook overtrokken en overdreven, want de feiten van de ordeverstoring naar aanleiding van de vorige lezing waren nu ook weer niet zo uitzonderlijk. Van fysieke geweldpleging of oproer was geen sprake. Benieuwd of straks naar aanleiding van elke verstoring van een lezing ergens aan een universiteit direct naar de rechter wordt gestapt die dan ook prompt zal ingaan op een vordering om bij een volgende lezing allerlei maatregelen af te kondigen onder dreiging van een dwangsom van 25.000 euro. Na dit precedent ziet het ernaar uit dat de voorzitters van de rechtbanken van Brussel, Leuven, Antwerpen, Hasselt, Kortrijk en Gent straks de handen vol zullen hebben met vorderingen van linkse en rechtse, nationalistische en socialistische, profane en religieuze studentenorganisaties die willen vermijden dat hun debatavonden of lezingen verstoord worden.

Dit juridisch spierballengerol via de kortgedingprocedure op eenzijdig verzoekschrift dreigt ultiem enkel van aard om de polemiek rond het samenleven van verschillende groepen in onze samenleving verder aan te zwengelen. Laat ons hopen dat aan de Vlaamse universiteiten straks ook weer plaats wordt gemaakt voor lezingen die ruimte creëren voor debat en dialoog. Verbale bulldozers die erop uit zijn de polarisatie in het maatschappelijk debat ten top te drijven zijn ook zelf een bedreiging van wat ze voorstaan, namelijk een verdraagzame, democratische samenleving. Laat er geen discussie over bestaan: ook die bulldozers hebben recht op vrije meningsuiting, zolang dit niet uitmondt in het aanzetten tot racisme of vreemdelingenhaat.

Nog dit. Barnard liet eerder al weten dat hij geen zin meer heeft om zijn lezing aan de Universiteit Antwerpen te houden, omdat hij de Universiteit van Antwerpen en het door de rector voorgestane ‘actief pluralisme' niet meer vertrouwt. Benno Barnard is ondertussen al uitgenodigd om zijn lezing te komen houden aan de Universiteit Gent. Hij is welkom uiteraard. De vrijheid van het academische debat staat hoog ingeschreven in het mission statement van de Universiteit Gent. De Universiteit Gent, de Gentse burgemeester en de Gentse politie zullen ongetwijfeld al het nodige doen om de lezing op een ordentelijke manier te laten plaatsvinden. Een rechterlijke beslissing is daarvoor niet nodig.

DIRK VOORHOOF en EVA BREMSWie? Respectievelijk professor mediarecht en mensenrechten aan de Universiteit Gent. Wat? Tussenkomst van Antwerpse rechter is overtrokken. Waarom? Ordeverstoring is nu ook weer niet zo uitzonderlijk.

11-04-2010 om 11:58 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.hier zijn we weer met een energiedossier!
Ons blogje schrijft dat al een tijdje maar nu beginnen "de grote mensen" het ook te zeggen en te schrijven. Er is een probleem met de subsidiëring van windenergie en trouwens ook van die onzalige zonnepanelen. Dat laatste is stilaan aan het doordringen bij de politiek en men bouwt stilaan de subsidies af. Uit welingelichte bron vernemen we trouwens ook nog dat de distributeurs binnenkort zullen eisen dat de opgewekte elektriciteit van de zonnepanelen niet meer zomaar op het net mag worden geïnjecteerd. Er komt een injectietarief en bovendien moet de injectie kunnen op ieder moment afgesloten worden. Dat betekent dat er ofwel iemand bij de zonnepanelen blijven om ze af te koppelen van het net of dat er een technische installatie moet komen die ze van op afstand kan afkoppelen. Gedaan dus met produceren en op het net gooien terwijl je werkt bijvoorbeeld. Die dingen zijn een gevaar voor het net. Punt uit! Stel je even de vraag hoe iemand nog veilig op het net kan werken als iedereen zo maar elektriciteit kan injecteren zonder enige controle...
In Nederland heeft men dit blijkbaar ook al begrepen dat de zonnepanelen niet de oplossing zijn voor ons energieprobleem:

Van der Hoeven neemt afstand van eigen duurzaamheidsbeleid

Van onze verslaggever Michael Persson op 29 maart '10, 19:11, bijgewerkt 30 maart '10, 11:18
Zonnepanelen in Amersfoort (Marcel van den Bergh / de Volkskrant)

AMSTERDAM- De subsidies op duurzame energie kosten de overheid miljarden euro’s en maken ze bedrijven lui.

Dat schrijft demissionair minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken dinsdag in de Volkskrant.

Met het stuk neemt Van der Hoeven afstand van haar eigen beleid van de afgelopen drie jaar, waarin juist subsidies werden ingezet om de ontwikkeling van wind- en zonne-energie te stimuleren. De zogeheten SDE-regeling (subsidie duurzame energie), die twintig jaar lang geld toelegt op elke duurzame kilowattuur energie, was het belangrijkste instrument van het vorige kabinet om de klimaatdoelen voor 2020 te halen.

Niet effectief

Volgens Van der Hoeven is dat beleid niet effectief. ‘Duurzame energie is de komende jaren nog een te beperkte en te dure optie voor CO2-reductie. We moeten niet onbeperkt en tot in lengte van dagen het verschil tussen marktprijs en kostprijs blijven subsidiëren.Daar moeten we vanaf’

Ook signaleert zij ‘subsidieoorlogen’ tussen verschillende Europese landen, omdat windparken op zee daar worden gebouwd waar subsidies het hoogst zijn.

De directe betekenis van de demissionaire opinie is beperkt. Maar het is een bevestiging van de stemming op het ministerie van Economische Zaken, waar het enthousiasme voor groene energie volgens ingewijden tot onder het nulpunt is gedaald. In januari stelde topambtenaar Chris Buijink in het economenblad ESB al dat het Nederlandse klimaatbeleid pragmatischer moet.

Nieuwe wig

Daarnaast kan de interventie van Van der Hoeven een nieuwe wig drijven tussen haar partij, het CDA, en voormalig coalitiepartner PvdA. Een van de belangrijkste duurzame voornemens van het vorige kabinet was de overheveling van de SDE-financiering van de begroting naar de energierekening. Juist door dat plan zouden de miljarden worden gevonden die nodig zijn om duizenden windmolens op zee te financieren.

Van der Hoeven ziet groene energie vooral in economische context, en niet als middel om de opwarming van het klimaat tegen te gaan. ‘Minder CO2-uitstoot moet niet voorop staan in het beleid voor duurzame energie.’

Alleen windenergie

Concreet wil zij dat alleen windenergie en bio-energie nog vier jaar staatssteun krijgen, omdat die voor de economie kansrijke opties zijn. Zonne-energie zou helemaal afvallen.

Wel stelt zij zich voor dat energieproducenten duurzame verplichtingen worden opgelegd, om de Europese klimaatdoelen te halen (20 procent minder broeikasgasuitstoot in 2020). Van de Nederlandse doelen, die met 30 procent reductie ambitieuzer zijn dan die van Europa, wil zij helemaal af.

en vandaag stond in De Standaard een zeer interessant dossier over de subsidies aan de windenergie:

De dure rekening van windenergie


  • vrijdag 09 april 2010

Meer windenergie in de Belgische Noordzee betekent dat de elektriciteitsfactuur van de gezinnen en bedrijven in ons land fors zal stijgen. Dat blijkt uit berekeningen van het Energie-instituut van de KU Leuven. De hogere kosten zijn te wijten aan de groenestroomsubsidies voor de windparken op zee, die worden doorgerekend aan de verbruiker. Vandaag gaat het nog om zeer kleine bedragen, maar tegen 2020 is er sprake van een verzeven- tot verveertienvoudiging. De chemie-industrie heeft een voorstel klaar om de toekomstige facturen te drukken. Ze suggereert onder meer dat de overheid een deel van de financiële inspanning draagt.

Een element dat hier niet wordt aangehaald zijn de heffingen die de exploitanten van kernenergie moeten afdragen en die blijkbaar volledig legaal zijn na de uitspraak van de rechtbank. Die bedragen (dit jaar 250 miljoen) worden geïnd maar waarvoor worden die in werkelijkheid gebruikt?
In feite gaat het over het afromen van de winsten die door de versnelde afschrijving van de kerncentrales worden gemaakt. De initiële bedoeling van het vroegere controlecomité die de versnelde afschrijving heeft goedgekeurd was wel degelijk dat de consument na de 25 jaar een goedkoper tarief zou krijgen...
Nu wordt het gebruikt om de begroting wat meer uit het rood te halen...Dat is volgens ons helemaal niet het zelfde...

Morgen gaan we verder met een dossiertje over groene energie...

09-04-2010 om 22:17 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!