..welkom ! ..welkom ! ..welkom !

~ Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke Randdebiliteit ~

~ HÉT "progressief" Orgaan Der "Hangmatsocialisten" ~
Gesticht àls Gesticht ter Voorkoming v/d Maatschappelijke & Politieke Randdebiliteit

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedaan met de wafelenbak...terug naar de rauwe realiteit: Haïti revisited
Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is weer zover. Iedereen heeft zijn of haar wafeltjes verkocht, taarten gebakken of gewoon gebedeld om hulp voor de zwaar getroffen sukkelaars in Haïti en hop plots duiken de gieren weer op. Na de solidariteit komt het profitariaat of lees het zelf hieronder:

Cartoon bron De Volkskrant:

How NGOs are Profiting Off a Grave Situation

Haiti and the Aid Racket


It's now more than a month since the earthquake that laid waste to Port-au-Prince, killing more than 200,000 people and thrusting millions of people into the most desperate conditions.

But according to the U.S. government, Haitians have a lot to be thankful for.

On February 12, the U.S. Ambassador to Haiti Ken Merten boasted, "In terms of humanitarian aid delivery...frankly, it's working really well, and I believe that this will be something that people will be able to look back on in the future as a model for how we've been able to sort ourselves out as donors on the ground and responding to an earthquake."

Bill Quigley, the legal director for the Center for Constitutional Rights, had a simple response to Merten's claim: "What? Haiti is a model of how the international government and donor community should respond to an earthquake? The ambassador must be overworked and need some R&R. Look at the facts."

What are the facts? The UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA) reports that "more than 3 million people--one in every three Haitians--were severely affected by the earthquake, of whom 2 million need regular food aid. Over 1.1 million people are homeless, many of them still living under sheets and cardboard in makeshift camps. The government of Haiti estimates that at least 300,000 people were injured during the quake."

So far, the relief effort has only managed to provide 270,000 people with basic shelters like tents. More than 1 million people still have little access to food and water and have to scrape by to find sustenance. Even worse, because the relief operation is so inefficient, Haitians report that some of the food spends so long at the airport that it is rotten by the time it gets to the hungry.

On February 7, thousands of Haitians marched in the Petionville suburb of Port-au-Prince to protest their desperate circumstances and the failure of aid delivery.

Those conditions will only worsen as the rainy season approaches. Médicins sans Frontières (MSF) summed up the grave situation:

It's hard to believe that four weeks after the quakes, so many people still live under bedsheets in camps and on the street...One can only wonder how there could be such a huge gap between the promise of a massive financial influx into the country and the slow pace of distribution. MSF is concerned that with the onset of the rainy season, we'll be facing new medical emergencies, when people who are living without shelter come to us with diarrhea or respiratory infections.

* * *

THE U.S. ambassador couldn't be more wrong about the relief operation in Haiti.

While some NGOs like Partners in Health have done and are doing amazing work to provide services for quake victims, overall, the catastrophe in Haiti revealed the worst aspects of the U.S. government and the NGO aid industry.

As many analysts have noted, the U.S. in fact used its "relief" operation to disguise a military occupation of Haiti, intended to prevent a flood of refugees reaching the U.S., impose even greater sweatshop development on Haiti, and signal to the rest of Latin America, the Caribbean and the world's most powerful governments that U.S. aims to reassert its power in the region.

As a result, relief aid from the U.S. has played second fiddle to its imperial ambitions--and the NGO-centered aspect of its response is an important part of its strategy.

Instead of aiding the Haitian state and building up its capacity to handle the crisis, the U.S. is funneling $379 million in aid through its own agencies and then through NGOs. According to the Associated Press:

Each American dollar roughly breaks down like this: 42 cents for disaster assistance, 33 cents for U.S. military aid, nine cents for food, nine cents to transport the food, five cents for paying Haitian survivors for recovery efforts, just less than one cent to the Haitian government, and about half a cent to the Dominican Republic.

Most of the privately raised funds have been funneled to NGOs that have a checkered history in Haiti, not ones with a real commitment to invigorating Haitian self-organization. As Bill Quigley writes:

Donations for Haiti to private organizations have exceeded $644 million. Over $200 million has gone to the Red Cross, which had 15 people working on health projects in Haiti before the earthquake. About $40 million has gone to Partners in Health, which had 5,000 people working on health in Haiti before the quake.

The big NGOs, which are getting the bulk of the money, see the crisis as an enormous opportunity to raise funds and their profile. Thus, instead of a centralized and logical relief effort, something only a sovereign state could provide, the NGOs are competing with one another, literally branding areas they serve with their logos. As a result of this competition, they provide spotty and chaotic relief provision. According to the British medical journal The Lancet, the NGOs are:

jostling for position, each claiming that they are doing the most for earthquake survivors. Some agencies even claim that they are "spearheading" the relief effort. In fact, as we only too clearly see, the situation in Haiti is chaotic, devastating and anything but coordinated.

Polluted by the internal power politics and the unsavory characteristics seen in many big corporations, large aid agencies can be obsessed with raising money through their own appeal efforts. Media coverage as an end in itself is too often an aim of their activities. Marketing and branding have too high a profile. Perhaps worst of all, relief efforts in the field are sometimes competitive, with little collaboration between agencies, including smaller, grassroots charities that may have better networks in affected counties, and so are well placed to immediately implement emergency relief.

Even worse, the NGOs, because of their close collaboration with the U.S. military, have adopted a paranoid obsession with security to the detriment of providing actual help. According to Sasha Kramer, a co-founder of the non-profit Sustainable Organic Integrated Livelihoods who was in Haiti at the time of the earthquake and remains there today:

One friend showed me the map used by all of the larger NGOs, where Port-au-Prince is divided into security zones: yellow, orange, red. Red zones are restricted; in the orange zones, all of the car windows must be rolled up, and they cannot be visited past certain times of the day; even in the yellow zone, aid workers are often not permitted to walk through the streets, and spend much of their time riding through the city from one office to another in organizational vehicles.

The creation of these security zones has been like the building of a wall, a wall reinforced by language barriers and fear, rather than iron rods--a wall that, unlike many of the buildings in Port-au-Prince, did not crumble during the earthquake.

Fear, much like violence, is self-perpetuating. When aid workers enter communities radiating fear, it is offensive, the perceived disinterest in communicating with the poor majority is offensive, driving through impoverished communities with windows rolled up and armed security guards is offensive...

Despite the good intentions of the many aid workers swarming around the UN base, much of the aid coming through the larger organizations is still blocked in storage, waiting for the required UN and U.S. military escorts that are seen as essential for distribution. Meanwhile, people in the camps are suffering, and their tolerance is waning.

* * *

THE U.S. policy of bypassing the Haitian state to fund NGOs is nothing new--this has been U.S. practice in the Third World since the turn to neoliberalism in the 1970s.

The U.S. has used IMF and World Bank structural adjustment programs to force Third World governments to privatize government industry, cut wages and government programs, lower trade barriers, and open economies to U.S. trade and investment. At the same time, the U.S. and corporate donors started funding NGOs to address the social crisis created by neoliberal policies.

As David Harvey argues in his book A Short History of Neoliberalism:

The rise of advocacy groups and NGOs has...accompanied the neoliberal turn and increased spectacularly since 1980 or so. The NGOs have in many instances stepped into the vacuum in social provision left by the withdrawal of the state from such activities. This amounts to privatization by NGO. In some instances, this has helped accelerate further state withdrawal from social provision. NGOs thereby function as "Trojan horses for neoliberal globalization."

The NGOs are, in fact, businesses in their own right. They sport well-paid bureaucrats that raise money off of the disastrous impact of neoliberalism around the world. They are not accountable to the local populations they supposedly serve, but instead to the international donors that fund them--most often, corporate-backed formations like George Soros's Open Society Institute and capitalist governments.

Moreover, given that NGOs can pay local leaders more than either the government or social movements, they often recruit people who would traditionally lead leftist movements. As Mike Davis in The Planet of Slums:

Third World NGOs have proven brilliant at co-opting local leadership as well as hegemonizing the social space traditionally occupied by the Left. Even if there are some celebrated exceptions--such as the militant NGOs so instrumental in creating the World Social Forums--the broad impact of the NGO/"civil society revolution"...has been to bureaucratize and deradicalize urban social movements.

Davis argues that NGOs are, in fact, a form of "soft imperialism." They play a role very similar to the one that missionary religious institutions played in the earlier history of empire. They provide moral cover--a civilizing mission of helping the hapless heathens--for the powers that are plundering the society. And just as religious institutions justified imperial war, many NGOs, abandoning their traditional standpoint of neutrality in conflicts, have become advocates of military intervention.

Nowhere is this pattern more clear than in Haiti. The U.S. convinced the dictator Baby Doc Duvalier in the 1980s to implement a neoliberal development plan which Haitians call "the plan of death," which dropped tariffs on American agriculture, encouraged sweatshop development in Port-au-Prince and opened tourist resorts for the international elite.

Predictably, the plan produced a social catastrophe; it increased absolute poverty by 60 percent. But the Haitian poor, workers and peasants rose up to build a mass movement, Lavalas, that eventually elected Jean-Bertrand Aristide president in 1990 on a platform of anti-neoliberal reform.

The U.S. saw Aristide's mild reformism as a threat, backed a coup in 1991 and used the coup regime's reign of terror to crush the Lavalas social movement. It also convinced Aristide to implement the "plan of death" as the condition of his restoration in 1994. Under threat from the U.S., Aristide and his successor, René Préval implemented much of the plan.

The U.S. used yet another coup against Aristide in 2004 and another coup regime to force through the rest of the plan. Now, Haiti has the most neoliberal economy in Latin American and the Caribbean.

Thus, as noted Haitian academic Robert Fatton argues, "The emasculation of the state is no accident...It is partly the consequence of the neoliberal regime implanted in the country by the major international financial institutions. By advocating the withdrawal of the state from its social and regulating obligations, and by promoting the supremacy of the market, this regime has contributed to an economic, political and social disaster."

At the very same time, the U.S., other powers and the international donors started funding the NGOs. Soon, the World Bank reported that there were 10,000 NGOs in the country, doing everything from trash collection to health care and food provision in a chaotic patchwork of services that have replaced the incapacitated state.

These NGOs are non-governmental only in name. Peter Hallward documents inDamming the Flood that the U.S. Agency for International Development (USAID) and other similar government bureaucracies from other countries provide 70 percent of the funding for NGOs. The other 30 percent comes from corporate formations and individual contributors.

Unsurprisingly, as Hallward argues, "the bulk of USAID money that goes to Haiti and to other countries in the region is explicitly designed to pursue interests--the promotion of a secure investment climate, the nurturing of links with local business elites, the preservation of a docile and low-wage labor force, and so on."

Haitians now commonly refer to their own country as the "Republic of NGOs." But that is a misnomer, since Haitians have no democratic control over the NGOs. In reality, Haiti has been ruled by an American NGO Raj.

* * *

WHILE SOME NGOs like Partners in Health have been set up to develop Haitian grassroots self-organization and control, most major NGOs have been accomplices in the neoliberal catastrophe the U.S. wrought in Haiti.

First of all, the NGOs have reproduced and exacerbated class inequality in Haiti. Since the NGOs can pay much better than anyone else, including the Haitian state, they have swept up middle class professionals into their ranks. Haitian actually now call them the "NGO class." As anthropologist Mark Schuller writes:

In addition to higher salaries, NGO employees have access to many privileges: clean drinking water, electricity to charge cell hones, e-mail and the ever-prized U.S. visa. These privileges in turn plug individuals into the global economy. People's first visits to the U.S. solidified neoliberal ideologies. This artificial, dependent middle class--the "NGO class"--thus directly support a form of economic globalization, accomplishes ideological work and further stratifies the Haitian population, selecting a chosen few for privileges denied Haiti's poor majority.

The NGOs themselves are in the business of poverty, not its eradication, and they have proliferated in lockstep with the collapse in the Haitian standard of living. This has led many Haitians to rightly see them as profiting off their crisis.

As Sove Lavi told Schuller, the NGOs "take the illness [of AIDS] and turn it into a business. They let people die...Thanks to this illness, many people have become gran neg [bigwigs], many people have become rich. Many people drive fancy cars, fancy motorcycles. Many people are achte [making a lot of] money on the backs of people who are living with the illness. Many people living with the illness, we continue to die."

These NGOs have left in their wake a litany of projects that, far from improving the condition of impoverished Haitians, has in fact worsened it.

Anthropologist Timothy Schwartz documents the disastrous impact of the NGOs in his book Travesty in Haiti. In particular, he shows how CARE International--which claimed its mission in Haiti was to provide food aid to the "poorest of the poor"--not only failed in its mission, but also actually exacerbated the food crisis.

When the U.S. implemented its "plan of death" in Haiti, which undercut peasant agriculture and flooded the market with subsidized U.S. products, it caused a food crisis. Peasants were no longer able to find a market for their produce, and were therefore thrust into poverty, often unable to meet their own food needs because of their collapsed standard of living. They then became dependent on food aid.

USAID, in turn, funded CARE International to feed the impoverished peasants. The NGO began to distribute U.S. crops as food aid, during both bad and good harvests, further undermining Haitian peasants ability to compete for the market. Often, the food aid was taken by local elites and sold on the market, with the CARE brand still affixed to the packaging. CARE seemed to care so little that it never really followed up on the consequences of its food aid program.

Meanwhile, it put on conferences in fancy hotels inside and outside Haiti for its U.S. government and corporate backers. Schwartz writes that this amounted to "a perversion of American charitable ideals, with its false claims to be aiding 'the poorest of the poor' when what it was really doing was throwing exquisite banquets at plush hotels, while carrying out U.S. political policy in the interests of international venture capitalist and industrialists."

In another example, Schwartz tells the story of NGO-sponsored orphanages that degenerated into a cover for trafficking in children.

NGOs like World Vision, Compassion International and Christian Aid Missions collectively sponsor tens of thousands of children in orphanages. On the surface, this sounds like a benevolent plan. But as Schwartz shows, the middle-class operators of the orphanages took the money from the NGOs and ran a scam.

In some cases, these operators housed not actual orphans, but children of the local elite. In other cases, they offered money to impoverished Haitians for their children, with the promise that they would be cared for, educated and given a chance at a better life. The bulk of actual orphans--impoverished street kids--didn't get places. The orphanages were filled up with middle-class kids or children bought from their parents--that is, fake orphans.

Schwartz writes that he "had zero doubt that orphanages for Haitians and for many Americans who were helping them procure funds were businesses." He calls it "false charity. I believe it is tantamount to robbing from impoverished children themselves. The money is theirs, and they are not, in the overwhelming majority of cases I encountered, getting it."

Even worse, the most cynical of the people trading in children sell the poorest of the children into slavery or the sex trade. Often, these children are marketed abroad. UNICEF reports a conservative estimate that each year, 2,000 Haitian kids are sold into the Dominican Republic alone.

Schwartz also shows how the disastrous impact of both U.S. neoliberal economic policies and the failure or complicity of the NGOs has left people so desperate that they turned to narco-trafficking as a source of income. Of course, the U.S. then uses this as a further justification for its military occupation and imposition of yet another sweatshop development plan.

Schwartz conclusions are absolutely correct:

The world's largest multinational charities--CARE, CRS, World Vision and ADRA--executed the political will of institutions, governments and lobbyists that had identified Haiti's comparative advantage as low wages--i.e. poverty--and in doing so, these charitable organization dedicated to helping the poorest of the poor wound up working to make the people of Haiti even poorer.

* * *

WHILE THE U.S. used the NGOs to help impose neoliberalism in Haiti, they also manipulated them to build political opposition to any reform movement. The U.S. stepped up funding for the NGO racket in the run-up to its second coup against Jean-Bertrand Aristide in 2004. At the very same time that it enforced an embargo on Aristide's government for alleged electoral manipulations, it escalated the funding of NGOs that were in opposition to Aristide.

As Hallward writes, they made "use of tried-and-tested tactics of democracy promotion. In Haiti as elsewhere, the main vehicles for delivering the policy were USAID, the International Foundation for Electoral Systems, and the International Republican Institute. Altogether, from 1994 to 2002, Washington would contribute some $70 million--a staggering sum by Haitian standards--to 'train' an appropriate political opposition to Aristide."

Many, if not most, of the NGOs that ended up organized in the elite opposition's political front, the Group of 184, and that supported the coup were on the U.S. payroll.

Such NGO collaboration with the coup completes a vicious circle--the NGOs aided and abetted the "plan of death"; exacerbated through failure, mismanagement and corruption the impact of neoliberalism on Haiti; and then supported the coup against the democratically elected government.

In so doing, they undercut the sovereignty of Haitian people, all under the gloss of helping people overcome their poverty--poverty that they, in fact, helped create.

The Marine Gen. Smedley Butler from the early decades of the 20th century said he served as a "racketeer for capitalism." The same could just as easily be applied to the NGOs and humanitarian aid today--it is a racket for empire.

24-02-2010 om 21:33 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DRAAI CARREFOUR EEN LOER!
Klik op de afbeelding om de link te volgen
1762 personeelsleden op straat en de rest moet loon inleveren. Dit is de rauwe realiteit. Het gaat ook niet over een inlevering op superbonussen want dat zat er voor een doorsnee-werknemer van Carrefour nooit echt in. De doorsneelonen in deze sector zijn geen vetpotten. Toch gaat men daar snoeien en ze naar beneden halen. In een sector als de distributie waar met vrij lage winstmarges wordt gewerkt heeft dit besluit onvermijdelijk een sneeuwbaleffect. Zeker omdat het gaat over een grote speler. Indien Carrefour hier haar slag thuis haalt en concurrentie gaat maken met lagere lonen binnen de eigen sector dan zegt onze kleine teen dat de anderen sowieso vroeg of laat zullen volgen. Bovendien zal dan gans het Belgische systeem van de paritaire comités waarbij binnen een zelfde economische sector gelijke lonen moeten worden betaald om tenminste niet op dit onderdeel mekaar te beconcurreren, zwaar onder druk komen te staan en misschien wel op korte termijn volledig verdwijnen. Gedaan met sectoriële barema's. Alles individueel, à la tête du client met een vette saus performance management er nog eens bovenop. "Je verdiende 1285€ madammeke, wel dat worden er nu 1100. Een schoon rond getal. En ge moogt u gelukkig prijzen dat je bij ons mag blijven. Als je hard werkt en niet te veel overuren inschrijft maar wel presteert natuurlijk, dan kan je een jaarlijke bonus krijgen naargelang je een goeie evaluatie haalt. 0,25 % of als je echt heel heel goed werkt en als halftijdse toch tenminste een volledige dag werkt (een halve dag als onbetaalde hobby), dan kan je een gedeelte van je verlies goedmaken madammeke...tot 0,75 bovenop je brutoloon...stel je voor hoe makkelijk je het verlies zal goedgemaakt hebben..." We horen de chefkes het al uitleggen. Eén en al vuur en ambitie...Leve de vrije markt die alles zal regelen...vooral de miserie dan toch! Wees dus solidair en koop overal behalve bij Carrefour!

Draai Carrefour een loer!

23-02-2010 om 23:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Gerard De Duivelsteenmanifest nummer 5
Klik op de afbeelding om de link te volgen Vandaag is het echter feest, waarde kameraden en linksen aller pluimage! Juicht en viert want het vijfde Gravensteenmanifest zag het levenlicht en zal het Oosten en de drie andere windstreken weer rood doen gloren. Na de vier eerste manifesten kon een vijfde niet langer uitblijven en ziehier de tekst met sterke Internationalistische inslag om van Vlaanderen een rood nest te maken:

Driemaal links is ook rechts

Politiek links in Vlaanderen smelt weg. Klopt het hart van de Vlamingen inderdaad rechts, zoals de recente publicatie, Rechts Vlaanderen van Henk de Smaele, beweert? Of is het eerder zo dat de kiezers zich niet meer herkennen in wat 'linkse partijen' hen te bieden hebben? De Gravensteengroep, bestaande uit leden met verschillende politieke en ideologische achtergronden, neigt naar het tweede antwoord.

Ten eerste stelt links geen structurele hervormingen meer voor, maar beperkt het zich tot een sociaal beleid. Links voert geen economische strijd meer. Ten tweede kiest links na de sterke opkomst van rechts in Vlaanderen voor de moraliserende reactie. Het morele oordeel vervangt analyse en onderzoek. Links hypothekeert hiermee zelf de mogelijkheid tot efficiënte politieke acties. Ten derde: ter compensatie van zijn slinkende kracht in Vlaanderen, teert links op de macht van de linkse partijen in Franstalig België.
Precies de weerstand van de Franstalige partijen tegen een democratische staatshervorming verhindert echter de efficiënte organisatie van een sociaal beleid. Dit beleid omvat de belangrijkste hefbomen voor een herverdeling van de welvaart, zoals fiscaliteit, sociale zekerheid en arbeidsmarktbeleid. 'Solidariteit' in België lijkt steeds meer op liefdadigheid, omdat de federale overheid geld verdeelt zonder structurele aansporing tot economische aanpassingen of tot politieke verantwoordelijkheid (onder meer door de Bijzondere Financieringswet 1989). Vlaams links biedt geen verzet, want het denkt in termen van de Belgische machtsstructuren. Zo gaat het echter voorbij aan de culturele en sociale strijd van zijn eigen verleden. De Rode Leeuwen zijn tricolore muizen geworden.

De linkse leegte

Linkse politici hebben de opmars van de (neo)-liberale politiek niet tegengehouden, integendeel: sinds het einde van de jaren 1980 hebben ze mee overheidsbedrijven geprivatiseerd, de pensioenen naar de beurs verplaatst, regelgeving en controle op de financiële markten afgebouwd (Schröder in Duitsland, Jospin in Frankrijk, het duo Blair-Brown in Groot-Brittannië, Clinton in de VS). In België tolereert links een onrechtvaardige fiscale politiek.

In deze context vormt 'solidariteit' niet langer de inzet voor een politiek-economische strijd ter verdediging van de zwakkeren. Die solidariteit garandeert zelfs geen billijke herverdeling meer. Links legitimeert de eigen inertie door te stellen dat het (neo)-liberalisme de enig overblijvende ideologie is waartegen het, ook op Europees vlak, bitter weinig vermag. Het bewijst lippendienst aan een slecht omschreven 'solidariteit', maar staat sprakeloos tegenover het onbeperkte streven naar winstmaximalisatie.
Het potentiële linkse electoraat haakt af, omdat deze voorgestelde 'solidariteit' hoofdzakelijk inspanningen vraagt van de traditioneel belangrijkste component van dat electoraat, namelijk de werkende bevolking. Opdat zij zonder morren zou bijdragen aan banken in crisis, aan schatkisten zonder bodem, en aan nieuwkomers in nood.
Links spitst zich intussen toe op het sociaal beleid. Daardoor verschuift zijn doelpubliek van de werknemers naar de sociaal hulpbehoevenden. Als deze laatste groep vandaag een linkse stem uitbrengt, dan doet ze dat om iets te behouden, niet om iets te veranderen. Tegenwoordig is er dan ook geen strijdend electoraat meer dat zich in een politieke partij verenigt. Er zijn slechts politieke partijen op zoek naar een electoraat.

Elke linkse beweging heeft een verankering in de bevolking nodig. Maar een eigen volksbeweging klinkt wel meteen verdacht voor links in Vlaanderen. Links houdt dan ook weinig rekening met de verzuchtingen van zijn traditionele electoraat uit angst voor de associatie met rechtse partijen. Met het kiezersvolk dat naar populistische partijen overloopt wil dit links niets te maken hebben. Wie van links identificeert zich immers nog met de arbeidsklasse? Niemand die in politieke zin macht heeft. Maar links denkt wel te kunnen overleven dankzij België... Zo draait de spiraal neerwaarts. Het klassieke electoraat van links kiest nu voor rechts. Wie overblijft op links kijkt naar België voor steun. België, schijnbaar de enige garantie dat rechts niet het hele politieke spectrum overneemt.

In werkelijkheid is het precies de Belgische constructie die haaks staat op een progressief project. Ondertussen lijkt Vlaams links enkel nog betekenisvol voor wie meegaat in de illusie dat België een soort non-identiteit biedt waarbinnen een louter sentimenteel voorgestelde 'solidariteit' mogelijk is. De rechtse partijen in Vlaanderen worden groter, want met zijn elitaire opstelling heeft dit links zichzelf de pas afgesneden om een volwaardige beweging te kunnen worden.
De linkse politieke actie wordt dan vervangen door het morele (voor)oordeel. Zo'n houding laat niet langer toe dat er nog kritische vragen worden gesteld bij de organisatie van de (federale) staat. Zelfs niet als die staat minder democratisch wordt en de ontwikkeling van de solidariteit steeds meer beperkt.

Vragen bij de Belgische organisatie van de "solidariteit"

Solidariteit op lange termijn verzekeren veronderstelt ingrijpende veranderingen aan de huidige status quo. Een systeem wordt pas solidair, geloofwaardig en aanvaardbaar wanneer het efficiënt, doorzichtig en met politieke verantwoordelijkheid wordt georganiseerd, wanneer het dus anders verloopt dan in België het geval is. Dit veronderstelt een duidelijke reorganisatie van de solidariteit tussen regio's, zonder de federale overheid als mistgordijn.
Geeft men met deze positie toe aan rechts in Vlaanderen? Neen, want een staatshervorming dient niet om de solidariteit af te schaffen, maar om haar mogelijk te maken als iets dat de liefdadigheid overstijgt. Een open pleidooi voor meer autonomie zou de linkse partijen in Vlaanderen juist kunnen versterken.
Zal een hervorming van de solidariteit de verarming van de bevolking in het zuiden van het land met zich meebrengen? Niet noodzakelijk. De duidelijkste verliezer van een structurele hervorming is de huidige Franstalige politieke elite, die aan invloed verliest naarmate ze verantwoordelijk wordt gesteld voor het door haar gevoerde beleid. Hoe kan dat een slechte zaak zijn voor de gewone burger?

De Belgische natiestaat verliest in elk geval op twee niveaus aan belang. Het politieke zwaartepunt verschuift naar de regio's en de economische markt kent steeds meer een Europese of zelfs globale integratie. Links heeft er dus alle belang bij de organisatie van deze veranderingen goed te begeleiden en op de evolutie te anticiperen. Indien links elk streven naar een staatshervorming, ook uit progressieve hoek, probeert te herleiden tot een voorbijgestreefd en 'egoïstisch' romantisch nationalisme, vervreemdt het verder van zijn bestaande en potentiële kiezersvolk, dat zich terecht vragen stelt bij de Belgische constructie. Belgisch links slaagt er niet in om het sociale en fiscale beleid transparant, efficiënt en met politieke verantwoordelijkheid te organiseren. Ondertussen strijdt links evenmin tegen het systeem dat de economische crisis veroorzaakte. De 'solidariteit' wordt gegijzeld door het partijpolitieke machtsspel. Ze leidt niet tot gelijkwaardigheid. Vlaams links implodeert dan ook door zijn voorkeur voor de oude Belgische machtsstructuren. Wie zich in Vlaanderen links voelt, blijft verweesd achter.

Etienne Vermeersch, Jan Verheyen, Frans-Jos Verdoodt, Piet van Eeckhaut, Jan Van Duppen, Luc Van Doorslaer, Jef Turf, Johan Swinnen, Hugo Stevens, Brigitte Raskin, Jean-Pierre Rondas, Yves Panneels, Bart Maddens, Karel Gacoms, Paul Ghijsels, Pierre Darge, Paul De Ridder, Dirk Denoyelle, Peter De Graeve, Eric Defoort, Jo Decaluwe, Willy Courteaux, Jan Bosmans, Tinneke Beeckman, Ludo Abicht.

En wij die dachten dat er onder de ondertekenaars toch wel wat intelligent volk rondliep...verkeerd gedacht dus en vanaf nu zou deze vrolijke bende "grote denkers" zich beter, naar analogie met de bekende Nerostrip, de Gerard de Duivelsteengroep noemen. Tenslotte blijven we hiermee in Gent want veel verder zullen met dit gelul niet komen, vermoeden we. Zulke wervende manifesten zien we nog niet meteen rondgedeeld worden aan fabriekspoorten, dokken en zelfs niet op de universitaire campussen.
We zullen ons hier beperken tot één kleine pietluttige opmerking : hoe stel je enerzijds vast dat links inderdaad geen antwoord heeft gevonden tegen de neo-liberale opmars over de ganse aardkluit en solidariteit heeft verkwanseld tegen het begrip winstmaximalisatie om te besluiten dat de strijd enkel kan gewonnen worden binnen een onafhankelijk Vlaanderen?

Een tweede vraagje kan er toch ook nog af: graag een definitie van " de huidige Franstalige politieke elite". Want we vrezen dat we hier midden in een roman van Cyriel Buysse zijn terecht gekomen. Dat er inderdaad een Franstalige politieke elite bestaat ontkennen we niet maar we hadden toch ook graag iets vernomen over de "huidige Vlaamstalige elite". Of bestaat die niet volgens de Gentse Duivelssteners?

Wij blijven als linkse Vlamingen nog meer verweesd achter na het lezen van zoveel Vlaams boeregekinkel...

22-02-2010 om 22:28 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foei Balkie en Bos!
We hadden het gisteren al over verontrustende gelijkenissen tussen ons eigen Belgistan en Olland. Wij hebben hier in de Zuidelijke provincies altijd met een beetje eerbied opgekeken naar de daadkrachtige regeringen boven de grote rivieren. Daar slaagde men er blijkbaar in om het hier in het zuiden totaal onbekend geworden begrip als "het algemeen belang" hoog in het vaandel te blijven voeren. Tot Balkenende d'r aan kwam samen met de steile opgang van populistische partijen die in niks moesten onderdoen voor ons eigen Vlaams Belang of LDD. Ginds was het dan wel geen Dewinter of Annemans of brulboei Dedecker maar Fortuyn en Wilders.
Maar met de kloon van Potter Harry kwam er dus een einde aan regeringen die hun mandaat volledig uitzaten met alle belgistaanse kwaaltjes vandien als het verwarren van lethargie met daadkracht en oeverloos gelul met krachtige uitspraken. Weg met de beslissingskracht van het volk van dijkenbouwers, ruzie en bekvechten over prullen zijn ook daar dagelijkse kost geworden. Het laatste debat over Afghanistan was er ééntje te veel. Dat niveau halen we hier in het zuiden ook en dat waren we van de rationele noordelijke provincies niet gewoon. Niks fundamentele stellingnames, armoe troef als argument. Even dachten we zelfs in het ons bloedeigen Belgistaanse parlement te zitten of erger nog in het Vlaamse parlement dat ongeveer op het niveau van het parlement van Lesotho debatteert en dan nog enkel wanneer het over Brussel-Halle-Vilvoorde gaat of over de restauratie van de IJzertoren. Anders is het enkel een slaaphol voor smal- en breedneusapen.
Maar vanmorgen plots ronkende titels in de Belgistaanse pers die je even de adem doen stokken:

"Nederland laat Obama vallen". Nu is Obama veel gewoon de laatste tijd maar dit moet wel de genadeslag betekenen voor de brave borst. jullie geloven mij niet, beste Ollanders? Vergewis je zelf maar:

Waarde unoxmutsen, jullie hebben de val van Obama op jullie zwarte geweten. Punt uit. En jullie moeten hiermee verder leven...liever jullie dan wij. Ons zal dat hier niet overkomen. Wij blijven trouwe bondgenoot en al moesten we tot de laatste Afghaan over de kling jagen, wij blijven ginds aan de Himalaya onze Europese grenzen verdedigen. Akkoord we gooien daar al wel eens een bom op een verkeerd doelwit. Maar je kan dan ook zo moeilijk een onderscheid maken tussen die bebaardeTalibans in hun pyjamapakjes en in slaapkleedjes gehulde plaatselijke madammen met hun kindjes. Maar meestal volstaat een welgemeende verontschuldiging als je weer een bom hebt gegooid op een konvooi vrouwen en kinderen. Je moet tenslotte beleefd blijven als gevierde gast in dergelijke onherbergzame oorden als Uruzgan.

22 februari 2010

Burgerdoden bij NAVO-luchtaanval in Uruzgan


Minstens 27 Afghaanse burgers zijn zondag om het leven gekomen bij een luchtaanval van de NAVO op een konvooi voertuigen in de Zuid-Afghaanse provincie Uruzgan.

Dit heeft de Afghaanse regering maandag bekendgemaakt. De raad van ministers veroordeelde de aanval in felle bewoordingen en zei dat deze 'niet te rechtvaardigen' valt.

De NAVO erkende dat inderdaad een konvooi minibussen is gebombardeerd. De NAVO dacht met een konvooi van de Taliban van doen te hebben, maar ontdekte naderhand dat er vrouwen en kinderen in de minibussen zaten.

Het konvooi bestond uit drie minibussen met alleen burgers. Naast de 27 doden, onder wie vier vrouwen en een kind, vielen er twaalf gewonden. De burgers waren onderweg naar Kandahar, zei een regeringswoordvoerder.

"Het tragische verlies van onschuldige levens doet ons bijzonder veel verdriet", zei NAVO-commandant generaal Stanley McChrystal. "Ik heb onze strijdkrachten duidelijk gemaakt dat we hier zijn om het Afghaanse volk te beschermen en dat het vertrouwen van de bevolking in onze missie wordt ondermijnd als er per ongeluk burgers worden gedood of verwond. We zullen dubbel ons best doen om dat vertrouwen te herwinnen."

McChrystal heeft zondag aan president Hamid Karzai zijn verontschuldigingen aangeboden, zei de NAVO.

Het ministerie van Defensie liet maandag weten dat er bij het NAVO-bombardement op Uruzgan geen Nederlandse militairen betrokken waren. Wel helpen de Nederlanders mee gewonden op te vangen.

© Trouw 2010,

En Meneer Bos, wie vangt volgend jaar de gewonden op? FOEI en BOE!
Maar toch even opmerken dat hier gans het land in rep en roer staat als er 18 doden vallen in een spijtig treinongeluk maar dat men elders doodgewoon de verkeerde minibusjes mag platgooien en 27 onschuldige burgers om zeep helpen en men er van af komt met zulke idiote verklaringen over dubbel zijn best doen om het vertrouwen te herwinnen. Wij vinden dit een gortige discriminatie tov van onze eigen politici en NMBS-verantwoordelijken. Hier zou het toch ook moeten volstaan dat Minister Vervotte verklaart : "ik heb de directie van de NMBS duidelijk gemaakt dat we hier zijn om de reizigers in alle veiligheid te vervoeren en dat het vertrouwen van de klanten wordt ondermijnd als per ongeluk reizigers worden gedood of verwond. We zullen dubbel ons best doen om dat vertrouwen te herwinnen." Ze kan dan ook nog onmiddellijk hierop volgend aankondigen dat de prijs van de treintickets met 12% zal stijgen om een nieuw veiligheidssysteem in te voeren en klaar is kees. Of is het dan toch zo dat een mensenleven hier of ginder een verschillende waarde heeft? RARARA

22-02-2010 om 21:46 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De unoxmutsen hebben een echte taalrel!
Ho ho ho, Olland heeft een fikse taalrel! Gedaan mat te grinniken over ons Belgistanen en ons eeuwige gekissebis over taalgebruik, beste unoxmutsjes... nu is het jullie beurt en wat blijkt? Jullie nemen heel wat van onze meest gebruikte argumenten over. Nou nou nou. Wij Belgistanen hebben nu toch een voorbeeldfunctie! En zoals we al eerder beweerden, beste Ollanders, Europa zal lijken op Belgistan of niet bestaan. Simpeler kan het niet als redenering maar geef toe jullie komen al aardig in de buurt. Groot-Nederland zal eigenlijk Groot-Belgistan zijn. Het mooiste bewijs vonden we op het uitstekende blog waarover we ons al eerder lovend hebben uitgelaten (wierook wierook) :

en vergeet vooral niet de linkjes aan te klikken want ze zijn erg de moeite waard en over ... Martijn...mochten er maar meer zulke bloggers zijn!

Hizmetinizde – Voor al uw verkiezingsposters

17 February 2010 57 views No Comment

Nederlands is één van de kenmerken van Nederland en figureert dan ook prominent in allerlei utopische en idealistische bespiegelingen over de Nederlandse cultuur en identiteit. Dat het huidige standaardnnederlands gebaseerd is op twee dialecten (de Frankische dialecten van Holland en Brabant) met wat Saksische elementen wordt vaak vergeten; Nederlands is vanzelfsprekend en dat de talen van de noordelijke inwoners (in het bijzonder de Friezen en in mindere mate dus de Nedersaksen) daar nauwelijks een rol in hebben gespeeld weten we niet meer. Enige jaren terug kwam Pim Fortuyn met de keurige Nederlandstalige slogan: At your service!

Weinig ophef over deze Engelstalige slogan destijds. Nu is dat een andere zaak. Dat gaat niet zozeer om VVD-posters in het Chinees of een VVD campagne pagina in het Engels speciaal voor expats. Maar het gaat om verkiezingsposters en flyers (!) in het Turks en Arabisch. Als service voor u kunt u er hier ook enkele bekijken:

Elsevier zegt in een artikel hierover: – Nederland – PvdA-lijsttrekker Amsterdam voert campagne in het Turks

Ook de Nederlandse Moslim Partij heeft Arabische en Turkse flyers, terwijl de partij zegt vooral de kloof tussen moslims en niet-moslims te willen dichten en zich in te zetten voor participatie en integratie.

Het idee is daarbij dus dat het verspreiden van posters in Arabisch en Turks niet goed is voor participatie en integratie. Daarnaast is er het idee dat autochtone mensen zich ontheemd voelen doordat ze dergelijke teksten zien en wellicht ook omdat ze de teksten niet kunnen begrijpen hetgeen een vervreemdend effect kan geven. Ook één van de redenen waarom het Nederlands nu in de Grondwet zou moeten worden opgenomen. Een ander aspect dat een rol speelt (en dat met bovenstaande samenhangt) is natuurlijk dat er mensen zijn die vinden dat we in Nederland nu eenmaal Nederlands spreken; een verkiezingsposter in Arabisch en Turks gaat dan in tegen het idee van Nederlandse identiteit of cultuur die men heeft. Een aardige cartooneske illustratie ervan is die op LWH van Conan. Op een grappige manier wordt getoond welke stereotypen er zijn over Turkse Nederlanders en wat ‘wij’ Nederlanders natuurlijk niet willen en wat ook niet past bij het utopische idee van de Nederlandse cultuur.

In dat idee van cultuur en identiteit past kennelijk geen item in Turkse of Arabische taal; andere wereldtalen lijken minder problematisch te zijn net als andere dialecten in Nederland en het Fries.

Verder lijken deze Arabischtalige en Turkstalige posters vooral een symbolische verwijzing naar etnische identiteit. Het is een poging om een relatie te leggen met de etnische achterban via taal als symbool. Laten zien dat men toch echt dicht bij de etnische achtergrond staat door het gebruik van de ‘juiste’ taal. Denk maar niet dat alle Marokkaanse Nederlanders de Arabische tekst op de poster van de PvdA kunnen lezen. Het is de vraag of de partijen die dergelijke posters gebruiken zich wel realiseren wat de tegenreacties kunnen zijn en of zich dat uiteindelijk niet tegen henzelf keert. De nadruk op Nederlands heeft denk ik ook te maken met een toenemende druk om de openbare ruimte te controleren: van camera’s tot boerka-verboden en nu dus ook de druk om geen posters in vreemde talen op te hangen. De openbare ruimte moet gecontroleerd en gehomogeniseerd worden en uitingen van alteriteit verbannen.

Wat ik u verder vooral niet wil onthouden…zoek de taalfout: Copytijgers.

21-02-2010 om 19:21 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IJsland is weer in het nieuws...
Het is al een tijdje geleden dat we het nog hadden over IJsland maar we hebben dus nieuws uit het hoge Noorden:

les Islandais n’ont pas dit leur dernier mot…

19 février par Jérome Duval, Olivier Bonfond

Après avoir plongé dans la misère les peuples du Sud en endettant leurs Etats, le FMI (Fond Monétaire International) s’attaque maintenant aux peuples européens, frappés de plein fouet par la crise capitaliste internationale. Les Agences de notations, outils au service de l’oligarchie financière, jouent quant à elles pleinement leur rôle dans la course à la rentabilité sur le marché de la dette, en n’hésitant pas à sanctionner financièrement les moindres faux-pas des pays affaiblis par la crise. Mais les islandais, en imposant un referendum sur une loi irresponsable et dangereuse, ne comptent pas se soumettre aussi facilement. Le combat est certes déséquilibré, mais il n’est pas fini …

Un modèle néolibéral qui s’écroule

Comme beaucoup de pays dits «riches», l’Islande a joué et a perdu au grand jeu du néolibéralisme. Considéré comme l’un des plus riches pays de l’OCDE, l’Islande a vu son taux de chômage passer de 2% avant l’effondrement du secteur financier en octobre 2008 à 8,2% de la population active en décembre 2009. Aujourd’hui, ce petit pays de 320.000 habitants sans armée, subit de plein fouet la crise financière, avec notamment une dette qui a explosé à près de 320 % du PIB en 2009 |1| .

Après les avoir privatisé en 2003, les trois principales banques (Kaupthing, Landbanski et Glitnir) ont dû être renationalisées de toute urgence en octobre 2008 à la suite de l’implosion du système bancaire. Les échanges sur les marchés d’actions ont même été suspendus plusieurs jours à la Bourse de Reykjavik. L’Etat, qui a déboursé des millions d’euros pour la reprise en main de ces banque |2|, est au bord de la faillite et prévient qu’il ne pourra garantir que les dépôts réalisés en Islande. Pris de panique, les épargnants étrangers réclament leur argent placé dans les succursales à Londres, Berlin, La Haye ou Bruxelles. Après avoir réglé le cas des 34.000 investisseurs allemands auprès de Kaupthing Bank, la plus importante banque du pays, Londres et La Haye indemnisent leurs ressortissants lésés par la faillite de la banque en ligne Icesave, filiale de Landsbanki. Ainsi, quelques 320.000 épargnants néerlandais et britanniques récupèrent en partie leurs placements grâce à la contribution de leur Etat. Quelle belle opération pour le secteur privé : d’une part les responsabilités des banquiers islandais et de leurs succursales à l’étranger s’évaporent via la nationalisation de leurs dettes, c’est-à-dire la reprise de celles-ci par les contribuables islandais, et, d’autre part, les spéculateurs britanniques et hollandais voient leurs placements risqués garantis par leurs Etats respectifs…

Althingi, Parlement Islandais, manifestation
Manifestation devant Althingi, le Parlement Islandais à Reykjavík

Une question se pose : comment l’Etat Islandais, vu l’état de son endettement, peut-il rembourser la Grande-Bretagne et les Pays-Bas sans mettre en péril sa population ? C’est pourtant ce que réclament avec insistance l’Union Européenne, le FMI et les pays concernés : l’Islande doit rembourser quel qu’en soit le coût humain. Le Royaume-Uni et les Pays-Bas qui insistent pour être prioritaires par rapport à d’autres créanciers, refusent tout compromis au sujet du montant à recouvrer.

Une loi imposée en catimini et qui fait insulte au peuple islandais

Austérité budgétaire, chômage en explosion, attitude agressive du FMI et de l’UE, … ces éléments provoquent une sorte d’électrochoc chez les citoyens islandais. Pendant plusieurs mois, des manifestations comme on en avait plus vu depuis plus de cinquante ans dans ce pays s’enchaînent. Tout comme celui de nombreux mouvements sociaux qui font face à la crise dans le monde, le message des islandais est relativement clair : « la crise, qu’ils la payent eux », « eux » ce sont bien entendu les responsables.

Althingi, à vendre / vendu au FMI
À vendre - Vendu au FMI

C’est suite à cette pression populaire que le Premier Ministre, Geir Haarde, déclarait fin 2008 qu’« il y a beaucoup d’arguments légaux qui justifient de ne pas payer». Dans le même temps, le Parlement adoptait une résolution annonçant que le remboursement serait conditionné aux «capacités de paiement» |3| du pays. De quoi préoccuper, pour ne pas dire angoisser, les bailleurs de fonds, dont le FMI. Ceux-ci agissent alors de tout leur poids en coulisse et renversent rapidement et subrepticement la situation : une loi d’indemnisation, dite loi Icesave |4|, a été approuvée dans la nuit du 30 au 31 décembre 2009 à une très courte majorité (33 voix pour et 30 contre) par le Parlement en pleine fête de fin d’année. Suivant les conseils du FMI, cette loi prévoit l’ouverture aux aides internationales, le rapprochement avec l’Union Européenne en vue d’une future adhésion et la restitution par l’Etat des 3,8 milliards d’euros d’argent public aux gouvernements néerlandais et britanniques (1,3 milliard d’euros aux Pays-Bas et 2,5 milliards d’euros au Royaume-Uni). Le fait que l’Islande puisse, par cette loi, rembourser une dette représentant près de 12.000 euros par citoyen, soit l’équivalent de près de 40% du Produit intérieur brut de l’île en 2009, rassure aussitôt les marchés et l’agence de notation Standard & Poor’s s’empresse de relever la perspective de la note de l’Islande de négative à stable. |5| Rappelons que les agences de notation exercent un vrai pouvoir discrétionnaire sur les finances des gouvernements en influant directement sur les primes de risque et taux d’intérêt : les plus «riches» et les plus solvables se voient récompensés par de bonnes notes (AAA, par exemple), agissant à la baisse sur les taux et donc sur la somme à rembourser. A contrario, les pays dit «pauvres», présentant un risque élevé d’insolvabilité, reçoivent de mauvaises notes et doivent rembourser plus d’intérêt en contrepartie d’un placement jugé «risqué».

Le peuple exige un referendum

Le président Olafur Ragnar Grimsson, après avoir reporté la signature de cette loi en soutenant avoir besoin de temps pour la promulguer, a reçu le 2 janvier 2010 une pétition de plus de 56.000 signatures, soit près du quart des électeurs du pays, demandant de rejeter cette loi et de la soumettre à un référendum. Magnus Arni Skulason, responsable du mouvement de contestation, explique lors de la remise des signatures : “c’est ainsi qu’on lui a remis cette pétition, pour lui demander de rejeter le projet de loi Icesave. Rien que le taux d’intérêt lié au remboursement permettrait de faire tourner notre système de santé pendant six mois.” |6|. Il semble que la pression populaire ait porté ses fruits puisque mardi 5 janvier 2010, le président annonce : "J’ai décidé, sur la base de l’article 26 de la Constitution, de soumettre la nouvelle loi à la nation". Ainsi, comme le prévoit la Constitution en cas de refus du président de promulguer une loi, celle-ci sera soumise à une consultation populaire. Consultation qui aura lieu le 6 mars 2010.

Les sanctions sont immédiates

Il s’agirait de laisser les citoyens décider de leur sort, alors qu’il y a de grande chance pour que cette loi injuste soit refusée ? Les marchés financiers, toujours aux aguets, réagissent au quart de tour et Standard & Poor’s menace, cette fois-ci, de rabaisser la note du pays, tandis que Fitch, l’une des trois autres grandes agences de notation, la dégrade (de BBB- à BB+) avec les conséquences que l’on sait : augmentation des sommes à rembourser pour un pays en difficulté de paiement, incitation à faire de nouveaux emprunts pour rembourser les anciens, pour, in fine, provoquer une accélération de «l’effet boule de neige» de l’endettement.
De la même manière qu’il impose ses ajustements structurels aux pays du Sud depuis la crise de la dette de 1982, le FMI dicte maintenant ses conditions ou «mesures d’austérité» aux gouvernements européens, afin de rendre prioritaire le remboursement aux créanciers quitte à amputer les budgets sociaux destinés à l’éducation, la santé, aux subventions aux produits de première nécessité, etc.

FMI et Union Européenne, même combat

Face à la situation périlleuse de l’Islande, le FMI et l’Union Européenne jouent de tout leur poids. Le FMI du « socialiste » Dominique Strauss Kahn, qui n’a jamais eu autant à sa disposition pour prêter aux pays en difficulté, attend d’être assuré du remboursement pour débloquer une tranche de prêt faisant partie d’un plan de sauvetage de 5 milliards de dollars monté en octobre 2009. Déjà bien avant l’adoption de la loi par le parlement, l’ultra libérale Union Européenne prévient qu’elle n’ouvrira ses portes de plus en plus hermétiques qu’en cas de soumission via le remboursement aux créanciers. «La Commission européenne a clairement pris fait et cause pour le Royaume-Uni, puisque son Président a indiqué dès le mois de novembre [2009] qu’il n’y aurait pas d’aide européenne tant que le cas Icesave ne serait pas résolu» (…) «l’Europe et le FMI s’apprêtent donc à accomplir un véritable exploit : ravaler un pays dont l’IDH (Indice de développement humain) s’était hissé en quelques décennies au plus haut niveau mondial au rang de pays pauvre… Conséquence : les Islandais, pour la plupart hautement qualifiés et polyglottes et travaillant beaucoup avec les pays nordiques, où ils sont très facilement assimilables, commencent déjà à émigrer (8.000 d’entre eux sont d’ors et déjà partis, ce qui est loin d’être négligeable)» |7|. L’Islande qui avait déposé en juillet 2009, une demande de candidature à l’UE, voit son processus d’adhésion compromis. Début janvier, le ministre espagnol des Affaires étrangères, Miguel Angel Moratinos, dont le pays vient de prendre la présidence tournante de l’U.E, martèle : "J’espère que les Islandais voient dans l’UE leur projet futur." |8|

La poursuite d’une ligne de crédit du FMI et l’adhésion à l’ultralibérale Union Européenne dépendent donc du remboursement d’une dette impayable pour la population, dette qui, une fois de plus, ne la concerne pas puisqu’il s’agit d’une dette privée devenue publique à la suite d’une faillite bancaire. Comme toujours, socialisation des pertes et privatisations des bénéfices est un leitmotiv du capitalisme. On remarquera d’ailleurs qu’il n’y a jamais autant eu de nationalisation totale ou partielle dans le secteur bancaire mondial depuis que celles-ci sont en difficulté…

La manipulation médiatique se met en marche

Dans un tel contexte de crise, on se doute de l’issue d’un référendum populaire : les islandais dont le quart des électeurs a déjà dit qu’il refusait le paiement d’une dette immorale et injuste rejetteront probablement le texte. Pour les dissuader, la machine médiatique s’est enclenchée : l’éloignement du FMI ou la non-adhésion à l’UE est impensable, un danger que le quotidien « de référence » français Le Monde écarte, « Car Reykjavik veut rembourser» et «le plan de sauvetage du FMI est crucial. Il reconstituerait les réserves de devises et fournirait les liquidités nécessaires au service de la dette envers l’étranger. Par ailleurs, l’adhésion à l’UE permettrait d’obtenir de meilleures conditions d’emprunt». S’il était besoin de rassurer le lecteur libéral en cas «de victoire du non», le quotidien ajoute : «De toute façon, l’Islande devra respecter les engagements approuvés en août 2009, tant par le Parlement que par la présidence : le remboursement débutera en 2017…» |9|

Les islandais n’ont pas dit leur dernier mot

Les islandais sauront-ils faire face à la déferlante médiatique qui s’annonce et rejeter comme lors du Traité Constitutionnel Européen en Irlande ou en France un projet néolibéral néfaste pour les peuples concernés ? Le FMI et l’U.E reviendront-ils à la charge malgré tout ? Quoi qu’il en soit, une chose est sûre : les citoyens sont en droit d’exiger un audit de la dette et de refuser de payer. L’Islande peut et doit refuser les conditionnalités imposées par le FMI qui s’empoche au passage les intérêts d’une dette illégale. L’intégration à une Union européenne qui est tout sauf au service des peuples, ne doit pas être une condition de plus à la négociation en cours ; elle doit être soumise à référendum. Nous soutenons le peuple islandais dans la répudiation de cette dette et insistons pour la mise en place d’autres mesures, telles que la saisie des bonus et autres avantages fiscaux de la classe capitaliste, pour rembourser les petits investisseurs. Ces derniers ont été trompés par des banquiers qui proposaient d’alléchants taux d’intérêts dans des montages financiers risqués. Pour les autres, spéculateurs en tout genre, ils doivent tout simplement assumer. Ils ont joué et perdu aux jeux hasardeux des marchés, et leurs pertes ne doivent en aucun cas être portées par les contribuables islandais. L’impôt des contribuables islandais doit au contraire servir des politiques visant la justice sociale et le respect de la nature. Par ailleurs, Gordon Brown doit sortir l’Islande de la liste des pays terroristes à laquelle il l’a inclus en octobre 2008 et présenter ses excuses au peuple d’Islande. |10|

Les Islandais n’ont pas dit leur dernier mot…


|1| Interview de Mark Flanagan, chef de la mission du FMI pour l’Islande :

|2| s A titre d’exemple, l’Etat islandais a déboursé 600 millions d’euros pour s’adjuger 75 % du capital de Glitnir, le 29 septembre 2009, avant d’en prendre l’entier contrôle quelques jours plus tard.

|3| Lire Olivier Bonfond, Islande : « si la dette ne peut pas être payée elle ne le sera pas »

|4| Les islandais parlent avec cynisme de « Iceslave », slave signifiant esclave en anglais, avec l’idée qu’ils se rendent esclave de cette dette bancaire.


|6| Un quart des électeurs islandais signe une pétition contre la loi Icesave, Euronews 03/01/10 : Et Pétition contre la loi islandaise sur les dépôts étrangers, Reuters, samedi 2 janvier 2010.

|7| Eva Joly, députée européenne Verts et conseillère pour le gouvernement islandais dans l’enquête pénale sur les causes de la défaillance des banques :

|8| Le Figaro, 8 janvier 2010,

|9| Londres et La Haye doivent faire preuve de clémence envers l’Islande, Le Monde, 7 janvier 2010,

|10| Le 8 octobre, Gordon Brown a invoqué la législation anti-terroriste de 2001 pour geler les actifs de Landsbanki en Grande-Bretagne et placer l’Islande sur la liste officielle des pays terroristes, aux côtés de la Corée du Nord et de l’Iran afin de mettre le gouvernement sous pression pour l’inciter à rembourser. Offusqués, les islandais ont lancé une pétition « Les Islandais ne sont pas des terroristes »; elle est signé par plus de 80.000 personnes (

20-02-2010 om 22:54 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chernobyl, zegt u dat iets?
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Vandaag houden we het wreed simpel met de nadruk op wreed. We nodigen jullie uit om de de website van Magnum te bezoeken. Je weet wel die fotografen die overal prijzen halen enz enz...niet nadenken gewoon klikken...het is een reeks foto's die aanzetten tot enig denkwerk...het gaat over Chernobyl ...kijk dus mee...

Dank voor de moeite, beste lezertjes,

18-02-2010 om 23:21 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Olland ontwaak! De zaak Al Tahawi ...
Klik op de afbeelding om de link te volgen
Beste lezertjes, we melden jullie dat onze Ollandse vrienden onze vriendelijke maar toch enigszins dwingende oproep tot steun aan de Egyptische blogster Amira Al Tahawi beginnen op te vangen.
Hier een mooi en degelijk blog dat al meteen tot daden is overgegaan en contact heeft gezocht met radio Netherlands:

De Nederlandse Wereldomroep, maagdenvlies en een ontslagen Egyptische blogger

17 February 2010 7 views No Comment

Enige tijd terug liet de Nederlandse Wereldomroep een Arabische vertaling zien van een Chinese advertentie voor de Artificial Virginity Hymen kit. Amira al Tahawi, werkzaam voor de Wereldomroep, liet echter op haar blog zien dat dit verhaal niet helemaal klopt. Het is een oud product, beschikbaar in Japan vanaf 1993 en niet speciaal gefabriceerd voor de Arabische markt. Het verhaal van de Wereldomroep bevatte volgens haar niet alleen onjuistheden, maar was haar ook kwetsend vanwege de verwijzing naar de ’schizofrenische situatie’ waarin veel moslima’s en Arabische vrouwen zouden verkeren als gevolg van het feit dat ze geen maagd meer zouden zijn (en dat zou het gat in de markt zijn waar de producenten van dit product in zouden zijn gesprongen). Haar kritiek is dus vooral dat hier op denigrerende wijze zou worden gesuggereerd dat dit product speciaal voor het Midden-Oosten is gemaakt waarbij het allerlei stereotypische veronderstellingen over Arabische en moslimvrouwen naar boven zou brengen en versterken.

Vervolgens vroeg zij naar eigen zeggen aan de Wereldomroep om het verhaal te corrigeren en werd daarna, ogenschijnlijk vanwege haar verhaal op haar blog, ontslagen.
Global Voices Online » Egypt: Blogger loses job for uncovering fake virginity story

Yes! I was fired over a blog post I published last December! On 26 January, 2010, I received a termination letter putting an end to my job as a Cairo correspondent for Radio Netherlands. In my post I proved that that station published false unverified information on 22 August, 2009, regarding the penetration of the Chinese “Artificial Hymen” in the Arab world. The information broadcast on the Radio said that the fake hymen is manufactured specially for Arab and Muslim women ignoring the fact that the product has been available in Japan since 1993 and it was not specially produced by the Chinese who realized the schizophrenic condition of Arab women who need to fake their virginity. I asked the station to correct the factual errors with that piece of fabricated news in an email dated 14 September. My request fell on deaf ears and many Egyptian news portals further spread the lie without bothering to investigate the facts or the sources quoted.

Inmiddels zijn er diverse steunbetuigingen voor haar, onder meer op Dr. Mostafa el Nagaar’s blog, Nawara Negm, Eman Hashim, Mostafa Fathi op Facebook, Karim El Beheiry en het Belgische Kitokojungle.

Nu staat de Wereldomroep bij mij niet bekend als een wereldwijde spitsnieuws online, dus heb ik de Wereldomroep twee keer om een reactie gevraagd. De Wereldomroep ontkent dat Amira El Tahawi is ontslagen omdat zij onjuistheden in de berichtgeving van de Wereldomroep zou hebben aangetoond. De Wereldomroep geeft aan dat zij altijd bereid zijn om onjuistheden te rectificeren, maar dat zij geen meningen gaan rectificeren die in een column op de site of een radio-uitzending worden geuit.

Dus volgens de radio is ze niet ontslagen omdat ze onjuistheden in de berichtgeving had aangetoond ...tja we hebben haar ontslagbrief hier al eerder gepubliceerd en daar staat inderdaad als ontslagreden in: "we have no other choice but to stop our cooperation. After a column on the RNW website you did not agree with, you started a 'campaign' against RNW on Facebook and in Egyptian newspapers. In those publications we see a total lack of commitment to RNW on your part, and that has resulted in a lack of trust on our part."
Concreet betekent dat dus dat je als journalist geen kritiek mag uitoefenen op verkeerde informatie van je eigen krant via een ander medium. Nou moe, bij de Ollandse wereldomroep hebben ze waarschijnlijk allemaal gestudeerd aan de Zimbawaanse universiteit en werden ze daar jarenlang gehersenspoeld. Want als buitenlandse medewerkers al nergens anders enige kritiek mogen spuien op onwaarheden zelfs wanneer die onwaarheden gedrukt staan in een medium dat hen soms tewerkstelt dan staan we wel erg zwak om als westerling nog de les te spellen aan allerlei dictaturen op andere continenten.
We moeten trouwens al eens beginnen met een onderzoekje naar de zogenaamde politieke blogs hier in Belgistan en Olland. We kunnen dan enkel vaststellen dat de meeste politieke blogs gewoon haatspuiende toogfilosofen zijn punt uit. Simplisme en eigen kerktoren troef...solidariteit ...nul. Alleen het eigen grote gelijk telt .... In de Arabische wereld en ook elders gaat het er toch wel wat kritischer aan toe. Hoogst eigenaardig want dat brengt ons wereldbeeld waarin vooral een zeer zelfgenoegzame eigendunk over het eigen westerse kritisch vermogen centraal staan fel aan het wankelen. Eerlijk gezegd en gezwegen is het niveau van de politieke blogs hier in vergelijking met wat we in de zogenaamde "ontwikkelingsgebieden mogen lezen, doodgewoon ondermaats. En dat terwijl hier toch een veel grotere vrijheid zou moeten bestaan.
We gaan er hier niet langer over filosoferen maar het aantal emoblogs in de zin van kankerpatiëntjes, zogenaamde relatietherapieën en andere gezever van de bovenste plank (zonder het onderliggende leed te willen minimaliseren) zegt ons al veel over het gebruik van het internet hier in het "rijke" Westen.
Maar het mag ons niet beletten om toch maar een dringende opropep te doen tot alle Ollandse blogs om hun solidariteit te betuigen met Amira!

17-02-2010 om 00:00 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt onze reeks grote madammen: AMIRA AL TAHAWI
Hopelijk zijn de meesten onder onze Belgistaanse lezertjes veilig thuis gekomen. Speciaal diegenen die vandaag met de trein zijn vertrokken maar die enkel met een paar schaarse treinen deze namiddag zijn thuis geraakt. Een deel van het spoorwegpersoneel was spontaan in staking na het zware ongeval in Buizingen. Dit riep nogal wat wrevel op bij de reizigers wat begrijpelijk is maar we willen hier toch veel begrip opbrengen voor deze spontane acties. Kan iemend ons hier en aan deze stakers even komen uitleggen war de prioriteiten zijn in dit wondere landje? Want wij zien enkel dat er maasa's geld worden gestoken in stupoiede prestigeprojecten zoals het station te Luik maar dat er voor de veiligheid van het rijdend personeel en de reizigers nauwelijks nog een budget bestaat. Een fractie van de kostprijs van Calatrava's Luikse station zouden volstaan hebben om het ongeval van gisteren te voorkomen. Helaas is noch de politieke wereld noch een deel van het mangement geïnteresseerd in het omdraaien van enkele prioriteiten. Behalve in de officiële verklaringen; De werkelijkheid toont ons echter dat na het ongeval in Pecrot wel een aantal beslissingen werden genomen maar dat wegens te krappe budgetten de implementering werd uitgesmeerd over vele jaren. En zoals nu blijkt over minstens één jaar te veel! Wij begrijpen dus de frustratie van het personeel dat evenmin als wij, blind en stom is. Maar we gaan er hier verder over zwijgen en terug gaan naar ons eigenlijke onderwerp.

The internet in the Arab world has a snowball effect; now that the snowball is rolling, it can no longer be stopped. Getting bigger and stronger, it is bound to crush down all obstacles.
In addition, to the stress caused by the Arab bloggers, a new forum was opened for Aran activists; Facebook. Arab activists have been using Facebook in the utmost creative way to support the democracy movement in the region, a region that has one of the highest rates of repression in the world. Unlike other regions where oppressive countries (like China, Iran and Burma) represent the exception, oppression can be found everywhere in the Arab world.
The number of Arab internet users interested in political affairs does not exceed a few thousands, mainly represented by internet activists and bloggers, out of 58 million internet users in the Arab world. As few as they are, they have succeeded in shedding some light on the corruption and repression of the Arab governments and dictatorships. The Arab governments have tried numerous ways to silence those activists with no success. So, now these governments stand helplessly in front of the power of these activists and the support they have gained from the public.

Getting Back at Journalists and Bloggers
Arab governments and their security agencies have been censoring and cracking down on traditional mass media such as newspapers (TV stations and satellite channels) seizing newspapers’ issues and stopping the emissions of TV channels. However, it’s hard to have the same control over the internet. The Arab governments can only ban or block a website after its content has been published, usually through RSS feature. Even if the website is bloc, governments cannot block its information; it can be found on other websites or blogs. For these frustrated governments, the only way to stop bloggers or activists is to punish and prosecute them. In fact, the number of the prosecuted and assaulted bloggers and internet activists largely outnumbered journalists, who also face the government’s repression. The difference between these two forms of repression is that journalists are penalized prior to publishing or airing their material, by simply seizing publications or not airing TV show, while bloggers and internet activists face repression after posting their work on the internet. Internet activists represent the largest number of prisoners of conscience in many countries, like Egypt, Syria and Tunisia.

Substantial Profits and Development Losses
It is very rare to find an Arab government without a ministry for communications and information. There is always a ministry that monitors this sector that includes internet and telephone services, both landlines and mobiles. This sector represents to the Arab governments a profitable business and whatever side affects it has, the citizens using to express their opinions and protest politically, it can be dealt with by the security agencies. The security agencies filter web content, block websites, tap phone lines and punish any rebels to the rule of the government.
Regardless of the statements issues or the conferences organized by the ministries of communications, Arab governments do not have a genuine interest in using this new technological revolution to create and develop a diversified, documented and reliable Arab content on the internet.
For example, Telecom Egypt’s revenue for the first nine months of 2009, ending in 30/9/2009, is 7742 million Egyptian pounds achieving a 3 % increase from the same period last year. The gross profit was 4175 million Egyptian pounds making a net profit of 2576 million Egyptian pounds in only nine months . At the same time, the Ministry of Communications threatened to take penal measures against mobile phone companies trying to offer cheaper service for its clients . In addition, there were around 100 cases of abduction and torture, and rape against internet activists in 2008. Therefore, Arab states don’t develop or participate in making technology but rather consume it.
In a study issued by one of the leading centers in political and strategic research in the United States, RAND Institute, it was stated that "the information revolution is real, and there is a small chance that this revolution would reach non-democratic communities. In these communities, this technology faces dictatorship that either abandons information technology and communication in their countries lagging behind, or allows this technology putting their regimes at the risk of withering away. In fact, the autocratic regimes have no choice but to give in and make way for the technology wave” .
A few Arab governments are striving to catch up with this technological revolution and become associated with it, such as the UAE and Kuwait. However, the aspiration of these governments is to increase the number of websites or increase their content. They miss that the technological revolution is measured by the change induced in society at cultural, and political, social and economic level. Nevertheless, this objective was achieved successfully by Arab internet activists.
This was stated in RAND Institute study: "The information revolution is not a game where you can pick and choose. All countries, nations, cults and cultures should be able to gain the fruits of this revolution. The fundamental part of the information revolution, the indispensable part, is freedom of expression, exchange of information and a universal access to information.”
Of course, the greatest hypocrite would not claim that the Arab governments respect or support freedom of expression or the right to access and circulate information. Consequently,
the gap between Arab governments and internet activist s is widening day after day. Governments are satisfied by taking the role of a policeman after these activists, while the activists are striving, through the use of the internet, for a democratic life.

een voorbeeld van akties van en door Egyptische bloggers naar aanleiding van het sectarische geweld dat een paar dagen geleden het leven kostte aan een aantal Koptische Christenen ....

urgant:The Egyptian police arrested the activists during their visit to Nagaa Hammadi

The Egyptian police arrested today bloggers and activists during their visit to Nagaa Hammadi to offer condolences to the families of the recent events that happened there, and they arrested them as soon as they arrived to Nagaa Hammadi station,and they have also been beaten and verbally abused

The detainees were transferred In security cars and they took their IDs and phons


They arrested

Ahmad badawy from al ghad part _ 6 April youth

Mostafa Al Nagar

Wael Abaas : Blogger - Misrdigital
Shahinaz Abdel Salam : Blogger - Wa7da Masria
Mohammed Khlaed: blogger - Demagh mak
Amira Al Tahawi
Ismail Alexandrani - Manasat
Marian Nagy Hana –Reuters - New generation
Basem Samir - Egyptian Democratic Academy
Basem Fathi - Egyptian Democratic Academy
Israa Abdul-Fattah - Egyptian Democratic Academy
Naser Abdel-Hamid - Democratic Front Party
Salma Akl – Democratic Front Party

Bola Abdo _ Democratic Front Party
Roaey Ibrahim
Hanan ( We Unknown her second name)
Ahmed Abo Zekry
Sherif Abd-Alaziz

The Egyptian government does not want national unity and wants to ignite the fire of sectarian sedition

Zoals de aandachtige lezertjes al hebben opgemerkt is ook Amira Al Tahawi bij de gevangenen. Amira Al Tahawi heeft reeds in 2008 een artikel over het sluimerend conflict tussen Koptische Christelijke en Islamitische Egyptenaren gepubliceerd op een Koptische blog:

Egyptian weekly accused of 'inciting sectarian war' PDF Print E-mail
Written by By AMIRA AL TAHAWI -
Thursday, 03 April 2008

An Egyptian Coptic doctor is suing the prominent Islamic weekly Sawt al-Ummah for publishing a series of articles which he says inspire sectarian hatred between Egypt's Muslim and Christian communities.


Sawt Al Umma

CAIRO, APRIL 3, 2008 (MENASSAT) – Siti Zeki Shenouda, a Coptic doctor in Cairo, has brought a legal case against the chairman and editor in chief of the Islamic weekly Sawt al-Ummah (Voice of the Nation) for publishing a series of articles by two Islamist journalists that supposedly scorn Christianity. The complaint has been presented to the Public Prosecutor in Cairo under the heading, "Egyptian media and creating envy, religious extremism and terrorism."

Shenouda believes that the reports by Dr. Zaghloul al-Naggar and Ahmad Abdullah that were published in Sawt-al-Ummah inspire sectarian hatred between Muslims and Christians in Egypt.

According to Shenouda's statement, which was made available to Menassat, al-Naggar referred to the New Testament in one of his articles as a "falsified and non-divine book."

"The current New Testament is not true and the Old and the New Testament were not revealed by God; they are all human made," al-Naggar wrote.

Shenouda is also attacking Sawt-al-Ummah for publishing an interview with Ahmed Abdullah, also known as Abu Islam (father of Islam), in which he accused Egypt's Coptic church of proselytizing.

Sex in exchange for conversion?

The two writers have previously said that Christians have planned missionary operations to divert Muslims from their religion by offering financial aid to poor Muslim citizens.

On December 10, 2007, Sawt-al-Ummah ran a front page article entitled, "Zaghloul al-Naggar throws a bomb: the Church is converting Muslims into Christianity." The newspaper also listed the addresses of what is said were "ten villas where they hold boys and girls after converting them with the help of foreign companies in the Maadi neighborhood."

Shenouda's complaint also mentioned another article in the same issue in which al-Naggar attacked a Catholic church and inferred that Christians are "insane."

"Go to Saint Marc Church on Sunday to see how they use people's poverty, sickness and unemployment to convert them. Christians should go back to sanity and cohabitate with Muslims. No power on earth will be able to turn Egypt into a Christian state."

Moreover, Shenouda pointed out that Sawt-al-Ummah has slandered Christian clerics. He specifically referred to an article published in Sawt-al-Ummah entitled, "Priests use all possible means to convert Muslims, including sex."

'Inciting civil war'

Following the publishing of the articles written by the Islamic journalists, the newspaper ran reactions and comments from Christian clerics and key players in Egypt's Christian community on January 18, 2008.

While the Christian figures were allowed to contradict the assertions made by the writers, some in the Coptic community considered it was not enough.

Shenouda has demanded the questioning of the two journalists along with the Chairman of the newspaper and its editor in chief "for the crimes they committed against the state, such as inciting to sectarian violence, scorning Christianity, Christian Copts, calling for their death and inciting to kill them, spill their blood, rob them and violate their rights and lives."

The articles could potentially "incite a civil war that would burn Egypt with both its Muslims and Christians," said Shenouda.

The complaint also includes articles from other Egyptian publications which Shenouda considers "harmful to Coptics" or that "ignore their suffering."

Moreover, Shenouda voiced concern over occurrences of violent acts against Christian citizens in different Egyptian districts throughout the year.

Champion of lawsuits

It is not the first time that Shenouda has filed a suit against Islamists.

Two years ago, he brought a legal case against Islamic writer Mohammad Amara for quoting writings by other religious scholars who have described Christians as "infidels."

Coptic Christians make up 10 percent of Egypt's population of 80 million. There have been sporadic reports of sectarian violence occurring in the country's sparsely populated areas.

Shawt al-Ummah is no stranger to lawsuits.

Since it was established by journalist Adel Hamouda seven years ago, the newspaper has been sued a total of 63 times, 37 times by governmental officials. On one occasion, six lawsuits were brought against the paper on the same day.

Nadat het sectarisch gewelod naar aanleiding van het Koptische Nieuwjaar 7 doden had geëist waren een aantal mensen hun solidariteit gaan betuigen met de slachtoffers en eveneens om tegen dit geweld te protesteren. Onder deze mensen die dan door de Egyptische politie werden opgepakt bevonden zich heel wat bloggers en politieke opposanten waaronder leden van het Islambroederschap en onze Amira Al Tahawi.

Human Rights Defenders> Arbitrary detention and subsequent release of...
Arbitrary detention and subsequent release of 33 human rights activists

EGY 001 / 0110 / OBS 009
Incommunicado detention / Release / Ill-treatments


January 20, 2010

The Observatory for the Protection of Human Rights Defenders, a joint programme of the International Federation for Human Rights (FIDH) and the World Organisation Against Torture (OMCT), requests your urgent intervention in the following situation in Egypt.

Brief description of the situation:

The Observatory has been informed by reliable sources of the arbitrary detention and subsequent release of Messrs. Wael Abbas, Mostapha Al-Nagar, Ms. Israa Abdel Fatah and Ms. Marianne Nagy Hanna, journalists, Messrs. Sameer Awad Bassem, representative of Al Ghad party, Fathy Mohammed Bassem, representative of the Egyptian Democratic Institute, Sharif Abdel Aziz Mahmoud, Mahmoud Mohammed Khalid, known as "Mac", and Ms. Shahinaz Abdelsalam, bloggers, Mr. Nasser Abdel Hamid and Ms. Salma Akal, members of the Democratic Front Party, Mr. Roaa Ibrahim, student, Mr. Ahmed Badawy Abdel Meguid, a member of the “Sixth April Youth”, Messrs. Ahmed Abu Zekry, Talaat Al-Sawy, Ahmed Mahmoud Mustafa, Ismail Sayyid Omar, Ahmed Fathy Mohamed, Hossam Saber Ali, Hanan Ismail, Hamada Abdel Fatah, Gamal Fareed, Mohamed Khalaf Mohamed, Al- Hosseiny Sayed Ahmed, Mohamed Hamdy Hassan, Mohamed Abdallah Mohamed, Heshmat Abdallah Mohamed, Ismail Eleskandarani and Tareq Sabry Abdallah, Ms. Nadia Al-Zeiny Barouni, Ms. Amira Al-Tahawi, Ms. Baula Abdo Ameen and Ms. Mona Fouad Ahmed in the Governorate of Qena.

According to the information received, on January 15, 2010, the thirty-three above-mentioned human rights defenders were arrested upon their arrival to the Egyptian Governorate of Qena, where they had travelled to express support with the families of the victims of the shooting that occurred on Coptic Christmas, between January 6 and 7, 2010, which left seven persons dead and incited tense sectarian protests in Egypt and to denounce sectarian violence and the human rights violations committed by the authorities allegedly to combat it.

The group of human rights defenders was told by the police that an arrest warrant had been issued against them on January 15, 2010, but none was shown to them. The group was detained incommunicado in the Qena Security Directorate, their lawyers being denied access to the Qena Security Directorate and told that their clients were not being held there.

On January 16, 2010, the group was released. According to the information received, no charges have been brought against them to date. But during detention, the group was threatened of prosecution for “violating the Constitution” and “constituting a group of more than five people inciting demonstrations” pursuant to the Emergency Law[1].

The detainees reported that Ms. Israa Abdel Fatah and Mr. Ahmed Badawy were subjected to ill-treatments during their arrest. Ms. Abdel Fatah was roughly grabbed by her arm and Mr. Badawy violently pushed. Additionally, the group was held in inhumane conditions, its members being given one single meal during their detention, and given neither bed nor blankets. While in custody, Mr. Tareq Sabry Abdallah suffered severe health conditions and had to be transferred to the hospital on three occasions.

Actions requested:

Please write to the authorities of Egypt, urging them to:

  1. Guarantee in all circumstances the physical and psychological integrity of the thirty-three above-mentioned human rights defenders as well as of all human rights defenders in Egypt;
  2. Carry out a prompt, effective, thorough, independent and impartial investigation into above-mentioned acts of ill-treatment faced by above-mentioned defenders during their arrest and detention, the result of which must be made public, in order to bring all those responsible before a competent, independent and impartial tribunal and apply penal, civil and/or administrative sanctions as provided by law;
  3. Put an end to any kind of harassment - including at the judicial level - against the thirty-three above-mentioned human rights defenders as well as of all human rights defenders in Egypt;
  4. Comply with the provisions of the UN Declaration on Human Rights Defenders, adopted by the General Assembly of the United Nations on December 9, 1998, especially its Article 1, which states that “everyone has the right, individually and in association with others, to promote and to strive for the protection and realisation of human rights and fundamental freedoms at the national and international levels”, and Article 12.2, which provides that “the State shall take all necessary measures to ensure the protection by the competent authorities of everyone, individually and in association with others, against any violence, threats, retaliation, de facto or de jure adverse discrimination, pressure or any other arbitrary action as a consequence of his or her legitimate exercise of the rights referred to in the present Declaration”;
  5. More generally, ensure in all circumstances the respect for human rights and fundamental freedoms in accordance with the Universal Declaration of Human Rights and with international and regional human rights instruments ratified by Egypt.


  • President of the Arab Republic of Egypt, His Excellency Mohammad Hosni Mubarak, Abedine Palace, Cairo, Egypt, E-mail:, Fax: +202 390 1998
  • Prime Minister Mr. Ahmed Mahmoud Mohamed Nazif, Magles El Shaab Street, Kasr El Aini Street, Cairo, Egypt. Fax: + 202 735 6449 / 7958016. Email:
  • Minister of the Interior, General Habib Ibrahim Habib El Adly, Ministry of the Interior, El-Sheikh Rihan Street, Bab al-Louk, Cairo, Egypt, E-mail:, Fax: +202 579 2031 / 794 5529
  • Minister of Justice, Mr. Mamdoh Mohie E-din Marie, Ministry of Justice, Magles El Saeb Street, Wezaret Al Adl, Cairo, Egypt, E-mail:, Fax: +202 795 8103
  • Public Prosecutor, Counsellor Maher Abd al-Wahid, Dar al-Qadha al-Ali, Ramses Street, Cairo, Egypt, Fax: +202 577 4716
  • National Council For Human Rights, Fax: + 202 5747497 / 5747670
  • Permanent Mission of Egypt to the United Nations in Geneva, 49 avenue Blanc, 1202 Genève, Switzerland, Email:, Fax: +41 22 738 44 15
  • Embassy of Egypt in Brussels, 19 avenue de l’Uruguay, 1000 Brussels, Belgium, Fax: + 32 2 675.58.88; Email:

Please also write to the diplomatic missions or embassies of Egypt in your respective country.

Paris-Geneva, January 20, 2010

Kindly inform us of any action undertaken quoting the code of this appeal in your reply.

The Observatory, a FIDH and OMCT venture, is dedicated to the protection of Human Rights Defenders and aims to offer them concrete support in their time of need. The Observatory was the winner of the 1998 Human Rights Prize of the French Republic.

To contact the Observatory, call the emergency line:

  • E-mail:
  • Tel and fax FIDH: +33 (0) 1 43 55 25 18 / 01 43 55 18 80
    Tel and fax OMCT + 41 22 809 49 39 / + 41 22 809 49 29

    en hieronder de officiële website van "the Muslim Brotherhood":

Saturday, January 16,2010 22:58
by Joseph Mayton

CAIRO: The first batch of Egyptian activists and bloggers detained in Upper Egypt were released Saturday around 4:30 p.m. upon arrival back in Cairo after police had detained them near Nag Hammadi – the site of a January 6 shooting that left 6 Coptic Christians and one Muslim security guard killed in one of the worst sectarian crimes in recent Egyptian history. Ramy Raouf, a leading human rights defender and blogger, reported that the first batch of activists to be released including prominent bloggers Wael Abbas, Ahmed Badawy and Amira al-Tahawi and a few others.

They were part of a group of some 20 bloggers and activists who had made the long journey to Qena in southern Egypt to show solidarity with the families of those murdered on the eve of Coptic Christmas. Upon arrival, however, police were quick to arrest them. Early reports indicated a number of the bloggers were going to be charged with illegally demonstrating, but the public prosecutor apparently decided against taking any action and deported the activists back to Cairo.

“Police arrested them on arrival because they looked like they were not from the area,” said Raouf. “The police were not letting anyone who didn’t appear to be from the area into Nag Hammadi and the bloggers were simply taken away from the area without even having their names taken.”

Mustafa al-Naggar, a leading blogger and member of the Muslim Brotherhood, had led the mission to the southern Egyptian town in order to show support for the victims’ families.

But the Egyptian government would have none of it, arresting the bloggers upon their arrival. The visit, reportedly unpoliticized, was an attempt to show that different groups of Egyptians could come together in the face of growing sectarian tensions.

Naggar wrote that “we were cursed by the reign of an oppressive system that ruined our lives and harmony. We were robbed of our dreams and were left to suffer unemployment, fear, and deprivation.

“Egypt that was once a secure haven turned into a waste land. We are no longer safe in our homes for dawn visitors in uniforms can easily snatch us from our cribs. We are no longer secure in our streets for vagabonds and criminals can arrest us and harass our women. Today we witnessed how hitmen can easily shoot us as we finish our prayers.”

Zeinobia, another leading blogger not part of the mission, said that the bloggers are among the most prominent of citizen journalists.

“I do not understand why these bloggers have been detained,” she said in comments carried on Global Voices.

International human rights groups have chimed in with condemnation of the Egyptian government. New York-based Human Rights Watch (HRW) said in a press statement on Saturday that the Egyptian government should be focusing on the perpetrators and the cause of the attack that killed people instead of bloggers who were doing no harm to the situation.

“Prosecuting those responsible for this vicious attack is an important and necessary first step,” said Sarah Leah Whitson, HRW’s Middle East Director. “But if Egypt is to address seriously the festering religious hatred in the country, the government needs to implement a serious campaign of respect for religious diversity and equal rights for all.”

The deportation of the bloggers and activists have highlighted the difficulty of working in Egypt, especially on contentious issues such as human rights. A number of bloggers, including Abbas, have seen the heavy hand of the state in recent years, who have long pressured and even tortured bloggers for what they publish on their personal websites, human rights organizations in Egypt and abroad say.

Zo zal het intussen wel klaar en duidelijk beginnen te worden voor onze slimme lezersscharen dat de Arabische bloggers en hier specifiek de Egyptische bloggers vaak een voortrekkersrol spelen tegen de plaatselijke dictaturen.

Amira Al Tahawi is één van de meest actieve proteststemmen in Egypte wat daar geen sinecure is. Wij hebben de lastige neiging om dergelijke personen nogal te appreciëren. Ze riskeren tenslotte wel heel veel. En dan moeten we vernemen dat het land bij uitstek dat zich beroemt op zijn tolerantie en zijn vrijheid, Nederland dus ,zou toelaten dat mensen zoals Amira Al Tahawi wordt ontslagen wegens een artikel over synthetische maagdevliezen. Wel dat kan er dus bij ons niet in! Wij vinden dit een laffe daad een geniepige sluipmoord tegen iemand die ginds prachtig werk doet om een democratische samenleving op te bouwen gebaseerd op wat Nederland blijkbaar niet meer in voorraad heeft  VERDRAAGZAAMHEID. Foei Olland !

16-02-2010 om 23:06 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arabische blogs deel I and our solidarity to Amira Al Tahawi
Beste lezertjes we zullen niet zoals de meeste Belgistaanse blogs uitweiden over het spijtige treinongeval in Buizingen. Wij gaan verder met onze steun aan de Egyptische blogster Amira Al Tahawi die door de vileine Ollanders werd gedumpt...

Amira Al Tahawi is niet zo maar een toevallige medewerkster van Radio Netherlands. Zij is één van de meest actieve blogsters in Egypte en is blijkbaar niet bang om aktie te voeren . Een eigenschap die onze Ollandse buren nochtans zouden moeten weten te appreciëren en die de clichés over de Arabische wereld wat dooreen schudden in de koppen van de meeste van onze lezertjes. Meestal worden vrouwen in die landen als een soort wandelende mummies beschouwd die amper een mening mogen hebben in deze pure machowereld. Klopt dus niet. Het klopt evenmin om organisaties als het moslimbroederschap af te schilderen als achterlijke baardapen die iedereen willen stenigen. Hieronder vinden jullie hierover meer uitleg...
Zoals jullie al of niet weten vonden nog niet zo heel lang geleden gevechten plaats tussen Islamisten en Koptische Christenen die het leven hebben gekost aan een aantal Kopten. Dit sectarische geweld werd door het Egyptische leger onderdrukt maar bloggers die ter plaatse gingen om verslag uit te brengen en om op te roepen tot kalmte werden door het Egyptische leger gevangen gezet. Onder deze bloggers Amira Al Tahawi en een aantal bloggers van het moslimbroederschap maar jullie kunnen het beter zelf lezen in onze speciale bijdrage aan de Arabische blogs die we gedurende een paar dagen zullen publiceren. Kwestie van jullie een andere kijk te geven op onze Arabische medebloggers.
Eerst laten we dit blog aan het woord en jullie zullen waarschijnlijk al grote ogen trekken over de inhoud. Het staat nogal haaks op het beeld dat onze eigen media meestal ophangen. De blogosfeer broeit en gist ginds wel heel wat meer dan hier bij ons. Als we de politieke blogs op erop na lezen krimpt ons hart en moeten we toegeven dat de Arabische blogwereld heel wat boeiender is dan de Vlaamse bijvoorbeeld...

Arabic Blogs


It never occurred to the Arab regimes , being as repressive as could be, that their ambitious plans to modernize the communications infrastructure to attract and increase investments in information technology and increase the number of internet users, will back fire. Those plans have resulted in a generation of bloggers and internet activists that bitterly criticize those regimes and stand against various violations and corruption and push forward for change.

Blogging started in 1999, it began to spread and have impact since spring 2003 with the American invasion of Iraq. Arabic blogs emerged in 2004. Starting in 2005, they were widely spread with the start of a political movement in the region and calls for change and reform, in which bloggers have played a prominent role and took part in advocating for change and raising political awareness, especially in Egypt, Tunisia and Syria.
Egyptian bloggers took the initiative, and were able to stretch the margin of freedom of expression in defiance to the Egyptian regime, by discussing political and social issues were considered previously as taboos. They managed to break the fear among a large segment of internet users, mostly young people and encourage them to positive political participation.

Blogging in the Arab world
The number of Arabic blogs, according to the report of the Information Decision Support Center of the Egyptian cabinet, is about 490,000 until mid-2008
Arabic blogs are hosted on different websites most important of which is, which is owned by Google. In addition, to websites like, the website, an Arabic website that hosted in mid-2009 more than 91,000 blog from all Arab countries . As well as, some other websites that provide blogging service, such as Elaph, Jeeran , Katib, the Arabic Network for Human Rights Information and the blogs of the famous couple, Manal and Alaa.
According to estimates of the Arabic Network for Human Rights Information, which specializes in freedom of expression in the media and the internet, there are about 600,000 Arabic blogs. However, the active blogs are actually no more than 25%.
Arabic blogs can be classified quantitatively and per country. Egypt has the largest number of blogs that make up one third of the Arabic blogs, followed by Saudi Arabia, Kuwait, and Morocco.
The blogging space is divided between the community of Egyptian secular bloggers and reformists and another that represents a gathering of writers supportive of the Muslim Brotherhood, which is defined as "illegal" and banned by the Egyptian regime. Yet, it can be found repeatedly on the internet through young bloggers who declare their membership of the group and express their ideas spread through blogs and launch campaigns to defend Muslim Brotherhood detainees. In addition to other blogs that belongs to the Brotherhood that varies between literary and social blogs.
The Egyptian bloggers aim to break the political constraints through their blogs, which are renowned for its bitter criticism of the government in spite of the government's repression on them. In Saudi Arabia, blogging is focusing on personal rather than political matters. In Kuwait, the majority of blogs are in English. The Syrian blogs are quite similar to Saudi Arabia when it comes to the topic. The Moroccan blogs use a mix of the Arabic and French language. However, some bloggers who discussed political issues and revealed corruption cases served prison terms in Syria, Tunisia and Saudi Arabia.
Arab bloggers use Web 2.0 and they link their blogs in various websites such as YouTube , Wikipedia and news websites such as and the BBC, followed by Al-Arabiya, and most recently the social networking website Facebook.
The age group that most widely uses blogs is between 25 -35 years amounting 45% of the Arab population. The Arab bloggers over 35 years are 9%, while females represent 34% of Arab bloggers.The highest ratio for female bloggers compared to male bloggers is in Egypt in the age group from 18 to 24 years, amounting 47% and the proportion of female bloggers in Saudi Arabia is 46% of Saudi bloggers . 83% of the Arab bloggers live in their homeland and often use aliases, especially among female bloggers.
In general, Arab bloggers write about local political issues and criticize the ruling regimes. They also discuss personal and religious issues which are among the main issues discussed and debated on Arab blogs. Human rights issues are also one of the most common issues discussed on blogs. An issue that all Arabic blogs and all Arab bloggers are all against is siege of Gaza, and the Israeli attack on Gaza, in December 2008 -January 2009.
Arabic Blogs: Voice Of The Voiceless

  • Blogging helped the various religious groups to emerge and represent their case to the Arab public opinion. For example, the Baha'is have used blogging to display their case and the defend their religious freedoms. The most famous Baha'i blog is An Egyptian Baha'i,, owned by an Egyptian young man in his thirties born in a Baha'i family. In his blog he discussed the problems facing him particularly obtaining official papers as well as lack of tolerance and resentment he feels when he declares that he is Baha'i.
    The blogger, Randa El Hoassani, her blog:, is an Egyptian Baha'i activist. She was born in Port Said in a Baha’i family of the fourth-generation. In 1972, She was imprisoned when she was 14 years, for a month, with other Baha'is for contempt of religions
    Blogging has also helped the emergence of a number of codes for homosexuals since 2006, which allowed gays to express themselves and their point of view and confirm their presence in the Arab and Muslim communities in a realistic way rather than the stereotypical image that novels and films have been feeding the public over the years, prior to internet.The most famous of such blogs are: : a Kuwaiti blog : a Saudi blog
    The blog Kareem Diary
    Diaries of a lesbian woman.
  • Cases disclosed by bloggers
    Arab bloggers managed to play a key role in the political field pressuring the authority to act on several issues, such as torture in Egypt which became an attitude during the reign of Hosni Mubarak. It is practiced by police officers against citizens as punishment or to extract confessions or just as a show of power.
    Bloggers revealed incidents of torture and posted videos that show police officers torturing people in police stations. The most famous scene is the torturing of Emad AlKabir, a driver, who was tortured and raped with a stick by the police officer, Islam Nabih. The scene was recorded with a cell phone to humiliate Emad between his friends and neighbors. The scene propagated till it was posted on several blogs at the end of 2006. Among those blogs was that of Wael Abbass, Satellite media and the printed press were forced to discuss this incident , which turned to a public opinion case. The case ended with an unprecedented verdict; the officer Islam Nabih and Reda Fathi, the secretary of police, were sentenced to 3 years in prison .
    Other issues that bloggers have recorded and also turned to cases of public opinion:
    The issue of sexual harassment in Egypt; the blogs of Wael Abbas and Malek Mustafa , posted videos of sexual harassment, that occurred in downtown Cairo during Al Fitr feast in 2006, displaying of groups of girls being harassed.
    The videos stirred a lot of debate on satellite channels and newspapers, and resulted in highlighting the failure of police in protecting victims of harassment despite their presence in large numbers downtown at the same time of the incident. The Egyptian Ministry of Interior tried to deny those incidents even existed but a number of eyewitnesses and bloggers brought undeniable evidence that made the ministry take preventive measures .
    In Morocco, the blogger, Targuist Sniper, managed to disclose corruption of Moroccan police and the Moroccan Royal Gendarmerie in 2007, where he recorded a number of bribes - receiving scenes and posted them on YouTube , after which they spread on blogs and were debated on international media. Unfortunately, this blogger was targeted by the police in Morocco.
    The success of the Algerian blogger, Rahalia whose job is sorting newspaper articles and delivering them to the Algerian Parliament Media Commission. As simple as it may seem, his job allowed him to access the archive of officials' announcements, decisions and related articles leading him to arrive at contradictions, manipulations and lies of official statements. He started writing articles on a limited scale on the internet uncovering those lies. Those articles, were all over the Algerian cyberspace and were successful to bring about change. Rahalia addressed the president himself, through his highly credible articles and documented writings, demanding him to freeze "the hydrocarbon law”, a project to privatize the state oil companies. The president announced before the cabinet that he was sure that this law was full of irregularities
    Other countries also witnessed a significant role for blogs in highlighting events and important political crises, such as Darfur crisis. The blog, Shabab Darfur, is one of the main sources that displayed the real situation in Darfur.
    Marahin blog ,, in Oman, and Mowaten Emarati ,, in the UAE, as well as the famous blog of Mahmoud Youssef in Bahrain (http:/ / /) as well as Moroccan blog; Ahjiouj.

Examples of violations against Arab bloggers
The Arab world is of the worst regions in the world in internet monitoring. Arab bloggers and activists are detained, prosecuted and even tortured. Arab countries are always on the list of internet enemies prepared by Reporters Without Borders. In its report of 2009, which included 12 countries in the world defined as “internet enemies”, 4 Arab countries were listed: Egypt, Saudi Arabia, Tunisia and Syria.
There are dozens if not hundreds of bloggers who have been arrested and detained under the emergency laws, and even abducted and tortured, including:

  • The Egyptian blogger Ahmed Mohsen, 26 years, owner of the blog: Fatth Eineik ,, who was arrested in May 2009 and charged with “abusing the democratic atmosphere to overthrow the government" . ANHRI described this charge as a black comedy.
  • The Moroccan blogger; Mohammed Al Raji, was convicted and sentenced to prison because of an article he wrote that criticized royal behavior which he considers encouraging people to be reliant and passive.
  • Karim Arabji, from Syria, he wrote an article criticizing the Syrian authorities. Consequently, on 13/9/2009, Karim was sentenced to three years in prison for "spreading false news that weakens the sentiment of the nation”.
  • The Saudi, Fouad AlFarhan, is one of the famous bloggers. His blog is entitled Dean of Saudi Bloggers. He is known for his elegant writings and serious advocacy for reform in his blog , His slogan is "in search for freedom, dignity, justice, equality, Shura , and all Islamic lost values for Raghad and Khattab". He was detained by Saudi authorities for five months without charges and was never put on trial. Afterwards, he was released without giving any reasons for his arrest or release.
  • Rafat AlGhanem, a Syrian blogger living in Saudi Arabia, was arrested in July 2009 by Saudi security, without justification, and is still detained.

And many more:

  • The Egyptian Mossad Abu Fajr, owner of the blog,, is one of the main callers to stop discrimination against the Egyptian Bedouins of Sinai. Several charges have been fabricated against him by security. After investigations, the general prosecutor released him. Yet, security services arrested him again under the emergency law and he is still detained till this date in spite of more than 15 release orders that have been issued
  • Abdel Moneim Mahmoud, a blogger and journalist, a member of the Muslim Brotherhood, was arrested, tortured several times and banned from travel. He was arrested allegedly for “disrupting public security”. The Arabic Network believes that the most important cause for detaining Moneim Mahmoud is to smear the good image of any member of Muslim Brotherhood group not what the government is claiming. In his blog, Moneim displays a different profile than the one provided by the government. He defends secularism and different ideologies, reveals torture crimes and participates in campaigns to support freedom of expression. Such an image is one which the Egyptian government is not willing to reveal .

Some Egyptian bloggers are still detained , the most famous case is the blogger Kareem Amer, who was arrested in November 2006 and sentenced in February 2007 for 4 years; 3 years for insulting the Islamic religion and 1 year for insulting the President. Kareem should be released in November 2010. He is serving his sentence at Borg Al Arab prison in Alexandria. Kareem Amer has been tortured in prison and is still subjected to harassment. He was deprived of visits several times in 2009.

In 2007, an Egyptian judge filed a case for blocking 51 blogs and websites on the internet, claiming they were terrorist websites and detrimental to the state, the police and the President. This law suit is an attempt to block all blogs and websites that revealed the judge’s theft of ANHRI report on the freedom to use Internet in the Arab world in 2006. The case has been refused in December 2007 .
In Tunisia, in August 2008, the Tunisian blogger; Zied El Heni, filed a lawsuit against the Tunisian Internet Agency for blocking Facebook until the website was unblocked on 2/9/2008.

Under the spotlight: Sami Ben Gharbia
Quiet a character, an intense blogger, and a strong defender of democracy. He managed to turn the internet into a tool to resist the autocratic regime in Tunisia. A lot of Arab bloggers followed him and non Arabs learned from him. He is inspiration to many since he is so creative in using the internet to expose oppression and corruption of the Tunisian dictatorship. His story started by escaping from Tunisia through Libya, Niger, Chad, Saudi Arabia, Syria and Iran in order to finally reach Netherlands, where he received political asylum .
This is Sami Ben Gharbia , the Tunisian blogger, creator of the map of Tunisian prisons , in which are used many Internet techniques in which he excels in order to show the cruel penal policy, which rendered Tunisia among the top states in the number of prisoners per population. The Tunisian government denied all punitive practices. However, the truth that Ghariba uncovered show that there are two version of Tunisia; the first Tunisia is the green one where tourists enjoys, provided that they shut up completely and have money, the other one is the a big prison for all opponents and human rights activist or even those concerned with the country. Second Tunisia raises some questions, where an answer will not be found, but rather silencing the mouth that uttered the question.
Sami Ben Gharbia uses the Internet creatively to expose corruption and the dark side of Tunisia. He introduced a film that traces the Tunisian presidential plane and its suspicious use in things not related to state affairs.

No wonder, Ben Gharbia has become a target for campaigns of slander and for fierce attack from the Tunisian government officials, agents, informants in overseas embassies.
By launching such campaigns they convey the message to their masters in Tunisia, they are doing their homework, no matter how these campaigns would lack sincerity or credibility. Some official told Gamal Eid, executive director of the Arabic Network for Human Rights, "Sami Ben Gharbia is a sincere young man who loves his country. He does not create or fabricate any of these scandals, he only reveals them" .
Ben Gharbia also revealed that, Ezz Al Din Hammadi, director of the tourist office at the Tunisian Embassy in Washington, reserved the domain name of presidential campaign of 2009 for the candidate Zein El Abidine Ben Ali since 2004, precisely 25 days only after the "victory" of Ben Ali in the presidential elections held on 24/102004.
As well as logging more than 80 domain names mostly all related to media, political and tourist structures in Tunisia! Ben Gharbia considered this the first semi-formal appeal to President Ben Ali to get nominate .

en specifiek in Egypte:


All This Hostility!

"Yes, we allow security agencies to tap the citizens’ personal calls, whether through mobile phones or landlines, this is case all over the world".
Tarek Kamel, Egyptian Minister of Communications, naturally .


For twenty eight years, Egypt has been ruled by Mubarak. Twenty years of an emergency state, torture and unfair trails. Democracy is declared by all the pro-government newspapers and only a small minority denies its existence. A minority that includes lawyers, judges, journalists, students, workers, farmers, doctors, university professors, engineers, clerks and Egypt’s poor. Apart from those, all other Egyptians are quite happy with such democracy and are truly thankful to God for it. Those happy Egyptians have nothing to do with Kefaya movement, the 6th of April strike, labor strikes, farmers’ uprisings or pensioners’ protests.

No one complains of poverty or hunger. This is evident in the overly populated prisons, which Egyptians go to it voluntarily, without being forced by the State Security Services. The State Security Services is loved by Egyptians. They feel its presence, whether they’re awake or sleeping.
The opening quotation of this report, by the Ministry of Communication, shows clearly that the Ministry of Communications’ role, like the Ministry of Interior, aims to serve the public.
The Ministry of Interior has been serving the people for many years by putting them in prisons to be takes care of and to vote for them in any elections. The Ministry of Communications taps their calls, to know their thoughts and dreams, and make them come true!

The Telecommunications Sector and the Internet
By the end of August 2009, the number of mobile phone users in Egypt reached 51.5 million users. These users are divided on three companies: Mobinil: 23.8 million users, Vodafone: 21.5 million users, and the most recent, Etisalat: 6.2 million users. By the end of 2009, the number is expected to exceed 55 million users.
The number of landlines is 9.6 million monopolized by the state-owned company, Telecom Egypt. Telecom Egypt owns the most important ISP, TE Data, which has more than half the ADSL market share. The number of internet users tripled from 5 million users, in 2006, to 15 million users in 2009 .
The increasing number of internet users and their skillful use of the internet, especially young bloggers, have contributed to the democracy struggle in Egypt. This development prompted the Egyptian government to take new measures to limit the number of internet users, while, increasing its profits. The Ministry of Communications proposed The Fair Download policy. The policy aimed to limit monthly downloads to 2 GB for the ADSL speed of 264 Kb under the pretext of fighting illegal connections . The Ministry retreated from this policy in summer 2007; however, it proposed the same policy again in 2009. Internet users fiercely campaigned against this new attempt. The media called it the “the internet users revolution”; many internet users called through forums and social networking websites called for boycotting the web on 10/8/2009 protested the free download policy proposed by the government and the ISPs.
The strong opposition led the Minister of Communications to admit that "illegal internet connections are not the problem, rather it is the increasing the internet usage” . This declaration prompted the Arabic Network for Human Rights Information, INHRI, to call on the ministry of communications to abandon the policy of greed when dealing with internet users .

Internet Cafés
In February 2009, the Central Agency for Public Mobilisation and Statistics in Egypt stated that the number of internet cafés reached 4597 cafés and the total number of clients per week for these cafés is 804,270 clients with an average of 175 clients per café per week. While, the number of IT clubs was around 1776 clubs offering internet service to about 190,016 users per week .
ANHRI states that these figures include only the cafés that are registered. The total number internet cafés exceeds these figures. A lot of internet café’ owners avoid registration to evade bureaucratic complications and police encroachments upon internet cafés owners, especially in heavily populated districts. In addition, the middle class cafés offers wireless network, Wi-Fi, but those were not included in the study either.
On 9/8/2008, ANHRI uncovered that these cafés owners cooperate with the Ministry of Interior in violating the privacy of their clients. In these cafés, customers have fill out a form with their names, e-mails and phone number in order to access the internet. This information is given to the Ministry of Information enabling it to control the personal data of internet users violating their privacy.
As a result of ANHRI’s statement, tensions started to appear between the Ministry of Interior and the owners of these cafés. The Ministry stated that the cafés offered this information voluntary! On the other hand, the owners of those cafés admitted that they could not disregard security instructions. Consequently, the Ministry decided to back down from this illegal procedure. However, there are still a number of abuses, especially in poor areas. The police fabricate charges to close down a café or to force its workers to become informants to the police.

Blocking and Control
Egypt abandoned the policy of blocking websites which practiced by most Arab countries. However, the Egyptian government oppresses and intimidates internet activist in every possible way. This includes wiretapping, abduction, detention and torture of these activists.

Wiretapping and Privacy Violation:
In Egypt, where the police control all bodies and agencies, the telecommunications and internet sector is not an exception. However, controlling these sectors requires the cooperation of companies and staff in this field!
Indeed, three main service providers in Egypt are known to be cooperating with security. They violate the privacy of users’ and the sanctity of correspondence and calls, particularly of Egyptian political activists and reformers.
The three companies are, the state-owned Telecom Egypt that monopolizes landline service and is a major shareholder in the prime internet service provider TE Data. The minister of communications declared his vision on monitoring and wiretapping saying "we allow tapping as is part of the state’s role ”. He added that "wiretapping is not a simple matter; it is governed by rules and special technological capabilities. Although, the Ministry allows for some security agencies to tap calls, the state does not have the capacity to tap the calls of 40 million mobile phone subscribers ".
Since, the state does not have the capacity to spy on millions of mobile phone users, the second company, Vodafone, regularly hands over the data of customers who organize demonstrations against the government, like the bread riots .
Furthermore, Mobinil and Link, both owned by the same person, cards that are purchased at touristic cafés in order to access the internet violates the privacy of the customers of these cafés. Clients have to fill in their names, phone numbers and e-mail addresses. The destination of this information is well known .

  • 1. Torture and Physical Assault
    Internet activists in Egypt are not excluded from the systematic and wide ranged torture of security services. Dozens of bloggers and activists of the 6th April movement had suffered torture and ill-treatment as a result of their intense work to expose corruption and repression. Examples of those tortures activists:
    Ahmed Maher, founder of the 6th April group on FaceBook.
    Diaa Gad owner of the blog Sout El Ghadeb;,
    Mohamed Adel , owner of the blog Meit;,
    Ahmed Duma , owner of the blog Shaeer Ikwan;
    Kareem Beheiri, owner of the blog Egyworkers;,
    The blogger, Kareem Amer, was tortured in prison , like many others who were tortured because of what they wrote on the internet.

2. Arresting Bloggers and Internet Activists
The Egyptian government tries to convince the West that the emergency law is used only against terrorists and drug dealers. However, this is far from the truth. Mossad Abu Fajr , Hani Nazeer, Diaa Gad, Abdul Aziz Hijazi, Shawky Ragab, Hani Abdul Rahman and Mohammed Refaat were arrested just for blogging and advocating for democracy.

3. Libel And Defamation
Many bloggers were charged of libel and defamation because of something they wrote on the internet. For example, the blogger Tamer Mabrouk, from Port Said city, owner of the blog Al Hakika El Masriya,, was accused of libel and defamation for writing about a chemical discharging chemicals in the lake of Manzala lake causing deadly pollution. The famous bloggers, Manal and Alaa, owners of the blog Manal and Alaa,, were also accused of libel and defamation. Furthermore, Journalist, Ahmed Seif El-Nasr of Fayoum window,, was accused of a fabricated insult and libel charge.
While, the number of fabricated libel cases against bloggers and internet activists is increasing, some of the bloggers are exposed to defamation and libel campaigns from some officials who just remain at large with no punishment. The blogger, Wael Abbas, has been subjected to an unfair smear campaign by a senior officer, General Ahmed Diaa Aldin, who instead of being punished for his unjust accusations against Abbas and for insulting and defaming him on TV programs, the Egyptian government rewarded him by appointing him governor of Minya .

4. Seizing Computers
Every police raid, whether legal or illegal (the latter is the most common), against internet activists, must result in seizing their computers that often disappear and never recovered. The Ministry of Interior does not try to find the place of those belongings which increases the corruption in the Ministry. Examples of bloggers whose computers have been seized are: Mohamed Adel, AbdAlAziz Mujahid, Wael Abbas, Mohammed Yakut, Reda AbdAlRahman, Khalifa Obaid and Mohammed Refaat. It is claimed that the Ministry of Interior started a secret investigation about the computers that were seized from the homes of those activists or in airports, like Wael Abbas, but, ANHRI cannot affirm such information yet.

Site blocking Lawsuits:

During the past three years, Egypt has witnessed two important cases which have had significant impact on the freedom of internet use in the country:

1. Judge Abdel Fattah Murad and the case of blocking 49 websites:
In December 2006, ANHRI issued its second report on the freedom of internet use in the Arab world under the title An Unyielding Opponent: The Internet and the Arab governments. The report was printed, distributed and posted on ANHRI’s website .
In February 2007, while searching the market for legal references that may help in Kareem Amer’s case, ANHRI’s lawyers purchased a book for the judge Murad entitled Scientific and Legal Principles of Blogs on the Internet. It was a surprise to find that dozens of pages were an exact replica of ANHRI’s report published in December 2006. The lawyers tried to persuade Judge Murad to apologize for such dishonest reproduction, an intellectual property crime, a charge so degrading for a judge and a PhD holder. However, The judge refused and began fabricating cases against ANHRI at first and then against several bloggers and human rights organizations who have expressed solidarity with ANHRI and supported its right to punish the judge for violating intellectual property. ,
The judge fabricated a new important case. He requested the blocking of 21 websites including e-papers, blogs, and local and international human rights organizations sites. Those websites published the intellectual property crime committed by Murad and a copy of ANHRI’s report. Murad claimed in his case against the Ministry of Communication that those websites should be blocked as they “support terrorism” and “smear the state’s reputation”
As a result, bloggers and activists launched a counter campaign uncovering Murad’s crime. So, he decided to increase the number of websites to be blocked to 49. However, the decision of the Administrative Court was a strong blow to the judge and to internet police that supported him. The case was rejected and the court upheld the freedom of expression in Egypt .
The Supreme Administrative Court is still reviewing the appeal submitted by Murad who tried to cover his intellectual property crime by another crime against freedom of expression on the Internet.

2. Blocking Adult Websites
On 12/5/2009, the Administrative Court issued a decision, in regards to a case filed by an Islamist attorney, demanding the Ministry of Communications to block adult websites on the internet in Egypt without defining adult websites or the body responsible for blocking these websites. Defining pornography will be left to clerks in the Ministry. This may lead to the blocking of historical, literary and artistic websites. A site may be blocked because of an image, a word or a verse from a poem.
Although, the minister of communications declared that blocking all these websites is difficult, conservatives, extremists and the enemies of the internet have started to put pressure on the Egyptian government to implementing the court’s decision even before the Supreme Administrative Court has reviewed the submitted appeal.

Morgen meer!

15-02-2010 om 23:13 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Amira Al Tahawi

Egypt: Blogger loses job for uncovering fake virginity story

Fri, 2010-02-12 12:36

While bleeding on the wedding night is still the proof of the bride's honor in Egypt and Middle Eastern countries, Radio Netherlands broadcast an Arabic translation of the Chinese advertisement of the Artificial Virginity Hymen kit. Youm7 newspaper announced that the product will be available on the Egyptian market for LE 83. And as if Egyptian women were all waiting for the miracle hymen to embark on pre-marital sex, conservative parliament members want the product banned and any importer exiled or beheaded. Egyptians began wondering if Egypt will start importing Chinese Hymens and Amira Al Tahawi, who used to work with Radio Netherlands at the time, got fired for blowing the whistle over the fabricated Chinese hymen story.

On her blog Amira Al Tahawi wrote:

نعم! ففي ٢٦ يناير ٢٠١٠ تلقيت رسالة بفصلي من عملي كمراسلة لاذاعة هولندا بالقاهرة بسبب مقال نشرته نهاية فاضحة وخلوها من أي أدلة علي رواج المنتج بالفعل في الاسواق الديسمبر الماضي حول مادة ملفقة نشرت بموقع الاذاعة في ٢٢ أغسطس ٢٠٠٩ عن “رواج غشاء البكارة الصيني” في العالم العربي، وأنه “مخترع ومصنوع خصيصا للمسلمات والعربيات” ، وكنت قد طلبت من الاذاعة تصحيح هذا الخطأ في رسالة - لازلت احتفظ بها - بتاريخ ١٤ سبتمبر ٢٠٠٩ وذلك بعد أن نشرت مواقع مصرية هذه الكذبة باعتبارها حقيقة - نقلا عن موقع سوري احال للاذاعة كمصدر - دون أن يكلفوا أنفسهم عناء قراءة المادة الأصلية وما بها من تجاهل لتاريخ المنتج الذي ظهر في اليابان منذ ١٩٩٣ ولم يخترع اويصنع تحديدا للمسلمات على يد الصين التي انتبهت لـ “شيزوفرانيا المسلمات والعرب والرغبة في اخفاء عدم عذرية النساء” كما جاء في المادة الركيكة التي نشرتها الاذاعة ودون حتى ان يقرأها أحد لتصحيح اخطائها. Yes! I was fired over a blog post I published last December! On 26 January, 2010, I received a termination letter putting an end to my job as a Cairo correspondent for Radio Netherlands. In my post I proved that that station published false unverified information on 22 August, 2009, regarding the penetration of the Chinese “Artificial Hymen” in the Arab world. The information broadcast on the Radio said that the fake hymen is manufactured specially for Arab and Muslim women ignoring the fact that the product has been available in Japan since 1993 and it was not specially produced by the Chinese who realized the schizophrenic condition of Arab women who need to fake their virginity. I asked the station to correct the factual errors with that piece of fabricated news in an email dated 14 September. My request fell on deaf ears and many Egyptian news portals further spread the lie without bothering to investigate the facts or the sources quoted.

Many bloggers found the decision to fire her ridiculous and unjustified; Nawara Negm wondered:

وهي لم تسئ للاذاعة الهولندية في حاجة، باي حق بيفصلوها من عملها؟ عموما هي رافعة قضية دلوقت
عايزين نصيح لها بقى يا شباب Why are they firing her? She did not write anything offensive about Radio Netherlands. Anyway, She is suing them … let's give her a hand guys!

Eman Hashim is lamenting the integrity of journalism; she wrote:

ان الصحافة فى مصر بقى فيها كتير قاعدين فى بيوتهم بيعملوا من مواضيع و جروبات الفيس بوك اخبار ابقى مش ببالغ. اميرة دلوقتى مرفودة من مكان عملها و مانعين عنها حقوقها المادية و الأدبية
و كل ده عشان قالت لأة
اميرة نفسها كتبت كل التفاصيل بالروابط و التفاصيل و التواريخ هنا. يا ريت نعلى صوتها و نوصل قصتها للكل. اذا كنا بنلوم اللى بيسكت على سكاته , يا ريت نساعد اللى بيتكلم.
انشروا المواضيع فى كل حتة. عرفوا الناس حقيقة اذاعة هولندا القسم العربى و رد فعلها تجاه نشر خبر كاذب عندها. فين الامانة الصحفية؟ فين احترام القراء؟ فين احترامهم لنفسهم كاعلاميين؟ كان ممكن يطلعوا منها ببساطة و دون احراج نفسهم و يقولوا الموقع ضرب و الخبر اتنشر غلط. كان ممكن يعملوا اى حاجة … اى حاجة. لكن انهم يرفضوا التوضيح و التكذيب و يتكبروا يعترفوا بالغلط و كمان يرفدوا اللى قالت لأ … يبقى تهريج رسمى Journalism in Egypt has been infested with many so called journalists who make news and create scoops out of Facebook groups. Amira got fired and is being denied her financial and moral rights because she said NO! Amira wrote the details on her blog so let's give her a louder voice and let everyone know the truth. We blame the silent for their silence but we owe those who have a voice a microphone. Is that how Radio Netherlands deal with false news? Where is their integrity? Where is their respect to their readers and listeners? They could have easily published a correction or anything … anything at all. The fact that they did not publish a clarification or a verification of any sort is sad but firing an honest journalist for exposing fallacies is a practical joke.

Dr. Mostafa El Nagaar wrote in Amira's defense saying:

اميرة الان تتألم مما حدث لها وهي تدفع الثمن نظرا لوقفتها الشجاعة وانحيازها الي المعايير المهنية الاعلامية ، أميرة تدفع الأن ثمن موقفها النبيل للدفاع عن سمعة المصريات الذين تورط بعض أدعياء الصحافة وروجوا أن المصريات ينتظرن غشاء البكارة الصناعي وان الصين صنعته خصيصا للسوق المصري ، أستحي من هذا الموضوع وأكتب فيه بضيق لسخافته ولكن أدعوا كل امرأة مصرية أن تدافع عن انسانة تدفع الثمن دفاعا عن سمعة بنات بلدها ، ادعوا منظمات حقوق المرأة ان تتضامن مع اميرة بشكل عملي وفوري حتي تنال حقوقها المادية والمعنوية التي تم اهدارها بسبب موقفها الشجاع ، لا يصح ان تجد أميرة نفسها وحدها في مشكلتها التي هي صفعة علي وجوهنا جميعا ونحن نطلب مجرد الاعتذار ممن اساءوا لنساء مصر، ادعوا كل الشرفاء أن يقفوا مع فتاة مصرية انحازت للقيم والمباديء والوطن فدفعت الثمن Amira is now suffering the dire consequences of her professionalism and nobility. She is paying the high price for ethical journalism. She needs someone to defend her the way she defended Egyptian girls when imposters claimed that they are waiting for the fake hymen to cover up for their immorality. I urge every Egyptian woman to return the favor and defend Amira who lost her job. I am asking all Women's Rights organizations to show their solidarity with Amira. We officially ask for a clear apology from those who tarnished our reputation and I am asking all those who speak in the name of honor to show their support.

Mostafa Fathi also posted a note on Facebook and Karim El Beheiry published a post on his blog in solidarity with Amira.

14-02-2010 om 22:36 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OPROEP TOT ONZE OLLANDSE LEZERTJES! STEUN AMIRA AL TAHAWI TEGEN RADIO NETHERLANDS
Beste lezertjes, we worden gelukkig niet alleen gelezen in Belgistan maar dus ook elders in de wereld. Onze kleine bijdrage over een medeblogster uit het verre Egypte die door de vuige Ollanders als een stuk vuit uit Radio Netherlands werd gesmeten omdat ze een artikel over synthetische chinese maagdevliezen had durven publiceren trok de aandacht. De aandachtige buitenlandse lezeres Sami vraagt ons vriendelijk en beleefd te verwijzen naar volgende site. Iets dat we met veel genoegen zullen doen. We wensen ons natuurlijk ook aan te sluiten bij de verontwaardigden die heftig wensen te protesteren tegen dergelijke toch eerder onollandse praktijken. We roepen onze Ollandse lezertjes dan ook op om de juiste instanties te bestoken met woedende reacties en hen erop te wijzen dat hun land steeds bekend heeft gestaan voor tolerantie en openheid en dat een artikel over synthetische maagdenvliesjes niet meteen een gegronde aanleiding is voor het ontslaan van een degelijke journaliste zeker niet als jullie hierover weinig correcte informatie hebben gegeven en dat Mevrouw Tahawi enkel een rechtzetting vroeg!


The Arab Program For Human Rights Activists
Firing of Holland Radio Station Reporter
The Arab Program for Human Rights Activists received with deep concern the news of firing the Holland Radio Station Reporter in Cairo Mrs. Amira El Tahawi on the back ground of publishing an article in Egyptian newspaper. Mrs. Tahawi published on 22/08/2009 an article in NahdatMisr newspaper entitled" Alleged conflict based on fabricated news" through which she revealed the incorrect details of a news came in the Station under the title" Spread of Chinese virginity membrane in Arab World and fabricated specially for Arabs and Muslims" and involved offensive phrases to Muslims and Arabs. It worth to be noted that Mrs. Tahawihad asked the Station on 14/09/2009, through a letter, to correct the inaccurate information after been handed and published in many Egyptian web sites as a fact. On the other hand, the Station completely ignored her request and since that time, she faced a very aggressive treatment from the Station's management and firing at last.
The Arab Program For Human Rights Activists
Osama El Sadik St., behind El Serag Mall, 8th district, building
No. 10, 7th
floor, flat No 16
Nasr City, Cairo- Egypt
Tel : 0222753975 - 0222753985
Fax: 0222878773

en we vonden tussen de arabische reacties de bewuste brief die een eind maakte aan de samenwerking en wat nog veel leuker is de naam van de dader namelijk"deputy editor in chief" Ardi Bouwers

end of cooperation‏
From: Ardi Bouwers (
Sent: Tuesday, January 26, 2010 9:06:47 AM
To: '' (
Dear Amira,
Due to unfortunate publications on your part about Radio Netherlands Worldwide, we have no other choice but to stop our cooperation. After a column on the RNW website you did not agree with, you started a 'campaign' against RNW on Facebook and in Egyptian newspapers. In those publications we see a total lack of commitment to RNW on your part, and that has resulted in a lack of trust on our part.
In our telephone conversation last week, yousaid explicitlyyou felt no commitment to RNW, only to your readers in Egypt. Therefore we see no basis for cooperation any more, as I told you by telephone.
On our request, you already stopped writing articles (as was discussed with you by Mohammed Abdulrahman on December 27 by telephone) and on January 18 I asked you to stop translating immediately. We will not reduce your salary, but we will pay you the normal amount for the months of December and January.
We do ask you to return the RNW laptop and token.I will ask our IT department to contact you about this. Of course, RNW will pay the costs involved.
Wish you well for the future,
Kind regards,

Ardi Bouwers
Deputy editor-in-chief Radio Netherlands Worldwide

en hieronder de versie van Amira...

Holland : I was fired because of an essay !!

On 26th of January, I received an email that stated firing me as a correspondent of the Radio Netherlands Worldwide RNW in Cairo because of an essay that I published end of last December at an Egyptian Newspaper "NahdetMsr".
The essay was related to a fabricated story published at RNW website on 22nd of August 2009 regarding "promoting Chinese hymen" in the Arab world, saying this artificial hymen is" manufactured especially for Arab and Muslim women". In an e-mail dated on 14th of September 2009, which I still have on my computer, I asked RNW to correct such wrong information soon after I realized that there were many Egyptian /even arab/ websites republished such fake story. The Egyptian websites referred the information to a Syrian website that quoted the RNW as the Only source of the information.

This hymen, which apeaed around 1993 in Japan , was never invented for Muslim women by Chinese manufacturers who realized the "schizophrenia of Muslim and Arab women and their desire of hiding the fact that many women are not virgins" according to the material published by RNW. No one there at RNW made any efforts to correct the non-logical deductions and mistakes, or even filter that published story from the offensive language used against Arabs and Muslims. Such offensive fabricated story should never have been published by any website which is supposed to be aware of press laws and regulations let alone the ethics of journalism. The content of this published material did not include any indications on the availability of such artificial hymens in the Arab markets. My only concern was to defend professionalism and not to allow a website to offend a whole society by inventing and promoting a rumor.
Since I requested the correction of such fabricated story, I have been subject to an arbitrary treatment from the Director of the Arabic Department till he fired me. I demanded a detailed letter that states the reason for firing me.
In a letter from RNW they considered my essay (which I published on the Facebook) an offence that requires firing me from work!

So...... is such procedure referred to RNW desire to avoid any internal investigation inside the organization?. Such firing came after working for RNW since 2005 and I am an accredited correspondent for the radio since February 2009 with an official attestation letter submitted by RNW to the Egyptian Ministry of Mass Communication. I wonder why RNW insisted in fighting in defending a fake story against Arabs and Muslims?

However, the RNW refused to pay the salary of my last working month nor even paying an incentive after ending my work.

I am currently in the process of filing a law suit against RNW due to such arbitrary firing and the maltreatment I received before ending my employment with them for no reason but demanding correcting fabricated information in a place I worked for.
Please find below the link of my essay in which I did a content analysis of the fabrications published by RNW including other links that showed the actual date of artificial hymen. It also includes the opinion of some specialists regarding this professional scandal which was published on a Dutch website which is partially funded by the Dutch Ministries of Foreign Affairs and Culture. Once you check any search engine, you will see that such fabricated story became a topic to insult Egyptian women as it was perceived as an issue related to Egypt in particular because this cheap material was published as if it was a report from Cairo.!

Volgens onze bescheiden mening heeft de "deputy editor in chief" vooral het eerste deel van zijn ronkende titel gebruikt want iemand die een beetje"editor" is doet zoiets niet en zeker niet met zulk een arrogant briefje. Deze meneer Bouwers is dus geen Heer van stand, zullen we hier in Belgistan maar gniffelend zeggen! Dit is een echte Unoxmuts!
Wij roepen onze Ollandse lezertjes dus op zo massaal mogelijk dit nieuws via blogs en andere media te verspreiden en die deputy editor in chief eens een poepje te laten ruiken!

hup Holland!

En bezorg Amira Al Tahawi zo vlug mogelijk haar job terug!

14-02-2010 om 21:55 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe zit het nu met de pangasius?
We weten allemaal dat er hier in Vlaanderen verschillende kwaliteitskranten zijn of tenminste kranten die zich zo noemen. Af en toe worden er wel eens wat journalisten gedumpt omdat je tenslotte toch een kwaliteitskrant kan maken met 5 journalisten en een paardekop als je maar de juiste gevoelige snaar raakt bij de lezertjes. het gaat er immers niet om goeie artikels en vooral gefundeerde artikels te schrijven. Het gaat erom de oplage te laten stijgen op gelijk welke manier. En wat doet in zo een geval een "progressieve" krant als De Morgen? Ze gaat natuurlijk de ecologische toer op en de dioxinecrisis indachtig weet de redactie dat de Belg gevoelig is op wat er in zijn bordje ligt.
Dus komt er een sensationeel artikel over de zogenaamde gifvis of de pangasius lees mee beste lezertjes want deze vis blijkt een gifstort op zijn eigen:

dmbedreigde dieren

Pangasius: de waarheid over de wondervis uit het vriesvak

Misschien hebt u hem al gezien en zelfs gekocht uit het vriesvak van uw supermarkt of vishandel: de exotische pangasius. Het lijkt op het eerste gezicht een goeie keuze. Want op grote schaal gekweekt in Azië, ergo een ethisch verantwoord alternatief voor het eten van gevangen, bedreigde soorten. Zo simpel is het echter niet.

Waterkwaliteit is niet echt een punt en je kan heel veel vissen in heel weinig water kweken. De norm is zowat 150 stuks in een drijvende kooi van een kubieke meter, en een stuk of tachtig per vierkante meter in een kunstmatige vijver.
De Mekong is één van de zwaarst vervuilde rivieren ter wereld. De hoeveelheid arseen in de stroom ligt tot acht keer hoger dan wat de Wereldgezonheidsorganisatie als veilig acht. In het grondwater is de concentratie zelfs twintig keer hoger dan veilig. Het gif komt onder meer van een quasi ongecontroleerd gebruik van pesticiden.
Vrouwelijke pangasius groeit opmerkelijk sneller en legt sneller en meer eieren wanneer ingespoten met een hormonenextract dat een Chinese firma produceert uit gedehydrateerde urine van zwangere vrouwen.
Er is ook een soort feodaal systeem ontstaan langs de oevers van de Mekong, waarbij een arme viskweker het vissenvoer "in bruikleen" geleverd wordt. De leverancier van het voer neemt na 180 dagen de vissen af tegen een vergoeding die per persoon neerkomt op ongeveer de armoedegrens.
Een keer verwerkt, krijgt de pangasiusfilet een injectie met een pentanatriumtrifosfaatoplossing. Die bedraagt tussen 10 en 20 procent van het gewicht van de filet. De filet wordt daardoor zwaarder (en brengt meer op) plus zorgt dat hij langer bewaard kan worden.
De kweek van pangasius heeft sterk bijgedragen tot het verdwijnen van de populatie van irrawaddydolfijnen (orcaella brevirostris) in de Mekong. Er zouden er nog hooguit een vijftigtal zijn.
Pangasius is een Vietnamees succesverhaal. 90 procent van alle pangasius wordt gekweekt in de Mekong-rivierdelta. Het gaat eigenlijk om twee soorten katvis: tra (pangasianodon hypophthalmus) en basa (pangasius bocourti). In 1995 bedroeg de 'oogst' 10.000 ton, in 2008 was het al meer dan 1,1 miljoen ton. Die groei is marktgedreven

Pangasius wordt nu uitgevoerd naar 130 landen, bijna allemaal in de vorm van witte filets. 80 procent van de export ging naar de VS, maar dat is de jongste jaren veranderd, en nu is Europa met 35 procent de grootste afnemer, en hangen de States aan het staartje met amper 4 procent.

Waterkwaliteit is niet zo'n punt

Het succes van pangasius heeft de vis onder meer te danken aan een fysiologisch kenmerk. Door z'n unieke zwemblaas kan de soort direct zuurstof halen uit de lucht. Dat betekent dat kwekers niet te veel moeten wakker liggen van het zuurstofgehalte van het water. Lees: waterkwaliteit is niet echt een punt en je kan heel veel vissen in heel weinig water kweken. De norm is zowat 150 stuks in een drijvende kooi van een kubieke meter, en een stuk of tachtig per vierkante meter in een kunstmatige vijver.

Poisson poison
De Mekong is één van de zwaarst vervuilde rivieren ter wereld. De hoeveelheid arseen in de stroom ligt tot acht keer hoger dan wat de Wereldgezonheidsorganisatie als veilig acht. In het grondwater is de concentratie zelfs twintig keer hoger dan veilig. Het gif komt onder meer van een quasi ongecontroleerd gebruik van pesticiden. De impact is nog niet duidelijk: de effecten van chronische arseenvergiftiging zijn vaak pas na tien jaar te zien. Daarnaast munt de Mekong uit door de prominente aanwezigheid van kankerverwekkende PCB's, DDT's, CHL's, HCH's en HCB's.

De vis-apotheker
Uw pangasiusfilet leeft niet alleen in dat water; het wordt ook gebruikt om hem in te vriezen. Dat is niet alles. De sjiekste zelfstandigen in de regio zijn de handelsreizigers die met een koffer vol geneesmiddelen tegen parasieten in de vis, pre- en antibiotica en nog van dat fraais aankloppen bij de viskweker.

In het assortiment ook steevast trifluralin, dat met recht en rede in Europa verboden is. Het pesticide excelleert in zowat alles wat u niet in de buurt van vis voor consumptie wil: persistent in de bodem en niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar en een hoog potentieel voor bioaccumulatie, met name in waterorganismen. De viskwekers vinden het echter een doeltreffend middel tegen ongewilde plantengroei in hun vijvers.

Urine van zwangere vrouwen
Een ander middeltje dat gretig wordt afgenomen: vrouwelijke pangasius groeit opmerkelijk sneller en legt sneller en meer eieren wanneer ingespoten met een hormonenextract dat een Chinese firma produceert uit gedehydrateerde urine van zwangere vrouwen.

De kip en de vis
De pangasius krijgt korrel als eten. Daarin onder meer vismeel (dat komt uit Zuid-Amerika, waar 90 procent van de ansjovisvangst verwerkt wordt tot beestenvoeder, maar dat is een ander verhaal), eiwitten van plantaardige oorsprong zoals soya, maar ook eiwitten van dierlijke oorsprong en nogal wat pluimen van kippen en andere bijproducten van gevogelte. Dat laatste kan het risico met zich meebrengen dat het in die regio gangbare vogelgriepvirus ook in de vissector terecht komt.

Een keer verwerkt, krijgt de pangasiusfilet een injectie met een pentanatriumtrifosfaatoplossing. Die bedraagt tussen 10 en 20 procent van het gewicht van de filet. De filet wordt daardoor zwaarder (en brengt meer op) plus zorgt dat hij langer bewaard kan worden.

Feodaal systeem
Niet dat het de viskwekers echt rijk maakt allemaal. Een maximum maandinkomen van 50 Amerikaanse dollar is gewoon. Er is ook een soort feodaal systeem ontstaan langs de oevers van de Mekong, waarbij een arme viskweker het vissenvoer "in bruikleen" geleverd wordt. De leverancier van het voer neemt na 180 dagen de vissen af tegen een vergoeding die per persoon neerkomt op ongeveer de armoedegrens.

Katvis vermoordt dolfijn

De kweek van pangasius heeft sterk bijgedragen tot het verdwijnen van de populatie van irrawaddydolfijnen (orcaella brevirostris) in de Mekong. Er zouden er nog hooguit een vijftigtal zijn. De dolfijnen zijn bijna allemaal gestorven als gevolg van een bacteriële infectie, waarschijnlijk afkomstig door aanraking met kweekkooien. Die ziekte is op zich niet dodelijk, behalve wanneer het immuunstelsel van de dieren is aangetast. Bij de autopsie troffen onderzoekers toxische niveaus van pesticiden (vooral DDT) en PCB's aan.

Zwarte markt
Vorig jaar werd in de VS een lading pangasius onderschept van 4.545 ton. Op de verpakkingen stonden de namen van duurdere vissen zoals tongfilet, kabeljauw en zeebaars: alles behalve pangasius. Het kopstuk achter de zwendel werd gepakt en kreeg 63 maanden cel. Maar het zou naïef zijn om te denken dat deze vangst niet meer dan het topje van de ijsberg was.

En dan is er de strontmond
Tilapia is oorspronkelijk Afrikaans, maar nu wordt hij voornamelijk in Zuid-China, Indonesië en Bangladesh gekweekt. De export gaat grotendeels richting Amerika, maar ook in Europese supermarkten duikt de vis op. Het grootse probleem met tilapia zijn hormonen. Alleen de mannetjes van de soort zijn bruikbaar om verwerkt te worden. Dus worden van de vrouwtjes op jonge leeftijd mannetjes gemaakt. Dat kan door het toedienen van grote dosissen testosteron. Te veel testosteron kan onder meer leiden tot borstkanker.

Tilapia wordt ook wel "strontmond" genoemd door z'n kwekers. De vis is de kampioen in het eten van zijn eigen uitwerspelen; hij consumeert tot zes keer meer uitwerpselen dan dat hij er zelf produceert. (mvl)

Deze maand neemt Planet Watch u mee op een ontluisterende trip door de oceanen van de wereld. De reeks 'Naar het einde van de zee' gaat over de belabberde toestand van onze zeeën en het effect daarvan op ons en onze toekomst. De jongste vijftig jaar is 90 procent van wat door de mens als eetbaar visbestand wordt aangezien gewoonweg verdwenen. Als we doorgaan op het huidige elan met vissen en vervuilen, dan zijn binnen dertig jaar alle oceanen dood.

13/02/10 05u00

zoiets eet je toch niet, beste lezertjes? MAAR er is een MAAR want wat dit uiterst goed gedocumenteerde artikel vergeet te vermelden is dat dit verhaal niet echt nieuw is...en het blijft, net als de bekende stadslegendes, regelmatig terug op te duiken...

Want eigenaardig genoeg vinden we ongeveer net het zelfde verhaal terug in 2001 met enige lichte verschillen maar nu met een verdediging vanuit Vietnamese hoek:

Catfish campaign against Vietnamese fish


November 14, 2001 - VN/US relations

No sooner was the Bilateral Vietnam-US Trade Agreement (BTA) signed by US President George W Bush, the world witnessed opposing moves by a group of US business people in a campaign against the import of Vietnam's Tra and Basa catfish into this market. The campaign, which began late last year, occasionally eased for a few months before it culminated into a full-flown campaign. The campaign is so loud and harsh that some Americans term it the 'Catfish war' or 'A new war against Vietnam.'

What is catfish and who is the CFA?

'Catfish' is an English name for any of numerous teleost fishes having whisker-like barbels around the mouth including Mudfish, Hemibagrus, tre catfish, tra catfish and basa catfish, all belonging to the group of Siluriformes, including between 2,500 and 3,000 different species, living in fresh, salty and brackish water all over the world. These fish species are classified into different classes including the US Ictaluridae and Asian Pangasiida. The US catfish (Ictalurus punctatus) are exclusive to the US waters while the tra catfish (Pangasius hypophthalmus) and the basa catfish (Pangasius bocourti) are numerous in the Mekong river delta and belong to the Asian catfish.

The noisiest voice in the current catfish war is the Association of Catfish Farmers of America (CFA). The association represents affluent farmers in Mississippi State and some other southern states in the US. Raising catfish is an important cash earner in these states because catfish farmers make big profits from using the vast waste land areas to turn catfish from a popular dish for poor black people into a much sought after foodstuff in the US, ranking fifth among the most popular maritime products. That is why these farmers are embittered at the influx in the US market of similar, imported products, which are of higher quality, and at lower prices. And more than 20 years after their failure during the Vietnam war, they opt to launch a new war, as they declare, not to fight communism, but to combat Vietnamese tra and basa catfish.

Developments of the 'war' over catfish

During 1999 and 2000, the volume of Vietnamese tra and basa catfish imported to the US market increased considerably, which angered American catfish farmers. That why, right from the end of last year, they used the US media to provide misinformation to distort the image of Vietnamese tra and basa catfish. Despite their noisy reaction, Vietnamese catfish imports into the US continue to rise.

In order to gain an insight into the core of the matter, in November 2000, a delegation of nearly 20 members including professors from the Auburn University and American catfish raising and processing companies, headed by Mr Gvillo Curtis, president of the Catfish Association of Alabama State, made a fact-finding tour of Vietnam. They made thorough surveys of the actual conditions of feeding and processing tra and basa catfish in rafts and ponds, the catfish processing plants in An Giang and Can Tho. They praised the technology and equipment for feeding, processing and food safety and hygiene conditions. Following this fact-finding tour, the war over catfish seemed to ease a little.

But CFA did not promptly recognise what the American scientists saw with their own eyes. In February 2001, when catfish supply was scarce in the US and imports of Vietnamese catfish rose, the war picked up again. A nine-month promotion campaign was launched by TCI and funded with 5.2 million dollars by CFA to oppose the import of Vietnamese tra and basa catfish. Posters and placards printed in commercial magazines and food ads are filled with xenophobic titles against foreign catfish products. Domestically, they launched campaigns calling on American people to eat American catfish and coined the label 'Catfish raised in USA' in opposition to Vietnamese products.

The CFA President sent a letter to the US President George W Bush on June 28, 2001 to propose that the US administration negotiate a separate agreement on catfish with Vietnam. In the following months, the CFA hired law firm Nathan Associates to collect information and launch a publicity campaign to smear Vietnamese catfish, stressing that imports of Vietnamese catfish caused a 10% drop in prices of US catfish.

CFA plotted a campaign to lobby and pressure Congressmen of the states that raise catfish and drummed up support from legislature and law enforcement agencies to back up their retaliation against imports of Vietnamese catfish.

American Congressmen begin their involvement

Upon CFA pressure, many American Congressmen were forced to take part in the war. On February 9, 2001, all 12 Congressmen including eight from the senate and four from the House Representatives, from catfish raising States, signed a letter addressed to Mr Robert Zoellick, US trade representative to complain about the import of Vietnamese tra and basa catfish which caused losses to the US catfish production sector and requested the government take measures.

On July 11, Mississippi State Senators Ronnie Shows and Bennie Thompson, and Arkansas Senator Marion Barrym rallied forces and called on the Congress to adopt the H.R.2439 bill on labelling the origin of imported fish for retail, openly smearing Vietnamese products. However, this bill was not submitted for approval because the Senate had turned down a similar bill on agricultural products.

On August, 15, US Senator Mike Ross, one of the major sponsors for the H.R. 2439 bill sent a letter asking for information about Vietnam's measures to control the labelling of fish products imported into the US. On August 17, Deputy Minister of Fisheries Nguyen Thi Hong Minh sent a reply letter, making clear the measures being taken by Vietnam.

In late September 2001, some Senators representing US Southern States plotted to use catfish as a matter to prevent the US Congressional adoption of the BTA. But their scheme failed. On September 27, the US Food and Drugs Administration (FDA) sent a letter asking for samples of Vietnamese catfish being imported to the US market. Vietnam sent an immediate response. But the US continues to press on with the issue.

In a recent article run by the Washington Post, Senator Marion Barry even dared say that that the catfish being raised in the Mekong river might contain the residue from the Agent Orange which had been sprayed by the US during the war in Vietnam.

On October 5, 2001, the US House of Representatives suddenly adopted the H.R.2964 bill, which allowed the use of the name 'catfish' only for Ictaluridae species, which, in essence, aimed at the American catfish type Ictalurus punctatus. The fact that the US reserves itself the right to monopolise on a common name representing more than 2,500 different types of fish worldwide is an unprecedented, unacceptable move.

Furthermore, in the small hours of October 25, the Senate made a verbal vote to adopt 35 amended articles to the H.R.2330 bill on allocating agricultural budget for fiscal 2002 in which SA 2000 amendment article stipulated that FDA shall not be allowed to use budget allocation to clear procedures for licensing imports of a certain kind of fish called 'catfish' except those belonging to the Ictaluridae family. They used the trick of controlling the purse string of CFA to take an upperhanded attitute towards authoritative scientific bodies that have so far persisted in the stance that all types of fish belonging to the Siluriformes class be called 'catfish.'

What does the CFA criticise?

CFA focuses on three major arguments to oppose imports of Vietnamese tra and basa catfish into the US markets:

First, they describe the influx of Vietnamese catfish into the US as causing the fall in prices of American catfish.

Second, they say Vietnamese catfish is raised in polluted water conditions which cannot guarantee quality and food hygiene and safety for consumers.

And third, they request Vietnamese tra, basa and similar types not be called 'catfish' because this name has been marked by the credibility of US catfish which has cost the country several years and much money to build.

We should scrutinise such criticism from official US documents, according to the latest overview of the situation of aqua-culture, made public by the US Agricultural Department�s Economic Research Service on October 10, 2001, and the findings of a study on existing trends on the US catfish markets, publicised by the famous US law firm Consulting Trends International on October 26th 2001. What are the findings of these studies?

Does Vietnamese catfish reduce prices of American catfish?

Before 1997, catfish was imported into the US mainly from Brazil at a record volume of 8.2 million pounds (lb) in 1986, which was equal to the imported volume for 2000. Since 1997, Vietnamese catfish accounts for a major share of the US market with its major product of frozen fillet. In 2001, the US has imported an estimated volume of 14-16 million pounds. Despite its increased volume, Vietnamese catfish imports in 2001 are still much lower than the market share for import of catfish from Brazil in 1986 by 6.7%.

Since 1990, the price of raised catfish has dropped considerably, much earlier than the import of Vietnamese catfish began to rise in 2000 and 2001. In 1991, each pound costs an average 65 cents which was 13 cents lower than that in 1990. Meanwhile imports increased from four million pounds to 5.2 million pounds. In 2001, a pound cost 65 cents which was a drop of 10 cents from 2000. In the meantime, imports rose from 8.2 million lb to 16 million lb. The fluctuations on prices and volume of imported catfish in the 1991-2000 also followed the same pattern. Meanwhile, the average price in 2001 when imports increased accounted for only 5.2% of the market share, or 2 cents/lb lower than the average price in 1986 (67 cents/lb) while imported catfish accounted for 6.7%.

After analysing data collected from 1986, the reports of the US Administration and private research institutes concluded on the major causes of the drop in prices of catfish raised in the US.

First, feed accounts for the highest cost of raising catfish, but the prices of corn flour and soya powder as two major components for feed production, have dropped much in recent years, which also brought down the price of material.

Second, the supply of parent fish has increased due to the expansion of feeding grounds from 147,100 acres (1995) to 185,700 acres currently, which are located largely in the four southern states of Mississippi, Alabama, and Louisiana (accounting for 90% of the total volume of US catfish).

Third, the volume of unharvested commercial catfish in July 2001 was 370,000 or a 30% increase from the same period of 2000. The volume of fries and parent fish consist of about 2.6 billion, up by 1%.

Fourth, the prices for direct competitive products of catfish being chicken, have declined fast due to a drop in feed and increase in output. The average price in 2001 of this product is 33 cents/lb which is 6 cents/lb lower than the average prices for the 1993-1998 period and dropped by 1% from the average price in the first months of this year.

According to analysis of the Economic Research Service (ERS), the market share for imported catfish in 1986 was much higher than that of 2001, but the prices of raised catfish at that time was still higher than at present. The volume of imports began to drop as from June 2001 but in fact the prices of material and prices of finished products had begun to go down in August 2000 and the decline continued after June 2001. Besides, the volume of imports from 1997 to 2000 increased by 7.3 million lb, but the volume of sales of catfish in the reviewed period also rose by 35.4 million lb! The total imported volume in 2001 will increase by eight million lb from 2000 (double) but the sales of raised catfish only dropped 2.7 million lb.

Besides, it is necessary to take into account the situations of major world economies such as the US, Japan and EU which are experiencing a downturn, especially following the September 11 event that brought a sharp decline in both purchasing power and sales.

So it can be concluded that the import of Vietnamese catfish is not the cause of the drop in prices of sales of the US locally raised catfish. This decrease only reflects a normal economic phenomenon in its development cycle caused by the production and consumption in the US markets.

What is the truth about the quality and food safety and hygiene of Vietnamese tra and basa catfish?

Feeding environment: The water of the Mekong river cannot be as polluted as that of the Mississippi River in the USA. The water in the Mekong lower reaches has been strictly controlled by a national and international inspection network based on the commitment between the Mekong sub-regional countries and prestigious international organisations. Added to this, since 1999, the American Food and Drugs Administration (FDA) has been regularly sent findings of such inspection reports on the quality of the water in Vietnam�s aqua-culture areas and the findings on the control of toxic residue in basa and tra catfish raised in Vietnam provided by the Centre for Fish Quality control and Maritime hygiene (NAFIQACEN). These reports show that the indicators on residue of heavy metals and fertiliser collected from 30 stations in the Mekong lower reaches are much lower than the international permissible level. Understandably, this region is still under developed and harmful fertilisers have long been banned by Vietnam�s Ministry of Agriculture.

The argument that the Mekong river is heavy polluted and contains residue of the Agent Orange are products of their imagination because when they are pressed with questions from American journalists, they failed to provide any scientific proof to back up their assumptions. Vietnamese farmers still drink the water of the Mekong River. Dare Americans drink water from the Mississippi?

Something else should be pointed out that few American consumers know. The raising of catfish in the US is conducted in ponds which use underground waters. As a result, the bottom of such catfish raising ponds are left with a layer of mud as thick as 1.5 to two metres, which absorb the leftover of feed and fish waste during a cycle of eight years before the bottom is cleared up. As the pond water always stinks, American catfish farmers must use a chemical 'diuron,' which is listed as a prohibited substance of the US Environment Agency, to apply in their fish ponds. This measure is used to protect their catfish from certain organisms in unsiphoned water conditions and from the stinking mud. To make this practice legal, American catfish farmers every year negotiate with the Environment Agency to extend the right to use the 'diuron' chemical. But unlike American farmers, Vietnamese people never poison their aqua-culture areas and Vietnamese tra and basa catfish are not raised in stinking mud.

The process of catfish raising and their quality

In October 1998, a group of American fisheries officials of more than 20 members, headed by NMFS Director Rolland Schmitten and a delegation of maritime product business people led by Richard Gutting, now president of the NFI, toured the raft fish raising grounds in An Giang. They examined the situation of raising, processing and managing product quality and had fine impressions of catfish raising, acknowledging the strict control of water quality during feeding and quality during processing.

A group of representatives from enterprises engaged in raising and processing American catfish and scientists from Alabama State, who made an inspection tour of tra and basa catfish raising areas in November 2000, came to similar conclusions. Following their tour of several production and processing establishments of Vietnam, from choice of fries to feeding, making feed, processing and quality control following HACCP, GMP and SSOP models, the delegates commented that the Mekong river water is suitable for raising fish in rafts. They praised the modern raising and processing technology and equipment which might be better than those of some US processors.

An American agricultural embassy attache Henry Schmick said following his visit to An Giang that Vietnam�s export processing plants of maritime products all ensure food safety and hygiene, strictly abiding by HACCP standards.

HACCP and FDA inspectors on food safety and hygiene, headed by Mr Brett Koonse, director of the Maritime Office, inspected Vietnamese enterprises on several occasions and concluded that they meet all HACCP requirements on food hygiene and safety. In fact, under the HACCP management programme, samples of every consignment of Vietnamese catfish have been sent to FDA. Since its presence in the US market in 1995, none of Vietnamese tra and basa catfish consignments have been rejected for food safety and hygiene reasons. In fact, this product of Vietnam receives praise from American consumers for its taste and quality.

CFA once rented NMFS laboratories to inspect the quality of Vietnamese basa catfish for "human health and safety" but, understandably, they never produced any inspection findings.

The use of the name 'catfish' for Vietnamese fish

Vietnam�s use of the word 'catfish' plus an accompanying adjective to identify different types of catfish totally conforms to international commercial regulations and norms.

Vietnamese basa catfish farmers, processors and exporters never want to be dragged into a war, even in the market place. It is obvious that once aqua-culture develops on the global scale, it will affect the traditional markets, triggering conflict between farmers and fishermen, between farmers themselves, buyers and sellers, and between countries. These fluctuations will be common practices and will motivate economic development and benefit widespread consumers. However, unhealthy and unequal competition, that pays no heed to international regulations and conventions and their domestic consumers� interest is unacceptable. The US war over catfish makes people believe that American catfish farmers taking actions in such a war.

Vietnam does not want a catfish war which is being staged unilaterally by American catfish farmers and their supporters. This war is contradictory to the spirit of trade liberalisation and fair competition of the American business circles and will not benefit the warmongers. The American and global markets are large enough for all those who want to update technology and improve management to obtain low production cost and high competitive edge.

Richard Gutting, the incumbent President of NFI, which gathers American maritime producers and traders observes that catfish is being raised in many countries with available technologies and markets. Maybe, after spending heaps of dollars preventing imports of Vietnamese catfish, American catfish farmers will benefit nothing because it is likely that the whole world may embark on raising catfish.

Secretary General
Vietnam Association of Seafood
Exporters and Processors (VASEP)

Wij hadden nu toch graag een simpel kwaliteitsonderzoekje gehad van dit soort vis en als moest blijken dat er geen probleem is met de kwaliteit kan men misschien onmiddellijk een kwaliteitsonderzoek uitvoeren bij de progressieve gazet...

Trouwens ook in Nederland heeft dit ooit al wat deining veroorzaakt met een "undercoveroperatie" als hoogtepunt:

Undercover bij pangasiussector in Vietnam

Undercover bij pangasiussector in Vietnam

DOETINCHEM - Arseen en lood trof IJsbrand Velzeboer van Scienta Novaaan in water en grond bij kwekerijen van pangasius in Vietnam. Om monsters te kunnen verzamelen ging hij undercover.

Naast arseen en lood werd in een monster van visvoer een schimmelwerende cocktail gedetecteerd. 'Daarin herkende het lab dat de monsters onderzocht camouflagegedrag; die stoffen versterken elkaars fungicide werking, maar worden in een goedkoop lab niet gedetecteerd', aldus Velzeboer in Elsevier Voedingsmiddelen Industrie van 19 juni.

Sector ondersteunen
De voedingsmiddelentechnoloog overhandigt binnenkort een rapport met zijn bevindingen aan minister Verburg van LNV. Hij wil dat de Vietnamese aquacultuur ondersteuning krijgt om de economische imstandigheden en de voedselveiligheid, volgens hem met elkaar verweven, te verbeteren.

Bovendien moet de Nederlandse overheid haar verantwoordelijkheid nemen door ervoor te zorgen dat buitenlands geproduceerd voedsel net zo veilig is als wat in Nederland geproduceerd wordt, zo stelt hij.

en al wat genuanceerder....

Pangasius blijft in oranje
woensdag, 03 juni 2009

Pangasiuskweek in Vietnam. In 2007 werd er al meer dan één miljoen ton geproduceerd.UTRECHT – Stichting De Noordzee en het Wereldnatuurfonds hebben hun mening over de pangasiuskweek bijgesteld, maar directeur Martin Scholten van Wageningen IMARES is ronduit negatief. ,,We zijn minder kritisch over de pangasius´´, zegt Christien Absil, de bedenker van de VISwijzer.

Pangasius stond en staat in de VISwijzer in het oranje. Afgelopen voorjaar liet Christien Absil van Stichting De Noordzee in de voorbereiding van de herziene VISwijzer weten dat pangasius moeilijk in de oranje kolom te handhaven viel vanwege de enorme schaal waarop deze meervalachtige in Vietnam wordt gekweekt. Maar daar is Absil op teruggekomen.

Net als de Noordzeevis is ook de jongste beoordeling van de kweekvis voorgelegd aan deskundigen. Voor wat betreft pangasius aan de Visfederatie (Guus Pastoor) en belanghebbende Anova (Constant Mulder, tevens voorzitter van de Vereniging van Importeurs van Visproducten). Tevens heeft Stichting De Noordzee zelf in Vietnam onderzoek gedaan in de persoon van visteeltdeskundige Margreet van Vilsteren.

,,Van alle kanten is druk op ons uitgeoefend. Van aanvoerders om de pangasius in het rood te krijgen, en van importeurs om de pangasius in het groen te krijgen. Wij luisteren wel, maar laten ons oor niet hangen naar welke belangengroep dan ook. Net als bij de vissers constateren wij ook positieve ontwikkelingen in de aquacultuur. Verschillende importeurs zijn bezig met betere standaarden voor traceerbaarheid, kwaliteit, en arbeidsomstandigheden. En onlangs is op de ESE in Brussel de standaard voor pangasiuskweek van GlobalGAP gepresenteerd. Dat gaat de minimale norm worden voor de supermarkten in Nederland. Wat betreft duurzaamheid is dat echt een grote verbetering ten opzichte van de huidige praktijk. Maar dat wil niet zeggen dat het nu rampzalig is. Pangasius is gewoonweg makkelijk te kweken. En wat betreft de kwaliteit: juist omdat iedereen er zo bovenop zit, wordt geïmporteerde pangasius heel erg goed gecontroleerd. Er worden vrijwel nooit residuen van antibiotica of chemicaliën gevonden. Als gevolg van de explosieve productiestijging is de pangasius in ons kleurenspectrum overigens wel ietsje gezakt´´, zegt Absil. ,,Het is dus niet zo dat wij het allemaal prima vinden. Punt is gewoon: op dit moment kun je niet zeggen dat de kweek de omgeving verruineert. Het afvalwater gaat ongezuiverd naar de Mekong. Maar daar wordt ook het riool van miljoenen mensen op geloosd, dus of er nu extra veel mest bij komt...? En de omgeving is al totaal ‘verbouwd’, dus de aanleg van vijvers is geen gigantische aanslag op natuur of zo. Maar als de ontwikkeling zo doorgaat, dan krijg je inderdaad grote problemen in de toekomst. En daar wordt nu juist iets aan gedaan met de standaarden die worden opgesteld. NGO´s staan nog steeds kritisch ten opzichte van aquacultuur, maar proberen ook daar bij te dragen aan duurzame praktijken. Zo is het WWF International al een paar jaar bezig met de ‘Aquaculture Dialogues’ voor verschillende kweeksoorten, onder andere pangasius. Daar proberen ze met alle belanghebbenden om de tafel een goede standaard te ontwikkelen.´´

In de beoordeling op de website staat bij pangasius hypopthalmus: ,,Hoewel hij vaak als alternatief voor tong wordt aangeprezen, is pangasius geen zeevis. Het is een meervalsoort. Pangasius kan groeien op een vegetarisch dieet, maar krijgt steeds meer eiwitrijk voer zodat de vis sneller groeit.´´ Bij de beoordeling van het productiesysteem wordt opgemerkt dat pangasius voornamelijk in vijvers wordt gekweekt, maar ook in open kooien in rivieren.

Uit de samenvatting van het beoordelingsrapport:
- ,,Pangasius kan goed tegen een hoge bezettingsgraad. In principe heeft Pangasius niet erg veel vismeel en visolie in het voedsel nodig, maar het gehalte in het voer varieert per kwekerij. Over de herkomst van de bestanddelen in het voer is beperkte informatie. Er worden dikwijls additieven aan het voer toegevoegd die niet bevorderlijk zijn voor de voedselveiligheid van de vis.´´
- ,,Er is nog weinig onderzoek gedaan naar de effecten van de kwekerijen op het ecosysteem. Eutrofiëring is wellicht een probleem omdat het afvalwater nog niet op grote schaal wordt gezuiverd voordat het wordt geloosd. Pangasius komt van nature voor in de Mekong rivier. Geen enkele jonge pangasius komt uit het wild maar worden allemaal geteeld in broedhuizen. Overdracht van ziektes of parasieten vormt een bedreiging voor wilde vissen.´´
- ,,Er is nog weinig goede regelgeving voor de kwekerijen terwijl de export van pangasius flink toeneemt. Er is grote variatie in de aanpak van verschillende kwekerijen. Afnemers van de vis kunnen de bedrijven gaan vragen of ze hun bedrijfsvoering willen doen volgens keurmerken die wel de duurzaamheid van de teelt bevorderen.´´


Directeur Martin Scholten van het onderzoeksinstituut Wageningen IMARES ronduit negatief over pangasius. In een mooi en positief artikel onder de kop ´Vis van de zeeboerderij’ in NRC Handelsblad laat Scholten optekenen: ,,Eén ding weet hij zeker: de goedkope pangasius die nu de markt overspoelt, is niet duurzaam. Hier wordt in Vietnam massaal in geïnvesteerd, zegt hij op zijn kamer in Wageningen. Pangasius kweken is heel gemakkelijk: je damt een stukje rivier af, gooit wat voer en antibiotica in het water en de vis groeit wel. De investeringen zijn vooral nodig voor het opzetten van afzetkanalen. Maar over tien jaar hebben het overtollig voer en de mest daar de hele omgeving geruïneerd.´´ Het is welgemeend, want het bewuste artikel is ook overgenomen en gepubliceerd op de eigen website van Wageningen IMARES.

In een nadere uitleg zegt Scholten desgevraagd dat hij zich grote zorgen maakt over de zeer snelle ontwikkeling van pangasiuskweek in de Mekong-delta. Hij onderbouwt zijn kritiek puntsgewijs als volgt: ,,1: Een zo snelle ontwikkeling kan nooit zorgvuldig verlopen, daar lopen heel veel ´goudzoekers´ tussen die voor kort-door-de-bocht oplossingen gaan; 2: de enorme ecologische druk op een kwetsbaar gebied; 3: De Nederlandse handel met belangen in Vietnam heeft (nog) geen interesse in deze aspecten; 4: Voedsel over de wereld slepen is in mijn optiek niet duurzaam, ketenverkorting leidt tot ketenefficiency; 5: Hoe verder weg de productie van vis des te minder kritisch we zijn (‘not in my backyard’ effect van keurmerken als MSC en VISwijzer); 6: Onduurzame productie in een mondiale viswereld leidt tot lagere visprijzen, en daardoor tegendruk op verduurzaming van de Europese visproductie.´´

Vanuit Zweden (tussen de jaarvergadering van de EAFRO, de associatie van Europese visserijonderzoeksinstituten, waar Scholten president van is, met op de agenda de herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid en de consequenties daarvan voor het onderzoek) wil Scholten wel zeggen dat pangasius vanwege zijn visvrije dieet, snelle groei en neutrale smaak een zeer kansrijke soort voor duurzame visproductie is. ,,Mits met zorg gekweekt. Dat zou ook in Europa kunnen. Vanuit de Wageningen Universiteit, waar ik sinds een half jaar ook leiding geef aan het departement dierwetenschappen, zijn we wel met een programma bezig om onze kennis ten aanzien van duurzame aquacultuur over te brengen naar Vietnam.´´

Op de paling na staat de kweekvis uit Nederlandse recirculatiesystemen (meerval/claresse, tilapia, tong, tarbot) in de groene kolom van de VISwijzer.

Dus graag de waarheid nu want sensatie hebben we reeds gehad...

14-02-2010 om 00:12 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Clovers
Klik op de afbeelding om de link te volgen
The Clovers

12-02-2010 om 22:39 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Radio Netherlands gooit blogster op straat...wij protesteren!

Beste Ollandse buren en unoxmutsen,

Wij wensen officieel en toch heftig te protesteren tegen de intolerantie t.o.v. een medecollega-blogster die jullie doodleuk hebben gebroodroofd omwille van de publicatie van een artikel dat qua onderwerp iets minder trendy blijkt te zijn dan burka's, hoofddoekjes, islamitisch terrorisme en de rest van de gebruikelijke moderne plagen van Egypte...en we zitten dus meteen in het juiste land. Lees zelf en laat het schaamrood naar jullie bolle wangen stijgen van schaamte...
Doe er dan maar snel iets aan en leuter wat minder over Wilders en zijn is werk aan de winkel, geef Madam Amira haar job terug of we vallen meteen Zeeland binnen!

Egypt: Blogger loses job for uncovering fake virginity story

Friday, February 12th, 2010 @ 12:36 UTC

by Marwa Rakha


Egyptian blogger and journalist Amira Al Tahawi got fired for blowing the whistle over a fabricated story on the Chinese artificial hymen kit in a post she wrote on her blog, claim bloggers. Here are reactions from the Egyptian blogosphere on the incident.

copy this link

While bleeding on the wedding night is still the proof of the bride's honor in Egypt and Middle Eastern countries, Radio Netherlands broadcast an Arabic translation of the Chinese advertisement of the Artificial Virginity Hymen kit. Youm7 newspaper announced that the product will be available on the Egyptian market for LE 83. And as if Egyptian women were all waiting for the miracle hymen to embark on pre-marital sex, conservative parliament members want the product banned and any importer exiled or beheaded. Egyptians began wondering if Egypt will start importing Chinese Hymens and Amira Al Tahawi, who used to work with Radio Netherlands at the time, got fired for blowing the whistle over the fabricated Chinese hymen story.

On her blog Amira Al Tahawi wrote:

نعم! ففي ٢٦ يناير ٢٠١٠ تلقيت رسالة بفصلي من عملي كمراسلة لاذاعة هولندا بالقاهرة بسبب مقال نشرته نهاية فاضحة وخلوها من أي أدلة علي رواج المنتج بالفعل في الاسواق الديسمبر الماضي حول مادة ملفقة نشرت بموقع الاذاعة في ٢٢ أغسطس ٢٠٠٩ عن “رواج غشاء البكارة الصيني” في العالم العربي، وأنه “مخترع ومصنوع خصيصا للمسلمات والعربيات” ، وكنت قد طلبت من الاذاعة تصحيح هذا الخطأ في رسالة - لازلت احتفظ بها - بتاريخ ١٤ سبتمبر ٢٠٠٩ وذلك بعد أن نشرت مواقع مصرية هذه الكذبة باعتبارها حقيقة - نقلا عن موقع سوري احال للاذاعة كمصدر - دون أن يكلفوا أنفسهم عناء قراءة المادة الأصلية وما بها من تجاهل لتاريخ المنتج الذي ظهر في اليابان منذ ١٩٩٣ ولم يخترع اويصنع تحديدا للمسلمات على يد الصين التي انتبهت لـ “شيزوفرانيا المسلمات والعرب والرغبة في اخفاء عدم عذرية النساء” كما جاء في المادة الركيكة التي نشرتها الاذاعة ودون حتى ان يقرأها أحد لتصحيح اخطائها.
Yes! I was fired over a blog post I published last December! On 26 January, 2010, I received a termination letter putting an end to my job as a Cairo correspondent for Radio Netherlands. In my post I proved that that station published false unverified information on 22 August, 2009, regarding the penetration of the Chinese “Artificial Hymen” in the Arab world. The information broadcast on the Radio said that the fake hymen is manufactured specially for Arab and Muslim women ignoring the fact that the product has been available in Japan since 1993 and it was not specially produced by the Chinese who realized the schizophrenic condition of Arab women who need to fake their virginity. I asked the station to correct the factual errors with that piece of fabricated news in an email dated 14 September. My request fell on deaf ears and many Egyptian news portals further spread the lie without bothering to investigate the facts or the sources quoted.

Beste unoxmutsen, wij beschouwen jullie vanaf nu als barbaren tot die mevrouw terug haar job mag doen!

12-02-2010 om 22:19 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.solidariteit met medebloggers...

en meteen een oproep tot solidariteit met onze collega-bloggers die het heel wat lastiger hebben om hun meningen te verkondigen...

Iran: Twee bloggers in levensgevaar

2010-02-01 @ 17:17 EST · Oorspronkelijk geplaatst door Hamid Tehrani

Vertaald door Percy Balemans · Bekijk het oorspronkelijke artikel


Mehrdad Rahimi en Kouhyar Goudarzi (foto boven: links Goudarzi, rechts Rahimi), bloggers en leden van het “Comité voor de Rechten van de Mens (Chrr)” [fa], worden ervan beschuldigd dat ze “een oorlog tegen God willen voeren” en ze zijn aangeklaagd als “Moharebs” (vijanden van God). De aanklachten tegen hen zijn vergelijkbaar met de aanklachten tegen de twee mannen die deze week in Teheran zijn geëxecuteerd. Reporters without Borders schrijft [en] dat de afgelopen weken ook andere bloggers die lid zijn van het Comité zijn gearresteerd. Het gaat om Parisa Kakei, gearresteerd op 2 januari; Shiva Nazar Ahari, gearresteerd op 24 december; en Said Kanaki en Said Jalali, gearresteerd op 1 december. Ze worden allemaal nog steeds vastgehouden in Sectie 209 van de beruchte Evin-gevangenis in Teheran en ze staan onder aanzienlijke druk om de namen te noemen van andere leden van het Comité en om op te roepen tot ontbinding van het Comité.

Chrr schrijft [fa] dat Mehrdad Rahimi onder druk wordt gezet om een bekentenis af te leggen op de televisie.

De organisatie voegt hieraan toe [en]:

Koohyar Goodarzi, journalist en mensenrechtenactivist, zou naar verluidt zijn overgebracht van eenzame opsluiting naar een cel met drie gevangenen op Afdeling 209 van de Evin-gevangenis. Goodarzi zit vast sinds 20 december 2009.

Het is niet duidelijk in hoeverre hun blogactiviteiten hebben meegespeeld bij hun arrestatie, maar ze hielden allebei een blog bij over mensenrechtenkwesties.

Mehrdad Rahimi schreef in zijn blog over allerlei sociale, politieke en economische kwesties, zoals arbeidsrecht. Zo schreef [fa] hij ooit:

Veel mensen zitten maanden vast zonder enig recht op toegang tot een advocaat.

Koohyar Goodarzi vroeg [fa] in een lang artikel om de vrijlating van andere leden van het Comité voor de Rechten van de Mens.

De Iraanse autoriteiten hebben de afgelopen jaren verschillende bloggers gearresteerd [en], zoals Hossien Derakhshan [en]. Omid Reza Mir Sayafi, een 29-jarige Iraanse blogger en journalist, overleed op 18 maart 2009 in de Evin-gevangenis in Teheran.

Oorspronkelijk geplaatst door Hamid Tehrani

Two bloggers face possible death penalty

Published on 28 January 2010

Two netizens and human rights activists, Mehrdad Rahimi and Kouhyar Goudarzi, have been accused of wanting to wage “a war against God,” in a similar manner to the two men who were executed this morning in Tehran on charges of “Mohareb” (being enemies of God). Both contributors to an opposition website, Rahimi and Goudarzi are also facing a possible death penalty.

“The authorities have shown they will no longer content themselves with just arresting and convicting in order to put pressure on human rights activists and those who contest President Mahmoud Ahmadinejad’s reelection,” Reporters Without Borders said. “Today they have demonstrated that they intend to actually execute Mohareb. There is great danger that there will be more executions. How many deaths will be needed for the international community to intervene?”

Rahimi, who edits the Shahidayeshahr blog, and Goudarzi, who keeps his own blog (, are both members of the “Committee of Human Rights Reporters,” which was created by students and bloggers to relay information about the crackdown that followed the disputed 12 June presidential election.

Tehran state prosecutor Abass Jafari Dolatabadi declared on 22 January that this committee was an offshoot of the outlawed People’s Mujahedeen Organisation and that any collaboration with its website was therefore banned.

Other bloggers who are members of the committee have also been arrested in recent weeks: Parisa Kakei was arrested on 2 January; Shiva Nazar Ahari was arrested on 24 December; and Said Kanaki and Said Jalali were arrested on 1 December. They are all still being held in Section 209 of Tehran’s Evin prison and are being subjected to considerable pressure to name other members of the committee and to call for it to be disbanded.

Reporters Without Borders also warns Iranians about the “mirror-sites” being used by the authorities to trap Internet users. Imitating the websites of foreign political organisation and news media, they invite visitors to send emails and videos about demonstrations or to post comments, and are used by the authorities to gather evidence to support charges of spying for foreign organisations.

Reporters Without Borders has meanwhile learned that Mansoureh Shojaii, a contributor to women’s rights websites, and Mohammed Reza Zohdi, the former editor of the now-closed newspaper Arya, a member of the Committee for the Defence of Press Freedom and a contributor to several reformist newspapers, were both released from Section 209 of Evin prison on 23 December. Shojaii had been held for 22 days while Zohdi had been held for 19 days.

11-02-2010 om 22:59 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verjaardagen, altijd een feest!
We beginnen met nieuws uit Iran waar vandaag de verjaardag van de Iraanse revolutie werd gevierd. Blijkbaar verliep niet alles naar wens voor de regering....

Epic turnout as Iran marks anniversary of Islamic revolution

created 02/11/2010 - 13:53, updated 02/11/2010 - 16:17

The much awaited rallies marking the 31 anniversary of the Islamic revolution have begun, with the Green Movement showing a strong presence in today’s marches, despite eight months after the monumental fraud that saw Ahmadinejad “win” the 12 June presidential elections.
From the early hours of today, Sadeghiyeh square in west Tehran has been the scene of clashes between anti-riot police and green protesters. Security forces have used gunfire and tear gas to disperse the crowd. Eye witnesses seen Chinese anti-riot vehicles positioned on Jamejam Street waiting to be used against innocent civilians during today’s marches. According to our reports from the north-western city of Tabriz, the city’s Freedom Square has been mainly occupied Green Movement protestors.
From the moment the rallies had commenced, state TV has been careful not show any footages of gatherings anti-government protesters regardless of their size. Most the images coming from state television has focused on close-up images from Azadi Square and footages from Navab Square which saw strong pro-government presence there.
Sadeghiyeh Square has been a focal point of today’s demonstrations as it was where many had been eagerly awaiting the arrival of one of the leaders of the Green Movement Mahdi Karroubi. And he did indeed arrive as promised, but was quickly forced to leave the rally after pro-government forces smashed the windows of his vehicle, injured his head and tore his robe. His son Ali Karroubi has also been arrested.
Former President Mohammad Khatami was also present in today’s demonstration, but was soon forced to quit following pro-government attempts to turn the marches violent. His brother, former MP Mohammad Reza Khatami was also arrested by security forces along with his wife. According to the security forces the reason for their arrest had been “safety concerns.” They were released shortly after. Zahra Eshraghi is the granddaughter of the late Imam Khomeini.
Presidential candidate and a main leader in the Green Movement, Mir-Hossein Mousavi also joined the rallies and marched with fellow citizens.
Yesterday, the Iranian government shut down the gmail service of google in an attempt to disrupt communication prior to the 11 February demonstrations. However, pro-government websites Fars News Agency and IRNA were rendered useless by the Green Movements cyber experts.
The so-called Iranian Cyber Army which had promised to make opposition websites inaccessible for today have yet to deliver on their promises.
Video footages from today's demonstrations can be found on this link as they come in:

Telegraaf: ‘Schoten in centrum Teheran’

Door community (initieel Tzolkin), Op don 11 feb 2010 17:22, 82x bekeken,
De politie heeft donderdag in het centrum van de Iraanse hoofdstad Teheran op aanhangers van oppositieleider Mir Hossein Mousavi geschoten. Dat staat op een website van tegenstanders van de behoudende regering van president Mahmoud Ahmadinejad.

Er is ook traangas op betogers afgevuurd, aldus de website de Groene Stem. De oppositie heeft de kleur groen, tevens kleur van de islam, als symbool aangenomen. Donderdag wordt in heel Iran gevierd dat 11 februari 1979 het regime van sjah Mohammed Reza Pahlavi (1919-1980) ten val kwam en ayatollah Ruhollah Musavi Khomeini (1902-1989) de teugels overnam.

Ahmadinejad heeft op het grote Azadi-plein (Vrijheidsplein) een lange toespraak gehouden ter gelegenheid van deze nationale feestdag. Ahmadinejad beklemtoonde opnieuw dat Iran uranium steeds beter, vaker en hoger verrijkt. Iran is een nucleaire staat, aldus Ahmadinejad. Hij zei ook dat de Amerikaanse president Barack Obama „allemaal kansen laat lopen om de belangen van Israël te dienen”.

Het plein wordt gekenmerkt door de Azadi-toren. Die werd uit wit marmer begin jaren zeventig opgericht om de 2500e verjaardag van het rijk van de Perzen te markeren. Vele honderdduizenden mensen zijn op het plein en in de grote avenues van de 8,5 miljoen inwoners tellende hoofdstad bijeen om de nationale feestdag te vieren.

In het centrum van de stad meldden websites verscheidene incidenten rond betogers tegen de behoudende machthebbers, met name op het Sadeghieh-plein, ongeveer een kilometer van het Azadi-plein, het epicentrum van de officiële feestelijkheden. De politie trad er in burger op tegen demonstranten. Ex-presidentskandidaat Mehdi Karoubi en ex-president Mohammad Khatami werden donderdag in Teheran door militieleden belaagd. De belagers raakten daarbij ook slaags met aanhangers van de oppositie.

Ahmadinejads herverkiezing in juni is zeer omstreden. De oppositie zegt dat zij door fraude tot stand is gekomen. Mousavi werd bij de verkiezingen tweede. De autoriteiten hebben de media verboden over betogingen te berichten. Het is sinds de verkiezingen in juni herhaaldelijk tot massabetogingen tegen de regering gekomen.

11-02-2010 om 22:47 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Italië als bakermat van ???????
Klik op de afbeelding om de link te volgen en misschien moeten we in Vlaanderen en trouwens in gans Belgistan eens goed nadenken of we stilaan geen Italianen beginnen te worden en niet afglijden naar Italiaanse toestanden zoals we ze zo mooi beschreven zien bij Beppe Grillo :

10 February 2010

A country without gravity

Today the arrest of Balducci, President of the High Council of Public Works and the resignation of Bertolaso. Yesterday Ciancimino’s declarations about the creation of Forza Italia with Provenzano’s blessing. Nothing disturbs us. The country is in a state of “oneiric trance”. Italy is a country without gravity, that challenges the laws of physics. Light. Anything that happens has a relative importance or no importance. The Italian does not think, but functions. What is true today will be false tomorrow and vice versa. In an endless sequence. The Italian does not trust anyone and above all himself. When someone cheats, he is satisfied. He has the umpteenth confirmation of his intuitions. This goes for what relates to him as well. If he makes a mistake, he forgives himself straight away. The most varied of excuses, that he has used to absolve himself since birth, are never lacking, from (always useful) “lack of alternatives” to “everyone does it”.
The Italian lives in a place that he calls Italy, or if he is brave “fatherland”. In reality he doesn’t know the history or the geography. He knows what he has to know. The rest hamper him, ties him down, keeps him anchored to the ground. The mafia, the power of the clergy, the Freemasons led astray, are topics that give him urticaria. If millions of people vote for Berlusconi, there must be a reason. If he doesn’t know what it is, it doesn’t matter. As long as the others know. He’s an eternal small child that plays with big boys’ toys like a 4x4 or an escort when he can afford it, and if he can’t, then he is capable of threatening (only threatening) the revolution.
Anyone who knows his character can easily control him. He’s not as you would think, undisciplined and anarchical. Give him a jew's harp and you’ll make him happy. The word that he hates the most is “responsibility”, if someone relieves him of his responsibilities he could become “Duce”, the President of the Council, or mayor of Salerno. The one however, (the usual exception that proves the rule) who wants to accept his responsibilities is dangerous, and is judged to be a truly irresponsible person. The Italian is not antisocial, when faced with an example of environmental destruction or theft from the community he gets sufficiently indignant to shout out for the competent authorities to intervene. Anyway, if they do not intervene, why should he do so? If Parliament denies the arrest of Cosentino, there will be a reason. Demonstrating in the streets is sterile, why wave your arms around in the open air for our rights? It’s better to trust in a Party Secretary. An “anybody” with the guarantee that anyway nothing will change. Italy votes on its stomach, not with its head. If the stomach stays full, the vote was the right one. Don’t sing the National Anthem, but sing "Volare" by Domenico Modugno. "Poi d'improvviso venivo dal vento rapito, e incominciavo a volare nel cielo infinito..." { then I was suddenly swept up by the wind and started to fly in the infinite sky}. Posted by Beppe Grillo at 07:05 PM in

10-02-2010 om 22:58 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Temptations
Klik op de afbeelding om de link te volgen
The Temptations

ZAAAAAAAAAAAAAAALIGE stemmen, clips, danspasjes en pakjes!

10-02-2010 om 22:39 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. Ons riant wettelijk pensioen!
Klik op de afbeelding om de link te volgen
W e merken dat het grote pensioendebat is geopend. Eerst onze rooie kameraden die pleiten voor een verplichte tweede pensioenpijler die ze dan ook nog wel willen nationaliseren, nu de aankondiging dat we met z'n allen minstens tot 63 jaar zullen moeten werken, vervolgens het ABVV dat blijkbaar ook nog een plan uit de kast haalt om de eerste pijler te verhogen. ..
feit is en blijft dat we hier in Belgistan inmiddels de laagste wettelijke pensioenen en uitekeringen van gans Europa heeft en dit ondanks een bijna continue deelname van socialistische partijen in de federale regering sinds 1945. We mogen er fier op zijn....als we dan nog lezen dat het onderwijssysteem zowel in Vlaanderen als in Wallonië en Brussel op een enorme sociale segregatie waarbij kinderen uit "kansrijke" gezinnen worden samengezet in kansrijke elitescholen en de anderen in een een soort dumps met uitzicht op dop en miserie dan mogen we hierop onze rooie kameradebn hierop ook afrekenen. Het debat dat momenteel de gemoederen zo verhit, namelijk de criminaliteit in Brussel die volgens onze bescheiden mening toch wel iets te maken heeft met de enorme armoede in de beruchte probleemwijken diezich meestal in oude "rode" gemeenten situeren...ook een nalatenschapje van onze rooie kameraden of niet soms? Eigenaardig dat men in dat steriele zero-tolerance-debat nog niet het klassieke oude Brusselse wapen heeft bovengehaald namelijk de afbraak van deze buurten voor grote en vaak megalomane prestigeprojecten, we dachten aan de afbraak van de ooit nog veel beruchtere bas-fonds voor de Noord-Zuidverbinding, een deel van de Marollenwijk voor het justitiepaleis, de volkswijk van de Antwerpse steenweg voor het zogenaamde Manhattanproject....
Maar terug naar onze pensioenen:

Pensioen vaak maar 40 procent van eindsalaris

  • woensdag 10 februari 2010

  • Auteur: Nico Tanghe

BRUSSEL - Wie als werknemer een wettelijk pensioen krijgt, moet het volgens Assuralia vaak stellen met 40procent van zijn laatste jaarsalaris. En grootverdieners krijgen nog minder.

Van onze redacteur

Een dag nadat de SP.A met haar pensioenplan de vergrijzing opnieuw bovenaan de politieke agenda probeerde te plaatsen (DS 9februari), zwengelde Assuralia gisteren het pensioendebat verder aan.

De verzekeringsfederatie deed dat door het samenbrengen van een aantal onthutsende cijfers, die de enorme omvang van het pensioenprobleem pijnlijk blootleggen. Want hoewel de meesten onder ons wel weten dat de wettelijke pensioenen in België bij de laagste van Europa horen —met uitzondering van de ambtenarenpensioenen (zie hierboven)—– beseffen weinigen hoe nijpend het pensioenprobleem wel niet is.

Heb je als werknemer een ‘gemiddeld eindsalaris' van 35.000 euro op jaarbasis, dan hou je daar slechts 40procent van over, zo rekent Assuralia voor. En strijkt een werknemer in zijn laatste jaar 75.000 euro of zelfs 100.000 euro op, dan moet hij als gepensioneerde genoegen nemen met respectievelijk 26 en 20procent.

‘Als je vergelijkt met het gemiddelde loon van de totale loopbaan, krijg je andere cijfers en loopt dat op tot 60procent. Maar de meeste werknemers kennen hun gemiddelde loon niet eens. De vergelijking met hun laatste jaarloon is veelzeggender', zegt voorzitter Philippe Colle.

Om het nijpend pensioenprobleem op te vangen, pleit ook Assuralia voor het versterken van de zogenaamde tweede pijler, waarbij werknemers via hun bedrijf sparen voor een aanvullend pensioen. Want de overheid heeft onvoldoende middelen om het wettelijk pensioen zelf te verhogen.

Volgens cijfers van de studiecommissie voor vergrijzing loopt het financieringstekort voor gezondheid, ziekte en pensioenen tegen 2050 op tot 21,5 miljard euro. ‘Dat is evenveel als het huidige gat in de staatsfinanciën', zegt Colle.

Bedrijven moeten daarom aangemoedigd worden om een aanvullend pensioenplan op te starten. Twee op de drie bedrijven hebben dat al gedaan, zo wijst een enquête uit, en de helft van de resterende ondernemingen is van plan dat te doen. Om dat proces te versnellen, vraagt Assuralia een progressieve verhoging van de bijdragen voor aanvullend pensioen en meer flexibiliteit voor loontrekkers om zelf extra stortingen te doen.

en even een historisch overzichtje:

De aanvullende pensioenen na de wet-vandenbroucke

I. De aanvullende pensioenen : een sociale noodzaak

Afdeling 1 : Een terugblik

Na Wereldoorlog II heeft België een geheelomvattend sociaal zekerheidssysteem uitgebouwd, gedifferentieerd naargelang de aard van de beroepsactiviteit. Zo kent ons land verschillende regimes voor werknemers, voor zelfstandigen en voor ambtenaren.

De Besluitwet van 28 december 1944, die formeel een omvangrijk instrumentariu m v oor sociale zekerheid invoerde, verschafte aan de bevolking een wettelijk geregelde en gegarandeerde bescherming, financieel gevoed door de bijdragen van werknemers en werkgevers, van de zelfstandigen, en van de overheid. Een mijlpaal, die echter noch de start, noch het eindpunt uitmaakte van de omkadering van de sociale bescherming in ons land.

Reeds vóór de algemene invoering van de sociale zekerheid hadden vele werkgevers, afzonderlijk of gezamenlijk, voor hun personeel diverse vormen van sociale tegemoetkomingen georganiseerd. Zo bestonden vóór W.O. II voorzorgskassen die voornamelijk bescherming boden op twee domeinen: Ziekte- en invaliditeitsverzekering ziekte (tussenkomsten bij medische kosten) en Ziekte- en invaliditeitsverzekering ouderdom (pensioenvorming).

In 1944 werd een einde gemaakt aan het voluntaristisch aspect van deze regelingen: de aansluiting bij en het bijdragen tot de algemene sociale zekerheid werden verplicht gemaakt. Dankzij die instelling is de armoede bijna uitgeroeid en is een deel van de voortgebrachte rijkdommen via de verschillende takken ervan, waaronder de pensioenen, herverdeeld in het voordeel van de meest behoeftigen.

De financiering van het pensioenluik gebeurde in kapitalisatie, waarbij elke aangeslotene zijn persoonlijk pensioen opbouwde. Dit systeem, dat slechts twintig jaar eerder werd ingesteld, kon echter onmogelijk een aanvaardbare verhouding tussen het laatstverdiende loon en de pensioenuitkering garanderen: de loonevolutie en de inflatie werden onvoldoende opgevangen. De hierboven vermelde op ondernemingsvlak ingestelde voorzorgskassen bleven dus van belang voor het verstrekken van een inkomstengarantie na de pensioenleeftijd.

Dit bleef zo, ook nadat de overheid het kapitalisatiesystee m v erving door een veralgemeend repartitiesysteem. Dit systeem kon, doordat de universeel geïnde bijdragen de evolutie van de lonen volgden, gemakkelijker het behoud van koopkracht garanderen, maar evolueerde, vooral door het toepassen van een loongrens voor het berekenen van de pensioenrechten, de facto naar een noodzakelijk geacht minimaal pensioen.

De eertijds bestaande kapitalisatiestelsels voor arbeiders en voor bedienden werden uiteindelijk respectievelijk in 1954 en in 1967 stopgezet. De uitkering van de laatste pensioenen die in deze systemen gedeeltelijk zijn opgebouwd, zal uiteindelijk ingaan in 1999 (arbeiders) of in 2012 (bedienden); beide systemen doven dus stelselmatig uit. Alle werknemers dragen nu bij tot het veralgemeende repartitiesysteem.

Afdeling 2 : Repartitie of kapitalisatie ?

Vaak worden repartitie (ook omslag genoemd) en kapitalisatie als twee tegenstrijdige financieringstechnieken beschouwd, die ondanks hun verschillen elkaar toch aanvullen.

Het gaat er niet om repartitie en kapitalisatie via sowieso steriele twistgesprekken tegen elkaar uit te spelen, maar voor elke categorie van personen na te gaan welk van beide het meest geschikt is voor welk deel van de pensioenfinanciering.

Wijlen professor Jean-Jacques Gollier ging in zijn boek "L'Avenir des retraites" uitvoerig in op dat debat over repartitie en kapitalisatie en in plaats van die twee termen verkoos hij het begrip distributie (distribueren wat men ontvangt) en reservering (reserves aanleggen voor toekomstige verbintenissen).

In die optiek weerspiegelen de repartitiesystemen slechts een heel relatieve solidariteit. De ouderen krijgen immers onmiddellijk het grootste stuk van de taart toebedeeld, zonder zich over het lot van de volgende generaties te hoeven te bekommeren. Kapitalisatiesystemen waarborgen beter de renten van de toekomstige generaties.

De sociale verdiensten van beide systemen mogen dan ook niet te overhaast tegen elkaar afgewogen worden. J.-J. Gollier weerhield dan ook vier criteria om de doeltreffendheid van de pensioenstelsels te bepalen:

- sociale doeltreffendheid : men wenst de hoogste pensioenen zo snel mogelijk te betalen en er de koopkracht van te handhaven : we hebben te maken met een zuiver repartitiesysteem, er worden m.a.w. geen reserves gevormd;
- intergenerationele doeltreffendheid : elke generatie verkrijgt hetzelfde pensioenniveau, rekening houdende met de bijdragen die zij zelf heeft betaald : dat veronderstelt de vorming van stabilisatiereserves om de zware demografische klappen op te vangen, zoals een teveel aan rentetrekkenden of een tekort aan bijdragebetalers;
- macro-economische doeltreffendheid : men wenst de spaarquote en de consumptiequote in evenwicht te houden en tegelijkertijd over voldoende reserves te beschikken om beleggingen te waarborgen : dat is de collectieve kapitalisatie;
- financiële doeltreffendheid : de reserves moeten een concurrerende financiële interest opbrengen, die de inflatie kan tegengaan : dit is het terrein van de individuele kapitalisatie, die ieders verworvenheden consolideert zonder rekening te houden met de principes van het evenwicht tussen de generaties.

Al naar gelang van de omstandigheden zal men kiezen voor de financiering die de optimale kapitalisatiegraad biedt, aangezien elke constructie aan verschillende doeltreffendheidscriteria beantwoordt en dus eigen voor- en nadelen heeft. Dat leidt tot het bestaan van gemengde stelsels waarbij het pensioen niet op één manier wordt gevormd, maar uit verschillende bestanddelen bestaat op grond van de specifieke kenmerken en toekenningsvoorwaarden ervan.

De rol en de plaats van het pensioen via kapitalisatie (met name in de tweede pijler) is in die context dus heel duidelijk en de noodzaak ervan op macro-economisch vlak dient dan ook onderstreept te worden.

Afdeling 3 : Het wettelijk pensioen in België

De werknemers

Het rust- en overlevingspensioen is gefinancierd in repartitie. Het regime wordt gefinancierd via de inkomsten van het globaal beheer van de sociale zekerheid, welke essentieel voortkomen uit bijdragen aan de sociale zekerheid (65 % van de inkomsten) en van een Staatssubsidie.

De sociale zekerheidsbijdragen worden geheven op het volledige loon van de loontrekkenden. De uitkeringen daarentegen houden slechts rekening met een geplafonneerd loon. Op die manier wordt een substantiële solidariteit ingebouwd tussen de hoog- en de laagverdieners.

a) Rustpensioen

De normale pensioenleeftijd is 65 jaar voor de mannen en 63 jaar voor de vrouwen. De pensioenleeftijd voor de vrouwen wordt geleidelijk gelijkgeschakeld met die van de mannen en bedraagt ook 65 jaar vanaf 1 januari 2009.

Het pensioen kan vervroegd worden opgenomen vanaf 60, zowel voor de mannen als voor de vrouwen, op voorwaarde dat een minimale loopbaanduur kan worden aangetoond. Zo moet de loopbaan in 2004 minimaal 34 jaar bedragen. Deze loopbaanvoorwaarde wordt opgetrokken tot 35 jaar vanaf 1 januari 2005.

Het rustpensioen van de loontrekkenden wordt berekend aan de hand van de verdiende lonen tijdens de beroepsloopbaan en van de duur van de loopbaan. De duur van de loopbaan bevat de daadwerkelijk gepresteerde jaren, maar ook de gelijkgestelde inactiviteitsperiodes (o.a. periodes van werkloosheid en arbeidsongeschiktheid omwille van ziekte of invaliditeit).

Een volledige loopbaan bedraagt 45 jaar voor de mannen en 43 jaar voor de vrouwen. Ook deze loopbaanduur voor de vrouwen wordt geleidelijk gelijkgeschakeld met die van de mannen en zal 45 jaar bedragen in 2009.

Verder bedraagt de vervangingsratio voor een gezinspensioen 75 % en voor een alleenstaandenpensioen 60 %. Echtgenoten die beiden recht hebben op een pensioen, kunnen opteren voor 2 alleenstaandenpensioenen indien dit gunstiger uitvalt dan 1 gezinspensioen.

Voor elk jaar van de loopbaan wordt een gedeelte van het pensioen opgebouwd op basis van de reële, fictieve (voor de gelijkgestelde periodes) en forfaitaire lonen die overeenstemmen met dat jaar, volgens de volgende formule :

Het loon dat in rekening wordt gebracht voor de berekening van het pensioen is evenwel geplafonneerd. Het loonplafond wordt jaarlijks geïndexeerd en wordt tweejaarlijks geherwaardeerd in functie van de reële verhoging van de loonkosten. Voor 2002 bedraagt het loonplafond 39.367,70 euro.

b) Overlevingspensioen

Het overlevingspensioen bedraagt 80 % van het gezins-rustpensioen van de overledene. Wanneer de echtgenoot overlijdt vooraleer hij daadwerkelijk op pensioen is gegaan, wordt het overlevingspensioen berekend op basis van een theoretisch gezinspensioen.

De zelfstandigen

Het rust- en overlevingspensioen voor de zelfstandigen is gefinancierd in repartitie. De financiering vindt plaats via het globaal beheer van de sociale zekerheid voor de zelfstandigen. De bijdragen worden voornamelijk gedragen door de zelfstandigen zelf (65 % van de inkomsten) en via een staatssubsidie.

a) Rustpensioen

De bepalingen met betrekking tot de pensioenleeftijd zijn dezelfde als die voor de loontrekkenden. De normale pensioenleeftijd bedraagt in 2004 65 jaar voor de mannen en 63 jaar voor de vrouwen. Het pensioen kan worden opgenomen vanaf 60 jaar op voorwaarde dat de loopbaan minimaal 34 jaar bedraagt. Voor de zelfstandigen wordt, per jaar vervroeging, een reductie van 5 % toegepast op het rustpensioen.

Een volledige loopbaan bedraagt 45 jaar voor de mannen en 43 jaar voor de vrouwen. Verder bedraagt de vervangingsratio voor een gezinspensioen 75 % en voor een alleenstaandenpensioen 60 %.

Voor elk jaar van de loopbaan wordt een gedeelte van het pensioen opgebouwd op basis van de reële, fictieve (voor de gelijkgestelde periodes) en forfaitaire lonen die overeenstemmen met dat jaar, volgens de volgende formule :

Het loon dat in rekening wordt gebracht voor de berekening van het pensioen is evenwel geplafonneerd. Het loonplafond wordt jaarlijks geïndexeerd. Voor 2003 bedraagt het loonplafond 43.587,20 euro.

Opdat één euro betaald door de zelfstandige een gelijk pensioen zou opleveren als één euro betaald door en voor een loontrekkende, wordt het pensioen verkregen volgens de hierboven vermelde formule nog vermenigvuldigd met een coëfficiënt die per ministerieel besluit wordt vastgelegd. Op die manier wordt het feit gecompenseerd dat er voor de zelfstandigen geen werkgeversbijdragen worden betaald.

b) Overlevingspensioen

Het overlevingspensioen bedraagt 80 % van het gezins-rustpensioen van de overledene. Wanneer de echtgenoot overlijdt vooraleer hij daadwerkelijk op pensioen is gegaan, wordt het overlevingspensioen berekend op basis van een theoretisch gezinspensioen.

Het overheidspensioen

Het rustpensioen voor de ambtenaren wordt beschouwd als een uitgesteld loon. Dit pensioen wordt toegekend zonder dat een persoonlijke of patronale bijdrage voor de financiering ervan te voorzien. Het overlevingspensioen daarentegen wordt gefinancierd via een bijdrage van 7,5 % op het volledige brutoloon van de ambtenaar.

a) Rustpensioen

Degenen die minstens 5 jaar in overheidsdienst zijn, kunnen hun pensioen opnemen vanaf ten vroegste 60 jaar (behalve voor enkele specifieke categorieën) in het speciale regime van het overheidspensioen.

De ambtenaren die definitief arbeidsongeschikt zijn verklaard, hebben onmiddellijk recht op een rustpensioen (en dus niet op invaliditeitsvergoedingen) zonder leeftijdsvoorwaarde noch voorwaarden inzake de loopbaanduur.

In de meeste gevallen wordt het pensioen als volgt berekend :

Naast de daadwerkelijk gepresteerde dienstjaren, worden ook sommige periodes van afwezigheid in rekening gebracht voor de berekening van de loopbaanduur.

In tegenstelling tot het regime van de loontrekkenden en de zelfstandigen, wordt het referentieloon niet geplafonneerd. Het pensioen bekomen volgens de hierboven vermelde formule is evenwel naar boven toe begrensd. Dit maximumpensioen bedraagt 75 % van het referentieloon. Dit heeft tot gevolg dat een volledig overheidspensioen wordt bekomen na 45 jaar dienst (75 % van 60 = 45).

Bovenop dit relatieve maximumpensioen, bestaat er ook een absoluut maximum. Het maximale bedrag van een overheidspensioen is vastgesteld op 46.882,74 euro per jaar geïndexeerd volgens de spilindex. Op 1 januari 2004, bedroeg het maximale bruto-overheidspensioen 61.861,80 euro per jaar.

b) Overlevingspensioen

In tegenstelling tot de regimes van de loontrekkenden en zelfstandigen, hebben naast de echtgeno(o)t(e) ook de uit de echt gescheiden echtgeno(o)t(e) en de wezen recht op een overlevingspensioen.

Afdeling 4 : Nood aan bijkomende pensioenvoorzieningen

Niettegenstaande de pensioenproblematiek sterk gelijklopend is voor de zelfstandigen en de werknemers, valt de verdere analyse van de situatie van de zelfstandigen buiten het bestek van dit cahier. In hetgeen volgt wordt bijgevolg enkel het werknemerspensioen verder besproken.

De eerste pijler hervalt tot een basispensioen

Omwille van de toepassing van het loonplafond voor de berekening van het wettelijk pensioen en omwille van de onvolledige loopbanen (deeltijds werk, langere studieperiode, .) bedraagt het gemiddelde rustpensioen voor een alleenstaande ongehuwde man met een zuivere loopbaan als werknemer 839,40 euro per maand; voor een vrouw in gelijkaardige gezinstoestand en eveneens een zuivere loopbaan als werkneemster is dit 693,29 euro. De uitkeringen van de wettelijke pensioenstelsels maken het str ikt onontbeerlijke mogelijk, maar niet altijd het noodzakelijke en nog minder de extra's die het leven aangenamer maken. Een recent onderzoek in Vlaanderen liet trouwens uitschijnen dat de verwachtingen die de burger heeft inzake zijn toekomstig pensioen merkelijk hoger liggen.

Mannelijke alleenstaande werknemers met een volledige beroepscarrière en wier loon gedurende hun gehele loopbaan het berekeningsplafond1 voor het wettelijk pensioen overschreed, hebben hiermee een maandelijkse uitkering van 1.470,52 euro verworven, voor vrouwelijke alleenstaanden is maximaal 1.503,27 euro voorzien2. Het verschil tussen de theoretische maximale rustpensioenen en de reëel uitgekeerde rustpensioenen is groot! Een reden voor de werknemer om te voorzien in een bijkomend inkomen, dat het wettelijk pensioen aanvult.

Het is belangwekkend de evolutie te kennen van het aantal werknemers van wie het loon de berekeningsgrens bereikt of overschrijdt. Het Planbureau berekent3 dat in 1990 27,3 % van de mannelijke werknemers meer verdienen dan de loongrens. In 2030 zullen 63,5 % van de mannelijke werknemers de loongrens hebben overschreden en in 2050 verwacht het Planbureau dat meer dan 82 % onder hen een loon boven de berekeningsgrens zullen ontvangen. Voor de vrouwelijke werknemers, van wie er in 1990 nog geen 6 % een loon verkregen dat de loongrens overschreed, is de impact van de loongrens op de pensioenuitkeringen gemiddeld vrij beperkt. Het Planbureau verwacht dat vanaf 2030 de loongrens een exponentieel toenemende invloed heeft op het pensioen van de mannelijke werknemers.

Voor 2003 bedraagt dit plafond 40.898,30 euro.

Het verschil tussen het maximumrustpensioen voor een mannelijke en voor een vrouwelijke werknemer komt nog voort uit de verschillende maximumloopbaanduur die voor beide geslachten wordt gehanteerd (45 jaar/ 43 jaar). In 2009 moet dit structureel verschil zijn weggewerkt.

Planbureau, Planning paper nr. 82, De pensioenhervorming, november 1997.De geschetste evolutie doet bij steeds meer werknemers de vraag rijzen naar de legitimiteit van het repartitiestelsel, en zet de betere verdieners ertoe aan uitwijkmogelijkheden te zoeken buiten het socialezekerheidsstelsel voor de werknemers, door zich te vestigen als zelfstandige. Hierdoor kan het financieel evenwicht van het repartitiesysteem nog meer onder druk komen, zodat de overheid zich de vraag moet stellen of de tijd niet gekomen is om het verzekeringsprincipe (evenredigheid tussen bijdragen en uitkeringen) terug te versterken.

Als de wig tussen het wettelijk pensioen en het loon, dat tijdens de beroepsloopbaan is verdiend, groeit, wordt het des te meer maatschappelijk aanvaardbaar dat bedrijven voor hun werknemers aanvullende voorzieningen instellen, waarbij een bedrijfspensioen wordt opgebouwd dat overeenstemt met het loon en de duur van de arbeidsprestatie. Het is ook logisch eerst diegenen van wie het loon het referteloonplafond nu al doorbreekt daarbij te betrekken.

Bovendien noopt de stijgende concurrentie tussen de ondernemingen deze ertoe kwalitatief hoogstaand personeel aan te trekken. De aanvullende sociale voordelen worden door dezen vaak beschouwd als een competitief element binnen het remuneratiepakket.

Langzamerhand is het inzicht gegroeid dat een volwaardige sociale bescherming - zeker voor wat de pensioenen betreft - kan en moet gestoeld zijn op drie pijlers:

- de eerste pijler : wettelijk pensioen, dat het levensnoodzakelijke waarborgt, waarbinnen o.a. de aspecten solidariteit en inkomensherverdeling aan bod komen;
- de tweede pijler : aanvullend pensioen, georganiseerd binnen het kader van de beroepsactiviteit, waarbinnen individuele of collectieve kapitalisatie hun plaats vinden;
- de derde pijler : individuele langetermijn-spaarinspanningen4, naar keuze van elk individu.

De sociale zekerheid mag haar taak niet te buiten gaan, anders dreigt ze ineen te storten. Die taak bestaat erin voor een sociale basis te zorgen o.a. door het financieren van pensioenen die het noodzakelijke inkomen voor een fatsoenlijke oude dag waarborgen. De sociale zekerheid, die verder moet blijven voorzien in de vitale behoeften van wie "door ouderdom arbeidsongeschikt" is geworden (aldus de definitie van de Wet van 19 juni 1996 tot interpretatie van de Wet van 20 juli 1990 tot instelling van een flexibele pensioenleeftijd), kan worden aangevuld door particuliere aanvullende stelsels al naar gelang van de collectieve (binnen de tweede pijler) of particuliere (binnen de derde pijler) behoeften.

Het is precies de evenwichtige uitbouw van deze drie pijlers, waarbij diverse mechanismen (solidariteit of eigen verantwoordelijkheid), financieringstechnieken (omslagstelsel of kapitalisatie) en beleggingsinstrumenten (vastrentend of risicodragend) aan bod komen, die waarborgen kan bieden met betrekking tot het behoud van de koopkracht na het bereiken van de pensioenleeftijd.

De jaren waarin politieke stromingen een exclusieve keuze nodig achtten tussen het ene of het andere systeem behoren nu gelukkig tot het verleden.

Deze ondernemingsgewijze georganiseerde aanvullende pensioenstelsels vormen de tweede pijler van de pensioenopbouw. Zij werken met kapitalisatietechnieken, individuele of collectieve. Om diverse redenen vormt deze tweede pijler een noodzakelijke aanvulling op het wettelijk pensioen van de eerste pijler.

Tweede pijler : een noodzakelijke aanvulling op de eerste pijler

Zoals eerder aangestipt is er consensus gegroeid over de stelling dat het toekomstig globaal pensioeninkomen het best gewaarborgd wordt door het aanwenden van een mix van repartitie- en kapitalisatietechnieken. In België wordt het wettelijk pensioen in repartitie gefinancierd, terwijl het aanvullend pensioen berust op kapitalisatie.

In de tweede plaats laat, specifiek in België, de budgettaire situatie, gekoppeld aan de fiscale en parafiscale druk, weinig marge om - nu reeds - nog meer wissels op de toekomst te trekken en te hopen dat de verhoging van de uitgaven voor wettelijke pensioenen integraal door overheidsgeld betaald kan worden.

In de sociale zekerheid worden geen reserves opgebouwd. Bij gebrek aan gekapitaliseerde pensioenreserves zullen de pensioenuitgaven een steeds groter aandeel opeisen van het Bruto Binnenlands Product (B.B.P.), een indicator voor de welvaart van het land. De verhouding van de pensioenuitgaven ten opzichte van het B.B.P. beliep 10,6 % in 1996. Bij ongewijzigd beleid zou ze klimmen naar 11,7 % in 2020, tot 12,8 % in 2030.

Assuralia berekende in 1993, ter gelegenheid van de Ronde Tafel voor de Pensioenen van toenmalig minister F. Willockx, dat indien de overheid niet onmiddellijk en op structurele wijze zou ingrijpen in de regelingen van het wettelijk pensioen, de stijgende uitgaven tussen 1994 en 2038 een belangrijke stijging van de bijdragen op het brutoloon van de werknemers zouden voor gevolg hebben, tenzij andere financieringsmiddelen zouden worden aangewend.

Een actualisering van deze berekening in 1997 legt volgende tendens bloot: in 1997 eist de financiering van het wettelijk pensioen 19,84 % van het brutoloon van een privé-werknemer op; dit is de som van de werkgevers- en werknemersbijdragen, aangevuld met de overheidssubsidie. Zelfs na de matigende recente pensioenhervorming, ingevoerd door de Wet van 26 juli 1996 "tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels", zal de pensioenlast nog steeds nood hebben aan bijkomende financiering, zodat het geciteerde bijdragepercentage tegen het jaar 2027 zou evolueren naar 32,9 % van het brutoloon der werknemers, wat een stijging van de bijdragelast met bijna 66 % zou uitmaken.

Het Planbureau bevestigt deze trend, maar houdt het bij een meer optimistische schatting5: door de ratio te berekenen van de jaarlijkse pensioenbestedingen ten opzichte van de loonmassa, komt het Planbureau tot een maat voor het bijdragevolume dat elk jaar de pensioenbegroting in evenwicht moet houden. De genoemde ratio stijgt van 18 % in 1995 naar 23 % in 2050.

Wat ook het precieze cijfer weze, de nood aan bijkomende inkomsten voor het pensioenstelsel wordt duidelijk aangetoond. De stijging, in absolute cijfers, van het aantal 60-plussers en, in relatieve cijfers dan, van het aantal begunstigden in verhouding tot de bijdragenbetalers, zal leiden tot nog zwaardere inhoudingen op de lonen en zodoende tot een stijging van de arbeidskost. En de relatie tussen arbeidskost en werkloosheid is in de loop der voorbije jaren op afdoende wijze aangetoond.

Om deze trend te breken zijn twee soorten maatregelen volstrekt noodzakelijk. Zij vullen mekaar bovendien aan: het gaat om de structurele aanpassing van onze wettelijke pensioenstelsels, met daarbij inbegrepen de ambtenarenstelsels, en de verdere uitbouw van de tweede pijler voorzieningen.

De scherp aangevoelde pensioenproblematiek heeft recentelijk geleid tot twee structurele maatregelen.

Een structurele innovatie in de 1 e pijler betreft het Zilverfonds , een opbouw van een demografische reserve gelanceerd door de minister van begroting. Het is de bedoeling dat dit fonds geleidelijk reserves opbouwt om de betaalbaarheid van de wettelijke pensioenen veilig te stellen. Dit fonds wordt opgebouwd d.m.v. niet-fiscale inkomsten, bijvoorbeeld inkomsten uit de verkoop van de licenties voor de 3 e generatie mobiele telefonienetwerken, éénmalige ontvangsten zoals onder meer opbrengsten ten gevolge van niet-ingewisselde biljetten bij de overgang naar de euro, inkomsten uit privatiseringen en/of budgettaire surplussen. De aan het Zilverfonds geaffecteerde fondsen bedroegen begin 2004 9.443 miljoen euro .

Er is sprake van een reserve van 115 miljard euro tegen 2030 wanneer de pensioenproblematiek het meest nijpend zal zijn. Achter het zilverfonds schuilen ook begrotingsoverwegingen want het is de bedoeling dat het fonds belegt in overheidsobligaties, activa die volgens de Europese begrotingsnormen in mindering van de staatsschuld mogen gebracht worden.

Verder is het de bedoeling dat de 2de pijler gedemocratiseerd wordt door de wet betreffende de aanvullende pensioenen ( WAP ). Dankzij deze wet is de toegankelijkheid van de 2 de pijler verbeterd in het bijzonder voor de arbeiders en voor de KMO-sectoren. Deze wet wordt uitvoerig toegelicht in hoofdstukken IV, V en VI.

Planbureau, Planning paper nr. 83, Perspectives financières de la sécurité sociale à l'horizon 2050, november 1997, geciteerd door A. Dellis en P. Pestieau in Trends Review van 15 oktober 1998, "De echte crisis in de sociale zekerheid".

Voordelen van de 2de pijler ten opzichte van de 3de pijler

Verder heeft de 2de pijler een aantal onmiskenbare voordelen tegenover het individuele sparen van de 3de pijler.

Het bedingen van gunstigere tariefvoorwaarden dan die welke de verzekeraars aan individuele verzekerden kunnen aanbieden .

Het voordeel van het aantal geldt natuurlijk op het vlak van de kosten, maar ook op dat van de voorwaarden inzake acceptatie van het risico. Terwijl een verzekeraar voor het aangaan van een individuele levensverzekering soms een medisch onderzoek oplegt, garandeert het behoren tot een groep - op voorwaarde dat die homogeen is - een voldoende evenwicht tussen "goede" en "slechte" risico's. Daarenboven is het mogelijk het niveau van de verzekerde bedragen automatisch aan te passen aan de loonontwikkeling, wat niet het geval is in de individuele levensverzekering.

Toegang krijgen tot de financiële dimensie waarover de verzekeraars beschikken , maakt het mogelijk op de markten op te treden met een grotere kennis van zaken en met omvangrijkere middelen dan die welke voor de meeste particulieren of ondernemingen bereikbaar zijn.

Het tot stand brengen van een marktrelatie . Het bedrijf dat een groepsverzekering sluit, kan de concurrentie uitspelen en van de maatschappij hoge prestaties vragen. Wat het beheer van de activa van de groepsverzekering betreft, kan dat bedrijf zich, als klant, dus onafhankelijker en veeleisender opstellen dan wanneer het zelf betrokken zou zijn bij de verantwoordelijkheid voor het dagelijkse beheer van die activa. De activa van de groepsverzekering maken geen deel uit van het vermogen van de onderneming en zijn dus niet afhankelijk van de wisselvalligheden van haar economische activiteit. De activa van de groepsverzekering zijn overigens beschermd door het toezicht dat de CBFA uitoefent wat de kwaliteit en de diversificatie van de beleggingen betreft. Tegelijkertijd zijn ze opgenomen in een afzonderlijk beheer leven, dat losstaat van de andere verzekeringsbranches die de maatschappij beoefent, zowel als van haar eigen vermogen. Tegenover dat actief staat immers een passief voor het bedrag van de verbintenissen tegenover verzekerden en begunstigden, die als een schuld van de verzekeraar beschouwd worden.
1 Voor 2002 bedraagt dit plafond 39.367,70 euro.
2 Het verschil tussen het maximumrustpensioen voor een mannelijke en voor een vrouwelijke werknemer komt nog voort uit de verschillende maximumloopbaanduur die voor beide geslachten wordt gehanteerd (45 jaar/ 43 jaar). In 2009 moet dit structureel verschil zijn weggewerkt.
3 Planbureau, Planning paper nr. 82, De pensioenhervorming, november 1997.
4 In België worden deze individuele spaarinspanningen geconcretiseerd via enerzijds de instrumenten van het langetermijnsparen en anderzijds het "pensioensparen". De financiering van een eigen woning kan ook onmiskenbaar als een inkomensbeveiligend instrument bij ouderdom worden beschouwd, doordat ze een uitgavenbesparend effect heeft na pensionering, nl. het vermijden van het betalen van huurprijs.
5 Planbureau, Planning paper nr. 83, Perspectives financières de la sécurité sociale à l'horizon 2050, november 1997, geciteerd door A. Dellis en P. Pestieau in Trends Review van 15 oktober 1998, "De echte crisis in de sociale zekerheid".

Nu nog een bijdrage over dat fameuse wit konijn of het zogenaamde "zilverfonds"

Rode erfenis of lelijk eendje

  • woensdag 10 februari 2010

  • Auteur: Bart Brinckman

BRUSSEL - ANALYSE ZILVERFONDS LIJKT KLINISCH DOOD Voor socialisten blijft het Zilverfonds de mooiste erfenis van paars. Toch moet de huidige regering er niet van weten.

Van onze redacteur

De SP.A heeft enkele voorstellen om de pensioenuitdaging het hoofd te kunnen bieden (DS 9 februari). Tijdens de voorstelling ervan volgde geen enkele verwijzing naar het Zilverfonds. Vreemd, ooit roemde voorzitter Caroline Gennez het als een van de ‘mooiste realisaties' van de jongste tien jaar.

Kamerfractieleider Bruno Tobback, die de nota mee opstelde, legt uit. ‘Onze plannen behelzen de lange termijn. Het Zilverfonds mikt op de korte termijn. Het fonds is niet bedoeld om de pensioenen te betalen. Wel kan het als een soort van buffer dienen op het moment dat de babyboomers met pensioen gaan. Het is een soort glijmiddel om die pil te verzachten. Maar als die golf eenmaal is gepasseerd, heeft het fonds geen doel meer.'

Toenmalig vicepremier Johan Vande Lanotte richtte in 2001 het Zilverfonds op om vanaf 2010 de vergrijzingkosten op te vangen. Paars wilde er budgettaire overschotten en eenmalige opbrengsten (bijvoorbeeld uit de verkoop van licenties) in kwijt. Momenteel bevat het 17 miljard euro.

Het fonds mocht pas worden aangesproken wanneer de schuldgraad onder de 60 procent van het bruto binnenlands product zakt. Paars besliste ook dat de overheid vanaf 2008 0,3 procent van de begroting, de daarop volgende jaren telkens aangevuld met 0,2 procent, in het fonds moest storten.

Helaas, de regering-Leterme dacht daar anders over. Overschotten waren er niet meer, bijkomende stortingen vond het kabinet maar niets. Bovendien steeg de schuldgraad ondertussen naar 100 procent en mag het fonds wettelijk gezien niet worden aangesproken.

Het animo voor het Zilverfonds zakte onder nul. Critici spreken over een lege doos, een virtuele realiteit of zelfs hypocrisie. Minister van Begroting Guy Vanhengel (Open VLD) noemde het een ‘marketingstunt' van de socialisten.

Technisch gezien hebben de critici geen ongelijk. Het geld van het fonds werd belegd in zilverbonds, speciale schatkistcertificaten. Grosso modo heeft de regering met haar spaarpot schuldpapier van zichzelf gekocht waarbij het verkregen geld al meteen werd uitgegeven. Dat geeft het fonds iets virtueels, al liet Europa de boekhoudkundige truc meetellen als een vermindering van de schuld (met een daling van de rentelasten tot gevolg). De overheid betaalt dat geld met een interest terug. Die interest vormt de netto-opbrengst en bedraagt nu zo'n 4 miljard euro. De kritiek dat het om een lege doos gaat, lijkt daarom evenzeer overtrokken. Met 4 miljard kan je iets doen, al is het niet veel.

De critici werpen bovendien op dat de regering schulden moet maken op het moment dat ze het Zilverfonds echt aanspreekt om die vergrijzing op te vangen. Natuurlijk, het geld van het fonds is al uitgegeven. Socialisten weten dat en willen dat euvel oplossen door het fonds jaarlijks te voeden tot het ergste van de vergrijzing achter de rug is. Dan kan het gewoon worden opgedoekt. De SP.A hoopt bijvoorbeeld dat het door de overheid in de banken geïnvesteerde geld uiteindelijk naar het Zilverfonds vloeit. Meteen zou het verdubbelen in omvang.

Vlaams parlementslid John Crombez (SP.A) blijft het fonds verdedigen. ‘Eigenlijk was het een instrument voor budgettaire zelfdiscipline.' Maar hij ontkent niet dat de huidige regering het Zilverfonds negeert, ja zelfs uitholt. Zo deinsde de regering er eind vorig jaar niet voor terug om 800 miljoen die eigenlijk voor het Zilverfonds was bedoeld, in de begroting op te nemen. ‘Zodra we in de regering zitten, gaan we het fonds reanimeren.'

Ook Tobback blijft een pleitbezorger, al nuanceert hij. ‘Ik stoor me vooral aan politici die veel kritiek leveren op het fonds maar tegelijkertijd niet vertellen wat ze dan wel doen om de vergrijzing op te vangen. Als de regering met een pensioenplan afkomt waarbij ze meteen aangeeft hoe ze het wil financieren, is het voor mij ook goed als dat zonder het Zilverfonds is. Al zal het emotioneel best wat pijn doen. Schamper doen over het verleden zonder een echt alternatief, stoort me.'

Voilà, dat was de les voor vandaag en jullie zitten nu meer dan waarschijnlijk met een punthoofd. Het is in elk geval duidelijk dat onze kameraden op geen enkel moment een volgehouden inspanning hebben gedaan om ons pensioen en uitekeringsstelsel op peil te houden.
Er is ingezet op de tweede en derde pijler die echter geen van beide kan verplicht worden. Het catastrofale gevoldg zal zijn dat diegenen die in zwakke economische sectoren tewerkgesteld zijn geen tweede pijler hebben en natuurlijk ook weinig eigen individuele middelen hebben om een derde pijler uit te bouwen. Die derde pijler kan bijvoorbeeld ook bestaan uit de aankoop van een eigen woning. Maar sommigen zijn dus al gedoemd om nog grotere sukkelaars te worden als gepensioneerde als ze reeds waren als actieven. Iemand die moet rondkomen met een wettelijk pensioentje dat nooit werd gefinancierd door een loontje dat het pensioenplafond benaderde en dus ook geen tweede extra-pensiooen in zijn bedrijf heeft aangeboden gekregen en ook te weinig eigen middelen had om een woning te verwerven is en blijft een grote dikke sukkelaar...
Bovendien zien we toch in sterkere economische sectoren het stilaan afschaffen van het zogenaamde systeem van "te bereiken doel" (meestal rond de 75% van laatste loon) in de tweede pijler naar een zuiver kapitalisatiestelsel zonder veel garanties naar een percentage van het eindloon. Hiermee willlen "de patrons" zich natuurlijk indekken tegen onvoorziene schommelingen in hun beleggingen die het resultaat van de 75% in het gedrang zouden kunnen brengen want het verschil moet door hen worden bijgepast. Maar rooskleurig ziet het er voor de volgende generaties echt niet uit....

10-02-2010 om 22:26 geschreven door Vorser-Raadgever  

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Categorie:Een uitgesproken "Grr#!!♪♫@||#♫♪☻"-Kitokojungle-Opinie !!

Inhoud blog
  • The brave new world is werkelijkheid...
  • ook interessant
  • Yaz...Yasmine...
  • en contraceptie in Belgistan...
  • Problemen in Frankrijk en USA met bepaalde contraceptiva...
  • ergerlijk 2013!
  • Femmes de Rue iedereen geeft commentaar, wij dus ook
  • De valsche Fransman nog maar eens verslagen...
  • Armoedebestrijding...Geen enkele minister heeft er naar gevraagd...
  • anderhalf miljard euro subsidies weggegooid in zonnepanelen...
  • Deltastichting niet blij....
  • Dag Allemaal vaandeldrager in de Vlaemsche ontvoogdingsstrijd!
  • Leve de tsjeven met hun kerncentrales en Bart Van Rompuy
  • Artistieke vrijheid in Vlaenderen en op de VRT!
  • EUREKA en DRIEWERF HOERA HIPHIP geen slimme meter in huis!
  • Hier zijn we weer !
  • >Dewinter getuigt over de zwanworstaanval op kinderen...
  • De voedselberg van Steven De Geynst
  • Luc Barbé...een heel kleine rehabilitatie...
  • een hoofddekselvergelijking
  • verlof voor de geërgerden
  • de duizendzevenentwintigste generatie Vlamingen kent grote leerachterstand
  • l'oiseau bleu
  • De blijde (weder)intrede van Maeterlinck in Gent en over perzikken met 2 k's
  • Belgie in het nieuws
  • Bernard de pilchard en het idyllisch kustlandschap
  • de levensverwachting van de Duitse armen biedt een oplossing voor de vergrijzing!
  • Hoera, de gestapo is Grimbergse kliklijn
  • leve de revolutie
  • ARCO, Tsjevenstreken in het kwadraat!
  • een visie op de Russische verkiezingen...
  • Wij hangen graag de propere uit...
  • Filip De Winter verhuist naar Namibië, hoera!
  • den ellentrik als grondstof
  • Black woman : Tu sens la fleur le matin et le poireau le soir. Non merci !
  • energie veroorzaakt vergeetachtigheid
  • bijna weer oorlog in Mesen...een belgenmop..
  • RIP SVETLANA ALILUYEVA...wie haar niet kent zoekt het maar eens op en leest haar boeken...
  • zonnepanelen zien klaar maar ook nazidassen op de VRT
  • Vlaanderen op zijn smalst en de lul van de dag
  • een monument
  • young media summit
  • met het schaamrood op de wangen
  • Spanje in actie tegen privatisering van het onderwijs
  • Er zijn dus toch nog verstandige mensen in SERV
  • occupy Wall Street
  • Alaa Abdel -Fattah
  • ARCO het einde...
  • Tolerante Vlamingen?
  • madam van de dag: Ann Branbergen
  • De Brusselse metroerger dan Afghanistan?
  • Naast Plopsaland bestond er ook Shitland
  • Indaver Beveren ligt in Afrika
  • sluikreclame voor La source des femmes en Jacques Bloch
  • Amerika het donkerste voorbeeld
  • extreem rechts weer springlevend!
  • Le Pen en Israel één front??????
  • een andere stem in het debat...
  • Charlie a beaucoup d'ami(e)s en een nieuwe blog !
  • Oakland general strike
  • La belle plume française concernat Charlie: Le Monde
  • solidariteit met Charlie Hebdo
  • op naar de barricades!
  • een grote madam in de rechtbank !
  • Met zijn allen naar een Europees referendum, wij zijn allemaal Grieken!
  • Freya we love you!
  • gooi onze kerncentrales maar dicht, we steken de kaarsen wel aan...
  • Dexia we zijn één en al oor!
  • Zullen de Fransen wel slagen waar de Belgistanen falen?
  • Colloceer Vermeiren!
  • energie eindelijk een debat?
  • We are all Americans!
  • occupy....Chicago is nog steeds Chicago van Al Capone al heet hij nu Emanuel Rahm
  • de dubbeldemocratie Belgistan en de groene stroomcertificaten, twee verhaaltjes
  • de casino van ARCO en de rest...
  • vroem vroem
  • sjot ze uit hun pluche zetels!
  • Indignados in Brussel een succes!
  • nog een beetje chili...
  • Camila Vallejo komt naar Brussel!
  • Arvelor Mitaal of een mooi voorbeeld van roofkapitalisme
  • Het zijn weer harde tijden...
  • Privépolitie ...hallucinant...hier kan zelfs Hasselt nog een punt aan zuigen!
  • CAMILA VALLEJO een rolmodelleke
  • de duisternis regeert over grote delen van de wereld...
  • Revoilà le LKP deze keer in Mayotte...
  • niet alleen Obama schrijft mooie toespraken in de USA...
  • Lap, het is prijs!
  • de uitspraak van de dag
  • de éénwording tussen Zuid en Noord-apenland komt nabij! En Dexia is er nog!
  • In Brussel draagt nu elk schoolkind een kuisheidsgordel!
  • Maikel Nabil
  • no comment
  • We love Freya!
  • Arm België ...
  • We are seeing change in our world, block by block – city by city.
  • Freya is de slimste!
  • Griekenland en de vrije pers een voorbode voor Europa
  • Tot Maandag
  • mensen komen tot inzicht maar véééééééééééél te laat De dure energie...en onze luciede politici
  • China komt in opstand...tegen de zonnepanelen...tja
  • We gaan naar Amerika...
  • slimme meters en de sprookjes van onze vriend Bart Martens
  • INFRAX en slimme meters een duidelijk standpunt hoera!
  • slimme meters en slimme netten deel 2
  • slimme meters en slimme netten deel 1
  • slimme netten weer zo een indianenverhaal...
  • slimme meters ondertekenaars...
  • de slimme meters...iedereen wordt stilaan slim...
  • Over de doden wel kwaaie woorden : einde van de zaak zuster Gabrielle?
  • koorknaap Javaux wordt schandknaap
  • Humberto Prato en De Wever, alles bij elkaar geklutst geeft een mooie omelet
  • De held wordt uitgewezen....petitie voor Ly Khaly
  • Maanpizza's?
  • voor vandaag volstaat één enkele zin...
  • Ere wie ere toekomt SVEN GATZ
  • Misschien willen de rijken wel ooit wat betalen maar intussen creperen de armen
  • de Duitse bron is gevonden...pure nazipraktijken dus vanwege de Ollandse bloggers en fora..
  • Hollandse nazitaal over Islamitische Duitse Turken en incest
  • Ce lion était beaucoup trop flamand ... Cela ne pouvait plus durer
  • een kleine nostalgische bevlieging over Franse lessen en 14-18
  • AI WEI WEI legt uit
  • IJzerbedevaart????? de wadde?????
  • ALI FARZAT: niet iedereen heeft blijkbaar de zelfde humor...
  • en hier zijn de invalide Walen met hun reactie...
  • N-VA is radio Mille Collines en een bende debielen...
  • Inge en de god van mededogen is Miss Universe
  • Dupont en Dupond in het Nieuwsblad
  • We kunnen hier niet tot 5 tellen...
  • neen tegen onverdraagzaamheid: oproep van de progressieve Islamieten
  • PUKKELPOP 2011
  • Daar is de orde weer...oneerlijke concurrentie in Marcinelle
  • Ollands partnership voor Stalinmuseum?
  • Jean Bricmont schrijft een artikel in Counterpunch
  • Nette mensen berokkenen even veel schade als britse plunderaars
  • meer belastingen graag en chique rellen in Lloret
  • verstandige taal...
  • over raddraaiers, imbecielen, stormrammen, linkse idioten en wijze zotten
  • Niemand heeft het monopolie van de waarheid maar praten helpt!
  • nog meer krapuul nu ook in Chili...
  • de verloren jeugd en andere bevlogen romantiek
  • Lessen uit het verleden? Vergeet het!
  • Plunderaars lusten geen boeken...
  • Daar komt Baudrillard : England's burning en B-H-V-jeugd brandt shoppingcentrum Anderlecht plat...
  • London's burning het lijkt stilaan wel op een kleine genocide...
  • London's burning maar er zijn zo wel een paar oorzaken...
  • London 's burning
  • Justice, not charity! en de ouwe Voltaire is weer springlevend!
  • Egypte en Israël zelfde strijd...
  • Kaka als onderpand
  • 8 augustus 1956 Tutti Cadaveri
  • toiletperen en zonnepanelen, de index zal weer stijgen....onze concurrentiepositie gaat er aan...
  • de slimme kleuter van de buren...
  • de Carapilsproleague steigert, u toch ook?
  • het tolerante olland lijkt wel een nazikamp...
  • Rothschild Boulevard ....
  • Israel en de indignados van Rothschild Boulevard
  • Betaalde sex om je studie te betalen...???
  • Terug naar Blankenberge...
  • Oproep aan Jean-Pierre, Siegfried en Benno
  • Frans Crols een groot-Russisch Vlaemsch-nationalist
  • Gevaarlijke onzin in Vlaanderen...
  • de geest van Jef Cognac is terug!
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 3
  • Veel schoon volk...
  • Tanguy Veys krijgt een mail
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 2
  • aaargh, this is really insane
  • in memoriam de socialistische jongeren van UTOYA
  • "Bolsjeviek" Dugin en zijn grootse plannen deel 1
  • De deltastichting en de bolsjewieken....
  • Stiglitz over Euro en Europa
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 5
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 4
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 3
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 2
  • Tekos en Verdinaso +vele leuke vlaamse vrienden deel 1
  • De grote denkers rond TEKOS Van Windekens en Luc Pauwels
  • Tanguy Veys de man die reageert!
  • Wat weten we over Nieuw rechts in Vlaanderen en Tekos? Deel 1
  • Nieuw Rechts Scriptie van Sofie Delporte deel 2
  • VSV wie zijn de leiders? Grinnik grinnik
  • TEKOS of het nieuwe conservatisme in Vlaanderen...een kleine inleiding
  • Tekos of de nieuwe conservatieven van de deltastichting of het vervolg op het Vlaams Syndikaat
  • Daar is de vlaamsche vakbond VSV een zusje van het VNS?
  • Kroll in Le Soir ter gelegenheid van 11 juli...schitterend
  • dens sos geklopt door Groen op links...
  • De rooie toekomst wenkt!
  • Bart non en het olijke duo
  • verboden te denken in Belgistan
  • Moderne slavernij in Flamanville eindelijk aangeklaagd door politici
  • Talibanfeministe Naomi Wolf over porno en mannen
  • Het diruponotaatje en wat commentaar bij artikel 60 en asiel
  • Daar zijn de eerste ronkende verklaringen op de diruponota
  • Natie en volk laat Gilbert de Tour winnen astamblief...
  • wat cijfertjes over jeugdwerkloosheid...
  • Jeugdwerkloosheid...we moeten er toch maar eens over praten
    Zoeken in blog

    Laatste commentaren
  • What is complicated? (Jill Hopkins)
        op Deltastichting niet blij....
  • Re: (Gigi)
        op soms zijn ook je medestanders een bende idioten
  • Re: (Riz)
        op de intellectuele superioriteit der franstaligen en een vakantietrip naar Sarkoland
  • Foto

    Le seul site qui n'a pas une culture très ancienne des vraies valeurs Flamandes
    Archief per week
  • 31/12-06/01 2013
  • 30/07-05/08 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008

    Andere URL'zz van ons...
  • Gastenboek
  • Beginselverklaring
  • Mission Statement
  • De Schijtoptant

  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Het is altijd leuk om eens iets van een ander te lezen.

    Blog als favoriet !

    onze ideologische onderbouw
  • WOII Fascisme
  • Spinoza door Etienne Vermeersch
  • Susse van den Ende
  • subversiviteit en situationisme
  • scepticisme en Jean Bricmont en Sokal
  • de grote roerganger en marxbrother 1

  • Buitenlandse voorbeelden om binnenlands na te volgen
  • ressacs Frankrijk
  • Amerika's beste gazet
  • een jonge vriend uit Latijns-Amerika met stamboom
  • bellaciao Frankrijk
  • Teacher dude Griekenland
  • LKP en UGTG Guadeloupe
  • The Huffington Post USA
  • Haaretz Israel
  • Human rights watch
  • IJsland in crisis

    Onze Esthetishe Bovenbouw
  • Bob De Groof
  • Baudouin Breïker
  • Le dernier cri Frankrijk
  • Art brut en aanverwanten
  • De mededeler en Quelle Horreur Olland
  • Schone Vlaemsche Poëzie
  • Muziek en kleinkunst comme on aime
  • @-C-ART-dzz-Offizz

  • Symphatieke blogs van over de taalgrens en Brussel en wijde omgeving
  • Richard III Duc de Gloucester
  • Brussel voor serieuse mensen
  • Taalhistorisch Brussel
  • afrikaanse madammen

  • LINK-swap

  • Een interessant adres?

    View blog top tags

    View blog authority

    Pagerankkeyword ranking search engine


    van PART I t.e.m XIII
    van PART I t.e.m XIII

  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op -, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!