Madrid heeft ex-dictator Francisco Franco al zijn eretitels ontnomen. De gemeenteraad van de Spaanse hoofdstad heeft daartoe besloten, met de steun van de Conservatieve Volkspartij en de socialisten.
De oud-generaal, die in 1975 overleed na een heerschappij van 36 jaar, staat niet langer te boek als ereburgemeester en ereburger van Madrid. Verder zijn hem de ere- en de gouden stadsmedaille afgenomen. Ook Francos echtgenote Carmen Polo is niet langer ereburger.
Bro, De Wereldkrant
Commentaar
Onze Rode Spaanse broeders kunnen niet vergeven. Zelfs niet over de dood! Dat staat in schril contrast met de nog altijd durende verering van Lenin, in zijn glazen mausoleum in de miren van hetRode Plein. Er is een korte periode geweest waarin er gedreigd werd het stoffelijk overschot te begraven, maar daar heeft men, uit toeristische motieven, van af gezien. Wat in zekere zin wil zeggen dat de ruwe Russen een beetje beschaafder zijn dan de elitaire, maar rode Spanjaarden ..
Ze hebben ook zo bedroevend weinig om zich aan op te trekken. Geen steekhoudende ideologie. Geen glorieus verleden. Ze hebben niets, ze hebben niet eens een toekomst, als wij de geldende Europese trend mogen geloven .
Het is dus in zoverre abnormaal, dat het bijna normaal begint te lijken. Immers, in een land dat decennia lang verscheurd is geweest door een bloedige burgeroorlog, waar zij (en de communisten) de verliezers waren, kan er altijd op bijval gerekend worden door de zwaar getraumatiseerde verliezers .want eenmaal zonder tegenstrevers, zijn ze nu de Helden van Vandaag.
En de Generalissimo was inderdaad geen Ons-Lieve-Heer-Beestje .
Vanwege de toenemende populariteit van de PVV van Geert Wilders denkt meer dan de helft van de Turken en Marokkanen in Nederland er wel eens aan het land te verlaten.
Meer dan een derde zegt te willen emigreren. Dat blijkt uit een onderzoek door het bureau
Motivaction in opdracht van de NCRV. Bij de Europese verkiezingen behaalde de sterk
anti-islamitische partij van Wilders in veel grote steden bijna een kwart van de stemmen. Blijkens het onderzoek voelt driekwart van de Turkse en Marokkaanse moslims zich thuis in Nederland, maar bijna 60 procent zegt zich wel minder thuis te voelen dan vroeger. 40 Procent zegt sinds de stijgende populariteit van de PVV vaker te worden gediscrimineerd.
Een kleine groep is het overigens op een aantal punten eens met Wilders en eenderde vindt zijn populariteit logisch.
Bron De Wereldkrant
'Moslims zijn Nederland zat door opkomst Wilders' (Elsevier)
Commentaar
Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig. Of, in de tweede landstaal: A bon entendeur demi mot suffit. In Beschaafd Nederlands: trap het af, en int West Vlaams, bekend om zijn expressiviteit: Kuist Uw schuppe af
Eerste bedenking: hadden die daarvoor serieus Wilders nodig?
Tweede bedenking: als t nog lang duurt zal t rap gedaan zijn .
Derde bedenking: als jullie dan toch gaan, neemt Uw hand-boven-het-hoofd-houders dan maar mee. Kunnen ze in jullie prachtlanden ondervinden hoe heerlijk het is om in Moslim)land te leven.
Vierde bedenking: opgeruimd staat netjes.
Vijfde bedenking: Hebben jullie dat niet zelf gezocht? Eens waren jullie welkom. Niet al tè, maar toch. Er was werk voor jullie, er was onderwijs en jullie kregen een vrijheid die in jullie herkomstlanden onbestaande is. En wat hebben jullie er van gemaakt? Ghettowijken, criminele hangjongeren, leegzuigen van onze sociale kassen. En bovenal, na verloop van tijd hebben jullie gedacht: die bange blanke mannen, die doen ons toch niets. En jullie zijn begonnen eerst met jullie godsdienst te etaleren. Vervolgens werden er eisen gesteld, en steeds meer geld, om tenslotte gelijkwaardiger te worden dan de oorspronkelijke bevolking .
Zesde bedenking: Wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten.
Zevende bedenking: de goeien moeten het bekopen met de kwaaien
Jullie grote verlof staat voor de deur? Laat U niet pramen om ginderachter met Uw rijkdommen te pronken, en besteedt gerust de nodige tijd in het zoeken naar bruiden en bruidegommen voor Uw tieners, want bruidschatten tenslotte mogen niet verwaarloosd worden. Zo kut U, eenmaal terug, ook hier een kamelen-beschaving invoeren. Dan is eindelijk eens iets gedaan aa het file-probleem. En de ongevallen wegens overdreven snelheid zullen ook wel drastisch verminderen
Kijk, dat laatste van die kamelen op onze autowegen is ietwat overdreven. Dat snap ik ook wel. Het is dus best die daar te laten. En weetewa? Blijf meteen ook daar. En probeer het binnen een paar honderd jaar nog eens, want 3de Keer Goede Keer is niet waar gebleken .
Achtste bedenking: Ook wij zijn geleerd! Een hand reiken, maar de ganse arm gestolen worden: dat is des Guten zuviel!
Eind juni zijn al zon 1.500 mensen zonder papieren in België tot volwaardige burgers gemaakt dankzij de instructie van einde maart over de regularisatie van gezinnen met schoolgaande kinderen van minister van Migratie Annemie Turtelboom (Open Vld).
Minister van Migratie Turtelboom ondertekende op vrijdag 26 maart een instructie aan haar administratie, waarin de criteria voor een regularisatiebeleid op individuele basis werden verduidelijkt.
De grote nieuwigheid daarin was dat gezinnen met schoolgaande kinderen, die minstens vijf jaar ononderbroken in ons land zijn, ook in aanmerking kunnen komen voor regularisatie. Daartoe moeten ze een asielaanvraag hebben ingediend voor 1 juni 2007, waarvan de procedure ten gronde minstens een jaar duurde.
Minstens één kind moet ononderbroken schoolgaan sedert 1 september 2007. De families zullen na één jaar moeten aantonen dat ze voor hun onderhoud kunnen instaan zonder belasting van onze sociale stelsels.
'Daarmee leverde Annemie Turtelboom een oplossing voor de meest schrijnende dossiers in de discussie over een globaal migratie-akkoord, nadat diverse pogingen om tot zon algemene overeenkomst te komen waren mislukt. Ze vond daarmee ook een oplossing voor vele mensen die via hun kinderen verankerd zijn in onze samenleving, die op die manier de taal kennen, die willen werken en die legaal in ons land wilden verblijven', zo deelde haar kabinet mee.
Zaterdag werden de eerste cijfers beschikbaar over de impact van de nieuwe maatregel. Tussen 25 mei en 16 juni werden in totaal 981 mensen geregulariseerd op basis van de instructie-Turtelboom. 'De Dienst Vreemdelingenzaken schat dat op die manier in totaal 1.500 à 1.600 mensen tegen eind juni nieuwe volwaardige burgers van de Belgische samenleving zullen zijn', luidt het verder.
Volgens minister Turtelboom kunnen dat er tegen het eind van het jaar tussen 4.000 en 8.000 worden.
Commentaar
Geen. Buiten een les rekenkunde van het 3de Leerjaar, die elk voor zichzelf maar moet bedenken. Maar haast U: straks staat de uitkomst (in duizendtallen) op het bord .
Och Ja! Toch één bedenking. Zou Mevrouw de Open Pest Voor Vlaanderen- Ministeres binnen, tussen dit en laten we zeggen, het jaar (365 dagen) willen mededelen hoeveel van deze goedmenenden i.v.m. werk, er nog werken en hoeveel er van een vervangingsinkomen leven? En is er voor diegenen die gefraudeerd hebben, met valse attesten en zo, enige sanctie voorzien?
En nu het Liegebeest de teugels overneemt om toegevingen te doen aan 1000QET en Arena, is de toestroom niet meer in te dijken. Van mij mag dat. Als de Dames (?) die sukkelaars dan maar bij zich thuis opnamen .21 Juli nadert met rassé schreven. En de Tjevenprtij wil de klus geklaard voor deze datum. Laat mij het zo stellen: het ABVV-ACV trakteert en nodigt ten dans. Op onze kosten .Ten bate van de Brusselse horeca, die op die manier een 100% bezettingsgraad haalt.
Het vonnis tot verminking, dat een islamitische rechtbank tegen vier mensen in Somalië had uitgesproken, werd voltrokken. Bij alle vier mannen werd de rechterhand en de linkervoet afgehakt in overeenstemming met de aanwijzingen van de heilige koran. De uitvoering van het vonnis vond voor een groot publiek plaats, voornamelijk bestaande uit vrouwen en kinderen. Dit gebeurde met een machete (kapmes) dus niet d.m.v. een chirurgische ingreep in een operatiezaal, zoals een geliefd sprookje van mensen die de islam bagatelliseren ons steeds opnieuw wil wijsmaken.
In Somalië heeft een sharia-rechtbank van de islamistische groep Al-Shabaab bij vier dieven als straf handen en voeten laten afkappen. De BBC had eerst gezegd dat de benen operatief zouden zijn verwijderd. De jongemannen in de leeftijd tussen 18 en 25 jaar waren veroordeeld voor de diefstal van telefoons en wapens. Bij elke verdachte werd de rechterhand en de linkervoet met een kapmes afgeslagen. Meer dan 300 mensen, hoofdzakelijk vrouwen en kinderen, woonden de brutale uitvoering van het vonnis in het zuiden van Somalië bij. De vier dieven hadden weliswaar hun daden bekend, maar kregen geen advocaat en konden ook niet tegen het vonnis in beroep gaan. De mensenrechtengroepering Amnesty International had daarvoor de islamisten ertoe opgeroepen het vonnis niet te voltrekken.
Merkwaardig genoeg hebben de moslims echter geen aanleiding gezien hun heilige boek, dat ook in Nederland in moskeeën en koranscholen als het directe woord van God uitgegeven en uit het hoofd geleerd wordt, op grond van het hoffelijke verzoek van zogenaamde mensenrechtenactivisten te veranderen. Want de koran gebiedt:
En de dief en de dievegge: houwt hun handen af als een vergelding vanwege de misdaad die zij begingen, als een bestraffing van Allah. En Allah is Almachtig. Alwijs (soera 5:38).
Omdat Allah almachtig en wijs is, heeft hij geen grens vastgesteld vanaf welke waarde van het gestolen voorwerp de straf toe te passen is. Waar de sharia al in de praktijk wordt toegepast gaat men ervan uit: bij iedere diefstal, onafhankelijk van de waarde of de omstandigheden. Want wat betreft het verminken en het doden is Allah niet alleen wijs, maar ook royaal.
Zoals men op ARD-videotext kon lezen (http://www.ard-text.de/index.php?page=160), is Amnesty er heel boos over dat moslims hun aardige folkloristische religie daadwerkelijk af en toe in de praktijk omzetten en speelt nu zelfs op dat de verminking op marteling zou uitdraaien. Geluk voor de vrome moslims: als de beulen de misdadigers natte handdoeken op hun gezicht gelegd zouden hebben, zoals Amerikaanse folteraars dat deden in Guantánamo, zou waarschijnlijk inderdaad aan het feit van marteling voldaan zijn. Met alle consequenties van een hele, hele ernstige vermaning vanwege dit op zichzelf staande geval van islamitisch extremisme. Oeps moest dat niet correct zijn: islamistisch extremiteitisme?
Merkwaardig: de N-VA stapt in het Europees Parlement over van de EVP-fractie naar de zgn. Europese Vrije Alliantie, dat een handvol regionalisten bundelt die in de Groene fractie zetelen. "Zo zet de partij het pionierswerk van de VU verder in Europa", aldus een mededeling van de N-VA. De N-VA-kiezers hadden evengoed Nelly Maes van de SLP naar het Europees Parlement kunnen sturen, want Maes is nog altijd voorzitster van EVA.
De hele verkiezingscampagne heeft de N-VA zich met Bart De Wever, weliswaar zonder het expliciet te zeggen, rechts van het centrum gepositioneerd. Na de verkiezingen kiest ze plots partij voor de Groenen, de meest linkse fractie buiten die van de communisten.
Met Rode Danny Cohn-Bendit vormen de Groenen zowat de meest wereldvreemde linkerzijde in het Europees Parlement, en dat wil wat zeggen. De Groenen zijn compromisloos voor de Europese superstaat (België in het groot) en voor de toetreding van het islamitische en Aziatische Turkije tot de EU.
Het is dan ook geen toeval dat de N-VA voor de verkiezingen met geen woord gerept heeft over haar nieuwe bondgenoten in het Europees Parlement. De oude VU lijkt inderdaad terug
De oude, tot op de draad versleten Volks Unie is terug van nooit ver weggeweest. Inderdaad. Ze is terug, maar we mogen het nog niet weten. De transacties gebeuren buiten de pers, en dus buiten het oog van de mensen. En liefst ver van de eigen achterban.
Toch wel weer het Vlaams Belang dat der klepel luidt!
De tijden van Hugo Schiltz komen terug! Gedaan met geven en toegeven! Het wordt nu toegeven en toegeven. Of anders : de diaspora! Of de calvarie-tocht naar de volgende verkiezingen. En Gotgotha.
Let op!Binnenkort verschijnt op Hoeiboei'Het Grote Bat Ye'or Interview' door Barry Oostheim. Onder andere over Bat Ye'or haar nieuwe boek: Verso il Califfato Universale.
Ter introductie van Het Grote Bat Ye'or Interview plaatst Hoeiboei opnieuw Barry Oostheims artikelDhimmitude uit 2006.
Dhimmitude
Ruim twintig jaar geleden toen de inwoners van Europa nog geen idee hadden dat de islam ooit hun politieke leven zou beheersen, schreef de latere nobelprijswinnaar, V.S. Naipaul zijn reisverslag, Among the believers. De in Trinidad geboren schrijver van Hindoestaanse afkomst, onderzocht daarin de gevolgen van de islamisering van landen als Pakistan, Indonesië en Iran, waar zojuist Ayatollah Khomeiney aan de macht was gekomen. Voor de komst van de islam bestonden in die landen grote bloeiende beschavingen, die nu geheel uitgewist of ontkend zijn. Naipaul trof een vorm van kolonisatie aan, die inwoners van hun geschiedenis en daarmee hun identiteit had beroofd. Het leidde tot zijn bewering dat de Spanjaarden wat betreft hun verovering en gedwongen kerstening van Zuid-Amerika, de kunst van de moslims moeten hebben afgekeken. Destijds een ongehoorde visie die hem niet in dank is afgenomen. In ons land is hij in die jaren tijdens een publiek interview woedend weggelopen vanwege de in zijn ogen ongelofelijke domme reacties en vragen van de verzamelde Nederlandse academici. Wie heeft die achterlijke idioten op mij los gelaten, zou hij nog geroepen hebben. Nooit zou hij meer een stap in ons land zetten, heeft hij toen gezworen. Maar daar is hij vijftien jaar of wat later in een schappelijke bui op terug gekomen. De algehele opwinding over Naipauls uitlatingen viel tezamen met de hoogtijdagen van westerse boetedoening voor haar koloniale verleden. Islam behoorde immers tot de slachtoffers. Liever werd er vastgehouden aan een beeld van een tolerante religie waarin veel respect bestaat voor andere religies. Een kleine rondgang langs islamitische landen laat zien dat de werkelijkheid natuurlijk minder fraai is. Joden zijn nagenoeg uit de gehele islamitische wereld verdwenen en de overgebleven christelijke gemeenschappen en andere religieuze minderheden leiden een kwijnend bestaan.
Het moge duidelijk zijn dat er in de monoculturele islamitische wereld weinig aandrang bestaat om de confrontatie aan te gaan met de zwarte bladzijden uit hun geschiedenis. Dat ook in het Westen van overheidswege en in de media, de expansionistische totalitaire kanten van de islam worden ontkend en met de mantel der liefde worden toegedekt, is een pijnlijke vorm van dhimmitude.
De term dhimmitude is in de jaren tachtig uitgevonden door de van oorsprong Egyptisch Joodse historica, Bat Yeor. Zij omschrijft daarmee de sociaal, politieke en psychologische houding van niet-moslims onder heerschappij van moslims. Het is een samentrekking van het Franse attitude en het Arabische woord dhimmi, of te wel beschermeling, de islamitisch-juridische term waarmee wettelijk getolereerde geloofsgemeenschappen van niet-moslims onder moslimheerschappij werden gedefinieerd. Het is vergelijkbaar met de restauranthouder die bij de maffia zijn eigen bescherming afkoopt.
In tegenstelling tot de meeste van haar collegae islamdeskundigen, benadert Bat Yeor de islam niet als een ooit zo bloeiende beschaving waarin verschillende minderheden vreedzaam met moslims samenleefden tot dat het Westen daar een eind aan maakte. Zij beschrijft juist hoe de islam zelf een eind maakte aan verschillende bloeiende en minder bloeiende beschavingen. Net als de landen die VS Naipaul behandelt werd ooit de gehele islamitische wereld, bevolkt door andere culturen. De islam heeft zich in de eeuwen na haar ontstaan, voornamelijk verspreid door middel van verovering die gelegitimeerd werd door de jihad, de religieuze verplichting van moslims om zich in te zetten voor de verspreiding van de islam onder de ongelovigen. Dhimmitude, de onderdanige houding van niet-moslims ten opzichte van hun islamitische overheersers, komt voort uit de jihad.
Volgens de islamitische wet de Sharia is de wereld verdeeld in dar al-islam, het gebied van de islam en dar al-harb het gebied van de oorlog waar de ongelovigen de macht hebben. En oorlog is volgens de Sharia per definitie tegen ongelovigen, zoals de grote geleerde in het islamitisch recht, Joseph Schacht, ooit eens fijntjes opmerkte. De volkeren van dar al-harb hebben de keus tussen vrijwillige bekering of onderwerping met geweld.
Joden en christenen worden door moslims als volkeren van het boek nog getolereerd als een soort afgeweken derivaten van de islam. Mozes, Jezus en vele andere oud-testamentische profeten zijn in de ogen van moslims, islamitische profeten, alleen hebben de joodse en christelijke volgelingen van die profeten dat nog niet helemaal begrepen.
Eenmaal onder islamitische heerschappij konden zij volgens de Sharia alleen hun geloof behouden als dhimmi. Dat betekende dat zij de heerschappij van de islam moesten erkennen, en hun voortbestaan als jood en christen moesten afkopen met jizya, de voor dhimmi verplichte belasting. Ook diende zij zich te onderwerpen aan tal van discriminerende bepalingen zoals bijvoorbeeld het verbod op het bouwen van nieuwe gebedshuizen en het dragen van speciale kleding. Als zij niet aan deze eisen wilden of konden voldoen stond hun plundering, slavernij en willekeurige moordpartijen te wachten. De dhimma kon overigens elk moment opgeheven worden naar goeddunken van de moslimheerser, waardoor het in wezen niet meer is dan uitstel van executie. Via het dhimmasysteem wisten de vroege moslimveroveraars hun macht over de niet-moslimbevolking te consolideren en hun verdere veroveringen te financieren. Zoroastriërs, Hindoes, Boedhisten en animisten waren volgens de sharia, per definitie rechteloos en vogelvrij. Vandaar dat in landen als Iran, Afghanistan en Pakistan nauwelijks een spoor van deze religies is te bekennen.
Voor de dhimmi leidde het voortbestaan als christen of jood tot onderdanigheid, verarming, marginalisering, zelfontkenning en uiteindelijk tot het verdwijnen van het merendeel van haar gemeenschappen.
Hoewel door westerse overheersing in de eerste helft van de vorige eeuw in veel islamitische landen de dhimma is afgeschaft, bestaan er vandaag de dag, tot in het seculiere Turkije toe, nog steeds discriminerende wetten tegen niet-moslims die hun oorsprong hebben in de Sharia. Ook de psychische en sociale conditionering die het gevolg zijn van deze religieus bepaalde discriminerende verhoudingen zijn zowel bij moslims als niet-moslims nog springlevend. Nog steeds moeten niet-moslims in de islamitische wereld op eieren lopen, de machthebbers naar de mond praten en nederige dankbaarheid tonen, om vooral niet de toorn van hun islamitische landgenoten op te wekken. Een typisch voorbeeld van dhimmitude.
De afgelopen twintig jaar heeft Bat Yeor in boeken en artikelen er op gewezen dat de burgeroorlog in Libanon en de strijd tegen Israel onder het mom van een Palestijnse onafhankelijkheidstrijd een verkapte Jihad is, aangezien onafhankelijkheid van niet-moslims in dar al-islam volgens de islamitische wet, totaal onacceptabel is en joden en christenen daar alleen als dhimmigemeenschappen worden getolereerd.
Daarnaast is met de herleving van de islam en jihadistisch activisme, in landen als Iran, Noord Nigeria, Pakistan en Soedan ook weer de herinvoering van de dhimma te bespeuren. Ook zijn tegenwoordig weer verschillende christelijke gemeenschappen in de islamitische wereld slachtoffer van geweld, plundering en verkrachting. Misstanden die in de Westerse wereld nauwelijks aan de kaak worden gesteld.
Zoals ook de cartoonaffaire op een beschamende wijze heeft aangetoond, is Dhimmitude inmiddels in Europa niet langer een onbekend verschijnsel. Ook hier bestaat een steeds grotere zorg moslims vooral niet tegen het hoofd te stoten. Ondanks het feit dat het aantal moslims in Nederland de zes procent niet overstijgt, accepteren wij in openbare scholen en universiteiten, gebedsruimtes. De gemiddelde krantenlezer en schoolleerling weet vandaag de dag inmiddels meer over de betekenis van de Ramadan dan de Kerst. De vorige President Chirac ging zelfs zover door in Le Figaro te beweren dat de Europese wortels net zo moslim zijn als christelijk. Dankbaarheid voor wat de islam ons brengt en ontkenning van de eigen geschiedenis is een typisch voorbeeld van Dhimmitude.
Maatregelen tegen uitwassen van moslimextremisme worden zo omzichtig genomen dat voornamelijk seculieren, christenen, joden en andere groeperingen daar het slachtoffer van lijken te worden, zoals bijvoorbeeld wordt aangetoond in de huidige discussie over de vrijheid van meningsuiting en het bijzonder onderwijs. Maar Islamisten stoken zowel via het bijzonder onderwijs als het openbaar onderwijs. In de verhitte publieke debatten die hier het gevolg van zijn, geven christenen en seculieren, volgens de principes van de dhimmitude liever elkaar de schuld dan de oorzaak van de bende te benoemen waarmee zij opgescheept zitten. Christenen hekelen seculierse vrijzinnigheid en respectloosheid en seculieren hekelen religie als oorzaak van de islamwoede.
Voor de terreuraanslagen in Spanje werd de oorzaak in het Irakbeleid van de regering Aznar gezocht en niet in de jihadistische terreur waarmee voor het eerst in de Europese geschiedenis, parlementaire verkiezingen beslissend werden beïnvloed. Europese leiders wringen zich in alle bochten om vol te houden dat terreur niets met islam te maken heeft. In navolging van de islamitische wereld zoeken zij liever de schuld in de politiek van Amerika en Israel. Misstanden niet bij naam noemen om moslims niet te schofferen en de boel bij elkaar te houden, zoals dat tegenwoordig in Amsterdam heet, is een typisch voorbeeld van dhimmitude.
Om te voorkomen dat Iran geen kernwapens ontwikkelt heeft de EU het land in een bepaald stadium een nucleaire opwerkingsreactor beloofd op kosten van de Europese belastingbetaler. Voor Iran was het niet goed genoeg en onder Iraanse dreigementen wordt er koortsachtig verder onderhandeld. Er zijn nog talloze voorbeelden waarmee de Arabische wereld door het Westen massaal wordt afgekocht om het islamitisch terreur in toom te houden. Bijvoorbeeld de gigantische hulp die Egypte ontvangt om de extremisten in toom te houden en de astronomisch hoge bedragen die de Palestijnse autoriteiten ontvangen. Volgens Bat Yeor zijn dat typische voorbeelden van een verkapte vorm van jizya, de voor dhimmi verplichte belasting om hun eigen veiligheid en voortbestaan af te kopen.
Volgens Bat Yeor is Europa afgezakt tot een dhimmicultuur waar politieke leiders bewust en onbewust de vrijheid van haar burgers opofferen en verzet tegen verdere islamisering nalaten. Nu deze ontwikkeling zich duidelijk openbaart, groeit de belangstelling voor haar werk. Barry Oostheim in Het Vrije Volk
Commentaar
Mij treft de vergelijking met de Spanjaarden in Zuid- en Midden Amerika. Inderdaad, een niet al te briljante bladzijde uit de Geschiedenis der Westerse Beschaving
Maar als moderne versie (langzaam maar zeker, zoals een wurgslang) van deze Crtès-geschiedenis (door het barbaarse christendom), kan dat tellen. U hoeft maar de vraag te stellen waar de dààr bestaande beschavingen naartoe zijn Taal, cultuur, godsienst : alles ver-Spaanst .Daar gebeurde alles in een paar decennia. Bij ons zal het er meerdere duren. Omdat ze minder bloedig verloopt Maar op terrmijn zal het resultaat hetzelfde zijn .Eerst was er alleen stil protest. Nu komen de Immans op straat met omfloerste dreigtaal en morgen komt er straatgeweld. Heet begint al met Iran voor-of tegenstanders in onze straten
Ja, zo lang de vulkaan het houdt bij rookwolken en rommelgeluiden : waar zou dan het gevaar schuilen?
Berlusconi en zijn vrouwen: zijn de Italianen echt zo gek?
Eén ding is zeker, in de communis opinio van Nederland is Berlusconi niet erg populair. Logisch, want bij gebrek aan informatie ga je als Nederlandse journalist echt niet op onderzoek uit. Hoogstens om je eigen (voor)oordeel te bevestigen. Bovendien doet Berlusconi allerlei dingen met vrouwen die wij in Nederland helemaal niet interessant vinden. Waarom stemmen die Italianen dan zo massaal op hem?
Het eerste vooroordeel is dat Italië een achterlijk land is. Niets is minder waar. De zegeningen van de verstikkende bureaucratie (pardon: de hoge kwaliteit waarmee we onze ingewikkelde maatschappij inrichten) zoals Nederland die vooral de laatste tien jaren leert kennen, zijn in Italië al decennialang bekend. Zoveel wetten en regels die elkaar overlappen en tegenspreken zijn een ideale basis voor willekeur door de overheid. Net als hier pakt de rechter of ambtenaar de regel die hem het best uitkomt en de rest wordt niet van toepassing verklaard. De burger heeft het nakijken.
De zegeningen van de multiculturele heilstaat zijn ook niet aan Italië voorbij gegaan. Zijn het in Nederland vooral de Marokkanen die het land verrijkt hebben, in Italië zijn het vooral moslims uit Albanië die de misdaadstatistieken opvrolijken. Daar komt bij dat de lange grenzen en de ligging vlakbij Afrika een goede garantie bieden voor scheepsladingen Afrikanen die in alle soorten en nationaliteiten hun heil in Italië komen zoeken. Het opgeheven vingertje van Europa moet ervoor zorgen dat ze niet teruggestuurd worden, dus zitten -- in wat eens bloeiende badplaatsen waren -- nu duizenden perspectiefloze jongeren hun tijd te verdoen met voetballen op het strand.
In plaats van de badgasten die er vroeger welvaart brachten.
In de steden is het al niet veel beter: ook daar no-go areas. Een parallelle moslimmaatschappij en wijken waar grote armoede heerst door het onvermogen van dit land om in zo korte tijd zoveel nieuwe mensen op te moeten en kunnen nemen. Let wel: de rijkdom van Italië is veel geringer dan Nederland of Duitsland, hetgeen het scheppen van Melkertbanen of andere nutteloze werkverschaffing sterk beperkt.
De staatsmedia waren in handen van de politiek correcte linkse elite die vooral de heilsboodschap verkondigden en de mensen werden vermaakt met Paul de Leeuw-achtige uitzendingen.
Kortom, de situatie leek precies op Nederland.
En toen kwam Berlusconi. Hij richtte een Partij voor de Vrijheid op (Il popolo della liberta) en bood de Italianen een nieuw perspectief. En wat belangrijk is: hij toonde daadkracht en ruggengraat.
Hij maakte een eind aan de eenzijdige linkse roeptoeters van de staatsmedia, een verademing voor de Italiaan. Hij noemde Italië een land met een van oudsher katholieke cultuur die niet ontkend mag worden en waar je trots op mag zijn. Hij nam harde maatregelen op stroperige dossiers, zoals bijvoorbeeld illegalenverblijf en de huisvuilproblematiek in Napels. In sommige steden werd met harde hand de orde hersteld.
En de vrouwen? Voor een Italiaan is de vrouw het mooiste wat de schepping heeft voortgebracht. Het beste wat een man kan overkomen. De vrouw in Italië is zelfbewust en kent haar charmes. Nergens is het contrast groter tussen de in doeken gehulde moslimas en de vrijheid van de Italiaanse vrouw die haar eigen keuzes mag maken.
Berlusconi houdt van die vrouwen. Dat hij dat soms wat te letterlijk opneemt wordt hem door de meeste Italianen graag vergeven.
Bron Het Vrije Volk
Mijn beste Vanderham,auteur van dit prachtig artikel, U had het ook veel korter kunnen formuleren: ze zijn gewoon jaloers. Zowel op de persoon Berlusconi, als op zijn politiek succes, als op zijn succes bij de vrouwen, als op die vrouwen zelf .Vooral dat laatste zit hen dwars : ik lust die druiven niet, zei de vos, veel te groen. Maar ze hingen buiten zijn bereik .
Bij het laatste referendum in Berlusconi-land, over de kieswet en zo, was de opkomst abdominabel laag: amper 24% van de kiezers kwam opdagen. Maar waar ze opkwamen, onder andere in streken waar de Roden aan de macht waren, was het succes van Berlusconi gewoon overweldigend Enwat schreef de Vaderlandse pers? Dat het referendum van Berlusconi een flop was, wat bewees dat zijn succes begon af te zwakken. Als U dit geluid, die valse noten, naast de echos legt in de Italiaanse pers, dan is het besluit niet moeilijk. Vanzelfsprekend leest U hier ook kritiek op Il Cavaliere, maar dat is datook altijd kritiek naast de kwestie, meestal gebaseerd op geruchten over omkoping
Als ik dan terugdenk aan het Hof van Beroep in Gent tegen het Vlaams Blok (2004), dan denk ik de hemel, dat het Italiaans Parlement een wet gestemd heeft, meerderheid tegen minderheid, dat een Staatshoofd in functie onschendbaar is. Zodat de gieren hem slechts na zijn presidentschap zullen kunnen aanvallen
Zijn er tussen mijn lezers nog twijfelaars over de Italiaanse joie de vivre? Laat ze dan een paar keer de Rai I (Staatszender!) of de Rai 5 (Vrije zender, eigendom Berlusconi) bekijken, om te vergelijken met de VBRT en VBTM .Let op de ongedwongenheid, de spontane vrolijkheid, de vlotheid, de mooie vrouwen maar vooral op de gentleman-houding van hun mannelijke collegas Onze zenders hebben het nadeel van de stugheid van de taal, in vergelijking met het zangerige opgewekte Italiaans. Maar zijn ze daarom verplicht als houten Klaassen en gestresseerde étalagepoppen te acteren? De Vlaamsche tale is wonderzoet, voor wie heur geen geweld en doet .De weer-clown in het bijzonder verdient dagelijks verschillende keren zijn verbanning naar Timboektoe, Heu Timbektoe .Kan er na 60 jaar televisie nog altijd geen soort Academie af, waar men leert te presenteren? Bij www.geenStijl.nl kan men af en toe eens zien hoe het moet. Spits en to the point. Maar vooral creatief! Om de 20 jaar een natuurtalent als Jan Thys of Paula Semer meemaken is onvoldoende. Vooral als men in de tussentijd opgescheept zit met een nitwit als Marcel Van Thilt of een spuwmachine als Bart Peeters, wier talent omgekeerd evenredig is aan hun pretentie. Maar natuurlijk! Als het kijkvee tevreden is met de elfendertigste herhaling van de herhaling van de ondermaatse presentaties van een stupide voetbalploeg
Dringend gevraagd: een volksoproer die de redactie van beide platbroek-zenders kort en klein gaat slaan, inclusief de poppemiekes en de lulverkopers, van klein tot groot. Zo n kleine 4.000 man, weet U! Dan kunnen de twee nieuwe Minister van Opvoeding en Cultuur in de Vlaamse regering vanaf nul herbeginnen. Een Minister met Opvoeding maar zonder Cultuur, terwijl de tweede er een zal zijn met Cultuur maar zonder Opvoeding ..
Kronkelige boontjes en kromme wortels mogen vanaf woensdag weer in winkels in de Europese Unie liggen. De EU heeft per 1 juli de marketingstandaarden afgeschaft voor 26 soorten groente en fruit, waaronder ook spruitjes, meloenen, paddenstoelen en knoflook.
Voor tien soorten fruit en groenten blijven de verplichte 'schoonheidsregels' nog bestaan.
Vreemdgevormde appels, peren, aardbeien en tomaten mogen wel in de winkels, maar moeten dan wel een apart etiket krijgen om de consument te waarschuwen.
Zonde De Europese Commissie wil snijden in overbodige regels en heeft daarom een einde gemaakt aan de regels voor welgevormde groente.
Het is ook zonde om in tijden van voedseltekort fruit en groente weg te gooien alleen maar omdat er een bochtje in zit, meent EU-commissaris Mariann Fischer Boel (Landbouw).
Bron Elsevier
Commantaar
Ja, waar zouden we staan zonder Europa!
Misschien zouden er minder werklozen zijn, omdat onze bedrijven niet her en der zouden uitgeweken zijn naar lage loonlanden. Misschien zou het aantal gelukzoekers in onze landen dan niet zo verpletterend hoog zijn. Misschien zouden onze landen dan iet volgepropt worden met vreemde lichamen, zoals moskeeën.
Gelukkig maar hebben we de EU met de opperklasse van almachtige ambtenaren en volontaristische parlementairen die als faraos resideren boven onze hoofden. Maar wel op onze kosten! Gelukkig leven we in het besef dat bananen niet boven een bepaalde kromming mogen gaan. Dat appels er uit moeten zien als appels, en peren als peren Niet als een soort mix van de twee: peerachtige appels en appelige peren
Vraag: waarom wordt er dan niet opgetreden tegen travestieten en holibis? Een man is een man, en een vrouw is een vrouw..
Na de vele eeuwen van donkere (of zoete) slavernij in Roomse geloofspunten, kunnen we ons nu oefenen in Brusselse geloofspunten. Verboden om iemand ook maar één hoofdhaartje te krenken. Uitgenomen als men Moslim is. Dan mogen handen en voeten afgekapt voor het minste vergrijp, of eindigt men met het hoofd in een strop (man) of wordt men gestenigd (vrouw).
Het aantal importbruiden dat naar Nederland wordt gehaald is vorig jaar met dertig procent gestegen naar 15.330. Vorig jaar kwam er een recordaantal van 140.000 immigranten naar Nederland. Dat blijkt uit de Migratiekaart van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van Justitie.
Het aantal importbruiden nam vorig jaar met dertig procent toe
Elseviers opinie 'Volgens Van der Laan is integratiebeleid vergeefs, zolang niets wordt gedaan aan instroom kansarme immigranten. Dat ziet hij goed. Nu Albayrak nog.'
Dat heeft minister voor Integratie Eberhard van der Laan (PvdA) bekendgemaakt, schrijft de Volkskrant woensdag. Volgens Van der Laan kan Nederland deze mensen onmogelijk allemaal inburgeren.
Vestigingsoverschot In de Migratiekaart van het WODC blijkt dat er vorig jaar een einde is gekomen aan het sinds 2003 bestaande vertrekoverschot. Oorzaak van het vestigingoverschot is onder meer het stijgende aantal importbruiden.
Nieuwe herkomstlanden Maatregelen tegen deze migratie uit met name Turkije en Marokko, hadden volgens Van der Laan tijdelijk succes. Die maatregelen verloren hun effect door het hoge aantal partners uit nieuwe herkomstlanden als Irak, Somalië en Afghanistan.
Ook weten veel vreemdelingen de Nederlandse immigratieregels te omzeilen door de nieuwe partner eerst naar een ander EU-land te laten komen.
Geschokt VVD-Kamerlid Paul de Krom laat in de Volkskrant weten geschrokken te zijn van de nieuwe cijfers. Dit kabinet van CDA, PvdA en CU is een restauratie-kabinet. We gaan terug naar de jaren negentig. Kennelijk is er van de Fortuyn-periode niets geleerd.
Eerder deze week nam Van der Laan al een voorschot op de cijfers. In een interview noemde hij de constante instroom van laagopgeleide Marokkanen in het kader van gezinshereniging een ondraaglijke last voor de Nederlandse samenleving.
Kraan open 'Het is dweilen met de kraan open,' zei Van der Laan toen. 'Deze voortdurende immigratie gaat onze spankracht te boven.' Hij vroeg zich af of de investering in inburgering niet verloren gaat, wanneer er 'zoveel laagopgeleide nieuwkomers zijn'.
Minister wil einde aan 'constante' instroom importbruiden
zondag 7 juni 2009 10:30
Minister Eberhard van der Laan (PvdA) voor Integratie vindt de constante instroom van laagopgeleide Marokkanen in het kader van gezinshereniging een ondraaglijke last voor de Nederlandse samenleving.
Proef Om te voorkomen dat moslimmeisjes op vakantie worden uitgehuwelijkt in hun land van herkomst, is Rotterdam een proef begonnen.
Leerlingen krijgen op school de mogelijkheid een verklaring te tekenen dat ze tegen uithuwelijking zijn, zodat wanneer zij niet terugkomen van vakantie er actie kan worden ondernomen.
Het Amsterdamse stadsdeel de Baarsjes wil ook met de proef beginnen.
'Het is dweilen met de kraan open,' zegt Van der Laan in een interview met De Telegraaf.
Verscherpen Van der Laan vraagt zich af of de investering in inburgering niet verloren gaat, wanneer er 'zoveel laagopgeleide nieuwkomers zijn'.
De aangescherpte eisen voor gezinshereniging die door oud minister Rita Verdonk zijn ingesteld, werken onvoldoende. Het is nog steeds mogelijk om de inkomens- en opleidingseisen te ontduiken, door bruiden via België binnen te smokkelen, erkent de minister.
Marokkaanse mannen zoeken een 'traditionele' vrouw en dat is volgens Van der Laan een probleem voor 'goed geïntegreerde, ambitieuze meiden'.
Discussie In november vorig jaar laaide de discussie over importbruiden weer op. De PvdA, SP en GroenLinks waren toen fel tegen het aanscherpen van de eisen om een buitenlandse bruid of bruidegom naar Nederland te halen.