Wel! Wel! Welke grote meneer we daar hebben! Kon hijvan Hierboven de belse Eerste Piet maar bij de oren grijpen!....
Nogmaals de linkse indoctrinatie bij deze .heeft geleerd links te lullen en rechts zakken te vullen. Volg even de bittere nieuwjaarswens van Frans Crols (Trends) de enige persoon waarvoor Roularta nog niet verzwolgen hoef te zijn in het diepste der diepste hellekrochten
Ja! Lode Claes Zaliger! t Is lijk mijn Moeder zei: De goeden moeten gaan, de slechten mogen blijven ..Heb dank toch, Heer Crols, dat U deze sluier van het verleden even hebt opgelicht ..
Niet ik wens u een Ongelukkig 2009, u krijgt het van Herman Van Rompuy en de rompregering, zonder Vlaamse meerderheid, die hij verhoopt te leiden tot in 2011.
Herman Van Rompuy is verstandig en weet dat dit belachelijk is.
Half 2009 zal hij voor de Franstaligen nog dieper door het stof kruipen en mee de chaos versterken die België is. Hij die zich nuffig in gesprekken, debatten, op televisie signeert als de aartsvijand van de chaos. Door te doen wat hij de jongste weken deed, verhoogt hij precies het euvel dat hij zegt te verafschuwen.
Zijn CD&V krijgt door haar structurele slaphartigheid - het zit de partij in de genen - in juni een afstraffing van 18 karaat. De Open Vld kan misschien haar score behouden, maar ten koste van de beloften over de versterking van de Vlaamse (economische) macht die zij sedert jaren doet. Bart Somers en zijn kiesvereniging noemen zich liberaal. Beter ware: kruidenier, wezel.
De radicalen van N-VA, LDD en Vlaams Belang doen met de abdicatie van CD&V en Open Vld hun voordeel.
Van dichtbij beleefde ik een episode in de loopbaan van Herman Van Rompuy, en ze is interessant voor 2009. Van Rompuy strandde in de jaren tachtig in de CVP en betastte alternatieven.
Hoogstaande journalistiek leek hem een route en die werd hem voorgespiegeld door Lode Claes, ex-journalist, ex-senator van de Volksunie, oud-bankier. Lode Claes was directeur van Trends. In hartje Elsene vergaderden hij, Herman Van Rompuy en ik (toen hoofdredacteur) wekelijks, en dat gedurende maanden, over Trends, de economie, de politiek, de samenleving.
Lode Claes wilde naast De Standaard een tweede kwaliteitskrant creëren; een kopie van Le Journal de Genève, een geliefde conservatieve krant van de Vlaamse nestor. Herman Van Rompuy was zijn favoriete kandidaat-hoofdredacteur.
De kernthesis van Lode Claes - neergelegd in een nog steeds leesbare en steekhoudende serie van boeken en columns (in Trends) - was: de Vlamingen kunnen niet omgaan met macht, zijn machtsschuw, laten zich ringeloren door een tegenstander (Franstalig België) die veel zwakker is dan de Vlaamse bovenlaag inziet. Daardoor verspeelt die Vlaamse bovenlaag majeure kansen om het land te sturen in een richting die haar meerderheid mogelijk maakt.
Herman Van Rompuy illustreert de stelling van Claes voortreffelijk. Waarom duwen hij en zijn CD&V niet harder tegen het vermolmde establishment dat het oude België wil herstellen, in stand wil houden? Dat establishment heeft de voorbije halve eeuw bij elke crisis bewezen dat het onvoldoende geïnformeerd, vooruitziend, machtig is om debacles te keren.
Het establishment van België - toen en nu hoofdzakelijk francofoon en soms aangevuld met de Belgische vleugel van CVP/CD&V, PVV/Open Vld en SP/sp.a - heeft in 1960 op ridicule wijze de kolonie verloren. Men wist van niets, was verrast, onvoorbereid, stuntelig, lachwekkend.
Het establishment heeft de splitsing van Leuven ondergaan. Men wist van niets, was verrast, onvoorbereid, stuntelig, lachwekkend.
Het establishment heeft de roof van de Generale Maatschappij, beter de Société Générale, ondergaan. Men wist van niets, enzovoort.
Het establishment heeft de splitsing van radio en televisie ondergaan. Men wist van niets, enzovoort. Het establishment heeft de splitsing van alle politieke families ondergaan. Men wist van niets, enzovoort. Het establishment heeft de dood van 'zijn' Sabena ondergaan (waarvan het karrenvrachten gratis tickets kreeg voor zichzelf, bobonne, de petits enfants, la maîtresse). Men wist van niets, enzovoort. Het establishment heeft zijn Fortis doen kantelen. Men wist van niets, enzovoort. Het establishment (reken er voor deze episode ook de vakbonden bij; mond vol over solidariteit, maar te schijnheilig - een christelijke zonde, mijnheer Cortebeeck en een vloek tegen de Verlichting, mijnheer De Leeuw - om te melden dat het een codewoord is voor het eigen machtsbehoud) zal het einde van België niet tegenhouden. Men weet van niets, enzovoort.
Herman Van Rompuy rijdt voor het establishment waarvan hij weet dat het leeg is, blut, ideeënarm, in paniek. Daardoor leidt hij de rommelhoop die België heet. De CD&V is een partij van praters en treuzelaars die zich telkens geroepen voelt, uit vrees om de levensvraag te stellen wat de toegevoegde waarde van België is voor haar kiezers en haar landsdeel, om borst vooruit en glimmend het koninkrijk te depanneren. Daardoor voelt zij klef, vreesachtig, oubollig en achterhaald aan.
Na de volgende afstraffing in de kiesurnen zal zij opnieuw verdwaasd, verontwaardigd, betweterig haar lijdensweg naar de overbodigheid continueren. Wie zichzelf niet respecteert, niet laat respecteren, verliest het respect van de kiezers. Een Ongelukkig 2009 wordt u aangeboden door premier Van Rompuy en le dernier carré van de blinden. (T)
DE AUTEUR IS VOORZITTER VAN DE ADVIESRAAD VAN TRENDS.
De Markiezen Ze spreken van de dood zoals jij van een fles Ze staren naar de zee zoals jij naar een bres
De vrouw is hier wellustig in zonlicht dat ze ducht Terwijl het winter is onder een zomerlucht
Het regent hemelsbreed het slaat me waar ik ben Er is een oud wit paard en dat neuriet Gauguin
En de ben de precieze tijd aan het verliezen O Markiezen
De vuren laaien op en nog hoger de stilte Die aldoor stiller wordt en de maan brengt de kilte
En de zee wordt verscheurd en weer tenietgedaan Door rotspartijen met een radeloze naam
En verder weg een hond en liederen vol weemoed Er horen dansen bij waar iedereen aan meedoet
En er blazen exquise winden die eeuwig bliezen O Markiezen
De lach is in het lijf het woord is in de blik Het lijf heeft geen verblijf de toekomst heeft geen ik
Soms komt er een kokospalm en schrijft een liefdeslied De zusters luisteren niet maar het is als een psalm
En de prauwen gaan heen en de prauwen gaan weer Ik vertel meer en meer het verhaal van iedereen
Denk je dat ik kan kiezen om nooit iets te verliezen O Markiezen
Dit was het lied/gedicht (Jacques Brel Ne me quitte pas), vrij vertaald trouwens uit het Frans, waarop gefocust wordt ..
Quotering mijnerzijds: (voor de tekst), van zang heb ik geen benul en had liever gehad dat die knul zweeg: 4/10. Inspiratie reikt maar 6 strofen ver. Na 6-7 whiskys en een half pak sigaretten zou het kunnen dat mijn oordeel vanzelf wijzigt. Al naar gelang het gezelschap .
Dat Bennootje, tot zijn grote spijt, ook Neerlands bloed in dadeen heeft, helpt ons, Vlamingen, geen moer vooruit.
Met dergelijk talent uit de hoogte neerkijken op zijn volksgenoten, de Vlamingen, kan allen door een verwende Brusselse Ket en een geborneerd kleinzielig klote keeskopie. Het zal hem wel niet kunnen schelen, maar mijn vriend zal hij nooit zijn. Wat niet belt dat ik hem gaarne lees. Ja, ook in de Nack, als die via Iskander in mijn E-postbus komt. En ik heb graag dat U dat ook weet: Benno Barnard is een groot (en zwaar) schrijver.
Dan denk ik telkens aan ene Gerard Reve, wiens laat-literaire prestaties gerust naast die van L.P. Boon met zijn vulgaire Fenomenale Feminateek mogen gelegd worden. Die Reve moest uiteindelijk ook uitwijken naar Vlaanderen (Machelen a/d Leie) waar hij buurman werd van de schilder Roger Raveel. Benno Barnard leeft in Amerika
Wat is dat toch met die grote kunstenaars, die elders dan thuis willen leven? Hun blikken, hun belangstelling of hun verlangen richten zich als magneten naar Vlaanderen ..Scheef kijken, zegt men in Holland .Jaloers zijn, zeggen wij in Vlaanderen
In zijn essay Was Jacques Brel een Vlaming? stelt Geert van Istendael dat Jacques Brel een Franstalige Belg uit Schaarbeek was, en geen Vlaming. Maar Franstalige Belgen uit Schaarbeek en de rest van Brussel willen weleens van Vlaamse afkomst zijn, kinderen van het ras dat Emile Verhaeren in 1902 als 'tenace' omschreef, wat taai betekent (ik vertaal het maar ten behoeve van jongeren die als slachtoffers van de kapitalistische taalopvatting het Frans irrelevant vinden, zoals iedere taal die de euvele moed heeft geen Engels te zijn).
In de taxonomie van het Belgendom zijn de Franstalige Vlamingen heden ten dage een met uitsterven bedreigde soort, waarvoor bescherming door het Wereldnatuurfonds gerechtvaardigd is. En dan bedoel ik niet de producten van het ancien régime die rondom Brussel de lokale negerstammen met een adembenemende koloniale minachting tegemoettreden - nee, ik heb het over de zachtaardige restanten van het oude, polyglotte Europa, mensen die leven in een voortdurende spanning tussen verschillende talen, zoals dat in Bialystok, Czernowitz, Praag, Boedapest, Transsylvanië, Vilnius en nog honderden andere steden en landstreken het geval was. Die grote gonzende realiteit was vaak onrechtvaardig, maar de voortdurende wrijving tussen talen, tradities en sociale lagen heeft wel veel interessante literatuur opgeleverd. Bij ons hebben Vlaamse schrijvers in het Frans hun aparte, nog altijd niet geheel verdwenen wereld vastgelegd. En het is niet onzinnig te beweren dat Brel tot die schrijvers behoorde, ook al was hij dan een Brusselaar van Vlaamse afkomst, wat niet volledig hetzelfde is als een Franstalige Vlaming (ik wring mij in velerlei kronkels om mijn vriend Van Istendael niet te erg tegen te spreken).
In de tijd van Verhaeren ontstond er een beeld van Vlaanderen dat vooral diende om de Franstaligen te onderscheiden van de inwoners van de Franse republiek. Zij waren anders, want zij hadden (of waren) Vlamingen. Dat mythische volkje was ooit rijk geweest, in de Bourgondische tijd, en had toen grote schilders, musici en schrijvers voortgebracht, de gebroeders Van Eyck, de polyfonisten, Jan van Ruusbroec... Deze laatste - in Frankrijk bekend door de vertalingen van weer een andere Franstalige Vlaming, Maurice Maeterlinck - was weliswaar een Brabander, maar met Vlamingen werden ook Brabanders en de overige 'Vlaams' schrapende Belgen bedoeld. Het is in flamingantische kring geen populair verhaal, maar 'Vlaanderen' in de moderne zin van het woord, als cultuurhistorische eenheid, is een schepping van de Franstalige bourgeoisie.
Ach, dat goeie ouwe Bourgondië! Maar zo omstreeks 1900 waren de meeste niet-Franstalige Vlamingen straatarm - gebukt raapten ze patatten van het veld, in een treffende gelijkenis met het werk van vader Brueghel; voor het schilderen van madonna's hadden ze geen tijd en zelden hoorde men ze nog een polyfoon lied aanheffen. Maar tegenover deze armoede stond ook schoonheid, vreugde, ja, wellust. In de lucht van hun in de tijd versteende, klein gebleven steden, waar boven middeleeuwse kanalen guirlandes van mist dreven, tinkelde de beiaard; hun maagden voerden rustieke reidansen bij de oogst uit, en de meer ondeugende exemplaren lokten bleke Franstalige jongelingen het rijpe koren in (het laatste beeld komt van Van Istendael, die er nog steeds spijt van heeft dat dit hem nooit is overkomen).
Sinds Verhaeren - die zich overigens zeer wel bewust was van zoiets hinderlijks als Vlaams fabrieksproletariaat - is dit beeld, terwijl het steeds anachronistischer werd, voor zover het al ooit aan enige realiteit heeft beantwoord, door de Franstalige bourgeoisie hardnekkig in stand gehouden. Tot op vandaag bestaat het. In 2003 vroeg het serieuze tijdschrift Marginales aan een aantal Franstalige Belgische intellectuelen hoe Vlaanderen er voor hen uitzag - haast allemaal schetsten ze een landstreek bevolkt door toegewijde beiaardiers, schalkse boerendochters en nurkse landbouwers van de pruimtabak wegspuwende soort. Zelfs het moderne racisme bevestigt dat beeld, want in de grote stad veranderen die achterdochtige boeren met hun modderige wereldbeeld als vanzelf in racisten, onontvankelijk voor de Franse Verlichting. Het is werkelijk haast even karikaturaal als ik het hier weergeef, en van een jaloers makende blindheid voor de lelijkheid van het huidige, van welvaart walmende Vlaanderen. Alles bij elkaar drukt het waarschijnlijk het sentiment uit dat we iets zijn kwijtgeraakt, zelfs als we het in deze vorm nooit bezeten hebben.
De grootste vertolker van dat sentiment was en is Jacques Brel, in klassiekers als 'Marieke' en 'Le plat pays'. Hij is zelfs dermate groot en invloedrijk dat veel Vlamingen in de wekere lagen van hun bewustzijn een soortgelijk beeld van Vlaanderen zijn gaan koesteren, terwijl je minstens vijftig moet zijn om je nog vaag iets te herinneren van de kwetsbare schoonheid die het vlakke land inderdaad bezeten heeft.
*********
Psssst Laat het duidelijk zijn; Benno Barnard is in Knack een pure 100 karaats broodschrijver. Wat in het geval van de Nack alles uitlegt. Privé zal hij wel een andere en lievere jongen zijn .
Zouden de Heren Hoernalisten van DS nooit lessen Vaderlandsche Geschiedenis hebben gehad? Of zouden ze deze, samen et de lessen Wellevendheid gebrosst hebben? Het ziet er naar uit dat geheugenverlies een van de ingangs-voorwaarden is om daar in dienst te mogen. Dat ze de Bravezeun niet kennen is hen vergeven het is dan ook niets meer dan een vulgaire straatmelodie. Maar dat ze de Vaderlandsche Leuze Eendracht Maakt Macht niet kennen, en nog veel minder in toepassing brengen, is wel zeer erg. Verdeel en heers .als een kraaiende haan op de mestvaalt.
Overlees beide commentaarstukjes hieronder. Is dat objectieve berichtgeving? Dat komt er van als men zijn wensen voor werkelijkheid neemt .de politieke carrière van Morel is voorbij .terugval van 3 op 2 zetels Valkeniers kan zijn publiek niet begeesteren . En dan het tweede deel! Och Ja, die SLP zijn een kliek slappe belachelijke Vlaamse kikkers .Net zo slap als hun SLP
Dat ze dan de huichelachtigheid laten varen, en hun lezers kort, correct en goed informeren dat ze een pure regime-krant zijn: tendentieus belgisistisch, hypocriet pseudo-intellectueel en pur-sang verkopers van bedrukt papierpulp.
Eerste stukje.
'Vlaanderen moet een vuist leren maken!' Baf! Jean-Pierre Coopman, de bokser die vroeger bekend stond als de 'Leeuw van Vlaanderen', deelt opnieuw meppen uit. Op het campagnekrantje dat Vlaams Belang zaterdag tijdens zijn nieuwjaarsreceptie voorstelde, suist Coopmans linker u tegemoet. Op zijn gele handschoenen prijkt het VL-logo waarmee Vlaams Belang naar de kiezer trekt.
Achttien jaar na de omstreden Vlaams Blok-campagne Uit zelfverdediging trekt Vlaams Belang dus opnieuw bokshandschoenen aan. 'Ik geef toe dat ik daarover getwijfeld heb', zegt Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers.
De Antwerpse lijsttrekker Filip Dewinter is daarentegen laaiend enthousiast. Bij de voorstelling schudt hij Coopman opgewekt de hand. 'Ha Jean-Pierre, 't es proper gedaan, hé', zegt Dewinter - oorspronkelijk Bruggeling - in het West-Vlaams.
Voor alle duidelijkheid: Coopman zal op 7 juni niet op een Vlaams Belang-lijst staan. Maar de vroegere bokskampioen glimt wel van trots als hij hoort dat het krantje op 2,4 miljoen exemplaren gedrukt wordt. Daarna verschijnt het krantje tweewekelijks. Totale kostprijs: 1,4 miljoen euro.
In zijn eerste nieuwjaarstoespraak slaagt voorzitter Valkeniers er niet in zijn publiek te begeesteren. Hoewel op de receptie alleen leden van de partijraad zijn uitgenodigd. Pas als - 'wars van alle racisme' - het vreemdelingenthema aangesneden wordt, gaan de handen een eerste keer op mekaar. 'In Vlaanderen mogen geen allochtonen, francofonen of anderen worden uitgesloten, op voorwaarde dat ze zich aanpassen aan onze taal en cultuur. Als zij zich niet wensen aan te passen, moet het recht op vrije terugkeer naar waar het beter is, kordaat toegepast worden.'
Een opvallende afwezige tijdens de nieuwjaarsreceptie is kopstuk Marie-Rose Morel. 'Persoonlijke verplichtingen', is de officiële verklaring. Veel reden om te vieren heeft de Schotense niet. Haar politieke carrière is zo goed als voorbij. Valkeniers bevestigt immers dat Filip Dewinter - net als Frank Vanhecke - zowel op een Vlaamse als op de Europese kieslijst zal staan. Het is uitgesloten dat Morel vanaf de lijstduwersplaats beter kan doen dan Dewinter en Vanhecke. Als Vlaams Belang, zoals verwacht, terugvalt van drie naar twee Europese zetels, valt zij uit de boot.
Tweede stukje
Jong en euforisch, zolang het nog kan
'Het is druk, hé, hier op de Titanic', zegt een smalende militant. De Sociaal Liberale Partij (SLP) straalt zichtbaar. Eindelijk bevrijd van hun kartel met SP.A, eindelijk bevrijd van boegbeeld Bert Anciaux. Zelfs het spook van de kiesdrempel kan de euforie niet temperen.
De balzaal van de Vooruit is te klein voor het voetvolk van de SLP. Uit de asse van de Volksunie, Spirit en Vl.Pro is de SLP verrezen als 'links alternatief'. Van enige vrees om irrelevant te zijn op het politieke speelveld, is vandaag geen spoor te bekennen. Het volk staat tot in de gangen, waar opvallend veel jonge kinderen rondlopen.
Voorzitter Geert Lambert is de plaatselijke held. 'Hij is echt veranderd, hé. Niet alleen fysiek. Hij is ook gegroeid als voorzitter. Hij is een echte leider geworden, die knappe dingen doet en enthousiasme opwekt', kirt Vlaams parlementslid Els Van Weert.
'Ik zie hier veel volk voor de partij van één man', zegt Lambert bij het begin van zijn speech. De zaal reageert haast wild. 'Natuurlijk zijn we opgelucht dat we verlost zijn van Bert Anciaux. Ik kom nu SP.A'ers tegen die me zeggen: Tja, nu zitten wij ermee., Moet ik nog meer zeggen?' vertelt Sam Buyst, de voormalige woordvoerder van Spirit en vandaag de campagneman van de SLP.
'Wist u dat België een minister van Klimaat heeft?' vraagt Lambert aan zijn publiek. 'En weet u dan wat die man gepresteerd heeft? Ik ook niet. Of wist u dat wij een minister van Asiel en Migratie hebben? Die heeft nog minder gepresteerd. Het is zo schandalig dat kranen beklimmen of kerken bezetten in dit land de zekerste weg naar papieren is. We hebben twee ministers van Institutionele Hervormingen, maar we zijn geen stap verder in wat ooit met vijf minuten politieke moed zou worden opgelost. En we hebben geen minister van Begroting. Dat vond deze regering niet belangrijk genoeg.
'In tijden van weinig hoop voor de politiek bieden wij nu een ongebonden partij die pragmatisch en radicaal anders aan politiek wil doen. Onze prioriteit is duidelijk: de belastingen en de sociale zekerheid grondig hervormen via een tweede Generatiepact. Want in alle bescheidenheid: wij zijn het alternatief in de politiek.'
Als een volleerde voorzitter ontvangt hij het minutenlange applaus na afloop van zijn toespraak en roept hij de kleine groep boegbeelden op het podium. Behalve oud-parlementslid Nelly Maes en Van Weert zijn daar geen bekende gezichten bij. Meteen is duidelijk dat de SLP het bijzonder moeilijk zal krijgen om met onbekende lijsttrekkers de verkiezingen te halen. 'Maar die 2,6 procent in de laatste peilingen doet ons toch deugd. Dat is meer dan we ooit haalden als Spirit binnen het kartel met SP.A. En dat voor een partij die pas is opgericht. Nu komt het erop aan onze nieuwe mensen in de kijker te zetten', zegt Lambert.
De Leuvense schepen Mohamed Ridouani is iemand waar de SLP veel van verwacht. 'Natuurlijk geloof ik voor honderd procent in de levensvatbaarheid van ons project. Kijk naar wat er bij de SP.A gebeurt: ze reden zich deze week helemaal in de prak. Nu heb ik pas begrepen wat dat is, zich opsluiten in het eigen grote gelijk,. Een onafhankelijke progressieve partij is nodig, dat is duidelijker dan ooit. Wij gaan het halen'.
'Weet u, eigenlijk zijn we maar zes leden kwijt na onze beslissing om niet meer in kartel te gaan met SP.A. Helaas waren dat wel onze parlementsleden', zegt het oud-kamerlid Walter Muls grinnikend.
'Wat we doen na de verkiezingen, als het mislukt? Dat zien we dan wel. Nu gaan er keihard voor', zegt Els Van Weert. De enige opvallende afwezige in alle euforie is Bettina Geysen, de voormalige voorzitter van Vl.Pro. 'Ik geloof wel dat ze nog lid is, hoor. Maar geef haar wat tijd.'
*****************
Pssst. Die stukjes sla ik op in mijn extern geheugen, wan mijn eigen brein schiet te kort om al die heerlijk lolbroekerij op te slaan .Mijn computer geldt als extern geheugen, met een ontelbaar aantal mappen waarin op de duur een kat haar jongen niet meer terugvindt .Maar met 4 Duitse Herders in huis heb ik weinig last van poezenstreken . **********************
Collega Hupoart http://blog.seniorennet.be/hupoar1/ trok er mijn aandacht op Het rond-robuuste Weverke dat, aan de hand van reusachtige reclame-panelen, op missioneringtocht in het Zuiden des lands getrokken was .Ik wist (en weet nog niet) wat te denken .Strategisch goed gezien voor een voorman van achterwaartse vooruitgang, langzaam maar zeker? Gevlei of mistgordijn voor regeringsverantwoordelijkheid? Op zoek naar goedkoop succes en/of applaus in Laeken? Wie weet een dikke vis in de pan? O Mocht ik mij maar vergissen! En ware dat toch maar een eerste stap naar de algemene verzoening en de het herstel van de Vlaamse Eendracht-met-Hoofdletter ..
Kijk, al is de bedoeling goed (toe te juichen? want begot, de man meent het! ) mij ontgaat toch waarom de massa van de Waalse mens moet bewerkt worden. Meelopers volgen misschien wel, en dat is dan een te kostelijke inspanning. De gewone mens (spreek uit ervaring) gaat diep in zijn binnenste akkoord met Bart. Daar ligt het bels probleem niet. Het ligt bij de Happarts, de Onkelinxen, de 1000quets, de di Rupas en anderen. En daar moet Bart geen 20 m²-affichen tegen gooien, maar een paar goed gemikte kasseistenen. Desnoods als het moet, geen symbolische, maar echte vierkante blokken die recht uit hun eigen steengroeven komen. En derhalve voor het rapen liggen, en daarenboven geen cent kosten.
Losse gedachte. Gisteren zag ik toevallig, op een gevorderd uur, die reisreportage van 3 motards-bon vivants (mij onbekend) op excursie tussen Engeland en Schotland. Volgende zondag (VTM) rijden ze verder. In een prachtig ruraal landschap dat vroeger een mijngebied bleek te zijn geweest. Weg mijnen, weg kompels, en zelfs tot hun grote verwondering, weg terrils. Die moeten inderdaad het landschap vele honderden jaren lang grondig geschonden hebben. Zoals in de Borinage bij ons .Bart jongen: zorg Uw collega-volksmenners aldaar het vuur aan de schenen te leggen om ook daar de terrils weg te krijgen .Het moet slechts om een fractie gaan van wat daarin Engeland verwijderd werd .
Ja, die weverkes die ter botermarkt zouden gaan .: de boter die was er te dieren, ze kochten een pond sa vieren Uit solidariteit wellicht, want geld voor elk een pond boter was er niet ..Daarom geef ik de tekst van de home page integraal & oorspronkelijk. Ik ben gaan kijken op de aangemelde site http://www.prejuges.be/ . Knap werkstuk maar die Rode Haan mocht wat kleiner uitgevallen zijn .Op die manier is het geen symbool meer van een deelgewest, maar de rode haan die kraait op een uitslaande brand.
Noteer dat er geen Vlaamse tekst beschikbaar is. Het is dus bij Bart nog altijd Pour les Flmands la même chose .