.xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Gregorius Nekschot waarschuwt :

RED ALERT ! ! ! ! ! !

De Ram(p)madam

Nota vooraf vanwege Digitalia : ze zijn er rap bij, onze Moslim-vredesbroeders, waarvan de hardsten getooid met de spreekwoordelijke haatbaard en  voorzien van een blank kromzwaard zich voorlopig gedeisd houden….

Het einde van hun Ramadan ligt weliswaar nog in een verre toekomst, maar, elke gelegenheid te baat nemend, zijn ze daar nu al met…hun eisen voor gelijkstelling met de oorspronkelijke bewoners : om een Moslim-feestdag, betaald door Jan-met-de-pet en zjn Lisa. Want, zeggen, ze, hun ‘Suikerfest’ is zowat hetzelfde als ons ‘Kerstfeest’….en dan moeten die Christen-honden immers ook niet werken….

**********************

Roep het suikerfeest uit tot wettelijke feestdag, (mogen de Islam-roeptoeters in De Morgen het uitschruwelen! De De Morgen is gewoon een Linxe progressieve krant, maar ze leent haar kolommen wel uit aan het meest rechtse fascisitische samenlevings-model  van 1400 jaar geleden…  Nu vragen die haatbaarden en potsendragers het nog op een vleiende toon, straks wordt het ons opgedrongen met het mes op de keel. Is het ooit elders al anders geweest? Toevoegsel in schuine druk van de hand van Digitalia….)

11/08/10 07u11

Vandaag start de ramadan, de vastenmaand van de moslims. Volgens de broers Koçak is die religieuze praktijk meer dan ooit aanvaard in België, maar het kan nog beter. Selahattin Koçak is auteur van het boek 'Wie is er bang van de Islam?' en sp.a politicus. Bahattin Koçak is islamleerkracht en columnist.

·         

 Als we gaan vergelijken, dan knaagt het gelijkheidsbeest in ons, want qua symboliek lijkt het einde van de ramadan op het kerstfeest (*) 

De ramadan is voor moslims de jaarlijkse carwash van de ziel, op voorwaarde dat die carwash grondig zuivert en geen krassen achterlaat, natuurlijk. Tijdens de jaarlijkse vastenmaand onthouden volwassen gelovigen zich van zonsopgang tot zonsondergang van alle dranken, etenswaren, seksuele betrekkingen en tabak. Ook vloeken en medemensen kwetsen zijn uit den boze. Door in die periode meer te bidden, meer te doen voor je medemens en te vasten, word je niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk gezuiverd. In de vastenmaand herdenken de moslims dat de Qur'an, het heilige boek van de islam, aan de profeet Mohammed geopenbaard werd.

In deze periode van onthechting moet je je op je geloof concentreren. Het openbare leven in islamitische landen valt voor een groot deel stil. Zieken, reizigers en zwangere vrouwen zijn vrijgesteld, maar zij moeten de vasten wel later inhalen.

Toch is de ramadan meer dan een lichamelijke en geestelijke beproeving. Het is ook een feest. 's Avonds, na zonsondergang, nemen vrienden en familieleden een gezamenlijke iftar-maaltijd. We zien dat de vastenmaand het samenhorigheidsgevoel tussen moslims aanwakkert en aanzet tot verzoening en dialoog met andersgelovigen.

Veel islamitische verenigingen nodigen Vlaamse mensen bij islamitische families uit om samen de iftar-maaltijd te nuttigen. Een ideale manier om elkaar en elkaars gebruiken te leren kennen. Die formule heeft de laatste jaren veel succes. Verschillende Vlaamse vrienden vragen zelfs op Facebook en dergelijke hoe ze uit solidariteit met hun moslimvrienden een paar dagen kunnen meevasten. Uiteindelijk zijn we in Vlaanderen, in Europa aan het vasten en dus stelt zich de vraag hoe je dat gegeven kunt integreren op de werkvloer, in het onderwijs, enzovoort.

In zekere zin bestond vroeger een dualiteit tussen de beleving van katholieke feesten (je omgeving) en je eigen islamitische feesten. Wij, de tweede generatie, hebben de oplossing gevonden in het verzoenen van al deze feesten. Gaven we vroeger enkel geld en suiker (snoepgoed) aan neven en nichten, dan kopen we vandaag evengoed cadeautjes tijdens islamitische feestdagen en doen we mee met Sinterklaas en kopen we eieren met Pasen. Met dien verstande dat je je kind het gewoon niet kunt ontzeggen, want anders blijft Sinterklaas een racist en zijn de klokken uit Rome het noorden kwijt.

Op het einde van de ramadan vieren we het driedaagse suikerfeest dit jaar, en afhankelijk van de berekeningen, vanaf 8, 9 of 10 september. De meeste scholen met een hoog percentage aan allochtonen hadden de gewoonte een pedagogische studiedag in te lassen. Vandaag is het een erkende feestdag, maar enkel voor moslimkinderen.

Eigenlijk is de beste oplossing dat het een vrije dag wordt voor iedereen, want na integratie komt acceptatie. Toch? Op de werkvloeren is de situatie nu vooral afhankelijk van de goodwill van de werkgever. Voor zover het vasten het dagelijkse werkritme niet verstoort, is er geen probleem.

En toch knaagt het gelijkheidsbeest in ons als we vergelijken, want qua symboliek lijkt het einde van de ramadan op het kerstfeest. Maar net zoals ik vroeger Sinterklaas een racist vond omdat hij wel bij Frankie langskwam en nooit bij ons, vinden we dat de acceptatie van de islam niet louter van de goodwill van buur en werkgever mag afhangen.

Wij erkennen dat Vlaanderen gebouwd is op katholieke grondvesten en willen daarom ook de kerk in het midden houden, maar er moet ook plaats zijn voor een moskee. En daarom mag het debat snediger, scherper en realistischer gevoerd worden in verband met de blijvende aanwezigheid van de islam en alle andere religies. Immers, de tijd van enkel kennismaking en uitleg over elkaars cultuur en religie is voorbijgestreefd. Inbedding van de aanwezigheid van de islam is de uitdaging om samen vooruit te gaan.

Want met twee monologen heb je nog geen dialoog

***********************

(*) Tja…Zou kunnen kloppen, eenmaal het Kerstgebeuren en de geboorte van Christus herleid is tot ‘Het Lichtfeest’…Wij, Westerlingen, zijn inderdaad al lang afgestapt van onze religieuze tradities, om niemand te kwetsen…Trouwens, wie van onze jongeren weet nog wat en waarvoor het stalleke van Behlehem staat….

Pssst I

En succes dat dit artikel heeft! Om 8 uur waren er al 80 % tegenstemmers op de poll in de De Morgen……JaJa, Bij De Morgen weet men hoe ze lezers moeten afstoten!

Schrijft Het Nieuwblad over een van hun bloggers….

De maand van honger en dorst

‘Jij mee vasten tijdens de ramadan? ben je gek geworden?’, vraagt mijn vriendin Hind. ‘Ik doe er zelf niet eens aan mee. Dat is een hypocriet relict uit het verleden. Ze zouden beter de armen als rijken laten leven in plaats van de rijken als armen.’

Ze heeft, zoals zo vaak, natuurlijk een punt. De overheden in islamitische landen laten de zorg voor armen al te makkelijk over aan dergelijke burgerinitiatieven. En ja, het is uiteraard een druppel op een hete plaat om armen een keer per jaar een goed maal voor te zetten zonder te investeren in structurele hulp.

Maar de idee van een dag lang niet eten en drinken lokt me om een of andere bizarre reden wel aan. In onze leefwereld lopen we maar al te vaak gedachteloos naar de snoepmachine of de frisdrankautomaat om weer eens een caloriebom in te slaan. We eten niet om ons te voeden, maar omdat we zin hebben in iets lekkers.

Misschien leer ik de waarde van eten en drinken wel weer appreciëren. Het zou mijn gewicht en algemene conditie alvast ten goede komen.

**********************

Pssst II

Zou er, buiten hier en daar een ouderwetse nostalgicus, zich nog iemand herinneren dat er ooit in onze Christelijke Gewesten zo iets als een 40-daagse vasten bestond, de dagen vòòr Pasen, en in het najaar, in de dagen voor Kerstmis, een 4-weekse Advent? Toen had er nog niemand gehoord van de Islam, en iedereen dacht dat het zo hoorde….

Door de luxe van ‘de goede tijd’ is nu alles bijna zo goed als vergeten. Vaag-weg herinnert men zich nog hier en daar dat jaars rond, elke vrijdag, een dag was van ‘vlees derven’ en dus vis-dag was. Alleen werklieden met zware lichamelijke arbeid mochten vlees ‘tot zich nemen’…zij waren ‘vrijgesteld’ als ze dat, uiteraard, konden betalen….Iedereen, van klein tot groot, van oud tot jong, mocht trouwens maar éénmaal per dag in die vastenperiode zijn ‘nooddruft’ halen, wat in de catechismus onderaan de bladzijde uitgelegd stond als zijn buikje rond eten. Maar dan met pastoorswoorden gezegd.

Toen waren er (gelukkig!) veel minder hart-en vaatziekten. Boulemie was een woord dat nog moest uitgevonden worden. Integendeel, magerzucht was toen een bijna algemeen verschijnsel….

Die vastenperiodes waren een nachtmerrie vooral voor de kinderen, die de hele tijd verstoken bleven (zelfs na zonsondergang!) van snoep en andere lekkere maar zeldene versnaperingen : een appel bijvoorbeeld. Of als vader zijn weekgeld had opgetrokken: van een halve appelsien per kop….Hetzelfde inzake iedereens ‘nooddruft’ : van klein tot groot mocht men maar, onder Moeders toezicht, eten en drinken met mondjesmaat. Honger en dorst waren een bijdrage tot lotsverbetering van de (nog) minderbedeelden. De schaal in de zondagsmis, waarmee wij als misdienaar moesten sleuren, was die dagen dan ook veel zwaarder geladen. De rijken wisten toen ook al hoe ze beter in de Hemel konden geraken….

Er werd door niemand gerookt, tenzij in ’t geniep, en de  fles ‘Elexir d’Anvers’ tegen buikpijn voor onze zusters bleef in de kast, waarvan Moeder de sleutel in haar voorschoot had….

Na zonsondergang werd er met vrienden en kennissen NIET gewallebakt, maar werd er ‘een tientje’ meer gebeden bij de avondlijke Paternoster, voor de zieltjes in het vagevuur….

Zevenjaarlijks (?) of zoiets kwam er een Dominkaner Witte Pater met donderende stem elke avond, drie dagen ver, in de kerk, bij het invallen van de duisternis, een donderpreek afsteken. Meestal over ‘de uitersten’ van de mens…de dood, het oordeel en de eeuwige verdoemenis….We hadden hem al ‘gehad’, bij Meester in de klas, en daar was hij precies Sinterklaas uit een ver vreemd land, maar dan ene zonder Zwarte Piet waarvan we geen schrik dienden te hebben….Dat de brave man heel die tijd bij de Pastoor logeerde, was zeer logisch. Minder logisch was, dat Marie, de pastoorsmeid, de volgende morgen ettelijke lege wijnflessen stond uit te spoelen aan de gootsteen, toen ik daar, na de dagelijkse communiemis, een boterham met koffie mocht gaan verorberen : alvast één eter minder thuis bij Moeder….Wat we zagen was, als misdienaar, beroepsgeheim….

Met Pasen en met Kerstmis werd ‘onze Hoogdag gehouden’. Zelfs de meest verstokte zondaar was de week voordien te biechten geweest en, ging, ten aanschouwe van de gehele gelovige gemeenschap, ter communie op de Hoogdag zelf. Desnoods, zoals ten tijde van Ernest Claes, ging men ‘zijn Pasen houden’ bij de Paters in de Stad, om de indruk te wekken een echte ‘socialist’ te zijn….

Nostalgie?

Vanzelfsprekend…..

Maar moet de goegemeente nu echt ingewijd en begeesterd worden in de zeden en gebruiken van deze woestijn-cultuur? Dat is de klok met een 1400-tal jaren terugdraaien….

We hadden amper de sur-realistische voetsporen van Rome (zoals in mijn kindertijd) overleefd, om kortstondig de euforie van de bevrijding van onder dat juk te voelen, of men is daar al met een nieuw en nog veel dringender juk….

Als ik lees wat collega’s schrijven (zie hieronder) dan denk ik: waarlijk, de mens geraakt nooit ofte nimmer geleerd!

Beste Ongelovigen, varkens, honden en apen,

Vandaag begint in de Prachtlanden en overal ter wereld waar de aanhangers van de godsdienst van de vrede aanwezig zijn,  de ramadan. Niet vreten, zuipen, neuken, vloeken,  sacochentrekken,  enz.  tussen zonsopgang en zonsondergang.
Eenmaal Vrouwe Laura  uit het zwerk verdwenen is,  mogen de Prachtmensen  hun gangen gaan tot Laura terug verschijnt. Er wordt veel tam-tam verkocht rond dit  "belangrijk" gebeuren voor de profeet-fans door de poco-bende : de ramadan wordt verheerlijkt en de volgelingen worden met bewonderende blikken aangekeken. U zal vandaag op de 0000 La Tanghe, de Buikspreker Vim de Wilder of een andere regimeslaaf met ontzag en liefde in stem en blik de ramadan horen loven. U zal zich schuldig voelen, dat u niet meedoet. Ik vraag mij enkel af wat de zin is van dat vastengedoe, aangezien de rollen gewoon een maand omgekeerd worden ?  Wat overdag niet mag ...gaat gewoon door tijdens de nachtxml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" /> ..of is het de "perceptie" die telt ?

Senior (gevonden bij Angeltjes)

Juist, Vriend Senior : sedert de spin-docters de openbare mening onder hun gezag genomen hebben, zijn het niet meer ‘die Gedanken die regieren’, maar de onzichtbare golven van de beïnvloeding.

Voorbeeld : Ramadan is gezond. Islam = Ramadan. Dus Islam = gezond….Die stijlfiguur is zo oud als de straat, maar ze gaat er nog altijd in als zoete broodjes….