|

DAGELIJKSE VAN HOREN ZEGGEN SATIRE
*
ZONDAG 21 AUGUSTUS 2022
**
864 - EEN MACHTELOOS DEEL UITMAKEN VAN DE MACHT: IS DAT OOK AL EEN OPTIE VOOR 2024?
*
I N H O U D
*
Het
ziet er in de Publieke Ruimte naar uit alsof de komkommertijd ineens zo
maar voorbij zou zijn. Samen met de hittegolf
. En nu dus de watergolf
die verwoest wat nog recht stond.
Een
voorsmaakje in de natuur die het Politiek Correcte Estalishment de
stuoen op het lichaam moet jagen. Dat voor zij die ogen in hun kop
hebben en die lopen er noet dik.
.
Het
lijf-aan-lijf gevecht van Allen tegen Een is dus begonnen. Iedereen
weet dat in 2024 de uitslag bij voorbaat vast staat, maar zoals ijn elk
gevecht moeten er eerst slachtoffers vallen. In anderhalf jaar tijd kan
er vbeel gebeuren en kunnen er veel Helden naar hun Laatste Rustplaats
gebracht worden.
,Want het Establishment is woedend. En navenant.
Ook
voor de Gulden Sporenslag, kwamen ze tussen Doornik, en Korrijk af met
bezemen, om die opstandenlingen eens goed af te ranselen. Doen de
tegenwoordige klaploprs van de Media ook. Maar die gaan binnenkort door
de teruglopeden oplages, toch de boeken neerleggen
.
De
schrik zit er dus dik in. En dat niet alleen voor de vele lucratieve
jobkens die voor de Kameraden gaan verloren gaan, maar ook voor de vele
kosten, om overal in hun geautomatiseerde teksten, het woord Belgisch
te vergvangen door Vlaams
Geen Belgisch Elftal meer, maar reen
Vllaams
Wat kosten besparend is, want veel korter en dus drukinkt
bespaart.
Ik denk dat de Gebroeders Bourlé geen emigrereren
. Ook weeral veel verloren kosten bespard.
En wat, de dag dat het Leefloon wordt geschrapt? Werd er al nahedacht over de stijgende misdaadcijers?
Ook een oplossing zou zijn, de partijkassen + de private vermogens aan te spreken van hen die dat alles hebben mogelijk gemaakt
Er zijn dus blijde dagen in het verschiet. Of we nu DeWinter of van Van Langenhove moeten volgen
Who cares?
De prijzen worden immers pas aan de meet uitgedeeld!


21-08-2022
'Belgische' sporters
In
deze rubriek heb ik het ooit al eens gehad over het Belgisch
wielrennen, dat zeker bij de profs voor ± één (1) procent bestaat
uit Franstaligen en de rest uit Vlamingen. Nu Philippe Gilbert ermee
stopt, blijft er in feite nog één Waalse beroepsrenner over die naam
waardig. Een zekere Arnaud De Lie, een Luxemburgse boerenzoon die als
eerstejaars prof toch al een zestal koersen heeft gewonnen en die zich
evenals Gilbert ook vrij behoorlijk in het Nederlands uitdrukt. Voor
zover ik weet houdt het daarbij op. Toch blijft men het in onze media
steeds hebben over Belgische, bijna nooit over Vlaamse renners.
Dat
laatste geldt trouwens niet alleen voor het wielrennen, maar in zowat
alle sporten. Zo hebben we deze zomer meegemaakt dat er in het nationale
voetbalelftal voor dames, dat de finale haalde van het Europees
Kampioenschap, 23 van de 24 speelsters Vlaamse waren en dat die o.m.
verplicht werden de brabançonne te zingen.
En
het kan nóg erger. De Nederlandsonkundige broertjes Borlée, die om
financiële redenen ruzie kregen met hun Franstalige atletiekliga,
stapten een jaar geleden over naar de Vlaamse liga en beloofden ook
Nederlands te leren, iets wat ze trouwens in het Brusselse lager
onderwijs ook gekregen hadden. Sindsdien heb ik hen nog steeds geen
woord in die taal horen uitspreken bij de vele interviews door de
Vlaamse media, die dat allemaal zonder protest ondergaan Engels kunnen
ze wel, net zoals trouwens die Naffi Thiam. Vlaamse centen zijn welkom,
maar Vlaams spreken is te moeilijk


Hoe Vlaams Belang Haar Geloofwaardigheid En Politiek Project Dynamiteert
Analyse - 21/08/2022 Julien Borremans
1
De
hypocrisie van de mainstream-pers over de massieve communicatieve
blunder van Dries Van Langenhove mag dan al stuitend zijn, binnen het
Vlaams Belang groeit het ongenoegen over de ondoordachte en
ongenuanceerde uitspraken van bepaalde facties binnen de partij. Aan de
vijand munitie leveren om de eigen stellingen te beschieten, is een
domme strategie.
Terwijl
het Vlaams Belang de laatste jaren de rangen vrij gesloten hield,
sijpelt nu stilaan het ongenoegen naar buiten. De uithaal van Chris
Janssens in Het Belang van Limburg spreekt boekdelen: Uitspraken van
Van Langenhove zijn nonsens en halen ernst partijprogramma onderuit.
Dit soort uitspraken blijft aan de partij kleven, zoals snot aan
vingers. Steeds weer zal Van Grieken ermee worden geconfronteerd.
Niettegenstaande
de uitlatingen over een wetenschappelijk experiment over een
vergelijking tussen een etnisch homogene en heterogene wijk van weinig
communicatief inzicht getuigen, is de reactie van de mainstream-pers
ronduit tenen krullend. Etnisch getinte uitspraken van onder andere
woke-prinses Esmeralda dat onze wereld al veel te lang
blank is, worden door de mainstreampers makkelijk met de mantel der
liefde bedekt. Ook andere voorbeelden spreken tot de verbeelding.
De etnische inslag van woke
Vlaams parlementslid Ann Moerenhout (Groen) vond dan weer dat de Vlaamse top-ambtenarij te wit en te mannelijk
is. De mainstream media kopte de bal maar al te graag binnen, maar
struikelde niet over het feit dat de diversiteit waar Groen voor pleit
vooral wordt ingegeven door etniciteit, geslacht en handicap. Over de
diversiteit aan meningen wordt met geen woord gerept, terwijl iedere
ambtenaar maar al te goed weet dat openlijk sympathie koesteren voor het
Vlaams Belang of zelfs de N-VA een domper op de persoonlijke carrière
kan betekenen.
Vorig
jaar gaf de VLOR de Vlaamse Onderwijsraad een ideologisch pamflet
uit: Zonder wrijving geen glans. Daarin stond letterlijk te lezen dat
we oog moeten hebben voor de privileges die verbonden zijn aan het
behoren tot een dominante groep in deze samenleving. De groep met de
meeste privileges zijn de witte mannen die in het christelijk geloof
geboren zijn. Daarbij vormt dekolonisering een belangrijk concept.
We moeten bestaande framings van feiten in vraag
durven te stellen
De starre houding ten opzichte van de hoofddoek is
daar een voorbeeld van. De echte vijand is eerder de consumptie en een
kapitalistisch discours waarop ook het onderwijs nog vaak geschoeid
is. Dit komt niet uit een congresverslag van de PVDA, maar uit een
publicatie van de VLOR, de strategische adviesraad voor het Vlaams
Ministerie van Onderwijs en Vorming.
Sandew Hira noemde de nazis zelfs lieverdjes in vergelijking met de Nederlanders. Ze verwijst daarvoor naar het kolonialisme
De
bovenstaande voorbeelden zijn stuitend omdat ze ongenuanceerd, te kort
door de bocht en bovendien heel eenzijdig zijn. Bovendien vertrekken ze
steeds weer vanuit etnische categorieën waarbij de blanken over de ganse
lijn worden gedemoniseerd. Sandew Hira noemde de nazis zelfs
lieverdjes in vergelijking met de Nederlanders. Ze verwijst daarvoor
naar het kolonialisme. De verontwaardiging van de mainstream media is
dus bijzonder selectief.
De verbruining is het ware probleem
Dat
neemt niet weg dat er binnen het Vlaams Belang onderhuids ook een
etnisch discours wordt gehanteerd. Er was niet alleen de uitschuiver van
Tom Van Grieken in De Tijd waarbij hij het in een
interview had over de blanke dominantie in Europa. Ook Filip Dewinter
zei ooit eens dat niet de vergrijzing, maar wel de verbruining het
ware probleem is. Dit soort categorisering wordt binnen de partij heel
frequent gehanteerd omdat heel wat militanten en kiezers dagelijks
worden geconfronteerd met de uitwassen van de multiculturele samenleving
en de onmacht of het onvermogen van de verschillende overheden om daar
tegen te reageren.
Dit
beeld wordt handig aangescherpt door uitgeslapen demagogen zoals Filip
Dewinter, die in zijn recent boek Omvolking schrijft: De
immigratie-invasie zorgt voor sociale achteruitgang, meer werkloosheid,
meer criminaliteit, beperking van de vrije meningsuiting
discriminatie
van/en geweld tegen vrouwen en seksuele minderheden
toenemend geweld en
toenemende onverdraagzaamheid. Daarmee schept De Winter en een deel
van het Belang het beeld dat de vijand van het Vlaamse volk in de
achterstands-wijken snode plannen smeedt om een omgekeerde kolonisatie
te bewerkstelligen waarbij onze samenleving aan de islam wordt
uitgeleverd.
Dergelijke
eenzijdige analyses gaan er bij de achterban makkelijk in, maar zetten
de verhoudingen binnen de partij verder onder druk.
Niet
alleen oud-partijvoorzitter Gerolf Annemans reageerde op de tweet van
Van Langenhove: De indruk wekken dat niet culturele identiteit maar
huidskleur een prioriteit zou kunnen zijn voor Vlaams Belang is
betreurenswaardig. Ook Chris Janssens liet van zich horen. Hij noemde
de uitspraken van Langenhove ronduit nonsens. Het Vlaams Belang
dynamiteert haar geloofwaardigheid en haar politiek project.
Het
Belang kan zich op rechts geen scheurpartij permitteren die een
wezenlijke concurrentie zou betekenen voor de corebusiness van de partij
Tom
Van Grieken houdt zich communicatief op de vlakte en weigert de
verantwoordelijkheid te nemen om eens met de grove borstel door eigen
rangen te gaan. Kopstukken zoals Filip Dewinter, Dries Van Langenhove en
Guy DHaeseleer hebben een bijzonder groot electoraal kapitaal. Het
Belang kan zich op rechts geen scheurpartij permitteren die een
wezenlijke concurrentie zou betekenen voor de corebusiness van de
partij.
Conservatieve partij
Een
aantal mandatarissen is de eeuwige oppositierol van de partij en de
constante provocaties beu. De partij heeft van 2024 een breekpunt
gemaakt en wil in Vlaanderen in een coalitie zetelen. Het besef dat de
partij aan maturiteit moet winnen, is reëel. Nu N-VA steeds meer aan
geloofwaardigheid moet inboeten is er binnen het politiek spectrum voor
het Vlaams Belang ruimte zat om zich te profileren als een
geloofwaardige conservatieve partij waarbij de nadruk wordt gelegd op
culturele identiteit, migratie, integratie en onafhankelijkheid.
Wil
de partij in 2024 meebesturen dan zal ze moeten breken met het puberaal
gedrag van een aantal mandatarissen om steeds weer keet te schoppen
* 
*
*
En als afsluitertje, nog even n Maddentje
..
Is
bedoleld om ter zelfder tijd te leren warm en koud te blazn, met daar
tussen-in voor de goede verstaander de eigenlijke boodschap. Namelijk
dat we (de lzeer) als blinde passagier best een tweede gordel omdoen om
niet op de straatstenen terecht te komen, maar in tegendeel als
voorvechter op de eersste rij komen
.
*

DE KANS DAT HET VLAAMS BELANG AAN DE MACHT DEELNEEMT, IS SOWIESO KLEIN
*
Politicoloog Bart Maddens over "Stranger Things", cultuur oorlogen en Dries Van Langenhove
*
Voor
politoloog Bart Maddens (KU Leuven) staan de politieke strategieën en
ideologieën van federaal parlementslid Dries Van Langenhove niet haaks op die van het Vlaams Belang. Alleen op papier is Van Langenhove onafhankelijk, zegt Maddens.
Dries
Van Langenhove werkte zich afgelopen week in de kijker met een bericht
op Twitter dat suggereerde dat steden die alleen maar uit etnische
Vlamingen bestaan, een interessant experiment zouden zijn om de multiculturele samenleving terug te draaien.
Dat de mainstream-pers daarover valt, was te verwachten. Ten gronde is
de uitspraak van Van Langenhove evenwel op zichzelf voor kritiek
vatbaar. Dat debat verdween in de Vlaamse beweging naar de achtergrond.
Als links de aanklager is, moet rechts aan hetzelfde zeel trekken, zo
leek het.
Politoloog
Bart Maddens poogt de strategie en ideologie van zowel Van Langenhove
als van het Vlaams Belang te verklaren. Net als in de Netflixserie
Stranger Things bestaan er alternatieve werelden met eigen wetten. ZO
LEEFT ER EEN WERKELIJKHEID BIJ EEN AANZIENLIJK DEEL VAN DE BEVOLKING
DIE JOURNALISTEN, COMMENTATOREN EN POLITICI NIET KENNEN, EN WAARVAN ZIJ
DE REDENEERTRANT NIET BEGRIJPEN.
In
2018, voor hij verkozen was, verklaarde Dries Van Langenhove aan het
studentenblad Veto, wanneer gevraagd of Schild & Vrienden druk wilde
zetten op de Vlaamsgezinde partijen: Wij zitten niet in dezelfde
categorie. Wij zijn onze eigen wedstrijd aan het lopen en we lopen niet
mee op de piste van de partijen, wij lopen daarnaast. Wij houden ons
niet bezig met partijpolitiek. Ik denk dat de partijpolitiek de Vlaming
de laatste decennia zeer weinig diensten heeft bewezen. Dat is een
goede samenvatting van s mans streven?
Maddens:
Dat is het paradoxale. Van Langenhove heeft zich vroeger altijd verzet
tegen de partijpolitiek. Hij stond bijvoorbeeld als onafhankelijke op
de lijst van het VB, en werd zo ook verkozen in het federale parlement.
Intussen is hij wel volwaardig lid van de VB-fractie, wat in het belang
is van die partij, want zo genereren ze meer fractiemiddelen. Jean-Marie Dedecker,
die ook als onafhankelijke zetelt en opkwam op de West-Vlaamse
N-VA-kamerlijst, vormt daarentegen een onafhankelijke fractie van de
N-VA. Dedecker is wat dat betreft consequenter. Eigenlijk is Van
Langenhove alleen op een virtuele manier nog onafhankelijk van het VB.
Al bij al gedraagt Van Langenhove zich als een gedisciplineerd kamerlid in dienst van het Vlaams Belang
Ik
heb dus niet de indruk dat Dries Van Langenhove de anomalie binnen het
VB is. De tweet waar iedereen nu over valt, past binnen een traditie.
Vanaf het moment dat Van Langenhove verkozen was, heb ik nooit de indruk
gehad dat hij op ramkoers lag met de overige partijleden, of dat hij
een ongeleid projectiel is. Al bij al gedraagt Van Langenhove zich als
een gedisciplineerd kamerlid in dienst van het Vlaams Belang. Hoogstens
zorgt hij voor wat deining als hij naar een demonstratie van Génération Identitaire in Parijs trekt. Of als hij op de demonstratie tegen het Covid Safe Ticket verschijnt overigens als enige politicus.
Van
Langenhove is strikt genomen ook geen slecht parlementslid. Hij voert
oppositie, en gaat ervoor. Maar hij voert die oppositie ook op sociale
media, wat eigen is aan zijn generatie, en dat polariseert meer dan tussenkomsten in het halfrond.
Ik
vind ook niet dat Van Langenhove met zijn gebruik van sociale media
afwijkt van de strategie van het Vlaams Belang. De meest straffe
uitspraken die controverse hebben veroorzaakt, zijn nog altijd op conto
van partijvoorzitter Tom Van Grieken te schrijven. Tom Van Grieken heeft
in De Tijd ook al eens gepleit voor een dominant blank Europa. Van
Grieken zei dat hij linkse leerkrachten wilde pakken, niet Dries Van
Langenhove. En het is ook Van Grieken zelf die de omstreden term OMVOLKINGin
de mond durft nemen. Ik zie eerlijk gezegd niet echt zo een contrast
tussen een extreme Van Langenhove en een gematigde Van Grieken.
Ten
gronde, en los van de vraag of de term fatsoenlijk is: omvolking kan
als analyse niet ontkend worden. Leg fotos van schoolklassen in onze
grote steden van veertig jaar geleden en van nu naast elkaar, en
onmiddellijk wordt aanschouwelijk wat die term betekent. Maar: een
Viktor Orban kan in Hongarije dat nog overwegend blank is zeggen:
wij willen niet het lot van West-Europa ondergaan. Een West-Europese
samenleving als de Vlaamse kent heel wat inwoners met een
migratie-achtergrond. De grenzen van het debat liggen in Vlaanderen
daarom op het uitsluiten van toekomstige migratie, van wie nu geen
staatsburger is en niets te betekenen heeft voor deze samenleving. Niet
op het homogeen blank houden van Vlaanderen. Wil Vlaams Belang zoals
Hongarije worden, dan zal dat met uitzettingen, geweld en racisme
gepaard gaan.
Het
voorbeeld van Marine Le Pen in de voorbije Franse verkiezingen toont
aan dat een uiterst-rechtse politicus het zich kan veroorloven om vrij
ver naar het centrum op te schuiven, met succes. Tom Van Grieken zou
eenzelfde strategie kunnen volgen, en zo knuffelbaarder worden. Maar
in een meerpartijen systeem als het onze moet hij er ook voor zorgen dat
het Vlaams Belang voldoende relevant en zichtbaar blijft, en niet wordt
doodgezwegen in de media. Dat kan enkel door af en toe provocerend uit
de hoek te komen. Tom Van Grieken zal dus verontwaardiging blijven
opwekken in de media, want alleen zo blijft hij het VB in de markt
zetten als de verlokkelijke verboden vrucht. Hoe meer de mainstream het
Vlaams Belang ontmaskert, hoe aantrekkelijker die partij wordt voor
een groot deel van de politieke opinie. Dat is al drie decennia het
verdien-model van de partij. Al zit daar natuurlijk ook wel een limiet
op en mogen de provocaties ook niet te ver afwijken van de opinie van de
doorsnee Vlaming.
De
kans dat het VB aan de macht zal deelnemen, is sowieso klein. Ook in
2024. Dat weet men bij het VB zelf zeer goed, ook al zullen ze het nooit
toegeven. Een reëel uitzicht op beleids-verantwoordelijkheid zou een
rem kunnen zetten op die provocaties, zoals bij Le Pen, maar dat
perspectief is er niet bij het Vlaams Belang.
En
finaal zal Van Grieken ook zichzelf buiten moeten gooien, want ook
hijzelf is niet acceptabel voor de mainstream. U ziet: aan het einde van
de rit zal er dan geen VB meer bestaan
Wat
het Belang ook doet, fatsoenlijker worden of net niet, in 2024 zal
mainstream-Vlaanderen nog altijd een grote afkeer van de partij hebben.
Er moet dan ook nog een federale regering gevormd worden, waar machts
deelname helemaal onrealistisch is. Tegen zon achtergrond zal een Tom
Van Grieken een Dries Van Langenhove nooit aan de deur zetten. Want waar
eindigt dat dan? Filip De Winter zal zeker ook een regerings deelname
in de weg staan en weg moeten. En finaal zal Van Grieken ook zichzelf
buiten moeten gooien, want ook hijzelf is niet acceptabel voor de
mainstream. U ziet: aan het einde van de rit zal er dan geen VB meer
bestaan. In dat licht zal die partij nu haar discours zeker niet
afstemmen op machts deelname.
We
zitten dus in het frame van de cultuur-oorlog, waar geen toegevingen
mogelijk zijn. De samenleving is echter door de covid maatregelen, door
de inflatie en door de energie problemen radicaler dan enkele jaren
geleden. Moet het VB de woede versterken, of moet ze kanaliseren?
Een
partij is in wezen een electorale oorlogs-machine die erop gericht is
stemmen te winnen. Het is normaal dat het Vlaams Belang die woede
versterkt, als dat stemmen oplevert. In een normale democratie nemen
partijen die verkiezingen winnen nadien beleids-verantwoordelijkheid op,
waardoor hun discours automatisch gematigder wordt en de
maatschappelijke onvrede wordt omgezet in beleid en zo wordt
gekanaliseerd. Bij de volgende verkiezingen kan de kiezer daarover dan
opnieuw oordelen. Maar als gevolg van het cordon sanitaire wordt die
democratische dynamiek doorbroken en wordt het Vlaams Belang gedwongen
om een eeuwige oppositiepartij te zijn en constant te provoceren. Hun
kiezers worden daardoor ook niet geïntegreerd in het politieke systeem
en voelen zich blijvend uitgesloten. Dat is de reden waarom ik altijd
een principiële tegenstander geweest ben van het cordon.
Een
Vlaamse meerderheid in 2024 is kantje boordje. Zelfs al halen ze een
meerderheid samen, N-VA en VB zullen maar nét de grootste politieke
familie zijn. Bij een groot deel van N-VA is de consensus nu nog dat Plan A een deal met de PS is.
Het zal pas bij het mislukken van die onderhandelingen zijn, dat de
druk op N-VA-partijvoorzitter Bart De Wever zal toenemen om met het VB
te gaan praten.
Afstand
nemen van het VB is een existentiële noodzaak voor de N-VA, wil ze de
verkiezingen van 2024 winnen. Ik verwacht dan ook dat het discours over
het VB bij de N-VA alleen maar zal verharden
Maar
je merkt dat ook de N-VA gevangen zit in een electoraal-strategische
logica waarbij ze zich moeten distantiëren van het Vlaams Belang om
verkiezingen te winnen. De N-VA kan het nu niet maken om te worden
gepercipieerd als een soort Vlaams Belang light, want dan zullen de
rechtse kiezers toch liever voor het origineel stemmen, terwijl de
centrumkiezers zullen worden afgeschrikt, en dan valt de partij tussen
twee stoelen. Afstand nemen van het VB is een existentiële noodzaak voor
de N-VA, wil ze de verkiezingen van 2024 winnen. Ik verwacht dan ook
dat het discours over het VB bij de N-VA alleen maar zal verharden.
Vlaams N-VA milieu minister Zuhal Demir geeft nu al de
toon aan, en de rest van de partij zal volgen. Daardoor zal het
moeilijker worden voor die partij om na 2024 toch met het Vlaams Belang
in zee te gaan.
Wordt de radicalisering van de samenleving ook niet overdreven?
Neen.
Ze borrelt nu alleen meer onderhuids, omdat de Corona-maatregelen
voorlopig weg zijn. Het meest significante maatschappelijk-politieke
fenomeen van de voorbije twee decennia, waren de covid betogingen. Ik wik mijn woorden niet.
Uit het niets kwamen er wekenlang vele mensen spontaan bijeen om tegen
de maatregelen te demonstreren. Er was geen enkele band tussen de
mainstream politiek en de mainstrea-mmedia enerzijds, en de
demonstranten anderzijds. Niemand van het establishment riep op om te
demonstreren; geen vakbonden, geen werkgevers organisaties, geen
mutualiteiten, geen media en ook geen politieke partijen. Zelfs het VB
niet. En dan staan daar op een koude novemberdag plots 30.000 mensen
in Brussel, en twee maanden later zelfs 100.000. Zelfs journalisten
wisten niet dat er demonstraties zouden plaatsvinden. Die massale
opkomst buiten de geijkte kanalen is nog nooit gebeurd in de politieke
geschiedenis van België. Dat legt treffend de kloof bloot met de
burger.
Wie op die betogingen aanwezig was, is de nieuwe politieke onderstroom.
De dag dat men opnieuw het Covid Safe Ticket zal bovenhalen, zullen die
mensen daar opnieuw staan. Dat fenomeen gaat niet weg. En die mensen
zullen ofwel voor het VB stemmen, ofwel voor de PVDA.
Welke
fundamentele breuklijn is dit? U was tijdens die betogingen ook
aanwezig, en u weet: men kwam er heel verschillende mensen tegen, gaande
van moslimas, Vlaams Nationalisten tot PVDAers, allemaal onderling
vreedzaam naast elkaar. Wat bindt deze mensen?
Dat is de vraag van één miljoen. Het meest uitgesprokene was het overheersende gevoel dat men de betutteling door de overheid beu was,
dat de media onkritisch zijn, en dat fundamentele vrijheden met de
voeten worden getreden. Maar die dingen zijn moeilijk te vertalen in een
traditionele ideologische dimensie.
Er
leeft een werkelijkheid bij een aanzienlijk deel van de bevolking die
journalisten, commentatoren en politici niet kennen, en waarvan zij de
psychologie niet begrijpen
Ik kijk momenteel naar het vierde seizoen van Stranger Things op Netflix. Die serie gaat over een alternatieve wereld, de upside down,
een schaduwwereld waarin andere wetten gelden, een wereld die niet
gekend is door mensen. Als het gaat over de cultuur-oorlogen en het
verzet tegen de corona maatregelen, dan moet ik aan die serie denken. Er
leeft een werkelijkheid bij een aanzienlijk deel van de bevolking die
journalisten, commentatoren en politici niet kennen, en waarvan zij de
psychologie niet begrijpen. In die schaduw wereld worden journalisten
per definitie gewantrouwd. Hoe meer die het Vlaams Belang ontmaskeren,
hoe meer men die partij om-armt. Er heerst een totale breuk tussen
beide werelden. En het cordon sanitaire houdt die kloof in stand en
verbreedt ze. Hoe meer de mensen van de andere kant worden
gestigmatiseerd en uitgesloten, hoe meer ze verder vervreemden van de
mainstream.
Christophe Degreef
.*
Digithalys
|