|
.
DAGELIJKSE VAN HOREN ZEGGEN SATIRE
ZATERDAG 28 MEI 2022
In 1940 DAG VAN DE WAPENSTELILSTAND
Bedingingslose übergbe & Uncontional Suurneder. In t Fransoos is daar geen naam voor
*
600 OVER OORLOG EN VREDE, VAN HOREN ZEGGEN, VAN UIT DE DUUM GEZOGEN OF AAN DE EELLEBOGEN GEVOELD
*
I N H O U D
Vandaag,
pecies dag op dag 82 jaar geleden, beleefden de in de Westhoek
samengepropte oorlogsvluctelingen het genegen, het er levend en wel
vanaf te zijn gekomen. En dat hun geliede Leopold III, Koning der
Belgen, zuch met het overschot van zijn Legertje, Rücksichtlos
overgegeven had aan de Ocverweldider, zijn oude landgenoot Adolf
Schickelgrüber, valselijk bijgnaam Hitler. Die dus geen vreemde voor hem
met geweest zijn.
Na een Achttiendaagse (op vorhand verloren) Veldtocht, die men beter geen Veldrocht, maar een terugtocht had genooemd.
Eerst
was er de betreurde veel te vroeg gestorven Koningin Astrid van Zweden
geweest, verongelukt in Küssnacht vermoord zegt men - die vooral de
West-Vlamingen bekoord had, omdat zij ongeveer hun eigen taal sprak. En
dan was er die sylpathieke Leopold zelf, die de Franse militaire
Legerorders uit Parijs negeerde, en die dus door zijn capitulatie vele
menselevens spaarde. Maar de Fransen zelf zonder rugdekking loet
..
Ik
was toen vier jaar oud, en heinner mij vooral, bij onze thuiskost van
de vlucht, de vele weiden rondom die vol dode paarden en koeien lagen,
die de mensen vlijtig ter plaatse aan het onderdelven waren. Zo ver men
kijken kon, lagen de grachten vol met achtergelaten legerfietsen,
weggeworopen geweren en ander nutteloos geworden oorlogstuig.
De
Duuitse Uniformen die er nog rondliepen waren eerder allemaal
vriendelijke mannen op leeftijd, die de burgers, haast in hun eigen toch
wel vreemd klinkende taal, vriendelijk bejegenden.
Na
de Franse capitulatie, een goede maand later, begon toen officieel de
Bezetting dien vreemd genoeg, helemaal anders verliep dan in de
omringende landen. Want de Führer was zinnens De Lage Landen terug te
herenigen, Frans-Vlaanderen tot aan de Somme in brepen. Met als Koning
Lepold III vab Saxen-Coburg-Gotha, die in Laeken de volle zoon was van
Elisabeth van Beriren, koning-op-rust. De term hiercvoor was Militär Verwaltung,
zodat de Duitsers hier slechts tijdelijk, zolang de oorlog duurde,
inspraak wilden in het Staatzbrstuur. Geen Bezeeting dus, maar eerder
n gedwongen medewerking in afwachting van de Eind Overrwinning
Naast
de persoonlijke herinneringen, valt deze hele historie
waarehdisgetriouw te lezen op Wikipedia, waar bevlogen blgiscisten als
duivels in een wijwatervat, proberen daar hun eigen versie van te geven
28-05-2022
*
OP DE POEF
*
Zoals
reeds bekend, zette de Europese Commissie, mede door de internationale
onzekerheden, haar budget regels on hold tot eind 2023. Voor België
komt dat niet ongelegen want dit land is bij de slechtste leerlingen van
de klas voor begrotings record, staatsschuld én overheidsbeslag, met
inefficiënte belastingen, hoge pensioenuitgaven, slabakkend onderwijs en
een te trage omschakeling naar duurzame energie.
Nu
hebben de zgz sociale partners in de Centrale Raad voor het
Bedrijfsleven wel een gemeenschappelijk advies bereikt over een voorstel
tot hervorming van de Europese begrotingsregels, maar niemand
garandeert dat Europa dat advies zal volgen.
Het
Belgisch probleem is nl dat er in dit land in een periode van
hoogconjunctuur weinig of geen overschotten zijn geboekt, terwijl er in
een periode van laagconjunctuur teveel uitgaven werden gemaakt. M.a.w.
we leven hier momenteel op de poef, boven onze stand en de vraag is maar
of e.e.a. betaalbaar zal blijven.
Het
Rekenhof tenslotte wijst erop, dat de opeenvolgende overschrijdingen
van de spilindex hun weerslag zullen hebben op de budgetten, omdat nu al
zeker is dat de genomen energiemaatregelen meer zullen kosten dan
verwacht, waardoor de houdbaarheid van financiën niet gegarandeerd is,
zeker niet nu ook de rentes stijgen.
Het wordt fasten seat belts.
*
TANDENGEKNARS
*
VAN KATHEDRAAL TOT ROVERSHOL
**
**
25 mei 2022
Hoe maak je van een kathedraal een rovershol? In Antwerpen weten ze met die vraag wel raad!
**
Vorige week ontbond Bart Paepen daartoe
con brio al zijn duivels. Bart is de oneerbiedwaardige pastoor van de
ondertussen enkel nog in steen eerbiedwaardige Antwerpse kathedraal. Op
15 mei 2022 las hij tijdens de zondagsmis een tekst voor die hij zelf
niet eens begreep, maar die een hertaling bleek te zijn van het Onze
Vader in
jongerentaal. Een stel studenten van de Belgian Advertising
School (sic!) had tussen pot en pint voor de wel heel bezopen hertaling
gezorgd en de papperige paap, Paepen, had zonder verdere controle
aangenomen dat onze jongeren het wel zouden begrijpen. Vraag is nu of
we liturgisch nog verder kunnen zakken? t Moet toch zijn dat deze
zielenhoeder echt wel alles in het werk stelt om het aureooltje boven
zijn hoofd te vervangen door een 666 in zn kruis
Met
talige aberraties als bro, bae, lit, floes of vibes wilde de herder
van welke schapen werd nooit helemaal duidelijk de jongeren terug bij
de liturgie betrekken. Er doet zich hier echter een niet onaardig
probleem voor: niet alleen is de term jongeren journalistieke newspeak
geworden voor vreemd gespuis dat zeventigplussers tegen de aardkorst
maait omdat ze op de werf, genaamd Antwerpen, een fotootje maken van een
knotsgevaarlijke verkeerssituatie of voor even vreemd crapuul dat
passagiers van De Lijn met een machete een duurzame coma inhakt;
bovendien begreep een groot deel van die jeugd zelf geen iota van het
geveinsde jongerenbargoens. Wel was voor iedereen meteen duidelijk dat
de katholieke hemel net iets meer om het lijf had dan het hemelsblauwe
firmament, genaamd sky, dat in de moderne liturgie klaarblijkelijk
geen enkele limit meer kent.
Als
er van ver of dichtbij een neger in het verpaapst on-taaltje zou
betrokken zijn geweest, stond het dolgedraaid woke-wereldje al lang op
zijn achterste poten de keel schor te schreeuwen over culturele
toeëigening, maar nu het onze jongeren betreft hoor je die lui niet
eens beloken de vraag fluisteren die nochtans bij iedereen op de lippen
brandt: Hoe bespottelijk ridicuul kan liturgische belachelijkheid nog
worden? Misschien dat Paepen volgende week vanaf zn cancel de
jongeren kan uitnodigen voor een kerkelijk referendum waarbij
democratisch kan gestemd worden over de vraag of Hij wel waarlijk
verrezen is. Inspraak! Dat hebben ze graag, in wàt doet er niet toe en
kennis van zaken is al evenmin een vereiste. De tijd van de
priester-sociaal assistent zijn we langzaam maar zeker de rug aan het
toekeren; nu is het tijd voor de priester-CEO die middels
advertising zijn kerk weer terug vol wil laten lopen. Dat er dan een
aardig loopje moet genomen worden met eeuwenoude, zinvolle teksten en
theologieën is nog de minste zorg van de commerciële clerus. En dat de
wrokkige en cultuurmarxistische perskneusjes deze keer boventallig en op
de eerste rij in de Mis zaten, zal ook wel weer heel toevallig zijn
De
vraag blijft dan: Heeft het allemaal iets opgeleverd? Wel
integendeel! De jongeren die sowieso al een zekere interesse in de
kerk hadden, waren nooit vragende partij voor de (Heilige) Mis in een
dieventaaltje en de anderen, die men hoe dan ook niet bereikt, vinden
het nog steeds een hoogst onwennig zaak dat een oude kazuifeldrager in
de overgang hen zo nodig stijlloos en onbetamelijk moet imiteren. De
kathedraal van Antwerpen trapt hiermee in dezelfde val als het onderwijs
50 jaar geleden: afdalen naar het niveau van het kind brengt immers
duidelijk geen soelaas. De van kleins af aan overgeprikkelde jeugdigen
zijn niet op zoek naar een ellendig slappe nabootsing van wat ze al
hebben; bij hen zit de kick juist in het altijd nieuwe, of ze er nu iets
van snappen of niet. Het oude kan ondertussen dat vacuüm probleemloos
vullen, maar net daar laat de zwalpende kerk behoorlijk wat steken
vallen.
Het
probleem zit overigens nog dieper; en wel bij het manifeste ongeloof
van de clerus. Zijzelf, meer dan wie ook, geloven niet meer in het
mysterie; reden waarom linkse kerk-fracties zoals Sant Egidio het
boeltje zonder de minste tegenstand kunnen overnemen. Als een
schismatieke helleveeg, genre Kristien Hemmerechts, zich er al thuis
voelt, is het einde van de Kerk in zicht en bestaat er geen enkel
verschil meer tussen Payoke, Samusocial en de Kerk. In plaats van het
geloof druppelde daarenboven het narcisme de Kerk in. De moderne herder
slaagt erin, eveneens meer dan wie ook, het goddelijk universum rond
zijn eigen gat te laten draaien, niet gehinderd door min of meer
officiële leerstellingen of tradities.
Woensdag
na de Paepen-stunt ging in de Sint Pauluskerk de eerste uitgave van het
Studium Generale door: een sympathiek initiatief dat verder wil
nadenken over het christendom. Ditmaal over de vraag of de Bijbel
vrouwonvriendelijk is. Professor Reimund Bieringer kwam er een en ander
exegetisch en met kennis van zaken relativeren en nuanceren. Ook
aanwezig was oud-pastoor en narcist van het eerste uur, Paul Scheelen,
die er onomwonden voor pleitte de gecontesteerde teksten dat maar niet
meer voor te lezen, waarmee hij zijn eigen Bijbel wilde samenstellen.
Alleen de protestant op de laatste rij slaakte een diepe zucht van
uiterste verbazing: de katholieken hadden hem verdorie langs links
voorbijgestoken.
En
in zon sfeer van afvalligheid moet de jeugd wederkeren? De zaak blijft
langs alle kanten rammelen. Zeker in het geval Paepen! Hij moest niet
eens op zoek naar de jeugd; hij had ze! Althans de serieuzere onder hen,
niet de gederailleerde jongeren die de pers zo graag in beeld brengt.
Het Antwerps Kathedraalkoor telde tientallen jonge mensen die trouw de
zondagsmis opluisterden met sacrale muziek van niveau, gesteund en in
hun trouw bevestigd door ouders die de mis eveneens bijwoonden. Maar dat
koor moest kapot! Waarschijnlijk, zoals dat met sacrale schoonheid
tegenwoordig gaat, was die te elitair voor SantEgidio die de linkse
duimschroef stevig op de kathedrale vingers heeft geklemd. Enkel voor
bedenkers van smoezen, ten andere, was corona een godsgeschenk: de
aftakeling was al veel langer bezig!
Intussen
is kapelmeester Sebastiaan Van Steenberge zo goed als aan de kant
geschoven hij heeft niks meer te zeggen over zijn eigen koor en
worden nog enkel de maandelijkse familievieringen (Sant Egidio), niet
de wekelijkse zondagmissen, door het koor opgeluisterd; niet met mooie,
ernstige muziek, maar met inhoudsloze Kinderen voor Kinderen-deuntjes
alla Huub Oosterhuis en co. De trouwe en geëngageerde zanger(es) heeft
plaats moeten ruimen voor de wispelturige hobbyist zonder de minste
toewijding maar met een des te grotere wankele attitude, die op de koop
toe nog eens verschijnt wanneer het hem of haar uitkomt. Eén voor één
gingen de koorleden de kathedraal en zelfs de Kerk uit, wie weet voor
altijd, met in de rugzak een Himalaya aan zowel vormende als
onvergetelijke herinneringen, waartussen desalniettemin dat ijskoud
bergriviertje van de teleurstelling blijft gutsen. Het enige wat het
koor nochtans vroeg, was muziek die naam waardig te mogen zingen tijdens
de zondagsmissen. Maar ja, de jeugd die het rovershol werd buiten
gedragen, drukt zich nu eenmaal niet uit in bro, bae, lit, floes of
vibes; voor hen was bovendien de hemel net iets breder dan de sky.
Spietse De Vleeschouwer
Adolf Hitler.
Hoe Joods kan Hitler eigenlijk geweest zijn? (1)
Wat is er aan van Lavrovs bewering dat Hitler misschien kwart Joods was?
Analyse - 26/05/2022 Eddy Daniels
-
Enkele
weken geleden was er een diplomatieke rel tussen Rusland en Israël.
Sergej Lavrov, de minister van Buitenlandse Zaken van Poetin, had tussen
neus en lippen verklaard dat hij gehoord had dat Adolf Hitler misschien
Joods bloed in de aderen had. Het was enerzijds een sneer naar
Volodomir Zelenski die er openlijk voor uitkomt dat hij een kwart Joods
bloed heeft. Anderzijds was het propaganda van het Kremlin, dat hem
ervan beschuldigt met nazis te heulen. Na wat emotioneel gehakketak,
waarbij je je kunt afvragen of Lavrov in zijn functie argumenten van
horen zeggen dient te gebruiken, bood Poetin persoonlijk zijn excuses
aan.
Is er een objectieve basis voor de bewering?
Frans
Crols betoogde in op 17 mei in Doorbraak dat er tijdens de Tweede
Wereldoorlog effectief Joden waren die met nazis hebben samengewerkt.
Zij deden dat echter meestal in de illusie zo erger te voorkomen. Ze
waren dus geen nazis, maar naïevelingen.
Drie
vragen blijven over: waarom zou het ondenkbaar zijn dat iemand met een
Joodse afkomst een nazi zou kunnen zijn? Wat is eigenlijk de essentie
van nazisme, Jodenhaat of rassenhaat? Vervolgens: waar haalt Israël het
recht vandaan om zich beledigd te voelen door wat mensen over om het
even welke Jood waar dan ook zeggen? En ten slotte: bestaat er effectief
een objectieve basis voor de bewering dat ook Hitler minstens
gedeeltelijk Joods was? We beperken ons in dit stuk even tot die laatste
kwestie, gaan in een volgend artikel in op de controverse daarrond, en
in een derde zullen we tenslotte ingaan op beide andere aspecten.
Een gechanteerde Jood
In
een der eerste belangrijke biografieën van de Führer, Adolf Hitler.
Versuch einer Deutung (1963), geeft Hans Bernd Gisevius (1904-1974) kort
de feiten weer zoals ze naar voren kwamen in de memoires, Im Angesicht
des Galgens, van Hitlers rechtskundige adviseur Hans Frank (1900-1946).
Frank werd in Neurenberg voor oorlogsmisdaden ter dood veroordeeld. Hij
had omstreeks 1931 een onderzoek gedaan naar de afstamming van zijn
baas, om gewapend te zijn tegen de roddels in de buitenlandse pers toen
deze electoraal begon door te breken. Daaruit zou gebleken zijn dat
Adolfs vader Alois in 1837 geboren werd als onwettig kind van een
42-jarige Anna Schicklgruber (wat nooit ontkend was). Maar Anna zou op
dat moment in dienst zijn geweest als kokkin van een Joodse koopman in
Graz, Frankenberger. En zijn zoon zou dertien jaar lang onderhoudsgeld
betalen voor het kind.[1]
Frank opperde dat deze compromitterende afkomst de diepe oorzaak was van Hitlers onblusbare Jodenhaat
Frank
opperde dat deze compromitterende afkomst de diepe oorzaak was van
Hitlers onblusbare Jodenhaat, maar Gisevius bagatelliseerde dit. Hij
meende dat dit Hitler volkomen koud zou hebben gelaten, mocht hij dit
geweten hebben (maar waarom liet hij dan Frank dit onderzoek
instellen?). John Tolland zou in 1976 in zijn boek Adolf Hitler. Het
einde van een mythe op bladzijde 266 echter beweren dat Hitler enorm
geschokt was toen Frank hem zijn bevindingen voorlegde. Hij bracht
hiertegen in dat zijn echte grootvader in Spital die Jood gechanteerd
had. Hij zou dit persoonlijk gehoord hebben van zijn vader (die overleed
toen hij veertien was) en zijn grootmoeder (maar die was, toen hij
geboren werd, al veertig jaar overleden). Bovendien: als er geen grond
was voor de beschuldiging, waarom liet Frankenberger zich dan chanteren?
Kinderjaren van Alois
Hoe
dan ook, als Alois vijf jaar is, trouwt Anna met een berooide
molenaarsgezel, Johann Georg Hiedler. Gesteld dat die man de vader was,
dan is het niet begrijpelijk dat hij zijn kind niet wettigde. Maar ook
indien hij zich slechts liet verleiden door de toelage van
Frankenberger, dan is het niet logisch dat hij die stap niet zette.
Alois
bleef dus de naam van zijn moeder dragen, Schicklgruber. Hij werd
ondergebracht bij zijn oom, de goed boerende Johann Nepomuk van wie de
familienaam als Hüttler werd geschreven. Die voedde hem samen met zijn
drie dochters op alsof hij zijn eigen zoon was. Anna overleed vijf jaar
na haar huwelijk in 1847, als Alois tien jaar was. De pleegvader Georg
(vijf jaar ouder dan Nepomuk) overleefde haar nog tien jaar, maar keek
nauwelijks naar het kind om.
Een succesvolle ambtenaar
Alois
kreeg een opleiding als schoenmaker maar begon op negentienjarige
leeftijd een loopbaan bij de douane. Naar zijn lage stand gemeten werd
hij daar erg succesvol in, waar zijn tweede pleegvader bijzonder trots
op was. Hij huwde drie keer en werd twee keer weduwnaar. Bij zijn derde
vrouw Klara Pölz, die 23 jaar jonger was, kreeg hij in 1889 in Braunau
het zoontje dat hij Adolf noemde (het vierde kind in dat huwelijk).
Daarbij beging hij een schrijffout, en in plaats van Hiedler of Hüttler noemde hij hem Hitler.
Ondertussen
had er zich iets vreemds voorgedaan: in 1876, toen Alois in zijn eigen
kleine wereld al iemand geworden was, had Nepomuk de dorpspastoor
Zahnschirm van Döllersheim, waar Alois geboren was, ervan overtuigd dat
zijn voorganger een vergissing had begaan. En hij vertelde hem dat zijn
broer verklaard had dat hij de vader was van Alois. Hij had er drie
getuigen bij, die geen van allen konden schrijven. De pastoor schrapte
zonder vermelding van datum in het geboorteregister de term
buitenechtelijk en veranderde de naam volkomen onwettig ditmaal.
Daarbij beging hij een schrijffout, en in plaats van Hiedler of Hüttler
noemde hij hem Hitler. De getuigen tekenden met een kruisje. Achteraf
blijkt dit doopregister spoorloos verdwenen te zijn (Gisevius blz.
12-17).
In Wenen nog geen antisemiet
De
dan 39-jarige fiere ambtenaar Schicklgrüber werd dus Hitler, waarbij
hij eigenlijk de aandacht erop trok dat hij van onwettige geboorte was
geweest. Van een Joodse grootvader is daarbij geen sprake en in Adolfs
jeugd is er geen sprake van opvallende Jodenhaat. Het is wel mogelijk
dat Alois dacht dat een Joodse vader, als dat aan het licht kwam, hem in
zijn carrière zou hinderen.
Vanwaar dan toch zijn pathologische Jodenhaat?
Als
Adolfs moeder in 1907 aan kanker overlijdt, dan zal de huisdokter
Edouard Bloch een Jood zijn en zal de jongeman hem een beleefd briefje
sturen om hem te bedanken. Zijn spitsbroeder in zijn
schilderijenhandeltje in Wenen, Reinhold Hanisch, zal nog in 1936
beweren dat Hitler tijdens hun verblijf in het mannenpension in Wenen
nog geen antisemiet was. In 1938 laat hij hem liquideren. Vanwaar dan
toch zijn pathologische Jodenhaat?
*
*
CENSUUR & BROUCKIE-VRIJE MAAR VRANKX ONAFWENDBARE
STRICT PERSOONLO-IJKE COMMENTAAR
*
Vervang in heel het Hitler-Verhaal, de naam Jood door Rus, en het is net of de tijd stilstaat
De
Joden, d.i. Het Joodse Volk, heeft niet alleen de reputatie rijk te
zijn, maar ook, en dat is veel erger, super intelligent. Meer hoeft er
niet te zijn om bij al wie behept is met een slecht karakter, een
dodelijke na-ijver op te wekken. In plaats van daar te rade te gaan waar
Abraham de mosterd vandaan haalt
.
Het
Russisch Violk daarentegen heeft dan weer andere argumenten. Ze zijn
enorm in aantal en beschikken over een Rijk waar, bij manier van
spreken, de zon nooit ondeergaat. Zulks tot spijt van wie het benijdt.
Maar
wat erger is
Rusland is het enige land, nadat het de weldaden van het
Commuinime heeft overleefd, nog intens en overwegend Christelijk is.
En dat steekt de ogen uit. Stel U voor! Het land van Engels, Marx en
Lenin, de uitvinders van de Toekomst, dat nu blijkt weigerachtig te
staan om zich daaraan, als quasi de laatsen, te onderwerpen
Met
andere woorden: wij, de Nato, hiertoe opgepord door de Amerkaanse
Liberal Democ Rats, zijn de nieuwe Hitlers van deze tijd die om werlke
reden dan ook, wapengeweld waarmee veel geld te verdieen valt over
onze Beschaving willen uitstorten.
Ach, konden we maar zo rap mogelijk zowel Zuster Ursula als onze bloedeigen Pormo Premier achter de tralies krijgen
.
Slotopmerking. In 1939 ging het om de Corridor naar Dantzig. Nu gaat het om Die Joekrien.
Ja, het is dus waar - wat U hier reeds zo dikwijls kon lezen - dat de Goden eerst verdwazen zij die ze willen vernieitgen
*
 Digithalys
|
