|
256.2 - HET DAGELIJKSE MORFGENKOFFIE ONTBIJT
VRIJDAG 25 SEPTEMBER 2020
 DEEL 2
HIER ZULT U LEZEN
BOODSCHAP
AANGEKOMEN VANWEGE HET VOLK T.O.V. DE ELITE: JULLIE WILLEN ONS NIET
ZOALS WE ZIJN, WELNU DAN WILLEN WIJ JULLIE OOK NIET LANGER.
Doorbraak TV aflevering
https://doorbraak.be/zelfcensuur-slecht-is-voor-uw-gezondheid-doorbraak-tv/?utm_source=newsletter-2771&utm_medium=email&utm_campaign=Dagelijkse+Dosis+Doorbraak+namiddag
Waarom zelfcensuur slecht is voor uw gezondheid Doorbraak TV
Is
de helft van de wereld racistisch? Is de mening van de gewone mens
ontaard? Bestaat er wel zoiets als vrijheid van meningsuiting? In zijn
nieuwe boek Politiek incorrect: waarom (zelf)censuur slecht is voor uw
gezondheid probeert Johan Sanctorum na te denken over
deze vragen. Als moderne geus in de wereld van perskaarten,
controlerende machtsstructuren en de vrijheid op sociale media bekijkt
en bekritiseert hij het huidige systeem. Zonder zelfcensuur legt hij het
uit in deze aflevering van Doorbraak TV.
De pers als kanaal voor de macht
Volgens
Sanctorum proberen de grote machts-instellingen hun greep op de
democratie angstvallig vast te houden. Ze zien de gewone burger steeds
meer als een gevaar voor het systeem waarin we al zolang verankerd
zitten. De on-gecontroleerde vrijheid op sociale media om onze mening te
verkondigen en te verspreiden zorgt ervoor dat er vragen worden gesteld
die niet in het gewenste discours passen. De vrijheid van mening van
de man en de vrouw op de straat zou een probleem kunnen zijn voor de
stabiliteit van de macht. Want dan zitten we echt in een democratie en
in vrije meningsuiting, zegt Sanctorum.
Politici en journalisten kennen elkaar en werken in een soort consensus
Om
die reden probeerden ze de vrije meningsuiting aan banden te leggen en
te organiseren. Dit gebeurde volgens hem in de pers en via het
journalistieke establishment. Politici en journalisten kennen elkaar en
werken in een soort consensus. Er worden morele criteria opgesteld
waarmee de vrijheid van meningsuiting wordt ge-crimininaliseerd, zegt
Sanctorum. Het toverwoord racisme en natuurlijk ook de hate speech.
Het blijft niet langer bij de klassieke betekenis van het woord racisme
of haatdiscours maar veel breder. Sanctorum benoemt dit als een soort
racismo-manie.
-
De
pers en het establishment bedienen zich gretig van deze pseudomorele
categorieën om de gewone burger het zwijgen op te leggen, zegt
Sanctorum. De pers fungeert als een soort filter. In praat-programmas
of nieuws-media komen steeds dezelfde meningen en personen aan bod.
Volgens hem zijn deze programmas geregisseerd en blijven ze binnen een
bepaald kader waar een groot aantal mensen niet in past. Ik zal nooit
in De Afspraak komen omdat ik misschien dingen zou zeggen die
verontrustend zijn. Het feit dat hij heel het systeem in vraag stelt en
zegt dat er geen vrijheid van meningsuiting is, zijn volgens hem de
redenen. Zo wordt de meningsuiting gekanaliseerd via de persvrijheid.
Vrijbuiters, geuzen en de paradox van de kunst
Sanctorum
neemt het in zijn boek op voor de mensen die juist buiten die lijntjes
durven kleuren. Ik sta aan de kant van het volk, stelt de
Doorbraak-columnist. Volgens hem gaat hij net als de geuzen als een
soort vrijbuiter door het land. Deze moderne geuzen zijn ernstige mensen
die vaak een extreem of radicaal discours hebben, een narrendiscours.
Ze beoefenen actief de vrije meningsuiting zonder categorieën en zonder
censuur maar komen niet aan bod in de gewone media, zegt Sanctorum.
Anders zou dit er voor zorgen dat heel het discours wordt opengegooid en
dat er enorm veel vragen volgen die niet binnen het huidige mediakader
passen. Vooral het onderwerp racisme zou er volgens zijn boek
uitspringen.
-
medewerking van de pers in een systeem van spontane censuur en zelfcensuur
In
onze democratie is de organisatie van dit establishment over de vrije
meningsuiting een vol-automatisch systeem, zegt Sanctorum. Binnen
onze democratie gebeurt dit subtiel en kan de macht niet gelokaliseerd
worden. Heel die democratie draait met medewerking van de pers in een
systeem van spontane censuur en zelfcensuur. Dat is volgens hem de
kracht van dit systeem. In zijn boek benoemt Sanctorum dit systeem, de
uitwasemingen en wat er tegen te doen is.
In
een normale maatschappij zou er toch een tegenstroming moeten zijn.
Volgens Sanctorum wordt die normaal geleid door kunstenaars en de
intellectuele elite. Zij staan immers voor een maximale expressie van de
vrije meningsuiting en het delen daarvan met de medemens. In Vlaanderen
is dit echter het omgekeerde, zegt Sanctorum. Zij hangen zich vast aan
dit (vaak linkse) establishment en aan de ancien régime-structuren van
de Belgische constructie. De culturele elite wordt hier volgens hem in
mee gedreven en voelt zich moreel superieur tegenover het gewone volk
waarvan eigenlijk de subsidies komen. Dit is een enorm paradoxale
situatie en het grote drama van Vlaanderen, zegt Sanctorum. De
kunstenaar zou eigenlijk aan de kant van het volk moeten staan, tegen
het establishment.
Aalst carnaval als grote voorbeeld?
Aalst
carnaval speelt na de gebeurtenissen van de afgelopen twee jaar een
grote rol in zijn boek over de vrijheid van meningsuiting. De recente
opmerkingen van Europees Commissievoorzitster Ursula von der Leyen doen
voor Sanctorum duidelijk vermoeden dat er een belletje is beginnen
rinkelen op hogere niveaus. In Aalst zeiden ze tegen Unesco: Als ze ons
niet willen, wij hen ook niet. Dit kwam niet van politici maar van de
gewone burger die zich verzette tegen deze betuttelende structuren.
Sanctorum ziet in dit exitritueel een vruchtbaar idee voor Vlaanderen en
zijn positie tegenover België. Dit zou een enorme mentale boost zijn
voor Vlaanderen. Helaas is de intellectuele elite en de politieke
klasse nog niet voldoende mee in dit onafhankelijkheids-verhaal, zegt
Sanctorum. Maar het volk is radicaler dan de elite.
*
DROL VAN DE VADERLANDSCHE BROL
*
Er
is blijkbaar een grens overschreden De grens van het fatsoen. En het is
dubbel zo erg, dat het prrecis een GEUS is als Sactorum, hier steevast
Diaboloim ge,oemd; die deze kat de bel moet aanbinden.
Maar just is just.
De
Elire wil al vele jaren van onze Vlaamse mensen, een ander volk maken.
We zagen het deze morgen nog in De Schandaard die een beetje voorbarig
maar op een niet verkeerd te verstane manier de voorzet geeft, dat
Crtootje & C° de juiste keuze zijn om
verder te doen.
How they dare. Hebben e van hen geleerd te zeggen.
-
Dan zit er dus niets anders meer op, dan andere Leiders te kiezen. Desnoods over de grens.
Misschien de Hereniging der Lafge Landen? Macron voor het Hof in Den Haag dagen, om de misdaad
van Lodewijl XIV, de gebiedsroof uit 1713 van Frans-Vlaanderen, recht
te zetten? Zodat het Vlaamse Gouden Tijdperk van de Noord- tot de
Oostzee kan herboren worden?
-
Het
zou enig zijn in de Eurpoese Geschiedenis, dat een Volk zijn Leiders
verlaat. Aan de hand van een Tweede Akte van Verlaeetinghe
.Samen met de
gehele janhagel van vergane glorie, de rangen van deze verdrukkende
EUSSR. In Bruxelllabad. Na de Brexit, de Vlamxit.
Wedden
dat geheel de vroegere Oostblok-landen Oosten rijk, Hongarijne, Polen
Tjechië, Slocakije en misschien meteen Oekraïne en Wit-Rusland ons met
open armen zullen ontvangen. Want daar kent men de Vlamingen nog. Nog
vele eeuwen samen zaken gedaan.
Alleen
en op oinszelf aangewezen zijn we slechts een kleine Natie, maar samen
kunnen we garant staan voor wederzijds betere Leiders. Misschien zelfs
de open armen reiken tot over Oeral en ja zelfs over de Grote Plas. Onze
volkeren verenigen, niet door de macht van kanonnen, maar door de
intelligentie van het Menselijk Vernuft.
Met
mensen op de bres als Doorbraak en nog zoveel anderen mag er niet
veel tijd meer verfloren gaan. Want als straks Aalst Carnaval aan banden
wordt gelegd, zijn we nog stommer dan de Stomme van Portici.
|
