|
IEDER VOGEL ZINGT ZOALS HIJ GEBEKT IS
*
Als
een donderslag bij heldere hemel, dat is wart vandaag in mijn meeldoos
binnensloeg. Een van mijn beste vrienden (op afstand) legt er pap op.
Noodgedwongen, naar t schijnt. Goesting of niet. Dat is nu eenmaal de
gang van elk leven.
*
Noch
bloemen, noch kronen. Na het leven en zonder welzijn blijft alleen de
herinnering over. En zolang iemand met dankbaarheid in de herinnering
blijft, staat die om zo te zeggen, eeuwigdurend naast U.
AAN HUIS GELEVERDE HOOFDSCHOTEL
*
AD FUNDUM
Daar
sta je dan. Een beetje perplex. Een redactievergadering zoals we er al
zoveel (of zo weinig) gehad hadden. Aan een rijk gevulde tafel.
Bert
is niet alleen. Een sympathiek apparaat lijkt onlosmakelijk verbonden
met hem. Dat is al een tijdje zo. Het apparaatje blaast een frisse bries
in zijn longen. Een noodzakelijke bries. De jaren hebben hun tol
gevraagd.
De 80e verjaardag ligt al enkele jaren achter de rug. Na de toast komt het dan, een beetje nonchalant, ...
"'t Scheldt gaat stoppen"...
het hing in de lucht. 't Scheldt hing af van Bert zoals Bert nu afhangt van dat apparaatje. Het was zijn geesteskind.
Nero
(de stripfiguur, niet de verlichte Keizer) ging ook op pensioen toen
Marc Sleen zijn pen te ruste legde. Einde van 't Scheldt dus. Geruchten
over overnamepogingen (Bert weigert te zwichten voor het grote geld, The
Washington Post en Die Welt moeten maar elders gaan snuffelen) mogen de
prullenmand in.
't
Scheldt ontstond in een tijdperk waarin een aantal dingen nog duidelijk
waren. De verzuiling had zo ook haar voordelen; Katholieke
intellectuelen lazen de Standaard - hopend op de bevrijding van België,
liberalen Het Laatste Nieuws, socialisten (toch de geletterden) de
Volksgazet, er was Het Volk voor de Katholieke arbeidersbeweging et
cetera.... Deze duidelijkheid verdampte geleidelijk.
De
klassieke pers werd eenheidsworst. Door de parallelle opkomst van het
fenomeen internet werd een krant ook geleidelijk geen brenger van nieuws
meer. Hoogstens een brenger van meningen. Op zich niet dramatisch. Maar
het waren en zijn altijd dezelfde meningen. Die van de zichzelf zo
belangrijk achtende linkse intellectueel, met oorbelletjes, belabberde
gedachten en zowel neuzen als penissen die de verkeerde richting
aanwezen. De manier hoe ze klakkeloos en blindelings de paarse regering
de hemel in geprezen hebben. Of Steve Stevaert unisono heilig
verklaarden.
De
kritische stem verdween, blind en doof was men t.o.v . de gevolgen van
de ongebreidelde immigratie. De verloedering van de stadsranden. Het
wegvallen van het volksgevoel.
Het
gewicht van de hoofdredacteur verschraalde. En als een journalist dan
toch zijn nek uitstak, dan greep de politiek in. Een mooi voorbeeld is
de teleurgang van Gazet van Antwerpen. Ze hebben het daar geweten, de
dapperen die het VISAkaarten schandaal aan durfden kaarten. Stevaert
greep in en er bleef niets meer over van de kritische stem. GvA verloor
haar karakter, haar ziel, haar talentvolle pennen. Wat er overblijft is
waardeloos. Pulp.
't
Scheldt dan ... niemand geloofde erin. Een faxkrant! Later een
internetkrant. Bert zette door. En nu we zijn 1333 nummers verder...
gesteund door talrijke vrijwilligers, vlotte pennen, en door
intellectuelen zoals Louis de Lentdecker en Manu Ruys. Met sponsors om U
tegen te zeggen (Fernand Huts, Marc Stoffels, Erik Van der Paal en vele
anderen...).
Gemakkelijk
was het niet altijd. Zoals het hoorde was er af en toe intern ambras.
Die met medestichter Marcel Brocatus was allicht de pijnlijkste. Die met
buitenstaanders waren amusant. Iedere aanval werd afgeslagen. Geen
enkel proces werd gewonnen. En geregeld brachten we nieuws dat nergens
anders stond.
Het
bestaan van Delphineke bijvoorbeeld. We werden geciteerd, als bron
gebruikt. Soms met, soms zonder bronvermelding. Zo waren we de eersten
die wezen op de pedofilie-schandalen in de sportwereld. Enkele jaren
later kregen we gelijk. Soms zaten we ernaast. Toen we schreven dat een
Antwerps politicus Nazipraktijken gebruikte. De Nazi's waren terecht
verontwaardigd.
't
Scheldt was het meesterwerk van Bert, een man die vele watertjes
doorzwommen heeft. Kind tijdens de oorlog. Met een mama die niet echt
geloofde in Churchill bracht hij vakanties door bij Beierse boeren. Bij
de paters in Herentals iets meegemaakt waar hij 65 jaar later excuses
voor zou krijgen. Getrouwd, drie kinderen (waarvan één verongelukt) en
later hertrouwd zelfs voor de Kerk, hoe hij dat gefikst heeft?
met
de diep betreurde Joke (mogen ze elkaar ooit weerzien in één of ander
paradijs). Altijd gewerkt. Altijd inventief. Actief als Rman bij de
uitgeverij Sparta.
Hij
zorgde bij uitgeverij Roularta bijvoorbeeld voor de sponsoractie voor
het apengebouw in de zoo (de toenmalige directeur we gaan daar geen
zwarten in steken.
Oef !). Later zou hij lingerie van het merk La France aan de man (... de vrouw ... ) brengen, in een tijdperk dat
vrouwen
met vissersnetten hun echtgenoten in het ledikant trachtten te
verstrikken of te stikken. Van afwisseling gesproken! Hilarisch was zijn
ontvoering van Graaf Legrelle ('t Scheldt 1041), hetgeen tot zijn
ontslag leidde, boeiend zijn Rederijkersavonden (waar ene Bart de Wever
op af kwam), ...
Bert was van heel wat markten thuis.
Is er een steen in de rivier verlegd door
t
Scheldt? Geen flauw idee. We waren wel soms een steentje in andermans
schoen. Klein maar genoeg om de wankele tred van betrokkene aan iedereen
duidelijk te maken.
Stel het wel, Bert ! Niets blijft duren, behalve je reputatie.
Blatt Leser
(of zeg maar Koen)
Blatt Leser
*
Dag Bert,
Waar is de tijd. Het waren geweldige jaren. Luc van der Kelen
*
Ontzettend jammer.
Bedankt
voor het onafhankelijk, ongesubsidieerd en gematigd satirisch
begunstigen van de vrije gedachte in Vlaanderen. Met veel dank voor uw
teksten, die onder de aandacht brachten hoezeer, en door wie, het vrije
woord en de vrije gedachte bedreigd worden, juist nu getalsverhoudingen,
wrok en vooringenomenheid ten aanzien van de liberaal-humanistische
cultuur meer dan ooit gevaar lopen door een massale instroom van
andersdenkende
en andersgezinde kromzwaard-zwaaiers.
Kenneth Boumann
*
Kop op Bert!
Nie neute, nie pleuien zoals ze ongeveer in het Gents zeggen... En een zo spoedig mogelijke genezing en dat ziekenhuis uit !!!
Marcel Coppens
*
Bert
ik
wens je alsnog een betere gezondheid toe. Ik heb je tegendraadsheid
altijd gewaardeerd, ook en vooral als ik het grondig oneens was.
Lukas de Vos
*
Beste Bert,
Stoppen valt altijd zwaar. Maar het leven gaat toch nog verder. Veel sterkte.
Groeten,
Ruddy Berghmans
*
Erg...
heel erg... dat t Scheldt stopt... en gaat... Maar... het
belangrijkste is wel... dat Bert nog zo lang mogelijk blijft... Bedankt
voor al uw geScheldt Wim Peeters
*
't Is toch plezant geweest. Dankuwel !
Louisa v H
*
Beste heer Murrath,
Hartelijk
dank voor uw bericht en dat u ondanks uw ziekenhuisopname toch de
moeite doet om t Scheldt te blijven sturen aan ons abonnees! Ik zit
reeds in uwemailbestand en krijg de nieuwsbrieven enkel per mail.
Alleszins veel beterschap en hopelijk snel terug thuis.
Met vriendelijke groeten,
Simone Janssens
*
Dag Bert,
Nu ook , het allerbeste voor jou en een spoedige genezing en verbetering van je toestand!
We leven met je mee! Hou je taai van
Bob Vincke
*
Jammer! Het ga jullie daar verder allemaal goed in het "leven daarna"!
Vriendelijke groet,
Tine Hertmans
*
Dag
Bert, nu ook het allerbeste voor jou en een spoedige genezing en
verbetering van je toestand! We leven met je mee! Hou je taai van
Bob Vincke
*
AAN DE VRUCHTEN
KENT MEN DEN BOOM
*
tSCHELDT
heeft de goede strijd gestreden en de Heer Murath mag, lijk de Engel
Gods op de Engelenburcht in Rome (het werk van een Vlaams beeldhouwer!),
het zwaard terug in de schede steken. Hier te lande is de pest wel nog
niet helemaal bezworen, maar er komt (zie de laatste peilingen) schot in
de zaak. Nog nooit is e n Vlaams overtuigde Partij zo dicht bij de
absolute meerderheid geraakt!
En daar hebben mensen zoals die van tSCHELDT heel wat steentjes toe bijgedragen.
Weest
gegroet, o gij dapperen van de Stad aan de Stroom. De velen die U
opvolgen (bij leven en welzijn) zullen proberen jullie waardig te zijn.
Zij hun pennen misschien minder in kwaliteit, de hoeveelheid zal des te
groter zijn. En op die manier blijft het water naar de zee stromen. Daar
dienen stromen als de Schelde toch voor?!
*
Hemelrijker
|
