ZOVEEL IK DRAGEN KAN

INLEIDING

Ook Neville Chamberlain, de Engelse Premmier, was opgetogen bij zijn thuiskomt in Londen, na de (gelukte) Vredesconferentie di Mussolini met Hilten, Daladier - Frankrijk) en Engeland had bijeengeroepen in München (30/9/1938). Op tafel lang toen vooral Tsjechoslowakije en het Sudetenland. Minder dan een jaar later zat er bovenarms op. Hitler wilde ook Polen als toemaatje, elk voor de helft te verdelen tussen hem en de Sovjet Unie. Maar allez, toen kon Chamberlain in Londen nog zwaaien met zijn papiertje, onder het blijven herhalen als een plat die doordraaide van Peace in our days

Daar moest ik deze morgen aan denken, samen met het liedje dat we toen als echte straatbengels zongen, zonder n draai rond onze oren te krijgen:

Hitler had nen dikken kop,

Mussolini blaadhem op

en Daladier, die speelder voetal mee..

Juist. Uw leven wagen voor het welzijn van anderen, is misschien wel een schone evangelische deugd (denk ik bij mezelf), maar er bestaat ook zoiets als vermetel vertrouwen. Ook al twee begrippen uit de tijd van Daladier.

Het zijn wel mijn zaken net, maar voordien een woordeke gaan klappen met de respectievelijke levensverzekeraars zou wel goed geweest zijn. Vliegtuigen kunnen immers zeer vlotjes zo maar uit de lucht vallen en een paar flinke uit de kluiten gewassen voetzoekertjes zijn rap gevonden. Surtout als er niet in die pietrollanden op n dollar moet gekeken worden.

Jullie gedrieën gaan dus met Gods zegen op al Uw wegen maar waarschijnlijk niet NIET met de zegen van onze zes regeringen. Almacy, het Mosselwijf, al gehoord? En Calvo, haar kalf? Ik vraag het in hun naam. Ge gaat ginder toch wel met twee woorden spreken, hé, Heen? En denk er aan: altijd Uw tweede wang aanbieden. Staat zeer goed op de foto, naast de atoomspecialisten daar in de streek.

Bij de Duivel te biechten gaan dus. Tot daar. Dat is maar bij manier van spreken. Maar bij Het Beest zelf op bezoek gaan? Met Mijter en Staf? Gene bang; neen, niet zoals jullie Grote Baas, om aan het Kruis te eindigen, maar als geroosterd stukske spek in een stalen kooi?

Mag ik, voor de gelegenheid de rollen eens omdraaien? We zullen voor U bidden, Monseigneurs. En veel zelfs!

Vandaag vertrekken de Vlaamse bisschoppen Jozef De Kesel en Leon Lemmens op solidariteitsmissie naar Irak, samen met hun Waalse collega Guy Harpigny. Ze willen er de vervolgde christenen en jezidi's een hart onder de riem steken. "Het probleem is dat IS tegen elke vorm van diversiteit is", klinkt het in een interview met onze krant.

De Morgen had een gesprek met de Belgische bisschoppen Jozef De Kesel en Leon Lemmens naar aanleiding van hun bezoek aan Irak. U leest het volledige interview hier.

"We naderen de frontlijn met de Islamitische Staat tot op dertig kilometer. Ik ben niet bang, maar af en toe spookt de gedachte door mijn hoofd: wat als we in handen van die kerels vallen?", zegt de Brugse bisschop Josef De Kesel, die Irak voor de allereerste keer zal bezoeken.

Waarom dan het risico wagen? "De toestand voor christenen in IS-gebied is dramatisch", stelt De Kesel. "Ze staan voor de keuze: ofwel zich bekeren, ofwel een belasting betalen in ruil voor 'bescherming'. Dat komt neer op een leven als derderangsburger, ofwel de dood."

Voor Leon Lemmens, hulpbisschop van Mechelen-Brussel, wordt het zijn tweede bezoek aan Irak, zijn laatste was in 2008. Lemmens vergelijkt het IS-beleid met Saddam Hoessein en stelt vast: "Er kan veel slechts over Saddam Hoessein verteld worden, maar je kunt hem niet beschuldigen van godsdienstvervolging. Zijn regime was seculier, met een strikte scheiding tussen kerk en staat. Er zaten trouwens ook christenen in de regering, denk maar aan Tariq Aziz. Christenen hadden net dezelfde rechten als sjiieten, soennieten en jezidi's."

Lemmens: "Laat er geen twijfel over bestaan: Saddam was een verschrikkelijke dictator, alleen was hij dat voor iedereen. Hij viseerde de christenen niet en het land genoot een vorm van stabiliteit."

Een militair ingrijpen, eventueel met grondtroepen, vinden de bisschoppen geen goed idee, ze pleiten voor een politieke oplossing. "Ik kan alleen maar vaststellen dat er dan nog een strijdmacht bijkomt, en er zijn er al zoveel. Bijkomende militaire actie zal ook niet meteen de vluchtelingenstroom stoppen. Integendeel, nog meer wapengekletter levert nog meer vluchtelingen op. Het moment is aangebroken dat onze leiders de weg van de humaniteit tonen", zegt De Kesel.

UITLEIDING

Natuurlijk juichen wij diep in ons hart deze eerder heldhaftige poging toe. Wat er ook van de uitkomst weze. Deelnemen is belangrijker dan overwinnen, Maar mn zieltje zegt toch dat dit geen simpel kermiskoerske is. Of willen jullie niet terugdenken aan de Hertog van Alva die Graaf Egmont en Graaf Hoorne bij hem thuis uit nodigde om over hun geschil in debat te treden, zoals dat nu heet. Dat gesprek eindigde op het schavot, binst dat Alva in zijn baard lachte om zoveel nativiteit.

Goede reis, Heren, en bij de terugvlucht, de wind van achter. De Hemel sta jullie bij.

Dit was de allerindividueelste expressie van de allerindividueeolste emotie van

(Get) Digitalia