_xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

KOLOMMETJE N° 354

dinsdag 20 september 2011

Nachtmerries of nachthengsten?

’t Zullen wel wilde ruinen (*) zijn….

--------------

Nu Mgr Leeuwenhart voluit gaat voor het blootsmijten van de eventuele verkeerde geaardheid van zijn volgelingen in opleiding, ook wel eens seminaristen genaamd, die willen priester worden, moet er eindelijk ook dringend eens werk gemaakt worden van het geslacht der paarden die ’s nachts bereden worden door de mare. Enfin : ik bedoel : waarom zijn dat altijd merries, en nooit geen hengsten? Wat hebben merries dat hengsten niet hebben? Ik pieker me rot, maar het beste vervangwoord lijkt nog het Franse woord ‘cauchemar’  te zijn. U kunt het gerust onderste boven houden : het geslachtelijke is verdwenen. Ne cauchemar is en blijft ne cauchemar!

Moet voor BDW een hele opluchting zijn dat zijn talenknobbel begint vruchten af te werpen. En goed zo : het zijn zelfs paardenvruchten! Geen paardenvijgen!

In mijn zoektocht naar woordjes (een mleeslepend verzetje!) ben ik vandaag  notabene tot de vaststelling gekomen, dat het Chinees met het West Vlaams verwant is. Wie nu wat beïnvloed heeft, is dan weer een andere vraag die ik als West Vlaming niet graag naar voren breng….Want jullie zullen weer zeggen; ‘Eigen lof stinkt’, wat nog juist zou zijn ook en daarom doe ik het niet.. Ik zal het antwoord dan ook maar in het midden laten, want de Chinezen worden nu al genoeg gediscrimineerd. Wat ik bedoel? Luister : U weet toch dat het Chinees een uiterst moeilijke taal is, waar de intonatie of het stem-timbre desgewenst een totaal andere betekenis kan geven aan een woord. U zou bijvoorbeeld in het Chinees willen zeggen ‘Aangename kennismaking’, maar door een verkeerde klemtoon klinkt het dan als ‘Wat ’n lozer’ : het besluit is duidelijk : Chinees is een gevaarlijke taal. Net trouwens als alles dat aan die Gele Mannekes is….

Maar om nu op de klankrijkdom van het West Vlaams terug te komen : al naar gelang een lichte klakwijziging kan iemand om brandstof voor de stoof vragen (kolen) of om een lekkere winterse hutsepot op basis van…kolen (savooien). West Vlamingen weten waarom. Ja, verdere uitleg is onmogelijk, zelfs door fonetische weergave verschijnt nog niet eens de helft van de rijkdom van nuance. ‘Koooolen’ zijn om te branden, en “ko’ln’ zijn om op te eten. Iedereen kan altijd de proef op de som nemen : zodra die dingen tussen de tanden zullen beland zijn, zal iedereen dat soort West Vlaams verstoan. Compernolio?

Dus terug naar de cauchemar van DeWever (en van hem niet alleen!), waar we van nu af aan een naam kunnen op kleven. ’t Is de cauchemar de Di Rupo, Premier Ministre de la Belgique’, qui sprek moeileke de Nedderlaaans. ’t Is nu van fini met de polletiek speelletjes en la Wallonie zal niet meer armer word. La Flandre ’t is van mijne botten!

-------------------------

Vlaming: let dan maar op uw centen!

ANALYSE N-VA worstelt met communicatie

• dinsdag 20 september 2011, 03u00
•  
• Auteur: Bart Brinckman

BRUSSEL - De N-VA worstelt met haar communicatie. Voorlopig lost Bart De Wever dat op door ongegeneerd de Calimero uit te hangen en te speculeren op de 'gevoeligste plek' van de Vlaming: zijn portefeuille.

Tegenwoordig hebben de Vlaamse media het gedaan. De schimpscheuten uit de N-VA-hoek zijn talrijk. De partij van Bart De Wever meent dat de pers wat al te gemakkelijk meeloopt in de euforie van het BHV-akkoord, het eerste na 450 dagen van crisis. Die houding zou schril afsteken tegen de overtuiging van de publieke opinie. Die steunt de N-VA nog wel voluit.

De passage van Bart De Wever tijdens het Radio1-programma De Ochtend bewees dat de N-VA-voorzitter slecht in zijn vel zit. 'Sudderen in het vagevuur', zo noemde hij ooit deze gemoedstoestand. Dat overvalt hem wanneer de rede en de emotie een bepaalde situatie anders inschatten. Zo wil hij het BHV-akkoord absoluut verwerpen omdat het globale kader hem niet aanstaat. Alleen kan De Wever dat globale kader nog niet aanvallen. Niet alleen werden de teksten nog niet vrijgegeven, de onderhandelaars zelf zijn nog lang niet klaar. De splitsing van BHV heeft dan weer het nadeel dat het 'veel minder slecht' leest dan de N-VA had verwacht. Meteen klinkt de boodschap in de trant van: het heeft vandaag niet geregend, maar wie weet onweert het morgen.

Manifestatie

Tot overmaat van ramp maakte De Zevende Dag afgelopen zondag een rechtstreeks verslag van de Vlaamse betoging in Linkebeek. Die manifestatie ter verdediging van de Vlaamse Rand, georganiseerd door de Vlaamse Volksbeweging, lag al een tijdje vast. De N-VA en Vlaams Belang stapten er afzonderlijk op. Maar de N-VA-kopstokken, die rechtstreeks in het programma hun verhaal mochten doen, leken wel versmolten met hun extreem-rechtse collega's.

Op de radio sprak De Wever tegen dat ondervoorzitter Ben Weyts of kamerfractieleider Jan Jambon een fout had gemaakt. Hij zette het vervelende feit in een bredere context. Het was allemaal de schuld van een bepaalde sfeerschepping tegen zijn partij, zijn typische Calimero-aanpak wanneer het wat moeilijker gaat.

Nochtans wisselde hij twee uur later tijdens het partijbestuur het geweer van schouder. Iedereen kwam daar tot de conclusie dat de partij onmogelijk uit Linkebeek kon wegblijven. Heel wat betogers behoorden tot de traditionele kern van de partij. Desondanks hadden Weyts en co door hun gezamenlijk media-optreden met Vlaams Belang een 'inschattingsfout' gemaakt.

Echt ongerust lijkt De Wever overigens nog niet te zijn, laat staan dat er een opstoot van paniek heerst nu de onderhandelaars zonder de N-VA de eerste resultaten binnenhalen. De partij rekent op de spreekwoordelijke lijken uit de kast. Bovendien zijn de overdracht van bevoegdheden naar de gewesten en de nieuwe financieringswet nog niet rond.

Toch ziet de N-VA ook risico's. Wie weet ligt de overdracht van bevoegdheden in de lijn van wat de partij zelf ooit voorstelde (stel even voor dat arbeid volledig wordt geregionaliseerd). Kritiek op een nieuwe financieringswet zou dan weer een bijzonder technisch verhaal kunnen worden waaruit geen enkele Vlaming wijs geraakt. Daarom heeft de N-VA een ultieme terugvalpositie klaar: de portefeuille van de Vlaming. Volgens de N-VA-strategen blijft dat zijn gevoeligste plek.

De Wever voegde gisteren de daad bij het woord. De Vlaming die geen barst begrijpt van het BHV-akkoord moet beseffen dat het hem '500 euro' kost, 'ieder jaar opnieuw, tot in de eeuwigheid'. Naar de berekening blijft het raden, maar het lijkt veel geld.

Verder blijft de Vlaming bijzonder gevoelig voor elke zweem van achterstelling. Daarom hekelde De Wever het feit dat de Vlaamse partijen in een mogelijke regering geen meerderheid hebben (43 zetels op 88) wanneer Groen! wordt gedumpt. De Waalse deelnemers zijn goed voor 61 zetels op 62. Het vormt opnieuw het bewijs dat de Vlamingen zich door de Franstaligen laten bedonderen in plaats van hun numerieke meerderheid uit te spelen.

-------------------

Diagonaal herlezen

Het gaat hier onderdaad niet om één enkele nachtmerrie : er hangt een Apocalyps in de lucht die best te vergelijken is met Het Einde der Tijden. Ganse horden nachtmerries hollen op ons af : we hebben een ‘Goddelijke Monster’ over ons afgeroepen, door de Tjeven tot de onderhandelingstafel toe te laten. Met veel bombarie rond BHV, U weet wel : na de gloriolle vervulling van hun voorafgaandelijk voorwaarde, zullen ze nu in galop ‘de nota’ Di Rupo goedkeuren, inclusief de voetangels en de schietgeweren. De postjes wenken, ziet U!!!!Het Koninklijk Circus voert de voorlopige finale op : de begroting moet en zal afgewerkt worden, al de rest is bijzaak en zorg voor later.

Horden nachtmerries, die de kiezers recht in onze armen zullen jagen. Want het Vlaams Nationalisme is de enige overtuiging die niet wijkt, die niet om te kopen is, en waarbij het origineel altijd beter is dan de beste kopij. Volgens jaar in oktober volgt de openings-ceremonie (L’Invitation à la Valse?) om dan in 2014 bij de eerstvolgende grote ofte federale verkiezingen, over te gaan tot de ‘final final’. Adios la Belgica!

Als het Geacht Publiek ondertussen de les uit ’t Pallieterke over ‘Het Geheim van de Moersleutel’ indachtig wil blijven?

(*) ’n Ruin is een paard van het mannelijk geslacht dat beroofd is van zijn attributen. Verdere dertails geven op deze blog zou onbehoorlijk zijn. Ik protesteer dan ook met klem dat hiermee een kandidaat Premier Minisitre bedoeld kan zijn. ’n Homo is gaan ruin, en een ruin is geen olifant.