xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /> 

_

KOLOMMETJE N° 352

zondag 18 september 2011

Alle gelijkenissen met de Leiding der Niveanen

Is louter toevallig….

-------------------

Antwoord Aan Sven Gatz

om the desk of Jos Verhulst on Sun, 2011-09-18 09:34

------------------------

Begin september was er een mediarelletje over de opzegvergoeding van de liberale politicus Sven Gatz. Betrokkene stapt op eigen initiatief uit de politiek om directeur te worden bij een ‘Unie van de Belgische Brouwers’. Gatz zetelt voor de VLD in het Vlaams parlement. De Belgische politici hebben aan zichzelf zeer riante financiële voordelen toegekend. Volgens de in voege zijnde bepalingen heeft Gatz ‘recht’ op een uitstapvergoeding van bruto 300.000 euro. Het gaat niet om een ontslagvergoeding, want Gatz verlaat de politiek op eigen initiatief. Gatz stapt over naar een baan die hij aantrekkelijker vindt en gaat bij die heugelijke gelegenheid rond met de schaal bij de Vlaming, die per kop een koperke van 5 eurocent moet afdokken aan onze ‘links-liberaal’. 

Toen de zaak de media begon te halen bleef Gatz vooreerst bij zijn eis: men is liberaal of men is het niet. Ook werd hij ondersteund door partijgenoten, zoals bijvoorbeeld Herman De Croo, die vindt dat men politici vooral niet te weinig moet betalen, zoniet - horresco referrens - daalt de kwaliteit van het politiek personeel. 

Uiteindelijk haalde Gatz toch bakzeil, doch niet zonder poging om nog enige morele winst voor zichzelf binnen te harken. Gatz ging over tot een merkwaardig sermoen aan het adres van diegenen van wie hij  de centen wou ontfutselen:

“Was uw boodschap ingegeven door een superieur moreel besef of door afgunst? En zou u de uittredingsvergoeding op basis van een parlementair reglement zonder meer aan u hebben laten voorbijgaan? 99,9% van de parlementsleden deed het in elk geval niet, ongeacht of het politiek vertrek gedwongen dan wel vrijwillig was (...) Ik zoek naar de reden waarom kiezers die in veel gevallen hun eigen menselijke on-volkomenheden onder de mat vegen, van hun volksvertegenwoordigers een leven eisen dat van een hogere morele orde dient te zijn” (geciteerd in GvA, 5 september 2011, p.7). 

Waarom eist Jan Modaal van de politicus een leven van hogere morele orde? Wel, dat zit zo.

Eerst even een elementaire waarheid herhalen: wij leven niet in een democratie. Dat is niet alleen een feitelijke, doch ook een grondwettelijke waarheid: in België is niet het volk soeverein, doch de ‘natie’. De term ‘natie’ is een codewoord ingevoerd door de politieke kaste. Politici bedoelen met het woord ‘natie’ namelijk zichzelf. Anders gezegd: in België is niet het volk soeverein, doch de politieke kaste. België is een particratie. Daarom mogen in België geen bindende referenda plaatsvinden, want dat zou neerkomen op volkssoevereiniteit en dat is ongrondwettelijk. Waarom denkt de politieke kaste dat de besluitvorming toekomt aan henzelf, en niet aan het volk?

Politici geloven dat er twee soorten mensen bestaan. Enerzijds heeft men de verlichte  en moreel superieure geesten die in staat zijn om het ‘algemeen belang’ voorop te stellen. Dat zijn dus de politici. Anderzijds heeft men het plebs, de heffe des volks, het gemeen, in de wandeling gaarne aangeduid als ‘de kiezer’. Die zijn egocentrisch, kortzichtig, dom en niet te vergeten ook vreselijk racistisch. Eerstgenoemden moeten dus het beleid voeren, en laatstgenoemden zijn niet echt toerekeningsvatbaar en moeten gehoorzamen.  Om retorische redenen wordt deze gedachte in omzwachelde vorm uitgesproken. Zo schrijft Gwendolyn Rutten, partijgenoot van Gatz en VLD-kamerlid:

“Mijn ervaring is dat politici doorgaans gedreven mensen zijn, die de samenleving in beweging willen zetten. Die onrecht uit de wereld willen helpen en zich engageren voor hun idealen (...) Een politiek mandaat is een eer en mag ook behoorlijk vergoed zijn”.

Rutten onthult de kern van de kwestie. Zij vindt het normaal om over de samenleving te denken als over iets, wat door politici “...in beweging” moet worden gezet.  De bevolking wordt gezien als een hoop lamme sukkelaars, die door de politieke kaste moeten worden geleid en met idealen begiftigd. En wie dit niet normaal vindt, wie verwerpt dat zo’n zelfbenoemde particratische elite de lakens uitdeelt, is een populist. 

Een voorbeeld? Zie het streven, door de heersende kaste, naar een “...sociale mix” in de scholen. Onderwijsminister Pascal Smet vindt dat

“...scholen in principe een afspiegeling moeten zijn van de samenleving (...) Wie gescheiden opgroeit, zal later ook gescheiden leven. Ik kies niet voor een wij-zij-samenleving en daarom hebben we wij-scholen nodig. Onderzoek heeft uitgewezen dat zwakkere kinderen in een groep met sterkere kinderen beter gaan scoren, en dus moet gestreefd worden naar klassen met sterke en zwakkere kinderen samen" (De Morgen, 08-02-2011).

Noteer de verhoudingen: het is de minister die kiest en de prioriteiten stelt; de gewone burgers moeten zich maar laten mixen zoals de minister dat goedvindt. De politicus instrumentaliseert de burgers. In casu wil de socialist Smet ‘witte’ kinderen mixen met ‘zwarte’ kinderen, omdat hij dit gemix goed vindt, met name voor laatstgenoemden. Dat eerstgenoemden dit gemix niet zien zitten, bijvoorbeeld omdat zij menen hierdoor beschadigd worden, is voor de politicus geen punt. Hij beschouwt zichzelf immers als moreel superieur, en uit dien hoofde gerechtigd om aan de inferieuren zijn idealen op te leggen. Wanneer Rutten het heeft over politici als “... gedreven mensen, die de samenleving in beweging willen zetten”, dan prijst zij in werkelijkheid de tirannie van dit soort social engineering. 

Het particratisch bestel is gebaseerd op leugens rustend op leugens. De primaire leugen luidt dat dit bestel een democratie is. Een afgeleide leugen luidt dat parlementsleden het volk vertegenwoordigen. Zogenaamde volksvertegenwoordigers als Gatz vertegenwoordigen het volk helemaal niet. Hun zogezegd mandaat is in werkelijkheid een dwangmandaat, omdat aan de kiezer door de politieke kaste a priori het recht wordt ontzegd om desgewenst niet te mandateren doch (bv per referendum) zelf te beslissen.  De kiezer mag onder de politici diegene aanwijzen die de minst rampzalige indruk maakt, maar het elementaire democratisch recht wordt hem ontzegd om direct uit te spreken en te bepalen wat hij werkelijk wil.   Volksvertegenwoordigers vertegenwoordigen niet de aldus bevoogde kiezer doch enkel zichzelf, hun politieke partij en hun politieke kaste. Hun partijfinanciering, hun weddes en hun ontslagvergoedingen zijn niet toegekend door het volk; zij hebben zichzelf deze voordelen toegekend en misbruiken de staatsmacht om die betalingen af te dwingen. In ruil krijgt de burger van deze parasieten allerlei bemoeialwetten en  idealen à la Rutten opgesolferd. Dan zien we eerst autobussen rondrijden met daarop de paarse en met belastinggeld betaalde slogan “diversiteit is een verrijking”, om enkele jaren daarna te vernemen:

“Er is een buitensporige instroom van buitenlanders die hier aanspraak maken op de sociale zekerheid. Dat leidt tot een enorme verspilling van vervanginginkomens en sociale bijstand (...) Wij worden overspoeld met misdaadnetwerken, schijnzelfstandigen en nepvennootschappen. Vooral in Antwerpen lopen hierover al heel wat strafonderzoeken. Jaarlijks komen tientallen zaken voor van Spaanse Marokkanen die met valse arbeidscontracten van Brusselse en Antwerpse vennootschappen proberen om de werkloosheidsreglementering te omzeilen en genoeg arbeidsdagen te realiseren en dan uitkeringen te trekken” (advocaat-generaal Piet Van den Bon; GvA, 2 sept.2011, p.3);

-------------------

Diagonaal herlezen

Wat volgt is een digitale ‘Spielerei’ geconstrueerd in een toekomstig gefingeerd Staatsbestel…

Hierboven las U de blauwdruk van wat het NIET moet worden in onze nieuwe samenleving die er zit aan te komen : de Vlaamse Republiek. Daar moet de Leiding (laat het AUB geen regering worden want die hervalt binnen de kortste keren in de oude bedding van leugen,, bedrog en nepootisme…) uit een zo beperkt mogelijk aantal mensen staan, hoogstens 10 à 12 die per bindend referendum worden gekozen en door het Volk aangesteld.  Niet voor een langere of voor een wel bepaalde duur, maar voor een tijd tot ‘het volk’ de tijd gekomen acht voor een nieuw referendum voor nieuwe bestuurders. Er wordt bestuurd naar Zwitsers model, waar geen enkele belangrijke beslissing kan genomen worden tegenin de volkswil.

Aan elke ‘Leider’ wordt een waarborgsom geëist (desnoods het gecumuleerd bedrag van zijn jarenlange bezoldiging) die kan in beslag genomen worden voor elk in zijn functie of in zijn privé leven begane misstap. Op die manier worden avonturiers met zo gezegde zin voor verantwoordelijkheid, automatisch uitgeschakeld. ‘Ontwikkelingshulp’ voor menslievendheid buiten de landsgrenzen waar ook ter wereld wordt voorgedragen door een Raad van Wijzen uit de economische wereld. Die weten namelijk waar Abraham de beste mosterd haalt….Die romp-staat die voorheen deel heeft uitgemaakt van het Koninkrijk der Gebelgden geniet slechts voor een beperkt aantal jaren een betere status voor ‘Ontwikkelingshulp’ dan de rest van de wereld. Alle gegeven ‘hulp’ moet van naadje tot draadje onder toezicht staan! Er wordt maar één enkele penaliteit voorzien voor misbruik en dat is de schrapping.

Er zal, binnen de grenzen van gezegde ‘Ontwikkelingshulp’ een terugkeerpolitiek voor vreemdelingen worden geïnstalleerd, elk naar zijn eigen Thuisland. Wat wil zeggen dat het budget voor ‘hulp’ in de eerste plaats zal aangewend worden voor deze terugkeerpolitiek. Gezegd budget is bepaald louter op basis van vrijwilligheid en kan ten allen tijde worden ingetrokken. Met de term ‘vreemdeling’ wordt bedoeld eenieder die de laatste 50 jaar is komen binnenvallen, samen met al de afstammelingen en de eventuele voorzaten. . Alleen individuen met een uitzonderlijke verdienste kunnen ontslagen worden van deze terugkeer-verplichting. Er wordt bepaald, zonder dat hiertegen verzet zal mogelijk zijn, dat deze maatregel niets te zien heeft met racisme, noch wegens ras, afstamming, huidskleur of godsdienst. Criminelen van alle slach en stoot worden standrechterlijk d.i. zonder gerechtelijk vonnis, gerepatrieerd binnen de 24 uur.

Onderwijs.

In de Republiek zal er maar één onderwijsnet meer bestaan. Het zal, met uitsluiting van het Universitair Niveau, en met uitsluiting van elke andere taal, uitsluitend in het Nederlands gebeuren. Er zullen slechts leerlingen kunnen toegelaten worden waarvan de huistaal  Nederlands is. Aan de vrijheid van thuis-onderwijs wordt niet geraakt, met die beperking dat er geen diploma kan gehomologeerd worden, zonder perfecte beheersing van het Nederlands. Oudercomité’s, die louter een Sovjet-impressie geven, worden beperkt. Andere talen zijn mogelijk (max 3) maar pas nadat er een zekere maturiteit is bereikt. Dit alles wordt per referendum afgetekend en ingevoerd.

OCMW-besturen bestaan niet meer : daar doen gewone ambtenaren het werk. Er mogen zoveel syndicaten zijn als men wil, maar dezen dienen, net zoals elk privaat bedrijf, een open boekhouding te voeren. Werklozensteun en mutualiteiten komen onder het beheer van Ambtenaren. Het begrip ‘vaste benoeming’ wordt geschrapt, en vervangen door een staat van dienst, net zoals in de privé.

Bank en Financiewereld. Staan onder dagelijkse controle van een College van Wijzen, die slechts aan het volk verantwoording schuldig is. Het bankgeheim bestaat niet meer, doch op middelen die reeds éénlmaal belast geweest zijn (als inkomstenbelasting), zoals erfenissen en opbrengsten van roerende en onroerende goederen, kan geen tweede of geen derde belasting meer gelegd worden. Op die manier zullen familie-fortuinen niet langer voordeel halen door te vluchten naar het buitenland.

Justitie. De bestaande magistratuur en advocaterij wordt opgedoekt en geen enkel persoon uit deze perverse ambten komt in aanmerking voor herbenoeming. De Rechterlijke Macht zal in handen komen van Ambtenaren die het bewijs van hun bekwaamheid hebben geleverd.

Lonen. Deze worden door een plaatselijk College van Wijzen bepaald, in tegenspraak tussen de afvaardiging van werknemers en werkgevers, zonder dat er per sector, kan afgeweken worden van een bepaald minimum.

Pensioenen. Elk geniet een pensioen van zoveel 45sten als hij/zij gewerkt heeft. Het bedrag wordt berekend met als basis de fiscaal aangegeven bedragen. Het zogezegde ‘Leefloon’, het loon om te mogen blijven leven, wordt afgeschaft en vervangen door een soort minimaal bezoldigd ‘Gemeenschapswerk’ : verkeersborden langs de openbare weg proper en leesbaar houden, zwerfvuil opruimen, voetpaden vegen, enz.

Werkloosheid. Wordt afgeschaft : elke vergoeding, tenzij een plaatselijk College van Wijzen er anders over beslist en er ook de modaliteiten (duur, hoogte) van bepaalt. Steuntrekkers dienen zich 12/24 ter beschikking te houden van de Overheid voor onbezoldigd ‘Gemeenschapswerk’.

Tja, als naam van zo’n Staat zouden we misschien ‘Utopia’ kiezen, denk ik….Ik geef toe : zo’n programma is tamelijk ‘populistisch’ en zou derhalve door elk bestaand politicus per direct afgeschoten worden. In ’s Lands belang, dat spreekt vanzelf! Tenzij misschien niet door die van Het Vlaams Blok. Die mogen, wat mij betreft, zoveel als ze willen putten uit deze mijn aangereikte, geniale in al hun eenvoud, gedachten…

En neen, men hoeft niet eens historicus te zijn, om het verschil tussen wat we nu hebben, en wat er, met een beetje goede wil, zou kunnen, te beseffen. Maar de man is er nog niet aan uit : nachtmerrie of slecht akkoord….Die zit met zijn kop nog in de  IJstijd…