15-07-2008, 00:00 Geschreven door Tsigalko  
Reageren (0)

01-07-2008, 00:00 Geschreven door Tsigalko  
Reageren (0)

Euro 2008 is voorbij halfweg intussen. Wat het aantal wedstrijden betreft dan toch. Het is raar hoe een groot voetbaltornooi telkens weer erin slaagt het dagelijkse leven te domineren, ook al strijden er geen Belgen mee op de velden van eer. Dat dit laatste exclusief de schuld is van vakidioot - in de zin van: de grootste idioot die er in het vak te vinden is - Vandereycken weten de trouwe lezers onderhand al. Zij behoren moeiteloos tot de categorie goed geïnformeerde mensen als het op het herkennen van uilskuikens van bondscoaches aankomt. Je weet maar nooit wanneer deze skills nog eens van pas komen. Houd dus altijd het volgende in gedachten, als er weer eens een bondscoach getaxeerd dient te worden: wie denkt als een loser, speelt als een loser en de resultaten haalt van een loser, is een loser. Zo simpel kan voetbal zijn.

Terwijl op het Europees kampioenschap het schisma tussen kaf en koren zich langzaamaan aan het voltrekken is, incasseert de Belgische sportwereld ver van alle schijnwerpers de ene klap na de andere. Op 8 mei was er het noodlottige ongeval van François 'Cois' Sterchele. Sindsdien hebben we gehad: het afscheid van Henin, de cocaïne van Tom Boonen en pas nog de dood van volleybalinternational Pardenas en loper Compernolle. Er moet al veel gebeuren, wil 2008 niet de geschiedenis ingaan als een van de zwartste jaren in de Belgische sportgeschiedenis. Devolder zou de Tour moeten winnen of de medailles zouden als manna uit de lucht moeten vallen, daar in Peking. Maar negen kansen op negen komt hier allemaal niks van in huis. 2008 zal onvermijdelijk herinnerd worden als een dramatisch, zelfs dieptragisch sportjaar.

Nederlandse glorie op het EK is nu wel het laatste wat we nodig hebben.

17-06-2008, 23:38 Geschreven door Tsigalko  
Reageren (0)

We zijn nog altijd in Duitsland. Het is maar dat ik geen gespleten persoonlijkheid heb, of er zouden dingen door mijn hoofd spoken als: wat een geëmmer toch allemaal, en dat om een wat lang uitgevallen city trip. Misschien wel terecht. Hoewel. Het is hier verdomme míjn blog, dus ik schrijf wat ik wil. Mijn hypothetische gespleten persoonlijkheid heeft zich daarbij neer te leggen. De zager.

Goed, Duitsland dus. Hetgeen na verloop van tijd begon tegen te steken, was zeker en vast het eten. De menu beperkte zich in grote lijnen tot Schweinegebrat, Schnitzel en Schweinwurstsalat. Eventueel verrijkt met van het vet druipende Bratkartoffeln - wat die Moffen dan weer handig denken te compenseren door er een hand zout op te kappen. Kortom op culinair gebied was het nogal magertjes, de rijkdom aan vetten ten spijt. Het buitenlandse spijsaanbod bracht trouwens niet veel beterschap. De hamburger in de hippe keten Hard Rock Café zal ik mij nog lang heugen als de goorste in tijden. Bijna 10 euro voor een zwartgeblakerd stuk vlees met een minimum aan groenten. Tot de rekening kwam en bleek dat er voor dat minimum aan groenten nog een supplement van 4 euro werd aangerekend ook. Gezien ik een man van principes ben, zal je mij in principe dan ook niet meer gauw in het Hard Rock Café aantreffen.

Behoudens de inferieure fret was München en zijn omstreken nochtans best de moeite. Prinsen, kardinalen en regenten genoeg die zich in de loop van de geschiedenis tot een folietje hebben laten overhalen. Gelukkig voor hen werd intussen het toerisme uitgevonden, zodat hun gezamenlijk patrimonium niet voor niks is geweest. Ook recentere bouwmeesters kunnen zich hieraan optrekken. Die van het nabijgelegen concentratiekamp bijvoorbeeld. Het kamp van Dachau ontstond een 70-tal jaar geleden, een ideetje van Adolf Hitler en zijn acolieten. Ik ga hier geen biografie van Hitler presenteren, maar laat ons het erop houden dat hij de inspiratiebron was voor een aantal ronduit ge-wél-di-ge documentaires en films.

Het hoogtepunt van de reis was waarschijnlijk de laatste dag. Die bracht een bezoek aan zowel het nieuwe als het oude stadion van mijn favoriete buitenlandse voetbalploeg: Bayern München. Geen ploeg ter wereld heeft ooit op die manier de ‘Sturm und Drang’ tot kunst verheven als Bayern. Een visite aan beide voetbaltempels was dus een must. Vooral het oude stadion, Olympia, maakte indruk. Ik heb het altijd een lelijke constructie gevonden die hoegenaamd niet voor voetbal bestemd leek te zijn. Oké, er was wel degelijk een grasmat met twee doelen en vier cornervlaggen en zo, maar de ongezellige atletiekpiste eromheen gaf het geheel een koude indruk. Nu, jaren nadat de laatste oehs en aahs vanuit de tribunes weerklonken, blijft alleen het ‘Ik’ van Olympia over. Wie er eens een kijkje gaat nemen, merkt meteen dat het een stadion is waarvan de ziel zal blijven voortleven. In tijden van hoogste nood komt z’n sterkte boven. Al zit het feit dat die vermaledijde atletiekpiste ondertussen is weggehaald daar misschien wel voor iets tussen.

Tot daar Duitsland.

11-06-2008, 17:58 Geschreven door Tsigalko  
Reageren (0)