* inderdaad, dichterlijke vrijheid kent geen grenzen meer
Zo, dit is em dan, mijn 'maidenblog'. Geen idee hoeveel mensen hier andermans blog bezoeken, maar degenen die dit lezen wil ik bij deze in elk geval hartelijk welkom heten. Kiezen is verliezen, en dit aforisme heeft u net kracht bijgezet door voor mijn blog te opteren. Het honoreren van ons semantisch erfgoed gaat nu eenmaal niet zonder slag of stoot.
Het is de bedoeling dat op deze plek enkele keren per week een stukje verrijst. Dat kan gaan over uiteenlopende dingen, van film tot sport, van muziek tot literatuur, van dagelijkse beslommeringen tot globale problemen, van Leterme tot Milquet. Niks is te gek.
Het alternatief is dat deze blog na één ambitieuze worp weer op z'n gat ligt. Maar daar gaan we maar liever niet van uit.
