Natuurlijk kan ik zeggen dat ik na de reis één heel grote was en strijk te doen had. Maar dat doet afbreuk aan de vele leuke momenten die we hadden op reis. Zo was ons eenmalig bezoek aan de Cango grotten een echt schot in de roos. Zeker het moment waarop de gids ter plaatse begon te zingen om de akoestiek te testen. Waw was dat. Ook prachtig het zicht vanop de Tafelberg of aan het Tsitsikamameer de dolfijnen en de spuitgaten van de walvissen, de Indische oceaan of de canyon aan Bourcke's Luck Potholes. Vele prachtige dingen zagen we en alle zichten samen maakten de reis onvergetelijk.
Tijdens de reis hadden we twee verschillende gidsen. Pierre leidde ons reis in Johannesburg en omgeving. Deze gids was joviaal, goedlachs en had zich sympathiek gemaakt bij iedereen. De volgende gids stond onze groep bij tussen Port Elisabeth en Kaapstad. Aan deze gids en zijn aanpak was het even wennen. Hij had een zwart gevoel voor humor en was in een vorig leven luitenant geweest en leraar bij kinderen met een mentale handicap. Dat verklaart wellicht waarom zijn aanpak was autoritairder was. Uiteindelijk kwam het ook wel goed met deze gids want hij was zeer belezen, filosofisch en steeds bereid ieder individu van de groep te helpen.
Dat is het aantal personen waarmee we thuis vertrokken. Maar de totale reisgroep bestond uit 19 mensen. Van divers pluimage maar allen tof. De oudste was 76, had twee nieuwe heupen, last van zijn knie en rug maar was de grootste positivist van de groep en stapte beter de rotsen af dan ik. Al zal het feit dat hij regelmatig op daken kruipt daar ook wel mee te maken hebben. Er waren ook 6 jongeren tussen 11 en 19 in de groep wat onze dochter de oudste maakte van de jeugd. Waar mogelijk aten ze apart van ons en dan was er steeds ambiance. Dus ook op vlak van reisgenoten was het een toffe trip.
Dat is het aantal verschillende bussen die wij gebruikten tijdens de rondreis. De wegen in Zuid-Afrika en/of het onderhoud en/of de ouderdom van de bussen bleek niet zo ideaal. Maar de bussen brachten ons wel op onze bestemming en de chauffeurs waren vriendelijk en bekwaam dus daarover geen klachten.
Hiermee worden natuurlijk de 5 mooiste dieren ter wereld bedoeld: neushoorn, leeuw, luipaard, olifant en buffel. Als je op reis bent in Zuid-Afrika hoop je altijd deze vijf tegen te komen in een safaripark. En wij hadden echt geluk want tijdens onze twee safari's in het Krugerpark spotten we er 4 van de vijf. De eerste safari was met een jeep en die begon 's morgens vroeg en eindigde in de late namiddag. Naast heel wat impala's, gnoe's, zebra's en giraffen zagen we een kudde olifanten, leeuwen in de verte en een buffel. Maar van heel dichtbij, en dan bedoel ik wel echt superdichtbij zagen we een jachtluipaard. Het dier stak op zijn gemak de weg over en had er zin in om zich te laten bewonderen. Zelfs de ranger die de wagen bestuurde was enthousiast want het was "de eerste keer dit jaar dat hij van zo dichtbij een luipaard zag". De volgende dag liepen we tussen 8.30 en 10.30 te voet door het Krugerpark: een groep van 8 toeristen en 2 gewapende rangers, gewapend om te schieten op groot wild indien nodig. En die dag zagen we op minder dan 20 m afstand een kudde olifanten. De rangers maanden ons aan om zeer stil te verdwijnen want één olifant naderde met wapperende oren. Bij het ontwijken van de olifanten zagen we in de verte een kudde leeuwen. Die lagen lekker lui te slapen maar slopen weg voor ons. We konden hen wel heel goed zien. Op de terugweg naar de auto ontmoetten we nog krokodillen aan een poel. Een geslaagde, schoon misschien toch wat gewaagde ochtendwandeling dus.
Zuid-Afrika beschrijven in een notendop is een uitdaging. Waaier aan landschappen, vriendelijke mensen, afwisseling, dieren in overvloed, lekker eten voor de toeristen, uitdagende wandelingen, rust maar ook armoede, insecten, lange afstanden en sloppenwijken.
Bij mij werden volgende taken afgevinkt: was en strijk na de reis alle achterstallige mails beantwoorden achterstallige administratie voetjes terug in orde laten zetten door pedicure mijn foto's (door dochter) laten doormailen aan mijn man bankzaken terug op punt gezet Vanaf nu kan ik dus weer de tijd nemen om te bloggen
Iets kwijt zijn komt in ons gezin regelmatig voor als is het meestal meer een kwestie van niet kunnen zoeken. Zoon twee was zijn identiteitskaart kwijt. Hij had hem het laatst gebruikt bij de tandarts. Omdat zoon met verlof ging trok ik naar de tandarts om te vragen of de kaart daar was. Helaas waren ook zij met verlof. Vandaag ging ik er opnieuw naar toe maar de kaart was daar niet. Opnieuw zijn gerief doorzocht tot ik hem vroeg zijn portemonee eens op te kuisen. En jawel hoor de kaart stak gewoon daar waar die hoorde te zitten.
In het groot verlof eindelijk tijd voor de grote schoonmaak. Een lang lijstje maar tot mijn grote tevredenheid vandaag al wat klussen kunnen afvinken. Dat geeft een goed gevoel en zin om vol te houden.
Sedert gisteren zijn we terug uit Zuid-Afrika na een fantastische rondreis. De groep bestond uit sympathieke mensen waaronder 6 jongeren tussen 11 en 19 jaar. Onze dochter heeft zich goed geamuseerd in dat gezelschap. Als gevolg van het lekkere eten moeten we nu de broeksriem wat aantrekken. Het weer viel mee voor een "winter": overdag tussen 20 en 25 met veel zon, maar 's avonds bleven we gezellig binnen. Het zit er op maar we hebben nog onze zeer goede herinneringen.
De intussen jaarlijkse fietsvakantie met de vrouwenfietsclub. We trokken naar dezelfde lokatie als vorig jaar. Dit keer waren we met ons elven en alles verliep zonder accidenten. Opnieuw kunnen we terugblikken op een supergezellig verlengd weekend
Mijn wagen maakte al enige tijd een "plop"geluid bij het rijden. Waarom? Ik had geen enkel idee maar omdat er nergens een waarschuwingslampje aanging hoorde ik het een tijdje aan. Tot ik het toch beu werd op de meest onverwachte ogenblikken dat geluid te horen. Zeker wanneer het klonk tijdens een mooi lied op de radio of een interessant interview onderbrak. Uiteindelijk contacteerde ik de garage. En na één enkele testrit was het euvel al ontdekt: doodgewoon een waarschuwing gekoppeld aan de verkeersborden herkenner. Telkens een snelheidsbeperking werd weergegeven op het dashboard en ik die snelheid overschreed met maar enkele kms teveel klonk blijkbaar de waarschuwing. Eerst geloofde ik de garagist niet dat de oplossing zo simpel was maar inderdaad: sedert deze morgen schakelde ik de instelling naar "off" en weg is het ge"plop". Dank u garagist!
Praag was super leuk geweest en dochter is ontspannen terug gekomen. Binnenkort doen wij opnieuw een beroep op de buurvrouw om de poes te komen verzorgen als wij op reis zijn. We kijken er naar uit.
De bibliotheek in Gent is verhuisd. Althans de inhoud, het oude gebouw staat er nog.
Tot het einde vh jaar kun je kennismaken met verschillende organisaties. Heel de vijfde verdieping is omgetoverd tot een stille ruimte die bewaakt wordt diir een heel team. Vanmiddag ben ik de ' stiltebewaarder' van dienst. Het is mijn eerste keer en ik heb er geen spijt van. Supermooi ingericht en de mensen die er gebruik van maken zijn tevreden. Ze kunnen rustig studeren of gewoon een boek lezen genietend vd rust in de stad. De rust word door de open ramen enigzins verstoord door het stadslawaai maar anders zou het te warm worden binnen. En meer dan een keer de mensen vragen stil te zijn hoef ik niet te doen en dus lees ook ik een boek in stilte.
Daar bevindt dochterlief zich nu. De reis ernaar toe was goed verlopen en bij aankomst in het hotel was er een gratis upgrade naar een kamer met meer luxe. Dat is in elk geval al een goed begin.
Waar Ellen zich een beetje ongerust maakte over rondlopen in Brussel met een PC maakte ik mij zorgen om dochterlief die net als vele anderen Couleur Café bij woonde in de buurt van de Heizel. Maar er was veel controle en veel militairen en alles verliep goed. Weer een leuke ervaring voor de dochter dus.
We hadden er niet aan gedacht dat jongste een 10 maanden kotcontract had. De andere twee hadden een 12 maanden kotcontract. Ik had al grondig alles schoongemaakt en heel wat verhuisd naar huis. Onze tweede vaste pc had jongste daar nog staan omdat zijn laptop stuk was en die wilden we graag weer thuis hebben. Het werd een onverwacht ritje naar Brussel. Manlief had geen tijd. Ik kon pas om 21u met zoon vertrekken. Voor de kotbazin was dat geen probleem. Ze woont in dezelfde straat en zou komen voor het nieuw contract en sleutelontvangst. De reis verliep vlotjes op dat uur maar de weg naar zijn kot was afgesloten en omdat ik niet wilde rondcrossen in de stad op dat uur om toch dicht bij zijn kot te geraken parkeerden we op een grote parking in de buurt. De kotbazin besloot om met ons mee naar de auto te lopen en droeg zelfs de pc scherm voor ons. Voor de veiligheid zei ze. Zo veilig voelde ik me absoluut niet wandelend door de nog drukke winkelstraat naar de auto met de computer en toebehoren zichtbaar in onze armen. Maar toch fijn dat ze mee was omdat we nu maar 1x hoefden te lopen en ons gerief niet onbeheerd in de auto lag. Er was ook op de parking nog veel leven voornamelijk daklozen wist zoon. Hij zei dat als je zoals hij snachts Brussel verkend na uitgaan je wel weet waar de daklozen zich bevinden. De geparkeerde auto naast de onze was zeker bewoond.
Wat het breien betreft is het niet alleen het einde van dit schooljaar maar tevens het einde van het programma. Door bezuinigingen heeft onze juf geen lesuren meer en de opvolgster kan minder goed breien dan haar leerlingen. Dat is ook geen optie dus. We spraken wel af contact te houden met ons selecte groepje van 4 leerlingen en juf want intussen raakten we allen goed bevriend. Het einde betekent dus ook een nieuw begin.
Voor onze vakantie moeten nog wat kleinigheden worden nagegaan zoals hebben we de juiste middelen om te betalen ter plekke en zijn we wel verzekerd ? Het antwoord op deze vragen vergt veel opzoekwerk en de nodige telefoontjes. Maar uiteraard doen we dat met plezier zodat we, net zoals in de reclame, zorgeloos op reis kunnen vertrekken.
