We hadden er niet aan gedacht dat jongste een 10 maanden kotcontract had. De andere twee hadden een 12 maanden kotcontract. Ik had al grondig alles schoongemaakt en heel wat verhuisd naar huis. Onze tweede vaste pc had jongste daar nog staan omdat zijn laptop stuk was en die wilden we graag weer thuis hebben. Het werd een onverwacht ritje naar Brussel. Manlief had geen tijd. Ik kon pas om 21u met zoon vertrekken. Voor de kotbazin was dat geen probleem. Ze woont in dezelfde straat en zou komen voor het nieuw contract en sleutelontvangst. De reis verliep vlotjes op dat uur maar de weg naar zijn kot was afgesloten en omdat ik niet wilde rondcrossen in de stad op dat uur om toch dicht bij zijn kot te geraken parkeerden we op een grote parking in de buurt. De kotbazin besloot om met ons mee naar de auto te lopen en droeg zelfs de pc scherm voor ons. Voor de veiligheid zei ze. Zo veilig voelde ik me absoluut niet wandelend door de nog drukke winkelstraat naar de auto met de computer en toebehoren zichtbaar in onze armen. Maar toch fijn dat ze mee was omdat we nu maar 1x hoefden te lopen en ons gerief niet onbeheerd in de auto lag. Er was ook op de parking nog veel leven voornamelijk daklozen wist zoon. Hij zei dat als je zoals hij snachts Brussel verkend na uitgaan je wel weet waar de daklozen zich bevinden. De geparkeerde auto naast de onze was zeker bewoond.