|
Ergens gelezen, en het werd de lijfspreuk tijdens onze fietsdriedaagse. Ons, dat waren een groep van 10 vrouwen, waaronder ikzelf, die de moed hadden om de ruim 90 km naar Oostduinkerke per fiets te verslinden. Als één van ons even het hoofd liet hangen was de spreuk daar. Het was tof, zwaar, maar de prachtige knooppuntenroute deed ons elk pijntje vergeten. We waren als vijftigplussers (op drie na) een bezienswaardigheid onderweg op de fiets en in het jeugdhotel waar we overnachtten. 's avonds op het strand tijdens een beachparty deden we niet onder voor de aanwezige jeugd. Tijdens de terrasjesstoppen en onze 'rustdag' hadden we mooi weer, zodat ondanks de regenbuien mijn huid roodverbrand kleurde. Het is alweer voorbij, de spieren zijn nog een beetje moe, maar we genieten nog na.
|
