Ken je dat van die dagen dat je beter in bed bleef ? Opgestaan met de verkoudheid van de dag ervoor die overgegaan was in een lichte grieptoestand. Tegen beter weten in toch maar gaan werken en dus heel de dag gesnotterd en gerild. En als ik dan in de bib ben, rustig mijn boeken en CDroms voor de dochter aan het uitzoeken, wordt mij meegedeeld dat mijn reglementair geparkeerde wagen aangereden werd door een wagen die in de verkeerde richting de straat inkwam. Aangezien dit de derde keer in een jaar is dat mijn wagen wordt aangereden ben ik in alle staten. De getuige die de nummerplaat van de vluchtende wagen kon noteren verzekert mij dat de schade niet groot is. Maar woedend trek ik toch naar de politie om klacht in te dienen wegens vluchtmisdrijf. Terug thuis begint het schuldgevoel al: had ik nu echt zo moeten reageren voor wat achteraf een bagatel lijkt te zijn ? Achteraf kontakteert de schadelijder mij en weet je wat die mij zegt: "Ik had ook zo gereageerd !" Daarvan zou je echt doodvallen, alleen is mijn toestand daarvoor niet erg genoeg: lichte grieptoestand weet je wel Marijke