Toen ik op één van mijn huizenjachten in het huis waar ik dit nu zit te typen, binnenkwam, wist ik meteen dat dit wel iets voor ons zou kunnen zijn.  Aan bouwen dacht ik helemaal niet.  We moesten plots snel uit ons huurhuis en er was geen tijd meer om alles geregeld te krijgen om te bouwen.  Ik vond het helemaal niet erg want ik ben nogal voor recyclage, vooral wat een woning betreft.  Ik hou van de sfeer van een huis waarin al geleefd werd en ondertussen nemen we zo geen extra zeldzame open ruimte meer in.  Ik dacht eerst dat we niks zouden verbouwen of toch niet grondig.  Alles leek me in orde te zijn.  Ik dacht dan ook aan de korte tijd die we nog hadden voor we moesten verhuizen.  Verbouwen zag ik toen eigenlijk niet zitten met een kleintje van toen zo'n negentiental maandjes klein en ééntje die al zo'n goeie acht maanden in mijn buik vertoefde. Op 21 april wonen we hier ondertussen alweer zes jaar. 

Ondertussen is het huis (een) nieuw(e )
* keuken,
* badkamer,
* verwarmingsketel,
* ramen,
* dak met vier dakvensters,
* voordeur,
* achterdeur en
* cassette om hout te branden
rijker.  Ieder jaar komt er wel iets bij.  Ondertussen is tussen deze muren ook nog een kindje geboren.  Nee, ik was niet te laat vertrokken, het was geen 'ongelukje' of zo.  Ik heb genoten van mijn thuisbevalling.  Allé, van de bevalling zelf niet zo natuurlijk, maar wel van de dagen en weken erna wel.  Gezellig in ons eigen huisje.

De kamer van de oudste staat nu dus in de steigers.  Er zijn schilderwerken aan de gang, dan volgt daar de electriciteit (als de electricien tenminste nog opduikt - ik overweeg hem als vermist op te geven) en komt er vinyl en als laatste zullen inbouwkasten verschijnen.  Volgend jaar komt een andere kamer aan de beurt.  We zijn er nog niet uit welke kamer.  De slaapkamer van de mama en papa die in een lamentabele toestand is of die van kleine zus (gelukkig is ze net nog te klein om dit te kunnen lezen) of van kleine broer...  We zien wel.  Ik gok op de eerste.  Daar moet er nog een raam geherlokaliseerd worden. Als de kamers in orde zijn met nieuw plafond en behang en inbouwkasten, is de garage aan de beurt.  Nu doet een oud hok (kot in 't Westvlaams) nog dienst als, maar ik 'zie' al voor me hoe alles moet worden.  Ruime garage met plaats voor hamers en schroevendraaiers, nagels en allerlei consoorten, een aparte hoek voor wasmachine en droogkast en bijhorende vierkante lavabo tussen de twee apparaten en als het even kan helemaal achteraan een aparte ruimte met een raam met zicht op de tuin met een bureau... voor mij.  Als dat er allemaal is, zou ik graag een veranda willen en dan... Dan verzin ik nog wel iets. 

Gelukkig vergeet ik ondertussen niet te genieten van wat echt belangrijk is : mijn drie ongelofelijke mirakeltjes met al hun fratsen, slechte en goeie dagen maar heel onmisbaar.