Onze poes was er weer aan toe. Het jaarlijks spuitje tegen katteaids, niesziekte en andere narigheden. We hadden haar heel de dag binnengehouden zodat we zeker waren dat we de afspraak konden naleven. Dat binnenzitten beviel haar maar matig met het mooie weer. Resultaat was dat we één bonk frustratie in de transportkooi staken. Het beterde uiteraard niet bij de veearts. Een spuitje, een antivlomiddel in de nek en een pilletje tegen de wormen. Het werd poes te veel. En dat merkten we op de terugweg. Een doodzieke poes: kooi en langharige vacht bevuild, speeksel op de zetel. Om haar proper te maken spoelden we haar af in bad. En dat was de spreekwoordelijke druppel. Vliegensvlug glipte ze buiten en dook onder. En bleef gedurende anderhalve dag uit zicht. Mijn nachttrust was onbestaande. Gelukkig dook ze vanmiddag terug op. Nog stram en stijf van het spuitje, maar beter gezind. Ze kwam al spinnen en kopjes geven. Het leed is dus geleden. Voorlopig. Tot het volgend spuitje volgend jaar. Marijke