Beste lezer,
Welkom op onze blog
Om goed te kunnen volgen begin je best onderaan rond 17 oktober 2011
Je kan klikken aan de linkerzijde waar alle data staan , helemaal onderaan .
Veel leesgenot
ERIC
16-11-2012
Hoog bezoek
Vanmorgen, ben ik om 7 uur vertrokken naar de luchthaven
van Alicante. Onze gasten zouden er landen om 8.15 uur. Van thuis tot Murcia
was het weer wat miezerig. Nochtans hadden ze vandaag een mooie dag voorspeld.
Eens Murcia voorbij zag ik aan de horizon de rode bol, die we hier zo graag
zien, opduiken. Prachtig. Aangekomen aan de vlieghaven was het al zowaar 22° en
volle zon. Dat belooft. Het vliegtuig was al geland, ze zullen de wind in de
rug gehad hebben denk ik. Maar het heeft toch nog tot kwart voor 9 geduurd voor
onze gasten uit de aankomsthal kwamen. Brede glimlach, maar ze zagen er toch
wat moe uit.
En wie zijn nu onze gasten? Normaal schrijf ik geen namen
op de blog van gasten en neem ik ook geen fotos, maar voor dit hoog bezoek
maak ik graag een uitzondering.
Bram en Sabeth ons gezin is weer voor enkele dagen compleet.
Zewaren wel heel
vermoeid want ze zijn van 3 uur al onderweg. Na een tasje koffie thuis zijn ze
dan ook even gaan rusten. Rond half 3 waren de kinderen thuis van school en ze
waren in de wolken om hun grote broer en hun, schoon, zusje terug te zien . Het
was weer van augustus geleden. Overladen met cadeautjes. Die broer en zus toch.
En wij , wij kregen onze portie pickles van D&L .
We gaan ze vandaag en de andere dagen eens ferm
verwennen. Trouwens het gewone leventje gaat door en wat schaft de pot vandaag.
Witloofsoep met
gerookte worst.
Escalope limona
piccata
Tiramisu met
exotisch fruit
Morgen een nieuwe dag en voor de rest nu .slaap wel.
Voor dag en dauw heb ik een biscuit gebakken. Uit die biscuit heb ik rondhes gehaald om vanavond te gebruiken in mijn Tiramisu.
Zonsopgang richting vliegveld Alicante
Grote broer en schone zus , samen met de 2 zussen
Een grote kerel met 2 kleine oogjes. Jan natuurlijk, om je vader te bezoeken is het altijd een beetje reizen..
Zoals wij vroeger met de zoon deden, doet de zoon nu met de zussen. Gezelschapsspelletjes..
Het was vandaag echt een leuke voormiddag. Het weer zit
weer mee en de temperatuur voor half november is, voor ons dan toch, heerlijk.
Nog steeds in T-shirt in de namiddag en een trui in de voormiddag is net iets
te veel.
Spaanse les. We hebben het over de eetgewoonten van de
Spanjaard en het soort eten. Mijn God, wat eten die mensen
Of het lekker is? Dat zouden we snel ervaren. Om half elf
zijn we naar een hotel restaurant gewandeld met heel de klas. We zouden er gaan
ontbijten. Nu ontbijten is niet het juiste woord. Als ze hebben ontbeten rond 7
à 8 uur s morgens, dan gaan ze meestal nog een snack eten rond 11 uur om
daarna rond 2 half 3 een volledige maaltijd te eten. Wij gingen die snacks of
tapas of Pincho of racion uit proberen bij Pedro in Mazarron.
Eerst chips op tafel, met flessen wijn, tinto(rood) en
rosado(rosé) water en een grote karaf bier. Dus voor elk wat wils. Dan volgde
er een geroosterd broodje met tomaat en andere groentjes met een typisch
worstje van Mazarron. Daarna een toastje met een soort tonijn sla gevolgd door
een broodje met tortilla de patatas. Een aardappelpannenkoek.
Het was lekker, maar voor mij, als ik dit iedere dag moet
doen, na het ontbijt van 7 uur en voor het middagmaal van half 3 ..Na een jaar
kunnen ze me rollen. Je drinkt daarbij dan ook nog een glas of twee wijn, en
dan moet je weer terug gaan werken .!!!????. Maar voor één keer was het wel
eens fijn. We hebben daardoor ook de andere leerlingen wat beter leren kennen.
Dan winkelen geblazen voor de gasten morgen en de
volgende dagen te verwennen. We zullen weer bezig zijn. Het zal morgenvroeg
vroeg dag zijn wan ze landen al om 8.15 uur in Alicante en ik moet ze gaan
afhalen.
We zullen ons zeker niet vervelen, het komende weekend.
Er staan feesten in Bolnuevo op het programma en gelukkig hebben de kinderen
maandag geen school. Maar we schrijven er over en houden jullie op de hoogte.
En vandaag op het menu
Longaniza
fresca
Patatas con
hierbes y ajo
Judia verda redonda
En nu maar raden en wie weet watertanden. Poepsimpel gerechtje maar het is hoe je het uitlegd hé ..
s'Morgens rond half elf ..Bier , wijn en vettige hapjes. Wat kan het leven toch zwaar zijn.
Weet je wat ons Clauke hier doet? Hoera...eten en veeeeel....
En onze juf, in 't blauw, die dronk ferm wat glazen wijn en ze moest nog les geven aan Duitse mensen....Spaans voor beginners daar...Ein, zwei trinken....
Heel onze klas. Pakistanie, Schotten, Fransen, Engelsen, Walen en die twee van Berkenbos
En wat
doe je dan weer ..met zo een weer..een heerlijk weer.. Het zonneke schijnt, het
is T-shirt weer en dan gaan we buiten werken. Het water van het zwembad is 19°.
Gaan we nog zwemmen? Ja hoor, we durven nog. Erin, zwemmen, zwemmen, zwemmen en
dan er vlug uit en in de badjas. IJsberen hé.
Met zo
een weer gaan we opruimen en kuisen. Vrijdag komen er gasten en het moet in
orde zijn. De gasten worden afgehaald in Alicante en dan moet de auto van
binnen en van buiten toch een beetje blinken. Claudia neemt de binnenkant voor
haar rekening. Ondertussen ga ik het zwembad opkuisen. De vloer rond het bad,
de stoelen en de tafel, en de ligstoelen. Alles wordt gekuist, gedroogd en dan
voor de komende winter(maanden dan toch) onder een zeil ingepakt.
Toen we
zo goed als klaar waren, stopte er bij ons een wagen met Belgische nummerplaat.
Mensen die van, ongeveer San Javier, naar hier kwamen om ons te bezoeken.
Mensen uit Bredene. Mensen die iedere dag de blog volgen.
Dat is
heerlijk om zo een bezoek te krijgen. Heel onverwacht. Van zo ver. En dan naar
hier komen om in het echt te zien hoe de slofjes van Claudia, en het
vogelhuisje en onze finca eruit zien. En het eerste wat ze zeiden tegen mij,
was;Niet stoppen met schrijven hé.
Dus Annick,
weer een motivatie erbij hé. En zoals Peter in een commentaar het beschreef..
Je
kunt er van op aan dat jullie blog de betere soap is die elke dag trouw en
verslavend gevolgd wordt. Bij elk ontbrekend dagverslag vragen velen zich al
stil af of er misschien iets mis is. Zelfs een, voor jullie, onbelangrijk
schrijven wordt met gezonde interesse gevolgd.
Het zonnetje scheen vandaag, en dan zetten we onze
verwarming vollen bak. Hé zou je denken. Ja, de chaufage gaat aan. We zetten
gewoon de vensters open en de zon doet de rest .Goedkoop hé. En ik kan zeggen
dat het heel wat graden scheelt.
Vandaag is het normaal de sluitingsdag. Maar
vermits we vraag hadden voor mensen die wilden lunchen, kon dit natuurlijk met
veel plezier. We begrijpen eigenlijk nog altijd niet dat de blog zo een impact
heeft. We krijgen regelmatig, onverwacht bezoek van mensen die in de buurt een
huis hebben en dan ook nog de blog lezen. We krijgen zeer geregeld mails van
mensen die ons oppeppen om door te gaan met de blog. Mensen die zeggen dat het
zo makkelijk leest. Mensen die ons adviseren om het uit te geven in boekvorm.
Alleen, het verhaal is geschreven vanaf oktober 2011, maar hier in de finca
wordt het verhaal ook verteld van hoe het ontstaan is en dat was al in
september 2008. Misschien zet ik het ooit nog wel eens op de blog. Als er
interesse voor is natuurlijk. Bedankt aan al de lezers en als jullie zouden
langskomen om het eens in het echt mee te maken! Den eerste is altijd van ons. Samen
met het verhaal.
Bedankt..
De verwarming wordt aan gestoken. Het zonnetje schijnt. Ze hangt lager in de winder dan in de zomer. Dus schijnt ze vol op tegen de ramen. De ramen gaan open en de warmte komt binnen..Moderne chaufage.
Mooi opgekuisd. Tafel en stoelen en de ligzetels mooi onder een bache. Hopelijk niet voor lang...
Tafeltje gedekt voor de lieve mensen die kwamen lunchen..
Een
Engelse mevrouw vertelde ons aan de schoolpoort dat ze dit de laatste 4 jaar
niet meer had meegemaakt.
Normaal
zou het overdag gemakkelijk 26°C moeten zijn maar vandaag is het echt rotweer.
Af en toe regen, grijze lucht en veel, heel veel wind. En het ergste van alles is,
amper 13°C. Op het hoogtepunt van de dag was het aan de Puerto wel 17°C, maar
hier op onze berg is het verdikke koud.
Wat
doen we dan? Naar school gaan om het Spaans onder de knie te krijgen. Dat zijn
de wekelijkse bezigheden op dinsdag en donderdag. In kookboeken lezen en op het
internet naar mooie gerechten zoeken. Daar ik alles opschrijf in een boek, wat
ik ooit al heb gekookt, zou ik eigenlijk perfect een mooi kookboek kunnen
uitgeven. En dat dan samen met een TV programma. Maar helaas, ik ben geen BV en
ook gene SP. Heb geen connecties met de VRT of de VTM. Dus blijft het maar bij
het proeven van de plaatselijke bevolking. En die zeggen toch dat het goed is.
Wat
doet ons Claudia met zulk een weer? Die is altijd bezig om iets extra aan de
finca buen gusto te geven. Vandaag heeft ze zelfs voor de gasten die vrijdag
gaan komen, mocassins gemaakt. Je moet het maar doen hé. Maar één ding is
belangrijk. Altijd zorgen dat je dat ietsje meer hebt en geeft. En zo is mijn
vrouwke. Altijd dat ietsje meer. Daar ben ik trots op.
Daar er
veel wind staat vandaag zijn er verschillende appelsienen van de boom gevallen.
Vinden we dat erg? Neen, want zij die vallen zijn rijp. 4 per dag. Het is een
gezond tussendoortje en heel vers. Natuurlijk zijn onze meiden ook nog altijd
in voor een gimmick.
Over
onze kids en de tijd van het jaar gesproken. Ze hebben ons vandaag een zeer
grote onthulling gedaan over de Sint. Ik ga er niets over schrijven, maar je
zal begrijpen dat het kinderlijke en de fantasie rond 6 december , nu voorgoed
verleden tijd is. Dat deed toch effe raar hoor.
Dag
Sint.. Welkom Kerstman..en hier in Spanje ..Driekoningen. Wat eten we vandaag?
Echt een Spaans gerecht..Eigenlijk is het origineel Ecuadoriaans, maar zij vonden het wat minderwaardig. De Spanjaarden hebben het overgenomen sedert de Spaanse bezetting en... Het werd weeral zeer gesmaakt. Menestra de lentejas ...Linzenschotel ... met zilvervliesrijst en merluza Verandering van spijs We gaan af en toe de wereld rond met ons eten.
Ons twee grieten die grappen met de schil van een sinaasappel. Hebben wij dit vroeger ook gedaan? Tuurlijk...
Recht van de boom....
Schoentjes voor de Buen Gusto gasten.... Ons Clauke die werkt er toch aan hé. Wat zou ik beginnen zonder haar ???
Hier moest nu nog een smaak en geur knopje op uw computer staan hé..
Enkele
dagen geleden heb ik bemoedigende woorden geschreven naar vrienden die al meer
dan een jaar iedere dag de blog schreven over hun avontuur. Na een jaar waren
er voor hen momenten dat ze echt niet meer wisten wat te schrijven. Zaterdag
hadden we een prachtige dag, zondag regen en vandaag alweer regen. Ik denk
zowaar dat we in het regenseizoen gekomen zijn. En als het regent en je moet
verplicht de ganse dag binnen zitten, wat schrijf je dan? En wil je nog wel schrijven?
Ja, Annick ik begrijp je wel hoor.
Kan ik
schrijven dat het regent en dat we daarom grote kuis aan het doen zijn? Heeft
onze lezer daar interesse voor?
Wel,
Deze morgen zagen we dat het regende. De kinderen moeten naar school; wij naar
de winkel om inkopen te doen voor het eten dat we klaar zullen maken en daarna
grote kuis.
Claudia
heeft de B&B onder handen genomen want vrijdag hebben we gasten die tot
dinsdag blijven. Zeer speciale gasten. Onze Bram en Sabeth. En ja, voor hen
moet het ook in orde zijn hé.
Ik doe
grote kuis in de keuken. Het is zoals toen in Heusden. We haalden daar een
groen duim van het ministerie van voeding, omdat alles piek fijn in orde was.
En die duim willen we zeker ook hier hebben. Dus ..grote kuis.
Ondertussen
maak ik de voorbereidingen voor de lunch en het diner. Voor de lunch is het een
Quiche en als diner houden we het op iets typisch Vlaams. Hespenrolletjes met
witloof en puree en een heerlijke kaassaus. Vlaamser kan het niet. Maar dat
kennen ze hier niet en toch zijn ze er zot van.
Ik hen
een site op het internet gevonden, die het weer voorspeld. Deze site vertelde
dat het om 9 uur en om 11 en om 14 en om 16 uur zou regenen. Claudia zou haar
was ophangen. Ik vertelde haar dat ze best om 10 uur de was zou hangen. En ja
hoor om 11 uur was die al droog en rond kwart na 11 begon het te druppen. Om 14
en om 16 uur heeft het geregend. Fantastische site dus.
Het is
nu half 6 en de zon schijnt volop zoals de site heeft voorspeld. Morgen wordt
het 18° en overmorgen 20. We mogen niet klagen hé.
Uitleg moet ik er zeker niet bij geven hé. El stukje en elk detazil moet worden gepoetst. Ik heb ook een strenge meesteres .
Maar terwijl ze me mijne rug trekken, heb ik al wel een quiche gemaakt, brood gebakken en de menu voor vanavond voor bereid en dan nog de keuken op gekuisd. Een vrouw kan 2 dingen tegelijk eggen ze ; maar ne man...!!!!
Als lunch vandaag een vegetarisch quichke ..op aanvraag. Je kan zien..Hier wordt gekookt naar de behoefte van de klant
En krijg ik ook een stukske...???
Het weer is vandaag weeral niet zo denderend. Toch weer iets beter dan gisteren. Maar eens de zon er doorkomt, dan zijn de uitzichten en de ver gezichten fenomenaal mooi. Het blijft je imponeren..
Wanneer de zon eigenlijk moet gaan slapen, komt ze toch nog eens vlug piepen..
Geen konijn op het menu maar wel hespenrolletjes met witloof, kaassaus en aardappelpuree Zot zijn ze er van Daarom ook een oer Vlaams recept
Zondag 11 november. Wapenstilstand. In Spanje wordt dit
niet herdacht. Maar toch zie je hier veel papieren roosjes op de kleding
gespeld. Het zijn geen Spanjaarden die dit dragen, maar wel de Engelsen. Van
jong tot oud, zelfs aan de nummerplaten van de autos heb ik er al gezien. De
roosjes zijn eigenlijk de klaprozen. Hetzelfde als ze in Ieper laten dwarrelen
aan de Menenpoort terwijl ze de Last Post spelen. Ja, die Engelsen hebben dan
ook zeer hard gevochten in die eerste wereldoorlog. Voor hen is het een echte
feestdag
Gisteren was het zo een mooi weer, vandaag hebben we
gewoon het tegenovergestelde. Het is zowat 10° minder dan gisteren en we hebben
af een toe een bui. Tijd om andere dingen te doen. Al het papierwerk nog eens
op orde stellen, en dan voor de volgende weken en dagen menus samen stellen.
We hebben ook een folder ontworpen om uit te delen. Nu we officieel mogen
starten, mogen we ook reclame gaan maken. Voordien kon dat niet want als je
hier niet in orde bent, mag je je aan een boete verwachten als je reclame
maakt. Op het foldertje moet dan ook staan vanaf 1 december . Folder is per
1000 ondertussen besteld en die zullen we de volgende dagen gaan uitdelen. We
weten weer wat doen.
De kinderen zijn namiddag gaan spelen op Camposol bij hun
Engelse vriendjes. We zijn een heel stuk van de namiddag dan ook alleen thuis.
Juist zoals vroeger toen ze naar de chiro gingen op zondag namiddag. Het kot
voor ons alleen. Claudia wat gestudeerd en ik gekookt en ondertussen naar de
koers gekeken. Een zeer luie zondag. Straks moeten we de meiden gaan halen en
de ouders hadden eerder al gezegd om een pint te blijven drinken.
Bon we zijn terug en gelukkig niet te zat. We hadden een
zeer interessant gesprek met Dave en Kate. We konden zelfs afspreken om een
beurtrol te doen om de kids naar en van school te brengen. Dat spaart ons wat
tijd en benzine uit. Want elke dag kost het ons toch 7 . Enkel om van en naar
school te rijden. Maar al bij al, de kinderen hebben hun zeer geamuseerd. De
familie waar ze verbleven houden namelijk erg van dansen. Dus was het een namiddag
dansen. En nu is het afwerken van de gerechten geblazen. Het wordt een gegrilde
tonijnmoot met tagliatelle.
Ondertussen is weer wat later geworden. Ik schrijf de
blog namelijk op verschillende tijdstippen van de dag. De afwas is gedaan en
van de gerechten is er geen gram meer over. Timing zat goed en de hoeveelheid
was perfect berekend. We kunnen er weer tegen aan tot morgen vroeg.
En . Het is gestopt met regenen..
De blauwe lucht van gisteren verdwijnt stilletjes over en achter de berg. Ze noemen het een wolken tsunamie . Dat betekend regen. En inderdaad het heeft gegoten vandaag.
Tonijn, de biefstuk van de zee, naast een bedje van tagliatelle. Het werd weeral gesmaakt. Alles op.Dus voor de varkentjes ...helaas geen afval
Onze flyer die we straks massaal zullen verspreiden
De foto van gisteren. Als je zeer goed kijkt, zie je een rode cirkel rond de boom. Probeer de foto te kopieren en dan kan je hem vergroten . Zo zie je de baas van de olijfgaard glimlachen.
Opstaan, de luiken van de ramen openen en dan geen wolkje
aan de lucht te bespeuren. Al de ingrediënten voor een prachtige dag. Het
ontbijt klaar maken en om 9 uur de kinderen wakker maken. Ja, het is zaterdag
en wel geen school, maar als ze tot de middag zouden slapen, hebben ze niets
van hun dag. Zoals iedere morgen wordt er besproken wat de plannen van de dag
zijn. We gaan genieten van de buitenlucht. Een beetje in de tuin werken,
zwembad stofzuigen en poetsen en nog wat bomen snoeien. De kids hebben een
heuse speeltuin voor hun poppen gemaakt. Die gaan ze vandaag verder in orde
stellen. Maar eerst gaan Yetteke en ik winkelen. Straks gaan we een klassieker
klaar maken. Orloff gebraad. Dat kennen ze hier dus echt nog niet. Ik ben bij
de slager een groot stuk varkensgebraad gaan kopen. Hij wou die meteen in
stukken snijden, maar ik riep het uit van dat echt niet te doen. Hij keek me
aan alsof er iets los was in mijn hoofd, maar ik legde hem uit dat dit een oer
gerecht was en dat ik daarom een volledig stuk nodig had.
Een deel van de voormiddag diende om wat was op te hangen
buiten en wat te prullen. We hebben wat gesnoeid, meer worteldoek gelegd en
dan Le moment suprême Hot dog gemaakt.
Zuurkool kan je hier kopen, worsten natuurlijk ook, maar
ze hebben een soort braadworst en als je die bakt in frietvet, dan smaakt hij
en ziet hij eruit als een echte lange frikadel of zoals we ook zeggen nen
hamburger. Mosterd, mayonaise en curry ketchup en augurkjes. En dat op smullen
op het terras in de zon. Wat wil je nog meer.26°C. Je zou voor minder.
Vandaag kreeg ik een foto toe gestuurd van gasten die we
eerder in de B&B hadden. Ze hadden een foto genomen van een regenboog en
zonder het te weten stond er een foto van één van onze olijfbomen bij. Zie je
hem lachen? Toen we de foto zagen zijn we met zn allen naar de plek gelopen
waar we dachten dat de foto genomen is. En ja, de olijfboom met een brede
schuine glimlach. Alleez, we zijn blij dat die bomen tevreden zijn dat we ze
verzorgen. Het is al een oude boom en wie weet is het misschien den
burgemeester van onze gaard hé.
Zoals eerder geschreven, Orloff gebraad. Met een
championne sausje en gebakken patatjes en witloof
Het werd gesmaakt meer Maar ja , voor 12,5 een
aperitief, voorgerecht, hoofdgerecht en een dessert, kan het echt niet MEER..
Belangrijk te onthouden
voor vandaag. 3 Dagen regen en miezerig weer. Vandaag volop zon. Dat is
genieten en herademen. Juist alsof het heeeeel lang geleden is . Maar 3 dagen
geen zon is lang hé
Heldere blauwe hemel. Het is 3 à 4 dagen bewolkt geweest en miezerig en nu zijn we zo blij als een klein kind met een blauwe hemel. Dat bewijst nog maar eens dat een mens de zon nodig heeft.
Je weet nog wel dat ik patatten geplant heb. Wel , half novemver, 26°C en ze komen uit.
Hot Dog!!!!
Hmmmmmm
En maar smullen in ons topje op ons terrasje
De kids maken een speeltuin voor de poppen met schommels en wip wappen en een heuse parking voor de auto's die d kinderen vervoeren.. Paramount park bij Finca Buen Gusto
En wij werken in de tuin
Voor vanavond, Orloff gebraad met gebakken patatjes in de schil en witloof. En darbij een championnensausje
Na 5 maanden is dan eindelijk heel de papierwinkel voor
onze B&B en ons restaurantje in orde. Eindelijk. Met de B&B waren we al
enige tijd goed bezig, maar met het restaurantje, hadden we wel klanten, maar
we konden het nog niet helemaal officieel openbaar maken. Alles was in
aanvraag. We mochten wel werken, maar reclame maken, zeker niet. Vandaag kregen
we definitief uitsluitsel. Vanaf 1 december mag het wel. Waarom 1 december?
Omdat we dat vandaag of morgen ook wel mogen, maar dan moeten we de hele maand
november ook al belastingen en RSZ betalen. Dus we wachten tot 1 december.
Wachten nu ook niet bepaald. We zijn in orde en werken gewoon verder. Een
beetje stout zijn zeker!!Al de reclamefolders zijn in den druk en de website is
online. Dus hopelijk wordt het een overrompeling op 1 december. We hebben ook
een heel interessant plan voor de kerst
en nieuwjaarsdagen. Maar daar later meer over.
Maar over hoe het hier als zelfstandige aan toe gaat.
In Spanje werkt het zo. Je betaald iedere maand RSZ. En
je betaald 20% aan de fiscus van wat je hebt verdiend. Na 3 maanden zal de
fiscus beslissen of je teveel of te weinig hebt betaald. Geen inkomsten is niet
betalen. We zien dat hier ook. Vele restaurants aan de puerto zijn van eind
september tot mei gesloten. Ze moeten dan ook geen belastingen betalen. Als je
hier over verder nadenkt, wat oogst je dan? Ja inderdaad, ze geven maar aan wat
ze willen
Vanaf 1 januari gaat de overheid hier ook iets aan de
crisis doen. Ze geven mensen die een zaak willen opstarten 4500 die ze dadelijk
moeten investeren.3 Daar bovenop nog eens 8000 waar ze mee kunnen doen wat ze
willen. Maar ze moeten wel 3 jaar continu, een zaak openhouden. Anders betalen
ze terug. Dat is voor Spanje goedkoper dan dop te betalen.
Claudia zit ook niet stil.
Ze heeft uilensloefkes gemaakt. Ze is terug aan het haken
en heeft voor Yanneke slofjes gehaakt. De kids noemen het uilensloefkes omdat
ze een beetje op een uil lijken.
En het is vrijdag en dan wordt de specialiteit van de finca
geserveerd. Estepa hierba of te steppengras. 1 Schotel maar omdat het zoveel
eten is , maar er is zoveel werk aan. Alles wordt hier nog ambachtelijk
gemaakt. De groenten voor de saus worden gesneden van verse groenten, de
patatten geschild , gewassen en gesneden. En dan wassen wassen wassen.
Voorbakken en later afbakken. Portie per portie. Je zou kunnen denken dat dat allemaal
lang duurt als je aan tafel zit. Neen hoor. Het afbakken is ingooien en
uithalen.
En daarna het eindresultaat. Tomaatje en wat gemengde sla
erbij en iedereen tevreden en vooral voldaan.
especialidadestepahierba de lafincabuengusto
Dit kunstwerk hoeft echt geen commentaar
Voorbakken van de steppengras
Dit is wat je ziet. Maar het lekkere vlees en de speciale zoet zure saus met groentjes, liggen onder de hoop.
Weet je wat er
vervelend is aan Mazarron en omgeving als je wat mankeert. Het dokters gedoe.
In België wordt het aangeraden dat een vrouw regelmatig naar de gynaecoloog
gaat. Je maakt een afspraak en op de afgesproken datum kan je gaan. Als je
buitenlander bent, dan moet je eerst naar uw dokter. Wanneer je ingeschreven
bent in een dorp of gemeente, krijg je een dokter aangewezen. Daar kan je
terecht. Nergens anders. En die zal dan zeggen of je naar de gynaecoloog kan of
niet.
Dat schreef ik gisteren. Maar, we zouden de fam. Philips
niet zijn en zeker als je een volhouder van formaat bij je hebt nl. Claudia,
als we daar niets voor hadden gevonden. Maar eerst de Spaanse las van vandaag.
Een nieuw hoofdstuk. Eten en drinken.
Het was voor ons een zeer interessante las. Daar we zelf
iedere dag met eten en drinken bezig zijn, leerden we uitdrukkingen te
begrijpen die je in een winkel of restaurant wel veel nodig hebt. Maar het was
ook een geseling. Ik heb de hele les met water in mijne mond gezeten. Al die
termen en woorden van lekker eten en drinken doet ne mens watertanden.
In België zijn we nog steeds verzekerd bij DKV.Nu wil het
lukken dat er in Mazarron een DKV polikliniek is. Wij daar naar toe. En tot
onze verbazing zitten daar zelfs 2 gynaecologen. We lieten onze DKV kaart zien,
maar die telt hier niet. Doch kreeg Claudia zonder problemen een afspraak.
Volgende week mag ze gaan. Je zie hé, met zo een doorzetter bereik je toch wat
je wilt.
Van de Spaanse les en al dat watertanden kreeg ik vandaag
veel zin om te experimenteren. Het wordt dus een puree met selder, gevulde
tomaatjes uit de oven. De tomaatjes gevuld met snippergroenten en daarbij
vismoten van Kaapse Heek , en een heerlijk groentevissausje. Inderdaad, veel
groenten. We wonen trouwens in Murcia en Murcia, samen met de provincie
Alicante staan bekend om de meeste groenten te telen van heel Spanje. Straf dat
2 van de 52 provincies de groenten voor het land en het buitenland moeten
leveren.
Weet je wat er vervelend is aan
Mazarron en omgeving als het regent? Al dat water. Nu zul je denken van
natuurlijk, bij regen al dat water. Het is van deze morgen aan het regenen.
Niet echt fel, maar constant. Er staan nu al wegen blank en de ramblas die normaal
droog staan zijn weer wat gevuld met water. Je moet in de stad zien waar je
loopt of je hebt natte voeten. Hoe komt dit dan? Wel, men heeft hier geen
waterafvoer langs de straat zoals we dat in België kennen. Er zijn geen
puttekes. Ook dakgoten zie je hier bijna niet. Gevolg, al het water dat van de
daken stroomt, komt regelrecht op de straat. Het is hier dan ook nog zeer
heuvelachtig, dus bij de lager gelegen gebieden staat weer alles blank. Ook
heeft men in de woningen geen rekening met water gehouden. Geen druplijsten aan
ramen en deuren. En als de deur dan nog tegen een dorpel aan de binnenkant
sluit, krijgt men water binnen.
Weet je wat er vervelend is aan
Mazarron en omgeving als je wat mankeert. Het dokters gedoe. In België wordt
het aangeraden dat een vrouw regelmatig naar de gynaecoloog gaat. Je maakt een
afspraak en op de afgesproken datum kan je gaan. Als je buitenlander bent, dan
moet je eerst naar uw dokter. Wanneer je ingeschreven bent in een dorp of
gemeente, krijg je een dokter aangewezen. Daar kan je terecht. Nergens anders.
En die zal dan zeggen of je naar de gynaecoloog kan of niet.
Mijnen auto heb ik zonder afspraak
en vrijblijvend kunnen laten keuren, maar uw lijf dat gaat niet !!!!
Maar voor de rest is er niks
anders vervelend aan Mazarron en omgeving.
Wat doet een mens zoals als het
dan toch een regent?
Huiswerk maken
Spelen
Kasten opruimen
En eten koken
En de vogeltjes, die gaan schuilen .
Huiswerk maken
En nog meer huiswerk maken
Spelen
Kasten van de kinderen opruimen...voor zo lang het duurt ...
Kokeneten maken
En de vogeltjes die schuilen voor de regen
Dat is vervelend aan Mazarron als het regent.De vogeltjes komen tegen het raam zitten terwijl Claudia zo een groot vogelhuis heeft gemaakt.
Slecht weer vandaag...of noemt het paard van de Sint zo.,?
Gisteren nog een topje aan,
Claudia, en ik in short en T-shirt. Vandaag, lange broek, en dikke trui. De
hele dag door heeft het al geregend en zijn de temperaturen amper boven de 14°C
geklommen. Typisch Belgisch herfstweertje.
Niet veel te beleven dan.
School, Spaanse les, zoals iedere
dinsdag en donderdag. Vandaag een algemene herhaling van het eerste hoofdstuk.
Daarna hadden we afgesproken met Antonio, de vroegere eigenaar. De waterleiding
moest nog op onze naam gezet worden. Daarvoor moesten we naar het bureau van
Aqualia in Mazarron. Tot onze verbazing werden we door ene Claudia geholpen.
Zij woont al 26 jaar in Mazarron, maar was oorspronkelijk uit Hasselt. In die
26 jaar had ze het Nederlands nog niet verleerd. Eigenlijk gaan we hetzelfde creëren
bij onze kinderen. Door en door de Spaanse taal machtig en door toedoen van
gesprekken mat haar ouders, nog vrij vlot, wel met een accent, Nederlands
praten. En grappig was dat er het zangerige van Limburg nog bij was.
Betreft de herfst.
Het is bijna Sinterklaas en dan
heeft de Heilige man veel mandarijnen en appelsienen nodig. We hebben al een
paar fotos laten zien van onze bomen. Ze hanger er momenteel zeer oranje en
dik bij. Ze zijn nog niet allemaal rijp, maar als je een appelsien vast neemt
en je draait er heel lichtjes mee en hij valt in je hand, dan is deze rijp. We
mochten er zo al enkele opeten en ik moet zeggen, ze zijn heerlijk van smaak en
met veel sap. Maar! Z zijn nog niet allemaal rijp, en we zitten volop in de
herfst, toch beginnen de bomen opnieuw bloesems te krijgen. Het is echt een mooi
zicht. Nieuwe blaadjes beginnen te groeien en bloemen. Zo ook met de
vijgenbomen. De vijgen zijn weliswaar al achter de kiezen, maar de bladeren
zijn nog niet verdwenen en er ontstaan alweer nieuwe. Bij onze vrienden in
Frankrijk hadden we in december een volledige kale vijgenboom gezien. Hier zijn
de bladeren al stilletjes bruin aan het worden en op hetzelfde moment komen er
weer nieuwe. Herfst zal hier niet zo zijn zoals in België. Momenteel ziet alles
er mooi groen uit. De amandelnotenboom heeft vele nieuwe blaadjes, onze
perenbomen staan in het groen. Het is werkelijk een raar zicht. Zelfs mijn
geplante patatten beginnen uit te komen.
Dus, als het zonnetje morgen weer
zal schijnen, zal al het groen weer een ferme boost krijgen en geweldig gaan
groeien.
Vandaag worden het kippenbouten
met zilvervliesrijst, en verse wokgroenten echt zoals bij den Chinees.
Eerst de bloesem en dan de blaadjes??? Of eerst de blaadjes en dan de bloesem??? Antwoord... De blaadjes en de vruchten en tergelijk de bloesem..
Een vrouw, en ik wil niet
veralgemenen, maar ze zijn slim ..Goed hé. Met slim bedoel ik dan ook wel wat geslepen,
om niet te zeggen soms een beetje vals. Voelt u zeker niet aangesproken want ik
heb het nu toch eens even over mi mujer. Die van os.
Vanmorgen zei ik dat ik ging
joggen. Niet tegenstaande Clauke geen zin had, ging ze toch mee. Als het
tenminste niet verder dan 5 à 6 km is. Ok. En wij weg. We waren nog geen km ver
of het begon.Zijn we er nog niet! Ik kan niet vooruit. Mijn adem zit niet goed.
Hoelang lopen we al? Ik wil niet overdrijven, maar dit ging zo een kilometer
of 4 door. Als ik loop, praat ik gelukkig niet zo veel want daar word je enkel
maar moe van. De laatste kilometer, toen onze finca in zicht kwam, weet je wat
mijnen (B)engel toen zei? En nu gaan we eens ferm versnellen, dan kunnen we
morgen weer wat sneller en langer lopen . Natuurlijk, daar we een bepaald
tempo hadden, en daar het berg op was en daar ik 9 jaar ouder ben, kon en wilde
ik niet meer mee spurten. En dan durven ze ook nog sarcastisch zeggen bij
aankomst; Waar bleef je? Ging het niet meer? Heel de weg eerst zagen en
dan . Het moest er eens uit. Ik heb haar nadien onder den douche eens ferm op
haar billen ge
Tot slot
Voederbakje slot
Een deel van de boom moest nog
weggezaagd worden om ervoor te zorgen dat de voederbak tegen 3 dikke takken zou
steunen. Met een zeer lange kepernagel hebben we de voederbak via de bodem vast
gezegd. Daarna konden we hem vastschroeven aan de dikke takken. Claudia is er
gaan aanhangen en dat ding bewoog niet meer. Werk is klaar zou je dan denken.
Neen, eerst moet er nog een drinkbak in. Het is zowaar bijna een zwembad
geworden. En daarna moesten aan de inkom deur nog wat plantjes gezet worden. En
als dat nog niet alles was, een klimtouw. Ja wadde. Rond de boomstam heeft
Claudia dan ook nog klimop geplant. In de hoop dat deze snel zal groeien,
hebben we straks een mooie groene stam.
Voila, dit was het verhaal in drie
delen over de voederbak. Daarstraks zei Claudia me dat ze nog een reuze idee
had over een omheining maken rond onze moestuin. Het zal een werk zijn van
enkele weken vertelde ze. Ik houd mijn hart al vast.
Eerst nog een deel van de dikke tak afzagen.
Dan wordt de bak geplaatst en vast gezet
Het zwembad erin
En dan bijna klaar. Je mag alleen geen hoogtevrees hebben als je er wat kruimels wil inleggen
Plantjes voor de deur
Echt iets voor struise vogels
En tot slot nog een klimtouw voor de vogeltjes die gene schrik hebben of met hun vleugeltjes niet omhoog geraken.
Waar halen ze het toch, die
weervoorspellers op de Vlaamse T.V. Regen over heel Spanje en het is er toch
niet zo goed als je zou vermoeden!. Geen drup. We moeten onze geplante patatten
water geven en al de plantjes en bomen die ons Clauke heeft gezet en geplant,
moeten voorzien worden van water. 27 °C. Als dat geen weer is om lekker buiten
te spelen en te werken. Ja, op zondag, werken. Maar hier is werken, hobby.
Na dat we waren uitgeslapen
vanmorgen, en genoten hadden van een heerlijk ontbijt, hadden we afgesproken
dat ieder van ons eens ferm zijn hobby zou uitoefenen. Claudia is verder gegaan
met de afwerking van haar voederbak(je) voor de vogels. En het moet gezegd, het
is mooi aan het worden. Ik heb er al het vertrouwen in dat, na afwerking, dit
ding voor geen geld te koop is. De kinderen hebben hun zondag in het teken van
hun poppen, gesteld. Ja hoor, het zijn nog echte meisjes die mama spelen met
hun poppen. Zelfs aan tafel krijgen ze een plaatsje in hun maxi cosie en geven
onze meiden de papfles. En ik, mijn hobby? Gerechtjes maken. Als bij gerecht
heb ik een heerlijke groenten quiche gemaakt. En vooraf een spectaculaire
lasagne.
Het voederbakje is echt een hut geworden,
waar de deelnemers aan Expeditie Robinson echt jaloers op zouden worden.
Yanneke heeft voor haar pop een schommel gemaakt. Toch even een kanttekening!
Toen ik de foto van de schommel trok, viel heel het spel in elkaar.
Wat de rest van de dag betreft, we
doen vandaag een experiment met een alternatieve groenten lasagne. Je ziet hé.
In Spanje heb je veel vlees maar o zo veel groenten. Dus proberen we zoals de
Belgische chef Frank Fol , om echt veel lekkere gerechten te maken met
groenten.
En ondertussen is dat voederbakje
klaar Alleen, het staat of hangt nog niet in een boom
En nog wat We hebben al 4 dagen
een gast in huis. Dinsdag , of Martes in het Spaans. In de kleuterschool in
België krijgen ze Juul mee naar huis in het weekend. Hier is het Martes de
schildpad. De leerlingen in het 5de leerjaar moeten er in het
weekend voor zorgen.
En de dag is weer voorbij. Lekker
weertje geweest en zonder regen Belgische weermannen .eerst eens bellen voor
je commentaar geeft hé.
Martes de schildpad
Bamboedakje
Groentenquiche als bij gerecht..
Nog altijd bamboo dakje
Bamboe schommel voor de poppen
Wat een huis voor de vogels...Molenheide in Hechtel is r niks tegen
Gisteren zagen we het nieuws van 7
uur op de Vlaamse tv. In heel Spanje is het slecht. Overal regen. Dat vertelde
de weerman. Vandaag;24°C en een beetje bewolking. Nog steeds de temperaturen om
in korte broek en t-shirt te werken buiten.
Vandaag was het voor Claudia ,
knutseldag. Onze kale boom heeft al een plantenschommel en nu wordt er een
vogel voederbak gemaakt. Neen, geen bakje maar een heuse bak. Voor mij is het
bak en kookdag. Er moet brood gebakken worden voor de week die komt, en
vanmiddag staat er nog eens pizza op het menu. Vanavond eten wij wraps. Dus
veel dingen waar deeg moet voor gemaakt worden. Over het bakken kan ik kort
zijn. Maar over de voederbak wil ik iets uitweiden.
In eerste , wil ik zeggen dat ik
mijn vrouw moet bewonderen. Die zoekt wat hout bij elkaar , neemt een zaag en
maakt wat ze denkt. Dat noemt creatief zijn. Doch vanmiddag kwam ze binnen en
vroeg me of ik alles in elkaar wou steken. Zij had al de onderdelen gezaagd en
wist perfect hoe alles in elkaar moest zitten. Ik mocht het met schroeven en
mijn schroefmachine i n elkaar zetten. Het is een gigantische bak geworden.
Maar ja, dat moet ook daar er hier toch wel heel veel vogels zitten. Ze zullen
niets te kort komen. Als ze al de vijgen hebben opgegeten en dan nog eens aan de
olijven van de 84 bomen gaan snoepen, zullen ze zeker blij zijn dat ze nog een
voederbak hebben.
Maar goed, op een zeker moment zat
alles in elkaar en dan was het passen. Claudia werkt steeds op het gevoel.Moet gezegd worden , dat haar gevoel haar
niet snel in de steek laat. Maar potlood, meter en papier , zou vandaag toch
een nuttig item geweest zijn. De manier waarop de voederbad zou moeten staan in
de boom was niet juist. Schateren van het lachen als gevolg. Er was maar één
manier en dat was de voederbak op zijne kop zetten. Voordeel, een voederbak met
een dak op zijne kop zetten is dan tevens een voederbak en een drinkbak. Maar
het is niet dat wat Clauke bedoelde. Ik zei nog;Je hebt zeker niet gemeten!
Neen neen het was de schuld van de boom. Die zijn maten kloppen niet. Dus
weeral gieren van het lachen.
Dan is het tijd voor het dak. Bij
een eerdere wandeling , zijn we suikerriet tegen gekomen. De stengels zijn
ideaal om een dak te schorren. Dus wij met zijn allen suikerriet kappen.
Het resultaat zie je misschien
morgen of een andere dag. Het voederbakje moet nog geverfd worden of toch .misschien
niet..
Oei,...Stiekem heeft ons Yanneke een foto getrokken terwijl ik het deeg van het dagelijks brood aan het kneden was.
Ons Clauke aan de slag. Zo als eerder gezegd, komt er een schommel in de boom en een voederbak voor de vogels. De schommel hangt er al en nu begint ze aan de voederbak. Al het materiaal wat ze er voor nodig heeft , is gevonden. Een zuinige vrouw heb ik hé.
Als alles gezaagd is, moet vader, volgens moeder haar instructies , alles aan elkaar schroeven.
En de kids knutselen mee
En dan is het tijd voor te passen....Tja...Zoals het zou moeten, past het niet echt.Op de achtergrond zie je ons Yanneke mee gieren...
Draaien en keren, en maar gieren van het lachen. Neen dit is geen grimas van de inspanning, maar wel van het lachen.
Op zijne kop sé ...da past
Suikerrietstengels om het dak van de voederbak te maken
Allerzielen is hier gestart als
een zeer mooie dag. Terwijl ik dit schrijf, is het nog altijd mooi. Gisteren
vroeg me nog iemand via FB sms hoe het weer was, en ook gisteren waren er
Belgische klanten in het restaurant die, met tegenzin voor het weer, vandaag
weer moesten vertrekken. Het weer is goed. Voor november te zijn, korte broek
en T-shirt. sAvonds koelt het wel sneller af dan anders maar verwarming hebben
we nog steeds niet nodig.
Vandaag hebben de kinderen geen
school. Normaal was er geen verlof gepland, maar enkele dagen voor Allerheiligen,
heeft de provincie Murcia beslist om een brug te maken. Figuurlijk, want de
bruggen die ingestort zijn op 29 september, zijn nog steeds niet hersteld.
Wij kregen vandaag bezoek van Marina.
Marina is de dochter van onze juf Spaans en tevens een klasgenootje van Yanneke.
Ze is in Engeland geboren, maar heeft ooit nog maar 1 keer Engeland gezien. Ze
spreekt ook enkel Spaans. Het is echt een leuk en beleefd meisje. Heel
sportief. Paardrijden, zeilen, basketbal, voetbalen soms wat huiswerk maken.
Als er kinderen komen spelen, is het de gewoonte dat we ze ook eten geven. Haar
wens was, echte Belgische frieten met een bicky.
Fietsen, steltlopen, en muziek
maken. Ze hebben hun echt alle drie geamuseerd.
Kerstliederen bij 26° !!! Neen , neen, ze hielden ons een beetje voor de gek. Een optreden van de kerstmis(b)engels..
De ronde van El Saladillo. Hier hebben ze plaats genoeg om te fietsen en het grote voordeel is, er is geen verkeer.
En hier zit ze dan. Op het terrasje in het zonneke met een glaasje Cava . Ons Claudette . Buikje vol met tapa's..
Wat ze echt wilde eten vandaag . De kids . Frieten, geen diepvries,maar echt 2 x gebakken , en een bicky
Voor het eerst in ons leven gaan
we niet naar de kerkhoven om onze dierbaren te herdenken. Vroeger deden we dat
ook niet echt op 1 november. We gingen vrij dikwijls door het jaar en tegen 1
november zetten we dan een bloempje neer. Maar nooit echt op 1 november. Te
veel volk en al bijna markt toestanden op de parking van een kerkhof.
Maar dat wil niet zeggen dat we
niets doen. We hebben fotos van onze dierbaren, en die krijgen vandaag wat
extra aandacht. We staan met ons gezin ook even stil en bekijken foto albums
van vroeger en vertellen verhalen, voor zover we het ons nog kunnen herinneren.
Door het Halloween gebeuren van
gisteren, heb ik de dag van gisteren niet helemaal kunnen schrijven. Daarom een
klein vervolg.
Onze kinderen hebben een klusje op
woensdag namiddag gevonden. Terwijl wij van half 6 tot 7 naar de praatgroep
gaan, kunnen zij terecht in Mazarron bij de plaatselijke manege. Voorlopig gaan
ze nog geen paard rijden, maar kunnen ze de paarden borstelen en wassen en
kammen en de stallen uitmesten. Ze willen graag beiden paard rijden, maar ze
moeten eerst vertrouwd raken met deze dieren. En of ze werk hebben? In die manege
staan er 21, dus, werk genoeg.
Om nog eens terug te komen op de
boom die we gekortwiekt hebben. Claudia heeft er vandaag een mooie schommel in
gevlochten. De schommel dient om een mooie plant op te zetten. Maar waar ik
naar toe wil is! Sinds de boom kaal is, is er geen zucht wind meer geweest.
Straf toch.
En dan is het tijd voor de mice en
place. Als de klanten om 7 uur willen eten, dan moet ik zeker rond 3 uur
beginnen. En ik kan je verzekeren dat je die 4 uur nodig hebt. Wat eten we
vandaag? Voorgerecht, huis gemaakte ravioli gevuld met spinazie op een bedje
van waterkers en een echt Italiaans tomatensausje. Daarna kalfsoester met
brokjes aardappel en verse basilicum en als dessert sinaaspannekoken. Schilfers
sinas van onze eigen bomen en het sap gemengd met pannenkoekenbeslag. Daar doen
we dan stukjes mandarijn bij.
Het zal weer te smullen worden.
Na dat dit paard in het zweet gelopen heeft, moeten onze girls het beestje wassen en kammen
Maar ook het hondje van de manege krijgt aandacht.Achteraf gezien mochte ze hem eigenlijk niet aanraken. Hij had luizen, teken, vlooien en noem maar op. Claudia, wie kent ze ....Al de kleren uit en wassen..
De boom zonder takken...schommeltje voor plantjes...
Er mocht vanmorgen niet getreuzeld
worden. In Spanje vieren ze Halloween erg fel en de kinderen mochten verkleed
naar de school. Maar ze moesten nog geschminkt worden.
Yanneke gaat naar school als een Crazy
School Girl Eentje die wat zombie achtig geschminkt moest worden. Doe dat maar
is. We hadden zo iets nog nooit gedaan. Dus gisteren heeft Claudia wat opzoek
werk gedaan via het net.
Yetteke is verkleed als Zwarte
Weduwe. Ook daar moesten we eerst gaan zoeken op het net hoe dat moest geschminkt
worden.
En dan was het natuurlijk schminken
en vertrekken naar school.
Bij aankomst was het al zombie,
geraamte, duivel en pompoen wat er te zien was. Hier en daar was er een vampier
en zelfs een prinses te zien. En een meester mooi verkleed in Merlijn de
tovenaar. Van groot tot klein, zelfs erg klein.
De kinderen moesten geen boeken
meenemen. Ze hadden de hele dag spelletjes en activiteiten met betrekking tot Halloween.
Ze vonden het super.
Toen we de kinderen aan de school
hadden afgezet, zijn we nog wat blijven kletsen met onze vrienden Marcel en
Trini. Op een gegeven moment had Marcel het grandioze idee om ergens aan de
kust een koffie te gaan drinken. Dat hebben we dan gedaan, en het was super.
Lekkere koffie, en in plaats van een koekje gaven ze er een heuse croissant
bij. Eten en drinken dus voor 1.20. We hebben er lang gezeten, want het was
ook lang geleden dat we met elkaar nog zo geklets hadden. Gezellig, leuk en
zeker om herhaling vatbaar.
Tja, om nu nog naar huis te
rijden, was niet meer de moeite. Eerst winkelen, want morgen moet er weer heus
gekookt worden. En dan op een bankje naar de zee staren en een goed gesprek met
elkaar. Nieuwe ideeën voor het restaurant bespreken en zo meer.
Rond 3 uur in de namiddag kregen
we dan nog een heel aangenaam bezoek. Marc, Wendy en Amy zijn in het land, en
ze kwamen ons een onverwacht bezoekje brengen. Doet altijd weer goed als je
zeer aangename mensen over de vloer krijgt. Spijtig zijn ze zondag weer weg,
maar met Kerstmis komen ze voor 14 dagen terug. We hopen dan wat meer tijd voor
hen te hebben. Maar het deed erg deugd om ze terug te zien.
En morgen is er geen school, 1
november. En Murcia heeft beslist om op 2 november alle scholen te sluiten. Dus
een herlijk lang weekend voor de kids.
Schminken van een zwarte weduwe. Niet de spin , maar de weduwe die alszombie ronddoold om haar echtgenoot te vinden....grrrr....
Nu nog een gewone school girl, maar na een schmink beurt....Liever niet tegen komen
BRRRR.....
GRRRR....
Echt de plaats waar ze thuis horen. Achter de tralies.Veilig geborgen voor de buitenwereld
Kinderen in de school...allemaal verkleed
Allemaal stoere zombie meiden..Ze zouden zo een meidengroep a la KISS kunnen vormen
Is het een ' duiveltje doe al ' of is het een duiveltje? Het is onze vriend Mitchel. Hij staat er zo mooi en stoer mee ....
Zelfs de kleinsten doen mee
De juf van Yetteke...Wat een Vamp !!!! Letterlijk of figuurlijk ????
Merlijn den tovenaar
Een zeer mooie ervaring voor onze kids.Een mooi initiatief van de school
Toen we vanmorgen, om 7 uur, uit
ons bed kwamen, was het al mooi licht buiten. Tegenover gisteren was het
windstil. Maar goed, gisteren lag er een halve boom blaadjes van de valse
peperboom in het water. Claudia en ik hebben heel dat bad nog uitgekuist. Ik
heb zelfs heel de filter van de waterpomp moeten zuiver maken. Ik kreeg de
filterinstallatie moeilijk aan de praat door al die blaadjes. En zoals gisteren
gezegd, de boom moet er aan geloven.
Maar om op vanmorgen terug te
komen, het was amper 7 °C. Koud dus. Maar elk uur dat voorbij ging, kwam er en
5tal graden bij. Zo was het dus rond 1 uur, bij ons al 28 °C. Mooie
temperaturen om te werken dus.
Ik, zoals gezegd, de valse
peperboom onder handen nemen. Claudia de worteldoek leggen. Niet zo maar
leggen. Eerst de steentjes weg, onkruid weg, doek leggen, steentjes terug. Heel
wat werk. Maar het zal zich lonen. De grote takken van de boom heb ik
afgezaagd, en dan al de kleinere takjes op da aanhangwagen gelegd. De grote
stukken laten we drogen om later te gebruiken in de haard. De boom staat er nu
wat kaal bij. We gaan hem niet weg doen. We gaan er een klimplant tegen laten groeien.
Claudia gaat er een soort van schommels in hangen. Maar niet om te schommelen,
maar om plantjes en bloemen op te zetten. En dan denken we natuurlijk nog aan
de vogeltjes. Enkele voederbakken zullen we er in maken. Niet dat die vogels
iets tekort komen. Ze hebben al mijn druiven al op, de helft van de vijgen en
momenteel zitten ze aan de rijpe olijven. Maar met een voederbak kunnen we ze
misschien van die vruchten afhouden.
Daarna tijd voor de mise en place
voor vanavond. Een slaatje met zeevruchten in lookboter en huisgemaakte
coctailsaus. Daarna gevulde kippenborst met spinazie, ham en wortel met daarbij
een rode paprikasaus en penné. Om af te sluiten wordt het een limoensorbet met een
kiwisoepje.
Kan niet slecht zijn hé. Noot !!!
Je zal je misschien afvragen waarom er geen foto's van klanten in het restaurant te zien zijn. Gelijk heb je dat je dat denkt. Maar op vraag en uit respect voor.. doen we dat niet.
.....Voor.....
......tussendoor....
.......erna.... Hij zal mijn pomp niet meer verstoppen met zijn valse peperbollekes en blaadjes.
Ons Claudette, staat niet zo graag achter de kookpotten. Alhoewel ze toch heel goed kan koken hoor. Maar in de tuin,.. daar ben ik maar een prulleke tegen
Een schitterende dag. De zon is volop
van de partij. Enkel, het waait vandaag hard. Maar volgens de weersites zal de
wind rond 3 uur gaan liggen. Vannacht ben ik enkele keren wakker geworden dat
ik dacht dat het donderde en stormde. Het waaide wel heel hard, en dat geeft
voor ons, voor de eerste keer in onze finca, geluiden die we nog nooit gehoord
hebben. Een uur langer slapen zeggen ze dan. En dan heb je dit. Dikwijls wakker
worden door het weer. Toch, vanmorgen om 7 uur was het al zonnig. En volgens we
konden zien, had het helemaal niet geregend.
Ontbijt voor vanmorgen Een
pistolet met siroop, 3 stukken spek en een spiegelei. Alles tussen de pistolet;
Nieuw gerecht. En het werd door iedereen gesmaakt. Moet je zeker ook eens doen.
Vooral de kinderen zijn er dol op. Daarna verse appelsien. Heel vers, want ik
ben ze van de boom gaan trekken.
De zon bleef maar schijnen, en
buiten wat wind voelde het eigenlijk niet echt koud aan. We gaan wandelen. Aan
de kust. Van Bolnuevo tot Precheles en terug. Zalig. De wind was ondertussen
gaan liggen, en door het stappen, hadden we het allemaal echt warm. Ons
kinderen hebben het echt naar hun zin gehad. We hebben liedjes gezongen en
rijmpjes verzonnen. Ze hebben geen minuut geklaagd. Toen we aankwamen bij de
auto, hadden we zowaar 8,73 km gewandeld. We hadden onze tapas mee in de
rugzak. Toen we zowat 4 km hadden gestapt, hebben we aan het strand onze koeken
lekker opgegeten.
En dat verdient daarna een lekkere
pint, op een terrasje in de zon.
Bij onze thuiskomst was het een
klein beetje anders. Aan het zwembad hebben we een valse peperboom staan. Door
de wind, waren heel wat blaadjes en peperbolletjes in het zwembad gevallen. En
ik had dat bad pas mooi gepoetst. Och ja, een uurtje werk en alles was weer
weg. Maar de boom gaat er morgen aan geloven. We hebben er niets aan, alleen
maar last. Dus morgen, de zaag erin.
Vanavond serveren we nog een paella
a la Enriqué. Het wordt een volledige paella del mare. Enkel vis, langoustines en
mosselen .
Het zal weer smullen worden.
De zon schijnt mooi op de kalme zee. En mijn vrouwen marcheren alsof hun leven er van af hangt.Yannek zou al heel vlug haar chiro bloes uit doen. Hadden ze vandaag in Berkenbos chiro? Neen. Maar hier wel...
Wat ze in de Ardèche hebben , hebben ze hier ook. Niet de pont d'arc van Vallon , maar die van Bolnuevo
En deze kerel zorgt voor mijne verse vis morgenvroeg
In het midden van niets , staat een zeer mooie villa te vervallen . Villa Garcia. Wat het ooit geweest is weten we niet, maar het is mooi en helaas niet onderhouden. Een droomplek voor Claudia. We moesten toch eens winnen met de lotto hé
Tja, met één arm krijg je zo een muur nooit omver.
Op woensdag 31 oktober, is het
zover. Halloween. En we zijn er mee bezig. De kinderen mogen op woensdag
verkleed naar school. Yanneke en Yetteke hebben vandaag een keuze gemaakt, wat
ze zullen aantrekken of te, in welke rol ze zullen Halloween doorbrengen.
Yanneke gaat verkleed als een schoolmeisje, vamp, bitch, eentje die je thuis
niet wil hebben. En Yetteke zal verkleed gaan als een zwarte weduwe. Helaas mag
ik er geen fotos van nemen, want het moet nog een verassing tot woensdag
blijven.
Het is vandaag weer een stralende
dag. We moeten onze gasten verzorgen, maar we hebben weer wel wat tijd om toch
nog aan het zwembad te liggen. En zwemmen natuurlijk. De kinderen hebben hier
nog steeds de tijd van hun leven. Helaas is het niet zoals in België momenteel.
Daar genieten ze vanaf vandaag van een weekje vakantie. Hier helaas niet, enkel
donderdag 1 november hebben ze een dag vrij. Maar de zon compenseert alles. Tot
2 uur les en daarna wat zwemmen of buiten spelen, huiswerk maken en lekker
eten.
Lekker eten, we zijn vandaag de
Italiaanse toer op gegaan.
Voorgerecht, een ravioli gevuld
met de bekende ham uit de streek, op een bedje van ruccola en een overheerlijk
look uiensausje.
Hoofdgerecht, kalfslapjes op zijn
Italiaans. Met aardappelen, basilicum, tomaat en olijfjes.
Het werd enorm gesmaakt, en dat
doet de kok dan altijd plezier hé.
Maar tussendoor is er toch nog een
moment van rustig, voor de deur, op een bankje zitten
Zoals vroeger in Koersel, in de jaren 60-70.
Bij mooi weer gingen ze ook op een bankje voor hun deur zitten en kijken naar
de voorbijgangers. Tja, die hebben we echter hier op de campo niet echt.
Vandaag was er ook een uitstap van
de Nederlands sprekende club met kleine kinderen. Klanten en werk gaan
natuurlijk voor maar we vonden het toch een beetje spijtig dat we niet aanwezig
konden zijn.
Volgende keer dan maar Of,
moesten ze hier eens afspreken, wij verzorgen zoals in de Mc Donald, ook
hamburger met frietjes, maar echt vers, en een heus springkasteel.
We zien wel
2 atleten aan de rand van het olympisch zwembad..Alleen , daar komen we 41 meter voor te kort. Maar toch, klaar om te starten . Op 27 oktober rond 4 uur in de namiddag. Heerlijk in het zonnetje.
En daar gaan ze dan...
Samen naar de meet... De bloemen en het hoogste schavotje werden gedeeld door de 2 zussen Philips....Bravo
En onze appelsientjes , zijn bijna rijp...Tja , binnen 4 weken komt de Sint al aan in Antwerpen hé , en dan moeten ze rijp zijn
Zonder...woorden...
Raviolie met ham .. in een looksausje met gebakken ajuin en kerstomaatjes
Italiaanse schotel met kalfsoester , gebakken aardappelen, tomatenblokjes en olijfjes met basilicumblaadjes..