Als nieuwjaarskaart had ik de volgende tekst geschreven bij een foto
Loslaten is moeilijk. Tergend proces wat op sterven leek. Je verlangens, behoeftes en wensen in hoe je het zelf had gedacht. In hoe ik het had gevonden in overweldigende verbondenheid waar mijn ik als identiteit mee werd verweven. Voel me als een kapotgeslagen kruik met scherpe randen van pijn. Wel kan er licht bij; zacht licht, van woorden van Vader in liefde getimed Plots komt daar waarheid, als striemen door mijn hart. Een strijd die ik niet win, smachtend naar eindelijk heelheid, rust Loslaten maakt dat ik mijn gebrokenheid voel in alle hevigheid maar met meer toekomstige heelheid als door gouden doeken, wachtend omgeven
Olga zijn aan Jezus voeten, kapotte kruik maar niet veracht Neem me mee in 5775, jaar van verantwoordelijkheid en rust Maak me sterk door Uw zachte licht
Nog dieper loslaten van Ierland en dus het cancelen van mijn reis, was een pijnlijk iets om te doen. Maar het zat in de weg, voor ontwikkeling van mijn leven hier. Bijzonder om te ervaren hoe direct na het echte loslaten een weg zich voor mij opent in hoe ik verder ga. Ik ga het doen. Ik ga een boek schrijven. Allemaal doelen, allemaal plannen. Ik ben pillen aan het afbouwen. Ik eet plantaardig. Geen suiker, vlees, melk, zuivel, of bewerkt voedsel en zelfs geen koffie meer! Eerst goed gaan slapen. Dan nog vaker naar het bos, fitnessen, huis verven en gaan schrijven. Tsjonge wat een plannen. En goed voor mezelf zorgen, opkomen soms. Een wat kleiner leven met groei in de diepte. Meer vrijheid. Meer waarheid. Wow, wat een start!
" Door bekering en rust zoudt gij verlost worden, in stilheid en vertrouwen zou uw sterkte zijn" ( Jesaja 30:15) Ik keek nog een kort filmpje van een eiland in Schotland en ik kan het niet helpen dat ik zo geniet van die natuur. God weet dat. Hij zal geven wat nodig is en altijd in Zijn overweldigende generosity.