Chocolate Moose
Foto

Ga ook eens kijken bij
  • Chocolate Moose : Foto's
  • Chocolate Moose : Muziek
  • Chocolate Moose : Boeken

  • Laatste commentaren
  • shahrahan (shahrahan)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sarmad (sarmad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • echoob (echoob)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • partchoob (partchoob2)
        op Residentieel wonen in het groen
  • ehdasgostar (ehdasgostar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • marjanhadad (marjanhadad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • poonehmedia (poonehmedia)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • atashmahar (atashmahar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • kolahdoozancarpet (kolahdoozancarpet)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen

  • Zoeken in blog


    Inhoud blog
  • Sex blijft een goede drijfveer
  • Pragmatisch vogelen
  • Soepzus en snoepzus
  • De poes piest
  • De kat kwaakt
  • Publiek bezit
  • Diep geloof in het broeikaseffect
  • Het blogcomplot
  • Wandelen op de Mier
  • Kloten koken
  • De nieuwe generatie
  • Staat er haar op?
  • Communicatie ad absurdum
  • Wuhu-huh! Huhuh! Huhu-huh! Wraaaaaaaaaah!
  • Het mysterie van de bijziende jodin
  • Speakin on ze feun
  • Muggenziften
  • Wachten op kleinkinderen
  • Pompen of verzuipen
  • Spitse vondst van 't gepoeste
  • Winston en de vettige bende van Van Slembrouck
  • In ruggenspraak met het vakbondsfront
  • Caroline Gennez in The Crazy Horse
  • Boys & Grills
  • Diep in het rood II
  • Diep in het rood
  • Keuzes maken
  • Obama in Duitsland
  • Huiveren in Sarlat-la-Canéda
  • Shakespeare iz ded
  • Ciao bella!
  • Residentieel wonen in het groen
  • Het koppig model
  • Het bewijs
  • Bedrijfswagen gevraagd

    If the future isn't bright, at least it will be colourful
    16-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Skinhead bij de kwaffeur
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Over de middag ga ik vaak wandelen. Wat dwalen door de stad of wat kuieren langs het Stadspark, een zeldzame keer de Zoo binnenlopen.

    Deze keer loop ik een beetje doelloos door de straten achter het station en plots valt mijn oog op het volgende.

    Bij de kapper langs de overkant van de straat zit een jongeman, ik schat hem vooraan in de twintig, met een te klein jeansvestje aan, een spannende broek in camoeflagekaki en legerbottines. Zijn schedel is helemaal kaalgeschoren, je kunt precies zien tot waar zijn haar vroeger kwam, want dat stuk van zijn kop is akelig wit. En dan komt het mooie : de kapper houdt hem een spiegel voor en de nieuwbakken skinhead bewondert zijn kapselloze kop. Dat vond ik van zo’n surrealisme getuigen dat ik onmiddellijk begon verder te denken.

    Wat wou die kapper eigenlijk tonen met die spiegel ?  Of het kapsel (hier net de afwezigheid van kapsel) wel aan de eisen van de klant voldeed ? En hoe kan een kale kop nu niet aan de aan de wensen van de vrager voldoen ? En wat als die skinhead nu eens zei, neen, ik ben niet akkoord, geef me mijn geld terug ?

    Wat dacht die skinhead eigenlijk te zien toen hij zichzelf goedkeurend in de spiegel bekeek en knikte van, het is allemaal dik in orde ? Toch niets anders dan een pletskop?

    En waarom stap je in ’s hemelsnaam een kapsalon binnen als je je kop wil kaalscheren, dat kun je toch veel goedkoper zelf met een tondeuze ? Ga je dan iedere drie-vier dagen naar de kapper om de bijgegegroeide stoppeltjes te maaien ?

     

    Op sommige dagen kan ik de wereld echt niet meer volgen. Maar dikwijls zijn dat de dagen die ik met de glimlach doorkom.

    Dalí moet Belgische voorouders gehad hebben. 

    16-01-2006, 19:31 geschreven door Hill


    15-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geluidsoverlast
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wonen op een appartement, het heeft zijn voor- en zijn nadelen.

    Eén van de grote voordelen is dat het klein is. En als het klein is moet je zuinig omspringen met de ruimte. Je kan het je niet permitteren om veel snuisterijtjes te kopen. Om te beginnen kun je ze al nergens kwijt. Als je dan een plekje gevonden hebt, dan staat daar meestal al iets anders en dat moet dan weer verplaatst worden en omdat er geen plaats is moet je dan weer iets anders verplaatsen en dat moet... enfin je snapt het plaatje. Geen snuisterijen en dus ook geen overbodige rommel in huis.

    Er zijn nog veel andere voordelen aan wonen op de achtste verdieping. Het duurt bijvoorbeeld wel een tijdje voor je beneden bent. Appartementsliftjes genereren maar matige g-krachten bij hun acceleratie. Ook hun kruissnelheid getuigt van weinig beroepsernst. In de tijd, om van de achtste verdieping naar het gelijkvloers te reizen,  kan je ’s morgens, heel rustig, je veters strikken, je jas dichtknopen, je haar in de plooi strijken en je tanden poetsen. Met dat laatste een beetje oppassen, en het schuim niet naast de assenbak mikken. Anders klaagt de kuisvrouw weer dat de vloermat zo plakt. Omgekeerd duurt het ook een tijdje voor je weer boven bent. Wat de gastheer bij onaangekondigd bezoek ruimschoots de tijd laat om het appartementje nog eens uitgebreid te stofzuigen en de ramen te lappen.

     

    Aan wonen op een appartement zijn natuurlijk ook nadelen verbonden. Als je op verplaatsing al een tijdje dringend naar het toilet moet en je eindelijk thuis komt, kunnen acht verdiepingen verdomd lang duren. Ben je dan eindelijk boven, moet je nog die drie sloten openpeuteren. Binnengekomen struikel je ook nog eens over die vaas die je gekregen hebt voor Kerstmis en waar je nog geen plaats voor vond en daarom tijdelijk in de gang staat.

    Een ander nadeel is de geluidsoverlast. Ik bedoel hiermee niet de lawaaierige stereo van linkerbuur of de nu-al-drie-jaar-durende verbouwingswerken van de onderbuurvrouw. Dat zijn de stadsgeluiden, als je daar niet tegen kunt, had je maar geen appartement moeten kopen. Op het platteland moet je ook niet gaan klagen over de grasmachine van de buurman of over die roetekoeiende kopkakkers van bosduiven. Neen, ik heb het hier over de wekker van mijn bovenbuur. De hoogste bovenbuur,  Jahwe, de onvatbare. Dat die mens ook een optrekje moet hebben, daar wil ik gerust inkomen. Dat in iedere stadswijk een kerk staat, kom, dat wil ik ook nog door de vingers zien, sommige rijkaards laten het nu eenmaal graag breed hangen. Maar dat in elk van die gebedshuizen klokken moeten hangen in de toren, daar kan ik niet bij. Dat die dingen zoveel beieren als ze willen op zaterdagavond, maar op zondagmorgen ?

    Je ligt een uur of vijf in bed, je bent net in je diepste slaap en Badeng ! daar zijn die duivelse kerkklokken voor de Hoogmis van tienen. Je zou ervan gaan vloeken, verdomme ! Je zou toch denken dat in deze eeuw van verlichting en desecularisatie deze traditie stilletjesaan afgeschaft mag worden. Een traditie moet behouden worden, zegt U ? Jaja, slavernij is ook een traditie geweest. Komaan zeg, het is toch waar. Hoeveel mensen zitten heden ten dage nog in de kerk. En verantwoordt dat dat er zoveel anderen voor uit hun bed geklepperd moeten worden ? Ik dacht het niet. Wanneer gaat de kerk eens wat moderniseren : om tien voor tien een SMS’je naar hun doelgroep en schaf die klokken gewoon af. Er moet maar een vermoeden van minaret opduiken in een woonwijk of kilogrammen petities worden afgeleverd om die moedzin niet toe te laten. Wel, de katholieke kerk doet dit al 2000 jaar, doe dáár eens iets aan.

    Nu zitten er hier een aantal lezers te denken van, haha die Hill kan nogal overdrijven. Wel beste sympathisanten, jullie wonen niet op de achtste verdieping ter hoogte van de galmgaten van de Sint-Antoniuskerk. De Sint-Antoniuskerk, die maar één klok heeft. Beng... beng... beng. Op feestdagen bengbengbeng, dezelfde noot, alleen dubbel zo snel.

    Het ergste is dat je er niets tegen kunt beginnen. Een moedige medebuur heeft hiervoor ooit een proces aangespannen tegen God. Hij werd op slag doof. Toen ik hem vroeg of hij het hierbij ging laten, zei hij : dat zullen we nog wel zién. Maar dat werd ook niets...


    Beste pastoor, kunnen we niet voor een tussenoplossing gaan ? De kerk in het midden houden en om 10 voor 10 in de plaats van die kleppertuigen een reggaeplaat spelen ? God is Great van Alpha Blondy bvb ? Ja ?  Aub, please, ik bid U.

    15-01-2006, 18:44 geschreven door Hill


    13-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bij de Panos
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Als een poes in de zon, rekte ze zich uit. Maar nog was ze net te klein. Ze ging op de tippen van haar tenen staan, haar vingers ui-terst gestrekt. Het T-shirt spande rond haar borsten en wipte daarna uit haar broek. Eventjes kon je d’er navel zien.

    Ze probeerde nog een keer, haar vingers kriewelden langs de fles, maar net toen wankelde ze achterover. Haar blonde staartje streelde haar nek. Nog een allerlaatste poging met een sprongetje. Hebbes ! Met rode wangen van de inspanning en een lach op haar snoetje, reikte ze me het flesje Aquarius aan. Dat zal het zijn ?
    Ik denk dat ik morgen weer een flesje Aquarius vraag.


    Update : Okee okee, het was geen flesje Aquarius, dat is niet eens te krijgen in de Panos. (Ik kan me ook niet voorstellen dat ook maar één iemand nu nog Aquarius drinkt). Het schattige smossmeerstertje voerde haar acrobatie uit omdat ze een broodzak van de bovenste plank wou halen. Maar dan kon ik het werkwoord kriewelen niet gebruiken. Aan een broodzak wordt niet gekrieweld. Vandaar.
    Hmmm, schattige smossmeerstertje. Moet je eens proberen tien keer vlug na elkaar te zeggen.

    13-01-2006, 00:00 geschreven door Hill


    12-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toen het leven nog simpel was
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Carolientje heeft een bootje

    En daarmee kan ze overal komen

    In de mooiste van haar dromen

    Carolientje.

     

     

    Knight Rider, a shadowy flight into the dangerous world of a man who does not exist. Michael Knight, a young loner on a crusade to champion the cause of the innocent, the powerless, the helpless in a world of criminals who operate above the law.

     

     

    Hier zie hmhm, Polycarpus Tack alias Pol de matroos. Zijn codenaam is Waterman en zijn beroep euh... nou ja ook detective.

     

    Efficiënt en discreet,
    wordt de waarheid compleet
    Want al is't mysterie nog zo groot,
    Merlina legt de waarheid bloot.

     

     

    In 1972, a crack commando unit was sent to prison by a military court for a crime they didn’t commit. These men promptly escaped from a maximum security stockade to the Los Angeles underground.
    Today still wanted by the government, they survive as soldiers of fortune. If you have a problem, if no-one else can help you and you can find them, maybe you can hire : The A-team.



    Ik wil niet ouder worden !

    12-01-2006, 18:14 geschreven door Hill


    11-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Inge
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een paar dagen geleden was mijn vroegere vriendin nog eens in het land. Momenteel woont ze een goede duizend kilometer oostwaarts diep in de duitse jungle, dus we zien elkaar zo vaak niet meer. We zijn naar Oostende geweest, een koffietje wezen drinken, wat wandelen langs het strand, een beetje bijpraten.
    Het doet raar. Bij iemand waarmee je zo close geweest bent, toch telkens weer even aftasten wat de gevoeligheden zijn, het gesprek komt iedere keer net iets moeilijker op gang dan de vorige keer. Een beetje angstig afwachten of het nog zal klikken nu onze wegen steeds verder uit elkaar gaan liggen.

    Gelukkig is dat na een kwartiertje, twintig minuten over, maar toch, het doet je weer even nadenken over liefde en vriendschap.

    Hoe lang is het nu geleden, misschien anderhalf jaar en je begint al voor de hand liggende details te vergeten, terwijl je andere dingetjes nog helemaal vooraan in je geheugen hebt zitten. Het voelt vreemd aan.

     

    Ik was vergeten hoe mooi ze is als ze lacht.    

    11-01-2006, 18:59 geschreven door Hill


    10-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waaierloos
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De bedoeling was dat jullie hier deze avond een mooi stukje kregen over liefde en vriendschap, een stukje over de grotere levensvragen.

    Mijn wireless router heeft daar echter anders over beslist. Vanavond, zomaar, for no particular reason, besloot de rotzak er de brui aan te geven. Het ding is de laatste dagen weer zo stabiel als een zwakzinnige H3O-verbinding met druipneus. Wireless, laat me niet lachen. Dat machien is verbonden met een kabel naar het stopcontact, verbonden met een kabel naar de telefoonaansluiting en ik durf te wedden dat er langsbinnen ook nog een kilometer of vier koperdraad zit. Wireless, dank je de koekoek. Het enige dat hij moet overbruggen is een meter of zes lucht en één muur. Eén muur maar, en nog is het voor meneer te veel.

    Niets hielp om hem weer aan de praat te krijgen : ik heb het handboekje erbij genomen, er vriendelijk tegen gepraat, hem heel voorzichtigjes afgestoft, eventjes gesimoniseerd, vervloekt, de roeter van de roe gegeven (mijn WC-borstel heeft al goede diensten bewezen), maar neen hoor. Het enige dat ik opgeschoten ben is dat er nu een deuk inzit, en hij ruikt ook nog naar WC-ontstopper. Bah bah bah.

    Dus beste mensen, als jullie mailtjes niet onmiddellijk beantwoord worden, schiet niet op de pianist, schiet op die gadverdammese router.

     

    En ja, ge moogt nog eens op het afbeeldinkje klikken.

    Tot één dezer in een krankzinnigengesticht bij u in de buurt.

    Update : Van pure miserie ben ik dan maar een wandelingetje gaan maken naar de haven. Ik heb nog eventjes getwijfeld of ik me niet voor een passerende boot zou gooien, maar ik heb het maar gelaten. Ik vat zo al gemakkelijk genoeg kou. Toen ik zopas terugkwam bleek dat scharminkel zomaar weer te werken. Ik haat electro.    

    10-01-2006, 23:04 geschreven door Hill


    09-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Potschrobber
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mijn eerste aankoop van 2006 is deze hemelsblauwe plastieken WC-borstel geworden van 1,99 EUR (BTW inclusief).
    Al wordt 2006 een strontjaar, ik ben er klaar voor !

    09-01-2006, 19:34 geschreven door Hill


    08-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mmmmeueueuhhh Bis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nu ik er eventjes bij stilsta : zicht op een koe en op Bob Marley : het zouden in het vervolg wel eens heel ‘laidback’-e tekstjes kunnen worden... 

    08-01-2006, 19:31 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mmmmeueueuhhh
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Terwijl ik dit neerschrijf word ik aangestaard door een koeienoog. Vanuit mijn rechterooghoek dan weer zie ik een dood idool van mij : The late Bob Marley. Dat terwijl ik gisteren nog met een scheef oog werd aangekeken door een gorilla, die naast een wereldkaart hing te grijnzen.

    Ik heb vannamiddag dan ook enige reorganisatie in mijn appartementje aangebracht. Mijn bibliotheek is verhuisd naar de grotere slaapkamer en mijn computer is dan weer verhuisd naar de bibliotheek (de kleine slaapkamer) die nu niet meer bibliotheek heet maar bureau. Het strijkkot wat vroeger dus ook bibliotheek heette is nu de grote slaapkamer geworden, die nu slaapbibliotheek heet en het smoorkot wat ook het strijkkot was is gebleven waar het was maar heet nu bureau. Kunnen jullie nog volgen ?  Ik alleszins niet.

     

    Vanwaar die veranderingen na vijf jaar relatieve rust ? Het is allemaal begonnen met een gesprekje met een business analiste op het werk. Na een vergadering over de “linken tussen de backoffice van AGF-LIF en de CRM-frontapplicatie James via de IFSA-services en de CCIL-layer” – man, heb ik eventjes een interessante job zeg :-p  - kwamen we terecht op hoe de eindejaarsevaluaties geweest waren. En vandaar kwamen we terecht op slaapkamers. Geen idee hoe die ‘link’ ontstaan is, maar het zal misschien wel iets te maken gehad hebben met, hoe zal ik het proper formuleren, de niet onaardige fysiek van de business analiste in kwestie. Toen ik zei dat mijn PC in de slaapkamer stond omdat ik die absoluut niet in de leefruimte wil, vroeg zij me waarom ik die niet in mijn kleinere slaapkamer zette. Een PC naast je bed is toch ook niet aangenaam, en dan al dat stof. Ik praatte me eruit met te zeggen dat ik die kleinere slaapkamer voor andere doeleinden gebruikte maar ik kon mezelf niet overtuigen. Thuisgekomen ben ik beginnen nadenken hoe die PC eigenlijk in die slaapkamer geraakt is.

    Ik moest teruggaan naar de oorspronkelijke verhuis, ondertussen vijf jaar geleden. En tot mijn verbazing stelde ik vast dat de PC in de slaapkamer staat omdat hij daar in het begin toevallig terechtgekomen is. De kleine slaapkamer deed eerst dienst als tijdelijk rommelkot tot de kleerkast geleverd werd. Na de levering van de meubels is die tijdelijke situatie zomaar bestendigd en ik had er nooit meer bij stilgestaan.
    Vandaag heb ik dus een en ander verschoven, met als resultaat dat ik nu word aangestaard door een grasmachine met zwiepstaart. Ik ben eigenlijk benieuwd of dat invloed zal hebben op de stijl van volgende stukjes. Het zal toch minstens invloed gehad hebben op één stukje. Hetgene je nu gelezen hebt en dan vooral op de titel  : Mmmmeueueuhhh !  

    08-01-2006, 19:30 geschreven door Hill


    07-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarschuwing
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het is halftwaalf in de avond. Weten jullie waar je poes is ?

    07-01-2006, 23:38 geschreven door Hill


    05-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jammer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ik had hier graag een stukje geschreven over mijn nieuwe Ferrari F50. Maar het zal niet gaan.
    Ik kan niet schrijven.

    05-01-2006, 18:38 geschreven door Hill


    04-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over glühwein en vuurwerk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het wordt stilletjesaan een traditie. Met vier, vijf vrienden vier ik oudejaarsavond heel rustig bij één van ons thuis.
    Dit keer was het bij de voedselinspecteur. Jawel, ik heb een voedselinspecteur in mijn vriendenkring. Maar ik kan je verzekeren, het is geen pretje met zo iemand aan tafel te zitten. De zalm wordt plots een heel stuk minder appetijtelijk. En het vlees. En de groenten. En de wijn, het bier, zelfs het water. En het fruit en het dessert. Gelukkig kan hij zelf met zoveel smaak eten dat je op slag vergeet wat hij allemaal verteld heeft. Het was dus te doen bij Björn dit jaar. Björn had zelf, samen zijn spitsbroeder Bruno, de organisatie voor zich genomen. Normaal doen hun eega’s dit, maar wegens allerlei bevallingen namen de venten het dit jaar over. In de datum konden ze zich al niet teveel vergissen, dus dat zat wel snor. Toen ik in de vroege namiddag Bruno belde om te vragen wanneer ik verwacht werd, bleek dit om halfzes te zijn. Nu, ik ken ondertussen mijn pappenheimers en ik wou wel eens dubbelchecken. En inderdaad, volgens Björn mocht ik afkomen vanaf acht uur. Na veel vijven en zessen besloten we gedrieën dat ik werd geacht te vieren vanaf zeven uur. Hèhè.

    De avond werd op gang geschoten met een champagnekurk en de toostjes werden opgediend. Uit ervaring hebben we geleerd dat we best een traiteur laten komen. Dat spaart ons meteen een paar uur hectisch winkelwerk en niemand hoeft de avond te missen door de hele tijd in de keuken bezig te zijn. Alleen voor de drank moeten we zelf zorgen. Maar daarvoor hebben we een kenner in ons gezelschap. Jammer genoeg blijkt dat hij die kennis vooral uit boeken moet gehaald hebben en veel minder uit de praktijk : het kiezen van een passende wijn is geen probleem, maar de fles effectief openkrijgen, ho maar. Het begon al bij de eerste fles. Een relaas in drie zinnen : De kurkentrekker wordt op de kurk geplaatst. De hendeltjes worden naar beneden geplooid. De kurkentrekker springt uit elkaar...
    Ik heb gewoon vreselijke vrienden.

    Daarbij bleek dan nog dat het de enige kurkentrekker in huis was. Dit vroeg dus om een reparatie. En dan komt de mecanicien weer boven in zo’n ingenieur. Op die momenten zie je in hun ogen een soort van koortsige opflakkering en dan zijn ze niet meer te houden. Ze zijn in trance. Hier was het precies zo. Werktuigen werden aangesleept. Een schroevendraaier, een breekmes, een schaar. Pas met behulp van een engelse sleutel en een papegaaiebektang én drie kwartier puzzel- maar vooral veel klopwerk, konden we ons eerste glas wijn drinken. Met als resultaat dat de wijn veel gelijkenissen vertoonde met glühwijn want hij was drie kwartier gechambreerd in de handen van Bruno. Ondertussen hadden we ons voorgerecht, de zalm van hierboven, opgediend met een heerlijk bieslooksausje, al achter de kiezen. Afgezien van het knoeiwerk met de wijn, werd het toch nog een aangenaam diner. Het dreigde nog eventjes uit de hand te lopen bij het serveren van de aardappelnootjes. De eerste lichting bleken inderdaad nootjes te zijn : donkerbruin en alleen te openen met een notenkraker. Gewoon de frietpot uit het oog verloren, jaja dat gebeurt wel eens. Vooral bij Björn dan. Het dessert daarna was een overheerlijk trio van appeltaart, chocoladetaart en dan nog iets met drank erin. (dank je wel Fanny, het was ongelooflijk lekker gebak !).

    Tegen half twaalf waren we meer dan verzadigd. (D’er moet daar van mij nog ergens een afgesprongen broeksknoop liggen.) Dat was dus net op tijd om de voorbereidingen voor het vuurwerk aan te vatten. Daarvoor gaan we dan achter het huis de wijdse velden in. Deze keer leek dat niet zo’n goed idee. Als je geen rubberen laarzen tot onder je oksels kon dragen, verzoop je gewoon in de modder. Een duikerspak ware misschien nóg interessanter geweest. Of van die tennisraketten aan je schoenen, zoals sneeuwlopers in strips altijd aan hebben. Rubberlaarzen, duikerspak noch tennisrakketten waren voorhanden. Of toch maar van elks eentje. Zie je ons olijke trio zo al rondhotsen ? Uit arren moede zijn we dan maar ergens op een afgelegen, iet of wat geasfalteerd, pleintje verderop in wijk gaan staan. Om stipt 23u56 hebben we de eerste pijl afgeschoten. Björns klok stond vier minuten voor (hebben we gemerkt toen om 00u04 overal vuurwerk begon te knallen). Door de felle rukwinden kregen we wel heel vreemde figuren, maar we hebben geen ongelukken veroorzaakt. Of het moet dat afgebrand tuinhuisje zijn, maar laat ze maar bewijzen dat wij dat geweest zijn. Onze vuurpijlen zijn niet te traceren want heimelijk gekocht in Frankrijk.

    We hebben de avond afgesloten met een spelletje Cluedo. (Dat is een bordspel waarin je op zoek gaat naar de dader van een moord.) Het spelletje werd gewonnen door onze inspecteur van de federale politie. Allicht. Met zo iemand aan tafel moet je natuurlijk geen Cluedo spelen. Tegen halverdrie hebben we dan onze bedstee opgezocht.

    Het was een rustige, maar heel aangename avond. Meer moet dat niet zijn.  

    04-01-2006, 18:30 geschreven door Hill


    03-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verhuizen op oudjaar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zaterdag 31 december om 8u25 in de morgen. Ik sta in een ijzige wind uit het raam te leunen op de derde verdieping van een appartement in Oostende, met een wasmachine in mijn armen. Veel surrealistischer moet het niet worden. Maar zo’n familie heb ik dan. Een familie die graag verhuist op oudejaarsochtend, liefst nog als het sneeuwt. En die absoluut geen benul heeft van organisatie.

    Al van halfzeven was ik op, om tegen acht uur in Oostende te geraken, want dat was het uur dat afgesproken was. Afgesproken waarschijnlijk op een warme woensdagnamiddag in de zon, humpfff.
    We waren met vijf : twee ooms die er altijd zijn -hoe ze het doen ik weet het niet-, een schoonbroer van de verhuizende, de verhuizende zelf -een neef van mij dus- en ikke. Vijf, dat klinkt als ruimschoots voldoende maar het klinkt beter dan het is. De verhuizende had een spierverrekking en kon niet heffen, de schoonbroer van, was net genezen van een hernia en recupereerde bovendien van een kater, en de ooms worden ook een dagje ouder. Maar ze zijn er altijd en overal bij, dat moet je ze nageven. Gelukkig waren er nog Jean-Pierre en Freddy van de verhuisfirma zelf, twee potige mannenmenschen, eentje met een spanwijdte van 1m50, de andere had een lengte van 1m50. The Dynamic Duo.

    Petten werden opgezet, sjaals voorgebonden, handen warmgeblazen. Op de aanwijzingen van Freddy, die in het appartement stond en, eerlijk is eerlijk, alleen zoveel werk verzette als de rest samen, en met de richtlijnen van Jean-Pierre die de lift bediende en alles in de vrachtwagen stapelde, vloog het werk vooruit. Goed anderhalf uur later waren de laatste meubels uit het appartement weggehaald. Tijd voor een deugddoende pint. En hier begon de organisatorische nachtmerrie. In heel het appartement was geen enkele pint te vinden, want alles was verhuisd, frigo incluis. Een cafeetje moesten we ook niet doen, het was ondertussen nog geen tien uur én 31 december. Geen enkele café-uitbater die het in zijn hoofd haalde om dan open te doen. Van pure miserie heb ik mij dan maar op het toilet gezet, om een kakje te placeren. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om voor het lossen te controleren of er WC-papier was. Wat dacht je, natuurlijk niet neen, dat was verhuisd, en bevond zich ondertussen ergens ter hoogte van Diksmuide in een  vrachtwagen op de N35. Shit.

    Er zat dus niet anders op, dan met lege keel en volle darmen verder te sjezen naar Staden waar alles weer uitgeladen moest worden. Ook dat ging wonderwel vlotjes, uitgenomen toen ik met mijn hand klem raakte tussen de lattenbodem van een bed. Hoe je daar in godsnaam klem in kunt raken, je wilt het niet weten, geloof me maar, ik kan dat.

    Ginder kon de inwendige mens wel versterkt worden weliswaar met wittekes, maar op den duur is een mens niet meer zo kritisch. Ondertussen was mijn stoelgang ook verzorgd en tegen dat het goed middag was zat ik al in bad, haartjes nat, om toch een beetje proper voor de dag te komen op oudejaarsavond.
    Oudejaarsavond, nog zo’n organisatorische ramp.    

     

    03-01-2006, 18:11 geschreven door Hill


    02-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bevrozen trein
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Waarom luistert nooit iemand als ik iets zeg ? Waarom luister zelfs  ik nooit naar mezelf ? Ik had het nog zo gezegd in een vorige post : twintig centimeter sneeuw en alles staat stil. Maar wat doe ik ?  Uitgerekend dan neem ik de trein van Antwerpen naar de Far-West van Kortrijk.

     

    Zaterdagmorgen om 7u werd ik al verwacht in de verre Vlaanders en om op een zaterdagmorgen de trein te nemen van 5uur, dat vond ik een beetje overdreven. Dus toog ik met mijn tandenborstel, scheermachine en slaapzak al op vrijdagavond naar het station.

    Als ik er aankom, staat de trein al nerveus te dampen, maar hij vertrekt pas met een kwartiertje vertraging. De machinist wil de achterstand echter zo spoedig mogelijk goedmaken en aan TGV-snelheid raast de trein door Berchem, Sint-Niklaas tot in Lokeren. Het ijswater op de stroomdraden zorgt voor een hallucinant spektakel : stel je een nachtelijk sneeuwlandschap voor, voortdurend uit de duisternis geflashed door groenblauwe vonken uit de electrische bovenleiding. Daar kan geen LSD-trip tegenop ! Een geweldig zicht.

    In een mum van tijd staan we in Lokeren.

     

    En we blijven staan in Lokeren...

    Een kwartier, twee kwartier, drie kwartier... Behoorlijk vlug volgt de diagnose : trein bevrozen. Geen enkele trein kan Gent in of uit, net omwille van die bevroren bovenleidingen. En daar sta je dan.

    Het eerste kwartier blijft de treinbegeleider omroepen dat naar een oplossing wordt gezocht. Ik doe het voorstel om de bovenleiding te ontdooien met behulp van eigengemaakte fakkels (een fakkel maken kan toch zo moeilijk niet zijn, wat creatief zijn met een paraplu en een rol WC-papier), maar mijn oplossing wordt genegeerd. Dan probeer je al eens actief mee te denken !

    Eventjes later laat de kaartjesknipper zijn sneeuwgijzelaars weten, dat, als we een luchtje willen scheppen, we toch o zo voorzichtig moeten zijn bij het afstappen, de trappen en de perronsjsjs zijn sjsjsjpekglab. Aan zijn merkwaardige uitspraak van ‘perrons spekglad’ te horen, moet hij hoogstwaarschijnlijk zelf ook al op zijn sjokkedeizen zijn gestekt. Als hij wat later zijn rode neus laat zien, versterkt dat alleen maar mijn vermoedens.  

    Nog een kwartiertje later komt hij met zijn oplossing : de treinreizigers met bestemming Kortrijk kunnen overstappen in een ander treintje. Dat moet evenwel eerst nog over Dendermonde en Brussel, maar we zouden toch ter bestemming geraken. Da’s toch al dat, denk ik, terwijl ik mijn slaapzak opnieuw oprol. (Voor de zekerheid was ik al begonnen met mijn tent op te slaan in de middengang.)

     

    Bij die mededeling gebeurt dan iets moois. De reizigers laten hun ware aard zien, de maskers vallen af, hun eigen karakter schemert door : sommigen beginnen te vloeken en nerveus rond te hippen, anderen vinden de situatie dolkomisch, een derde houdt het hoofd koel (en knalt slippend een vuilnisbak omver), een vierde groep kijkt uiterst bezorgd. Maar eenmaal gezeten, daalt over de groep een soort van gelatenheid neder : we zitten allemaal in hetzelfde coupeetje en we moeten erdoor. Elk probeert voor zich het beste ervan te maken. Een heel oud rimpeldoosje haalt haar breiwerk boven, de nerveuze roker in maatpak zijn laptop. Wat verderop zit een pokdalige jongeling cool te wezen in een wit trainingspak met een lichtgrijze walkman op zijn kop. Zijn hoofdtelefoon is zo groot dat je er zonder problemen pannekoeken in kan bakken. Maar grote kwaliteit kan het toch niet zijn, tot twee banken verder kan iedereen meegenieten van zijn ‘oemkh oemkh oemkh oemkh‘. Wat daar dan weer een voordeel van is, is dat je hem kunt uitlachen in zijn gezicht terwijl hij je toch niet hoort. Al veel plezier mee gehad. En de reizigers naast mij ook eigenlijk.

    Op de bank net voor mij tenslotte, proberen twee tienermeisjes in slaap te raken. Ze liggen in elkaar verstrengeld zoals alleen dertienjarige meisjes dat kunnen. Lief liggen lief te zijn.

     

    Na een verder probleemloze rit kom ik na achttien (!) kwartier treintrip om 23u30 aan te Wervik. (Wervik, da’s een dorpje met stadspretenties ergens neergegooid halverwege Kortrijk en Ieper.) Vandaar is het dan nog een kwartiertje evenwichtsoefeningen op de openbare ijspiste tot bij een tante van mij, waar ik om overnachting aanklop : het kerstverhaal een week na datum. Gelukkig is er in deze herberg wel plaats voor mij. Ongelukkig genoeg dan weer is er weinig herberg in deze plaats.

    Maar ik klaag niet, een warm bed was meer dan voldoende na mijn survival. Onmiddellijk word ik opgenomen in de armen van Morfeus. Om er tien minuten later weer uit te donderen. Daarom deze oproep aan neef Daan :

    Beste neef Daan, als je dit leest : er is iets gruwelijks mis met je matrassenbodem, hij ligt scheef en de vering is kapot ! Doe daar iets aan ! Een mens zou erin verongelukken.

     

    Maar alles goed, zonder vrieswonden maar met kleine slaapoogjes, kon ik de volgende dag om 7uur op mijn afspraak zijn. Maar dat is weer een ander verhaal.          

    02-01-2006, 19:28 geschreven door Hill


    31-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwsjaarbrief aan God, Allah en de rest van het zootje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Precies twintig jaar geleden, in 1986 dus, schreven Alan Partridge en Colin Moulding (als XTC) deze muzikale brief aan God.
    In 2006 heeft die nog niets aan sterkte ingeboet. Het huidige maatschappijbestel in acht genomen wordt hun aanklacht er alleen maar scherper op. 





    Dear God
    door XTC

     

    Uit de LP "Skylarking" van 1986

     

     

     

    Dear God,

    hope you got the letter                           and
    I pray you can make it better                             down here
    I don't mean a big reduction in the price of beer
    But all the people that you made in your image
    See them starving on their feet
    'Cause they don't get enough to eat                    from
                God
                I can't believe in you

     

     

    Dear God,

    sorry to disturb you                                but
    I feel that I should be heard loud and clear
    We all need a big reduction in the amount of tears
    And all the people that you made in your image
    See them fighting in the street
    'Cause they can't make opinions meet about
                God
                I can't believe in you

     

     

    Did you make disease
                            and the diamond blue?
    Did you make mankind

    after we made you?
               

    And the Devil too!

     

     

     

    Dear God,

    don't know if you've noticed                  but
    Your name is on a lot of quotes in this book
    And us crazy humans wrote it, you should take a look
    And all the people that you made in your image
    Still believing that junk is true
    Well I know it ain't, and so do you,

         dear God
             

    I can't believe in
                I don't believe in

     

    I won't believe in

                                      

                                       heaven and hell
    No saints, no sinners, no devil as well
    No pearly gates, no thorny crown
    You're always letting us humans down
    The wars you bring, the babes you drown
    Those lost at sea and never found
    And it's the same the whole world 'round
    The hurt I see helps to compound
    That Father, Son and Holy Ghost
    Is just somebody's unholy hoax
    And if you're up there you'd perceive
    That my heart's here upon my sleeve

    If there's one thing I don't believe in

    It’s you

     

    Dear God
     

    31-12-2005, 00:00 geschreven door Hill


    30-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Donsdeken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sneeuw heeft iets rustgevends. Sneeuw geeft iets rustgevends.

    Tien centimeter sneeuw en de wereld begint te haperen. Twintig centimeter sneeuw en de wereld valt stil. Eerst proberen een aantal moedigen het nog, al slippend met de wagen, maar weldra heeft iedereen het door, hier is geen doorkomen aan, binnen is het beter dan buiten. En de wereld staat stil, de wereld wordt stil.

    Als je goed luistert, kun je zelfs het dakgebinte horen kraken, hoelang was dat al niet geleden ?  

    Als je goed luistert kun je zelfs de stilte horen.

    30-12-2005, 18:23 geschreven door Hill


    29-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opsporing verzocht ! (update)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezers,

    Een tijdje terug deed ik een oproep omdat een snoodaard probeerde te profiteren van onze populariteit en zich uitgaf als Chocolate Moose.
    Zie www.bloggen.be/chocolatemoose/archief.php?ID=13

    Deze namiddag kreeg ik onderstaande mail in mijn postbus, met daarin het bewijs dat de falsifieerder is ontmaskerd ! 
     
    Beste Hill,
    Ben hier in blije verwachting van enen chocolatten eland. Heeft me ettelijke nachten gekost, sloten koffie om wakker te blijven en dozen kleenexen om mijn opgelopen valling te boven te komen, maar, de opzetter (of hoe heet je iemand die beesten opzet ?) Heeft me deze morgen mijn jachttrofee afgeleverd. Hier prijkt hier fier aan de muur, onze afgeschoten fraudeur.
     
    Foto in bijlage als bewijs.
     
    Groetjes en verdoe niet al je geld in de casino !
    Butchamon

    Butchamon mag dan ook een chocolatten elandje in zijn bus verwachten.  
    Beste Butchamon, moet dat in witte chocolade zijn of in zwarte ?

       

    29-12-2005, 17:21 geschreven door Hill


    28-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daarstraks op de Grote Markt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Natte neusjes onder meisjeskrullen

    Rode wangen met een winterblos

    Strakjes choco en wat wafels smullen

    Na de wand’ling door het bos

     

    Pomponmutsjes in een capuchon

    Lachen kraaien naar de zon

    Blinkend’ oogjes en een snottebel

    Kinderstemmen, klaar en hel

     

    Floeren keeltjes in een warme sjaal

    Wollen want in vaders hand

    Sneeuwpretlaarsjes, veel kabaal

    Joepie, joepie ! Winter in het land !

     

    28-12-2005, 17:30 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spam miserie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Al een aantal dagen worden de sites van bloggen bestookt met ongewenste reacties en emails. Veelal gaat het over online goktenten of medische rommel. Op Chocolate Moose zijn het voornamelijk reacties op Chinezen bij de Japanner en op Terrasterreur. De webmaster van bloggen probeert er alles aan te doen om deze miserie op te lossen. Ik hier probeer om die reacties zo veel mogelijk af te blokken en te deleten. Als je er eentje tegenkomt, probeer die maar te negeren. 

    En voor de rotte kloothommel die hiervoor verantwoordelijk is : je hebt een klein pietje !

    Update : ik heb zopas gemerkt dat de webmaster cavia's (of captcha's, tchapka's of zoiets)  geplaatst heeft op plaatsen waar reacties, gastenboeken kunnen aangevuld worden.
    Laten we hopen dat dit de oplossing is. Alvast bedankt, webmaster.

    28-12-2005, 00:00 geschreven door Hill


    27-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over mijn geweldige X-factor
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sommige mensen hebben een natuurlijk uitstraling : ze stappen een feestje binnen en meteen staan ze in het middelpunt van de belangstelling. Ze zijn daarom niet knapper dan een ander, maar ze hebben hét. Volgens de tv zou dat nu X-factor heten, maar eigenlijk heet dat in het schoon Vlaams gewoon uitstraling. Ik heb dat ook een beetje, ‘uitstraling’. Hoewel, bij mij kan het beter omschreven worden als ‘radiatie’. Als ik ergens binnenkom, valt meteen een niet te snijden verveling, planten verwelken op slag, gasten beginnen spontaan te geeuwen, het behang wordt plots verbazend interessant, kortom ik heb zoveel X-factor als een gevriesdroogd zeemvel.

    Maar, beste dames en heren, ik heb wel plenty radiatie, jawel! Als ik in de buurt kom van een computer begint die onmiddellijk memory dumps te genereren, CD spelers gaan loos en schieten hun schijfjes in het rond, printers lopen vast of erger nog, zijn niet meer te stoppen. TL-buizen gaan onverwijld over in stroboscoop. Voor een dag of vier is dat wel leuk, maar ik kan je garanderen, na een tiental jaar begint dat toch te vervelen. Vooral als je op een Informatica-afdeling werkt.

     

    Vandaag had ik het weer. Ik wou stiekempjes iets copiëren voor persoonlijk gebruik, 3 keer 4 bladzijden (dat jullie niet denken dat ik hier het bedrijf til voor gigantische bedragen, zij tillen mij voor meer aan overuren, maar dat laatste tussen “( )”).

    Nu moet je weten dat wij op het werk een knoert van een copymachine hebben. Dat ding is 1m23 hoog en 1m48 breed (ik héb het nagemeten), het kan copiëren, dienen als printer, als fax, je kunt er naartoe mailen, het kan nieten, vouwen en als de interface naar de koffiemachine geïnstalleerd zou worden, kun je er je wensen naartoe faxen en je bakkie troost wordt zo naar je bureau gespoten. Heerlijk dingetje. Als er iets fout loopt bij het copiëren bijvoorbeeld, dan wordt op een kleurendisplay grafisch precies aangegeven wat er schort, op welke plaats het papier vastzit, welke deur je eerst moet openen om het te vinden enzovoorts. Heel handig, een kind kan de was doen.

    Ik legde deze namiddag mijn originelen op de glasplaat en drukte op de groene startknop. Yvonne begon meteen te pruttelen (ik noem de copymachine Yvonne, naar een oude tante van mij, die kon ook zo pruttelen). Probleem was wel dat Yvonne bleef pruttelen. Op het schermpje flikkerden acht rode ‘problem area’s’. Acht ! Na een kwartier allerlei schuiven en lades opentrekken, had ik vijf probleemgevallen opgelost. Voor de laaste drie moest ik een wederom groene knop verdraaien die zich achteraan bevond. Op zich niet zo’n probleem, ware het niet dat we pas Kerstmis achter de rug hebben. Bij het vooroverbuigen tastend naar die knop moet ik eventjes teveel spanning gezet hebben zodat de ritssluiting van mijn broek besloot om andere oorden op te zoeken : kerstkilo’s en yoga gaan niet samen, vond ze. Katching ! en daar stond ik dan. Gelukkig is er niet veel volk aanwezig tussen kerst en nieuwjaar, dus ik kwam er nog goed mee weg tot Steven me plots vroeg wat ik nu weer voorhad. (Steven is onze bedrijfshomo, dus ik werd wel eventjes achterdochtig, als die een open rits ziet.) Gewoon, ritssluiting kapot, niets ergs hoor. Maar hij wees naar mijn mouw. Daar waar vanmorgen nog een vlekkeloze witte hemdsmouw zat, bevond zich nu iets dat het best leek op een schoenpoetsvodje : helemaal verfrommeld en vol zwarte vegen. Ik moet eventjes de toner geraakt hebben.

    Als ik nu nog vertel dat ik daarna een koffie over mijn broek gekregen heb en de lift heb laten blokkeren geloven jullie me helemaal niet meer.

     

    Al die gasten met hun X-factor, ze mogen hem houden.

       

    27-12-2005, 20:35 geschreven door Hill


    Archief per week
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/01-31/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 01/01-07/01 2007
  • 24/12-30/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 14/08-20/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 03/04-09/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 02/01-08/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!