Chocolate Moose
Foto

Ga ook eens kijken bij
  • Chocolate Moose : Foto's
  • Chocolate Moose : Muziek
  • Chocolate Moose : Boeken

  • Laatste commentaren
  • shahrahan (shahrahan)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sarmad (sarmad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • echoob (echoob)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • partchoob (partchoob2)
        op Residentieel wonen in het groen
  • ehdasgostar (ehdasgostar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • marjanhadad (marjanhadad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • poonehmedia (poonehmedia)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • atashmahar (atashmahar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • kolahdoozancarpet (kolahdoozancarpet)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen

  • Zoeken in blog


    Inhoud blog
  • Sex blijft een goede drijfveer
  • Pragmatisch vogelen
  • Soepzus en snoepzus
  • De poes piest
  • De kat kwaakt
  • Publiek bezit
  • Diep geloof in het broeikaseffect
  • Het blogcomplot
  • Wandelen op de Mier
  • Kloten koken
  • De nieuwe generatie
  • Staat er haar op?
  • Communicatie ad absurdum
  • Wuhu-huh! Huhuh! Huhu-huh! Wraaaaaaaaaah!
  • Het mysterie van de bijziende jodin
  • Speakin on ze feun
  • Muggenziften
  • Wachten op kleinkinderen
  • Pompen of verzuipen
  • Spitse vondst van 't gepoeste
  • Winston en de vettige bende van Van Slembrouck
  • In ruggenspraak met het vakbondsfront
  • Caroline Gennez in The Crazy Horse
  • Boys & Grills
  • Diep in het rood II
  • Diep in het rood
  • Keuzes maken
  • Obama in Duitsland
  • Huiveren in Sarlat-la-Canéda
  • Shakespeare iz ded
  • Ciao bella!
  • Residentieel wonen in het groen
  • Het koppig model
  • Het bewijs
  • Bedrijfswagen gevraagd

    If the future isn't bright, at least it will be colourful
    16-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schaap
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Papa stond met kleine Milan aan de hand de eendjes te voeren.

    Deze morgen was het zonnetje zelf hen komen wekken door op hun neus te schijnen, door de gaatjes in het rolluik. Aan de ontbijttafel vroeg mama aan Stien of ze zin had om naar de kinderboerderij te gaan. Ja-aaa riep Stien. En Ja-aaa riep Milan. Maar eerst jullie boterhammetjes opeten, probeerde papa nog, maar veel zin had het niet, de kleuters waren al veel te opgewonden om nog te geven om eten.
    De laarsjes werden aangegespt. Stien twee wit plastieken met roze hartjes erop, Milan blauwe met race-auto's.

    Dat was nu een uurtje geleden en nu stond papa met Milan dus de eendjes te voeren. Zijn grote zus (Stien was al vijf ! - één opengesperd handje oud), zat met mama op de wip. Daarstraks waren ze ook al gaan kijken naar de stal met het varken. Dat was altijd het hoogtepunt van de trip naar de kinderboerderij : het varken. Het heette Benny en had op zijn rug lange blonde harde haren. Papa moest dan Stien altijd optillen tot ze over het hekje kon kijken en met haar arm helemaal gestrekt nog eventjes Benny's rug kon aaien. Ze vond het eigenlijk griezelig maar ook een beetje spannend. Zo eventjes met het handje vlug voelen aan het varken en daarna het handje terugtrekken. En maar giechelen.
    Algauw had Stien genoeg van de wip en nu trok ze met mama en papa en Milan naar de loopweide. Daar liepen enkele geitjes rond, met van die grappige sikjes. Milan overwoog of hij een uitval zou doen naar de dichtsbije geit en aan diens sik trekken (precies de floche van de kermis), maar hij liet het maar zo. Die horens stonden daar te gevaarlijk kortbij.
    Wat zijn dit, papa ? vroeg Stien, terwijl ze naar de geiten wees. Dat zijn nu schapen, Stien, zei papa. Stien knikte en mama ook. Milan keek geconcentreerd naar de eerste hommel die voorbijzoemde. 

    De jeugd wordt alsmaar slimmer zeggen ze. Waar komen al die domme ouders dan vandaan ?

    16-04-2006, 00:00 geschreven door Hill


    15-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedachten lezen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een drietal weken geleden, moest ik nog eens in hartje Kortrijk zijn. Ik was met mijn zus meegereden, die daar ook in de buurt nog iets te doen had. Ze verstopte haar wagen in een ondergrondse parking.
    We namen de trappen naar boven en kwamen uit op een heraangelegd pleintje. Winkelende mensen, beladen met kartonnen en plastic zakken liepen kris kras door elkaar. Ik zag er met frivole draagtasjes van de Zara, een paar met plastic tassen van de Mexx en eentje met twee blauw-gele Aldi sleurzakken. Ze kwetterden met elkaar of waren in discussie met hun jengelende kinderen. Maar mama, ik wil helemaal geen ijsje. Gij gaat een ijsje eten zeg ik u ! Maar mama... Neen, niet waar, het was andersom geloof ik.
     
    Al wandelend nam ik die beelden in me op, tot ik plots stilstond en geschrokken, maar ook geamuseerd om me heen keek. Mijn zus had het gezien en stopte ook. Ze raadde meteen mijn gedachten.
    Vreemd hé, zei ze, al die mensen, in een echte stad en ze praten Westvlaams. Dat ben je niet meer gewend hé ?  Ik schrok ook altijd toen ik nog in Gent woonde en als ik naar Kortrijk of Brugge ging shoppen, en de mensen gewoon Westvlaams praatten.

    Je mist de vreemdste zaken als je 'je streek' verlaat. Maar dit had ik toch nooit zien aankomen. Zo zie je maar, René Froger had gelijk : alles kan een mens gelukkig maken.

    Maar wat nog veel frappanter was ; mijn zus wist precies wat op dat moment door mijn hoofd ging. Ik weet niet of ik dat nu leuk moet vinden of eerder vervelend. De volgende keer dat ik haar zie ga ik eens keihard denken aan een koffietafel in haar nieuwe huis, met twee soorten cake, een goed taske koffie met een cognac'je toe. Ik ben benieuwd of...

    15-04-2006, 00:00 geschreven door Hill


    14-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vrijdag visdag deel 2 : De Haai
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    Een 4x4 ontmoet een haai.
    Haai, groet de Jeep
    Yeep, repliceert de haai.


    Okee, okee, ik weet het, ik weet het.
    Maar het is dan ook vrijdag natuurlijk...

    14-04-2006, 00:00 geschreven door Hill


    12-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Krasse knarren karren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We dachten dat we jong waren. We dachten dat varkentje zullen we wel eens wassen. We dachten, ik ga hier de anderen eens een poepje laten ruiken. We dachten, ach we dachten veel te veel.
    The day after, na het karten dus, vroeg ik mijn mede-racers of ze ook zo stijf waren. Een greep uit de reacties in mijn mailbox :

    Het was heel tof, maar...

    Man man man man man, miserie, miserie !
    Ik heb geen pijn meer in mijn benen, maar mijn rug is compleet gekraakt. In het midden van mijn rug, echt helemaal in het midden knal op mijn ruggengraat zit een blauwe plek van 15 cm doormeter. Omzeggens niet geslapen van de pijn.
    Ik moet toch een unieke rijstijl hebben...
    (eindigde 7de)

    Mijn portable in en uit de auto krijgen was een ramp. De koffiekan heb ik deze morgen met 2 handen moeten vastnemen.
    Ik kan mijn linkerhand niet meer laten rusten als ik iets intik op mijn klavier omwille van een blaar die strategisch geplaatst is.
    Mijn rechterkant heeft een redelijk blauw plekske van ook zo'n 20cm en mijn benen zijn nog altijd van flanelle.
    't Is triestig gesteld met mijn conditie... Een half uurtje in zo'n karretje en 'k heb een paar dagen nodig om te recupereren.
    Sorry voor de eventuele tikfouten, maar de backspace toets ligt wat omgemakkelijk. Ik moet er nl. mijn pols voor bewegen.
    Gekraakte groetjes,
    (eindigde tweede)

    't Is precies alsof mijn schoers (=schouders nvdr) vastgebetonneerd zitten. Ik ben zo stijf als een plank.
    (eindigde vijfde)

    Alleen mijn rechterarm heeft het wat moeilijk. Ik kom best goed weg als ik julie zo hoor. Maar misschien ben ik nog te moe om al mijn breuken te voelen.
    (eindigde zesde)

    De enige conclusie hier kan zijn :
    Ofwel was het een race op het scherp van de snee ofwel... Laten we het misschien houden op wat Peter Koelewijn in '77 zong.


    Je wordt ouder papa

    Oh, je kent ze wel want je kent mij ook
    In de dertig en één en al lach
    Zo één die denkt dat 'ie alles kan en vooral dat 'ie alles mag
    Maar m'n zoon van acht noemt mij al bij z'n vrienden m'n ouwe heer
    Soms daag ik 'm uit voor het pingpongspel en dat win ik nog elke keer
    Maar het kost hem weinig moeite maar mij steeds meer

    Oh je wordt ouder papa, geef het maar toe
    Je wil er alles aan doen maar je weet niet hoe
    Je wordt ouder papa
    Je wordt ouder papa, geef het maar toe
    Want je bent nog snel maar ook eerder moe
    Je wordt ouder papa

    (...)
    Maar ik tel wel mee in 't cafe want daar swing ik nog als een trein
    Net als de rest die net als ik geen 20 meer kan zijn
    Daar zijn de dorst en de babbels groot maar de daden klein

    (...)
    En ik voetbal mee één keer per jaar voor de meiden van het bedrijf
    En je blijft maar lachen al stort je in en al ben je dagenlang stijf
    Heel veel praatjes op kantoor en je zegt het recht voor z'n raap
    Maar als een strobaal val je 's avonds laat voor de kleuren-TV in slaap
    Tot het ruisen 's nacht van dat ding je wakker maakt

    Zo pijnlijk waar allemaal...

    12-04-2006, 17:03 geschreven door Hill


    11-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kloeke kerels karten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit w-e verjaarde Björn voor de 31ste keer en Bruno besloot dit te vieren door familie en vrienden uit te nodigen op een wedstrijdje karten. Met twaalf rijders en een handvol supporters gaven we present verleden zondag.
    Ik moest ook meedoen. (zie ook tekstje van 26-02-2006). Ik had wel wat voorbehoud over mijn stuurmanskunsten in zo'n palet op wielen, maar als ik Björn daarmee een plezier kon doen, waarom niet ?

    Vooraleer we mochten beginnen, moesten we een formuliertje invullen op de computer : Naam, adres, en dan een heleboel wettelijke bepalingen waarin we afstand deden van onze rechten bij ongeval, bij lichamelijk letsel, bij doodrijden/overlijden, enzovoorts. Tot in de puntjes gedetailleerd, het enige dat nog ontbrak was het adres van de persoon aan wie ze je nieren zouden overlaten bij overlijden. Allemaal heel geruststellend, moet ik zeggen, dat beloofde.
    Nog voor we begonnen vertelde de meest ervaren piloot van ons groepje, dat zijn kart ooit eens in brand was gevlogen, en hij het zelf niet doorhad. Gelukkig had de koerscommissaris het opgemerkt of het had verkeerd kunnen aflopen. Yup, nog meer geruststellend dus. Ik zag het zwaar zitten.

    We kregen elk een helm, een plastieken haarnetje (smelt lekker bij hoge temperatuur), en een katoenen overall. (Katoen, brandt dat niet heel gemakkelijk, vroeg ik mij nog af). Na een kwartiertje in dat pak, wist ik dat er geen gevaar was. Je zweet daar zo hard in dat het in een mum van tijd doorweekt is. En nat katoen zal wel niet branden. Alleen nijdig roken.
    De jarige was zeer in zijn nopjes. Een tweetal weken daarvoor was hij er ook geweest (stiekem wezen trainen, jaja) en toen kreeg hij een extra large. Nu, twee weken later dus, een large. Zie je wel, dat ik vermagerd ben, lachte hij. Hij trok zijn overall aan, en onmiddellijk scheurde het kruis eruit. En toen lachten al de anderen.

    Ondertussen was iedereen netjes ingepakt, klaar om te vertrekken, maar eerst kregen we nog een opleiding. Op het circuit worden seinen gegeven aan de hand van vlaggen en die betekenissen werden nog eens doorgenomen.
    De verschillende vlaggen : geel wil zeggen, pas op er is gevaar; blauw wil zeggen : gevaar, maak plaats want je rijdt te traag; zwart is : stop maar, er is groot gevaar (vb wanneer je wagen in brand staat) en gele lichten zijn : trager rijden want gevaar. Heel... inderdaad, geruststellend.

    Zijn er nog vragen vroeg de instructeur : Euh, ja wat doe je bij brand, vroeg ik. Brand komt niet vaak voor hoor, legde hij uit. Het is alleen mogelijk als je bvb benzine gemorst hebt, of als je te vaak gas geeft en remt tergelijkertijd. Dan kunnen je remmen het begeven of je vliegt in brand. Nice, als je in brand staat kun je nog niet stoppen ook. Heel... inderdaad.
    Maar per slot van rekening, het zijn eigenlijk maar grasmachine motortjes en hoe vaak staat een grasmachine nu in brand, hahaha ? Ik werd van langs om stiller. Ik BEN er namelijk ooit in geslaagd om die bij mijn ouders. Heel... yup.

    Nu goed, we kregen elk zo'n grasmaaiertje toegewezen.
    Je neemt plaats, je wil de gordel aantrekken, maar je vindt die niet.  ... Inderdaad.
    Ok, een kart heeft geen gordels, dit is niet erg. Dit is echt niet erg. En als je verongelukt zal je lever dienen om een alcoholieker een jaar of vier verder te helpen, dus why worry ?

    Het startsein werd gegeven en we vertrokken. Bij de eerste bocht werd het al duidelijk : servostuur op een cart is er dus ook niet. Je moest rukken aan je stuur alsof je een vliegdekschip moest parkeren. Na één rondje zat je al volledig verkrampt. Nu ja, zo goed en zo kwaad als ik kon, slipte ik mij het parkoers door. Veel van de race heb ik niet gezien want mijn helm bedampte. Ik reed dan maar op het gevoel. Altijd vooruit en als ik iets raakte de andere kant opsturen. Ik eindigde precies in het midden in de stand. Niet slecht vond ik, temeer, als ik niet had moeten wachten voor die trein op een rondje van het einde was ik misschien nog dichter geëindigd.

    De race was afgelopen en we mochten allemaal proberen uit onze kart te sukkelen. Wat moelijker is dan het lijkt, want er is niets om je aan op te trekken of af te duwen. Ja, toch wel, rechts van je was er een zwarte kubus precies, ik kon niet goed zien wat het was met mijn bedampte helm. Ik stootte mij erop af. Wahaah. Een gloeiende motor. Ik hoor mijn rechterhandpalm nog nasissen. Volledig uitgeput wankelden we allemaal naar de cafetaria, maar daar mochten we niet binnen. Neen, er was eerst nog prijsuitreiking. Kon mij dat schelen, ik had dorst.
    De eerste drie kregen een beker. Een lege. Pfuh, triestige organisatie.

    In de cafetaria werd de race nog eens overgedaan. En zoals het hoort werden de verhalen prachtiger en prachtiger. Weet je nog toen ik aan volle touche in de chicane aankwam en daar in één beweging Marceau voorbijschoot. Ja, maar toen heb jij mij van de baan gereden met die slip toen ik de helling af drifte enzovoort...

    De dertigers waren weer even kleine jongetjes. Zelfs de twee meiden die meereden.

    (Morgen krijgen jullie een samenvatting van een aantal commentaren over 'the day after').    

    11-04-2006, 18:53 geschreven door Hill


    10-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Horror tussen Kortrijk en Gent
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de trein kijk ik graag naar het wegschuivend landschap. Een kudde donzen schaapjes die tot hun knieën in de modder staan, een koe die staat te bubbelgummen, een roekeloze die zijn dak herstelt,...

    Als ik op zondagavond de trein neem, dan luister ik altijd met gespitste oortjes naar de grappen en grollen van de studenten die opnieuw een weekje van onder moeders rokken zijn. Ik hou wel van hun verhalen die meestal krioelen van de sterke anekdotes.

    -"En toen viel mijn vader van zijn paard met zijn kop op een paal en die paal zat dwars door zijn hoofd en hij bleef daar hangen. Het paard liep naar huis en verwittigde zijn ouders en toen die hem vonden was hij al helemaal koud. En hij bleef daar maar hangen. Ze hebben hem losgetrokken en naar de kliniek gevoerd, maar hij was al dood. En toen kwam daar dr. Vandersyppe toevallig langs en die zei, haal hem maar uit de vriezer, en die stroopte de mouwen van zijn leren vest op en hij heeft met een gewone boor, ik zweer het U, vijf gaten in mijn vaders kop geboord, en die hebben de klonters weggekregen en mijn vader is met een hartmasage weer tot leven gekomen..."
    -"En is dat daarvan dat hij blind is aan één oog ? "
    -"Nee, dat was van die keer dat hij van acht meter naar beneden gevallen is, met zijn hoofd eerst, van de hangar. Ze hebben toen zijn bril moeten uit zijn gezicht opereren. Hij heeft toen twee maanden in coma gelegen."
     -"Ja, nogal een stevige je vader, heb jij."
    -" Ja, maar ik ook hoor. Ik ben eens bijna verdronken in zee, en ik ben toen een keer of vijf met mijn kop vooruit tegen de golfbrekers gegooid geweest, maar ik had gelukkig niets. Alleen de volgende dag een bloedvergiftiging van het zeezout in de schaafwonden..."

    Toen ben ik toch eventjes rechtgestaan, zogezegd om mijn broek op te trekken, maar eigenlijk om te kijken welke kop die kerel had. Het leek me echt niet zo'n stevig gevalletje nochtans.

    Maar onverstoorbaar bleef hij doorgaan. Van Kortrijk tot Gent. Een half uur horrorverhalen over het uitzonderlijk sterk gestel van zijn vader, van zichzelf, van zijn schoonbroer, van zijn hele familie en al zijn kennissen. Hij heette waarschijnlijk Massis, die gast.

    En dan bedenk ik, heb ik ook geen sterke verhalen over mijn geweldig gestel. Ik ben ook struis gebouwd. Maar ik kom niet verder dan die keer dat ik ook heftige pijn had. Toen ik me op het werk sneed aan een blad papier...
    Daar kan ik moeilijk een stukje over schrijven, dacht ik nog.

    10-04-2006, 23:29 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tiereliereliera liere luut
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Met het uitdoven van de sneeuwklokjes en het openbloeien van de krokussen, wordt nog een fenomeen uit zijn winterslaap gewekt. De eerste zonnestralen sporen niet alleen de cafébazen aan tot terraszetten, maar in donkere garages worden kleine lawaaimonstertjes uit hun winterslaap gewekt.
    Her en der te lande worden ze opgefrist, nog eens met een natte doek afgestoft en van spinnenwebben ontdaan. De olie ververst, de bandenspanning gecontroleerd, een por met de sleutel in het stopcontact. De motor pruttelt eerst nog tegen, het dieselbezinksel moet even bekomen, maar dan, met een kuch en een puf hobbelt het bestelwagentje de binnenplaats op. De diepvriezers worden gevuld met 6 verschillende soorten ijs en 8 soorten frisco's. De sirene wordt opgezet en het oude ijskarretje slentert stapvoets de woonwijken door.

    Is het jullie al opgevallen dat het altijd oude ijskarretjes zijn ? Het model van vier generaties terug. Ik vraag me altijd af waar je zoiets kunt kopen. Je stapt een garagewinkel binnen en vraagt : goedemiddag meneer, ik had graag uw modellen ijskreemkar gezien ? Bestaat er zoiets als het ijskreemkarautosalon op de Heizel ? Actie min 10% als je op ski's komt ? Volgens mij zijn die ijskarren allemaal tweedehands bestelwagens die voor een prikje opgekocht worden en omgebouwd. Omgebouwde Belgacom-camionnetjes of afgeschreven politiecombi's. Van cokedealer naar ijscodealer, het is een kleine stap.
    Och, een rammelend ijscokarretje heeft wel een zekere charme. Ik kan me geen zomer voorstellen zonder dat getingel rond zevenen 's avonds. Alle kinderen van de wijk stormen naar de kar van Crème Angèle of Frisco Freddy. Kleine pummeltjes met een rood portemonneetje in hun polletjes met daarin precies geteld 30 frank (gekregen van tante Liliane) om een ijsje te kopen. Het hoort bij de lente/zomer zoals zonnebrandolie en muggen in je wijnglas. Een mooie traditie.

    Waar ik wel korzelig van wordt, dat is van hun begeleidende muziekjes, van de bandjes die ze afspelen, van hun toeters, van hun sirenes, van hun bovenmenselijke lawaai-uitstoot.
    Ik weet niet of ik hier mag veralgemenen, maar zowel in die Westvlaamse uithoek waar ik uit de klei gestampt ben, als in de Antwerpse stad waar ik blijven plakken ben, wel, op beide plaatsen 125 km van elkaar af, klinken de ijskreemkarren precies even erg. Wacht, ik doe het even voor.
    Antwerpen : Tiereliereliera liere luut. Tureluut. Tureluut. Tiereliereliera liere luut... En zovoorts. In De Vlaanders is dat : Tureluu, tureluu, turelu tuut. Tsikkeboem tsjikkeboem tsikkeboem boem et cetera. Hebben jullie het herkend ? Für Elise van van Beethoven en de 40ste Symfonie van Mozart. En afgerammeld op een overstuurd muziekdoosje.
    Waarom ? Waarom ?  Ik vraag het U God in volle vertwijfeling : Waarom ? Jaren heeft den Amadee zitten sleutelen aan zijn symfonie en waarom ? Om als jukeboxjingle te dienen op een ijskar. Ik weet het wel, op de meeste klassieke werken rusten geen auteursrechten meer en dan moet je SABAM niet betalen. Dat weet ik wel, maar toch, wees toch eens wat creatiever... Veel rock 'n' roll en oude reggae is ook rechtenvrij. Reggae en een ijscokar, een winnende combinatie toch ?

    Maar waar ik mij vooral aan stoor, dat is aan hun toontje. Gewoon gruwelijk. Kijk, we zijn in het tijdperk van de GSMs met twaalf hifi-, quadrophonia-, geluidschips. We zitten in het tijdperk van de iPod (40 Gigabyte muziek= 7000 liedjes) op een wit apparaatje de grootte van een platgereden sigarettenpakje. Maar die ijskar, neen, die is blijven steken in de midi sinusgolf. Alleen tuut. En dan nog tuut in de meest metalige vorm. De gemiddelde ijskar heeft drie (3!) verschillende liedjes. Crème Angèle had er eentje. Plus een bel zoals de trams. Tuut tuut. En dan tingeling. De bel werd bediend door aan het touwtje te trekken. Ocharme Angèle. Het menske heeft iedere zomer een tenniselleboog van hier tot in Tokio. Sommige sectoren zijn gewoon gedoemd om tenonder te gaan...
     
    Maar de mens is een taai beest, een overlever. Zolang er ijskarren rondrijden, ga ik op blote voeten mijn friscootje likken.
    Mét propjes in de oren.

    10-04-2006, 00:15 geschreven door Hill


    Archief per week
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/01-31/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 01/01-07/01 2007
  • 24/12-30/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 14/08-20/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 03/04-09/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 02/01-08/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!