Chocolate Moose
Foto

Ga ook eens kijken bij
  • Chocolate Moose : Foto's
  • Chocolate Moose : Muziek
  • Chocolate Moose : Boeken

  • Laatste commentaren
  • shahrahan (shahrahan)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sarmad (sarmad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • echoob (echoob)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sheykhbahaeihotel (sheykhbahaeihotel)
        op Residentieel wonen in het groen
  • partchoob (partchoob2)
        op Residentieel wonen in het groen
  • ehdasgostar (ehdasgostar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • marjanhadad (marjanhadad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • poonehmedia (poonehmedia)
        op Residentieel wonen in het groen
  • sepahanfoolad (sepahanfoolad)
        op Residentieel wonen in het groen
  • atashmahar (atashmahar)
        op Residentieel wonen in het groen
  • kolahdoozancarpet (kolahdoozancarpet)
        op Residentieel wonen in het groen
  • isfahanvisit (isfahanvisit)
        op Residentieel wonen in het groen

  • Zoeken in blog


    Inhoud blog
  • Sex blijft een goede drijfveer
  • Pragmatisch vogelen
  • Soepzus en snoepzus
  • De poes piest
  • De kat kwaakt
  • Publiek bezit
  • Diep geloof in het broeikaseffect
  • Het blogcomplot
  • Wandelen op de Mier
  • Kloten koken
  • De nieuwe generatie
  • Staat er haar op?
  • Communicatie ad absurdum
  • Wuhu-huh! Huhuh! Huhu-huh! Wraaaaaaaaaah!
  • Het mysterie van de bijziende jodin
  • Speakin on ze feun
  • Muggenziften
  • Wachten op kleinkinderen
  • Pompen of verzuipen
  • Spitse vondst van 't gepoeste
  • Winston en de vettige bende van Van Slembrouck
  • In ruggenspraak met het vakbondsfront
  • Caroline Gennez in The Crazy Horse
  • Boys & Grills
  • Diep in het rood II
  • Diep in het rood
  • Keuzes maken
  • Obama in Duitsland
  • Huiveren in Sarlat-la-Canéda
  • Shakespeare iz ded
  • Ciao bella!
  • Residentieel wonen in het groen
  • Het koppig model
  • Het bewijs
  • Bedrijfswagen gevraagd

    If the future isn't bright, at least it will be colourful
    29-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opsporing verzocht ! (update)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Beste lezers,

    Een tijdje terug deed ik een oproep omdat een snoodaard probeerde te profiteren van onze populariteit en zich uitgaf als Chocolate Moose.
    Zie www.bloggen.be/chocolatemoose/archief.php?ID=13

    Deze namiddag kreeg ik onderstaande mail in mijn postbus, met daarin het bewijs dat de falsifieerder is ontmaskerd ! 
     
    Beste Hill,
    Ben hier in blije verwachting van enen chocolatten eland. Heeft me ettelijke nachten gekost, sloten koffie om wakker te blijven en dozen kleenexen om mijn opgelopen valling te boven te komen, maar, de opzetter (of hoe heet je iemand die beesten opzet ?) Heeft me deze morgen mijn jachttrofee afgeleverd. Hier prijkt hier fier aan de muur, onze afgeschoten fraudeur.
     
    Foto in bijlage als bewijs.
     
    Groetjes en verdoe niet al je geld in de casino !
    Butchamon

    Butchamon mag dan ook een chocolatten elandje in zijn bus verwachten.  
    Beste Butchamon, moet dat in witte chocolade zijn of in zwarte ?

       

    29-12-2005, 17:21 geschreven door Hill


    28-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daarstraks op de Grote Markt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Natte neusjes onder meisjeskrullen

    Rode wangen met een winterblos

    Strakjes choco en wat wafels smullen

    Na de wand’ling door het bos

     

    Pomponmutsjes in een capuchon

    Lachen kraaien naar de zon

    Blinkend’ oogjes en een snottebel

    Kinderstemmen, klaar en hel

     

    Floeren keeltjes in een warme sjaal

    Wollen want in vaders hand

    Sneeuwpretlaarsjes, veel kabaal

    Joepie, joepie ! Winter in het land !

     

    28-12-2005, 17:30 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spam miserie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Al een aantal dagen worden de sites van bloggen bestookt met ongewenste reacties en emails. Veelal gaat het over online goktenten of medische rommel. Op Chocolate Moose zijn het voornamelijk reacties op Chinezen bij de Japanner en op Terrasterreur. De webmaster van bloggen probeert er alles aan te doen om deze miserie op te lossen. Ik hier probeer om die reacties zo veel mogelijk af te blokken en te deleten. Als je er eentje tegenkomt, probeer die maar te negeren. 

    En voor de rotte kloothommel die hiervoor verantwoordelijk is : je hebt een klein pietje !

    Update : ik heb zopas gemerkt dat de webmaster cavia's (of captcha's, tchapka's of zoiets)  geplaatst heeft op plaatsen waar reacties, gastenboeken kunnen aangevuld worden.
    Laten we hopen dat dit de oplossing is. Alvast bedankt, webmaster.

    28-12-2005, 00:00 geschreven door Hill


    27-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over mijn geweldige X-factor
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sommige mensen hebben een natuurlijk uitstraling : ze stappen een feestje binnen en meteen staan ze in het middelpunt van de belangstelling. Ze zijn daarom niet knapper dan een ander, maar ze hebben hét. Volgens de tv zou dat nu X-factor heten, maar eigenlijk heet dat in het schoon Vlaams gewoon uitstraling. Ik heb dat ook een beetje, ‘uitstraling’. Hoewel, bij mij kan het beter omschreven worden als ‘radiatie’. Als ik ergens binnenkom, valt meteen een niet te snijden verveling, planten verwelken op slag, gasten beginnen spontaan te geeuwen, het behang wordt plots verbazend interessant, kortom ik heb zoveel X-factor als een gevriesdroogd zeemvel.

    Maar, beste dames en heren, ik heb wel plenty radiatie, jawel! Als ik in de buurt kom van een computer begint die onmiddellijk memory dumps te genereren, CD spelers gaan loos en schieten hun schijfjes in het rond, printers lopen vast of erger nog, zijn niet meer te stoppen. TL-buizen gaan onverwijld over in stroboscoop. Voor een dag of vier is dat wel leuk, maar ik kan je garanderen, na een tiental jaar begint dat toch te vervelen. Vooral als je op een Informatica-afdeling werkt.

     

    Vandaag had ik het weer. Ik wou stiekempjes iets copiëren voor persoonlijk gebruik, 3 keer 4 bladzijden (dat jullie niet denken dat ik hier het bedrijf til voor gigantische bedragen, zij tillen mij voor meer aan overuren, maar dat laatste tussen “( )”).

    Nu moet je weten dat wij op het werk een knoert van een copymachine hebben. Dat ding is 1m23 hoog en 1m48 breed (ik héb het nagemeten), het kan copiëren, dienen als printer, als fax, je kunt er naartoe mailen, het kan nieten, vouwen en als de interface naar de koffiemachine geïnstalleerd zou worden, kun je er je wensen naartoe faxen en je bakkie troost wordt zo naar je bureau gespoten. Heerlijk dingetje. Als er iets fout loopt bij het copiëren bijvoorbeeld, dan wordt op een kleurendisplay grafisch precies aangegeven wat er schort, op welke plaats het papier vastzit, welke deur je eerst moet openen om het te vinden enzovoorts. Heel handig, een kind kan de was doen.

    Ik legde deze namiddag mijn originelen op de glasplaat en drukte op de groene startknop. Yvonne begon meteen te pruttelen (ik noem de copymachine Yvonne, naar een oude tante van mij, die kon ook zo pruttelen). Probleem was wel dat Yvonne bleef pruttelen. Op het schermpje flikkerden acht rode ‘problem area’s’. Acht ! Na een kwartier allerlei schuiven en lades opentrekken, had ik vijf probleemgevallen opgelost. Voor de laaste drie moest ik een wederom groene knop verdraaien die zich achteraan bevond. Op zich niet zo’n probleem, ware het niet dat we pas Kerstmis achter de rug hebben. Bij het vooroverbuigen tastend naar die knop moet ik eventjes teveel spanning gezet hebben zodat de ritssluiting van mijn broek besloot om andere oorden op te zoeken : kerstkilo’s en yoga gaan niet samen, vond ze. Katching ! en daar stond ik dan. Gelukkig is er niet veel volk aanwezig tussen kerst en nieuwjaar, dus ik kwam er nog goed mee weg tot Steven me plots vroeg wat ik nu weer voorhad. (Steven is onze bedrijfshomo, dus ik werd wel eventjes achterdochtig, als die een open rits ziet.) Gewoon, ritssluiting kapot, niets ergs hoor. Maar hij wees naar mijn mouw. Daar waar vanmorgen nog een vlekkeloze witte hemdsmouw zat, bevond zich nu iets dat het best leek op een schoenpoetsvodje : helemaal verfrommeld en vol zwarte vegen. Ik moet eventjes de toner geraakt hebben.

    Als ik nu nog vertel dat ik daarna een koffie over mijn broek gekregen heb en de lift heb laten blokkeren geloven jullie me helemaal niet meer.

     

    Al die gasten met hun X-factor, ze mogen hem houden.

       

    27-12-2005, 20:35 geschreven door Hill


    24-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Subtiele geurvleugjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gisterenavond heb ik lamsfilet klaargemaakt. Da’s heel lekker en als je zo’n elektrische grill hebt is dat in een wip klaar. Je hoeft alleen maar het stukje vlees goed in te wrijven met een teentje look. Dat nootje look verstop je dan in in een inkerving in het vlees, zodat ook binnenin het lam doordrongen wordt van dat aroma. Langs beide kanten laten grillen tot het vlees vanbinnen mooi roze is en klaar. Heerlijk.

    Een bijkomend fenomeen bij het versnijden van look is dat je vingers ook naar look ruiken. Hetzelfde heb ik met ajuin of sinaasappelen. Je mag je handen wassen met wat je maar wilt, Sunlight, Mr Proper, Vim, van die industriële schuurzeep met stukjes beton erin. Niets helpt, alleen misschien onderdompelen in benzine, een lucifer ertegen en laten uitbranden. Maar dan ruiken je handen weer naar benzine en sta je even ver. Stinken zul je !


    Maar eigenlijk vind ik dat wel aangenaam. Ik ruik graag ajuin, sinaasappel en, als het bij mezelf is, look. Niet uit de bek natuurlijk, maar een subtiel geurvleugje op de vingers. Waar je ook gaat, gedurende twee dagen heb je nog het plezier bij je van een goede maaltijd. Op de tram, op het werk, op de fiets. Niet dat ik daar als een ajuinjunk aan mijn handen zit te sabbelen natuurlijk. Neen, meestal ben ik het ook helemaal vergeten. Maar plots, bij het prutsen aan mijn neus (ik zei prutsen aan mijn neus, dat is dus niet peuteren in mijn neus !), ruik ik weer de vage zweem van bvb sinaasappel en in die split second komt weer de lekkere fruitsalade of de lamsgigôt terug in mijn gedachten. Voor die seconde ben ik weer even heel gelukkig. Het leven kan simpel zijn.

    Of ik ben simpel, dat kan ook.   

    24-12-2005, 15:24 geschreven door Hill


    23-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tussenwerpsel 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen In mijn hof daar zat een kippekippekip
    En die had de reumatikketikketik
    Aan haar linkerpotepotepoot
    En 's morgens was ze dood !

    Mijn favoriete gedicht toen ik vijf was.

    23-12-2005, 22:17 geschreven door Hill


    22-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Avontuur in pijama
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Maandagavond, als ik omstreeks tien uur mijn bedstee wil instappen, bedenk ik dat ik de vuilnisbak nog moet buitenzetten. En ik zou ook best nog een paar overschrijvingen doen, nu ik eraan denk. Eentje ervan is mijn aandeel in de kerstcadeaus voor mijn ouders. Mijn zus is een natuurtalent in het bedenken van gepaste geschenken en ik besteed dit dan ook gaarne uit. De bank is rechttegenover mijn voordeur, dus ik twijfel even of ik niet gewoon een jas over mijn pijama zou trekken en vlugjes over en weer zou sprinten. Niet zo’n zinnig idee want het is nu niet echt weer om in flanellen kostuum een wandelingetje te doen. Ik zou er zo uitrillen van de kou. Voor de omstaanders is dat misschien een boeiend beeld, maar daar heb ik dan weer geen boodschap aan. Trouwens het regent. Ik trek dus mijn schoenen aan zonder me om sokken te bekommeren, ik schiet vlug in een versleten trui en doe mijn ‘dit-kan-nu-echt-niet-meer-maar-hij-zit-zo-lekker’ jeansbroek aan. Op vijf minuutjes ben ik heen en terug en dan kan ik opnieuw in mijn pijama. Ik hobbel naar beneden met de vuilniszak in mijn rechterhand en de overschrijvingsformuliertjes in de andere. De vuilniszak wordt netjes gestapeld tussen zijn broertjes en ik vertrek slaperig naar de bank.

    Halverwege de weg begint mijn onderbewustzijn toch iets gewaar te worden : Waarom is de straat zo verlaten ? Wat doet die politiecombi hier ? En die andere VIJF ! En alles is hier afgeplakt ! O jee, wat is hier nu weer aan de hand ? Ondertussen ben ik bij de bank, ik doe mijn overschrijving en bekijk alles eventjes vanop afstand. Inderdaad, de helft van de straat is afgeplakt met wit-oranje linten en het krioelt er van de pakkemannen. Ik slenter tot bij een dienstdoende politieagent die lichtelijk paars kleurt als hij mij ziet afkomen. Of ik aub niet achter het lint zou willen blijven, zie ik dan niet dat alles is afgesloten ! Dat zag ik inderdaad, meneer de agent, maar daarstraks had ik dat niet gezien, het spijt me, of ik nu aub mijn huisje weer zou binnenmogen ? Neen meneer, ik doe alleen mijn werk, als je daar nu doorloopt bestaat er kans dat je de zone contamineert... Ik vond het raadzamer te verzwijgen dat ik ze daarstraks al eens volledig doorkruist had.

    Alles goed en wel, maar daar stond ik dan, op twintig meter van mijn appartement, samen met nog een  paar onfortuinlijke buren die rond een uur of tien hun hond uitgelaten hadden, een pintje waren gaan drinken of de pechvogels die laat moesten werken. Wat doe je dan ? Met een stuk of vier zijn we het cafeetje op de hoek binnengestapt. Daar was het tenminste niet bitterkoud en de uitbaatster is een Braziliaanse met een brilletje. Dus.

    Tegen halftwaalf kregen we bericht van de politie dat het parket zijn werk gedaan had en we opnieuw onze woonst binnen mochten.

     

    Was ik even blij dat ik toch niet in pijama naar de bank was gelopen.           

    22-12-2005, 23:25 geschreven door Hill


    21-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dokwerkers en oliebollen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Bij het verlaten van het station, dreef een zoetige geur me tegemoet : oliebollen ! De omstandigheden waren er ideaal voor : bitterkoud, al donker met veel sfeerlichtjes, en ’s middags alleen een broodje gegeten. Een kwartminuut later stond ik te wachten op mijn zakje. Voor mij was eerst nog een dokwerker aan de beurt. Althans hij zag eruit zoals ik denk dat een dokwerker eruit ziet : een vleesgeworden rotsblok van 1m80 groot en zeker zo breed. Hij had een metaalgrijze hangsnor met gelige roestvlekken onder neus en boven de kin, om hem heen een stevige bierlucht. Aan zijn wateroogjes te zien had hij net genoeg op.

    Je zal het altijd hebben, zo’n types moeten in mij steevast de ideale gesprekspartner zien. En ja hoor. Hij begon meteen een verward discours waarin hij nooitvermoede verbanden probeerde te leggen tussen de winterkoude en de al dan niet stiptheid van de trein, ondertussen kwistig zijn dranklucht in mijn gezicht walmend (ik dacht Jupiler, met een hint van Palm te herkennen). Gelukkig bakt dat vlug, negen oliebollen, en algauw moest hij dus zijn uiteenzetting staken.

    Pakt ze maar goed in, want ik moet er nog mee naar Berchem !, riep hij naar de oliebollenschepper. Ga je ze hier dan niet opeten ?, vroeg ik hem. Neen, antwoordde hij. Ik moet dat niet hebben, oliebollen. Van de geur alleen al word ik kotsmisselijk. Maar mijn vrouw is daar zot van en ik wil haar graag verrassen...

    Dat vind ik nu mooi, zie.

    21-12-2005, 17:30 geschreven door Hill


    20-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De teloorgang van de witte sportsok
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een tweetal weken terug was ik nog eens uitgenodigd op een feestje. Een vriendin was verhuisd en ik mocht mee aan ‘housewarming’ doen. Dat heet zo omdat je met heel veel in een kleine ruimte opeen gepakt staat en het er al gauw heel heet wordt. Om die reden ook organiseren ze dat meestal in de winter, dat scheelt al gauw enkele tientallen euro’s aan stookolie. Ze had ons gevraagd om ons te verkleden in het thema “jaren 80”. Het erge was dat ik daarvoor niet eens naar de karnavalswinkel moest, een zoektocht in de onderste regionen van mijn kleerkast volstond. Alleen nog eventjes mijn borsthaar bijföhnen en klaar was Kees. Met mijn vest met gevulde schouders, mijn TopGun-zonnebril, mijn rood petje achterstevoren op mijn kop en mijn witte sportsokken was ik vestimentair door en door eighties.

     

    En over die witte sportsokken wou ik het nu eens hebben. Van halverwege tachtig tot halverwege negentig droeg iedere student en driekwart van de mannen witte sportsokken, met zo’n zwart-rood streepje vanboven. Niemand stelde zich daar vragen bij, niemand had daar problemen mee. Overal zag je ze : op het werk, op school, op televisie (ik heb nog een conférence gezien van Toon Hermans in smoking met witte sportsokken). Begin jaren negentig groeide hiertegen stilletjesaan verzet. Eerst sluipend langzaam. Bij een kostuum doe je toch geen witte sportkousen aan, neen dat sprak voor zich, natuurlijk niet. Daarna ging het iets verder. Onder een jeans tot daar aan toe, maar toch zeker niet onder een bruine broek. Zit ook iets in ja. Maar een jeans met witte sportsokken kan toch ook niet ? Alleen als je witte sportschoenen draagt. Okee da’s waar. En zo brokkelde het imperium van de witte sportsok af tot ze volledig verbannen werd uit het straatbeeld. Wou je halverwege de jaren negentig nog een witte sportsok zien, dan moest je al kijken naar Martina Hingis in het tennis. En eerlijk gezegd, die had andere troeven dan haar sportsokjes. Heden ten dage is zelfs in het tennis, dat laatste witte sokken-bastion, de sportkous aan een niet te stuiten neergang bezig. Ze is nu vervangen door van die witte kattevoetjes, die de schoen niet eens ontstijgen. (Nu eerlijk is eerlijk, heel erg vind ik dat niet, hoe meer been zichtbaar, hoe liever. Leve het vrouwenbeen !)

    Maar toch, het stemt mij een beetje droef. De witte sportsok, hét symbool van de jaren tachtig is zo goed als uitgestorven. Laten we hier toch even stil bij staan.

     

    Ik heb dit stukje geschreven met witte sportsokken aan in mijn open sandalen. Alleen die bloemen vallen steeds uit mijn haar.

    20-12-2005, 19:51 geschreven door Hill


    19-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Recept : Chocolate Moose volgens de chef
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De enige echte !

     

    Noo, toodie wee well meg dee chocolate mooose. Step oone, geet a five-pound block oof chocolate.
    Chef gooit een uit de kluiten gewassen blok chocolade op de tafel.
    THUNK!

    Step twoo, get dee mooose. Heer, mooosee mooosee mooosee mooosee!
    Moose komt nietsvermoedend de keuken binnen gewandeld.

    Step three, put dee mooose een dee bleender.
    Moose kijkt lichtelijk verbaasd als Chef haar in de blender duwt, hoofd vooruit. Vreee!  Vreee!  Vruuunk!

    Nuutice: dee bleender cun't hundel dee entlers.  Put dee entlers een last.
    Chef draait Moose om en stopt haar opnieuw in de blender. Moose gebaart met voorste poten van – Waarom ik ? Vreee!  Vreee! Vruuuuuuuuuuuuuuuuuunknknknknk ! Chef haalt gewei uit de blender.

    Seeve dee entlers, yoo cun use dem fur furks.
    Steep three: cuut chocolate eentoo leetle bite-size peeces. Heer, we uuse a cleever.
    Chef probeert de chocolade fijn te hakken met slagersmes, maar breekt het lemmet.
     
    Dees is guud chocolate.Weell, eef at furst yuu dun't succeed, pass dee buck. Get dee asseesteent. Aseesteent!
    Miss Piggy, met schort en koksmuts, komt de keuken binnen.

    Asseesteent, pulees cuut dee chocolate eentoo leedle bite-size peeces. 
    Miss Piggy voert karateschop uit op het blok chocolade - Yihaaaa. De chocolade versplintert over de toonbank.

    Theenk yooo, asseestent.
    Miss Piggy terug af. Chef neemt stoffer en blik om chocoladestukjes bijeen te vegen.

    Steep fuur, put chocolate een weeth moose, und bleend egen.
    Chef gooit de chocoladestukjes in de blender, en start die. Hij vergeet evenwel het deksel erop te doen en de chocolate moose loopt over en begint zowel de keuken als de chef te bedekken.

    Allweeys remembur oone uf twoo theengs. Eether puut dee leed on dee bleender, ur meg shuur det yuur diiners ur een dee keetchen.
    Chef strijkt met zijn vinger wat chocolate moose van zijn schort, proeft
    Um! Dees ees guud mooosee!

    Smakelijk ?

    19-12-2005, 18:38 geschreven door Hill


    18-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uzüm sirkesi
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het leuke aan winkelen bij de Turk zijn de vele interessante producten die je er kan vinden. Veelal groenten en fruit die je hier bij de gespecialiseerde winkel moet zoeken, liggen daar gewoon voor het oprapen : allerlei vreemdkleurige pepers, hele variëteiten aubergine-achtige groenten, duizende soorten nootjes en pitten, of káki (dat is een oranje zeemzoete vrucht, die smaakt als een kruising tussen een honderdvoudig verzoete tomaat en een kiwi. Je eet het ook met een lepeltje net zoals de kiwi.). Ook de verpakkingen spreken soms tot de verbeelding : schapenkaas in blik, olijven vacuüm verpakt per 5 kilo, een kartonnen cilinder kastanjes,...

    Deze keer vond ik er een glazen flesje druivensap. Dit mag je niet vergelijken met het bloedrode druivensap dat je bij ons in de supermarkt kunt vinden. Hier heeft het een ambergouden tint, een beetje zoals een goede overjaarse cognac. Het is niet gezoet en je kunt er nog echt de druif in proeven. Het deed me terugdenken aan de trips naar de Moesel- en Rijnstreek van een aantal jaar geleden, toen ik ‘der Bob’ was. Iedereen maar wijn hijsen en ikke stilletjes genietend, nippend van mijn ‘echt’ druivensapje.

    Ik had er dus echt zin in toen ik thuiskwam met mijn flesje üzüm sirkesi. Het was trouwens absoluut niet duur, in Duitsland betaal je daar gemakkelijk het vier-vijfvoudige voor. In een houten schaaltje legde ik wat aperitiefkaasjes, in een ander kieperde ik wat zoute nootjes. En dan 'le moment suprême'. Daarvoor had ik een portoglaasje gekozen, je kent dat wel, zo’n tulpglaasje. Je giet de vloeistof in het glaasje, je walst wat met de bolvorm onderaan en de fruitaroma’s ontploffen via de kelkvorm recht in je neusgaten. Heerlijk.

     

    Talen kun je op verschillende manieren leren : je kan het via de theorie doen (cursussen, boeken,...). Je kan het ook leren door ervaring : je gaat naar het land in kwestie op vakantie of je ondervindt het aan de lijve.

     

    Uzüm Sirkesi is dus Turks voor wijnazijn.         

    18-12-2005, 13:56 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prachtig nieuw lief
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Jawel. Jawel. Ik ben vanavond op de lappen geweest. Een cafétoertje mag wel de zaterdagavond vond ik. En zo ben ik terechtgekomen in de Café-au-Lait waar ik de lichtjes fantastische Dominique heb leren kennen. Dominique is afkomstig uit Rijsel (Frankrijk), heeft zwarte krulletjes en blauwe ogen en het klikte meteen. Na de Café-au-Lait zijn we samen een hapje gaan eten bij Da Giovanni op de Groenplaats en van het één kwam het ander en nu ben ik opnieuw van straat. Joepie !

    Tenminste, dat was het plan.

     

    Maar het spul is mislukt.

    Deze namiddag twijfelde het weer tussen stortregen en motsneeuw en daar werd ik dan zo moedeloos van dat ik maar een DVD’tje uit de kast gehaald heb. La Meglio Gioventù. Die had ik al een tijdje liggen, maar was er nog niet toe gekomen.

    Ik heb de gordijnen dicht getrokken en me onder mijn donsdeken gewurmd met nog net binnen handbereik een goede pot koffie. Het plan was : een uurtje naar de film kijken en daarna, weer of geen weer, een stapje in de wereld zetten. En daar is het fout gelopen.

    Nu moet je weten, die film bestaat uit twee delen en duurt alles samen een stevige zes uur. Het verhaal volgt vier broers en zussen met hun vrienden en partners in het Italië van de laatste veertig jaar (van 1966-2003). Je leert dus niet alleen het hedendaagse Rome kennen, maar je reist de hele laars door (Firenze, Palermo, Turijn, Toscane, De Noordkaap (okee, da’s Noorwegen)). Die achtergrond is dan de setting voor dat familie-epos. Ik ga de film hier niet samenvatten, maar ik wil je alleen meegeven dat hij magistraal mooi is, zowel de cadrage, opbouw, de waarachtige personages, hun emoties, twijfels en angsten. Ook heel mooi zijn de actrices (van de acteurs kan ik dat niet zo zeggen) in dat epos.

    Ik hou echt wel van dat woordje epos. Je kunt er zoveel mee doen ook en telkens blijft het interessant. Poes, een leuk woordje, poes poes poes. Of als je het omdraait : soep. Met of zonder balletjes, groentenconsommé of bouillabaisse. Of nog : pose, wat die Italianen zo goed kunnen, de commedia dell’arte die ook heel mooi in beeld gebracht wordt.

    Pfoe, nooit gedacht dat ik met mijn ‘epos, poes, soep’-verhandeling nog een brugje naar de film zou vinden. De film was dus zo goed, dat ik de zes uur in één ruk heb uitgezeten.

     

    Kortom, dat lief zal voor een andere keer zijn, maar als ik er eentje heb, dan gaan we samen die film bekijken. Daar ben ik zeker van !  

     

    En nu ga ik mijn neus nog eens buitensteken. Misschien, heel misschien...

    18-12-2005, 00:03 geschreven door Hill


    15-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hi Koe
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    kwast langzaam zwaaiend
    dampend in de ochtendmist
    droevige ogen

    15-12-2005, 21:37 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op een donderdag II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen En als je op het manneke klikt, beweegt het. Hoeoeoeoe.   

    15-12-2005, 17:16 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op een donderdag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Na drie weken deugddoend verlof werd ik vandaag weer op het werk verwacht.
    Toen ik er aankwam zag ik dat de voordeur wagenwijd openstond, op de gang lagen twee dode duiven.
    De lift deed het niet en de traphal lag vol met verscheurde kranten. Uit de toiletten walmde een nevelige stank.
    Toen ik aan mijn bureau kwam, vond ik er Sofie, onze secretaresse, luidop snikkend. In een hoek lag onze directeur, stomdronken.
    Wat was er gebeurd ?

    Niets. Uw verhitte verbeelding speelt u weer parten.
    Bij ons op het werk is het altijd zo.

    15-12-2005, 16:58 geschreven door Hill


    14-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Recept : Rijsttaart (zonder rijst)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Morgen is het mijn verjaardag. Officieus toch, officieel valt die ergens in januari, maar op het werk vier ik die morgen. Bij ons worden verjaardagen gevierd met een hapje keek, een stukje taart, een zonderling durft te trakteren met fruit.  
    Voor morgen heb ik dus een paar taarten gebakken : een plattekaastaart (de bovenkant is donkerzwart. Ik zal nog eens moeten zien hoe ik dit zal retoucheren, kersenkonfituur zou hier wel eens het antwoord op kunnen zijn), wat keekjes (zelf gekocht) en een rijstflannetje. Het geheim van mijn rijstflannetje is dat er geen rijst inzit. Maar ik vind het lekkerder zo. 

    Laten we het eens officiëel doen en beginnen met de ingrediënten : 
    de gewone zaken eigenlijk : een handvol doodsaaie, niet-zelfrijzende bloem, een scheut volle melk, wat suiker, drie nietsvermoedende eieren, 2 pakjes vanillesuiker en een oven.

    Ik begin altijd met het invetten van mijn taartvorm. Eenmaal ik begonnen ben met het dooreenmengen van het deeg, heb ik er niet veel zin meer in en dan durf ik die stap wel eens overslaan. Meestal krijg ik de taart dan niet meer uit zijn bodem en da's dan weer vloeken. Dus eerst de taartvorm invetten. Voilà, tot zover de voorbereiding.
    Nu het echte werk.  
    Je neemt een soeptas. Van nu af aan is dit de nieuwe inhoudsmaat : de soeptas.
    Je vult die soeptas tot boven met kristalsuiker en je kiepert ze in je mengtrog.
    Daarna doe je hetzelfde met een soeptas bloem
    en om het niet al te droog te maken doe je er twee soeptassen volle melk bij. 
    Die drie eieren schil je : het geel vliegt bij in de mengtrog, het wit klop je op tot 'opgeklopt eiwit' heet dat, geloof ik. Dat heb je later nog nodig.
    In je papje doe je ook nog twee zakjes vanillesuiker en je mengt het spul tot een homogene massa. 
    Als dat klaar is meng je er voorzichtjes het opgeklopt eiwit in en dan giet je dat in de ingevette taartvorm.

    Die verdwijnt in de oven. Veertig minuutjes sudderen op een goeie 180 graden. 
    En nu komt nog het moeilijkste : er kunnen afblijven gedurende die veertig minuten. Ik spreek hier uit ervaring. Het deeg zal beginnen rijzen en openscheuren en barsten vertonen en lelijk van kleur worden en wat weet ik nog allemaal. Maar je moet dit alles straal negeren. Na veertig minuten is alles weer ingezakt, toegebakken, mooi bruin geworden en heb je een heerlijke flan.

    En dat was het, meer is het echt niet.

    Smakelijk.

    14-12-2005, 19:25 geschreven door Hill


    13-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Krijg de klere
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Deze morgen en vannamiddag ben ik kleren gaan passen. Ik ben er zo depressief en kwaad van teruggekeerd dat ik hier niet veel van zal zeggen. Alleen dit : Kleren kopen is precies als appels schillen of boekhouden. Absoluut niet moeilijk, alle stappen zijn duidelijk en goed gekend en toch zal ik het nooit kunnen. Als de kwade bui gezakt is, misschien meer hierover.  

    13-12-2005, 16:31 geschreven door Hill


    12-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nuns are evil
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Eind jaren ’70, begin jaren ’80 heb ik aan het instituut Mater Amabilis, Wervik een studie uitgevoerd naar de zeden en gewoonten van de clerus in West-Europa. De resultaten, gebundeld in de thesis “Nondenondenonde” verschenen bij McGraw-Hill Publishers, zijn om voor de hand liggende redenen verdonkeremaand. De volledige stock zou verloren gegaan zijn tijdens de grote brand van 1984. Twee weken voor het boek in de winkels zou liggen. Jaja. Bij het ontdooien van mijn diepvries heb ik echter het verloren gewaande originele manuscript teruggevonden.

    Hierbij citeer ik graag de conclusie.

     

    Nonnen, je hebt ze in alle maten en uitvoeringen. Kleine smalle spitse nonnetjes, enorme stevig doorvoede begijnen, van die kleine stuiterbolletjes met het boze oog of van die lange smalle uitgedroogde met een bril. De lange smalle zijn het meest zeldzaam.

    Nonnen hebben ook een eigenschap die hen bindt, hen onderling non laat zijn : Nonnen zijn gemeen. Hun beate glimlach kan nauwelijks hun arrogantie verbergen. Priesters kunnen dit ook hebben, die schijnbaar geamuseerde glimlach waardoor elke discussie overbodig wordt. Een schijn van perfectie, o jij gewone sterveling, wij hebben onze hemel al binnen, maar jij, hohohoho, ik wil je wel helpen, maar jij bent toch een hopeloos geval. Zoiets. Dat is ergerlijk, maar er valt mee te leven. Temeer omdat je daarna met de gemiddelde pastoor nog een pint kunt drinken.

    Nonnen zijn erger. Ze grijnzen je toe en denken wijl aan middeleeuwse martelmachinaties om zoniet je rug, dan toch je reputatie te kraken. Nuns are evil.    

     

    Gelukkig hebben nonnen wel één goede eigenschap. Ze planten zich niet voort.    

    12-12-2005, 17:51 geschreven door Hill


    11-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tussenwerpsel 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De kwaaie kruienier vond een dooie mus in een doos waspoeier.    

    11-12-2005, 17:36 geschreven door Hill


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik woon hier graag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Toen ik deze morgen de gordijnen opentrok, werd ik verwelkomd door een speelse meeuw die in de lucht tuimelpertes maakte onder het waterzonnetje. Dan moet je gewoon naar buiten.

    Het was fris maar zeker niet koud. Ik liep de Vondelstraat af naar het Sint-Jansplein.

    De Braziliaan was al druk in de weer om zijn barbeque af te schermen van de wind. Een twintigtal vissen gewikkeld in aluminiumfolie lagen klaar op een schoteltje. Langs de overkant van de straat, hadden twee moedige Spanjaarden hun tafeltje naar buiten gesleurd en zaten daar ongegeneerd met veel drukte een aperitiefje te drinken wijl tientallen sigaretten smorend.

    Ik moest wachten voor het rode licht, dus had ik alle tijd om de drukte op het Sint-Janspleintje af te loeren. De kermis was dicht (of nog niet open), en tussen de kraampjes speelden een paar hondjes. Een kleine stratier had kennis gezocht met een uit de kluiten gewassen poedel en ze zetten nu samen de bloemetjes buiten. Zolang er geen bijtjes bijkomen, dacht ik nog, moet het kunnen op de nuchtere maag. Ik liep verder en werd bijna van mijn sokken gereden door een aftandse BMW bouwjaar ’83 met Poolse nummerplaten. Mijn eigen schuld trouwens. Het was ondertussen niet alleen groen geworden maar ook weer rood. Ik was teveel afgeleid geworden door die twee honden. En door een koppel Marokkaanse freules die op de bank daarnaast zaten. Hoe ze het doen, ik weet het niet. Die zijn van boven tot onder gewikkeld in allerlei lakens en deken, ze dragen van die pantoffels die wij in de jaren 50 te ouderwets vonden, en toch, en toch ! Met alleen hun grote ogen en een vergeten enkelkettinkje kunnen ze een mens omver blazen. Een Pool heeft daarvoor een oude BMW nodig, maar zij absoluut niet. Tsjongejonge. Ondertussen was ik levend aan de overkant van de straat geraakt. Drie ongeschoren lederjassen waren een discussie bezig in een of ander Kirgizisch dialect. Vermoedelijk over hun middageten want ik herkende een paar keer het woord ‘skorsjnèr’. Er valt inderdaad veel te discussiëren over de bereidingswijze van schorseneren.

    Een straat verder waren twee opblaasnegers aan het broebelen tegen elkaar op. Veel lawaai, gelach en veel te veel witte tanden. Een neger heeft anderhalf keer zoveel tanden als een blanke. (Ik heb het nog niet kunnen bewijzen, maar één dezer dagen maak ik er werk van.)

    De negers waren volledig in smetteloos pak zoals alleen zwarten dat kunnen zijn. Beiden hadden hun vrouw bij. Bij de ene was dat zo’n mama, 120 kilo schoon vlees aan de haak in heel veel paarse tule gewikkeld met van die lange gouden oorringen. De andere was lang en slank en volledig gekleed in het wit. Ze hadden ook nog een drietal kleintjes bij. Twee kroezelkopmeisjes die in gevecht waren om de buggy te mogen duwen van broertje. Vermoedelijk waren beide gezinnen op weg naar de kerk.

    Bij de Marokkaanse slager (slager is hier het juiste woord, voor je neus hakt hij met een reuzehakbijl de biefstukken uit een halve koe), stond een verschrompeld lelijk Indisch madammetje van haar neus te maken in schabouwelijk Engels dat ze maar een halve kilo gevraagd had. De Marokkaan antwoordde in nog slechter Engels dat hij haar niet begreep. Aan zijn twinkeloogjes zag ik dat hij ermee aan het spelen was. En hij zag dat ik het gezien had. We wisselden een knipoog uit.

    Tenslotte raakte ik toch bij de Turk, want ik moest brood hebben, en het was zondag. Ik vroeg er nog een pizza bij en liep bij het buiten gaan net niet een jonge meid omver met blonde dreadlocks.
    Ik woon hier graag.

    11-12-2005, 16:53 geschreven door Hill


    Archief per week
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/01-31/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 06/04-12/04 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 01/01-07/01 2007
  • 24/12-30/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 25/06-01/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 01/01-07/01 2007
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 14/08-20/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 05/06-11/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 03/04-09/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 02/01-08/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!